Ἀξιοθρήνητος κατάστασις --- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. ∆ιονυσίου Τάτση

ΟΛΟΙ διαπιστώνουν ὅτι ἡ κατάσταση τῆς κοινωνίας µας ἀπό ἠθικῆς πλευρᾶς εἶναι ἄσχηµη καί αὐτό ὀφείλεται σέ πολλούς λόγους. Κανένας ὅµως δέν προσπαθεῖ γιά τή βελτίωσή της. Ἤ γιά νά ἀκριβολογήσω, ἐλάχιστοι κληρικοί καί ἄνθρωποι τῶν γραµµάτων ἀνησυχοῦν καί µέ τίς ὅποιες δυνάµεις τους ἐργάζονται νά ἀλλάξει κάτι, ἐµπνέοντας µερικούς πού ἔχουν καλή προαίρεση. Τά ἀποτελέσµατα αὐτῶν τῶν προσπαθειῶν δέν φαίνονται, ἴσως νά µή φανοῦν καί ποτέ, ὁ σπόρος ὅµως πέφτει στήν ἀγαθή γῆ καί θά δώσει καρπούς. Μέσα στή δύσκολη αὐτή κοινωνία οἱ συνειδητοί χριστιανοί δέν πρέπει νά ἀπογοητεύονται, ἀλλά νά ἐλπίζουν, διατηρώντας πάντα τήν πνευµατική ἐγρήγορση καί τόν κατά Θεόν ἀγώνα τους µέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν. Νά µένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπό τή νοοτροπία τοῦ ἁµαρτωλοῦ κόσµου. Νά ἀντιστέκονται µέ ταπείνωση, νά ἀνέχονται καί νά ἐλπίζουν. Καί προπαντός νά µή ἀναζητοῦν φωτεινό παράδειγµα στούς κοσµικούς, ἀλλά νά ἀποτελοῦν οἱ ἴδιοι παράδειγµα γιά ὅσους βρίσκονται µακριά ἀπό τό Θεό. Ὁ ἀείµνηστος γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ἔλεγε σχετικά µέ τό θέµα αὐτό: «Ἡ σηµερινή κατάσταση εἶναι ἐλεεινή καί ἀξιοθρήνητη. ∆έν πρέπει ὅµως νά ἀπελπιζόµαστε, ἀλλά νά ἀγωνιζόµαστε µέ ἀνδρεία, καρτερία καί µεγαλοψυχία. Νά µή προσέχουµε τούς πολλούς, ἀλλά τούς λίγους καί ἐκλεκτούς, πού ἀκολουθοῦν τή στενή ὁδό, ἡ ὁποία µᾶς ὁδηγεῖ στήν αἰώνια ζωή» (Γνωριµία µέ τόν γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο, Θεσ/νίκη 2014, σελ. 162). Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλοί καλοπροαίρετοι καί ἀνυποψίαστοι ἄνθρωποι ἐπηρεάζονται ἀπό τά πρόσωπα, πού καθηµερινά προβάλλονται στά µέσα µαζικῆς ἐνηµέρωσης καί πιστεύουν ὅτι τά ὡραῖα τους λόγια συµβαδίζουν καί µέ τή ζωή τους. ∆έν µποροῦν εὔκολα νά διακρίνουν τήν ὑποκρισία τους οὔτε καί νά ὑποψιαστοῦν τίς σκοπιµότητες πού ὑπηρετοῦν. Νοµίζουν οἱ ἀγαθοί ὅτι εἶναι σπουδαῖοι, ἀφοῦ κατέχουν τέτοιες θέσεις, ὅτι εἶναι καθαροί στό νοῦ καί τήν καρδιά καί ἡ ζωή τους εἶναι ὑποδειγµατική. Συµβαίνει ὅµως ἀκριβῶς τό ἀντίθετο. Σπάνια νά δεῖς στήν µικρή ὀθόνη τῆς τηλεόρασης ἄξιο καί συνεπῆ ἄνθρωπο. Καί αὐτό συµβαίνει, γιατί δέν θέλουν νά ἐπικοινωνήσουν µέ ἄλλους πού δέν ἔχουν ἀρχές καί ἦθος. ∆έν θέλουν νά βρεθοῦν ἀνάµεσα σέ ἀγέλη λύκων! Εἶναι καί ἐπικίνδυνο καί µάταιο. Ἀνάµεσα σέ φωνασκοῦντες καί ἐπιπόλαιους ἀνθρώπους εἶναι δυνατόν νά ἀκουστεῖ ἕνας σώφρων; Ἄς ἐλπίζουµε ὅµως γιά κάτι καλύτερο. Τό χέρι τοῦ Θεοῦ µπορεῖ νά µεταβάλει δυσάρεστες καταστάσεις καί νά ὁδηγήσει τούς ἀνθρώπους σέ φωτεινούς δρόµους. Αὐτό συνήθως συµβαίνει µετά ἀπό ἐπώδυνες περιπλανήσεις καί πικρές παρεµβάσεις.

π. Γεώργιος Μεταλληνός : το κράτος του βατικανού και ο οικουμενισμός

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, Γενναδίου Κων/λεως.

Γεννήθηκε περίπου τὸ 210 μὲ 215 μ.Χ. Οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες καὶ εἶχαν μεγάλη κοινωνικὴ θέση στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Μετὰ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσή του, ὁ Γρηγόριος μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἀθηνόδωρο πῆγαν στὴ Βηρυτὸ γιὰ νὰ σπουδάσουν νομικά.

Ὁ Θεὸς ὅμως εἶχε ἄλλα σχέδια γιὰ τὸ Γρηγόριο. Ὅταν περνοῦσε ἀπὸ τὴν Καισαρεία, ἄκουσε τὸ δεινὸ ἑρμηνευτή τῶν Γραφῶν, Ὠριγένη. Ὁ Γρηγόριος τόσο πολὺ ἐνθουσιάστηκε μαζί του, ὥστε ἄφησε τὰ νομικὰ καὶ διετέλεσε ἐπὶ χρόνια μαθητής του.

Κατόπιν πῆγε στὴν Ἀλεξάνδρεια, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπέστρεψε στὴ Νεοκαισάρεια μὲ πλήρη θεολογικὴ μόρφωση καὶ ἅγιο ζῆλο. Τότε ὁ Μητροπολίτης Ἀμασείας Φαίδημος διέκρινε τὰ χαρίσματά του καὶ τὸν ἔκανε ἐπίσκοπο Νεοκαισαρείας.

Ἡ ἐπισκοπὴ αὐτὴ εἶχε μόνο 17 χριστιανούς! Ὁ Γρηγόριος, ὅμως, δὲν τὸ θεώρησε ὑποτιμητικό. Βασιζόταν πολὺ στὴν δύναμη τῆς θείας χάριτος καὶ πάντα εἶχε στὸ μυαλό του τὰ ἐνθαρρυντικὰ λόγια τοῦ θείου Παύλου: «Νὰ ἐνδυναμώνεσαι μὲ τὴν χάρη ποὺ μᾶς δίνεται ἀπὸ τὴν σχέση καὶ τὴν ἕνωσή μας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό». Πράγματι, μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ Γρηγόριος ἔκανε καταπληκτικὸ ἀγώνα καὶ ἐκχριστιάνισε σχεδὸν ὅλη τὴν πόλη. Καὶ ἐνῶ εἶχε παραλάβει 17 χριστιανούς, ὅταν πέθανε εἰρηνικὰ στὰ τέλη τοῦ 270 μ.Χ. εἶχαν ἀπομείνει στὴν ἐπισκοπική του περιφέρεια μόνο 17 εἰδωλολάτρες!

Ὑπῆρξε δὲ τόσο ἐγκρατὴς στὴ γλώσσα του, ὥστε δὲν βγῆκε ἀπ’ αὐτὴν κανένας κακός, περιττὸς ἢ ἀργὸς λόγος. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν κόσμησε καὶ μὲ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας.

Η γενοκτονία των εκτρώσεων

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=13&t=11646

Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ: ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

...τό φρικῶδες Κοράνιο μέ τίς πολλαπλές Σοῦρες τῶν δῆθεν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ γιά τήν δολοφονία τῶν ἀπίστων καί τήν στοχοποίηση τῶν μή Μουσουλμάνων εἶναι ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Ὅπως τό πρόβλημα στόν Χριστιανισμό εἶναι ἡ διαστροφή τοῦ Παπισμοῦ καί τοῦ Προτεσταντισμοῦ πού φαλκίδευσαν τό χριστιανικό μήνυμα τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης πρός κάθε ἑτερότητα, πού ἐπεστράτευσαν ἱερές ἐξετάσεις καί θρησκευτικούς πολέμους καί σταυροφορίες στή θέση τῆς ἐλευθερίας ἀποδοχῆς τῆς προσκλήσεως τοῦ ζῶντος Θεοῦ καί πού ἀμαύρωσαν ἱστορικά τό Εὐαγγέλιο τῆς ζωῆς.

Από το είδωλο στο είδωλο - του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Καθ. Παν. Αθηνών

(Μυθοποίηση της απομυθεύσεως)

Όταν ο πολιτισμένος, διαφωτισμένος και απελευθερωμένος από προλήψεις και δεισιδαιμονίες άνθρωπος φέρνει στο νου του και αναλογίζεται την ωμή και πρωτόγονη ειδωλολατρία των αρχαίων προγόνων του, σκέπτεται βέβαια από ποιό χαμηλό πνευματικό επίπεδο ξεκίνησε την ανοδική προοδευτική του πορεία το ανθρώπινο πνεύμα.

Πράγματι! Η τόσο ωμή λατρεία και θεοποίηση, από το πνεύμα αυτό, άψυχης ύλης και χωρίς ζωή αντικειμένων, είναι μια πολύ ταπεινωτική αφετηρία της εξελίξεως του ανθρωπίνου πνεύματος. Η λατρεία λ.χ. των λίθων, των ξύλων, της φωτιάς, του νερού και άλλων στοιχείων της φύσεως δείχνει μια πολύ ταπεινή εξάρτηση του ανθρώπινου πνεύματος από ασήμαντα και πολύ κατώτερα του σε υπαρκτική ποιότητα στοιχεία του κόσμου τούτου.

Ακόμη βέβαια και η λατρεία ζωντανών οργανισμών δεν βελτιώνει την ποιότητα αυτής της εξαρτήσεως, αφού αυτοί οι ζωντανοί οργανισμοί (τα ζώα) υπολείπονται του ανθρώπινου λογικού σε ποιότητα, δηλ. σε αντιληπτική δύναμη και παραγωγική πνευματική εργασία.

Από τη Διακήρυξη της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους: Ο παπισμός καταστρεπτικός θεσμός

Κατά την χειροτονίαν του πάπα, μάλλον στέψιν, τιθεμένης εις την κεφαλήν του της τριστεφούς παπι­κής τιάρας (τριερέγκνουμ) λέγονται τα απίστευτα αυ­τά: «Λάβε την δια τριών στεφάνων κεκοσμημένην τιάραν και γνώριζε ότι συ είσαι ο πατήρ των βασιλέων και των πριγκήπων, ο ποιμήν της οικουμένης και ο α­ντιπρόσωπος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επί της γης»!

ΓΗΪΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΚΟΤΙΣΜΟΣ -- του Άγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου (ΚΔ/ Ομιλία στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον):

«Τίποτε δεν γεννά τόσον σκοτισμόν και σύγχυση, όσον ο ανθρώπινος λογισμός (λογική), που σκέπτεται πάντοτε με βάσιν τα γήϊνα κριτήρια και δεν ανέχεται τον θείον φωτισμόν. Γιατὶ είναι θολοί και φαύλοι οι γήϊνοι λογισμοί. Γι᾽ αυτό έχουμε ανάγκη από τις θείες πηγές, ώστε, αφού κατακαθίσει η λάσπη της φαυλότητος, που υπάρχει μέσα μας να ανεβή καθαρόν το πνεύμα και να ενωθή με τα θεία διδάγματα. Πραγματοποιείται δε αυτό, όταν παρουσιάσουμε ψυχήν γεμάτη ευγνωμοσύνη και καθαρή ζωή. Γιατὶ είναι δυνατόν να σκοτισθή ο νους, όχι μόνον από την άκαιρη περιέργεια για πολλά πράγματα, αλλά και από την διεφθαρμένη συμπεριφορά». 

ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ -- Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ

Το πρώτο γνώρισμα της Ορθοδοξίας, το πρώτο βασικό χαρακτηριστικό της είναι η πίστη στο Θεό. Ποιο Θεό όμως; Το θεό του Ισλάμ, το θεό του Ισραήλ, το θεό των Μασόνων, το θεό των διαφόρων θρησκειών, το θεό όπως τον φαντάζεται ο κάθε άνθρωπος και λέγει υπάρχει το θείο, υπάρχει κάτι, υπάρχει μια ανώτερη δύναμη; Όχι. Ο Θεός της Ορθοδοξίας είναι ο Τριαδικός Θεός, ο αληθινός Θεός, ο μόνος που λυτρώνει τον άνθρωπο. Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα. Και ο Υιός, ο ένας της Τριάδος, μας αποκαλύπτει η Γραφή και μας παραδίδει η ιστορία, ενσαρκώθηκε, προσέλαβε το ημέτερο φύραμα, το θεράπευσε και το ζωοποίησε εις τον αιώνα, αφού «το απρόσληπτον αθεράπευτον» λένε οι πατέρες της Εκκλησίας μας. Ο Υιός είναι ο Μεσσίας ή Χριστός, αυτός δηλαδή που έχει το χρίσμα και την αποστολή να ενανθρωπήσει, να καταστεί Θεάνθρωπος και να σώσει τον άνθρωπο. Είναι με την ενανθρώπησή του ο απόγονος της Εύας, που θα συντρίψει τον σατανά. Είναι, ως άνθρωπος, ο νέος Αδάμ, που με την υπακοή του θα ξαναδείξει το δρόμο της σωτηρίας προς τον άνθρωπο.

«Και ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία· ουδέ γαρ όνομα έστιν έτερον υπό τον ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δει σωθήναι ημάς» (Πραξ.4,12) μας αποκαλύπτει ο θεόπνευστος απόστολος Πέτρος.

ΥΒΡΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΡΠΕΤΑ

Η Γαλλία, προπομπός του ευρωπαϊκού πολιτισμού αλλά και των αποκλίσεών της εξ αυτού, πληρώνει το τίμημα της εκτροφής φιδιών στον κόρφο της. Ως γνωστόν τα φίδια στερούνται συναισθηματικού κόσμου από την φύση του εγκεφάλου τους. Είναι ψυχρά, δηλητηριώδη και δολοφονικά. Υβρίδια που εξέθρεψε η Ευρώπη της Ανοχής (και των οίκων της), γόνοι απελεύθερων δουλοπάροικων των αφροασιατικών αποικιών της Γαλλίας, η οποία υποχρέωνε τους προγόνους τους που φοιτούσαν στα δημοτικά σχολεία της γαλλικής Αφρικής και της γαλλικής Ανατολής να επαναλαμβάνουν εν χορώ μαζί με τον Γάλλο αποικιοκράτη δάσκαλό τους: «οι πρόγονοί μας οι Γαλάτες ήτανε ξανθοί με γαλανά μάτια», παίρνουν το αίμα τους πίσω, αίμα ιθαγενών που έχυνε στις ερήμους της Σαχάρας η Λεγεώνα των Ξένων, προασπίζοντας το όραμα του εκπολιτισμού των απανταχού «βάρβαρων» Βέρβερων. Όμως το κυτταρικό υπόστρωμα των Βέρβερων, των Αλγερίνων, των Μαροκινών, των Τυνήσιων, των Λίβυων, των Σύριων και των Μεσοποτάμιων (όπως και των πάσης φύσεως Ινδοκινέζων) παραμένει ισχυρό κάτω από το επίπλαστο λούστρο της όποιας επίκτητης ευρωπαϊκής παιδείας που απέκτησαν στις ευρωπαϊκές χώρες που τους δέχτηκαν ως δεύτερης κατηγορίας υπηρέτες.

Υπηρέτες που συσσωρεύουν μίσος και δηλητήριο για τους αφέντες τους, και, ευκαιρίας δοθείσης, αυτοί ή τα παιδιά τους, ή τα παιδιά των παιδιών τους, το χύνουν στο αίμα της ευρωπαϊκής κοινωνίας

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΣΕΙΡΑ Α Νο 20

Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Ματθαίου ευαγγελιστού.

Ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος καταγόταν ἀπὸ τὴν Γαλιλαία. Προτοῦ γίνει μαθητὴς τοῦ Κυρίου ἀσκοῦσε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ τελώνη καὶ ὀνομαζόταν Λευΐ.

Μία μέρα καὶ ἐνῶ καθόταν στὸ τελωνεῖο του, ἔξω ἀπὸ τὴν Καπερναοῦμ, τὸν πλησίασε ὁ Ἰησοῦς καὶ τοῦ ζήτησε νὰ τὸν ἀκολουθήσει. Ὁ Ματθαῖος ὑπάκουσε καὶ δέχθηκε τὸν Κύριο στὴν οἰκία του, ὅπου παρέθεσε γεῦμα σὲ Αὐτὸν καθὼς καὶ σὲ πολλοὺς τελῶνες, μὲ τοὺς ὁποίους ὁ Ἰησοῦς συζήτησε καὶ συνέφαγε, ἐνέργεια γιὰ τὴν ὁποία κατηγορήθηκε ἀπὸ κάποιους Φαρισαίους. Ὅταν ὁ Κύριος πληροφορήθηκε τὶς κατηγορίες ἀπάντησε ὡς ἑξῆς:«Δὲν ἦρθα γιὰ νὰ καλέσω τοὺς δικαίους, ἀλλὰ τοὺς ἁμαρτωλοὺς σὲ μετάνοια».
Ἔκτοτε ὁ Ματθαῖος ὑπῆρξε μαθητὴς καὶ Ἀπόστολος τοῦ Κυρίου. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Ματθαῖος ἀνέλαβε νὰ κηρύξει τὸν λόγο τοῦ Κυρίου στοὺς Πάρθους καὶ στοὺς Μήδους. Κατὰ τὴν ἐκτέλεση τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου, ὁ Ματθαῖος, ἐπιτέλεσε πλῆθος θαυμάτων.

Ὡς εὐαγγελιστὴς ἔχει σύμβολο ἕναν φτερωτὸ ἄνθρωπο. Στὸ ἀνεκτίμητης ἀξίας ἔργο του περιλαμβάνεται καὶ ἡ συγγραφὴ τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Ουδείς των Επισκόπων προέβη σε δηλώσεις

Πηγή: http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Βλέπε  http://aktines.blogspot.gr/2015/11/8-2015.html



Το σχόλιο κατατίθεται και εδώ, επειδή συμβαίνει - όχι και τόσο συχνά - από λάθος τού συντάκτη του ή άλλη αιτία, τα αποστελλόμενα στο αναφερόμενο ιστολόγιο να χάνονται στη διαδρομή.

Αν προσθέσουμε τον σκοτασμό του νοός των δεδηλωμένων αιρετικών, τότε μπορεί κανείς να καταλάβει την μεταφραστική "αντίδοση" αυτού του (αιρετικού) ιδιώματος, σε όσους εκ των ημετέρων Πατριαρχών, Επισκόπων κλπ., δέχονται το Μνημόσυνο - μνήμη αιρετικών.

Το χείριστο είναι ότι αυτή η αιρετική μεταφραστική "αντίδοση", ώσπερ νοσογόνος ιός, μεταδίδεται ανεπαίσθητα και πλήττει καίρια τον δεχόμενο τη Μνημόνευση ορθόδοξο λαό του Θεού. Το εκκλησίασμα υφίσταται τη φθοροποιό Μνήμη δικών του Επισκόπων, κοινωνούντων - μυστικά επί του παρόντος - μετά των αιρετικών. 

Το Μνημόσυνο γίνεται Μνημόνιο, η Παιδεία γίνεται "δια-βιου-μάθηση", τα Θρησκευτικά τρέπονται σε Θρησκειολογία, και δεν ντρέπονται, νέα "αλφαβητάρια πίστης" να αντικαθιστούν τα παλαιά "ενάντια στη Θρησκεία".

Αποτέλεσμα ; Οικονομικός στραγγαλισμός και οι αυτοκτονίες να πληθαίνουν. Ευτυχώς, όχι ακόμη δια Νόμου, τύπου εικαζόμενης συναίνεσης, της δωρεάς οργάνων.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς σὲ λόγο του γιὰ τὶς ἀρετὲς καὶ τὰ πάθη γράφει:

«Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ εἶναι ρίζα καὶ ἀρχὴ κάθε ἀρετῆς, ἡ δὲ ἀγάπη πρὸς τὸν κόσμο εἶναι πρόξενοςκάθε κακίας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀντίθετες μεταξύ τους αὐτὲς οἱ δύο καὶ φθείρονται ἡ μία ἀπὸ τὴν ἄλλη.Ἀλλὰ αὐτῆς τῆς δυάδος τῶν ἀντιθέτων ριζῶν, δηλαδὴ τῆς πρὸς τὸν κόσμο καὶ τῆς πρὸς τὸν Θεὸνἀγάπης, ρίζα καὶ ἀρχὴ καὶ πρόξενος εἶναι ἄλλη δυὰς ἀγάπης, ποὺ διάκειται κι ἐκείνη ἀσπόνδως καὶἀπεχθῶς πρὸς ἑαυτήν. Διότι τῆς μὲν ἀγάπης πρὸς τὸν κόσμο αἰτία γίνεται ἡ πρὸς τὸ σῶμα μας ἀγάπη,καθ᾽ ὅσον τὸν κόσμο τὸν ἀγαποῦμε ἐξ αἰτίας τοῦ σώματος καὶ τῆς εὐπάθειας σχετικὰ μὲ αὐτό. Τῆς δὲἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸ αἰτία γίνεται ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ πνεῦμα μας δηλαδὴ πρὸς τὴν ψυχή, καθ᾽ ὅσον ὁκαθένας μας ἀγαπᾶ τὸν Θεὸ γιὰ τὴν ψυχή του καὶ τὴν ἄνεση καὶ τὴν εὐημερία κατὰ τὸν μέλλοντα αἰώνα».

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Θεολόγος σὲ λόγο του ἀναφέρει:

«Καθὼς ἡ ψυχὴ ἡ λογικὴ καὶ νοερὰ, ὁποὺ εἶναι μία συγκρατεῖ τὸ κορμὶ ὁποὺ ἔχει μέρη πολλά, ἤγουν σάρκα, κόκκαλα, νεῦρα, φλέβας, δέρμα καὶ τὰ λοιπά, τὰ ὁποῖα ὅλα τὰ συνδέει παραδόξως ἡ ψυχὴ μὲ τὴν ἐδικήν της δύναμιν, καὶ τὰ φυλάττει ὅλα καλῶς ἑνωμένα μὲ πολλὴν εὐαρμοστίαν καὶ βοηθοῦνται ἕνα μὲ τὸ ἄλλο καὶ συγκρατοῦνται καὶ στερεώνονται μὲ τὸν σύνδεσμον τῆς ψυχῆς μόνον καὶ ὅταν αὐτὴ χωρισθῆ ἀπὸ τὸ κορμὶ ὅλα τὰ μέρη παραλύονται καὶ φθείρονται, ἔτσι καὶ ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συγκρατεῖ τὴν ψυχὴ μὲ τὴν θεϊκήν της δύναμιν καὶ τὴν ζωογονεῖ καὶ ὅταν ἡ χάρις χωρισθῆ ἀπὸ τὴν ψυχὴν τότε παραλύονται καὶ διαφθείρονται ὅλα τὰ νοήματα καὶ τὰ διανοήματά της»

«GUARDIAN»: Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ!

ΔΕΝ παραξενευτήκαμε ἰδιαίτερα μὲ τὴν πρόσφατη ἀποκάλυψη τῆς βρεττανικῆς ἐφημερίδας «Guardian» σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία, ἡ «Ἁγία Ἕδρα» ἔχει χτίσει, μὲ ἄκρα μυστικότητα, μία τεράστια αὐτοκρατορία μὲ ἀκίνητα στὴν Βρεττανία καὶ σὲ ἄλλες χῶρες, ἀξιοποιώντας  χρήματα, ποὺ τῆς δώρισε ὁ Μουσολίνι. Ἡ ἔγκριτη ἐφημερίδα παρέθεσε ἀκλόνητα στοιχεῖα, σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα τὸ Βατικανὸ «ἄντλησε» τεράστια ποσὰ ἀπὸ τὸ ἰταλικὸ δημόσιο κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ 1920, προκειμένου νὰ ἀναγνωρίσει τὸ φασιστικὸ καθεστὼς τοῦ παράφρονα δικτάτορα Μουσολίνι, ὁμιλώντας γιὰ «μυστικὴ αὐτοκρατορία»!

Ἑταιρεῖες – φαντάσματα δημιουργήθηκαν στὰ σκοτεινὰ ἄδυτα τοῦ Βατικανοῦ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, μέσῳ τῶν ὁποίων γινόταν οἱ ἀγοραπωλησίες σὲ ὅλον τὸν κόσμο, γιὰ νὰ μὴ φαίνεται ἡ «Ἁγία Ἕδρα». Σύμφωνα πάντα μὲ τὴν «Guardian»: «Τὰ βρεττανικὰ ἐθνικὰ ἀρχεῖα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ πολέμου, συμπληρώνουν τὴν εἰκόνα. Ἐπιβεβαιώνουν ὅτι ἡ Profima Α εἶναι ἡ ἑταιρεία holding τοῦ Βατικανοῦ, ἡ ὁποία ἐκείνη τὴν ἐποχὴ κατηγορήθηκε γιὰ “ἐνασχόληση μὲ δραστηριότητες  ἀντίθετες μὲ τὰ συμφέροντα τῶν συμμάχων”» (ΕΘΝΟΣ -On Line 22/1/2013)!

Ξαναλέμε: δὲ μᾶς προκαλεῖ  ἐντύπωση ἡ εἴδηση, διότι ἔχουμε τὴ βεβαιότητα ὅτι ἡ «Ἁγία Ἕδρα» εἶναι σαφέστατα πολιτικοοικονομικὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος «τὸ παίζει ἐκκλησία», γιὰ νὰ κάνει καλλίτερα τὴ «δουλειά» του! Προτρέπουμε ὅμως νὰ διαβάσουν προσεκτικὰ τὴν εἴδηση οἱ «δικοί» μας βατικανο-λιγούρηδες οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ βλέπουν τὴν  «Ἁγία Ἕδρα Α.Ε.» ὡς…«Ἐκκλησία»!

Now this is disgusting: Canadian politician Justin Trudeau praying in a mosque – Did he recite the Shahada?

Η νηστεία.

Ο Χριστός μας, είναι ο Νέος Αδάμ. Έρχεται να επανορθώσει τη καταστροφή που επέβαλε ο Αδάμ στη ζωή, να αποκαταστήσει τον άνθρωπο στην αληθινή ζωή. Και ο Χριστός μας, αρχίζει με νηστεία: νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα, ύστερον επείνασε (Ματθ.4,2). Η πείνα είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία αναγνωρίζουμε την εξάρτησή μας από κάτι άλλο. 

Νηστεία για εμάς τους ορθοδόξους είναι η είσοδός μας και η συμμετοχή μας σε κείνη την εμπειρία του Χριστού με τη οποία μας ελευθερώνει από την ολοκληρωτική εξάρτηση από την τροφή, την ύλη και τον κόσμο.
Ένα μέρος της τροφής μας έχει ήδη γίνει τροφή αθανασίας : το Σώμα και το Αίμα του ιδίου του Χριστού μας.
Η σωματική νηστεία είναι απαραίτητη μεν, αλλά χάνει κάθε νόημα και γίνεται αληθινά επικίνδυνη αν ξεκοπεί από την πνευματική προσπάθεια - από τη προσευχή και την αυτοσυγκέντρωση. Η δραστική μείωση της τροφής, μια συνεχής κατάσταση πείνας να μπορεί να βιωθεί σαν υπενθύμιση του Θεού και σαν διαρκής προσπάθεια συγκέντρωσης του νου μας στο Θεό. Μας ξελαφρώνει, μας ευκολύνει στη αυτοσυγκέντρωση, μας κάνει νηφάλιους, χαρούμενους και καθαρούς. Αυτός που νηστεύει έτσι, παίρνει την τροφή σαν αληθινό δώρο του Θεού. Δεν χρειάζεται να πούμε εδώ για την ακριβή ποσότητα της τροφής που πρέπει να τρώει κανείς, ούτε για το ρυθμό και τη ποιότητα της τροφής. Όλα αυτά εξαρτώνται από τις ατομικές μας δυνατότητες και τις εξωτερικές συνθήκες της ζωής μας. Αν ανακαλύψουμε ότι η χριστιανική ζωή είναι μάχη και προσπάθεια, τότε βρήκαμε το βασικό στοιχείο της νηστείας.

ΑΒΒΑΣ ΠΟΙΜΗΝ: πώς μπορούμε ν΄ αποκτήσουμε φόβο Θεού, όταν μέσα μας έχουμε βαρέλια με τυριά και δοχεία με ταριχευμένα τρόφιμα;

Εξίσωση Εκκλησίας και αιρέσεων

Ο εικοστός αιώνας, που μόλις έληξε, ημπορεί να χαρακτηρισθεί ως ο αιώνας της Οικουμενικής Κινήσεως. Προτεσταντικής βασικώς εμπνεύσεως η κίνηση αυτή απέβλεπε στην προσέγγιση και ενότητα του κατακερματισμένου προτεσταντικού κόσμου. Γρήγορα εξελίχθηκε σε προσπάθεια ενοποίησης του χριστιανικού γενικώς κόσμου. Η κίνηση υιοθετήθηκε δυστυχώς και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία έθεσε έτσι υπό αμφισβήτηση την αυτοσυνειδησία της ως της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας,

Ο Παπισμός δεν διέπραξε το σφάλμα να μετάσχει ως μέλος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και να μεταλλαγεί σε μία από τις πολλές «εκκλησίες».

Ο Παπισμός διεκδικώντας για τον εαυτό του μέχρι και σήμερα την εκκλησιολογική αποκλειστικότητα, υπεύθυνος και πρωτουργός της διαιρέσεως, δεν διέπραξε το σφάλμα να μετάσχει ως μέλος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και να μεταλλαγεί σε μία από τις πολλές «εκκλησίες». Φραστικά πάντως και υποκριτικά επαινεί την Οικουμενική Κίνηση, την οποία επευλογεί ως προεργασία για την μετά της Ρώμης του Πέτρου και του πάπα ενότητα. Ιδιαίτερα επιχαίρει και συγχαίρει για την συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία αυτοκαταργήθηκε στην πράξη ως η μοναδική ενσάρκωση και συνέχεια της Una Sancta, εκχωρήσασα το ιδικό της πεδίο, την ιδική της ταυτότητα, στην σχισματική και αιρετική Ρώμη, στη Ρώμη του filioque, του πρωτείου εξουσίας του πάπα, των αζύμων, του καθαρτηρίου πυρός, της κτιστής χάριτος και όλων των άλλων καινοτομιών και παρεκκλίσεων.