ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
ΜΗΝΑ
Εἶπεν ὁ Κύριος, ὅλες
οἱ ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων θά συγχωρηθοῦν, ἡ δέ βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου
Πνεύματος δέν θά συγχωρηθεῖ εἰς τόν αἰῶνα. «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς
τῶν ἀνθρώπων τὰ ἁμαρτήματα καὶ αἱ βλασφημίαι ὅσας ἐὰν βλασφημήσωσιν· ὃς δ' ἂν
βλασφημήσῃ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει
ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλ' ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως»(Μάρκ.,
κεφ.γ΄,στ.28-29). Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἶναι
τό κτίσαν τήν ἀνθρωπίνην Φῦσιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ[2]. Ὡς ἐκ τούτου καί λόγῳ τῆς ὑποστατικῆς
ἑνώσεως τῶν δύο ἐν Χριστῷ Φύσεων στήν Ὑπόστασιν
τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἤτοι τοῦ Δευτέρου Προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἡ ἀνθρωπίνη Φῦσις
τοῦ Χριστοῦ ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας ἔχει τήν ἰδίαν δόξαν καί τιμήν καθώς καί ἡ Θεία Φῦσις. Γίνεται
φανερόν ὅτι ἡ ἄρνησις καί μή ἀποδοχή τῆς γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου Μεσσίου,
καθώς καί ἡ ἀθέτησις τῆς παρουσίας Του στόν κόσμο, τῶν σημείων καί τῆς διδασκαλίας Του,
συνεπάγεται τήν ἀπόλυτη βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ Ἀπιστία αὐτή
διαστρέφει τήν ὅλην ἐνέργειαν τοῦ νοός
-παρ΄ὅτι ὁ νοῦς ὁ ἐκ Θεοῦ πλασθείς εἶναι λίαν καλός κατά τήν οὐσίαν- καί
συσκοτίζει τίς δυνάμεις τῆς ψυχῆς ὥστε ὁ πλανηθείς ἄπιστος καί ζαλισμένος,
βλασφημώντας τόν Τριαδικόν Θεόν καί τόν Χριστόν, στή συνέχεια μέ κακία νά
προβάλλει διεστραμμένες θεωρίες, ὅπως αὐτήν
τῆς ἐξελίξεως, προτιμώντας νά κατάγεται τάχα ἀπό τά ζῶα τούς χιμπατζῆδες καί
σάν ἀνθρωποειδές κτῆνος νά δέχεται, ὡς μή
ὤφειλε, τήν θεωρία τῆς μετεμψυχώσεως, λατρεύοντας ψευτοθεούς καί εἴδωλα πού
βεβαίως πίσω ἀπό αὐτά κρύβεται ὁ ψεύτης καί ἀνθρωποκτόνος διάβολος, ὁ
συκοφάντης τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
