Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

β. Αγαπητέ Misha με τα «ενδοζηλωτικά», λέγεις, «δεν θέλεις να ασχοληθείς», αλλά ασχολείσαι! Τόσο πολύ σε καίει το ζήτημα αυτό. Η Εκκλησία, πριν το 1924, δεν καθαιρούσε τους ανάξιους, ή αντάρτες κληρικούς της; Πειράζει, λοιπόν, αν και μετά το 1924 η Εκκλησία καθήρεσε ορισμένους κληρικούς της και τους έχει αποκόψει από το σώμα της; Τι έπρεπε να κάνει δηλαδή; Να τους κάνει επισκόπους, όπως τους κάνετε σεις; Ξεχνάτε τα περυσινά σας σκάνδαλα, που τα μέσα μαζικής ενημερώσεως τα έκαναν σήριαλ και κατασκανδάλισαν τον ελληνικό λαό και όχι μόνο;

γ. Η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου πράγματι αναθεματίζει. Αναθεμάτισε τους Λατινόφρονες ηγέτες σας, που άλλαξαν το 1924 το ημερολόγιο και ενώθηκαν με τον πάπα! Κι’ οι Πατέρες δεν αναθεμάτιζαν τους αιρετικούς Πατριάρχες, Αρχιεπισκόπους, επισκόπους και άλλους κακοδόξους;

δ. Τους « αγίους γεροντάδες» σας, φοβάμαι ότι σεις τους «κολάζετε» με τις «αγιοποιήσεις» σας, τουλάχιστον όσοι δεν διαθέτουν το κριτήριο της ορθής πίστεως. Η απορία μου είναι πως δεν αγιοποιήσατε και τον μακαριστό π. Φιλόθεο Ζερβάκο, στον οποίο ο Θεός αποκάλυψε ότι το Παλαιό Ημερολόγιο είναι το σωστό. ΄Η, και άλλους, όπως τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τον π. Σωφρόνιο του ΄Εσσεξ, περί του οποίου ο αδελφός
Silver τόσα κατεχώρησε πιό πάνω στην ιστοσελίδα αυτή.
Ισχυρίζεσαι, αδελφέ
Misha, ότι κανένας από τους «αγίους γεροντάδες» σου δεν αποδέχτηκε τον οικουμενισμό. Αποδέχτηκαν μόνο τον Βαρθολομαίο, ως το καλύτερο Πατριάρχη, τον οποίο «οικονόμησε» ο Θεός να έχετε. Χάρισμά σας, κι’ ο Βαρθολομαίος και οι γεροντάδες αυτοί, που λένε αυτά τα πράγματα!

Αδελφέ μου, μην παίζουμε με τη σωτηρία της ψυχής μας. Ιδού, νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας.
Με αγάπη Χριστού
ΚΟΣΜΑΣ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΑΤΑΙ - ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΞΕΝΟΝ - ΜΕΓΑΛΥΝΟΝ -- Orthodox Hymns


ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΛΟΥΚΑ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΒΟΤΑΝΙΚΟ :

Lora Sidi > ‎Ελεύθερη Φωνή Ελληνων
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΛΟΥΚΑ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΒΟΤΑΝΙΚΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΑΝΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΤΡΙΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΣΕ ΕΜΑΣ ΟΙ ΦΟΒΕΡΕΣ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΤΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΚΕΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ ΠΙΣΩ ΦΩΣ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΥΘΡΟ ΚΑΜΕΡΑΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Σύναξις των 70 αποστόλων, Θεοκτίστου μάρτυρος.


Περὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον στο ι’ κεφάλαιον: «Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι. Ἔλεγεν οὖν πρὸς αὐτοὺς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. Δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων. Μὴ βαστάζετε βαλλάντιον, μὴ πήραν, μηδὲ ὑποδήματα, καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε· εἰς ἣν δ’ ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε·

Ὦ ρόδον ἐξ ἀκανθῶν τῶν Ἰουδαίων φυὲν καὶ εὐωδίας θείας πληρῶσαν τὰ σύμπαντα.

Του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού εις το Γενέσιον της Θεοτόκου:

«Ὦ ζεῦγος λογικῶν τρυγόνων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα τὸ σωφρονέστατον. Ὑμεῖς τὸν τῆς φύσεως νόμον, τὴν σωφροσύνην, τηρήσαντες τῶν ὑπὲρ φύσιν κατηξιώθητε· τετόκατε γὰρ τῷ κόσμῳ Θεοῦ μητέρα ἀπείρανδρον. Ὑμεῖς εὐσεβῶς καὶ ὁσίως ἐν ἀνθρωπίνῃ φύσει πολιτευσάμενοι, ὑπὲρ ἀγγέλους καὶ τῶν ἀγγέλων δεσπόζουσαν νῦν θυγατέρα τετόκατε. Ὦ θυγάτριον ὡραιότατον καὶ γλυκύτατον· ὦ κρίνον ἀναμέσον τῶν ἀκανθῶν ἐκφυὲν ἐξ εὐγενεστάτης καὶ βασιλικωτάτης ρίζης δαβιτικῆς… Ὦ ρόδον ἐξ ἀκανθῶν τῶν Ἰουδαίων φυὲν καὶ εὐωδίας θείας πληρῶσαν τὰ σύμπαντα. Ὦ θύγατερ Ἀδὰμ καὶ μήτηρ Θεοῦ. Μακαρία ἡ ὀσφὺς καὶ ἡ γαστὴρ ἐξ ὧν ἀνεβλάστησας· μακάριαι αἱ ἀγκάλαι αἵ σε ἐβάστασαν καὶ χείλη τὰ τῶν ἁγνῶν φιλημάτων σου ἀπολαύσαντα, μόνα τὰ γονικά, ἵνα ᾖς ἐν πᾶσιν ἀειπαρθενεύουσα».

Η Πατριαρχική Εγκύκλιος του 1920 «Προς τας απανταχού Εκκλησίας του Χριστού» εννοεί και αναγνωρίζει ως τοιαύτας, όλην την πανσπερμίαν των ετεροδόξων-αιρετικών!

Ακολούθως, πιστεύει, ομολογεί και διακηρύσει ότι η μετ΄ αυτών προσέγγισις και κοινωνία δεν αποκλείεται υπό των υφισταμένων μεταξύ των, δογματικών διαφορών! Θεωρεί επίσης και παραδέχεται τις «Εκκλησίες» αυτές «αδελφάς» και «σεβασμίας» και δια τούτο «συγκληρονόμους και συσσώμους της επαγγελίας του Θεού εν τω Χριστώ»! Με άλλα λόγια, πλήρης αναγνώρισις, ομολογία και παραδοχή υπό των αυθεντικών εκπροσώπων της Ορθοδοξίας και δια του πλέον επισημωτέρου τρόπου, ότι οι ετερόδοξοι-αιρετικοί έχουν Ιερωσύνη, Μυστήρια και Αποστολική Διαδοχή! Ένεκα τούτου άλλωστε, και η ελευθέρως διενεργουμένη μεταξύ αυτών συμπροσευχή, συμνημόνευσις, συνεορτασμός, συνευλόγησις και συλλειτούργησις αυτών μετά τούτων!

Από του Φώτη Κόντογλου το : Ασάλευτο θεμέλιο

Καημένη Ελλάδα! Τι τέλος σε περίμενε! Μα δεν έχεις μήτε κάποιον να σε κλάψει, γιατί την κηδεία σου τη γιορτάζουνε σαν γάμο, με χαρές και με τραγούδια, που αυτά ευτυχώς δεν είναι ελληνικά. Ακούστε την εξής ιστορία: η χταπόδα βοσκά στον πάτο της θάλασσας, μαζί με το χταποδάκι. ʼξαφνα το καμακίζουνε. Το χταποδάκι φωνάζει: με πιάσανε μάνα! Η μάνα του του λέγει: μην φοβάσαι παιδί μου! Ξαναφωνάζει το μικρό: με βγάζουν από την θάλασσα! Πάλι λέγει η μάνα: μην φοβάσαι παιδί μου. Και πάλι: με σγουρίζουνε μάνα! Μην φοβάσαι παιδί μου! Με κόβουνε με το μαχαίρι! Μην φοβάσαι παιδί μου! Με βράζουνε μάνα! Μην φοβάσαι παιδί μου! Με μασάνε μάνα! Μην φοβάσαι παιδί μου! Πίνουνε κρασί μάνα! Τότε εκείνη αναστέναξε και φώναξε: Αχ, σε έχασα παιδί μου!

Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος

Αφού είσαι φιλομαθής, γίνε και φιλόπονος.
Διότι μόνο η απλή γνώση, κάνει τον άνθρωπο
να φουσκώνει από μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του.

Η διαφορά της Ορθοδοξίας με τον Παπισμόν αποτελεί σφάλμα να εντοπίζεται μόνον εις τα δόγματα, άτινα ενόθευσεν.

Η διαφορά επεκτείνεται εις αυτήν την νοοτροπίαν, ήτις τον κατεκρήμνισεν εις ηθικόν χάος. Και αν—πράγματι φύσει αδύνατον—απέρριπτε τα σαθρά δόγματα που συνεσώρευσε, και πάλιν θα ήτο προβληματική η μεθ’ ημών πνευματική κοινωνία, αν προηγουμένως δεν διήρχετο από κάποιο «καθαρτήριον πυρ», που θα έστελλε, προς εξαγνισμόν και αναβάπτισιν εις το πνεύμα του Χριστιανισμού, αυτός ο Θεός. Ας μη πλανώμεθα. Με τον Παπισμόν συνεκράθησαν στοιχεία δαιμονικά. Πρέπει να μη διατελώμεν εν γνώσει της καθαρότητος της Ορθοδοξίας, δια να νομίζωμεν ότι υπάρχει περίπτωσις ενώσεως ή συνεργασίας. Το λέγομεν με αληθή οδύνην αυτό. Αλλά δεν δυνάμεθα να αποσιωπήσωμεν την πραγματικότητα. Δεν είμεθα υπερβολικοί. Αν αυτός ο Παπισμός, ο εις τόσους βοθύνους εμπεσών, ο τόσον διαστρέψας την θείαν διδασκαλίαν της Εκκλησίας και υπό τόσων ατίμων ηθικών παθών διαστραφείς, μόλις καταδέχεται να αναγνωρίση εις την άσπιλον δογματικώς και ηθικώς—κατά την διδασκαλίαν—Ορθοδοξίαν μας ύπαρξιν ιχνών αληθείας, διατί να μη ενίδωμεν ημείς εις τούτον δαιμονικάς ενεργείας, εν είδος δαιμονοληψίας ή επηρείας υπό πνευμάτων ακαθάρτων;                                                                                             

Κατακλυζόμεθα από τρομεράς προϋποθέσεις σήψεως των πάντων, αν μη υπήρχον εστίαι αντιστάσεως…

Δια να κατανοηθή η τραγική αυτή διαπίστωσις και δια να μη μας απατούν οι αλογίστως αισιόδοξοι, θα θέσωμεν το ερώτημα: Η ελληνική πραγματικότης, εις όλας τας εκδηλώσεις της εκκλησιαστικής, της πνευματικής, της φιλοσοφικής, της θεολογικής ζωής, εις τα πολιτικά μας ήθη, εις την παιδείαν, εις την κοινωνικήν αναστροφήν, εις την ψυχαγωγίαν, είναι πραγματικότης αντάξια των ελληνορθοδόξων παραδόσεών μας;… Ποίος δεν βλέπει την εισροήν ευρωπαϊκών και αμερικανικών στοιχείων εις την πάμφωτον Έλλάδα μας; Στοιχείων, τα οποία ημείς μεν εδώκαμεν εις την αγνοτέραν φύσιν των, τα λαμβάνομεν δε από τον δυτικόν κόσμον βαναύσως κακοποιημένα και παραμορφωμένα, ως τρόπους ζωής, ως φιλοσοφίαν;… Ο λαός μας δεν ήτο άξιος καλυτέρας μεταχειρίσεως, ο λαός αυτός που εδημιούργησεν ένα βυζαντινόν πολιτισμόν; Ο λαός, όστις εδίδαξεν εις την ανθρωπότητα την σοφίαν, την συμμετρίαν, το κάλλος, το «κατά λόγον ζην», την θαυμαστήν σύνθεσιν γηίνων και ουρανίων στοιχείων, το «επιμελείσθαι ψυχής, πράγματος αθανάτου»;… Και ιδού, σήμερον ο λαός αυτός, ασθενής ψυχικώς, έρμαιον κακοποιών ρευμάτων, τρεφόμενος βοσκηματωδώς δια «κερατίων» ασώτου βίου, με διεστραμμένην την σκέψιν, άπελπις, χωρίς θερμήν πίστιν εις τον Θεόν, χωρίς έρωτα πνευματικόν, γυμνωμένος από την θείαν ορθόδοξον στολήν του, περιφέρει τα ράκη της δυστυχίας του, όλος τετραυματισμένος, εις την ψυχήν, εις την καρδίαν, εις τον νουν!... Και ουδαμού φαίνεται «ο καλός Σαμαρείτης»!...

Θεέ μου, είναι ποτέ δυνατόν; Πατριάρχης εν μέσω θείας Λειτουργίας ανεβάζει τον Μουφτή να κατηχήσει το ποίμνιό του !!!


Εορτάζομεν Χριστούγεννα -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Καθηγητού ΑΠΘ

Θαύμα εξαίσιο και μυστήριο παράδοξο για τη ζωή μας, η ενανθρώπηση του Θεού. Κατάπληκτος ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφωνεί: «Τι είπω και τι λαλήσω;…  Εκούσια ο Θεός ντύνεται το δικό μου σώμα, για να χωρέσω εγώ τον δικό του Λόγο και παίρνοντας τη δική μου σάρκα μού δίνει το Πνεύμα του, για να με διασώσει» (Λόγος εις την γενέθλιον ημέραν του Σωτήρος, PG 56, 388).  Aλλά τι είναι ο Θεός και πως γίνεται άνθρωπος; Πως χωρά στην πεπερασμένη ανθρώπινη ύπαρξη ο Λόγος του Θεού; «Παραπληκτίσωμεν εις τα του Θεού μυστήρια ερευνώντες», λέει ο Θεολόγος Γρηγόριος. Η μόνη ασφαλής διέξοδος, όπως τονίζουν οι πατέρες, είναι να πλησιάζουμε το μυστήριο της αγίας Τριάδος με τη φώτιση του αγίου Πνεύματος, με το θείο λόγο και με μυστηριακή ζωή. Για να κατανοήσουμε το νόημα των Χριστουγέννων, μας χρειάζεται Πνεύμα άγιο. Και σ΄ αυτό ακριβώς έρχεται να μας βοηθήσει ως μάνα φιλόστοργη η αγία Εκκλησία του Χριστού. Με τον τρόπο της μας παίρνει από το χέρι ως παιδιά της και μας οδηγεί στη Βηθλεέμ μάς βάζει μέσα στο σπήλαιο και μας γονατίζει μπροστά στη φάτνη. Εκεί, όταν εμείς με ταπείνωση δεχθούμε να γίνουμε μαθητές της, μας διδάσκει το μεγάλο γεγονός, ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος.

Νέο ατόπημα του Καμίνη με νεκρό άστεγο


Η αντιδήμαρχος Νέλλη Παπαχελά επιτέθηκε μέσω facebook σε όσους δημοσιοποίησαν το τραγικό συμβάν προσπαθώντας να το κρύψει 
Με δημόσια μομφή από διακεκριμένο ψυχίατρο και καταφανή την προσπάθεια του Δήμου Αθηναίων να «κρύψει» τον θάνατο ενός άστεγου συνανθρώπου μας βρήκε η νέα χρονιά την ελληνική πρωτεύουσα.

Η θλιβερή είδηση ότι βρέθηκε νεκρός από το κρύο άστεγος στην οδό Αρμοδίου, πίσω από το Δημαρχείο Αθηνών, ήρθε λίγο πριν από την είσοδο του νέου έτους. Το γεγονός δημοσιοποιήθηκε στο διαδίκτυο προκαλώντας θλίψη.

Ο Δήμος Αθηναίων όχι μόνο δεν γνώριζε, ως όφειλε, τι είχε συμβεί, αλλά μέσω της αντιδημάρχου Νέλλης Παπαχελά επιτέθηκε με ανοίκειους χαρακτηρισμούς εναντίον εκείνων που δημοσιοποίησαν το γεγονός! Μάλλον είχαν το μυαλό τους στις φιέστες και στη... ρόδα!

Η κυρία Παπαχελά ισχυρίστηκε μάλιστα στην προσωπική σελίδα της στο facebook ότι δεν γνώριζαν τίποτε η Αστυνομία και το ΕΚΑΒ! Προσπάθησε μάλιστα να υπερασπιστεί τις υπηρεσίες του δήμου, οι οποίες ισχυρίζονταν ότι βρίσκονται στους δρόμους τις ώρες του χιονιά.
Αλλά η πραγματικότητα δεν μπορούσε να κρυφτεί, αφού τον δυστυχή άστεγο αντιλήφθηκαν περαστικοί, που ειδοποίησαν την Αστυνομία και το ΕΚΑΒ, το οποίο τον παρέλαβε και τον μετέφερε νεκρό στο Νοσοκομείο Σωτηρία. Στην υπόθεση παρενέβη ο γνωστός ψυχίατρος Δημήτρης Παπαδημητριάδης, ο οποίος είχε επανειλημμένως απευθυνθεί στον Δήμο Αθηναίων κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για απώλεια ανθρώπινων ζωών.


Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Misha:
Φίλε Κοσμά..  η ενδοζηλωτική ακαταστασία με θλίβει και με κάνει να απορώ....         

δεν χρειάζεται να είναι κανείς σοφός ή χαρισματούχος για να αντιληφθεί πως οι επιδιώξεις των ζηλωτών δηλαδή  η διαφύλαξη της ακρίβειας της πίστεως (αν είναι αυτό το κίνητρο και όχι η αναρρίχηση σε αξιώματα και θρόνους με τη λογική  "κάλλιο πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη) αποδυναμώνονται τα μάλα από τις αλληλοκαθαιρέσεις και τους αλληλοαναθεματισμούς......

και εν πάση περιπτώσει η κατάσταση καταδεικνύει την ψυχοπαθογένεια του ζηλωτισμού στην Ελλάδα....

θα χαιρόμουν με όλη μου την καρδιά να δω όλες τις παρατάξεις ενωμένες υπό κοινή ηγεσία....αυτό θα βοηθούσε κι εμάς στον ανθενωτικό αγώνα μας,....

αντί αυτού όμως βλέπω κάθε τόσο δημοσιεύματα για καταλήψεις ναών και μονών, επεισόδια, χειροδικίες... θλιβερά φαινόμενα που φανερώνουν την έλλειψη αγιοπατερικού φρονήματος από μια μεγάλη μερίδα των ελλήνων ζηλωτών...

ίσως εσείς οι πιο "ψαγμένοι" και νηφάλιοι θα έπρεπε να πάρετε την κατάσταση στα χέρια και να δρομολογήσετε διαδικασίες σύμπνοιας και ενότητας....

διαφορετικά τη μια μέρα θα καταγγέλετε όλοι οι ζηλωτές μαζί τον Πάπα και τους οικουμενιστές και την επόμενη θα μαλλιοτραβιέστε για την ιδιοκτησία του τάδε ναού ή την απεικόνιση της αγίας Τριάδος....

Kosmas:

Αγαπητέ Misha, χαίρε. Μου φαίνεται σαν να έχασες λίγο τη ψυχραιμία σου!

α. Σου εξήγησα ότι η Εκκλησία, που εξακολουθεί και μετά το 1924, ν’ ακολουθεί το πατροπαράδοτο ημερολόγιο, μετά τα δύο ή τρία χρόνια πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, δεν έχει καμία «κοινωνία» με τους Ρώσους επισκόπους της Διασποράς. Συνεπώς, κανένα εκκλησιολογικό πρόβλημα δεν υφίσταται για την Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου, οποία θεωρεί τη Ρωσική Σύνοδο, ότι εξέπεσε από την ορθή πίστη, εφόσον και μετά την γενομένη ΄Ένωση των Εκκλησιών εξακολούθησε την έστω έμμεση, όπως δέχεσαι και συ, «κοινωνία» με τις καινοτόμες Εκκλησίες του Νέου Ημερολογίου, που Λατινοφρόνησαν.
Ως εκ του λόγου τούτου η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου δεν αναγνωρίζει ως αγίους τους ανακηρυχθέντες απ’ τη Ρωσική Σύνοδο αγίους, όπως τα μέλη της τελευταίας τσαρικής οικογένειας, ή τον Ιωάννη Μαξίμοβιτς. Αυτούς, μπορείτε να τους τιμάτε σεις! 

Η ΥΠΑΚΟΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ. Η ΝΥΝ ΚΑΙ Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ!


Orthodox Christmas Canon, 9th Ode


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Μαλαχίου προφήτου, Γόρδιου μάρτυρος.

Ὁ προφήτης Μαλαχίας καταγόταν ἀπὸ τὴ φυλὴ Λευΐ καὶ ἐγεννήθηκε στὸ Σοφερὸ μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν Ἰουδαίων ἀπὸ τὴ Βαβυλώνια αἰχμαλωσία. Ἔζησε περὶς τὸν 5ο π.Χ. αἰώνα, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Νεεμία, καὶ ἐργάσθηκε στὴν Ἱερουσαλὴμ μετὰ τὸν Προφήτη Ἀγγαῖο καὶ τὸν Ζαχαρία. Αὐτό συνάγεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀνοικοδόμηση τοῦ ναοῦ εἶχε πλέον ἀποπερατωθεῖ καὶ εἶχαν ἀρχίσει οἱ προσφερόμενες θυσίες. Ὄντας ἀκόμη νέος, κατέκτησε τὴν ἀρετὴ καὶ διακρινόταν γιὰ τὴν θεοσεβὴ συμπεριφορὰ καὶ διαγωγή του. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἔλαβε καὶ τὴν προσωνυμία Μαλαχίας, ποὺ στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα μεταφράζεται «ὁ ἄγγελός μου». Κατὰ παλαιὰ γνώμη (Ταλμοὺδ) τὸ ὄνομα Μαλαχίας εἶναι ψευδόνυμο τοῦ Ἔσδρα ἢ τοῦ Νεεμία ἢ τοῦ Μαρδοχαίου. Χρονολογικὰ ὑπῆρξε ὁ τελευταῖος ἀπὸ τοὺς Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Στὸ προφητικό του βιβλίο, ὁ Μαλαχίας, ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν λαό Του, μέμφεται τὴν ἀσεβὴ διαγωγὴ τοῦ ἱερατείου, ὁμιλεῖ περὶ τῆς μελλούσης κρίσεως καὶ προαναγγέλει τὴν πρὸ τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου προπαρασκευαστικὴ ἐμφάνιση τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Ἀλλὰ καὶ ὅσα «ἐν προφητείᾳ» ἔλεγε ὁ Προφήτης Μαλαχίας ἐπιβεβαιώνονταν ἀμέσως ἀπὸ ἔναν ἄγγελο, ὁ ὁποῖος τοῦ τὰ ἐπαναλάμβανε. Τὴν φωνὴ δὲ τοῦ ἀγγέλου τὴν ἄκουγαν καὶ οἱ ἀνάξιοι, ἐνῶ οἱ ἄξιοι ἔβλεπαν καὶ τὴ μορφή του. Ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη καὶ τὸ τίμιο λείψανό του ἐνταφιάσθηκε στὸν ἀγρὸ τῶν προγόνων του.

Έτος 2030 μ.Χ

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιουστίνο για το κείμενο!

Ένας ιερέας κατεβαίνει τα σκαλιά μιας υπόγειας κρύπτης. Δεν φοράει σταυρό και ράσα καθώς στην Ελλάδα έχει απαγορευτεί να δείχνεις φανερά το οποιοδήποτε θρησκευτικό σύμβολο. Το σκεπτικό του νόμου ήταν ότι σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία που συνυπάρχουν πολλές θρησκευτικές ομάδες κανένας δεν πρέπει να δείχνει θρησκευτικά σύμβολα δημοσίως για να μην προσβάλει τον συνάνθρωπο του. Ο Ιερέας βγάζει με τρεμάμενο χέρι μια Αγία Γραφή. Είναι παλιά και κιτρινισμένη από την πάροδο του χρόνου. Πολλές σελίδες της είναι σε κακή κατάσταση και δύσκολα διαβάζονται. Έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία της Αγίας Γραφής και οι παραβάτες διώκονται αυστηρά και ο λόγος της απαγόρευσης της ήταν ότι κρίθηκε ως προπαγανδιστικό κείμενο που σκοπό είχε να διαφθείρει την Ελληνική κοινωνία και να την τάξει εναντίον της παγκόσμιας ειρήνης που πρέσβευε η νέα εποχή. Κυκλοφορούσαν βέβαια ακόμα κάποια "αντίτυπα" αλλά ήταν παραλλαγμένα και είχε αφαιρεθεί από μέσα ότι θεωρήθηκε προσβλητικό για την νέα εποχή και την νέα παν-θρησκεία.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης.

«Δέν είμαι βέβαιος ότι, αν απόψε με καλέσει ο Θεός καί εκδημήσω ἀπ’ αυτή τή ζωή, δέν ξέρω αν θά βρώ δικαιολογία μπροστά στούς Αγίους, στούς Ομολογητάς, τους μάρτυρας, γι’ αυτήν τήν στάση τήν οποία κρατούμε όλοι τώρα. Η αίρεση ξεχειλίζει, οι λατινόφρονες και οι φιλο-Οικουμενιστές είναι όλοι ανάμεσά μας προβατόσχημοι λύκοι, κι εμείς κάνουμε διακρίσεις καί οικονομούμε. Προσπαθώ νά βρώ μιά δικαιολογία γιά τόν εαυτό μου...                                                             
Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!                                                                                                                                                                 
Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η άγνοια...                                                                                                                                                                        
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοικαί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΝ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ -- Aθωνικά άνθη

Ελέχθη ευφυώς ότι το θαύμα συνίσταται εις το εμμένειν. Όντως. Θαύμα είναι η διάσπασις της σχέσεως αιτίου και αποτελέσματος. Και τοιούτον θαύμα αποτελεί το γεγονός, ότι η αγία Ορθοδοξία μας εμμένει είκοσιν αιώνας εν τη Αποστολική παραδόσει. Θαύμα θαυμάτων η κεχαριτωμένη Εκκλησία μας! Τι δεν μετεβλήθη, τι δεν μετεμορφώθη, τι δεν ανετράπη κατά τον μακρότατον δίαυλον των αιώνων τούτων; Θεσμοί, φιλοσοφίαι, ιδέαι, συστήματα, καθεστώτα, έθνη, ο κόσμος ολόκληρος. Πάντα ηλλοιώθησαν. Και μόνη η Εκκλησία έμεινεν αρραγής, αμετάβλητος, υπερφυσικόν πράγμα και θέαμα μέσα εις την ρέουσαν του βίου τούτου διάβασιν. Ιδού το θαύμα. «Και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη Εκκλησία και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γαρ επί την πέτραν». Η δε πέτρα είναι ο Χριστός. Η Εκκλησία, λοιπόν, μένει εις τον αιώνα και «πύλαι άδου ου κατισχύσουσι». Πίπτουσι μόνον οι άνθρωποι. Εάν δε είπητε ότι έπεσαν και Εκκλησίαι, θ’ απαντήσωμεν: Εκκλησίαι, ναι,-- ως σύνολα ανθρώπων. Η Εκκλησία ποτέ, ως διδασκαλία, ως θεσμός θεοφύτευτος και ως σώζουσα πνευματική Κιβωτός, ως Θεανθρώπινον Σώμα.                                                            
Ιδού η Ορθοδοξία. Η νύμφη του Χριστού. Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Αι δε λεγόμεναι εκκλησίαι, όσαι απατηθείσαι υπό του σατανά εξεκόπησαν της Ορθοδοξίας, δεν είναι, ειμή άζωα, αφεγγή, «ακοινώνητα», απέλπιδα, δυστυχή και μεμολυσμένα την παρθενικότητα τμήματα. Νύμφαι διαζευγμέναι από τον Νυμφίον Χριστόν, ως μη φυλάξασαι αμώμητον την πίστιν. Δύνανται δε να επανέλθουν καλώς, όθεν κακώς απεσπάσθησαν. Αρκεί να επαναλάβουν του ασώτου την φωνήν. Και τότε πάλιν δίδονται αυτοίς ο Χριστός, οι Απόστολοι, των αγίων Πατέρων ο χορός, αι Σύνοδοι, η Παράδοσις, η Θεολογία. Όλα ιδικά των. Η απόφανσις της Εκκλησίας είναι σαφής: «Των αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα τη εκκλησία μίαν την πίστιν εσφράγισαν· η και χιτώνα φορούσα τον υφαντόν εκ της άνω Θεολογίας, ορθοτομεί και δοξάζει της ευσεβείας το μέγα μυστήριον». 

Πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα.

Κατά την ώραν της εις Επίσκοπον χειροτονίας του ο Κληρικός μεγαλοφώνως λέγει:  «Αναθεματίζω Άρειον,  καί τούς συν αυτώ σύμφρονας καί κοινωνούς της αυτού μανιώδους κακοδοξίας.....και τους τούτων ομόφρονας αποβάλλομαι και αναθεματίζω και τρανώς ανακηρύττω μεγίστη φωνή∙ Πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα. Όλοις τοις αιρετικοίς ανάθεμα...» 

(Τάξις εις χειροτονίαν Επισκόπου, βλ. Μέγα Ευχολόγιον, Έκδοσις Σαλίβερου, Αθήναι 1925, σελ.131).

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Kosmas:
Όχι, αδελφέ μου! Ούτε η Χάρη του Θεού χάθηκε, ούτε η ιερωσύνη εξέλιπε! Εξακολουθεί να υπάρχει στην Εκκλησία, η οποία Εκκλησία υπάρχει και μετά το 1924, και η οποία δεν φράγκεψε! όχι στη παπική Εκκλησία, τα μυστήρια της οποίας αναγνωρίζετε, ούτε στους Λατινόφρονες ποιμένες σας και γεροντάδες σας, με τους οποίους «αδιαλείπτως» «κοινωνείτε»!
Αλλά, θα συνεχίσουμε τις απαντήσεις μας στον φίλο
Misha και με άλλες, νεώτερες καταχωρήσεις μας, αν θέλει ο Θεός.

Misha:
Aγαπητέ Κοσμά...
η Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς δεν είχε σποραδική κοινωνία με την Σερβική Εκκλησία και το Πατριαρχείο Ιεροσολυμων....
είχε ΣΤΑΘΕΡΗ κοινωνία για λόγους ιστορικούς ( πχ ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς σπούδασε στο Βελιγράδι και χειροτονήθηκε εκεί ).

Η Εκκλησία των Ρώσων της Διασποράς ΠΟΤΕ δεν διέσπασε τους δεσμούς της με τη Σερβική Εκκλησία... εξάλλου πως θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο όταν επίλεκτα μέλη της ήταν ο επίσκοπος Αχρίδος άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς και το πνευματικό του ανάστημα ο Όσιος γέροντας Ιουστίνος Πόποβιτς , ο μεγαλύτερος πολέμιος του άθεου οικουμενισμού κατά τον 20ο αιώνα....
(την εκκλησιολογική στάση του αγίου αυτού γέροντος και των ομοίων του συνεχίζουμε να τηρούμε με όση διάκριση μας δίνει ο καλός Θεός.

Στα Ιεροσόλυμα υπήρχε πολυάριθμη ρωσική αποστολή της
ROCOR (Εκκλησία των Ρώσων της Διασποράς ), η οποία συλλειτουργούσε διαρκώς με τους ελληνορθόδοξους κληρικούς του πατριαρχείου..  (υπήρξα και αυτόπτης μάρτυς αρχές της δεκαετίας του 1990).

Άρα τα επιχειρήματα περι του 1965 και της διακηρύξεως ενώσεως με τους παπικούς είναι έωλα....(συμφωνώ πως στα ύπατα φαναριώτικα κλιμάκια η ψευδένωση είναι μια πραγματικότητα..  εκεί που διαφωνώ είναι οι εκκλησιολογικές συνέπειες μιας τέτοιας κινήσεως...).

Οι παλιοημερολογίτικες παρατάξεις είχαν και χειροτονίες στις αρχές της δεκαετίας του 1970..  αλλά και σε άλλες περιπτώσεις ήταν παρόντες επίσκοποι και κληρικοί της
ROCOR.....

Συνεπώς, όπως προείπα αν ισχύει η λογική  " ο κοινωνών ακοινωνήτω ακοινώνητος έστω" τότε όλες οι μείζονες παλιοημερολογίτικες παρατάξεις κατέστησαν ακοινώνητες..... (δεν θα αναφερθώ στις κακοδοξίες ορισμένες εξ αυτών για να μην ανάψουν τα αίματα...)