Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Ιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης άφησε σχόλιο ...":

Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ χαίρε!

Σας ευχαριστώ για την ενημερώση. Επιτρέψτε μου φιλικά κάποιο σχόλιο δημοσιογραφικής υφής για λόγους δικαιοσύνης:

Έχετε την δεοντολογική υποχρέωση, αν είστε έντιμος και ηθικός άνθρωπος, να παραθέσετε την ΠΗΓΗ προελεύσεως από όπου αντλήσατε το σχόλιον του κ. Κυπριανού ώστε να μελετήσουν οι αναγνώστες, με απόλυτη ακρίβεια και αντικειμενικότητα μέσα σε ποιό πλαίσιο και ποια συνάφεια, σχολίασε ότι σχολιάσε ο καλός ιατρός, και όχι να δημοσιεύετε αποσπασματικά και με υποκειμενική μονομέρεια όσα εσείς νομίζετε.

Το σχόλιον του κ. Κυπριανού εγράφθην εις το προσωπικόν προφίλ και ιστολόγιο μας κάτω από την ανάρτηση αυτή:  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html#gpluscomments .

και συνεπώς η ΠΗΓΗ είναι αυτή: ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ,  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html .

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΕ Β΄ ΜΕΡΟΣ)

(Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Α΄ ΜΕΡΟΣ)

Μάλιστα έχω απαντήσει αξιότιμε αδελφέ κύριε Κώστα, στο εν λόγω σχόλιον του αγαπητού συμπατριώτη μου ιατρού:

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΤΟ « ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΨΥΧΙΑΤΡΟ» ΑΛΛΑ ΠΑΘΟΛΟΓΟ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Τα περί της Πατερικής Θεολογίας της ορθοδόξου Ποιμαντικής, επιτρέψτε μου πολυσέβαστε ιατρέ κύριε Κυπριανέ μου, ότι είναι αρχή απαράβατη, ότι δεν τα εξετάζουμεν από το ανθρωπολογικό πρίσμα της «κοινής λογικής», της Αριστοτελικής Λογικής, της Νεοπλατωνικής Λογικής, ή της Προτασιακής Μαθηματικοποιημένης Λογικής του Φρέγκε, του Ράσσελ, και του Χιούμ,  ή του Κάντ, ή του Βίτγκενστάϊν όπου ανέπτυξαν την Φιλοσοφική Λογική σε μέγιστο βαθμό.

Και βάσει όλων αυτών και άλλων τόσων, εξελίχθησαν και επροόδευσαν οι Θετικές Επιστήμες, μαζί και η Επιστήμη της Ψυχολογίας, αλλά και της Ψυχιατρικής.

Τα περί της Πατερικής Θεολογίας και της ορθοδόξου Ποιμαντικής, επιτρέψτε μου αγαπητέ μου ιατρέ, να σας πληροφορήσω, ότι οι θεολογικές και εκκλησιαστικές ενέργειες κρίνονται κατά βάση της Θεανθρωπολογικής και Ευαγγελικής θείας Λογικής.

Κρίνονται βάση συγκεκριμένων Πατρολογικών και Δογματολογικών προϋποθέσεων και κριτηρίων όπου υποστηρίζονται στη Θεανθρώπινη Λογική του ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν και ποιμαίνει και επισκοπείν τον Λαόν του Θεού.

Συνεπώς, οι φλυαρίες σας είναι λογικοφανείς, και επιχειρηματολογικά διάτρητες, και τις εκλαμβάνω ως αλυσιτελή ά-θεολογήματα.

Να σας παραπέμψω σε ακαδημαϊκόν εγχειρίδιον (δείτε το εδώ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΟΥ, Προϋποθέσεις και Κριτήρια του Ορθοδόξως και Απλανώς Θεολογείν, http://www.pournarasbooks.gr/frontend/book.php?bookid=539) του Καθηγητού μου ώστε να εννοήσετε καλώς την Ορθόδοξη Πατερική και Δογματική Θεολογία και να αφήσετε στις καλλένδες τις γνωστές τραγελαφικές ασυναρτησίες και παπαγαλίες των «Λογικιστών» πεπλανημένων «Ζηλωτών».

Καλή ανάγνωση και καλύτερον προβληματισμό

π.ν.

Η οποία απάντησίς μου, βρίσκεται και πάλιν, στην ΠΗΓΗ της αναρτήσεως και των σχολιασμών κάτωθεν εξ αυτής:

ΠΗΓΗ: http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html

Εκτενέστερη δε απάντηση στα «Ζηλωτικά» ερωτήματα του ιατρού δίδω επίσης εδώ σε μόλις προσφατο άρθρο μου:

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ «ΖΗΛΩΤΙΚΟ» ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΗΜΑΤΗ,  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_54.html.

Και αν κανείς ενδιαφέρετε για περισσότερη πληροφόρηση, ας δει και αυτό: 

Η ΝΕΑ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ» ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤ΄ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΜΑΝΙΟΔΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ , http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_40.html


Αν σας ενδιαφέρει πράγματι η Εκκλησιαστική και Θεολογική αλήθεια των πραγμάτων έχετε την δεοντολογική και ηθική υποχρέωση για λόγους δικαιοσύνης, είτε να αναδημοσιεύσετε αυτούσια τα κείμενά μας, είτε το απαντητικό σχόλιόν μας κατά του σχολιασμού του ιατρού, καθώς και την ΠΗΓΗ προελεύσεως των σχολιασμών και κειμένων μας. Όλα τα κείμενα που σας παραθέτω είναι απαντήσεις, τα οποία νομίζω σας απέστειλα στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρόμειον, πιθανόν να μη τα έχετε μελετήσει ακόμη, στην ίδια και αυτή θεματολογία και στο θεολογικό πλαίσιο των «ζηλωτικών» ερωτήσεων του ιατρού.

Σας ευχαριστώ για την ενημέρωσιν και πράξατε καλά.

Φιλικά

ο Παναγιώτης Π. Νούνης 

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ ...":

Πάντως ασχέτως του ποιός έχει δίκαιο και ποιός όχι, αντί να παρλάρετε ασύστολα θα μπορούσατε εν περιλήψη να πείτε και εδώ δύο κουβέντες ουσίας για να υπερασπιστείτε την θέση σας και φυσικά να παραθέσετε και τις δικές σας πηγές....Πιο κουραστικό μήνυμα χωρίς καμία απολύτως πληροφόρηση και με μία ακατάσχετη ροή επαναλαμβανόμενων σύνθετων λέξεων δεν έχω ξαναδιαβάσει στην ζωή μου...Έλεος...Δημόσιο μήνυμα-σχόλιο κάνετε και όχι διάλεξη σε θεολογικό συνέδριο....

Φιλικά πάντα!

Η μνημόνευση απαιτεί τό «ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν» -- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ανώνυμος  είπε...
Στη θεολογική αυτή συζήτηση που γίνεται Το δίκαιο το έχει ο θεολόγος κ. Παναγιώτης Νούνης και όχι ο παλαιοημερολογίτης γιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης.

κχ
Άκουσε, αγαπητέ σχολιαστή, καί μάθε, ότι τό ζήτημα δέν είναι ποιός έχει δίκιο καί ποιός άδικο. Η "ουσία" τού θέματος είναι τίνος τά επιχειρήματα στοιχειοθετούν έλλογη τοποθέτηση, άρα αποδοχή, καί τίνος όχι. Παρένθεση, δέν είναι δικά μου αυτά που θά γράψω, είναι στοιχειοθετημένα από τήν Καινή Διαθήκη καί μάλιστα από τήν «Προς Εβραίους Επιστολή» τού Απ. Παύλου.

Γιά παράδειγμα, η αποτείχιση εκείνη η οποία προτείνει διακοπή Μνημόνευσης - αυτονόητα ΚΑΙ κοινωνίας - αλλά αφήνει ανοικτό τό ενδεχόμενο ο διακόψας τήν Μνημόνευση - αυτονόητα καί τήν Κοινωνία - νά συμμετέχει σέ συμπροσευχή καί συλλειτουργία μέ αμνημόνευτο ή αμνημόνευτους, τότε η διακοπή τής Μνημόνευσης χάνεται καί ο μή μνημονευτής γίνεται καί κοινωνός καί μνημονευτής. Δηλαδή, δέκτης τού αιρετικού ή αιρετίζοντος (μπορεί καί αλλόδοξου) επισκόπου ή επισκόπων.

Πές μου λοιπόν, σέ παρακαλώ, τό λαϊκό σώμα τής Εκκλησίας σέ τί κατάσταση βρίσκεται αντιμέτωπο, όταν έχει έναν ιερέα (ανώτερης ή κατώτερης βαθμίδας δέν έχει σημασία) ο οποίος από τή μιά παροτρύνει τούς πιστούς στήν αποτείχιση, ενώ από τήν άλλη συμμετέχει, συλλειτουργεί, συμπροσεύχεται, κοινωνεί, μέ εκείνους που έχει διακόψει Μνημόσυνο καί Κοινωνία ; Πώς θά περιέγραφες αυτή τήν κατάσταση ; Μέ τό τέχνασμα άλλο η μνημόνευση καί έτερο η κοινωνία; Δέν γράφει ο Απ. Παύλος (Εβ. ιγ΄) «7 Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν...», γιά νά συμπληρώσει πιό κάτω μέ τό «17 Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· » ; Δέν βλέπεις εδώ, ότι η μνημόνευση απαιτεί τό «ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν» ; Ποιά είναι η πίστη αυτών τών ηγουμένων, γιά τούς οποίους γίνεται καί συνιστάται η αποτείχιση ;

Απάντησέ μου, σέ παρακαλώ, επειδή μπορεί νά κάνω λάθος στήν αναθεώρηση τής έκβασης τής αναστροφής τών ηγουμένων, τούς οποίους έχω από καιρό εγκαταλείψει.

Ἡ ἔννοια τοῦ Θεοῦ -- Ο ΘΕΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ῎Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ; -- Τοῦ Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Τό περί Θεοῦ, δογματικό θέμα, εἶναι ἀπέραντο καί ἀνεξιχνίαστο. Ὁ ἄνθρωπος, ὡστόσο, ἐπειδή ἀπ’ τό Θεό καί γιά τό Θεό εἶναι πλασμένος, δέ θά πάψει νά τό ἐρευνᾶ καί νά τό μελετᾶ ἀδιάκοπα. Ἄν ὑπάρχει στήν ἱστορία τοῦ κόσμου ἕνα πανανθρώπινο πρόβλημα, που θά ᾽ ναι γιά πάντα τό κέντρο τῆς ἀναζήτησης καί τῆς γνώσης και τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς οἰκουμένης, εἶναι, δίχως ἀμφιβολία, ὁ Θεός. Οἱ ἀριθμοί, οἱ ἐξισώσεις, οἱ ὑπολογισμοί, οἱ μαθηματικοί λογισμοί, τά πειράματα, εἶναι δρόμοι καί τρόποι ἐπιστημονικῆς ἔκφρασης. Εἶναι στοιχεῖα ἀπαραίτητα γιά τήν ἀπόδειξη νόμων τῆς Φυσικῆς, τῆς Χημείας, τῆς Βιολογίας.... Στό θέμα «Θεός», δέ χωρᾶνε πειράματα καί ὑπολογισμοί και ἀποδείξεις. «Οὐ γάρ μετρεῖται φύσει τό ὑπέρ φύσιν», λέγει ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής. Τό ἄϋλο δέ μετρᾶται μέ τρόπους φυσικούς καί μέ ὑπολογισμούς ἀνθρώπινους. Τό Πνεῦμα δέ σταθμίζεται μέ ἀριθμούς. Τό ἀπρόσιτο καί τό ἄπειρο δέν ἀνέχεται πειράματα. «Οὐ χωρεῖ το μυστήριον ἔρευναν».

"Παποκεντρική Παγκοσμιότης-Οικουμενισμός" (Ντοκιμαντέρ)

Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135 --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Ανακομιδή λειψάνου Θεοδώρου του στρατηλάτου, μαρτύρων Νικάνδρου, Μαρκιανού και Καλλιόπης.

Τὸ σεπτὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου († 8 Φεβρουαρίου) μετετέθη, στὶς 8 Ἰουνίου, ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια τῆς Ποντικῆς, στὸ προγονικὸ κτῆμα τοῦ Ἁγίου, στὰ Εὐχάιτα, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου τὴν ὁποία ἐξέφρασε πρὸ τῆς ἐκτομῆς αὐτοῦ στὸ γραμματέα του Οὔαρο. Ἐκ τοῦ λειψάνου αὐτοῦ τὴ σιαγόνα ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ’ ὁ Μονομάχος (1042 – 1055) ἐδώρισε διὰ χρυσοβούλλου στὴ μονὴ Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους.

Του Αγίου Νείλου του ασκητού:

Αν στην προσευχή σου χύνεις πηγές δακρύων, μην υπερηφανεύεσαι ότι τάχα είσαι ανώτερος από τούς πολλούς. Δεν είναι δικό σου κατόρθωμα αυτό, αλλά βοήθεια για την προσευχή σου από τον Κύριο, για να μπορέσεις να εξομολογηθείς με προθυμία τις αμαρτίες σου σ΄ Αυτόν και να τον εξευμενίσεις με τα δάκρυά σου. Μη λοιπόν μετατρέψεις σε πάθος το βοήθημά σου κατά των παθών, για να μην παροργίσεις περισσότερο τον Κύριο πού σου έδωσε αυτή τη χάρη.

Διονύσιος Ἀλ. Πελέκης : Η Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία κατέρρευσε διὰ δύο, κυρίως, λόγους

Ἀποτελεῖ  κοινὸν τόπον διὰ τοὺς ἱστορικοὺς τὸ ὅτι ἡ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία, δηλαδὴ ὁ μεσαιωνικὸς Ἑλληνισμός, παντελῶς δὲ ἀγνοούμενος ἀπὸ τοὺς Νεοέλληνες, ποὺ κατέταξαν ἀπίθανους ἀνθρώπους μεταξὺ τῶν σπουδαίων Ἑλλήνων καὶ κανέναν ἀπὸ τὴ χιλιόχρονη, κακοζήλως ὀνομαζομένην βυζαντινήν, Ἑλληνικὴν αὐτοκρατορίαν μας, κατέρρευσε διὰ δύο, κυρίως, λόγους: Πρῶτον, διότι ἠδιαφόρησε παντελῶς γιὰ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ τὴν διατήρησιν ἀξιομάχου, πλήρως ἐξοπλισμένου καὶ διαθέτοντος τὸ προσῆκον φρόνημα στρατοῦ, πρᾶγμα ποὺ ἰσχύει ἀπαραλλάκτως καὶ σήμερον. Καὶ δεύτερον, διότι ἐδέχθη εἰς τὰ ἐδάφη της σωρείαν «μεταναστῶν», ἑτεροκλήτων στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἀπερρόφησε οὔτε ἐνέταξε στὶς κοινωνικές της δομές, ἀλλὰ τοὺς ἄφησε ἀνεξέλεγκτους. Ἔτσι, ἀπομονωμένοι καὶ περιθωριοποιημένοι κατέστησαν ἀδυσώπητοι «ἐσωτερικοὶ ἐχθροί», ἐξέθρεψαν αἰσθήματα μίσους κατὰ τῆς κρατούσης τάξεως, τὰ ὁποῖα σὲ δεδομένη στιγμὴ ἐξεδήλωσαν εἴτε δι' ἐξεγέρσεων, εἴτε δι' ἐντάξεώς τους σὲ ἰσχυρότερες ὁμάδες. Στὴν πολιορκία τῆς Πόλεως τοῦ Μαΐου τοῦ 1453 μόλις τὸ 15% τῶν πολιορκητῶν ἦσαν Ὀθωμανοί. Οἱ λοιποί, μὲ μεγάλο ποσοστὸ «Ἑλλήνων», προήρχοντο ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς «οἰκονομικοὺς μετανάστες». Φοβοῦμαι ὅτι ἡ Ἱστορία θὰ ἐπαναληφθεῖ ὁσονούπω καὶ διὰ τὸν νεώτερον Ἑλληνισμόν. Ἄς ληφθοῦν μέτρα, ὅσον εἶναι καιρός. Καθημέραν ὁ κίνδυνος μεγεθύνεται καὶ καθίσταται ἐνεστὼς καὶ ἀπειλητικός.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Διαβάζω τον Συναξαριστή και αναλογίζομαι: Εκείνοι οι μακάριοι εδείκνυον τα στίγματα και τας πληγάς υπέρ του Χριστού, εμείς σήμερα τι στίγματα εμφανίζουμε;

Ότε δε συνηθροίσθη η εν Νικαία Αγία Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, εν έτει τκε΄ (325), ήτο και ούτος (ο μακάριος Παύλος Αρχιεπίσκοπος Νεοκαισαρείας), εις των εκεί συναθροισθέντων τριακοσίων δέκα και οκτώ Θεοφόρων Πατέρων, οίτινες όλοι έφερον εις το σώμα των τα στίγματα και τας πληγάς του Χριστού, ως λέγει ο θείος Παύλος, και αυτά εθεώρουν καλλωπισμόν των, δεικνύοντες αυτά προς αλλήλους. Και εδείκνυον άλλος μεν την αποκοπείσαν υπό των ειδωλολατρών χείρα του, άλλος τα ώτα του, άλλος την ρίνα του, έτερος τους οφθαλμούς του, και άλλος άλλο μέλος του σώματός του παρουσίαζε βεβλαμμένον και ηκρωτηριασμένον από τους προλαβόντας τυράννους υπέρ της Αγίας του Χριστού Πίστεως. Άλλοι πάλιν επρόβαλλον τα πρήσματα, τα εκ των πεπυρωμένων σιδήρων, τα οποία όλα μετά πάσης χαράς και προθυμίας υπέμειναν οι τρισμακάριοι βασανιζόμενοι δια τον Χριστόν· όθεν και τα εδείκνυον εις όλους, ως λαμπρά σημεία της εις τον Χριστόν αγάπης των. Τότε λοιπόν και ο μακάριος ούτος Παύλος εδείκνυε τα εκ των ροπάλων θλάσματα, τα οποία είχεν εις το σώμα του, ομοίως και τας αγίας χείρας του τας σιδηροκαύστους και ανενεργήτους ούσας.

Ο Ιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης άφησε σχόλιο για την ανάρτηση του θεολόγου κ. Παναγιώτου Νούνη

Κύριε Νούνη γράψατε,

«Πόση Εκκλησιολογική και Κανονολογική, βάση ή θεμελίωση, έχει η νεοΕκκλησιολογική σχισματικοαιρετική Κίνηση τινών «νεοΖηλωτών» Αποτειχισμένων (π.χ. θεολόγος κ. Παναγιώτης Σημάτης, κ. Οδυσσέας Τσολογιάνης και ο Αγιορείτης Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός κ.ά.) όπου καλλιεργώσι, ανιεροκρυφίως, την κακόδοξη θεωρία περί των «Ακύρων Μυστηρίων» ή και την κακοδαίμονα θεωρία της «Πονηράς Οικονομίας»;
Όπου, εμμέσως πλήν σαφώς φλυαρώσι ακατάσχετα, αναπόδεικτα και αθεολόγητα, υπέρ της Διακοπής της Κοινωνίας (αντί υπέρ της διακοπής του Μνημοσύνου και υπέρ της ιεράς Αποτειχίσεως κατά τινών αιρετιζόντων) μετά της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας αντί, ειδικώς και εξειδικευμένως, να διακηρύττωσι όπως διενεργηθεί ΜΟΝΟΝ η Κανονική διακοπή του Μνημοσύνου ή και η διακοπή συγκοινωνίας ή και διακοπή επικοινωνίας κατά τινών ασύδοτων και ορκισμένων-αιρετιζόντων Αρχιοικουμενιστών Μητροπολιτών ή Αρχιεπισκόπων ή και Πατριαρχών.»

Αν λοιπόν σάς καταλαβαίνω καλά, διακρίνετε δυό τύπους Αποτείχισης : α) τήν διακοπή Μνημόνευσης καί β) τήν διακοπή Κοινωνίας. Η διακοπή Μνημόνευσης έγκειται στήν μή αναφορά τού ονόματος αιρετίζοντος ή αιρετικού επισκόπου, ο οποίος με γυμνή κεφαλή κηρύσσει αιρετικά δόγματα. Η διακοπή Κοινωνίας έγκειται στήν οριστική αποφυγή πάσης επαφής μέ μνημονευτές αιρετικού ή αιρετίζοντος επισκόπου.

Επιτρέψτε μου όμως νά σας πώ, ότι ο διαχωρισμός που κάνετε καί επιθυμείτε, με αιτιολογικό ότι η Κοινωνία εν Μυστηρίοις δέν παραβλάπτεται, ακόμη καί όταν ο ιερεύς συλλειτουργεί καί συμπροσεύχεται μέ αμνημόνευτους επισκόπους, είναι άκρως παραπλανητική καί εφησυχαστική τού λαϊκού σώματος τής Εκκλησίας. Ο ίδιος ιερεύς, κατά τη γνώμη σας, μπορεί στόν δικό του ναό, απλώς, νά μή μνημονεύει τήν Μνήμη τών αλλοτριωμένων τής πίστεως καί τών θείων Δογμάτων. Όταν όμως βρίσκεται μαζί τους, τότε καί μνημονεύει, αλλά καί κοινωνεί τής αλλοτρίωσης !

Αν τούτο δέν συνιστά απερίφραστα κατάσταση σχιζοφρενική, δέν γνωρίζω τί άλλο θα μπορούσε να μάς δώσει εποπτικά τόν λεγόμενο «διχασμό προσωπικότητας», που λεπτομερώς αναλύουν καί τεκμηριώνουν τά ιατρικά βιβλία τής Ψυχιατρικής. Όπου, η μέν ψυχή ζητά πνευματική τροφή, τό δέ σώμα νά τρέφεται με βελανίδια καί χαρούπια. Συμφωνείτε, δέ, διαφωνώντας μερικώς μέ τόν π. Β. Βολουδάκη, σημειώνοντας μάλιστα τήν "πνευματικώτατη ποιμαντική απάντηση" αυτού, γράφοντας τά υπ΄ αυτού ρηθέντα :

«Υπάρχει μεγάλη άγνοια [στη «νεοΖηλωτική» Κίνηση των ανίερων Αποτειχισμένων] για το ζήτημα [και το καλιεργώσι ελάχιστοι] εκείνοι όπου νοσούν στη ψυχή και στο φρόνημα, (αλλά) και στο πνεύμα».

Όπως φαίνεται, οι γνώσεις Ψυχιατρικής απουσιάζουν τόσο από τόν π. Βολουδάκη, όσο καί από εσάς, ενώ ανοικτό παραμένει τό αχανές πεδίο τής Ψυχολογίας, από τό οποίο αντλείται τίς ψυχοθεραπευτικές διχαστικές προτάσεις σας.

Ἐκτρώσεις καὶ ἐπιλογὴ γυναικολόγου

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀντίδρασι  τῶν ἀναισθησιολόγων τῆς Σάμου γιὰ τὶς ἐκτρώσεις, καὶ τὸν σάλο ποὺ ἐπηκολούθησε,  μᾶς ἐγεννήθη ἡ ἐπιθυμία νὰ μοιραστοῦμε μαζί σας καὶ μὲ τοὺς ἀναγνῶστές σας μία σκέψι-πρότασι.

   Κατ’ ἀρχάς, νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι αὺτὴν τὴν σκέψι-πρότασι τὴν συζητήσαμε μὲ διαφόρους ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ - κάποιοι ἐξ αὐτῶν ἤδη ἀνήσυχοι γιὰ τὸ θέμα αὐτό, ἐνῶ ἄλλοι ἀφοῦ «ἐπαναστατικοποιήθηκαν» μετὰ τὴν συζήτησι – συνεφωνήσαμε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ κινηθοῦμε δραστικῶς, καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐντοπίζουμε τὸ πρόβλημα καὶ νὰ φιλοσοφοῦμε γύρω ἀπὸ αὐτό.

   Ἡ σκέψι μας ἀφορᾷ στὴν ἐπιλογὴ γυναικολόγου. Ὁ συγχωρεμένος λόγιος ἁγιορείτης μοναχός πατὴρ Νικόδημος Μπιλάλης μοῦ ἔγραψε πρὸ ἐτῶν ὅτι «Γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους ἐπιβάλλεται νὰ μὴ χρησιμοποιοῦν τοὺς ἐκτρωσάδες γιατρούς, μὲ ματωμένα χέρια καὶ μυαλά».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Δυστυχώς για πρώτη φορά στη προσωπική μου διαδικτυακή μελέτη και έρευνα που διενεργώ, ενδελεχώς, κυρίως επι τινών θεολογικών ζητημάτων και δή σε ηχητικές, οπτικοακουστικές, γραπτές ή προφορικές διδασκαλίες, άκουσα για πρώτη φορά τον σεβαστό π. Βασίλειον Βολουδάκην να διδάσκει παράδοξα πράγματα, άτοπα και άστοχα, κυρίως κακόδοξα εξ ιστορικοδογματικής και γνωσιολογικής οπτικής.

Ὁ ἀρχηγέτης τῆς προδοσίας, πρωτοστατεῖ τώρα καί στήν ἑδραίωση καί ἐξάπλωσή της!

Πηγή : http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος καί πάλι στήν Ἀθήνα....

Τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο επισκέφθηκε σήμερα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα τονίζοντας πως «η Εκκλησία συμπαραστέκεται στον ελληνικό λαό και στις ανάγκες που αντιμετωπίζει» και απευθυνόμενος προς τον Αρχιεπίσκοπο υπογράμμισε χαρακτηριστικά πως «με τα λόγια και τα έργα σας ανακουφίζετε τον λαό».

Τον ευχαρίστησε, επίσης, για την απόλυτη υποστήριξη στο μεγάλο γεγονός της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου σημειώνοντας πως «δυστυχώς μερικές Εκκλησίες δεν θέλησαν τελευταία στιγμή να συμπορευθούν μαζί μας παρά τα όσα όλοι μαζί αποφασίσαμε στην Γενεύη». Έκανε λόγο για την ανάγκη να διαδοθούν οι αποφάσεις της Συνόδου επισημαίνοντας πως «τώρα, όλοι μαζί, πρέπει να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις της Συνόδου. Ήδη πολλές Θεολογικές Σχολές και επιμέρους επιστήμονες τις αναπτύσσουν. Προετοιμάζεται ένα μεγάλο Διορθόδοξο Θεολογικό Συνέδριο στην Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο του 2018 και ο σκοπός είναι να διαδοθούν κατά το δυνατόν ευρύτερα οι αποφάσεις αυτής της Συνόδου, ώστε να γίνουν κτήμα των Ορθοδόξων πιστών».

Ο Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε την χαρά του για την επίσκεψη του Πατριάρχη, τον ενημέρωσε για την αυριανή σημαντική εκδήλωση που διοργανώνει η Αρχιεπισκοπή με θέμα «Αναθεώρηση του Συντάγματος και Εκκλησία της Ελλάδος», ενώ αναφέρθηκε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο χαρακτηρίζοντάς την ένα μεγάλο γεγονός. Τόνισε, πως «ύστερα από τόσους αιώνες και τόσες προσπάθειες συναντηθήκαμε και αν φτάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα οφείλεται στις δικές σας προσπάθειες». Αναφέρθηκε στηνανάγκη εφαρμογής όσων αποφασίστηκαν, μίλησε για συνέχεια και άλλων εκδηλώσεων τονίζοντας πως «μία Σύνοδος δε γίνεται μία φορά και τελειώνει. Πιθανόν να χρειαστούν και άλλες συναντήσεις». Υπογράμμισε, επίσης, ότι «η συμμετοχή μας στη μεγάλη αυτή Σύναξη έδειξε ότι στην Εκκλησία της Ελλάδος είμαστε ενωμένοι», ενώ ευχήθηκε από καρδιάς «τα μικρογεγονότα που συμβαίνουν σε όλες τις προσπάθειες να είναι λίγα  και  να  τα  ξ ε χ ά σ ο υ μ ε   γρήγορα».

Ο Πατριάρχης επισκέπτεται την Αθήνα με αφορμή τις εκδηλώσεις με σύνθημα «Καθαρός Ασωπός-Από την ιδέα στην πράξη» που διοργανώνει η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και ο Δήμος Τανάγρας για την Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος.

Η κεντρική εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 3 μ.μ., στο Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ στο Σχηματάρι, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, του Οικουμενικού Πατριάρχη και του Αρχιεπισκόπου. Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με συναυλία του Μίλτου Πασχαλίδη.

Ὅλοι μαζί καί ὁ ..... Ζηζιούλας στή μέση! Ὁ Ἐπιθεωρητής, ὁ ὑποτεταγμένος καί ὁ θεωρητικός .....τῶν αἱρέσεων.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν --- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis 

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Θεοδότου ιερομάρτυρος, επισκόπου Αγκύρας, μαρτύρων Ζηναΐδος της θαυματουργού και Λυκαρίωνος, αγίων γυναικών Αισίας και Σωσάννης, Σεβαστιανής

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Θεόδοτος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα τῆς Γαλατίας καὶ ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Παρέμεινε ὀρφανὸς σὲ νηπιακὴ ἡλικία καὶ ἀνατράφηκε μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου ἀπὸ τὴν εὐσεβέστατη θεία του Τεκοῦσα. Ὄταν ἐμεγάλωσε, ἔγινε ἀρτοποιὸς καὶ ἔμπορος τροφίμων, διεκρινόταν δὲ γιὰ τὴν τιμιότητα, τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴ φιλανθρωπία του. Διὰ τῶν λόγων, τῶν ἔργων καὶ τῆς ὑποδειγματικῆς χριστιανικῆς διαβιώσεώς του, ἔγινε πρόξενος ἐπανόδου στὸν ὀρθὸ δρόμο πολλῶν παρεκτραπέντων συμπολιτῶν του. Κατὰ τοὺς ἐπὶ Διοκλητιανοῦ ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν διωγμούς, ἀπεστάλη στὴν Ἄγκυρα ὁ Θεότεκνος, δεινὸς διώκτης τῶν Χριστιανῶν,

ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ, από τον ΚΒ´ Λόγον του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου:

«Το να αποκτήση κανείς την ταπείνωση, συναντά πολλά εμπόδια, που τον εμποδίζουν, ενώ για την πίστη δεν μας εμποδίζει τίποτε να την βρούμε. Γιατί αν το θελήσουμε ολόψυχα να βρούμε την πίστη, αμέσως χωρίς κανέναν κόπο την βρίσκουμε, αφού είναι δώρον του Θεού και προσόν φυσικόν, μολονότι υπόκειται στο αυτεξούσιον της προαιρέσεώς μας». 

Γέροντας καὶ Ἡγούμενος τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίου Παύλου Ἁγίου Ὄρους Ἀρχιμ. Παρθένιος:

Ὅπου δὲν ὑπάρχει  ʻʼ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ κληρονομιὰ τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεως ʼʼ  δὲν ὑπάρχει ἐκκλησία καὶ συνεπῶς οὔτε ἱερωσύνη, οὔτε βάπτιση, οὔτε μυστήρια. Αὐτὴ τὴ θέση βρίσκουμε καὶ στὰ θεόπνευστα κείμενα τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ στοὺς ἱεροὺς κανόνες καὶ στοὺς βίους τῶν ἁγίων. Μὴ ξεγελιόμαστε. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἀποστολικὴ διαδοχή, ἐὰν δὲν ὑπάρχει ἀποστολικὴ πίστη, ἐπειδὴ ἡ Ὀρθόδοξη ἐκκλησία μιλάει γιὰ τὴν ἄκτιστη ἐνέργεια τῆς Θείας Χάριτος, ὡς αἰώνια ἔκφραση τῆς Θείας Φύσεως, πράγματα ποὺ εἶναι δύσκολο νὰ τὰ περιγράψεις μὲ λόγια. Συνεπῶς ὅταν μιλᾶμε γιὰ Θεία Χάρη, ἐννοοῦμε ὅτι μποροῦμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ποὺ εἴμαστε κτίσματα καὶ θνητοὶ νὰ φτάσουμε στὴ θέωση». 

Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον χορηγός τῶν πάντων --- π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Ἁγία Πεντηκοστή)

ΝΕΟΣ ΜΩΥΣΗΣ; -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Πανηγυρίζουν ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος καί ὁ αἱρετικός Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ´, γιατί συμπληρώθηκε τεσσαρακονταετία καί πλέον ἀπό τότε πού ἔγινε ἡ ἀμοιβαία ἄρση τῶν ἀναθεμάτων (7 Δεκεμβρίου 1965). Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μάλιστα χαρακτηρίζει τήν ἡμέρα ἐκείνη ὡς ἱστορική καί ἁγία καί τήν ἐπέτειο τῆς τεσσαρακονταετίας σημαντική καί εὐλογημένη. Εἶναι χαρακτηριστικά τά ὅσα γράφει στον φίλτατο ἀδελφό του Πάπα Ρώμης: «Θά ηὐχόμεθα νά εἴμεθα εἰς θέσιν νά ἑορτάσωμεν (ἐννοεῖ τήν ἐπέτειο τῆς ἄρσης τῶν ἀναθεμάτων) εἰσοδεύοντες ἀπό κοινοῦ εἰς τήν Γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, τοῦ κοινοῦ Ποτηρίου, μετά τόσων αἰώνων περιπλάνησιν εἰς τήν ἔρημον τοῦ χωρισμοῦ, μάλιστα δέ μετά τήν ὑπό τῶν δύο ἐκείνων Μωυσέων, ἀοιδίμων προκατόχων ἡμῶν Ἀθηναγόρου καί Παύλου τοῦ ΣΤ´, παράδοσιν εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῶν πλακῶν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἀρχαίας ἀγάπης, διά τῆς ἱστορικῆς ἐκείνης καί χριστοτερποῦς πράξεως τοῦ 1965». Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μιλάει γιά περιπλάνηση στήν ἔρημο τοῦ χωρισμοῦ. Kοινή περιπλάνηση Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν. Αὐτό εἶναι ἱστορική ἀνακρίβεια.

***

Ο  Αλέξανδρος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΝΕΟΣ ΜΩΥΣΗΣ; -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσ...":

Και ιδού η νέα βλασφήμια που έφεραν οι πλάκες των δύο "νέων Μωυσέων".....Ο σταυρός μας λένε ισούται με το σύμβολο "της καρδιάς" που έγινε ταυτόσημο και της αγάπης. Η αγάπη του Χριστού που έγινε θυσία για όλους μας και εκφράζεται από τον σταυρό εξισώνεται με την διαβολική αγάπη που εκφράζεται μέσω του σεξ.

http://i.vimeocdn.com/video/470661124_1280x720.jpg

https://static1.squarespace.com/static/5634730ce4b0235e2bda7c7d/5634d235e4b0ec6e5b322e3b/5634dc50e4b023cf03981c5d/1474068044200/?format=1000w

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/736x/e0/01/df/e001df892562cd201545f9e9edf2dd39.jpg

ΑΘΕΪΑ, Η ΣΙΩΠΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σʼ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν, πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς. Κάτω ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἔμμεσες πιέσεις ὁ σημερινός ὀρθόδοξος χριστιανός ἀβασάνιστα ἀποδέχεται τά δελεαστικά κηρύγματα Οἰκουμενισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁδοστρωτήρα καί ἰσοπεδωτῆ τῶν δογμάτων, καί περνᾶ στά «ψιλά γράμματα» τίς δογματικές διαφορές. Ὡστόσο, εἶναι λάθος καί παράπτωμα πνευματικό νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά δόγματα· νά τά  θεωροῦμε σχολαστική ἐνασχόληση τῶν θεολόγων, ἀνούσιο καί ἐνοχλητικό πονοκέφαλο γιά μᾶς τους «ἁπλούς χριστιανούς».

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Το αντάρτικο του Πόντου [ΒΙΝΤΕΟ 2017]