Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινάει με μια ΝΕΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΣ: Τετράδια και παιχνίδια για τα Ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου μας!

Όπως κάθε χρόνο έτσι και αυτή την σχολική χρονιά ο σύλλογος μας, σε συνεργασία με την ΣΦΕΒΑ Θεσσαλονίκης, συλλέγει σχολική ύλη (τετράδια,γόμες,στυλό κ.τ.λ.), παιδικά βιβλία που προάγουν την φιλοπατρία και παιχνίδια με σκοπό να τα προωθήσουμε στα ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου. 

Βοηθήστε και εσείς την προσπάθεια μας είτε με λίγα τετράδια είτε  παιχνίδια που δεν τα χρειάζεστε πλέον.

Μπορείτε να τα αποστείλετε μέσω ταχυδρομείου κατευθείαν στα γραφεία της ΣΦΕΒΑ, είτε να τα παραδώσετε εσείς κάθε Τετάρτη στην παρακάτω διεύθυνση :

Επαρχιακή Επιτροπή Θεσσαλονίκης 
Τσιμισκή 126 - Τ.Κ. 546 21 - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Τηλέφωνα.: 6932 306904, +30 (231) 0 270 812
F.A.X.: +30 (231) 0 207 340 
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: thessaloniki@sfeva.gr 


Θερμή παράκληση τα μεταχειρισμένα είδη να είναι σε καλή κατάσταση. 
Ρούχα δεν χρειάζονται. 

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων!
Μια ακόμη πρωτοβουλία της Αλκίμου Νεολαίας του Ιερού Λόχου 2012!

Δείτε παλαιότερες παραδόσεις σχολικού υλικού και παιχνιδιών εδώ.

Ιερός Λόχος 2012
Έφεδροι και φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η Εκκλησία είναι «και» παιδαγωγός. «Παιδαγωγός εις Χριστόν». Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα δια την κατά Χριστόν «μόρφωσιν» των τέκνων της. Κορυφαίον μέσον παιδαγωγίας είναι ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού. Είναι το εν σχήματι σταυρού ξύλον, επί του οποίου εκαρφώθη, εμαρτύρησε και απέθανεν ο Χριστός. Αυτό το Σχήμα – Σύμβολον – Πάθος προβάλλει η αγία Εκκλησία δύο φοράς την εβδομάδα εις τα τέκνα της, προς φρονηματισμόν. Την Τετάρτην και την Παρασκευήν. Εξαιρέτως δε, κατά την 14ην Σεπτεμβρίου, ως ανάμνησιν της Παγκοσμίου Υψώσεώς Του. Ούτως η Εκκλησία, εκτός από την τιμήν, που αποτίει εις το όργανον της σωτηρίας του ανθρώπου, και την λατρείαν, που προσφέρει εις τον εξ αγάπης επί του Σταυρού καθηλωθέντα Χριστόν, υπενθυμίζει εις τους πιστούς τον Σταυρόν, ως σύμβολον ζωής. Διότι αναμφιβόλως, ουδέν άλλο σύμβολον εν τη Εκκλησία υπομνηματίζει τόσον την χριστιανικήν ιδιότητα όσον ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου. Οι χριστιανοί είναι Σταυροφόροι.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Κήρυγμα στο Γενέθλιο της Θεοτόκου (8-9-2016) [mp3 - 2016].


Psalm 134, Greek Orthodox Byzantine Chant -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Κορνηλίου εκατοντάρχου, Ιεροθέου, Αριστείδου οσίου.

Ὁ Ἅγιος Κορνήλιος ἦταν Ρωμαῖος ἑκατόνταρχος καὶ θεοσεβούμενος.
Προσῆλθε στὸν χριστιανισμὸ μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἀπ. Πέτρου καὶ ἀποφάσισε νὰ ξεκινήσει περιοδεία γιὰ νὰ διδάξει καὶ ὁ ἴδιος τὸν χριστιανισμό. Δίδαξε στὴ Φοινίκη, Κύπρο, Ἀντιόχεια καὶ Ἔφεσσο.
Στὴν Σκήψη τῆς Μυσίας χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος. Χάρη στὴν θαρραλέα ὁμολογία του ἀνάμεσα στοὺς εἰδωλολάτρες, τὸ ἔργο τοῦ ἦταν καρποφόρο.
Αὐτὸ προκαλεῖ θύελλα ἀντιδράσεων ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες. Ἔτσι ὁ ἔπαρχος Δημήτριος τὸν συλλαμβάνει καὶ τὸν ὁδηγεῖ στὸ ναὸ τῶν εἰδωλολατρῶν, ποὺ ἐκείνη τὴν ὥρα ἦταν γεμάτος καὶ τὸν πιέζει νὰ ἀρνηθεῖ τὸ Χριστό. Ἐκεῖνος βρῆκε τὴν εὐκαιρία νὰ διδάξει τὸ Εὐαγγέλιο σὲ ὅσους ἦταν ἐκεῖ, καὶ νὰ προαναγγείλει ἕνα σεισμὸ ἀπὸ τὸν ὁποῖο δὲν θὰ πάθαιναν τίποτα ὁ ἔπαρχος Δημήτριος, ἡ γυναίκα του, καὶ ὁ γιὸς του ποὺ ἦταν μέσα στὸ ναό.
Ἔτσι καὶ ἔγινε. Ὅσοι ἦταν στὸ ναὸ σκοτώθηκαν ἐκτὸς τὴν οἰκογένεια τοῦ Ἔπαρχου ποὺ βαπτίστηκαν χριστιανοί.

Τη 12η Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ του εν Γαλατεία.

Ιουλιανός ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους Διοκλητιανού εν έτει τ΄ (300) εις την πόλιν των Γαλατών γεννηθείς και ανατραφείς· όταν δε ο Αντωνίνος έγινεν ηγεμών ταύτης της Γαλατίας, ήκουσεν, ότι ο Άγιος ούτος Ιουλιανός είναι κεκρυμμένος με άλλους τεσσαράκοντα μέσα εις σπήλαιον και ακολουθεί την θρησκείαν των Χριστιανών. Όθεν ευθύς στέλλει ανθρώπους δια να αρπάσουν αυτόν και να τον φέρουν εις το κριτήριον· οι δε απεσταλμένοι τούτον μόνον ευρόντες, εβίαζον αυτόν δια να δείξη που και οι άλλοι ευρίσκονται· ο δε Άγιος δεν κατεπείσθη, αλλά εφώναξε με μεγάλην φωνήν προς τους συνασκητάς του ταύτα· «Ιδού εγώ συλληφθείς υπάγω να μαρτυρήσω δια τον Χριστόν, χωρίς να προδώσω σάς εις τους στρατιώτας που με εβίαζον· λοιπόν σπουδάσατε και σεις να έλθητε να με φθάσητε». Όταν λοιπόν παρεστάθη εις το βήμα, λέγει ο Αντωνίνος προς τον Μάρτυρα· «Σκέψου το συμφέρον σου και ελθέ να θυσιάσης εις τους θεούς». Τότε ο του Χριστού Αθλητής απεκρίθη· «Άριστος σύμβουλος έγινες εις εμέ, ω ηγεμών, και χωρίς να θέλης· διότι εγώ, προσέχων εις το ιδικόν μου συμφέρον, άλλο τι δεν ευρίσκω να είναι τούτο ή το να αποθάνω δια την ευσέβειαν, με την οποίαν ανετράφην από βρέφους». Ταύτα ακούσας ο ηγεμών δεν ηθέλησε να τον ερωτήση άλλο τι περισσότερον, αλλά προστάζει να αναφθή μία σιδηρά κλίνη έως ου να πυρακτωθή όλη και επάνω εις αυτήν να απλωθή ύπτιος ο του Χριστού Αθλητής. Ο δε Μάρτυς ποιήσας το σημείον του Τιμίου Σταυρού εις το σώμα του, ανέβη επάνω εις την κλίνην και ω του θαύματος!

Ἡ δύναμις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Πρό τῆς Ὑψώσεως)


Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!

Όλαι αι κακοδοξίαι από το Πρωτείον προήλθον. Πρωτείον σημαίνει νόσον πνευματικήν, υποχώρησιν εις το πνεύμα του εωσφόρου. Επομένως η άρσις του Πρωτείου, θα οδηγήση ασφαλώς εις ταπεινώφρονα υποταγήν του παπισμού εις την διαφυλαττομένην διδασκαλίαν της Εκκλησίας. Και ούτως αφ’ εαυτής θα απελευθερωθή η Ρωμαϊκή Καθέδρα από το αλάθητον, το Filioque, το ράντισμα, το Καθαρτήριον, τον ουμανισμόν, τον ορθολογισμόν, δι’ ων κατέστη αιρετική, και θα επανέλθη εις την οικογένειαν των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, «ιματισμένη και σωφρονούσα» πλέον. Και ο Χριστός θα καταλάβη την θέσιν Του, αφ’ ης τον εξετόπισεν ο πάπας. Και εντεύθεν θα έχωμεν την ποθουμένην ένωσιν. Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!

Τη ΙΒ΄ (12η) του μηνός Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ.

Αυτόνομος ο Άγιος Ιερομάρτυς ήτο Επίσκοπος κατά την Ιταλίαν, ήθλησε δε εν Βιθυνία κατά τας ημέρας του ασεβεστάτου βασιλέως Διοκλητιανού, ότε ούτος εκίνησε τον κατά των Χριστιανών διωγμόν εν έτρει 298 μ. Χ. Ας είπωμεν όμως απ’ αρχής το Μαρτύριον αυτού, διότι όσον είναι άτοπον να ομιλή τις τα μη πρέποντα, τοσούτον είναι, νομίζω, και όταν σιωπά τα καλά και ωφέλιμα· επειδή όσον ο μη τα καλά διηγούμενος τας των ακροατών ψυχάς έβλαψε, τοσούτον και ο τας αγαθάς πράξεις σιωπών, της εξ αυτών ωφελείας τους φιλευσεβείς απεστέρησεν. Ούτω λοιπόν και ημείς δεν θέλομεν να κατακρύψωμεν με την σιωπήν τον μέχρις ημών φθάσαντα κρυπτόμενον ως ανέκδοτον τον ψυχωφελέστατον Βίον του Αγίου τούτου Ιερομάρτυρος Αυτονόμου, αλλά προς υμάς τους φιλομάρτυρας ακροατάς επιθυμούμεν να παραδώσωμεν. Διότι έφθασε και προς ημάς το τούτου Μαρτύριον, το οποίον συνέγραψέ τις των προ ημών, εξ αγαθής μεν διανοίας και γνώμης, εξ αμαθείας δε δια γλώσσης συγκεχυμένης· αλλ’ όμως αν και ούτως έχει η φράσις, η διήγησις είναι αληθής· διο και ημείς ως επιμεληταί των τοιούτων, μαθόντες γράφομεν αυτά. Ούτος λοιπόν ο γενναίος της ευσεβείας αγωνιστής θείος Αυτόνομος εκοσμείτο με το αξίωμα του Επισκόπου κατά τα μέρη της Ιταλίας.

Το ISIS στην Σμύρνη το 1922… Τι παίζει σήμερα;

Μην μπερδεύεστε , δεν πρόκειται για εικόνες από την Συρία του 2016. Είναι κεφάλια σφαγμένων Ελλήνων...



28 Αυγούστου 2016, 2:31 πμ
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Μην μπερδεύεστε , δεν πρόκειται για εικόνες από την Συρία του 2016.
Είναι κεφάλια σφαγμένων Ελλήνων και παλουκωμένα με το ίδιο τελετουργικό τρόπο από τους διαχρονικούς μακελλάρηδες που έδρασαν το 1922 και στην Μικρασιατική Καταστροφή.
¨ η Συρία της Ελλάδος εν έτει 1922 ¨ είναι η προτύπωση της Μικρασιατικής Καταστροφής στο δικό της μέγεθος.
ISIS τότε.. ISIS σήμερα.. πόσο όμως κοντά μας;
Σμύρνη 1922 – ISIS τότε

«Δεν υπάρχει λαός της αριστεράς, ή λαός της δεξιάς. Υπάρχει μόνον ένας λαός» -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Υπάρχει μία μπουρζουαζία της αριστεράς και μία μπουρζουαζία της δεξιάς. Δεν υπάρχει λαός της αριστεράς, ή λαός της δεξιάς. Υπάρχει μόνον ένας λαός».

Ο λόγος είναι του Ζωρζ Μπερνανός (1888-1948), συμμαθητή του Ντε Γκώλ, κορυφαίου γάλλου συγγραφέα και πολιτικού στοχαστή, (από «Τα μεγάλα Κοιμητήρια κάτω από το σεληνόφως»). Προσφέρεται για μεταπτυχιακή άσκηση προβληματιζόμενων αριστερών και δεξιών. Και επειδή η αλήθεια ελευθερώνει (Ιωαν. 8.32), το γεγονός ότι «υπάρχει μόνον ένας λαός», στην περίπτωσή μας ο ελληνικός, πρέπει να ακυρώνει κάθε διχαστική εκδοχή. Πρέπει η συνοχή και ο δυναμισμός του να προστατεύεται ως κόρη οφθαλμού.
Οι θιασώτες της νεωτερικής πολυπολιτισμικότητας  είναι άγευστοι από τον ζωντανό πνευματικό πλούτο της Ορθόδοξης οντολογίας, ανθρωπολογίας και κοσμολογίας. Τα καχεκτικά «Θρησκευτικούλια» είναι του χεριού τους και τα διαχειρίζονται κατά πώς τους βολεύει.

Ο Σταυρός Του και ο σταυρός μου -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ

Το Ευαγγέλιο μιλά για δύο σταυρούς· το σταυρό του Χριστού και το σταυρό το δικό μας. Ο σταυρός του Χριστού είναι εκείνος, που καταδέχθηκε ο Κύριος να τον σηκώση στον ώμο Του και ύστερα να σταυρώση πάνω σ΄ αυτόν τη σάρκα Του και να παραδώση το πνεύμά Του, να δοκιμάση με αυτόν τον θάνατο. Είναι εκείνος, που μπήχτηκε στο Γολγοθά και έμπηξε καρφί μεγάλο μέσ΄ την καρδιά του άδη, διέρρηξε την κοιλιά του και τον ανάγκασε να ξεράση τους νεκρούς του. Ο σταυρός του Χριστού είνε το ξύλο, με το οποίο συνέτριψε ο Θεάνθρωπος Ιησούς το κεφάλι του διαβόλου και το οποίο χαρίζει στους πιστούς τη λύτρωσι. Ποιος είνε, όμως, ο δικός μας σταυρός; Από τότε, που ο Χριστός έπαθε και υπέφερε όσα κανένας άλλος άδικα και βαθειά, σταυρό οι άνθρωποι λέμε τα παθήματα και τις θλίψεις μας. Σταυρός είναι η αρρώστια, η φτώχεια, η αδικία· σταυρός είναι η ξενιτειά, ο καημός, η ταλαιπωρία· σταυρός είνε η εγκατάλειψι, η δυστυχία, ο χαροκαμός. Κι είνε αλήθεια ότι όλα τούτα σταυρώνουν τον άνθρωπο, τον κάνουν μιμητή του πάθους του Χριστού, ιδίως όταν τα υφίσταται άδικα, και προ πάντων όταν τα υπομένη με τη συνείδησι ότι υπάρχει Θεός που δεν θα τον αφήση να χαθή.

Οι απόστρατοι αξιωματικοί δίνουν ζωή στα εκκλησάκια στα Πομακοχώρια

Τελέστηκε στις 9 Σεπ.'16 με κάθε επισημότητα και το προβλεπόμενο τελετουργικό, Αρχιερατική Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ' αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος, προς τιμήν της εορτής των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στις Θέρμες, με πρωτοβουλία και πρόσκληση του ''αναδόχου'', Παράρτημα Ν. Ξάνθης της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού(ΕΑΑΣ) στο πλαίσιο του Προγράμματος ''Εκκλησιασμοί στα Πομακοχώρια Ν. Ξάνθης 2016''.

Δ Kanon Anastaseos - Greek Orthodox Byzantine Chant


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Αυτονόμου, Δανιήλ, Θασίου.

Ὁ Ἅγιος Αὐτόνομος ἦταν ἐπίσκοπος στὴν Ἰταλία καὶ εἶχε στὴν ἐπισκοπὴ του πλούσια χριστιανικὴ δράση. Ὅταν ἄρχισε ὁ διωγμὸς τοῦ Διοκλητιανοῦ ἐγκατέλειψε τὴν θέση του, καὶ πῆγε στοὺς Σώρεους τῆς Μ. Ἀσίας. Ἐκεῖ ἐγκαταστάθηκε στὸ σπίτι ἐνὸς χριστιανοῦ, τοῦ Κορνηλίου καὶ συνέχιζε νὰ διδάσκει τὸ Εὐαγγέλιο. Στὴν συνέχεια μετέβη στὴν Λυκαονία καὶ στὴν Ἰσαυρία γιὰ νὰ συνεχίσει τὸ ἔργο του. Πρὶν ξεκινήσει τὸ ταξίδι του χειροτόνησε διάκονο τὸν Κορνήλιο. Ὕστερα ἀπὸ καιρὸ ὅταν ἐπέστρεψε στοὺς Σωρεούς καὶ εἶδε τὸ πολὺ καλὸ ἔργο ποὺ εἶχε κάνει νὰ ἀσπαστοῦν τὸν χριστιανισμὸ πολλοὶ ἄνθρωποι, τὸν χειροτόνησε ἱερέα. Ἀφοῦ ἐπισκέπτεται πολλὲς περιοχὲς στὸν Εὔξεινο Πόντο ἐπιστρέφει πάλι κοντὰ στὸν Κορνήλιο καὶ τὸν χειροτονεῖ ἐπίσκοπο. Τὸ θεάρεστο ἔργο ποὺ ἔχει κάνει ὁ Ἅγιος Αὐτόνομος ἐνοχλεῖ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ τὸν σκοτώνουν μὲ λιθοβολισμὸ τὴν ὥρα ποὺ λειτουργοῦσε μέσα στὸ ναό.

Άγιον Όρος, διχασμός εν όψει.-- Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού του Πνεπιστιμίου Αθηνών

...Τέλος, οι αγιορείτες ηγούμενοι προβλέπουν ενδεχόμενη δημιουργία σχισμάτων στην Εκκλησία, «...φιλόφρονες εκδηλώσεις, όπως αυτές των επισκέψεων του Πάπα στο Φανάρι και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο Βατικανό, χωρίς την προϋπόθεση της ενότητας στην πίστη, επιτυγχάνουν αφ' ενός...και αφ' ετέρου να αμβλύνουν το δογματικό αισθητήριο πολλών Ορθοδόξων˙ επί πλέον δε να εξωθήσουν μερικούς από τους πιστούς και ευλαβείς Ορθοδόξους, που ανησυχούν για όσα ακαίρως και παρά τους Ιερούς Κανόνες γίνονται, σε αποκοπή τους από το σώμα της Εκκλησίας και την δημιουργία νέων σχισμάτων»!
Το ερώτημα, όμως, που προκύπτει από το τελευταίο αυτό μέρος του κειμένου των ηγουμένων είναι:
- Ποιος φωτισμός τους πληροφορεί ότι «οι μερικοί (έστω) πιστοί και ευλαβείς Ορθόδοξοι», υπερασπιστές των Ιερών Κανόνων και της πατερικής παραδόσεως, στην περίπτωση, που, ό μη γένοιτο, δημιουργηθεί σχίσμα, αυτοί θα πρέπει να αποκοπούν από το σώμα της Εκκλησίας;
- Γιατί θέλουμε κάποιους και ευλαβείς και Ορθόδοξους, αλλά έξω από το σώμα της Εκκλησίας; Αν η Διοικούσα Εκκλησία εμμένει στις αιρέσεις, που καταδικάζουν οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες, και άρα, στην περίπτωση αυτή, δεν είναι πλέον Εκκλησία αλλά «εκκλησία», δεν θα πρέπει να αποκοπεί η αίρεση από την Εκκλησία;

-Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; Ποιος πρέπει να αποκοπεί; από ποιόν; 

Όταν οι θύτες γίνονται θύματα -- του αδελφού μας Κυπριανού Χριστοδουλίδη


Καλώς έγραψε ο Πλάτων "η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως"


Σήμερα 11 Σεπτεμβρίου μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ του μαγείρου.

Τη αυτή ημέρα μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ του μαγείρου.   
                                                                                                          
Ευφρόσυνος ο Όσιος πατήρ ημών εγεννήθη από αγροίκους γονείς και επομένως ανατραφείς με ιδιωτικήν και απαίδευτον ανατροφήν, ύστερον εισήλθεν εις Μοναστήριον και ενδυθείς το άγιον Σχήμα έγινεν υπηρέτης των Μοναχών. Επειδή δε κατεγίνετο πάντοτε εις το ναγειρείον ως αγροίκος, κατεφρονείτο από όλους τους Μοναχούς και περιεπαίζετο· πλην υπέφερεν ο μακάριος όλας τας καταφρονήσεις με γενναιότητα καρδίας και σύνεσιν και ησυχίαν του λογισμού, χωρίς να ταράττεται δι’ όλου. Διότι, αν και ήτο ιδιώτης κατά τον λόγον, όμως δεν ήτο ιδιώτης κατά την γνώσιν, καθώς τούτο θα αποδείξη καθαρώτατα αυτό το οποίον θέλομεν τώρα αμέσως αναφέρει εν συνεχεία. Εις το Μοναστήριον εκείνο, όπου ευρίσκετο ο αοίδιμος ούτος Ευφρόσυνος, ήτο και εις Ιερεύς φίλος του Θεού, όστις παρεκάλει προθύμως να φανερώση εις αυτόν ο Θεός τα αγαθά, τα οποία μέλλουν να απολαύσουν οι αγαπώντες αυτόν. Μίαν νύκτα λοιπόν, κοιμωμένου του Ιερέως, εφάνη εις τον ύπνον του,

Ο Αλεξανδρείας και οι Μονοφυσίται

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, θερμή υποδοχή επιφύλαξε την 18η Φεβρουαρίου ε. έ. Στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο τον Β΄ ο Μακ. Πατριάρχης της Αιθιοπικής Εκκλησίας κ.κ. Παύλος, στην Αντίς Αμπέμπα. Ο Μακαριώτατος τίμησε τον Πατριάρχη της Αιθιοπίας, απονέμοντάς του τον Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου Μάρκου. Επιπλέον, το Αθηναϊκόν Πρακτορείο Ειδήσεων μάς πληροφορεί ότι:  κατά τον εορτασμό της Κυριακής της Ορθοδοξίας στην Αντίς Αμπέμπα, παρουσία του Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου «παρέστησαν, μεταξύ άλλων, εκπρόσωποι του Πατριάρχη της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Παύλου… Ευχαριστώντας την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Πατριάρχη της Παύλο, για την καλή συνεργασία, που έχουν με τον Μητροπολίτη Αξώμης Πέτρο, ο κ. Θεόδωρος προσέφερε από ένα εγκόλπιο στους δύο Αιθίοπες Ιεράρχες, που παρέστησαν στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία».  

Τη ΙΑ΄ (11η) Σεπτεμβρίου μνήμη της Οσίας μητρός ημών ΘΕΟΔΩΡΑΣ της εν Αλεξανδρεία.

Θεοδώρα η όντως μακαρία και τρισόλβιος και της θείας δωρεάς τε και χάριτος επώνυμος το της μοναχικής πολιτείας και οσιότητος διήνυε στάδιον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ζήνωνος εν έτει υοδ΄ (474). Αύτη εγεννήθη και ανετράφη εις την μεγαλόπολιν Αλεξάνδρειαν· η οποία πόλις, ούσα τότε στολισμένη με διαφόρους καλλωπισμούς, περισσότερον εκαλλωπίζετο με τας αρετάς ταύτης της Οσίας και επηνείτο. Εις ταύτην την πόλιν λοιπόν οι γονείς αυτής την υπάνδρευσαν με ένα νέον ευγενή και σώφρονα εις τα ήθη, προς τον οποίον εφύλαττεν η κόρη πάσαν υποταγήν, και όσα άλλα είναι επιβεβλημένα εις τας σώφρονας γυναίκας να φυλάττουν εις τους οικείους άνδρας νομίμως και καθαρώς. Όθεν ο ανήρ αυτής, ως φρόνιμος εκ φύσεως, βλέπων την πολιτείαν και ενάρετον διαγωγήν της συζύγου, εμιμείτο όσον ηδύνατο την χρηστοήθειαν εκείνης, ούτως ώστε και οι δύο επολιτεύοντο θεαρέστως, με πάσαν κοσμιότητα χριστιανικήν.

Δεν θα ξεχάσω μία Βάπτιση στον Ιερό Βυζαντινό Ναό του Προφήτη Ηλία Θεσσαλονίκης.


 Ένα ζευγάρι από τη Γερμανία ήρθε να βαπτίσει το παιδί τους. Η περίπτωση είχε ποικιλία ζητημάτων: Ο σύζυγος Προτεστάντης Πεντηκοστιανός, παντρεμένος στη Γερμανία σε Ορθόδοξο ναό, από Ορθόδοξο (;) ιερέα. Η κοπέλα Θεσσαλονικιά, αγάπησε το παλληκάρι, παντρεύτηκαν και γέννησαν. Η κοπέλα με πολλή προσευχή διαφύλαξε αυτά που της ζήτησαν να προσέξει, δεσμεύτηκε δηλαδή προγαμιαία, τα παιδιά να βαπτισθούν Ορθόδοξα.
        Ήρθαν λοιπόν το καλοκαίρι και πέσανε πάνω στον παπά Νικόλα Μανώλη. Φέρανε όλα τους τα χαρτιά έτοιμα, τακτοποιημένα, με την ανάλογη τρομοκρατία ότι θα γίνει φασαρία αν δεν συμμορφωθεί ο πάτερ. Η θέση του βλέπετε ήταν γνωστή : Ο αβάπτιστος πατέρας και όλοι οι αβάπτιστοι-αιρετικοί ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΟ κατά την ώρα του μυστηρίου. Ο παππούς, γονιός του Πεντηκοστιανού πατέρα, ήταν πάστορας στην «εκκλησία» της Πεντηκοστής και απειλούσε να βαπτίσει αυτός το παιδί στην «εκκλησία» τους.

        Ήρθε ο πατήρ Νικόλαος και στο γραφείο λέει στον πατέρα: «Αφού σέβεσαι την Ορθόδοξη Πίστη μας και το σπλάχνο σου δέχεσαι να βαπτισθεί Ορθόδοξα, να ξέρεις τούτο, η Πίστη μας αγόρι μου θέλει να είσαι έξω από το Ναό στη βάπτιση του παιδιού σου γιατί ανήκεις σε αίρεση και δεν σου επιτρέπεται από τους κανόνες της Εκκλησίας ως αιρετικός να είσαι μέσα στο Ναό εν ώρα ακολουθίας».
Επικράτησε για λίγες στιγμές βουβαμάρα. Ο πατέρας με θάρρος και αποφασιστικότητα απάντησε: «ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΑΤΕΡ, ΟΤΙ ΠΕΙΤΕ, ΘΑ ΣΤΑΘΩ ΕΞΩ»…
        Ήδη όσοι αντιδρούσαν, ακούγονταν τώρα σαν αδύναμες φωνούλες μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής εκείνου του πατέρα. Η κατήχηση ξεκίνησε. Ο παπά Νικόλας τράβηξε την ανάδοχο δίπλα του που έτρεμε σαν το ψάρι, την κοίταξε με αγάπη και γαλήνεψε η ψυχή της. Περίμενε όμως το εκκλησίασμα και άλλη μια δυνατή στιγμή.
        Πριν αρχίσει το μυστήριο στρέφεται ο παπά Νικόλας στη μάνα του παιδιού που στεκότανε σαν ορφανή λίγο πιο πίσω. Σκύβει στο αυτί και της λέει ήρεμα: «Εσύ παιδί μου, αν αγαπάς το παιδί σου, θα πας να σταθείς δίπλα στο γενναίο άντρα σου να του κρατάς το χέρι…Εγώ και η ανάδοχος θα το βαπτίσουμε το μωρό».
        Η κοπέλα έσκυψε, πήρε την ευχή του και βγήκε έξω δίπλα στον άντρα της. Τι να σας διηγηθώ αδερφοί μου…Ήταν η πιο δακρύβρεχτη Βάπτιση που έζησα… Μόνο το μικρό γελούσε με φωνή, όλοι οι άλλοι κλαίγαμε με αναστάσιμα δάκρυα…
        Το επόμενο καλοκαίρι ήρθανε πάλι τα παιδιά, η ευλογημένη οικογένεια και βάπτισε ο παπά Νικόλας τον μπαμπά! Βαπτίζεται ο δούλος του Θεού ΦΩΤΙΟΣ εις το όνομα Του Πατρός και Του Υιού και Του Αγίου Πνεύματος ΑΜΗΝ…!
        Δι᾿ ευχών του παπά Νικόλα, Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με…

Ε.Κ.
***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Δεν θα ξεχάσω μία Βάπτιση στον Ιερό Βυζαντινό Ναό ...":

+
I.Γ.Ζ.

Συγχαρητήρια στον Παπά για την ορθόδοξη γραμμή, αλλά είμαι υποχρεωμένος να ρωτήσω:

Τους λαικούς αιρετικούς τους έβγαλες έξω απο τον Ναό. Εύγε.
Τον πανχάλεπο αιρετικό Πατριάρχη, επίσκοπο και αρχιεπίσκοπο που τους βγάζεις μερίδα, συλλειτουργείς και μνημονεύεις... αυτούς γιατί δεν τους βγάζεις έξω απο την Εκκλησία;
Αυτό είναι το πολυθρύλητο ερώτημα.


***

Ο  Γεώργιος Κουντούρης άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Δεν θα ξεχάσω μία Βάπτιση στον Ιερό Βυζαντινό Ναό ...":

Η ίδια απορία δημιουργήθηκε και σε εμένα!