ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΕΡΗΜΙΤΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Προσφιλέστατα εν Κυρίω τέκνα. Χαίρω και δοξάζω το πανύμνητον όνομα του Κυρίου Ιησού συν Πατρί και Πνεύματι, δια την πίστιν σας και τας αγίας εμπνεύσεις σας…                                                                                                                                      

… Γράφετε, προφανώς υπό τον φωτισμόν του αγίου Πνεύματος, του «συναντιλαμβανομένου ταις ασθενείαις ημών»: «Είμεθα νέοι φοιτηταί τεσσάρων διαφόρων επιστημονικών κλάδων. Ζώμεν και ημείς εις τον καταλυτικόν 20^ον  αιώνα. Ρεύματα μας περιβάλλουν ποικίλα, φιλοσοφικά, θρησκευτικά, κοινωνιστικά, πολιτιστικά, πολιτειακά, εκκλησιαστικά και μας προκαλούν εις αντιμετώπισίν των, εις μίαν τοποθέτησιν απέναντί των… Βεβαίως, πλην των διανοητικών προκλήσεων έχομεν και πειρασμούς ηθικούς. Είμεθα Ορθόδοξοι χριστιανοί και θέλομεν να ζήσωμεν και να αποθάνωμεν εν ευσεβεία και να μη εκπέσωμεν, όσον εξαρτάται από ημάς, της αιωνίου ζωής και μακαριότητος…  Δια τούτο, παρακαλούμεν την αγιότητά σας, όπως μας υποδείξη τρόπους οικοδομής εν Χριστώ και μας βοηθήση εις μίαν ορθήν αντιμετώπισιν των ανωτέρω συγχρόνων προκλήσεων, ώστε, χωρίς υπεκφυγάς, να πάρωμεν μίαν έλλογον στάσιν και θέσιν…». Εξ όσων γράφετε συνάγω, ότι γνωρίζετε εις γενικάς γραμμάς την διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εντός της οποίας περιλαμβάνεται η εν Χριστώ ζωή, είναι η ιδία εν Χριστώ, ολόκληρος η Εκκλησία, αν όχι εν τελεία πληρότητι, όμως είναι, ως καταβολαί, ως λέγει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας. Και σεις μετέχετε αυτής της εν Χριστώ ζωής, έκαστος κατά το μέτρον της πίστεως, επομένως μετέχετε και της αναλόγου γνώσεως. Αλλά, όπως ορθώς σημειώνετε, «δια να θεμελιώση κανείς αληθινήν εν Χριστώ ζωήν, χρειάζεται μία σωστή, μία Ορθόδοξος ανθρωπολογία, της οποίας τας διαστάσεις ανέδειξαν οι Πατέρες της Ερήμου…».

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας

Ύμνοι στα Εισόδια της Θεοτόκου -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Ευλαμπίου, Ευλαμπίας μαρτύρων.

Ἔζησαν στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ (296 μ.Χ.). Ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν ἦταν σκληρὸς καὶ ἀνελέητος. Γι’ αὐτό, ὁ Εὐλάμπιος καὶ ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία κρύβονταν μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανοὺς στὸ βουνό. Ἐκεῖ, ζοῦσαν καλλιεργώντας τὴν προσευχὴ καὶ τὴ μελέτη τῶν Ἱερῶν Γραφῶν. Κάποια μέρα, ὁ Εὐλάμπιος πῆγε στὴ Νικομήδεια νὰ προμηθευθεῖ τροφές. Ἀλλὰ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ἀναγνώρισαν καὶ ἀμέσως τὸν συνέλαβαν. Βέβαια, στὴν ἐρώτηση τοῦ βασιλιὰ ἂν πιστεύει στὸ Χριστό, ὁμολόγησε φανερὰ ὅτι εἶναι χριστιανός, ὁπότε τὸν ἔβαλαν μέσα σὲ εἰδωλολατρικὸ ναὸ γιὰ νὰ θυσιάσει μὲ τὴ βία. Ὁ Εὐλάμπιος, ὅμως, διὰ τῆς προσευχῆς συνέτριψε τὸ εἴδωλο τοῦ θεοῦ Ἄρη. Καὶ ἐνῷ ἄρχισαν νὰ τὸν μαστιγώνουν μὲ τὸν πιὸ ἀπάνθρωπο τρόπο, ὅρμησε ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία, καὶ ἀφοῦ τὸν ἀγκάλιασε, παρακάλεσε τὸ Θεὸ νὰ τὴν ἀξιώσει νὰ συμμαρτυρήσει μὲ τὸν ἀδελφό της. Τότε ἔβαλαν καὶ τοὺς δυὸ σὲ ἕνα καζάνι μὲ βραστὸ νερό. Ἀλλὰ διὰ θαύματος αὐτοὶ δροσίζονταν, καὶ ἔτσι βγῆκαν σῶοι καὶ ἀβλαβεῖς. Αὐτὸ ἔκανε νὰ πιστέψουν στὸ Χριστὸ 200 εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι μαζὶ μὲ τὸν Εὐλάμπιο καὶ τὴν Εὐλαμπία ἀποκεφαλίστηκαν ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας τοῦ Κυρίου.
Καὶ ὅπως λέει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, «Δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῃ τὸ ἀγαθόν». Δηλαδή, δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη θὰ ἀποδοθεῖ στὸν καθένα ποὺ ἐργάζεται τὸ ἀγαθὸ καὶ πεθαίνει γι’ αὐτό.

Ο αδελφός μας Ηλίας Διονυσιάδης άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή "Συγκρίνατε την "Ορθοδοξία" του Μικτού Μοναστηρίου ...":

Στο Διονυσιάτικο Αγιολόγιο Αγίου Ορους Έκδοση Ιερά Μονής Αγίου Διονυσίου Αγίου Ορους (2011) στον βίο του Οσίου Φιλοθέου αναφέρει ότι ο 'Οσιος έμεινε αρχικά σε μοναστήρι που ήταν χωρισμένο σε δύο τμήματα το ένα για μοναχούς και το άλλο για μοναχές, που εποιμαίνοντο από έναν πνευματικό ποιμένα στη Νεάπολη (Σημερινή Καβάλα) σελ 20 αρχαίο κείμενο και σελ 21 μετάφραση. Αυτό για απάντηση στις κατηγορίες για το Μικτό Μοναστήρι του Γέροντα" Σωφρόνιου Εσσεξ.
Συμφωνώ πάντως να χωρίσουν η γυναικεία με την ανδρική αδελφότητα, αλλά σίγουρα θα υπάρχουν οικονομικές δυσκολίες για να γίνει κάτι τέτοιο, ειδικά σε μία ξένη χώρα.

Με Σεβασμό και Τιμή.
Ηλίας Διονυσιάδης

****

Παραθέτω ένα κομμάτι διαμαρτυρίας, στον «ΟΡΘΟΔΟΞΟ  ΤΥΠΟ»  κατά της μικτής μονής Έσσεξ—της Κρυσταλλίας Κιλαδίτου, 15-12-1989—)  :

 

Η μικτή μονή του Έσσεξ Αγγλίας του Γέροντα Σωφρονίου!

 Όταν ο Μέγας Αρσένιος είπε εις την Ρωμαία συγκλητική που του ζήτησε να προσεύχεται γι αυτήν: «είθε ο Θεός να εξαλείψει το μνημόσυνό σου από την σκέψι μου» και αυτό ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος το ανέλυσεν ότι δεν εννοούσε ο Άγιος κάτι το κακό αλλά δεν ήθελε να την φέρνη εις την σκέψιν, καθ’ ότι ο διάβολος, είπε, πολεμεί τους μοναχούς δια των γυναικών. Τώρα εάν οι μοναχοί της ωραίας Αγγλίας είναι ανώτεροι του Μεγάλου Αρσενίου και δεν πολεμούνται πλέον διά των γυναικών, τότε είναι άξιοι προσκυνήσεως. Αλλά κι άξιοι προσκυνήσεως εάν είναι, το ότι το παράδειγμα των αγίων αυτών δημιουργεί προηγούμενον εις την Εκκλησίαν, αυτό και μόνον νομίζω είναι ένας λόγος να τους παρακαλέσωμεν να διορθώσουν τα του οίκου των.

 ***

Σ.σ. :

«Απόστρεψον οφθαλμόν από γυναικός ευμόρφου, και μη καταμάνθανε κάλλος αλλότριον· εν κάλλει γυναικός πολλοί επλανήθησαν» (Σειρ. θ:8).

«Μήτε ἐν ἀνδρώω Μοναστηρίω γυνή, μήτε ἐν γυναικείω ἀνήρ, καθευδέτω. Παντὸς γὰρ προσκόμματος καὶ σκανδάλου ἔξω εἶναι δεῖ τοὺς πιστοὺς καὶ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ, τὸν ἑαυτῶν εὐθετίζειν βίον. εἰ δὲ τις τοῦτο πράξοι, εἴτε Κληρικός εἴη, εἴτε λαϊκός, ἀφοριζέσθω.

(ΜΖʼ Ἱεροῦ Κανόνος Στʼ Οἰκουμενικῆς Συνόδου). 

«Ἀπό τοῦ παρόντος ὁρίζομεν μὴ γίνεσθαι διπλοῦν Μοναστήριον, ὅτι σκάνδαλον καὶ πρόσκομμα τοῖς πολλοῖς γίνεται τοῦτο... Μὴ διαιτάσθωσαν ἐν ἑνί Μοναστηρίω. Μοναχοί καί Μοναχαί. μοιχεία γὰρ μεσολαβεῖ τὴν συνδιαίτησιν. Μὴ εχέτω Μοναχός παρρησίαν πρὸς Μονάστριαν ἤ Μονάστρια πρὸς Μοναχόν, ἰδία προσομιλεῖν. Μὴ κοιταζέσθω Μοναχός ἐν γυναικίω Μοναστηρίω, μηδέ συνεσθιέτω Μονάστρια κατὰ μόνας...»

(Κ΄ Ἱεροῦ Κανόνος Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου).

Η  Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος κατεδίκασε το 1987 διὰ συνοδικοῦ δικαστηρίου εἰς τὴν ἐσχάτην ποινήν τῆς καθαιρέσεως τὸν ἱερομόναχον Ἄγγελον Ἀναστασίου, μὲ πρωτίστην κατηγορίαν «τὴν σύμπηξιν μικτῆς μοναστικῆς ἀδελφότητος» ἐν Ἀθήναις .

Ο αδελφός μας Ηλίας Διονυσιάδης άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Συγκρίνατε την "Ορθοδοξία" του Μικτού Μοναστηρίου ...":

Στο Διονυσιάτικο Αγιολόγιο Αγίου Ορους Έκδοση Ιερά Μονής Αγίου Διονυσίου Αγίου Ορους (2011) στον βίο του Οσίου Φιλοθέου αναφέρει ότι ο 'Οσιος έμεινε αρχικά σε μοναστήρι που ήταν χωρισμένο σε δύο τμήματα το ένα για μοναχούς και το άλλο για μοναχές, που εποιμαίνοντο από έναν πνευματικό ποιμένα στη Νεάπολη (Σημερινή Καβάλα) σελ 20 αρχαίο κείμενο και σελ 21 μετάφραση. Αυτό για απάντηση στις κατηγορίες για το Μικτό Μοναστήρι του Γέροντα" Σωφρόνιου Εσσεξ.
Συμφωνώ πάντως να χωρίσουν η γυναικεία με την ανδρική αδελφότητα, αλλά σίγουρα θα υπάρχουν οικονομικές δυσκολίες για να γίνει κάτι τέτοιο, ειδικά σε μία ξένη χώρα.

Με Σεβασμό και Τιμή.
Ηλίας Διονυσιάδης

****

Παραθέτω ένα κομμάτι διαμαρτυρίας, στον «ΟΡΘΟΔΟΞΟ  ΤΥΠΟ»  κατά της μικτής μονής Έσσεξ—της Κρυσταλλίας Κιλαδίτου, 15-12-1989—)  :

 

Η μικτή μονή του Έσσεξ Αγγλίας του Γέροντα Σωφρονίου!

 Όταν ο Μέγας Αρσένιος είπε εις την Ρωμαία συγκλητική που του ζήτησε να προσεύχεται γι αυτήν: «είθε ο Θεός να εξαλείψει το μνημόσυνό σου από την σκέψι μου» και αυτό ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος το ανέλυσεν ότι δεν εννοούσε ο Άγιος κάτι το κακό αλλά δεν ήθελε να την φέρνη εις την σκέψιν, καθ’ ότι ο διάβολος, είπε, πολεμεί τους μοναχούς δια των γυναικών. Τώρα εάν οι μοναχοί της ωραίας Αγγλίας είναι ανώτεροι του Μεγάλου Αρσενίου και δεν πολεμούνται πλέον διά των γυναικών, τότε είναι άξιοι προσκυνήσεως. Αλλά κι άξιοι προσκυνήσεως εάν είναι, το ότι το παράδειγμα των αγίων αυτών δημιουργεί προηγούμενον εις την Εκκλησίαν, αυτό και μόνον νομίζω είναι ένας λόγος να τους παρακαλέσωμεν να διορθώσουν τα του οίκου των.

 ***

Σ.σ. :

«Απόστρεψον οφθαλμόν από γυναικός ευμόρφου, και μη καταμάνθανε κάλλος αλλότριον· εν κάλλει γυναικός πολλοί επλανήθησαν» (Σειρ. θ:8).

«Μήτε ἐν ἀνδρώω Μοναστηρίω γυνή, μήτε ἐν γυναικείω ἀνήρ, καθευδέτω. Παντὸς γὰρ προσκόμματος καὶ σκανδάλου ἔξω εἶναι δεῖ τοὺς πιστοὺς καὶ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ, τὸν ἑαυτῶν εὐθετίζειν βίον. εἰ δὲ τις τοῦτο πράξοι, εἴτε Κληρικός εἴη, εἴτε λαϊκός, ἀφοριζέσθω.

(ΜΖʼ Ἱεροῦ Κανόνος Στʼ Οἰκουμενικῆς Συνόδου). 

«Ἀπό τοῦ παρόντος ὁρίζομεν μὴ γίνεσθαι διπλοῦν Μοναστήριον, ὅτι σκάνδαλον καὶ πρόσκομμα τοῖς πολλοῖς γίνεται τοῦτο... Μὴ διαιτάσθωσαν ἐν ἑνί Μοναστηρίω. Μοναχοί καί Μοναχαί. μοιχεία γὰρ μεσολαβεῖ τὴν συνδιαίτησιν. Μὴ εχέτω Μοναχός παρρησίαν πρὸς Μονάστριαν ἤ Μονάστρια πρὸς Μοναχόν, ἰδία προσομιλεῖν. Μὴ κοιταζέσθω Μοναχός ἐν γυναικίω Μοναστηρίω, μηδέ συνεσθιέτω Μονάστρια κατὰ μόνας...»

(Κ΄ Ἱεροῦ Κανόνος Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου).

Η  Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος κατεδίκασε το 1987 διὰ συνοδικοῦ δικαστηρίου εἰς τὴν ἐσχάτην ποινήν τῆς καθαιρέσεως τὸν ἱερομόναχον Ἄγγελον Ἀναστασίου, μὲ πρωτίστην κατηγορίαν «τὴν σύμπηξιν μικτῆς μοναστικῆς ἀδελφότητος» ἐν Ἀθήναις .

Ο αδελφός μας Ηλίας Διονυσιάδης άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Συγκρίνατε την "Ορθοδοξία" του Μικτού Μοναστηρίου ...":

Στο Διονυσιάτικο Αγιολόγιο Αγίου Ορους Έκδοση Ιερά Μονής Αγίου Διονυσίου Αγίου Ορους (2011) στον βίο του Οσίου Φιλοθέου αναφέρει ότι ο 'Οσιος έμεινε αρχικά σε μοναστήρι που ήταν χωρισμένο σε δύο τμήματα το ένα για μοναχούς και το άλλο για μοναχές, που εποιμαίνοντο από έναν πνευματικό ποιμένα στη Νεάπολη (Σημερινή Καβάλα) σελ 20 αρχαίο κείμενο και σελ 21 μετάφραση. Αυτό για απάντηση στις κατηγορίες για το Μικτό Μοναστήρι του Γέροντα" Σωφρόνιου Εσσεξ.
Συμφωνώ πάντως να χωρίσουν η γυναικεία με την ανδρική αδελφότητα, αλλά σίγουρα θα υπάρχουν οικονομικές δυσκολίες για να γίνει κάτι τέτοιο, ειδικά σε μία ξένη χώρα.

Με Σεβασμό και Τιμή.
Ηλίας Διονυσιάδης

****

Παραθέτω ένα κομμάτι διαμαρτυρίας, στον «ΟΡΘΟΔΟΞΟ  ΤΥΠΟ»  κατά της μικτής μονής Έσσεξ—της Κρυσταλλίας Κιλαδίτου, 15-12-1989—)  :

 

Η μικτή μονή του Έσσεξ Αγγλίας του Γέροντα Σωφρονίου!

 Όταν ο Μέγας Αρσένιος είπε εις την Ρωμαία συγκλητική που του ζήτησε να προσεύχεται γι αυτήν: «είθε ο Θεός να εξαλείψει το μνημόσυνό σου από την σκέψι μου» και αυτό ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος το ανέλυσεν ότι δεν εννοούσε ο Άγιος κάτι το κακό αλλά δεν ήθελε να την φέρνη εις την σκέψιν, καθ’ ότι ο διάβολος, είπε, πολεμεί τους μοναχούς δια των γυναικών. Τώρα εάν οι μοναχοί της ωραίας Αγγλίας είναι ανώτεροι του Μεγάλου Αρσενίου και δεν πολεμούνται πλέον διά των γυναικών, τότε είναι άξιοι προσκυνήσεως. Αλλά κι άξιοι προσκυνήσεως εάν είναι, το ότι το παράδειγμα των αγίων αυτών δημιουργεί προηγούμενον εις την Εκκλησίαν, αυτό και μόνον νομίζω είναι ένας λόγος να τους παρακαλέσωμεν να διορθώσουν τα του οίκου των.

 ***

Σ.σ. :

«Απόστρεψον οφθαλμόν από γυναικός ευμόρφου, και μη καταμάνθανε κάλλος αλλότριον· εν κάλλει γυναικός πολλοί επλανήθησαν» (Σειρ. θ:8).

«Μήτε ἐν ἀνδρώω Μοναστηρίω γυνή, μήτε ἐν γυναικείω ἀνήρ, καθευδέτω. Παντὸς γὰρ προσκόμματος καὶ σκανδάλου ἔξω εἶναι δεῖ τοὺς πιστοὺς καὶ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ, τὸν ἑαυτῶν εὐθετίζειν βίον. εἰ δὲ τις τοῦτο πράξοι, εἴτε Κληρικός εἴη, εἴτε λαϊκός, ἀφοριζέσθω.

(ΜΖʼ Ἱεροῦ Κανόνος Στʼ Οἰκουμενικῆς Συνόδου).

«Ἀπό τοῦ παρόντος ὁρίζομεν μὴ γίνεσθαι διπλοῦν Μοναστήριον, ὅτι σκάνδαλον καὶ πρόσκομμα τοῖς πολλοῖς γίνεται τοῦτο... Μὴ διαιτάσθωσαν ἐν ἑνί Μοναστηρίω. Μοναχοί καί Μοναχαί. μοιχεία γὰρ μεσολαβεῖ τὴν συνδιαίτησιν. Μὴ εχέτω Μοναχός παρρησίαν πρὸς Μονάστριαν ἤ Μονάστρια πρὸς Μοναχόν, ἰδία προσομιλεῖν. Μὴ κοιταζέσθω Μοναχός ἐν γυναικίω Μοναστηρίω, μηδέ συνεσθιέτω Μονάστρια κατὰ μόνας...»

(Κ΄ Ἱεροῦ Κανόνος Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου).

Η  Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος κατεδίκασε το 1987 διὰ συνοδικοῦ δικαστηρίου εἰς τὴν ἐσχάτην ποινήν τῆς καθαιρέσεως τὸν ἱερομόναχον Ἄγγελον Ἀναστασίου, μὲ πρωτίστην κατηγορίαν «τὴν σύμπηξιν μικτῆς μοναστικῆς ἀδελφότητος» ἐν Ἀθήναις .

Συγκρίνατε την "Ορθοδοξία" του Μικτού Μοναστηρίου του "Γέροντα" Σωφρόνιου Εσσεξ Αγγλίας με το Μοναστήρι του Αγίου Βησσαρίωνα...

Ακούσατε και εν παράδοξον θαύμα όπου έγινεν εν έτει αψμα΄ (1741), καθ’ ο έτος εξήλθον οι αλλόφυλοι εξ Αλβανίας λησταί, και ελεηλάτουν τον κόσμον ανηλεώς τε και απηνώς· εκ ταύτης της αιτίας οι χωρικοί των πέριξ χωρίων εβίασαν τους Πατέρας να βάλουν τας γυναίκας των εις το Μοναστήριον δια να προφυλαχθούν από την αιχμαλωσίαν. Αλλ’ ο Άγιος Βησσαρίων, όπου με αράς φρικτοτάτας και αφορισμούς αλύτους ημπόδιζε την είσοδον των γυναικών, δεν ήργησε να θαυματουργήση δια της θείας δυνάμεως, και εύθυς έγινε μέγας σεισμός φοβερός μόνον εις το Μοναστήριον, και έγινεν αίφνης μία τρομερά βροντή και αστραπή, όπου ολίγον έλειψε να καταφλεγή το Μοναστήριον· και τότε εσχίσθη το μεγάλον κυπαρίσσιον, το οποίον ήτο εν τω μέσω του Μοναστηρίου, εκ του οποίου ευρίσκονται κατασκευασμέναι μέχρι του νυν αι τράπεζαι των Πατέρων. Όθεν οι Πατέρες βλέποντες την τοσαύτην ορμήν του Αγίου και τον κίνδυνον του Μοναστηρίου, ευθύς εδίωξαν τας γυναίκας από το Μοναστήριον και εκόπασεν ο θυμός του Αγίου και ο κίνδυνος· ο δε εκ Σθλατίνης πνευματικός Ιωσήφ, ο συμβουλεύσας να βάλουν τας γυναίκας εις το Μοναστήριον, ευρέθη μετά θάνατον άλυτος, ίσως δια τούτο το αίτιον.

(Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας τ. θ σελ. 384)

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Συγκρίνατε την "Ορθοδοξία" του Μικτού Μοναστηρίου ...":

+Ι.Γ.Ζ.

Αυτός που έδωσε ευλογία να εισέλθουν οι γυναίκες στο ανδρικό Μοναστήρι βγήκε άλυωτος...
Αυτοί που έβαλαν όλες τις αιρέσεις στην Εκκλησία πως θα βγούν;
Οι λαϊκοί που τους ακολουθούν;

Συγκρίνατε την "Ορθοδοξία" του Μικτού Μοναστηρίου του "Γέροντα" Σωφρόνιου Εσσεξ Αγγλίας με το Μοναστήρι του Αγίου Βησσαρίωνα...

Ακούσατε και εν παράδοξον θαύμα όπου έγινεν εν έτει αψμα΄ (1741), καθ’ ο έτος εξήλθον οι αλλόφυλοι εξ Αλβανίας λησταί, και ελεηλάτουν τον κόσμον ανηλεώς τε και απηνώς· εκ ταύτης της αιτίας οι χωρικοί των πέριξ χωρίων εβίασαν τους Πατέρας να βάλουν τας γυναίκας των εις το Μοναστήριον δια να προφυλαχθούν από την αιχμαλωσίαν. Αλλ’ ο Άγιος Βησσαρίων, όπου με αράς φρικτοτάτας και αφορισμούς αλύτους ημπόδιζε την είσοδον των γυναικών, δεν ήργησε να θαυματουργήση δια της θείας δυνάμεως, και εύθυς έγινε μέγας σεισμός φοβερός μόνον εις το Μοναστήριον, και έγινεν αίφνης μία τρομερά βροντή και αστραπή, όπου ολίγον έλειψε να καταφλεγή το Μοναστήριον· και τότε εσχίσθη το μεγάλον κυπαρίσσιον, το οποίον ήτο εν τω μέσω του Μοναστηρίου, εκ του οποίου ευρίσκονται κατασκευασμέναι μέχρι του νυν αι τράπεζαι των Πατέρων. Όθεν οι Πατέρες βλέποντες την τοσαύτην ορμήν του Αγίου και τον κίνδυνον του Μοναστηρίου, ευθύς εδίωξαν τας γυναίκας από το Μοναστήριον και εκόπασεν ο θυμός του Αγίου και ο κίνδυνος· ο δε εκ Σθλατίνης πνευματικός Ιωσήφ, ο συμβουλεύσας να βάλουν τας γυναίκας εις το Μοναστήριον, ευρέθη μετά θάνατον άλυτος, ίσως δια τούτο το αίτιον.

(Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας τ. θ σελ. 384)

Παναγία Μυρτιδιώτισσα (Το Θαύμα της ίασης του παραλύτου)

Σύναξις: 24ῃ Σεπτεμβρίου

...Κάποιος εὐλαβὴς Χριστιανός, ... ὁδηγηθεὶς ἀπὸ κάποιαν θεωρίαν
ὁποῦ εἶδεν εἰς τὸν ὕπνον του, ἔχωντας περισσὴν εὐλάβειαν
εἰς τὴν Κυρίαν Θεοτόκον, ἐπήγαινε συχνότερα εἰς αὐτὸν τὸν τόπον·
καὶ στέκωντας ἐκεῖ, στοχαζόμενος τοῦ τόπου τὴν ἀγριότητα,
ἤκουσε φωνὴν ἀοράτως ὁποῦ τοῦ ἔλεγεν· ἂν μὲ γυρεύσῃς ἐδῶ σιμὰ
εὑρίσκεις τὴν Εἰκόνα μου, καὶ εἶναι καιρὸς ὁποῦ ἦλθα, καὶ εὑρίσκομαι ἐδῶ,
διὰ νὰ δώσω βοήθειαν ἐτούτου τοῦ τόπου.Ἀκούωντας δὲ τὴν φωνὴν ὁ εὐλαβὴς
ἐκεῖνος Χριστιανός,καὶ στρεφόμενος ἔνθεν κᾀκεῖθεν, τάχα νὰ ἰδῇ ποῖος εἶναι
ὁποῦ ὡμίλησε, καὶ μὴ θεωρῶντας τινά, ἔμεινε περίφοβος...

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο

Οι Τσάμηδες και δύο παλιοί (καλοί) φίλοι

Οι δηλώσεις του επιτρόπου που σκαλίζει το θέμα δεν είναι τυχαίες
Οι εχθροί είναι όπως τα αρπακτικά: οσμίζονται την αρρώστια, την αδυναμία ή εντοπίζουν τα απομονωμένα ζώα και επιτίθενται. Σήμερα, λοιπόν, λόγω της οικονομικής δυσπραγίας, οι υπαρκτοί, δυστυχώς, εχθροί μας, η Τουρκία και η Αλβανία, θεωρούν την κρίση μας ευκαιρία τους και προσπαθούν να προωθήσουν τα συμφέροντά τους σε βάρος μας. Αυτοί δε οι δύο συνδέονται ιστορικά και η Τουρκία έχει διεισδύσει πολλαπλώς, οικονομικά, στρατιωτικά, με ισλαμικό χρήμα και ιδρύματα, στην Αλβανία. Αλλωστε, το κατασκεύασμα του αλβανικού «έθνους» είναι ακριβώς δημιούργημα της Υψηλής Πύλης, της Αυστροουγγαρίας, της Ιταλίας και της δικής μας αβελτηρίας.

Οι δηλώσεις του Γερμανού επιτρόπου, του Χάαν, που σκαλίζει το θέμα των Τσάμηδων, δεν είναι τυχαίες. Οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες αποτελούν πανευρωπαϊκά σπάνια περίπτωση μαζικού δοσιλογισμού, προδοσίας και εγκλημάτων πολέμου, με συντριπτική συμμετοχή μιας συγκεκριμένης κοινότητας κατά αθώων συμπολιτών τους.
Οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες που ζούσαν στην Ηπειρο, ως εχθροί και αρπακτικά, θεώρησαν τη γερμανική κατοχή ευκαιρία τους για να εκτελέσουν εθνοκάθαρση των Ελλήνων με όργιο φόνων, βιασμών, λεηλασιών, να υφαρπάξουν την περιουσία τους και να υλοποιήσουν το σοβινιστικό όνειρό τους κλέβοντας ελληνική γη και ενώνοντάς την με την Αλβανία. Οι αρχηγοί των Τσάμηδων προδοτών και εγκληματιών πολέμου ήταν η φάρα των Ντιναίων.

Μύρον και δροσιά -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Στην υλόφρονη και κατά τεκμήριο αντιπνευματική εποχή μας το γεγονός της Πεντηκοστής αφήνει αδιάφορους τους πολλούς, ανυποψίαστους για την ατίμητη προσφορά του αγίου Πνεύματος. Κι όμως είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται και διακαώς επιθυμεί η ψυχή μας. Στην τόση κακοφωνία της συγχύσεως, που ξεχύνεται γύρω και μέσα μας, στο θόρυβο των ντεσιμπέλ, που αμβλύνουν την ακοή και ταλαιπωρούν το νευρικό μας σύστημα, στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που ταλανίζει την κοινωνία μας, λαχταρά η ψυχή μας να αφουγκρασθεί τους ψιθυρισμούς του Πνεύματος· να αισθανθεί τη θωπεία του ως «αύρας λεπτής»· να οσφρανθεί τη θεία ευωδία του, να ζωογονηθεί από το θείο «ρείθρον ζωής» που αυτό παρέχει.

…Κι όταν ήρθε ο λόγος της προσευχής, ο Γέροντας είπε:

--Αχ, παιδιά μου, τέτοιαν ευτυχία, το να μιλάς με τον Θεόν, δεν την περίμενα, στα σαρανταεφτά χρόνια μου, όταν εγκατέλειψα τον κόσμον. Και ούτε μπορώ να σας περιγράψω την χαρά, που μου δίνει η προσευχή. Δεν πρέπει βέβαια να μιλώ σε άλλους για τα βιώματά μου, αλλά κάνω σήμερα εξαίρεση για σας, για να σας συστήσω να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Τέτοια χαρά δεν θα την γνωρίσετε πουθενά αλλού, σαν την χαρά της προσευχής. Φτάνει να προσεύχεται κανείς σωστά, δηλαδή με όλη του την καρδιά, με όλη του την προσοχή και την λαχτάρα, που σημαίνει με ειλικρίνεια και πόθον αληθινόν. Να θέλεις να προσευχηθής!...

ΑΝAΣΤΑΣΙΜΑ ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (10) μέρος 2007

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Γ ΛΟΥΚΑ. Ιακώβου του Αλφαίου, Αβραάμ και Λώτ.

Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα μαθητὲς τοῦ Κυρίου, ἀδελφός τοῦ Ματθαίου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καὶ γιὸς τοῦ Ἀλφαίου. Ὁ Ἰάκωβος, ἀφοῦ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἱερουσαλήμ, ἔπειτα πῆγε καὶ σὲ  ἄλλες χῶρες γιὰ νὰ κηρύξει τὸ Εὐαγγέλιο. Ἐκεῖ, κατέστρεφε τοὺς βωμοὺς τῶν εἰδώλων καὶ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ γιάτρευε ἀρρώστιες καὶ ἐξεδίωκε τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα. Γι' αὐτὸ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ὀνόμαζαν θεῖο σπέρμα. Ὁ ἱδρῶτας, οἱ μόχθοι καὶ οἱ κίνδυνοι ποὺ ὑπέστη γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου, ἦταν πολλοί. Ὁ θάνατος πολλὲς φορὲς τὸν πλησίασε, ἀλλὰ στὴν σκέψη τοῦ Ἰακώβου κυριαρχοῦσαν ἐνθαρρυντικὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθείν, ἀπαρνησάσθω ἐαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ μὲ ἀκολουθεῖ σὰν γνήσιος μαθητής μου, λέει ὁ Κύριος, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸ διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του, καὶ ἂς πάρει τὴν ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ γιὰ μένα ὄχι μόνο θλίψη καὶ δοκιμασία, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ θάνατο σταυρικό. Καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθεῖ, μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου.
Ἔτσι καὶ ὁ Ἰάκωβος, μιμούμενος τὸ Διδάσκαλό του, ὑπέστη σταυρικὸ θάνατο.

Ο Καθηγητής Δημήτριος Τσελεγγίδης ανακαλεί την υπογραφή του αναφορικά με το θέμα της διακοπής μνημοσύνου

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

        ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ   ΣΧΟΛΗΣ                                                                                                                                                                                     ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 7/10/2016

        ΠΡΟΣ

        ΤΗΝ ΣΥΝΑΞΗ

        ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ

          e-mail: synaxisorthkm@gmail.com

       

         ΚΟΙ­ΝΟ­ΠΟΙ­Η­ΣΗ: ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

 Θέμα: «Ἀνάκληση ὑπογραφῆς»

Σεβαστοί καί ἀγαπητοί μου Πατέρες,

Μέ τήν παροῦσα Ἐπιστολή μου δηλώνω ὅτι ἀνακαλῶ τήν ὑπογραφή μου ἀπό τήν ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

Συγκεκριμένα, ἡ ἀνάκληση τῆς ὑπογραφῆς μου ἀφορᾶ τήν παράγραφο, πού ἀναφέρεται στή «Διακοπή μνημοσύνου» (σ. 7-8). Καί τοῦτο, ἐπειδή δέν θέλω νά θεωρηθεῖ ὅτι μέ τά γραφόμενα στήν παράγραφο αὐτή ἐνθαρρύνω, καλύπτω ἤ ὅτι συμφωνῶ μέ ὅσους μεμονωμένα προβαίνουν σέ διακοπή μνημοσύνου τοῦ Ἐπισκόπου τους.

Παρακαλῶ καί γιά τίς δικές σας ἐνέργειες.

Μέ σε­βα­σμό καί τιμή

Δη­μή­τριος Τσε­λεγ­γί­δης

Πηγή :  http://epomeni-tois-agiois-patrasi.blogspot.ca/2016/10/blog-post_8.html: 

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Καθηγητής Δημήτριος Τσελεγγίδης ανακαλεί την υπο...": 

+Ι.Γ.Ζ.

Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος.

Εμπρός στον δρόμο πού χάραξε ο Γόρτυνος...

Κωλοτούμπας το ανάγνωσμα.

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Καθηγητής Δημήτριος Τσελεγγίδης ανακαλεί την υπο...":

Ας μην κρίνουμε κανέναν πώς και τί θα πράξει. Είναι δικαίωμά του να ακολουθήσει αυτό που ακολουθεί. Γιατί δεν εξαρτάται η Εκκλησία για το τί θα πει ένας καθηγητής. Σώμα Χριστού αποτελούν πολλά μέλη. Ο καθένας έχει κρίση, καταλαβαίνει τι πρέπει να κάνει, εκτός κι αν δεν έχει κρίση. Πάντως για να ακολουθήσει κάποιος το Χριστό θέλει κότσια, πλήρη αυταπάρνηση. Εμπιστοσύνη και πίστη μικρού παιδιού προς το γονέα. Αναρωτηθείτε ποιός το κάνει χωρίς λογισμούς;  Οι παλαιοί χριστιανοί το έκαναν, εμείς  όχι, σπάνια..  κάποιοι μετρημένοι στα δάχτυλα του χεριού! Για αυτό νομίζω δε βλέπουμε σήμερα ορατά θαύματα, γιατί η πίστη μας είναι χαλαρή, εκ του ασφαλούς, καλός ο Χριστός, άριστος ο Λόγος αλλά μη χάσουμε τη βολή μας, μη χάσουμε το κεφάλι μας, τη ζωή μας, τα πράγματά μας, όλα εκείνα που δε βγάζουν τη καθημερινότητά μας από το κάδρο της εφήμερης ζωής.. Λοιπόν, ο  Χριστός θέλει αυταπάρνηση, όπως μας λέει, όταν αποφασίζεις να τον ακολουθήσεις  βαδίζεις μπροστά και δε κοιτάζεις ούτε να θάψεις το νεκρό πατέρα σου, ούτε το αλέτρι που οργώνει το χωράφι σου. Βαδίζεις με τη πίστη του Αβραάμ που έφυγε από τη βολή του σε μια ξένη χώρα χωρίς να ξέρει που πηγαίνει, η πίστη του τον κατεύθυνε. Για να αποτειχιστείς θέλεις κότσια, κι αυτό συνέβη τις απαρχές του εικοστού αιώνα. Ο Χρυσόστομος μιας ενορίας στη βόρεια Ελλάδα τέκνο του Πατριαρχείου καταδιώχτηκε, εξοντώθηκε, εξορίστηκε για τη πίστη του στη κατά γράμμα παράδοση της Εκκλησίας, τον ακολούθησαν και μερικοί άλλοι ιεράρχες, αλλά μετά  λίγησαν, και επέστρεψαν στα οικουμενιστικά ανοίγματα της εποχής! Χρειάζονται κότσια να ακολουθήσεις την ορθή πίστη απλανώς, και το Χριστό που είναι μπροστάρης να σου κρατάει το χέρι...

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Καθηγητής Δημήτριος Τσελεγγίδης ανακαλεί την υπο...":

Μιλούν για την δυσσωδία-βρώμα του Οικουμενισμού, αλλά τους αρέσει να την αναπνέουν!

Καθηγητὴς Τσελεγγίδης:   Κατὰ τὸν π. Ἐφραὶμ τὸν Κατουνακιώτη, «ὁ οἰκουμενισμός  ἔχει πνεῦμα  πονηρίας καί κυριαρχεῖται ἀπό ἀκάθαρτα πνεύματα»  καὶ ἀναδύει «δυσωδία»,  πῶς εἶναι δυνατόν μία Σύνοδος νά τόν ἀποδέχεται καί νά τόν ἐπαινεῖ;

Ἀφοῦ τοὺς
ἀρέσει, ἂς τὴν ἀναπνέουν κοινωνώντας μὲ ὅσους  Οἰκουμενιστὲς  ἐκπέμπουν αὐτὴ τὴ βρῶμα!

Ερώτησε κάποτε ένας μοναχός τον αββά Παμβώ:

Αλήθεια γέροντα, θα αλλάξουν οι συνήθειες και οι παραδόσεις των χριστιανών και δεν θα υπάρχουν ιερείς στις εκκλησίες; Και ο Γέροντας απάντησε: «Εκείνο τον καιρό θα ψυχραθεί η αγάπη των πολλών και θα πέσει μεγάλη θλίψη. Θα γίνουν επιδρομές εθνών. Μετακινήσεις λαών, αστάθεια στους βασιλείς, ανωμαλία στους κυβερνήτες, οι ιερείς θα γίνουν άσωτοι και οι μοναχοί θα ζουν με αμέλεια. Οι ηγούμενοι θα αδιαφορούν για τη δική τους σωτηρία αλλά και του ποιμνίου τους. Θα είναι όλοι τους πρόθυμοι και πρώτοι στα τραπέζια και εριστικοί. Οκνηροί στις προσευχές αλλά πρόθυμοι στην καταλαλιά, έτοιμοι για κατηγορία. Δεν θα θέλουν ούτε να μιμούνται ούτε να ακούνε βίους και λόγους Γερόντων, αλλά κυρίως θα φλυαρούν και θα λένε «αν ζούσαμε κι εμείς στις μέρες τους, θα αγωνιζόμασταν και εμείς». Οι επίσκοποι πάλι των καιρών εκείνων θα δείχνουν δουλικότητα προς τους ισχυρούς, θα βγάζουν τις αποφάσεις ανάλογα με τα δώρα που θα παίρνουν και δεν θα υπερασπίζονται τους φτωχούς, όταν θα κρίνονται. Θα θλίβουν τις χήρες και θα καταταλαιπωρούν τα ορφανά. Ακόμη θα εισχωρήσει και στον λαό απιστία, ασωτία, μίσος, έχθρα, ζήλεια, φιλονικία, κλεψιά, μέθη, έξαλλες διασκεδάσεις, μοιχεία, πορνεία, φόνοι και διαρπαγές». 

Είπε τότε ο αδελφός: «Και τί θα μπορεί να κάνει κανείς σε τέτοιους δύσκολους καιρούς;»
Και ο Γέροντας απάντησε: «Παιδί μου, σε τέτοιες ημέρες θα σωθεί εκείνος που θέλει και προσπαθεί να σώσει την ψυχή του και αυτός θα ονομαστεί μέγας στη Βασιλεία των Ουρανών».

Το πρόβλημα δυστυχώς – ευτυχώς είμαστε Εμείς --- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Άριστον το αισώπειον του Αρχιεπισκόπου: «Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν». Απέφυγε ο Μακαριώτατος την δηκτικότερη βυζαντινή παροιμία: «Άνθρωπε ενεπρήσθη σου ο οίκος – Ουδέν δεινόν ˙ εγώ γαρ κατέχω την κλείν»(= άνθρωπε καίγεται το σπίτι σου -  Τίποτε κακό, έχω όμως το κλειδί)!

Βαλλόμεθα πανταχόθεν, και βαττολογούμε για δευτερεύοντα. «Υφίσταται ευρύτερος σχεδιασμός ώστε οι επόμενες γενιές Ελλήνων πολιτών να αποτελούνται από μία σχετική πλειοψηφία  ελληνογενούς πληθυσμού με ασθενή ταυτότητα και ένα άθροισμα εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων για τις οποίες θα ακολουθείται η πολιτική της μη ομαλής αφομοιώσεώς τους από την ελληνική κοινωνία;»(Αρχιεπίσκοπος προς τους πολιτικούς αρχηγούς).

Αυτή είναι η «φυσική» συνέχεια από τα έργα και της ημέρες του υπαρκτού (νεοταξικού) εκσυγχρονισμού. Τότε η εθνοαποδόμηση επεβλήθη και τέθηκαν υπό έλεγχο όλα τα κέντρα επηρεασμού της κοινής γνώμης.

Σήμερα συλλέγουμε - και πολλαπλασιάζουμε - τους καρπούς εκείνης της σποράς.

Και ξαφνικά (;) ο αμήχανος και πολυμήχανος ισλαμιστής αρπάχτηκε από την Συνθήκη της Λωζάννης και αμφισβητώντας την ισχύ της  αποπειράται να θεμελιώσει τίτλους κυριαρχίας σε ολόκληρη τη νησιωτική Ελλάδα.

Εμπειρικαί αποδείξεις της Αναστάσεως -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι το πιο μεγάλο και πιο σπουδαίο γεγονός, που σημάδεψε την παγκόσμια ιστορία. Το φως της καταυγάζει όλη την οικουμένη και η προσφορά της δεν ικανοποιεί μόνο τις προσδοκίες του πιστού, αλλά στοχεύει στην ψυχή του κάθε ανθρώπου. Διότι ο κάθε άνθρωπος, είτε πιστεύει είτε όχι, δεν παύει να πιέζεται από το βραχνά του θανάτου, που περιορίζει τη ζωή και φαρμακώνει το είναι του, δεν παύει να διψά και να πεινά, για μια ζωή ατέλειωτη και όμορφη, απρόσβλητη από τον πόνο, γεμάτη χαρά και ελπίδα. Η ανάσταση του Χριστού δεν είναι μυστήριο, ώστε να το προσεγγίσουμε με την πίστη. Είναι ιστορικό γεγονός. Γι΄ αυτό προσκαλεί και προκαλεί να το ψηλαφήσουμε και να το ερευνήσουμε μέσα από τις πάμπολλες μαρτυρίες και αποδείξεις που το βεβαιώνουν πειστικά και αδιάσειστα. Δεν απευθύνεται στο συναίσθημα και στην ευλάβεια μόνο· πρωτίστως ικανοποιεί και πείθει τη λογική, της δίδει τα εχέγγυα για να αναχθεί από το λογικό στο υπέρλογο, να γίνει πίστη. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι η ανάσταση του Χριστού δεν στηρίζεται στην πίστη των χριστιανών, αλλά η πίστη των χριστιανών θεμελιώνεται στο γεγονός της αναστάσεως του Χριστού.

Archbishop Desmond Tutu 'wants right to assisted death'

South Africa's Archbishop Desmond Tutu has revealed that he wants to have the option of an assisted death.

The Nobel Peace Prize laureate and anti-apartheid campaigner said that he did "not wish to be kept alive at all costs", writing in the Washington Post newspaper on his 85th birthday.

Mr Tutu came out in favour of assisted dying in 2014, without specifying if he personally wanted to have the choice.

He was hospitalised last month for surgery to treat recurring infections.