ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

Του Μακαριωτάτου και σοφωτάτου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Τυρομενίας του Κεραμέως.                                                                                                         

Ευλογητός ο Θεός ο καταξιώσας ημάς διαδραμείν την κυκλικήν του χρόνου περίοδον και προς την κορωνίδα του έτους ελθείν, εξ ης ώσπερ αφ’ ύσπληγγος (αφετηρίας) αύθις του δρόμον του βιοτικού κατερχόμεθα τον αυτόν κύκλον δια πάσης της ζωής ημών ανελίττοντες, έως αν ο άπειρος ημάς εκείνος αιών διαδέξηται, ο διαστήματι χρόνου και ηλίου φορά μη μετρούμενος. Η μεν παρούσα ημέρα, (προκείσθω γαρ τω λόγω οίον ήδυσμα τοις φιλοκάλοις υμίν), κατά μεν το ιστορικώς γενόμενον και τελούμενον, αρχή της χρονικής υπάρχει ανακυκλήσεως, Ίνδικτα λεγομένη τη Ρωμαίων φωνή· ούτω γαρ εκείνοι τον ορισμόν ονομάζουσιν. Εβραίοις μεν γαρ αρχή του χρόνου νενόμισται ο Νισάν (Μάρτιος), παρ’ αυτοίς ούτως ονομαζόμενος, αρχή τυγχάνων της εαρινής ισημερίας και της κοσμογενέσεως, ως δηλοί των βοτάνων και θάμνων και δένδρων η βλάστησις. Ρωμαίοις δε πάλαι μεν ο Ιανουάριος ην του έτους αρχή· αφού δε ο Αύγουστος Καίσαρ τον Αντώνιον ετροπώσατο κατά τον Σεπτέμβριον μήνα, περιφανή ποιήσαι την νίκην βουλόμενος, μεταμείβει το Ρωμαϊκόν έθος και χαρίζεται τω μηνί τούτω τα πρεσβεία καθάπερ πρωτόλεια. O τοίνυν αγαθός Δεσπότης ημών δια σαρκός επιφανείς ημίν, και προς μίαν αυλήν συναγείρων Ιουδαίους και Ρωμαίους και Έλληνας, αγιάσαι την ημέραν ταύτην βουλόμενος, κατ’ αυτήν εις Ναζαρέτ παραγίνεται και είσεισιν εν τη συναγωγή, ως ο γλαφυρός Λουκάς ιστορεί, και βιβλίον ανά χείρας λαβών, τα περί αυτού τω Προφήτη τεθεσπισμένα υπανεγίνωσκεν· εντεύθεν ως ευλογηθείσαν την ημέραν υπό Θεού εορτάζειν αυτήν η Εκκλησία παρέλαβεν.

Τη Α΄ (1η) του μηνός Σεπτεμβρίου αρχή της Ινδίκτου, ήτοι του νέου έτους.

Η Αγία του Θεού Εκκλησία εορτάζει σήμερον την Ινδικτιώνα, δια τρεις αιτίας· πρώτον, επειδή αυτή είναι αρχή του χρόνου· δια τούτο δε και παρά των παλαιών Ρωμαίων πολλά ετιμάτο εξ αρχαίων χρόνων. Ινδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι την λατινικήν γλώσσαν, θέλει να είπη ορισμός. Και δεύτερον εορτάζει ταύτην η Εκκλησία, επειδή κατά την σημερινήν ημέραν μετέβη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Ιουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το βιβλίον του Προφήτου Ησαϊου, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκά δ: 16), το οποίον ανοίξας ο Κύριος ημών, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Ησαϊου, εις το οποίον είναι γεγραμμένα δια τον Ίδιον τα λόγια ταύτα· «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ου είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. δ: 18-19). ΑΑφ’ ου δε ανέγνωσεν ο Κύριος τα περί αυτού λόγια ταύτα, έκλεισε το βιβλίον και το έδωκεν εις τον υπηρέτην· έπειτα καθίσας, είπεν εις τον λαόν· «Σήμερον πεπλήρωται η Γραφή αύτη εν τοις ωσίν υμών» (αυτ. 21). Όθεν ο λαός, ταύτα ακούων, εθαύμαζε δια τους κεχαριτωμένους λόγους, οίτινες εξήρχοντο από του στόματός του, ως γράφει ο αυτός Ευαγγελιστής Λουκάς (αυτ. 22). Είναι δε και Τρίτη αιτία, δια την οποίαν η Εκκλησία του Χριστού κάμνει σήμερον ενθύμησιν της Ινδίκτου, και εορτάζει την αρχήν του νέου έτους· ήτοι, ίνα δια μέσου της υμνωδίας και ικεσίας, τας οποίας προσφέρομεν εις τον Θεόν εν τη εορτή ταύτη, γίνη ο Θεός ίλεως εις ημάς, και ευλογήση το νέον έτος, και χαρίση τούτο εις ημάς ευτυχές και πλήρες από όλα τα σωματικά αγαθά, και ίνα φωτίση τας διανοίας μας, εις το να περάσωμεν όλον τον χρόνον καθαρώς και με αγαθήν συνείδησιν, και εις το να ευαρεστήσωμεν τον Θεόν με την φύλαξιν των εντολών του και ούτω να τύχωμεν των εν ουρανοίς αιωνίων αγαθών. 

Κατέρρευσε η προβοκάτσια εμπλοκής του Οικ. Πατριαρχείου με το πραξικόπημα στην Τουρκία

Ο Αμερικανός συνταξιούχος διπλωμάτης Άρθουρ Χιουζ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Υεμένη, διαψεύδει με επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο την τουρκική ερντογανική εφημερίδα Aksam, η οποία δημοσίευσε θεωρία συνωμοσίας που ενέπλεκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τη CIA και την Αρχιεπισκοπή Αμερικής με τον Φετουλάχ Γκιουλέν και το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία.
Η τουρκική εφημερίδα επικαλέστηκε ως «πηγή» της για αυτές τις απαράδεκτες συνωμοσιολογίες δηλώσεις του Άρθουρ Χιουζ.
Συγκεκριμένα, η Aksam επικαλέστηκε «σοκαριστικές δηλώσεις» από τον πρώην Πρέσβη των ΗΠΑ στην Υεμένη, Άρθουρ Χιουζ, σύμφωνα με τις οποίες «ο Γκιουλέν ήθελε να κάνει το πραξικόπημα με τη στήριξη της CIA και του «ελληνικού» Πατριαρχείου».

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο ψεύτης [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

Ιερά Μονή Εσφιγμένου : ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΧΑΜΟ ΝΕΑΡΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ΜΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Σχετικά με το μοιραίο ατύχημα του νέου στην Μονή μας έχουμε να δηλώσουμε συντετριμμένοι για τον άδικο χαμό του. Συλλυπούμεθα τους οικείους του για τον απροσδόκητο χαμό του και προσευχόμαστε για καλό παράδεισο. Τα λόγια είναι φτωχά για να εκφράσουν το τι νοιώθουμε.

Από την πρώτη στιγμή άμεσα ενημερώσαμε τις αρχές και καλέσαμε ιατρική βοήθεια, αλλά ήταν μάταιο. Η πτώση του στο κενό ήταν από το παράθυρο του δωματίου που φιλοξενείτο. Φιλοξενία, που παρέχουμε, όταν ζητηθεί, σε πιστούς-περιηγητές του Αγίου Όρους. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι αποκοιμήθηκε σε αυτό το παράθυρο και έχασε την ισορροπία του. Η πτώση από ύψος 17 μέτρων, ήταν μοιραία.

Με Δελτία Τύπου και δημοσιεύματα, όμως παίζεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων στην μνήμη του. Δεν θα συνεχίσουμε τον ανήθικο κατήφορο αυτό. Η αστυνομία διενεργεί έρευνα και έχουμε  απόλυτη εμπιστοσύνη σε αυτήν και το πόρισμα της. Είναι γεγονός τραγικό, ο άδικος χαμός του 32χρονου προσκυνητή μας.

Σεβασμός στον άτυχο αδικοχαμένο νέο και στην μνήμη του.

Μετά Τιμής,
Γραφείο Τύπου Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

Ύμνοι στα Εισόδια της Κυρίας Θεοτόκου -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

Changes in the Divine Liturgy of St. John Chrysostomos -- Aλλαγές στη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες με έγκριση του Οικ. Πατριαρχείου!

(SE Fed. of Greek Orthodox Choirs & Musicians) - The following is a message of information from Maria Keritsis, National Chairman of the National Forum of Greek Orthodox Church Musicians: Changes in the Divine Liturgy of St. John Chrysostomos The Holy Eparchial Synod of our Greek Orthodox Archdiocese of America, with the approval of the Holy Ecumenical Patriarchate, has recently completed and published a new Divine Liturgy of St. John Chrysostom in both Greek and English. This new translation also includes changes to the Liturgy that will impact the responses during the liturgy offered by chanters and choirs. To assist the parishes of our Archdiocese with the transition in the use of the newly approved Divine Liturgy, the National Forum of Greek Orthodox Church Musicians has outlined the changes. Each choir director and chanter should work with their parish priest and proceed with the implementation as directed.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Αρχή της Ινδίκτου. Σύναξις της Θεοτόκου των Μιασηνών, και μνήμη του γενομένου εμπρησμού. Μνήμη Συμεών του Στυλίτου, αγίων 40 μαρτύρων παρθένων γυναικών και ασκητριών και Αμμούν του διακόνου και διδασκάλου αυτών, οσίου Μελετίου του εν όρει της Μυϊοπόλεως ασκήσαντος, Αγγελή νεομάρτυρος. Μνήμη της οσ. Μάρθας, μητρός του Αγίου Συμεών, και της οσίας Ευανθίας, και η Κοίμησις του Ιησού του Ναυή, και των αγίων μαρτύρων και αυταδέλφων Ευόδου, Καλλίστης και Ερμογένους. Ασπασίας παρθενομάρτυρος.

Γιὰ τὴν περίπτωση αὐτή, ὁ Σ. Εὐστρατιάδης στὸ Ἁγιολόγιό του, γράφει τὰ ἑξῆς: «Λέξις λατινικὴ (indictio) ὁρισμὸν σημαίνουσα καθ’ ὂν κατὰ δεκαπενταετὴ περίοδον ἐπληρώνοντο εἰς τοὺς αὐτοκράτορας τῶν Ρωμαίων οἱ φόροι. Κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν παράδοσιν, τὴν ἀρχὴν τῆς ἰνδικτιῶνος εἰσήγαγεν ὁ Αὔγουστος Καῖσαρ (1 – 14), ὄτε διέταξε τὴν γενικὴν τῶν κατοίκων τοῦ Ρωμαϊκοῦ κράτους ἀπογραφὴν καὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων, κατὰ τὴν πρώτην τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός. Ἀπὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου (313) ἐγένετο ἐπισήμως χρῆσις τῆς Ἰνδικτιῶνος ὡς χρονολογίας. Ἔκτοτε δὲ ἡ ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως μέχρι τοῦ νῦν ἑορτάζει τὴν 1η Σεπτεμβρίου ὡς ἀρχὴν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους».
«Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει νέου χρόνου, ὢ καὶ παλαιὲ καὶ δι’ ἀνθρώπους νέε».

Ερώτηση προς τον κ. Χριστοδουλίδη: Τα μυστήρια στο νέο ημερολόγιο είναι έγκυρα ή όχι;

Αδελφός ερώτησε :

Αν κάποιος νεοημερολογίτης θέλει να ακολουθήσει και να εκκλησιάζεται στο πάτριο, ποιές ενέργειες πρέπει να γίνουν για να μπορεί να κοινωνήσει;

Απάντηση :

Να ληφθούν υπόψη τα κατωτέρω, ότι πιστοί και μέλη της ζώσας Εκκλησίας του Κυρίου, καταθέτουν απόψεις και όχι θέσεις ή αποφάσεις. Οι θέσεις και οι αποφάσεις της Εκκλησίας είναι έργο Οικουμενικής Συνόδου.

1) Σχετικά με τα Μυστήρια της Καινοτόμου Εκκλησίας. Σαφώς, σαφέστατα πλέον όχι. Μετά την εν Κολυμπαρίω Κρήτης ληστρική σύνοδο, όπου η φθοροποιός οικουμενιστική δοξασία ενεδύθη εκκλησιαστικό ένδυμα, η εκκλησία αυτή δεν είναι εκκλησία. Είναι εκκλησία πονηρευομένων και συναγωγή του Σατανά. Η μνημόνευση επισκόπων, κοινωνούντων μετά των συμμετασχόντων αδελφών άλλων εκκλησιών, καθιστά τούτους ενόχους. Δεν έχει σημασία αν υπέγραψαν, ή δεν υπέγραψαν τις αποφάσεις της ψευδοσυνόδου αυτής.

Το δεύτερο ερώτημα έχει τρεία σκέλη.
2α) Αν κάποιος νεοημερολογίτης θέλει να ακολουθήσει το πάτριο, οφείλει να ενημερωθεί. Δεν χρειάζονται πολλά. Ποτέ δεν υπήρξε αίτημα αλλαγής του ημερολογίου/εορτολογίου εκ μέρους του σώματος της Εκκλησίας. Όμως κάποιοι ιεράρχες, ζηλώσαντες δόξαν παπικήν, νόμισαν ότι αυτοί ήταν η κεφαλή της Εκκλησίας. Έτι δε, να ληφθεί υπόψη ότι το αίτημα αυτό, ήταν προερχόμενο από σιωνιστικούς και ελευθεροτεκτονικούς κύκλους, εφαπτόμενους και στερεά συνεδεμένους με την πολιτική ραδιουργία. Κυρίαρχος και πρωτεύων εδώ ο ρόλος του Αγγλικανισμού.

2β) Αν κάποιος νεοημερολογίτης θέλει να εκκλησιάζεται με το πάτριο, μπορεί να το κάνει ελεύθερα και αβίαστα. Δεν θα του ζητήσει κανείς πιστοποιητικό θρησκευτικών φρονημάτων, προκειμένου να εισέλθει στον ιερό ναό. Αυτονόητα, αναφέρομαι σε εντελώς άγνωστα άτομα.

2γ) Ποιές ενέργειες πρέπει να προηγηθούν για να γίνει δεκτός στη Θεία Μετάληψη ένας νεοημερολογίτης ; Οι ενέργειες αφορούν πρώτα εκείνον, που θέλει να λάβει την Θεία Κοινωνία, από ιερέα της παραδοθείσης πίστεως, και ύστερα εκείνον που θα τον Μεταλάβει. Έχω να καταθέσω εδώ την προσωπική μου μαρτυρία από ένα συναφές περιστατικό. Εντελώς αιφνιδιαστικά, χωρίς να μετέχει στον εκκλησιασμό, προσήλθε να λάβει την Αγία Κοινωνία μια άγνωστη. Η ενδυμασία της, ήταν ενδυμασία γυναίκας του συμπαθούς κατά τα άλλα φύλου των περιφερόμενων τσιγγάνων. Ο ιερέας, όταν ήρθε η σειρά της, της είπε να περιμένει στο τέλος. Εκείνη δεν περίμενε, κάτι μουρμούρισε και έφυγε.

Ταύτα ακροθιγώς για ένα ζήτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί εν εκτάσει στον περιορισμένο χώρο των σχολίων. Επειδή υπάρχει και η καινοτόμος αντίληψη μερικών ιερέων, οι οποίοι, στο «μετά φόβου», απευθυνόμενοι στο εκκλησίασμα λένε «ελάτε να μεταλάβετε όλοι».

Κάποιοι ηγούμενοι επί αγίου Θεόδωρου του Στουδίτου, δεν είχαν μεν προσχωρήσει στην αίρεση, αλλά, ενώ παρέμεναν στα Μοναστήρια τους, όμως μνημόνευαν τους αιρετικούς!

 Παρά ταύτα ενόμιζον, ότι πράττουν έργον θεάρεστον και διακριτικόν! Προς αυτούς έγραψε ο Όσιος Πατήρ: 

«Και τώρα δέξαι μου, τιμιώτατε πάτερ, ομιλούντα πιο ελεύθερα.
Δέν τυγχάνει εκτός ευθύνης, το να συλληφθής, δηλαδή από ανθρώπους τού βασιλέως και να παραμείνης παρά ταύτα ελεύθερος...
Εάν η οσιότης σου ουδέν έπαθε εκ των ανωτέρω (των βασάνων δηλαδή που υπεβάλοντο οι πιστοί), μετά τήν σύλληψιν, συγχώρα με, αλλά επλανήθης αδελφέ.
Και μή μου δικαιολογήσαι, πως διατηρείς ασφαλείς τας εκκλησίας και τάς άγιογραφίας των ναών, ως καί τό μνημόσυνον του πατριάρχου.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!

Πρέπει κάποτε νά μποῦν τά πράγματα στή θέση τους καί νά στρέψουμε τήν προσοχή μας γιά τή λύση διαφόρων προβλημάτων, πού ἀντιμετωπίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι. Πρέπει νά γίνουμε παραδοσιακότεροι, νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ζῆλο καί περισσότερη παρρησία. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μέ τούς κρατοῦντες, γιά νά μή χάσουν τήν εὔνοιά τους. Στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτό τείνει νά γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, ἀλλά καί ἐπίσκοποι (!), διαφωνοῦν, ἀλλά δέν ἐκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στό ὀρθάνοιχτο μάτι -καί αὐτί- τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἤ τοῦ Μητροπολίτη. Τρέμουν καί πολλοί ἁγιορεῖτες! Ζοῦν μέ τό φόβο τῆς ἀπειλῆς καί τιμωρίας. Φοβοῦνται μήπως χάσουν αὐτά πού κατέχουν ἤ μήπως δέν πετύχουν αὐτά πού ἐπιθυμοῦν. Ἀντίθετα, οἱ Οἰκουμενιστές ἔχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τά ἐπιχειρήματά τους καί ἐκφράζουν τά φιλικά πρός τούς αἱρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!  

«Πνευματομάχοι καινοτόμοι και ακαινοτόμητοι» -- του αδελφού μας Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ο Ρώσος άγιος Ιγνάτιος Μπριατσιανίνοφ γράφει ότι οι πρώτες αιρέσεις εστρέφοντο κατά του προσώπου του Κυρίου Ιησού Χριστού. (Σ.σ. Θα τις ονομάζαμε Χριστολογικές). Οι επόμενες στρέφονται κατά του προσώπου του Αγίου Πνεύματος. (Σ.σ. Θα τις λέγαμε Πνευματολογικές). Και γράφω εγώ τώρα, ότι η Εικονομαχία ήταν ακριβώς αίρεση κατά του αγίου Πνεύματος. Το Δόγμα της Αγίας Τριάδος, εννοώ το Σύμβολο Πίστεως, δεν το αθετούσαν οι εικονομάχοι, αθετούσαν όμως την θεότητα του αγίου Πνεύματος, ήταν Πνευματομάχοι αρνούμενοι τον εξεικονισμό του αγίου Θεού. Δέχονταν ότι ο Θεός έγραψε πάνω στις πλάκες τού Μωυσή τον Δεκάλογο, δεν δέχονταν όμως τον εξεικονισμό του ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου του Θεού° το χέρι του Θεού μπορεί να γράφει, να χαράζει, όχι όμως και να ζωγραφίζει το πρόσωπό του πάνω στο ξύλο. 
Παρένθεση, μια φορά και μόνο, στο Κατά Ιωάννην άγιο Ευαγγέλιο, αναφέρεται ότι ο Κύριος έγραψε : «6 σὺ οὖν τί λέγεις; τοῦτο δὲ εἶπον ἐκπειράζοντες αὐτόν, ἵνα σχῶσι κατηγορίαν κατ' αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς κάτω κύψας τῷ δακτύλῳ ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν.» Η παρένθεση κλείνει.

Αλλά οι άγιες Εικόνες - ας αφήσουμε το σήμερα - από ποιους γινόταν τότε ; Ποιοι ήταν οι αγιογράφοι ; Δεν ήταν άνθρωποι (Μοναχοί) που είχαν δοθεί καθ΄ ολοκληρία στην πίστη και το άγιον Πνεύμα τους φώτιζε, στο έργο που είχαν αναλάβει ;

Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με την ημερομαχία ή χρονομαχία. Οι χρονομάχοι ένθεν κακείθεν, που απερίφραστα μιλούν για αίρεση και για άκυρα Μυστήρια, εφόσον έχουμε να αντιμετωπίσουμε αίρεση που στρέφεται κατά του αγίου Πνεύματος (σημείωση, όχι τόσο απερίφραστα εμφανή όπως είναι το φιλιόκβε), οφείλουν να ζητούν επίμονα και επειγόντως - έχουν περάσει εκατό χρόνια από εγκαταστάσεως της Καινοτομίας - την σύγκλιση Πανορθόδοξης Συνόδου, αποκλειομένων των οικουμενιστών. Και ως προς τους εμπαθείς του Πατρίου Εορτολογίου, είναι συνετό να αφήσουν στην άκρη τις προκαταλήψεις που έχουν έναντι των αδελφών τους. Διότι όπως οι εικονομάχοι, αποβαίνουν τελικά Πνευματομάχοι.

Υστερόγραφο
Εύλογα, εφόσον μιλώ για ημερομαχία, θα μου πουν ότι από την άλλη έχουμε την ημερολατρεία. Θα επαναλάβω ότι ο χρόνος δεν αγιάζει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος αγιάζει το χρόνο. Όσοι λοιπόν σέβονται και τιμούν τους πατέρες της Εκκλησίας, ας λάβουν υπόψη ότι οι θεοφόροι άγιοι είναι αυτοί, που αγίασαν τον ειδωλολατρικό χρόνο εντός του οποίου έζησαν, ομολόγησαν και έδωσαν διττώς την μαρτυρία τους. Συνεπώς, δεν λατρεύουμε το χρόνο, αλλά εκείνους που αγίασαν το χρόνο. Τηρούμε ακριβώς και δεόντως τιμούμε το χρόνο αυτό. Όσο για τους άλλους, που ανακάλυψαν έλλειμα στην αρίθμηση και απώλεια ημερών, την μεν απώλεια τους την χαρίζουμε, την δε αρίθμιση την αφήνουμε στην κρίση τους. Ας μας απαντήσουν πώς είναι δυνατόν το 1+1 να ισούται με 3.

«Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις» 

Π. Ηλιόπουλος: Προτεραιότητα της ανθελληνικής σας κυβέρνησης είναι οι λαθρομετανάστες

Σε ευχαριστούμε γι'  αυτό το βίντεο αδελφέ μας Ιουστίνε!

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΟΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ -- του π. Νικολάου Δη...":

Ενδέχεται το περιεχόμενο του άρθρου να μη συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου.

Οι «ἐξ ἡμισείας ὀρθόδοξοι»

Ὁ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς εἶναι "ἐξ ἡμισείας ὀρθόδοξος", κατά τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, ἀφοῦ δέν ἀκολουθεῖ ὅ,τι πάντοτε, παντοῦ καί ὑπό πάντων ἐπιστεύθη!

kx
Παρά ταύτα, οι εσκοτισμένοι κατά τον νουν "παλαιονέοι" όρθόδοξοι εκτοξεύουν μαινόμενοι τις γνωστές περί ημερολατρείας κατηγορίες κατά των Παλαιοημερολογιτών, επικαλούμενοι την Α΄ Οικουμενική μόνο ως προς το ασύμπτωτο του εορτασμού του Πάσχα. Κάναμε την αλλαγή, λέγουν, και εφησυχάζουν με την διόρθωση. Αποσιωπουν τα υπόλοιπα της Α΄ Οικουμενικής. Δηλαδή, ότι το Πάσχα πρέπει να εορτάζεται από 21 Μαρτίου μέχρι 23 Απριλίου.

Ο πρώην Πρέσβης των ΗΠΑ : η CIA έχει κυριαρχήσει μέσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εμπλέκει στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Aksam, εμπλέκοντας το Φανάρι σε συνεργασία με τη CIA και τον Φετουλάχ Γκιουλέν.
Σύμφωνα με είδηση που εμφανίζεται στο πρωτοσέλιδό της με τίτλο «Η συμμαχία Πατριαρχείου – CIA - Γκιουλέν» και υπέρτιτλο «Σοκαριστικές δηλώσεις από τον πρώην Πρέσβη των ΗΠΑ για την 15η Ιουλίου», η τουρκική εφημερίδα αναφέρει ότι ενώ η Ουάσιγκτον βρίσκεται εν αναμονή περισσότερων στοιχείων για την έκδοση του ιμάμη που ζει αυτοεξόριστος στην Πενσυλβάνια, ο πρώην Πρέσβης των ΗΠΑ στην Υεμένη, Άρθουρ Χιουζ, δήλωσε ότι «ο Φετουλάχ Γκιουλέν ήθελε να κάνει το πραξικόπημα με τη στήριξη της CIA και του "ελληνικού" Πατριαρχείου».
Ο κ. Χιουζ εμφανίζεται να ισχυρίζεται ότι η CIA έχει κυριαρχήσει μέσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο Γκιουλέν είχε διαφύγει στις ΗΠΑ, χάρη στις σχέσεις που είχε δημιουργήσει με τον ιερωμένο Αλέξανδρο Καρλούτσο. Ο αμερικανός διπλωμάτης ισχυρίζεται επίσης, πάντα σύμφωνα με το δημοσίευμα, ότι «ο Γκιουλέν έχει απολύτως στενές σχέσεις με τον πρώην επικεφαλής της CIA, Τζορτζ Τένετ και τον Αρχιεπίσκοπο Βορείου Αμερικής Δημήτριο, ο οποίος είναι μέλος του Ισραηλινού λόμπι».
Ο κ. Χιουζ σημειώνει επίσης ότι η αιτία της απόφασης για τη διενέργεια πραξικοπήματος ήταν η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, οι οποίες είχαν παγώσει εξαιτίας της κατάρριψης από την Τουρκία ενός ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους.

Ντροπή σου "Επίσκοπε" Φλωρίνης Θεόκλητε !!!

       

ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου·

       

καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν.

Πραξ. 20,30

ΟΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ -- του π. Νικολάου Δημαρά

Ενδέχεται το περιεχόμενο του άρθρου να μη συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου

Ἐλάχιστοι ἐναπομείναντες, "συντηρητικοί" καλούμενοι, στή Νέα "ἐκκλησία" τῶν Νεοημερολογιτῶν καί Οἰκουμενιστῶν,  διαπιστώνουν μέ εἰλικρίνεια, ὅτι χειμάζονται ἀπό τήν "φοβερότερη ἐκκλησιολογική αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν", τήν παναίρεση -καί πλέον πανθρησκεία!- τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Διαπιστώνουν, ἐπίσης, καί ὅτι ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος συμπορεύεται πλέον ἐνσυνείδητα μέ τόν Οἰκουμενισμό, ἀφοῦ υἱοθέτησε ἔργῳ τε καί λόγῳ ὡς ἐπίσημη γραμμή πλεύσεώς της τήν φοβερή αὐτή παναίρεση - πανθρησκεία, παρά τά ὅσα ψεύδη καί τίς ἐφησυχαστικές ἀναφορές πρός τούς ἀνησυχοῦντες πιστούς ἐπιστρατεύονται, γιά τήν συγκάλυψη τῆς διολισθήσεως τῆς Ἐκκλησίας, (μέ τούς σύγχρονους ἐκπροσώπους της), 

στήν "φοβερή αὐτή θύελλα", ὅπως τήν χαρακτηρίζουν.

Ὡστόσο παραμένουν σέ θανάσιμη κοινωνία μέ τούς πρωτοστάτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, θανατούμενοι ἡμέρα μέ τήν ἡμέρα! Αὐτοί, οἱ δῆθεν συντηρητικοί, εὐθύνονται ἔτι περισσότερο γιά τήν κατάσταση, τό κατάντημα τῆς σημερινῆς Ἐκκλησίας! Γιατί καί οἱ ἴδιοι δέν εἰσέρχονται στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί τούς πρόθυμους καί ἕτοιμους νά ἀποτειχισθοῦν ἀπό τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δέν ἀφήνουν νά εἰσέλθουν, ἀφοῦ καί οἱ δῆθεν "συντηρητικοί" κάνουν τάχα ἀγῶνα κατά τῆς αἱρέσεως! Γι' αὐτούς ἰσχύει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, πού ἐκφράζεται μέ τό στόμα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου: "Ἡμῖν δέ πρός τῷ φανερῷ πολέμῳ τῶν αἱρετικῶν ἔτι καί ὁ παρά τῶν δοκούντων ὁμοδοξεῖν ἐπαναστάς, εἰς ἔσχατον ἀσθενείας τάς Ἐκκλησίας κατήγαγεν"!4 Ἐκτός δηλ. ἀπό τόν πόλεμο τῶν Οἰκουμενιστῶν, οἱ Ὀρθόδοξοι ἔχουμε καί πικρότερο πόλεμο ἀπό ἐκείνους, πού πιστεύουν, ἐσφαλμένα κατά τούς Πατέρες, ὅτι τάχα κάνουν ἀγῶνα ὡς δῆθεν ἀντιοικουμενιστές (!), ἐνῶ παραμένουν σέ λειτουργική καί πνευματική κοινωνία μέ τούς αἱρετικούς Οἰκουμενιστές, ὅπως ὁ μητροπολίτης τοῦ Νέου Ἡμερολογίου "Πειραιῶς" Σεραφείμ, ἀλλά καί ὁ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς, πού παραμένει στήν σχισματοαίρεση τοῦ Νέου Καλενδραρίου καί πολεμάει τούς ἀληθεῖς διαδόχους τῆς Μιᾶς Ἁγίας καί Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τούς χλευαστικῶς ἀποκαλουμένους "Παλαιοημερολογίτες", ἀπό τούς -ἐπί μία ἑκατονταετία διῶκτες τους- Καινοτόμους Νεοημερολογίτες καί Οἰκουμενιστές!

Psalm 33 I will bless the Lord- Ψαλμός 33 Ευλογήσω Τον Κύριον -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Κατάθεσις της Αγίας Ζώνης Θεοτόκου.

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴν ἀνακομιδὴ τῆς τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Οἱ γνῶμες γιὰ ποὶος αὐτοκράτορας τὴν ἔκανε διίστανται, ἄλλοι λένε ὅτι ἔγινε ἀπὸ τὸ βασιλιὰ Ἀρκάδιο καὶ ἄλλοι ἀπὸ τὸ γιό του, Θεοδόσιο τὸν Β’.

Ἡ τιμία Ζώνη μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τοποθετήθηκε σὲ μία χρυσὴ θήκη. Ἡ θήκη αὐτή, ὀνομάστηκε Ἁγία Σωρός. Ὁ βασιλιὰς Λέων ὁ Σοφός, ἄνοιξε τὴν Ἁγία Σωρό, μετὰ ἀπὸ 410 χρόνια γιὰ νὰ ἐπικαλεσθεῖ τὴν Θεία Χάρη της, ἐπειδὴ ἡ σύζυγός του διακατείχετο ἀπὸ ἕναν δαίμονα.
Ἀφοῦ λοιπὸν τὴν προσκύνησαν, ὁ Πατριάρχης ἅπλωσε τὴν τίμια Ζώνη ἐπάνω στὴ βασίλισσα καὶ ἀμέσως ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὸ δαιμόνιο.

Ο telemaxos doumanis άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΠΑΪΣΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΜ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ":

Η οικουμενιστική <> της ψευδο αγάπης πετάει στα << σκουπίδια>> τους αγίους πατέρες που φωνάζουν ανά τους αιώνας: Β' Κανὼν τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου:

«Μὴ ἐξεῖναι δὲ κοινωνεῖν τοῖς ἀκοινωνήτοις, μηδὲ κατ᾽ οἴκους συνελθόντας συνεύχεσθαι τοῖς μὴ τῇ ἐκκλησίᾳ συνευχομένοις, μηδὲ ἐν ἑτέρᾳ ἐκκλησίᾳ ὑποδέχεσθαι τοὺς ἐν ἑτέρᾳ ἐκκλησίᾳ μὴ συναγομένους. Εἰ δὲ φανείῃ τις τῶν ἐπισκόπων, ἢ πρεσβυτέρων, ἢ διακόνων, ἤ τις τοῦ κανόνος τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν, καὶ τοῦτον ἀκοινώνητον εἶναι, ὡς ἂν συγχέοντα τὸν κανόνα τῆς ἐκκλησίας».

Μ. Βασίλειος: «Οἵτινες τὴν ὑγιᾶ ὀρθόδοξον πίστιν προσποιούμενοι ὁμολογεῖν, κοινωνοῦσι δὲ τοῖς ἑτερόφροσι, τοὺς τοιούτους, εἰ μετὰ παραγγελίαν μὴ ἀποστῶσιν, μὴ μόνον ἀκοινωνήτους ἔχειν, ἀλλὰ μηδὲ ἀδελφοὺς ὀνομάζειν» (Βλ. Ν. Βασιλειάδη, Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς καὶ ἡ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν, Ἔκδ. «Σωτήρ», Ἀθῆναι, 1972, σελ. 95).

Aντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια!

"Θλίβεται κανείς και σπαράσσει μέχρι βαθέων, αναλογιζόμενος και μόνο την πατριαρχική ρήση, που θεωρεί τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εναντίον του πάπα ως θύματα του Διαβόλου και αξίους της συγχωρήσεως και του ελέους του Θεού . 

Αν όμως, ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης και πλείστοι άλλοι πολέμιοι των αιρέσεων του Παπισμού, είναι όργανα και θύματα του Διαβόλου, πρέπει να τους διαγράψουμε από τις δέλτους των Αγίων, να καταργήσουμε τις εορτές και τις ακολουθίες, και αντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια, για να τους συγχωρήσει ο Θεός."

Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄ τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και βοούσε η ψυχή της.                                                     
–Τι να κάνω; Όχι, δεν είμαι μεθυσμένη ούτε έχω πιεί, αλλά «εκχέω την ψυχήν μου ενώπιον  Κυρίου».                                                                                                                    
Μια έκχυση της ψυχής στον Θεό είναι η προσευχή. Ένα ξεχείλισμα αγάπης στο πρόσωπό Του. Όταν η πίστη, μας γνωρίζει και μας συνδέει με τον Θεό, τότε η γνώση και η επαφή μαζί του μας κάνει να τον αγαπούμε με μια αγάπη υψικάμινο. Το είναι μας δεν αντέχει σε τέτοια φωτιά, λειώνει και ξεχύνεται προς τον Αγαπητό, καίγεται και γίνεται ολοκαύτωμα μπροστά του. Να,  το νόημα της προσευχής της Άννας· θυσία και προσφορά του εαυτού μας στον Θεό, που μόνον η αγάπη του μπορεί να εμπνεύσει. Έτσι το έζησαν και άλλοι άνθρωποι προσευχής, που επανέλαβαν στις ώρες της αγωνίας τους· «Εκχεώ ενώπιόν αυτού την δέησίν μου, την θλίψιν μου ενώπιον αυτού απαγγελώ» (Ψαλμ. 141: 3). Έτσι οφείλει να βιώνει την προσευχή ο κάθε χριστιανός.