Βρέθηκαν δύο ομαδικοί τάφοι αγνοουμένων στην Κερύνεια!

Δημοσίευμα της τουρκοκυπριακής εφημερίδας «Αφρίκα» αναφέρει την ύπαρξη δύο ομαδικών τάφων Ελληνοκυπρίων στα Κατεχόμενα, στην περιοχή της Κερύνειας, οι οποίοι αγνοούνται από τον Ιούλιο του 1974.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, την εποχή εκείνη ένας 17χρονος Τουρκοκύπριος κλήθηκε από τον στρατό να ρίξει, μαζί με άλλους, μπετόν στον δρόμο προς το λιμάνι της Κερύνειας, προκειμένου να υπάρχει πρόσβαση σε αυτό.
Ο μάρτυρας αναφέρει πως Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι, οι οποίοι είχαν μεταφερθεί στο λιμάνι της Κερύνειας με τελικό προορισμό τα Αδανα της Τουρκίας, δολοφονήθηκαν άγρια και θάφτηκαν εκεί.

Απάντηση στις κατηγορίες ότι ο Άγιος Αυγουστίνος ΔΕΝ ήταν Άγιος και υποστήριζε αιρετικές δοξασίες.

Πηγή : http://opaidagogos.blogspot.ca/2016/07/blog-post.html

Ολίγαν τινά περί του Ιερού Αυγουστίνου

Προσφάτως είδαμε κάποια διαδικτυακά δημοσιεύματα να στρέφονται με μένος ΚΑΤΑ της αγιότητοςτου Ανδρός, βάσει κυρίως τριών επιχειρημάτων, τα οποία παραθέτουμε, αναιρώντας τα ταυτοχρόνως εν συντομία:

σ.σ. Αγαπητοί διαχειριστές της ιστοσελίδας "Ο Παιδαγωγός" δεν θα ήθελα να γράψω πολλά. Ένα μόνο: θεωρώ την αναδημοσίευσή σας από το ιστολόγιο του αγαπητού "Δάσκαλου" μη φιλική ενέργεια.

Νάστε πάντα καλά.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΑΘΩ.

Ξακουστός χώρος στρατευμένος στον αγώνα κατά των κατηγορημένων παθών και για την κατάκτηση της αρετής, που φθάνει μέχρι τη θέωση της ανθρωπίνης φύσεως, όπως είναι το Άγιον Όρος, είναι επόμενο να αναδεικνύη αγίους και προφήτας. Αυτό το «μεγάλο στοιχείο» της αγιότητος και θεολογίας, που εσχεδίασε και εσάρκωσε ο Άθως, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, λέγει κάπου, ότι «οι Μοναχοί είναι προφήται της Καινής Διαθήκης, οι κήρυκες της ερχομένης βασιλείας». Και ο αγιασμένος Άθως, που εξακολουθεί να ζη την παράδοση, δηλαδή να ανεβαίνει τη θεότευκτη κλίμακα των αρετών, στην κορυφή των οποίων συναντάται ο Θεός «εκτυπώτερον», έχει και σήμερα τους αγίους και τους προφήτας του, που κρύβονται από τα ανάξια μάτια μας να δουν τέτοιες θεωμένες ανθρώπινες υποστάσεις. Αλλά η χάρι του Θεού, δεν ξεύρω πως «οικονόμησε» και επέβλεψε στην ταπείνωσή μας, μας απεκάλυψε ένα από αυτούς τους σαρκοφόρους αγγέλους του, ένα πνεύμα αληθινά λειτουργικό, μια φύση καθαρμένη «ταις των δακρύων της ροαίς», ένα άνθρωπο που εικονίζει τη δόξα του Θεού, αφού από το «κατ΄ εικόνα», που «ετήρησεν αλώβητον», έφθασε στο «καθ΄ ομοίωσιν», όσο είναι «εφικτόν τη ανθρωπίνη φύσει». Ο άγιος και προφήτης αυτός ερημίτης δεν κινδυνεύει να πλανηθή από τα παραπάνω λόγια μας, όχι μόνο γιατί έχει γίνει δυσκίνητος προς κάθε μορφή κακού, αλλά και γιατί βρίσκεται «έξω κόσμου και των του κόσμου» με έννοια ηθική και τοπική, αφού η σπηλιά του είναι τόσο δυσπρόσιτη, όσο και η αρετή του.

Θεολόγος Αθανάσιος Σακαρέλλος : σήμερα πρέπει να πάψουμε να «δάκνουμε και κατεσθίουμε αλλήλους»

Οι οργανώσεις, νομίζω, έπαιξαν κάποιο αρνητικό ρόλο, σε μιά εποχή θεολογικής αφασίας των Ορθοδόξων, την οποία αφασία επεξέτειναν. Από αυτή τη πλευρά ήταν αντίθετος στις οργανώσεις τόσο ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, όσο και ο π. Θεόκλητος Διονυσιάτης, αλλά και άλλοι. 
Ο ανυποψίαστος λαός ήταν υποχρεωμένος στο παρελθόν να πορευθεί ανάμεσα από τις συμπληγάδες των οργανώσεων και μιας Ιεραρχίας, κατώτερης της αποστολής της και των περιστάσεων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ο Χρήστος Γιανναράς περιγράφει αντικειμενικά στο βιβλίο του «Καταφύγιο Ιδεών» την οργάνωση στην οποία είχε ενταχθεί επί αρκετά χρόνια. Μόνο τα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου δίνουν μιά υποκειμενική θεώρηση της οργανώσεως, για να δικαιώσει ο συγγραφέας τον εαυτό του. 

Σήμερα, νομίζω, ότι δεν πρέπει να ανοιχθεί μιά τέτοια συζήτηση για το ιστορικό ρόλο των Οργανώσεων αυτών, όχι γιατί μέχρι και τώρα δεν ζημιώνεται η Ορθοδοξία από μερικές τουλάχιστον από αυτές, αλλά γιατί πρώτιστη ανάγκη σήμερα είναι να συμπτηχθεί ένα μέτωπο αντιπαπικό κατ’ αρχήν και ανθενωτικό ύστερα. Και εξηγώ τι εννοώ με τα παραπάνω λεγόμενά μου. 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ 2000 Ταινία

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Προκοπίου μεγαλομ., Θεοφίλου Ζίχνης.

Ὁ Ἅγιος Προκόπιος, ἔζησε καὶ μεγάλωσε τὰ χρόνια ποὺ αὐτοκράτορας τῶν Ρωμαίων ἦταν ὁ Διοκλητιανός. Ὁ πατέρας του, ὁ Χριστοφόρος, ἦταν εὐσεβὴς ἄνθρωπος, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν μητέρα του ποὺ πίστευε στὰ εἴδωλα. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του, ἡ μητέρα του τὸν πῆγε στὸν αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος τὸν ἔκανε ἡγεμόνα τῆς πόλης τῶν Ἀλεξανδρέων καὶ τοῦ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ καταδιώκει καὶ νὰ βασανίζει τοὺς χριστιανούς.

Η Εξομολόγηση εξαφανίζει κάθε αμαρτία. -- Του ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ.

Να θυμάστε την αμαρτωλότητά σας και να θεωρείτε τον εαυτό σας άξιο της κολάσεως. Και ο απόστολος Παύλος ποτέ δεν ξεχνούσε πως ήταν πρώτα διώκτης της Εκκλησίας, μολονότι υστέρα οι απερίγραπτοι κόποι του γι΄ αυτήν μπορούσαν να εξαλείψουν τις αμαρτίες δέκα διωκτών. Ενώ όμως από το ένα μέρος δήλωνε, «ουκ ειμί ικανός καλείσθαι απόστολος, διότι έδιωξα την εκκλησίαν του Θεού» (Α’ Κορ. 15:9), από το άλλο μέρος δεν απελπιζόταν για τη σωτηρία του. Με βέβαιη ελπίδα έγραφε: «Απόκειται μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος» (Β’ Τιμ. 4:8). «Την επιθυμίαν έχω εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι» (Φιλιπ. 1:23).
Μιμηθείτε τον απόστολο. Αμάρτημα εξομολογημένο και μισημένο σβήνεται από το βιβλίο της δικαιοσύνης του Θεού. Έτσι, δεν θα καταλογιστεί στην τελική Κρίση. Αυτό έχοντας στο νου μας, ας φρονηματίζουμε πάντα τη ψυχή μας με την ελπίδα της σωτηρίας, διατηρώντας όμως αμείωτο μέσα μας το αίσθημα της αμαρτωλότητος. Ο Χριστός, με τη σταυρική του θυσία, έσκισε το χρεόγραφο όλων των ανομιών μας. Από μας ζητάει ζωντανή πίστη, ειλικρινή Εξομολόγηση, αγώνα εναντίον της αμαρτίας και μίσος για το κακό.

Διωγμός Αγιορειτών Πατέρων από την Ι.Μ. Χιλανδαρίου Αγιού Όρους.

 Δέν πάγωσε ἀκόμη τό μελάνι ἀπό τίς ὑπογραφές (κατά τήν ἒκφραση) τῶν οἰκουμενιστῶν τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης καί ἐν Ἁγίῳ Ὂρει ξεκίνησε ἡ ἐπίθεση τῶν άποστατῶν κατά τῶν ὀρθοδόξων!

Συγκεκριμένα 4 μοναχοί καί ἓνας δόκιμος μοναχός τῆς
Ἱ. Μ. Χιλανδαρίου (Σερβική), ἐκκλήθησαν ὑπὀ τῆς συνάξεως τῆς Μονῆς καί μέ συνοπτικές διαδικασίες πενταλέπτου, (κατά κυριολεξίαν), τούς ἀνακοινώθηκε ἡ ἀπόφαση νά ἐγκαταλείψουν τή Μονή τῆς μετανοίας τους.
Ὁ λόγος; Διότι ἀπέρριψαν ἀναφανδόν τίς κακόδοξες ἀποφάσεις τῆς Κρήτης, μή άνεχόμενοι καί ἀναπαυόμενοι μέ τό μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ αἱρεσιάρχου Βαρθολομαίου.

Καθηγούμενε Μεθόδιε πώς χωρίς κατηγορία , δική , απολογία τους καταδικάζεις και τους αποπέμπεις από τα όρια της μονής τους ;

Τέτοιες ἀποφάσεις δέν θά περάσουν !

Καλεῖται ὁ πιστός λαός τοῦ Θεοῦ σέ ἐγρήγωρση καί διά τῆς στεντορίου φωνῆς του, εἰς άνατροπήν τόσο τῶν σχεδίων τοῦ μελετωμένου διωγμοῦ, ὃσο καί σέ δυναμικό ἀγῶνα κατά τῶν προδοτῶν ὑπογραψάντων τήν ἂλωση τῆς Ὀρθοδοξίας μας.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=39&t=12517

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Τα μεθεόρτια - Θλιβερές σκέψεις του Φώτη Κόντογλου [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου, Πιστοποιεί "την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος

Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου στη θ. Λειτουργία, κυρίως αλλά και στις λοιπές ακολουθίες, δεν εντάσσεται μέσα στην κοινή μνημόνευση ονομάτων υπέρ υγείας. Επέχει θέσιν δόγματος που πιστοποιεί την κανονικότητα. Πιστοποιεί τη γνησιότητα ότι αυτό που συντελείται είναι Εκκλησία, είναι το αυθεντικό, το σωστικό. Πιστοποιεί την παρουσία της Χάριτος βάσει της αποστολικής διαδοχής. Πιστοποιεί "την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος". Άλλωστε είναι γνωστή η σημασία του αντιμηνσίου που φέρει την υπογραφή του Επισκόπου, αφού η θ. Λειτουργία τελείται από τους πρεσβυτέρους εξ ονόματος του Επισκόπου. Γι' αυτό και Λειτουργία χωρίς τη μνημόνευση του ονόματος του Κανονικού Επισκόπου του τόπου, λειτουργία δεν είναι. Είναι παρασυναγωγή, είναι βαρύτατο πνευματικό παράπτωμα που τιμωρείται αυστηρότατα. Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου σφραγίζει την κανονικότητα της εκκλησιαστικής ευχαριστιακής συνάξεως. Και όπως συμβαίνει παντού, ο Επίσκοπος που για κάποιο λόγο θέλει να λειτουργήσει σε ξένη εκκλησιαστική επαρχία, εκτός δηλαδή της δικαιοδοσίας του, παίρνει άδεια από τον Κανονικό Επίσκοπο του οποίου και το όνομα μνημονεύει κατά τη Μεγάλη Είσοδο λέγοντας "του και ποιμενάρχου (ή κυριάρχου) της Ιεράς ταύτης Μητροπόλεως" μετά τη μνημόνευση του Πρώτου δηλαδή του Προκαθημένου ή της Προκαθημένης Συνόδου ....

Από το περιοδικό Φωτεινή Γραμμή

"Αν δεν αρθούν οι άδικοι αφορισμοί των Οικουμενικών  Πατριαρχών της

Κωνσταντινουπόλεως κατά των Ελλήνων Επαναστατών και αν δεν

πραγματοποιηθεί το Τάμα του Κολοκοτρώνη και των άλλων ηρώων της Εθνικής

μας Παλιγγενεσίας, δεν πρόκειται να ορθοποδήση η Νεωτέρα Ελλάς".

Βλάσιος Μοναχός Αγιορείτης, από το περιοδικό Φωτεινή Γραμμή.

Σωματείο "Οι φίλοι του Τάματος του Εθνους", τηλέφωνο 210-3254-321,  

ιστοσελίδα www.fotgrammi.gr, επικοινωνήστε μαζί μας για να σας στείλουμε

δωρεάν το περιοδικό μας.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ

Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.

Εξίσωση Εκκλησίας και αιρέσεων

Ο Παπισμός διεκδικώντας για τον εαυτό του μέχρι και σήμερα την εκκλησιολογική αποκλειστικότητα, υπεύθυνος και πρωτουργός της διαιρέσεως, δεν διέπραξε το σφάλμα να μετάσχει ως μέλος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και να μεταλλαγεί σε μία από τις πολλές «εκκλησίες». Φραστικά πάντως και υποκριτικά επαινεί την Οικουμενική Κίνηση, την οποία επευλογεί ως προεργασία για την μετά της Ρώμης του Πέτρου και του πάπα ενότητα. Ιδιαίτερα επιχαίρει και συγχαίρει για την συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία αυτοκαταργήθηκε στην πράξη ως η μοναδική ενσάρκωση και συνέχεια της Una Sancta, εκχωρήσασα το ιδικό της πεδίο, την ιδική της ταυτότητα, στην σχισματική και αιρετική Ρώμη, στη Ρώμη του filioque, του πρωτείου εξουσίας του πάπα, των αζύμων, του καθαρτηρίου πυρός, της κτιστής χάριτος και όλων των άλλων καινοτομιών και παρεκκλίσεων.

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο δάσκαλος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας...":

 Αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς στην απόδοση όσων διαβάζουμε, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να ξεχωρίζουμε τη γνώμη ενός φορέα του θεσμού της Εκκλησίας, από την άποψη ενός μέλους της Εκκλησίας. Τα μέλη της Εκκλησίας, που ενδεχομένως είναι ολιγομαθείς - και πάντως όχι αναλφάβητοι - δεν διατυπώνουν ασύστολα την άποψή τους. Γράφουν, λένε ή ερωτούν, με βάση αυτά που έχουν μάθει κακήν - κακώς, λόγω ενδιαφέροντος προς τα πνευματικά της Εκκλησίας. Και θα πρέπει, αν μη τι άλλο, να τους αναγνωριστεί το γεγονός, ότι πέρα από τα οικειακά τους καθήκοντα, τη λεξιπενία τους, τα επαγγελματικώς άσχετα με τη θεολογία καθήκοντά τους και τα πυρηνικώς αδιάφορα της ψυχολογίας, έχουν το θάρρος είτε να θέτουν ερωτήματα είτε να προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις μερικώς τεκμηριωμένες και όχι εντελώς αυθαίρετες. Το να συμπληρώσει κανείς τα κενά τους είναι το υπ΄ αυτών ζητούμενο και όχι η επίδειξη των γνώσεών τους. Κατά συνέπεια, η άκρως απαξιωτική αντιμετώπισή τους ζημιώνει τα ασθενή μέλη, παράλληλα δε, νοσεί και την ψυχή τους.

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός

Psalm 33 I will bless the Lord- Ψαλμός 33 Ευλογήσω Τον Κύριον -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016

Κυριακής μεγαλομάρτυρος. Θωμά του εν Μαλεώ.

Ἦταν κόρη τοῦ Δωροθέου καὶ τῆς Εὐσεβίας. Αὐτοὶ ἦταν ἄτεκνοι καὶ παρακαλοῦσαν τὸν Θεὸ νὰ τοὺς δώσει παιδί. Πράγματι, ὁ Θεὸς εὐδόκησε, καὶ τὸ χριστιανικὸ αὐτὸ ζευγάρι, ἀπέκτησε παιδί. Γεννήθηκε ἡμέρα Κυριακή, γι’ αὐτὸ καὶ τῆς ἔδωσαν τὸ ὄνομα Κυριακή.

Κατὰ τὸν διωγμὸ τοῦ Διοκλητιανοῦ, οἱ γονεῖς της συνελήφθησανκαὶ 

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Οι Κάτωθι κανόνες ξεκαθαρίζουν την εγκυρότητα ή ...":

Δεν σώζει τον Χριστιανόν μόνο η θεία Χάρις, αλλά «η Χάρις και η αλήθεια» (Ιωάν. α΄ 17), κατά το δόγμα του Κυρίου, «ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δέ απιστήσας κατακριθήσεται» (Μαρκ. ιστ΄ 16). Κατακριθήσεται δέ, όχι μόνον ο κληθείς είς το άγιον Βάπτισμα και αρνηθείς την σωτήριον κλήσιν όλως, αλλά και ο βαπτισθείς μέν, πεσών δε μετά τούτο είς απιστίαν αιρέσεως αμετανοήτως. Διότι, ενώ το Μυστήριον του Βαπτίσματος έστι Φώς, η αίρεσις είναι «σκότος το εξώτερον» (Δαλματίου, Μ. 4, 1257). Τα άγια Μυστήρια, λέγει ο ιερός Κανών, «τοίς επιμένουσιν έν τή αιρέσει μεγάλην της καταδίκης την τιμωρίαν πορίζουσιν». Ούτω γίνεται έν αυτοίς το «έν τή αληθεία πρός την αιώνιον ζωήν» «φωτεινότερον» «έν τή πλάνη σκοτεινότερον και πλέον καταδεδικασμένον» (ΝΖ΄ Κανόνος Συνόδου Καρθαγένης). Διό αί Οικουμενικαί Σύνοδοι απαγγέλλουσι τον φρικτόν αναθεματισμόν «τοίς κοινωνούσιν έν γνώσει» τοίς καινοτόμοις «ανάθεμα» (Ζ΄Οικουμενικής Συνόδου Μ. 13, 128).
Υπό το ανάθεμα, λοιπόν, των Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας κείνται οι «έν γνώσει» (Θεοδώρου Στουδίτου, PG. 99, 1653) κοινωνούντες των Μυστηρίων των υπό κρίσιν καινοτόμων. Ώς γάρ «πάν το έν αγνοία καθαρισθήσεται» (αυτόθι ούτω το «έν γνώσει» (Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, Μ. 13, 128) «κατακριθήσεται» (Μάρκ. ιστ΄ 16).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ: ΑΚΥΡΑ ΚΑΙ ΜΗ ΑΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ http://entoytwnika.blogspot.com/2010/02/blog-post_8319.html#ixzz4DfCjEbeS
Under Creative Commons License: Attribution

Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο δάσκαλος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας...":

Αγαπητέ "δάσκαλε", ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να κανεις αυτό το σχόλιο.
Είμαι η τελευταία νοικοκυρά που αναφέρεις και επανέρχομαι με νέες ερωτήσεις διότι αυτή η σελίδα δίνει ελεύθερο βήμα σε όλους (προς τιμήν του διαχειριστή της) και δεν λογοκρίνει όπως κάνουν άλλες, ονόματα να μην λέμε...
α) Δηλαδή μέχρι να καθαιρεθεί ο υπόλογος για αίρεση Βαρθολομαίος, εγώ να κοινωνάω από τα χέρια του? Η ερώτησή μου είναι ξεκάθαρη, η νεοημερ εκκλησία σήμερα έχει ενεργά μυστήρια, ναί ή όχι?
β) Αυτό είναι αυτονόητο. Αλλά για πές μου, όταν δεν γνωρίζω την προδοσία και κοινωνάω από τον Βαρθολομαίο, θα σωθώ? Περιμένω απάντηση.
γ) Εγώ, η τελευταία νοικοκυρά, δεν εξέφρασα γνώμη, ερώτηση έκανα και περιμένω απάντηση διότι το θέμα άπτεται της σωτηρίας μου. Εσύ, ο "ειδικός", με ποιά ιδιότητα μιλάς με αυτήν την παρρησία? Είσαι μήπως ο εκπρόσωπος τύπου τηε εκκλησίας επί των αιρέσεων? Είσαι μήπως ο συντονιστής της σελίδας? Με ποιό δικαίωμα κρίνεις με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς τους σχολιαστές? Για να γράψω ένα σχόλιο, πρέπει να πάρω την άδειά σου?
Έλεος πια! Κύριε ελέησον!

Από το βιβλίον ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ [Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)]

Ο ατρόμητος ομολογητής των θεανθρωπίνων ορθοδόξων αληθειών αναγγέλλει εις όλους τους ανθρώπους όλων των κόσμων: «Το γαρ κοινωνείν παρά αιρετικού ή προφανώς διαβεβλημένου κατά τον βίον αλλοτριά Θεού και προσοικειοί τω Διαβόλω». Κατά τον ίδιον ο άρτος των αιρετικών δεν είναι «σώμα Χριστού». Διά τούτο, «Ως ουν ο θείος άρτος υπό των Ορθοδόξων μετεχόμενος, πάντας τους μετόχους εν σώμα αποτελεί. ούτω δη και ο αιρετικός κοινωνούς τους ούτω αυτού μετέχοντας αλλήλων απεργαζόμενος, εν σώμα αντίθετον Χριστώ παρίστησι». Επί πλέον, «Η παρά των αιρετικών κοινωνία ου κοινός άρτος αλλά φάρμακον (= δηλητήριον), ου σώμα βλάπτον, αλλά ψυχήν μελαίνον και σκοτίζον»