Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

γ. Περαιτέρω, δημιουργείται πρόβλημα για την Εκκλησία της Ελλάδος, η Αποστολική Διακονία της οποίας στο ηλεκτρονικό εορτολόγιό της τοποθέτησε έναν ψευτο-άγιο, τον Εδουάρδο, βασιλιά της Αγγλίας! Υπάρχει κάποιος να αναζητήσει ευθύνες;
Ο αγαπητός Misha έγραψε:

Παράθεση:
αλήθεια , φίλε Κοσμά, τόσα χρόνια οι έλληνες ζηλωτές , που ήταν σε άμεση κοινωνία με τους εν διασπορά Ρώσους, και δη η παράταξη στην οποία προσεχώρησες κήρυττε το Φιλιόκβε και δεν το αντελήφθησαν;;; 
και ως εκ τούτου, κατά το προσφιλές υμίν ¨ο κοινωνών ακοινωνήτω....


Η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου, στην οποία με τη χάρη του Θεού ανήκω, και θα ανήκω όσο αυτή ορθοδοξεί, είχε κοινωνία με τη Ρωσική Σύνοδο της Διασποράς του Μητροπολίτη Φιλαρέτου, μέχρι το 1982. Τότε και ο Φιλάρετος και η Σύνοδός του ήταν Ορθόδοξοι!
 
Το Φιλιόκβε ο Φιλάρετος το αποδέχτηκε με την από 20 Ιουλίου / 2 Αυγούστου 1984 Εγκύκλιό του, την οποία παράθεσα πιό πάνω, στην από 4.12. 2007 καταχώρησή μου. Από τότε ο Φιλάρετος με τη Σύνοδό του κατέστησαν αιρετικοί!
 
Και να, το κατάντημα της Συνόδου αυτής! Ενώθηκε με τους Λατινόφρονας της Μόσχας «και πασών των...Ρωσιών»!!






Μη Αποστρέψης: Ανθολογία Ύμνων Μ. Τεσσαρακοστής - Great Lent Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Νικήτα, ηγουμένου της μονής Μηδικίου, Ιωσήφ του υμνογράφου, Παύλου νεομάρτυρος του Ρώσου (1683).

Ὁ Ὅσιος Νικήτας καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Βιθυνίας καὶ ἔζησε τὸν 8ο αἰῶνα μ.Χ. Σὲ βρεφικὴ ἡλικία ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ μητέρα καὶ τὴν ἀνατροφή του τὴν ἀνέλαβαν ἡ ἐνάρετη γιαγιά του καὶ ὁ εὐσεβὴς Φιλάρετος, ὁ πατέρας του, ὁ ὁποῖος ἀνέθεσε ἀπὸ πολὺ νωρὶς τὴν ἐκπαίδευσή του σὲ κάποιο κληρικὸ φημισμένο γιὰ τὶς παιδαγωγικὲς καὶ πνευματικές του ἀρετές. Ἔτσι ὁ νεαρὸς Νικήτας ἀπόκτησε ἀξιόλογη κοσμικὴ καὶ πνευματικὴ παιδεία. Ἀφοῦ ἐγκατέλειψε πατέρα, μητέρα, ἀδελφούς, ἀδελφές, συγγενεῖς, σπίτι, πατρίδα, πλούτη καὶ σήκωσε τὸν σταυρό του μὲ προθυμία, ἀκολούθησε τὸν Χριστὸ καὶ ἔγινε ἄξιος μαθητὴς αὐτοῦ.

Ένα κομμάτι από το γραπτό του Archbishop John Maximovitch of blessed memory: The Meaning of the Russian Diaspora).

Και τι δε θα έπρεπε να λεχθεί για τη πατρίδα [μας] Ρωσία;
Ευλογημένη είσαι εσύ, Ω, ρωσική γη που εξαγνίστηκες με το πυρ των παθών.
Εν πρώτoις, βαπτίστηκες με ύδωρ, τώρα υποφέρεις τα πυρά των παθών - ανάπαυση και γαλήνη σε περιμένουν.
Κάποτε οι χριστιανοί μάζευαν με ευλάβεια από το Κολοσσαίο άμμο που είχε ποτιστεί με το αίμα των μαρτύρων. 
Ο τόπος του μαρτυρίου και του θανάτου των μαρτύρων θεωρείτο ιερός και ευλαβής. 
Τώρα ολόκληρη η Ρωσία είναι μία παλαίστρα κομιστών των παθών. Η γη της έχει αγιαστεί από το αίμα τους και ο αέρας της από την άνοδο των ψυχών τους στους Ουρανούς. 
Ιερή είσαι ‘συ, Ω, Ρωσία.
Ο αρχαίος συγγραφέας ήταν σωστός όταν είπε πως εσύ είσαι η Τρίτη Ρώμη και ότι τέταρτη δεν θα υπάρξει.
Ξεπέρασες την αρχαία Ρώμη με το πλήθος των άθλων  των μαρτύρων σου. Ξεπέρασες και τη Ρώμη που σε βάπτισε [Κωνσταντινούπολη] με την στάση σου έναντι της Ορθοδοξίας και θα παραμείνεις αξεπέραστη μέχρι την συντέλεια του κόσμου. 

Μόνο η γη που αγιάστηκε από τα Πάθη και το γήινο βίο του Θεανθρώπου είναι αγιότερη από εσένα στα μάτια των Ορθοδόξων Χριστιανών. 

The life of our Blessed Mother Maria of Egypt

The life of our Blessed Mother Maria of Egypt
The life of our Blessed Mother Maria of Egypt
Commemorated on the 1st of April
Source:  The Synaxarion of April

“She received spirit, having discarded the flesh long ago;
Conceal, o earth, the osseous remains of Maria;
On the first of April did Maria the desert prayer die.”

Our blessed Mother Maria was from Egypt, having lived during the years of the great Justinian, who ruled between 527 and 565.  She had originally lived a debauched life and had caused spiritual ruin to many people through her unbridled lust for 17 whole years, given that, even from her youth, she had fallen into wicked acts of the flesh and had remained in them during all that time.  She later dedicated herself to strict ascesis and virtue, such that she had been elevated superhumanly, walking on waters and rivers without sinking into their depths; when praying, she stood above the ground, suspended in mid air.  The cause of her transformation was as follows.

Πήγαν κάποιοι στον αββά Αντώνιο και του είπαν:

- Πές μας κάποιο λόγο πώς να σωθούμε. 
Και ο Γέροντας τους λέει:
 
- Ακούσατε τί λέει η Γραφή; Σας αρκεί αυτή.
 
Aλλά αυτοί είπαν: 
- Θέλουμε και από σένα, πάτερ, να ακούσουμε.
 
Και ο Γέροντας τους είπε:
 
- Το Ευαγγέλιο λέει: Άν κάποιος σε χτυπήσει στο δεξί μάγουλο, γύρισέ του και το άλλο.
 
- Δεν μπορούμε -του λένε- να το κάνουμε αυτό.
 
- Εάν δεν μπορείτε να στρέψετε και το άλλο -λέει ο Γέροντας- υπομείνετε τουλάχιστον το ράπισμα στο ένα.
 
- Ούτε αυτό μπορούμε, του απαντούν.
 
Ξαναμιλάει ο Γέροντας:
 
- Εάν ούτε αυτό μπορείτε, μήν ανταποδίδετε τα ίσα.
 
Λένε πάλι:
 
- Ούτε αυτό μπορούμε.
 
Τότε ο Γέροντας γυρνάει και λέει στον μαθητή του:
 
- Κάνε τους λίγο κουρκούτι, γιατί είναι άρρωστοι. Εάν το ένα δεν μπορείτε και το άλλο δεν θέλετε, τί να σας κάνω;
 

Αυτοκτονούμε. 17.310.000 εκτρώσεις στην «αγιοτόκο» Ελλάδα !!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2016
17 .310 .000, (δεκαεπτά  εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες) ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986. Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών. Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.                                               Αυτοκτονούμε!!!

Δεν θα φταίνε οι Οικουμενιστές. Αν δεν συμμετάσχεις στην Ημερίδα, θα φταίς ΕΣΥ !!!

***
Ο PRIEST FAITH άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Δεν θα φταίνε οι Οικουμενιστές. Αν δεν συμμετάσχει...":


Πρέπει οι Πατέρες να χαράξουν τις κατευθυντήριες γραμμές της πορείας τους, ώστε να δούμε όλοι αν συμφωνούμε.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Κήρυγμα Κυριακής της Τυρινής [mp3 - 2017]


Η αιρετική πατρικία

Κάποια πατρικία, που λεγόταν Κοσμιανή ( 6ος αι. ) ήρθε μια νύχτα να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ. 
Καθώς πλησίαζε, της παρουσιάσθηκε η Κυρία Θεοτόκος μαζί με άλλες γυναίκες και της είπε:                                                                                                                                    
-Δεν επιτρέπεται να μπεις εδώ, γιατί δεν είσαι δική μας.                                                   
Το είπε αυτό, γιατί η Κοσμιανή ανήκε στην αίρεση του Σεβήρου. Εκείνη όμως επέμενε και παρακαλούσε να της επιτρέψει την είσοδο. 
Τότε η Θεοτόκος αποκρίθηκε:                                                                                          
- Είναι αδύνατο να μπεις εδώ μέσα, αν προηγουμένως δεν έρθεις σε μυστηριακή κοινωνία με εμάς.                                                                                                                     
Κατάλαβε τότε η πατρικία ότι η είσοδός της εμποδίζεται επειδή είναι αιρετική, και ότι αν δεν προσέλθει στην Ορθόδοξη 
Εκκλησία, δεν πρόκειται να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο.                                           
Έτσι κι έκανε. Πρώτα-πρώτα εγκατέλειψε την αίρεση του Σεβήρου, κι ύστερα μετανοημένη κάλεσε τον διάκονο και μετέλαβε 
τα άχραντα μυστήρια. Τότε προχώρησε ανεμπόδιστα και προσκύνησε το ζωοποιό μνήμα του Σωτήρος Χριστού.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ. Ε΄Χαιρετισμοί -Ακάθιστος Υμνος

Συμφώνως πρὸς ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ ὑπ. Παιδείας -- ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗΝ

Δυστυχῶς τὸ Κράτος δὲν ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν τῆς Ἐκκλησίας


Συγκλονιστικὰ τὰ στοιχεῖα διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ Μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Θράκης. ......                                                                                                                    

Συμφώνως πρὸς τὸ Κοινοβουλευτικὸν ρεπορτάζ:«“Τὴν προηγούμενη εἰκοσαετία, κατὰ τὸ σχολικὸ ἔτος ᾽89 –᾽90 στὴν πρωτοβάθμια ἐκπαίδευση σὲ δημόσια σχολεῖα εἴχαμε μόλις τριακόσιους δώδεκα μουσουλμάνους μαθητές, ἐνῶ σὲ δημόσια σχολεῖα ἀντίστοιχα τῆς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης, δηλαδὴ σὲ γυμνάσια, στὸ Νομὸ Ροδόπης εἴχαμε διακόσιους πενήντα τρεῖς μαθητὲς καὶ στὸ Νομὸ Ξάνθης τριακόσιους ἑξήντα πέντε”.   Σήμερα, ἀποκάλυψε ἡ ὑφ. Παιδείας ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἔχει δεκαπλασιαστεῖ.

Η ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ

«… ούτω γινόμεθα ναός Θεού, όταν μη φροντίσι γηϊναις το συνεχές της μνήμης διακόπτηται… αλλά πάντα αποφυγών ο φιλόθεος επί τον Θεόν αναχωρή» 
Μ. Βασίλειος.

Η Ησυχία δεν αποτελεί διακοσμητικόν τι πλαίσιον της προσευχής. Είναι το αναγκαίον περιβάλλον της. Εν τοις θορύβοις «το μοναδικόν του νου, καθ’ ο συνίσταται ο εντός και όντως Μοναχός, δυαδικόν, έστι δ’ ότε και πολυσχιδές, καθίσταται». Η διάσπασις του ενιαίου της ψυχής καθιστά αδύνατον την αληθή προσευχήν. Διασπάται το «μοναδικόν» του νου εις «δυαδικόν» ή και «πολυσχιδές» εκ των συνομιλιών και από αυτής της θέας των ανθρώπων. Εν αναλύσει, και αυτή η προσδοκία ελεύσεώς τινος προκαλεί σύγχυσιν. Αλλά και γράφων ο Ησυχαστής προς τινα, έστω και πνευματικά, πάλιν δεν δύναται ν’ αποφύγη την περισπώσαν τον νουν μέριμναν. Και αν μεν πρόκειται περί προκοψάντων εις τας αρετάς και δια της αγάπης ενωθέντων μετά του Θεού, η ζημιά είναι μικρά, διότι αίρεται μόνον η άμεσος και ειλικρινής μυστική ένωσις. Δια τους ασθενεστέρους όμως νόας και τας ψυχάς, αίτινες «πολλοίς περιπίπτουσι νοσήμασιν», η εκ του γράφειν βλάβη είναι μεγίστη.

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

5. Ύστερα από τα παραπάνω καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα: 

α. Ούτε κατά διάνοια μπορεί ένας Ορθόδοξος να θεωρήσει ότι
 
ο Αγγλοσάξονας βασιλιάς της Αγγλίας είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας! Ο λόγος είναι απλούς: ΄Ηταν μέλος αιρετικής Εκκλησίας, της Αγγλοσαξονικής, που την εποχή εκείνη είχε αποδεχθεί την αίρεση του Φιλιόκβε, που δίδασκαν οι Φράγκοι επηρεασμένοι από τον Αυγουστίνο. Ηταν δηλαδή ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ!
 
Ούτε μάρτυρας μπορεί να είναι γιατί δεν μαρτύρησε για την Πίστη του Χριστού.
 

β. Το πρόβλημα όμως που δημιουργείται περαιτέρω είναι η επονείδιστη και κακόδοξη αυτή Εγκύκλιος της Ρωσικής Συνόδου της Διασποράς, την οποία υπόγραψε δυστυχώς ο τότε Μητροπολίτης Φιλάρετος.
 
Στην Εγκύκλιο αυτή ο Φιλάρετος υποστηρίζει ότι το Φιλιόκβε δεν αποτελεί εμπόδιο για τη σωτηρία του ανθρώπου, άποψη σαφώς αντίθετη προς τα όσα διδάσκουν οι Πατέρες! Και το ακόμη χειρότερο, ο Φιλάρετος με τη Σύνοδό του, συκοφαντούν τους Πατέρες, τους οποίους εμφανίζουν ότι δήθεν συμφωνούν μαζί τους!
 
Οι απόψεις αυτές της Ρωσικής Συνόδου της Διασποράς καθιστούν τη Σύνοδο ΑΙΡΕΤΙΚΗ, τα μέλη της Εκκλησίας αυτής ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, οι οποίοι δεν είναι δυνατόν ποτέ, όχι μόνον να είναι
 
άγιοι της Εκκλησίας, αλλά ούτε να σωθούν. Ως εκ τούτου, η άποψη του αδελφού
Misha ο Μητροπολίτης Φιλάρετος υπήρξε θεούμενος και άγιος δεν ευσταθεί! 






ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Ε ΝΗΣΤΕΙΩΝ. Της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Τίτου οσίου, του θαυματουργού, Αμφιανού, Αιδεσίου, μαρτ., Πολυκάρπου μάρτυρος, Θεοδώρας παρθενομάρτυρος.

Η οσία Μαρία, όταν ήταν δώδεκα ετών, έφυγε μακριά από τους γονείς της και πήγε στην Αλεξάνδρεια όπου έζησε για 17 χρόνια ασώτως. Έπειτα από περιέργεια ξεκίνησε με πολλούς προσκυνητές για τα Ιεροσόλυμα, να παραβρεθεί στην ύψωση του Τιμίου Σταυρού, όπου όμως συνέχισε την ακολασία και παρέσυρε πολλούς στην απώλεια. Θέλησε μάλιστα να μπει στην Εκκλησία τη μέρα της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, αλλά αισθάνθηκε τέσσερις φορές κάποια αόρατο δύναμη να την εμποδίζει να εισέλθει στο Ναό, ενώ όλοι οι άλλοι έμπαιναν ανεμπόδιστα. Πληγώθηκε αφάνταστα η καρδιά της από το γεγονός αυτό και παρεκάλεσε τη Παναγία να της επιτρέψει και ότι θα αλλάξει ζωή. Αμέσως μπήκε μέσα, προσκύνησε το Τίμιο Ξύλο και έφυγε από τα Ιεροσόλυμα, πέρασε τον Ιορδάνη και προχώρησε στα βάθη της ερήμου, προσευχομένη και ζώντας σκληρή ζωή μετανοίας για 47 χρόνια.

Είπε ένας Γέροντας:

“Τίποτε δεν παροργίζει τόσο τον Θεό και τίποτε δεν απογυμνώνει τόσο τον άνθρωπο από τη χάρη, ώστε να φτάσει και σε εγκατάλειψη από μέρους του Θεού, όσο το να κατηγορεί τον πλησίον του ή να τον κατακρίνει ή να τον εξουθενώνει. Και είναι τόσο βαρύτερη η κατάκριση από κάθε άλλη αμαρτία, ώστε ο ίδιος ο Χριστός λέει:
“Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις το σκουπιδάκι πού βρίσκεται στο μάτι του αδελφού σου”.
Παρομοίασε δηλαδή το αμάρτημα του πλησίον με το σκουπιδάκι, ενώ την κατάκριση με το δοκάρι.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η παράνομη και με προφάσεις δίωξή μου από την ΙΜΘ [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


Καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου, οι Παπόδουλοι  οικουμενιστές,  να δρουν ανενόχλητοι!

π. Ιωάννου Ρωμανίδη: Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.

Σε πολλούς επικρατεί η αντίληψη ότι η Ορθοδοξία είναι μία από τις πολλές θρησκείες, που έχει σαν κύρια μέριμνά Της την προετοιμασία των μελών της Εκκλησίας για την ζωή μετά θάνατον, να εξασφάλιση δηλαδή μία θέση στον Παράδεισο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό.
….. Οι Πατέρες δεν ενδιαφέρονται για το τι θα συμβεί στον άνθρωπο μετά θάνατο αποκλειστικά, αλλά εκείνο κυρίως που τους ενδιαφέρει είναι το τι θα γίνει ο άνθρωπος σ’ αυτήν τη ζωή. Μετά θάνατον δεν υπάρχει θεραπεία του νοός, οπότε πρέπει σ’ αυτήν τη ζωή να αρχίσει η θεραπεία, διότι «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια». Γι’ αυτό η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι υπερκοσμική ούτε μελλοντολογική ούτε εσχατολογική, αλλ’ είναι καθαρά ενδοκοσμική. Διότι το ενδιαφέρον της Ορθοδοξίας είναι για τον άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο, σ’ αυτήν την ζωή, όχι μετά θάνατον.
…. Έτσι είναι φανερό ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο όπως είναι σήμερα, αυτήν την στιγμή. Και εκείνος, που χρειάζεται θεραπεία, είναι ο κάθε άνθρωπος, ο οποίος έχει και την ευθύνη ενώπιον του Θεού να αρχίσει αυτό το έργο σήμερα, σ’ αυτήν την ζωή, διότι σ’ αυτήν την ζωή μπορεί. Όχι μετά θάνατον. Και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι εκείνος, που θα αποφασίσει για το αν θα ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο της θεραπείας ή όχι.
Ο Χριστός είπε: « Εγώ ειμί η οδός».
Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.
Ο Χριστός είναι πρώτα η οδός σ’ αυτήν την ζωή. Ο Χριστός είναι η οδός προς τον Πατέρα Του και Πατέρα μας. Ο Χριστός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο πρώτα σ’ αυτήν την ζωή και του δείχνει τον δρόμο προς τον Πατέρα. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Αν ο άνθρωπος δεν δη τον Χριστό σ’ αυτήν την ζωή τουλάχιστον με την νοερά αίσθηση, δεν θα δη τον Πατέρα, δηλαδή το Φως του Θεού ούτε στην άλλη ζωή.

Ταπεινὴ πρότασι

Ταπεινὴ πρότασι πρὸς ἀντιοικουμενιστὲς πατέρες καὶ ἀδελφοὺς,
ποὺ ἀποστασιοποιοῦνται ἀπὸ τὴν ἀντιοικουμενιστικὴ Ἡμερίδα
τῆς ἐρχομένης Τρίτης στὸ Ὡραιόκαστρο Θεσσαλονίκης

    Ἔχουμε τὴν πολυτέλεια νὰ πορευθοῦμε διεσπασμένοι σὲ αὐτὰ τὰ μαῦρα χρόνια; Ἔχουμε διαφωνίες, ναί. Μεγάλες; Δὲν νομίζω. Μᾶς κατατρώγει ὅλους αὐτὸς ὁ ὑπερήφανος λογισμὸς ὅτι εἴμεθα διακριτικώτεροι ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Γύρω μας, ὅμως, διαλύεται τὸ πᾶν. Ἡ ἀντίχριστη ἰδεολογία τῆς Νέας Ἐποχῆς, ὁ οἰκουμενισμός, ἡ ἀθεΐα καὶ ἡ ἐκκοσμίκευσι κυριαρχοῦν παντοῦ. Ἐμεῖς οἱ πέντε-δέκα χριστιανοὶ διεσπασμένοι; Θέλουμε σώνει καὶ καλὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι μὲ τὴν ὅλη στάσι μας ὅτι εἴμεθα στὰ ἔσχατα; Ἐξέλιπε ἀπὸ ἐμᾶς τὸ κύριο γνώρισμα τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ μας, ἡ ἀγάπη μεταξύ μας; Εἴμαστε στὴν μεγάλη ἀποστασία τῶν ἐσχάτων; Δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα ἀπὸ κοινοῦ ἀντιστάσεως-ἀντιδράσεως; Δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα, ἀδελφοί; 

ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 – E΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ -- (ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ) == “Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα”

Ευλογημένη συνοδοιπορία
Μια βδομάδα πριν από τη θριαμβευτική είσοδο στα Ιεροσόλυμα, η Εκκλησία μας παρουσιάζει τον Ιησού να προλέγει στους μαθητές του το πάθος και τα κακά τα οποία πρόκειται να υπομείνει για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.     Κατά καιρούς ο Ιησούς και ιδίως ύστερα από κάθε χαρά, δεν παρέλειπε να υπενθυμίζει στους μαθητές του, ότι “ο Υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται εις χείρας ανθρώπων αμαρτωλών και αποκτενούσιν αυτόν”.

Σκοπός αυτής της υπομνήσεως ήταν η ψυχική προετοιμασία τους για τις ώρες της μεγάλης δοκιμασίας, της εγκαταλείψεως, της μοναξιάς όχι μόνο στην ίδια τη ζωή του Ιησού, αλλά και στη συνέχεια στη δική τους ζωής.  Και όπως έδειξε το μέλλον είχαν ανάγκη οι μαθητές μιας τέτοιας προετοιμασίας, αφού όλοι πέρασαν από το καμίνι του πόνου και του μαρτυρίου, της θλίψεως και των δοκιμασιών.