«Ὀμώμοκας, Μέμνησο τῆς Σωτηρίας» -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ  Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος εἶχε διαπρέψει στίς σπουδές του ὅταν σπούδαζε στήν Ἀθήνα μέ τό φίλο του Βασίλειο. Τόση ἦταν ἡ ὑπεροχή του στή φιλοσοφία καί σ᾽ ὅλα τά μαθήματα, ὥστε οἱ συμφοιτητές του ζητοῦσαν νά γίνει... καθηγητής τους! Ὡστόσο ὁ Γρηγόριος εἶχε δώσει τήν καρδιά του στόν Κύριο καί τήν Ἐκκλησία Του. Ἦταν τόσο δεξιοτέχνης καί ἀριστοτέχνης στό λόγο καί τή γραφή, ὥστε ὁ λόγος του ἦταν πάντα λακωνικός. Ἄλλωστε, οἱ  Ἕλληνες ἀπ᾽ τ᾽ ἀρχαῖα τά χρόνια μέχρι σήμερα, νά τό ᾽χουν στό στόμα τους, «τό λακωνίζειν ἐστί φιλοσοφεῖν». Ὁ «λακωνικός» ἄνθρωπος εἶναι αὐτός, πού ἐκφράζεται καί διατυπώνεται σύντομα καί εὔστοχα.

Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος) -- Νεοημερολογίτες και Παλαιοημερολογίτες

Νομίζουμε, πως η βάση της συζήτησης της θεματικής αυτής ενότητας πρέπει να είναι το τι ορίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, όταν ο επίσκοπός μας κηρύττει αίρεση. Στα ζητήματα αυτά σημασία έχει τι μας παραγγέλλουν οι Πατέρες, κι’ όχι το τι νομίζει ο καθένας μας. 
Η Εκκλησία εκφράζεται με τους Πατέρες, που επειδή έφτασαν στη θέωση, όπως κι’ οι Απόστολοι, σ’ αυτούς «δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών», όπως είπε ο Κύριος στους μαθητές Του. 
Τι λένε, λοιπόν, οι Πατέρες της Εκκλησίας; 

1. Λένε να απομακρυνόμαστε εξάπαντος απ’ όσους επισκόπους είναι αιρετικοί. Να μην εκκλησιαζόμαστε σε ναούς, που μνημονεύεται το όνομά τους. Όλους αυτούς τους επισκόπους, που είναι αιρετικοί, ή έχουν «κοινωνία» με αιρετικούς, πρέπει να τους θεωρούμε «ψευδεπισκόπους», και ας μη συνήλθε Σύνοδος να τους καθαιρέσει, όπως λέει ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Η αναγκαία και υποχρεωτική αυτή απομάκρυνση των μελών της Εκκλησίας από τους αιρετικούς επισκόπους στην εκκλησιαστική γλώσσα λέγεται «αποτείχιση». 
Η «αποτείχιση» είναι το σπουδαιότερο όπλο με το οποίο έχει εφοδιάσει η Εκκλησία τα μέλη της, για να φρουρούν την Ορθόδοξη πίστη. Και με το «πυρηνικής ισχύος», όπλο αυτό, την «ατομική» αυτή βόμβα, υπεράσπιζαν πάντα οι Ορθόδοξοι την Εκκλησία από τους αιρετικούς Πατριάρχες και επισκόπους τους, όπως ήταν π.χ. ο Νεστόριος, ο Βέκκος κ.ά. 
Οι Σύνοδοι των Επισκόπων απαιτούν μια κανονική διαδικασία, πολλές φορές χρονοβόρα, που καμιά φορά μπορεί καν να μη ολοκληρώνεται. 

2. Τι γίνεται μετά την «παύση της κοινωνίας»; 
α. Οι λοιποί επίσκοποι οφείλουν να συνέλθουν σε Σύνοδο και να δικάσουν τις καταγγελίες των πιστών σε βάρος του επισκόπου. Η σύγκληση τέτοιας Συνόδου αναφέρεται στον 15ο Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Εάν μεν το δικαστήριο αυτό αποφασίσει ότι ο επίσκοπος είναι ένοχος, οφείλουν να καταδικάσουν τον επίσκοπο στις προβλεπόμενες από τους Κανόνες ποινές, που είναι η καθαίρεση κι’ ο αναθεματισμός. Στην περίπτωση αυτή δικαιώνονται οι «αποτειχισθέντες» πιστοί. 
Αν, αντίθετα, η Σύνοδος, διαπιστώσει, ότι ο καταγγελλόμενος επίσκοπος δεν είναι ένοχος, δηλ. δεν αστόχησε σε θέματα πίστεως, οφείλει να τον αθωώσει. Στην περίπτωση αυτή, οι αποτειχισθέντες οφείλουν να επαναλάβουν την «κοινωνία» με τον Ορθόδοξο επίσκοπο από τον οποίο κακώς διέκοψαν την «κοινωνία», οπότε λήγει το θέμα. 
β. Οι Κανόνες δεν λένε τίποτε για την περίπτωση που οι επίσκοποι δεν συνέλθουν σε Σύνοδο για να εξετάσουν τις καταγγελίες όσων αποτειχίστηκαν. Πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας ότι οι Κανόνες δεν αποτελούν μιά θεωρητική αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων, που είναι δυνατόν να αντιμετωπίσει κάποτε η Εκκλησία. Οι Κανόνες θεσπίστηκαν σε συγκεκριμένη εποχή για την αντιμετώπιση των τότε προβλημάτων που αντιμετώπιζε η Εκκλησία. Και τότε, ήταν δύσκολο να φαντασθεί κάποιος ότι όλοι οι Πατριάρχες κι’ οι επίσκοποι της Εκκλησίας θα γίνονταν αιρετικοί. 


Εκτός όμως από τους Ορθόδοξους επισκόπους και τον Ορθόδοξο λαό, η Εκκλησία είχε και άλλα ερείσματα, που εξασφάλιζαν την ορθή πίστη της. ΄Ηταν οι αυτοκράτορες, οι οποίοι ως επί το πλείστον ήταν Ορθόδοξοι, και οι μοναχοί. 
΄Οταν διαταράσσονταν η Εκκλησία από κάποια αίρεση, κάποιοι, αν όχι όλοι από τους ανωτέρω παράγοντες αντιδρούσαν. Η δυσκολία υπήρχε όταν κάποιος ή κάποιοι αυτοκράτορες υποστήριζαν συγκεκριμένη αίρεση, όπως τον αρειανισμό, τον μονοθελητισμό, την εικονομαχία κτλ. Τότε αντιδρούσαν οι λοιποί παράγοντες, αν όχι όλοι, τουλάχιστον ορισμένοι, όπως συνήθως ο Ορθόδοξος λαός κι οι μοναχοί. Πίστευαν όμως θα επανέρχονταν κάποτε ο αυτοκρατορικός θρόνος στους Ορθοδόξους. Αυτό συνέβαινε πάντοτε. Και έτσι Ορθόδοξοι αυτοκράτορες υπερασπίζονταν την Ορθοδοξία, διώχνοντας τους αιρετικούς Πατριάρχες και επισκόπους από τους θρόνους τους, κι’ εγκαθιστώντας σ’ αυτούς Ορθοδόξους. 
Σήμερα, εξέλιπε ο θεσμός του αυτοκράτορα. Αλλά, και αν εξακολουθούσε να υπάρχει μάλλον θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι δεν θα κατείχετο από Ορθόδοξους, οπότε μάλλον είναι προτιμότερο, που δεν υπάρχει! 
γ. Αν οι επίσκοποι δεν συγκαλέσουν Σύνοδο, για να δικάσει τις κατηγορίες σε βάρος του επισκόπου, που κατηγορήθηκε για θέματα πίστεως, τότε η ευθύνη του σχίσματος βαρύνει τους επίσκοπους. Τότε αυτοί θεωρούνται αιρετικοί. Στην περίπτωση αυτή κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει τους αποτειχισθέντες για λόγους πίστεως να επανέλθουν σε «κοινωνία» με τον καταγγελθέντα ως αιρετικό επίσκοπο. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι οι «αποτειχισθέντες» έπαυσαν να είναι μέλη της Εκκλησίας, και μάλιστα τα πλέον γνήσια. 
Ως πότε όμως θα περιμένουν οι αποτειχισθέντες πιστοί την σύγκληση Συνόδου, που οι επίσκοποι δεν συγκαλούν; Θα περιμένουν εύλογο χρόνο. Ο χρόνος αυτός, λόγω ειδικών συνθηκών, μπορεί να είναι ακόμα και πολλά χρόνια! 
Αν μέσα στον εύλογο αυτό χρόνο δεν συνέλθει Σύνοδος Ορθοδόξων επισκόπων, τότε θα πρέπει να θεωρηθεί ότι οι αποτειχισθέντες είναι η Εκκλησία! Από τότε οι καταγγελθέντες επίσκοποι, με όσους τους ακολουθούν, παύουν επίσημα ν’ αποτελούν ζωντανά μέλη της Εκκλησίας. 


3. Πώς έγινε το ημερολογιακό σχίσμα. 
Η 9η Μαρτίου 1924 αποτελεί ορόσημο για την Εκκλησία της Ελλάδος. Είναι η τελευταία μέρα, που το ποίμνιό της ήταν ενωμένο σε μία Εκκλησία. Μετά, η άλλη μέρα που ξημέρωσε, για άλλους ήταν 10η Μαρτίου, για άλλους όμως ήταν …23η Μαρτίου! 
Ο Ορθόδοξος λαός της Ελλάδος, που έπρεπε να είναι πάντα ενωμένος ενάντια στους τόσους εχθρούς του, διασπάστηκε, σε δύο μερίδες. Δηλ. σε όσους συνέχισαν να είναι ό,τι ήταν και στις 9 Μαρτίου 1924, δηλ. όσους ακολούθησαν το Παληό ημερολόγιο, και σ’ όσους δέχτηκαν το Νέο ή Φράγκικο! 
Οι πρώτοι ονομάστηκαν «Παλαιοημερολογίτες», ή «Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί», οι δε δεύτεροι «Νεοημερολογίτες» 

. 4. Ποιοι ήταν το 1924 η Εκκλησία και ποιοι είναι σήμερα; 
Το ποια ήταν (κι’ επομένως ποια εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα ) η Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία» του Χριστού έπρεπε να το πει μία κανονική Σύνοδος επισκόπων, που ποτέ δεν συγκλήθηκε μέχρι το 1965, που έγινε η λεγομένη «ένωση των Εκκλησιών», δηλ. της Νεοημερολογίτικης Εκκλησίας και της Παπικής. 
Αυτό σημαίνει, ότι οι «αποτειχισθέντες» θεωρούνται ότι αποτελούσαν ήδη από το 1924 την Εκκλησία του Χριστού. 
Σημαίνει ότι αυτοί πλέον είναι Ορθόδοξοι κι’ αυτοί έχουν σωστικά μυστήρια. Οι άλλοι είναι σχισματικοί και αιρετικοί! Αυτή η διαφορά υπάρχει σήμερα μεταξύ Παλαιοημερολογιτών και Νεοημερολογιτών.

http://orthodoxia.forumup.gr/

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος) ...":

Έτσι ακριβώς είναι, αποκαθίσταται η αλήθεια γιατί πολλά ακούμε από ανόητους ή παραστρατημένους ή υποκειμενικούς. Δεν συγκλίθηκε καμιά σύνοδος δυστυχώς. Το γνωρίζω από προσωπική πείρα, η αλήθεια βρίσκεται στο λεγόμενο παλαιό ημερολόγιο, όχι ότι το νέο δεν έχει μυστήρια, αλίμονο, αλλά εξέκλιναν, πορεύονται ολισθηρό δρόμο, κι αυτό είναι ορατό τοις βλέπουσι. 

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος) ...":

Δεν κρατούν τις παραδόσεις στο νέο ημερολόγιο, έτσι όπως ακριβώς θα όφειλαν κατά γράμμα. Ούτε μια οξεία δε πρέπει να αφαιρούμε, σε όλα όσα πατροπαράδοτα από τους φωτοφόρους πατέρες διδαχτήκαμε. Μα ούτε και τις εκκλήσεις του Αποστόλου Παύλου τηρούν, χάβρα Ιουδαίων πολλές φορές συναντάς σε εκκλησία του νέου ημερολογίου, οι γυναίκες με τους άντρες ανάκατα, καμιά δε φοράει σκέπασμα στο κεφάλι, κάτι που το επισημαίνει ο Aπ. Παύλος, ντυμένες λες και πάνε πασαρέλα! Στα μυστήρια κανείς δεν ακούει τα λόγια, στη Βάπτιση, στο γάμο κλπ. Ακούω ότι εξομολογούν μοιχούς  κοινωνούν κατ΄ οικονομία κλπ.  Αυτά είπε ο Χριστός; Έτσι πρέπει να συμπεριφερόμαστε; Δε βλέπετε τους Ρώσους με πόλη ευλάβεια εισέρχονται στην εκκλησία; Δε κάνουμε του κεφαλιού μας για να ήμαστε αρεστοί στο κόσμο, κάνουμε ό,τι μας λέει ο Χριστός δια του Ευαγγελίου, ο Απ. Παύλος, οι άγιοι Πατέρες. Δεν συμπροσευχόμαστε με αιρετικούς, με σχισματικούς, αυτά τα λέει ο Απ. Παύλος με σαφήνεια. Και κάτι ακόμη, επειδή βίωσα εξ ιδίας εμπειρίας θαυμαστά,  σας λέω ευθαρσώς, το λεγόμενο αν και δε μ΄ αρέσει η ετικέττα προτιμώ το πατροπαράδοτο ημερολόγιο είναι και βρίσκεται 100% η αλήθεια.

***

Ο Γιώργος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος) ...":

Και μόνον η διαφορά της ώρας που μπορεί να φθάνη και τις 24 ώρες στον πλανήτη μας, αποδεικνύει την σχετικότητα του χρόνου και κατ  επέκτασιν των ημερολογίων. Εξ άλλου οι Ορθόδοξοι Σλαύοι και το Άγιον Όρος ακριβώς επειδή δεν θεωρούν την εν λόγω διαφορά ως δογματικής φύσεως διατηρούν πλήρη κοινωνία με τους λεγόμενους ''Νεοημερολογίτες''.
Αδελφοί ας στραφούμε στα μείζονα και σωτηριώδη κατεργαζόμενοι την Σωτηρίαν μας, ''επιτελούντες Αγιοσύνην εν φόβω Θεού'' παραβλέποντας τον ρέοντα και μεταβαλλόμενον χρόνον.

Με την εν Κυρίω αγάπη Λουκάκης Γεώργιος.

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος) ...":

Γιώργο όντως δογματικά αν το δει κανείς είναι αμελητέο. Αλλά οφείλουμε να ήμαστε ακριβείς σε αυτά που μας παραδόθηκαν.Τίποτα μα τίποτα μα απολύτως τίποτα δεν είναι τυχαίο,και η γλώσσα στην οποία γράφηκαν τα ευαγγέλια, και ότι μεταδόθηκε ο Λόγος τη συγκεκριμένη εποχή,  και ότι επιλέχθηκαν οι πατέρες ιουδαίοι όταν έγραψαν στην Ελληνική τη Παλαιά Διαθήκη, και ότι χρησιμοποιήθηκε το εν λόγω ημερολόγιο ως τη πρώτη 20ετία του εικοστού αιώνα. Αλλά πώς έγινε; Με σύνοδο; Δεν ήταν πραξικόπημα; Ήταν υπό την εκκλησιαστική ακολουθία; Δε θα πρέπει να μας προβληματίζει όλο αυτό; Όντως ο πατέρας Παίσιος είπε το πολύ εύστοχο, ένας ειδωλολάτρης έφτιαξε το παλαιό και ένας αιρετικός τον νέο ηλερολόγιο. Ακριβώς για αυτό εμείς, έτσι μου λέει η συνείδησή μου να ακολουθήσω εκείνο που ακολούθησαν όλοι οι πατέρες μου, ο Άγιος Παλαμάς εκ Θεσσαλονίκης,ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, ο Άγιος Σπυρίδωνας, ο Άγιος Νικόλαος, ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος κλπ. Αλήθεια αυτοί πώς πορεύτηκαν ήταν εκτός πορείας;

***

Ο  Γιώργος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος) ...":

Αδελφέ μου είσαι σίγουρος ότι οι Άγιοι που αναφέρεις εάν ζούσαν το 1924 θα απέρριπταν το νέο ημερολόγιο;

Τοῦ Ἁγίου Μελετίου τοῦ ὁμολογητοῦ : οὐ πρέπον εὐσεβέσιν ὅλως σιγᾷν, ἔνθα Θεοῦ τοὺς νόμους ἀθετοῦσι,...

† «Τὸ τὴν ἀλήθειαν σιγᾷν κίνδυνος ὄντως μέγας,
καὶ κόλασις αἰώνιος καὶ βόθρος ἀπωλείας,
οὐ δίκαιον, οὐ θεμιτόν, οὐ πρέπον εὐσεβέσιν
ὅλως σιγᾷν, ἔνθα Θεοῦ τοὺς νόμους ἀθετοῦσι,...
οἱ τὴν ἀπάτην σπεύδοντες συστῆσαι καὶ τὴν πλάνην».

Μουσουλμάνοι της Αγγλίας - Πήραμε τον έλεγχο της χώρας -- (Ελληνικοί υπότιτλοι)

Ούτως εξηγείται η θαυμαστή ενότης, ήτις διακρίνει την Πατερικήν διδασκαλίαν

Το ασκίαστον και άφθαρτον μεγαλείον των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, συνίσταται εις την δι’ όλους τους αιώνας ισχύουσαν πνευματέμφορον διδασκαλίαν των. «Ο Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας». Η από τον Χριστόν απορρέουσα ζωοποιός Θεολογία ουδέποτε παλαιούται. Ο καταρράκτης της χάριτος δεν σταματά ούτε αλλάσσει ουσίαν. Η αξία των αγίων Πατέρων οφείλεται εις το ότι κατέστησαν εαυτούς δεκτικά δοχεία της χάριτος. Δεν παρέμειναν εις την φυσικήν κατάστασιν, δεν διηκόνησαν τον ορθόν λόγον. Εξηγίασαν την φύσιν, ανήλθον εις το υπέρ φύσιν και μετέσχον του υπερλόγου θείου κόσμου. Εντεύθεν εδίδαξαν τον λόγον της αληθείας. Εκαθάρθησαν, εφωτίσθησαν, ηγιάσθησαν. Δεν ανεζήτησαν την αλήθειαν από τον εαυτόν των, δεν ενεπιστεύθησαν εις τα πλάσματα της διανοίας των. Ανεζήτησαν τον Θεόν δια προσευχής και ταπεινώσεως κατόπιν αγνισμού από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος. Και ο υπέρ φύσιν και υπέρ λόγον Θεός απεκαλύφθη εις αυτούς δι’ ελλάμψεως ακτίστου. Και εθεολόγησαν. Και από το ΕΝ Άγιον Πνεύμα ήντλησαν τας αυτάς αληθείας δια την οικοδομήν της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Ούτως εξηγείται η θαυμαστή ενότης, ήτις διακρίνει την Πατερικήν διδασκαλίαν. Πάντες οι άγιοι Πατέρες ηκολούθησαν την οδόν της καθάρσεως, της ελλάμψεως και της μυστικής ενώσεως με τον Χριστόν.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης - Ομιλία στην Πνύκα

Eυχαριστούμε την εκλεκτή αδελφή μας Ζωή Σπαθή για την μετατροπή της ομιλίας σε YOUTUBE!

π. Θεόδωρος Ζήσης: πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους

Tην Κυριακή της Ορθοδοξίας γιορτάσαμε τη νίκη κατά των Εικονομάχων και συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εικονομάχων Προτεσταντών! Ὑπάρχουν χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.
Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει.

Η Μητρόπολη Λαμίας ζητά τη μισή Δ. Αττική

Διεκδικεί έκταση 7.500 στρεμμάτων από τους Δήμους Πετρουπόλεως και  Περιστερίου με... διαθήκη του 1916
Εκταση 7.500 στρεμμάτων διεκδικεί από τους Δήμους Περιστερίου και Πετρουπόλεως η Μητρόπολη Φθιώτιδος! Για το θέμα παρενέβη και ο υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Κουρουμπλής. Σύμφωνα με τις αιτιάσεις της μητρόπολης, η έκταση είχε παραχωρηθεί, το 1916, μέσω διαθήκης, στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Μητροπολιτικός Ναός Λαμίας). Η εν λόγω έκταση αποτελούσε κομμάτι του κτήματος Βερδή, το οποίο βρισκόταν στα όρια των σημερινών Δήμων Περιστερίου και Πετρουπόλεως. Από την πλευρά τους, οι εμπλεκόμενες αυτοδιοικητικές Αρχές υποστηρίζουν ότι μεγάλο μέρος του κτήματος (περίπου 4.000 στρέμματα) έχει, εδώ και δεκαετίες, οικοδομηθεί, ενώ σε κάποια σημεία του έχουν δημιουργηθεί χώροι αναψυχής. Οσον αφορά τα υπόλοιπα 3.500 στρέμματα, βρίσκονται εκτός σχεδίου, στο Ποικίλο Ορος, και έχουν χαρακτηριστεί δασικές εκτάσεις.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ : Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ & ΑΠΟΦΑΣΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15^ῃ Μαρτίου 2016

Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 549/2016 Ἀπόφασι τοῦ Δ΄ Τμήματος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (ΣτΕ) ἀπορρίψασα τήν σχετική αἴτησί μου πού ὑπάρχει στό Διαδίκτυο κατά τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καί Ὑγείας περί τῆς ἀκυρώσεως τῆς παραλείψεως τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἐκδηλωθείσης μέ τήν ἄπρακτη πάροδο τριμήνου ἀπό τῆς ὑποβολῆς τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 709/18.1.2010 σχετικῆς αἰτήσεώς μου ὅπως προκαλέσει τήν ἔκδοσι σχετικοῦ διατάγματος σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 118 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος περί διαλύσεως τοῦ Ἱδρύματος ὑπό τήν ἐπωνυμία «Τεκτονικόν Ἵδρυμα» ὡς καί τοῦ αὐτοαποκαλουμένου Ἱδρύματος «Μέγα Ἀγαθοεργό Σῶμα τῆς ἀποσχισθείσης Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος», ἐσφαλμένως ἑρμήνευσε καί ἐφήρμοσε τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 47, παρ. 1 τοῦ Προεδρικοῦ διατάγματος 18/1989 «Κωδικοποίησι διατάξεων Νόμων διά τό Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας» (ΦΕΚ Α΄8) καί τῶν ἄρθρων 3 παρ.1, 5 καί 29 παρ. 1 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ν. 590/1977, ΦΕΚ Α΄146), δεχθέν ὅτι δέν θεμελιώνω ἔννομον συμφέρον νά ζητήσω τήν ἀκύρωσι τῆς παραλείψεως τῆς Διοικήσεως νά προκαλέση τήν ἔκδοσι Προεδρικοῦ Διατάγματος περί διαλύσεως τοῦ Ἱδρύματος μέ τήν ἐπωνυμίαν «Τεκτονικόν Ἵδρυμα», τό ὁποῖο ἔχει ὡς πραγματικό σκοπό τήν προώθηση τῆς λατρείας μή γνωστῆς θρησκείας,

“You knew I was a snake before you took me in.”

Donald Trump likens immigrants to a poisonous snake that bites the person who lets it in 

Donald Trump - fighting for a clean sweep on Tuesday in primaries that could secure him the Republican nomination - likened immigrants to the US to a deadly snake that bites the person who shows it kindness.

Speaking in a private hangar at Youngstown airport, the Republican frontrunner underscored his staunch position on immigration, vowing to build one wall along the US border with Mexico to keep Central Americans out, and one in Syria to keep Isis in.

“We have to make sure who we’re letting in,” he said, to cheers from his supporters.

Towards the end of a 35 minute speech delivered in front of perhaps 2,000 people, Mr Trump recited a poem that told the story of all snake who is taken into her home by a kindly woman. The snake is nursed back to health but then delivers a poisonous bite to its host.

The dying woman asks the snake why it has acted like this given that she has helped it. Mr Trump - delivering the snake’s response - concluded: “You knew I was a snake before you took me in.”

π. Θ. Ζήσης για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις:

… Όσα σχετικά λέγει ο Άγιος Νικόδημος για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις και την ζημία που προκαλούν το τελειώνει λέγοντας πως είναι αφροσύνη να καταστρέφουμε προκαταβολικά και να αχρηστεύουμε την Αγία Τεσσαρακοστή· προτρέπει επίσης τους αρχιερείς, τους πνευματικούς και τους διδασκάλους να εμποδίσουν το μεγάλο αυτό κακό. Τώρα οι μεν αρχιερείς και οι πνευματικοί σιωπούν, ενώ έπρεπε να μη ησυχάζουν μπροστά στην επέκταση του κακού, πολλοί δε από τους δασκάλους και τους γονείς οργανώνουν οι ίδιοι για τα παιδιά τους καρναβαλικές εκδηλώσεις: «Ασυγκρίτως γαρ είναι μεγαλυτέρα η βλάβη, όπου προσλαμβάνουν εις τας αποκρέας, πάρεξ η ωφέλεια όπου λαμβάνουν από την ερχομένην Τεσσαρακοστήν· ίλεως, ίλεως, ίλεως, να γίνη ο Θεός! Και αυτός είθε να φωτίση τους αγίους Αρχιερείς και πνευματικούς και διδασκάλους να εμποδίσουν τα τοιαύτα κακά, με αφορισμούς και επιτίμια, καθώς προστάζει και ο ξβ΄ κανών της αγίας και Οικουμενικής στ΄ Συνόδου».

Αποκτήστε τα βιβλία «Μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας» και «Σταλαγματιές Αγιορείτικες Προσκυνητών Αναμνήσεις»

«Εν τω ονόματι του Ιησού…» -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Βέβαια είναι αλήθεια ότι ή πρώτη σύλληψη, από το λογοκρατούμενο πνεύμα μας, της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού είναι συνήθως μια διαφάνεια νοησιαρχική. Τη διαδικασία της επικλήσεως συλλαμβάνουμε ως καθαρή νοητική λειτουργία. Αλλά αν βιώνουμε έναν ορισμένο βαθμό αγιοπνευματικής εμπειρίας, το πνεύμα μας, καθώς ανοίγει τις πύλες του για να δεχθεί την εικόνα της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού, δεν υποδέχεται μια παράσταση της διανοίας αλλά μια άγιοπνευματική «Θεία Λειτουργία», στην οποία εκφράζεται συνοπτικά όλη η δυναμική λυτρωτική παρουσία της ζωής του Κυρίου. Η επίκληση του ονόματος του Ιησού δεν είναι μια τυπική (μηχανική – ψυχολογική) επανάληψη προβολής νοητικών διαφανειών στην οθόνη του πνεύματός μας. Είναι αναμφιβόλως η έκχυση της συνολικής δυναμικής του σωτηριολογικού Του έργου στην καθολική μας ύπαρξη.

Πράγματι! Έδώ μπορεί κανείς να θυμηθεί τη διαβεβαίωση του Παύλου· «Ότι η αγάπη του Θεού εκκέχυται εν ταις καρδίαις ημών διά Πνεύματος Αγίου του δοθέντος ημίν» (Ρωμ. 5, 5.). Αν η αγάπη του Θεού είναι ο μονογενής Υιός Του, η έκχυση του Αγίου Πνεύματος στις καρδιές μας είναι η έκχυση της χάριτος του λυτρωτικού Του έργου σε όλο το χώρο της υπάρξεως μας. Ο απ. Παύλος, μ’ ένα νου βαπτισμένο σε απερίγραπτες ουράνιες εμπειρίες, μας παραδίδει συχνά έννοιες που δεν μπορούμε να καταλάβουμε άμεσα. Μπορούμε όμως να … υποψιαζόμαστε τί άπειρο βάθος «σοφίας Χριστού» υπάρχει πίσω από κάθε έννοια που είναι προορισμένη να προσανατολίζει το πνεύμα μας στη συνάντηση και βίωση του Χριστού μέσα μας. Έτσι η προτροπή του «αδιαλείπτως προσεύχεσθε» είναι μια ευαγγελική διαφάνεια μέσα από την οποία αναφαίνεται η «ανά πάσαν στιγμήν» λυτρωτική ενέργεια της αγάπης του Θεού διά του ονόματος του Υιού Του «εν Αγίω Πνεύματι».

HOW OFTEN SHOULD WE RECEIVE HOLY COMMUNION? -- by Macarius Notaras 18th Century Archbishop of Corinth

To receive Communion the usual two or three times a year is good and helpful, but to receive Communion more frequently is far better. Remember, the nearer a person comes to the light, the more light he gets. The closer he draws to the fire, the warmer he is. The nearer he approaches sanctity, the more saintly he becomes.

In the same way, the more often one draws near to God in Communion, the more one receives light and warmth and holiness. My friend, if you are worthy to make your Communion two or three times a year, you are worthy of making it more often, as St. John Chrysostom tells us, by maintaining your own earlier preparation and worthiness. 

But what does stop us from taking Communion? The answer is our carelessness and laziness, and we give way to these faults so much that we are not sufficiently prepared to be able to receive Communion.
There is another way of looking at this problem, too. People like this do not, in fact, obey God's commandment as they imagine they do. Where did God, or any one of the saints for that matter, bid us communicate two or three times a year? Nowhere is this found. Therefore we must be very sure that, when we obey a command, it is our duty to see that we are obeying it exactly as it says. That is, we must pay attention to the place, the time, the purpose, the method and all the conditions in which it should take place. Thus the good action that we wanted to perform will be perfect in every detail and well pleasing to God. 

Orthodox Hymns -- Oρθόδοξοι Ύμνοι απο το Άγιον Όρος

ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ Δεν είναι πρόσφυγες αλλά ΛΙΠΟΤΑΧΤΕΣ ριψάσπιδες

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ Δεν είναι πρόσφυγες αλλά ΛΙΠΟΤΑΧ...":

+ Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος

Εάν δεν μιλήστε εσείς τότε θα μιλήσουν οι πέτρες.
Η αλήθεια ακούστηκε από εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Από έναν δεδηλωμένο άθεο.
Οι επίσκοποι του παλαιού και του νέου που είναι;
Κατά το είθισται στα πραγματικά προβλήματα τηρούν σιγήν ιχθύος.
Που είναι όλοι αυτοί οι θρησκευτικοί θεματοφύλακες να συσπειρώσουν τον κόσμο για το κακό που έρχεται;
Επιτρέπεται να βλέπουμε την αποκαθήλωση της Ελλάδας, την εξαφάνιση της Ελληνικής φυλής και  να σφυρίζουμε αδιάφορα;
Είναι δυνατόν να συντελείται αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο της Προδοσίας και οι πνευματικοί ηγέτες να μην έχουν κατεβάσει στην Βουλή την μισή Ελλάδα;
Δυστυχώς οι θρησκευτικοί ηγέτες έχουν συνταχθεί με την Νέα Τάξη Πραγμάτων, και μοναδικό τους διακόνημα είναι ο εφησυχασμός.
Η Δουλειά του Εφημέριου πολλώ δε μάλλον του επισκόπου, είναι να φυλάει τα πρόβατα.
Περιμένω άπαντες να με διαψεύσουν εμπράκτως.
ΥΓ
Συγχαρητήρια στον Νότη Σφακιανάκη, διότι αυτές οι δηλώσεις έχουν κόστος δισκογραφικά... το σύστημα προωθεί τους προσκυνημένους και εξοντώνει τους αντιδρώντες.
Αλλά ο άνθρωπος είναι Έλληνας και οφείλω να τον συγχαρώ, περαιτέρω του εύχομαι να γίνει και χριστιανός.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Αγαπίου και των συν αυτώ επτά μαρτύρων, Αριστοβούλου αποστόλου επισκόπου Βρεταννίας, Μανουήλ νεομάρτυρος του Κρητός (1654).

Ὁ Ἅγιος Ἀγάπιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Γάζα τῆς Φοινίκης, οἱ Ἅγιοι Ἀλέξανδροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, οἱ Ἅγιοι Διονύσιοι ἀπὸ τὴν Τρίπολη τῆς Φοινίκης, ὁ Ἅγιος Πλησίον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, ὁ Ἅγιος Ρωμύλος ἀπὸ τὴ Διόσπολη καὶ ὁ Ἅγιος Τιμόλαος ἀπὸ τὸν Πόντο.

Αὐτοί, ἐνῷ ὑπῆρχε διωγμός, ἀπὸ πόθο γιὰ τὸν Χριστό, ἀφοῦ ἔδεσαν τὰ χέρια τους, ἀπὸ μόνοι τους προσῆλθαν στὸν ἡγεμόνα τῆς πόλεως τῶν Καισαρέων ποὺ τότε βασάνιζε τοὺς Χριστιανούς. Καὶ ἀφοῦ στάθηκαν ἐνώπιόν του, ὁμολόγησαν τοὺς ἑαυτοὺς τους Χριστιανούς. Ὁ ἡγεμόνας τοὺς παρακάλεσε καὶ τοὺς ἀπείλησε πολλὲς φορές, γιὰ νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, ὑποσχόμενος ὅτι θὰ δώσει δῶρα καὶ ἀξιώματα σὲ αὐτούς, ἂν ὑπακούσουν ἢ θὰ τοὺς τιμωρήσει ἂν δὲν ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν μπόρεσε νὰ τοὺς πείσει νὰ ἔλθουν πρὸς τὸ θέλημά του καὶ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πατρώα εὐσέβεια, τοὺς βασάνισε σκληρὰ καὶ τοὺς ἀποκεφάλισε.
Ἔτσι παρέδωσαν τὶς Ἅγιες ψυχές τους στὸν Κύριο, στὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης μεταξὺ τῶν ἐτῶν 284 – 305 μ.Χ.

π. Θεόδωρος Ζήσης: πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους

Tην Κυριακή της Ορθοδοξίας γιορτάσαμε τη νίκη κατά των Εικονομάχων και συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εικονομάχων Προτεσταντών! Ὑπάρχουν χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.

Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει.

ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΟΓΡΕΚΙΑ

Όπως δήλωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας στον ομόλογό του της ομολόγου Τουρκικής (Δημοκρατίας;) κύριον Δαβίδογλου, εμείς, Έλληνες και Τούρκοι, ξέρουμε να επιλύουμε τα προβλήματα καλύτερα από τους Ευρωπαίους!!! Ήταν προφανώς αυτή η πλήρους αυτοπεποίθησης αντίληψη του ελλαδίτη «μπασμπακάν» (πρωθυπουργού ελληνιστί) που τον ώθησε τον τελευταίο χρόνο στην υιοθέτηση του απόκρυφου σχεδίου «Τασία» βάσει του οποίου οι ορδές των εξ Ανατολών μουσουλμάνων για λίγο ξαποσταίνουν και λιάζονται στην Ελλάδα και μετά εξαφανίζονται (διακτινίζονται) στις σκοτεινές χώρες του ευρωπαϊκού βορρά. Έτσι για έναν ολόκληρο χρόνο αδελφωμένοι τούρκοι και έλληνες δουλέμποροι, λαθροδιακινητές, πλαστογράφοι, παρασιτικές ΜΚΟ με «διασώστες» και λοιπούς κομπογιαννίτες χωρίς σύνορα, αλλά και μια «θάλασσα» από βαρκάρηδες, μπακάληδες και θερναδιέρους των υπό τουρκική διοίκηση μικρασιατικών ακτών και των υπό ελληνική (ακόμη) διοίκηση νησιών του ανατολικού αιγαίου, πλούτισαν ανοίγοντας «πέρασμα στην Ευρώπη (Αβρούπα τουρκιστί)». «A passage» όχι «to India» αλλά «to Europe» για ένα εκατομμύριο αφροασιανούς που ξεχύθηκαν σαν τερμίτες στις χώρες των «κουτόφραγκων».

Από τα πρακτικά καί θεολογικά κεφάλαια Αγίου Συμεών τού Νέου Θεολόγου

Η απάρνηση του κόσμου καi η τέλεια αναχώρηση από αυτόν, μαζί με την αποξένωση απ΄ όλα τα υλικά, τις συνήθειες, τις γνώμες και τα πρόσωπα του κόσμου, και με την άρνηση του σώματος και του θελήματος, προξενεί μέσα σε λίγο καιρό μεγάλη ψυχική ωφέλεια σ΄ εκείνον πού με τόση θέρμη απαρνήθηκε τον κόσμο.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Γυμνές βόλτες στη Θεσσαλονίκη [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

- Προσευχές και λιτανείες κάνομε κάθε μέρα, αλλά δεν εισακουόμεθα....

ΈΝΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ, από τούς μεγάλους, ξεκίνησε μια μέρα να πάη στο όρος Σινά, για να επισκεφθή τούς Μοναχούς που ασκήτευαν εκεί επάνω. Στο δρόμο συνάντησε έναν απ’ αυτούς, κι’ ανέβαιναν σιγά - σιγά συζητώντας.

- Βρισκόμαστε σε μεγάλη στενοχώρια, Αββά, είπε αναστενάζοντας ο Μοναχός. Έχει μήνες να βρέξη και μας έλειψε τελείως το νερό.

- Γιατί δεν παρακαλείτε τον Θεόν να σας στείλη βροχή; ρώτησε ο Γέροντας.

- Προσευχές και λιτανείες κάνομε κάθε μέρα, αλλά δεν εισακουόμεθα.

- Τότε δεν προσεύχεσθε, όπως πρέπει, είπε ο Πατήρ. Έλα, Αδελφέ, να κάνωμε μια προσευχή μαζί κι’ ελπίζω πως θα την δεχτή ο φιλεύσπλαγχνος Θεός. Στάθηκαν. Ο Άγιος Γεροντας σήκωσε τα χέρια του στον Ουρανό και έκαμε μια σύντομη, αλλά θερμη προσευχή στον Κυριο, να λυπηθή τα πλάσματά Του που υποφέρουν και να στείλη σ’ αυτά την ευεργετική βροχή Του. Δεν είχε προφθάσει να τελειώση, όταν πελώρια μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν στον ουρανό και άρχισε να βρέχη ραγδαία βροχή. Σαστισμένος ο Αδελφός από το θαύμα, που έγινε τόσο αστραπιαία μπροστά στα μάτια του, έμεινε πολλή ώρα σαν απολιθωμένος. Ύστερα έβαλε μετάνοια στον Αββά και με πολλήν ευλάβεια του φίλησε τα πόδια. Εκείνος πάλι αποφεύγοντας τον ανθρώπινο έπαινο, δεν συνέχισε την πορεία του, αλλά γύρισε πίσω στο κελλί του.