Η ΑΡΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

Αύξησις εις την αρετήν συντελείται όταν συνεργός είναι ο ίδιος ο Θεός, ο δοτήρ παντός αγαθού. Από τον Θεόν καταβάλλεται το σπέρμα της αρετής εις τον χώρον της ψυχής του ανθρώπου και από Αυτόν λαμβάνει αύξησιν υπό τον απαραίτητον όρον να συνεργή και ο άνθρωπος δια της σπουδής του. Η αρετή θα είναι ανάλογος προς την γνώσιν και υγείαν της ψυχής. Αλλά και η μέθεξις της ψυχής επί του χυμού των αρετών θα είναι και αυτή ανάλογος προς τον δυναμισμόν της. Επ΄ αυτού είναι σαφής η αρετολογία των Πατέρων: Να μη ασκώμεν μόνον τας αρετάς, τας οποίας συμπαθούμεν ή εκείνας που ενεργούμεν ανωδύνως. «Επίσης σπουδαστέον πάσας τας αρετάς, και πάσας φυλακτέον ομοίως» τονίζει ο άγιος Νείλος ο ασκητής (PG 79,  968A). Ο δε αββάς Ιωάννης ο Κολοβός (Αποφθέγματα, 34) λέγει: «Εγώ θέλω μεταλαβείν τον άνθρωπον μικρόν εκ πασών των αρετών». Ώστε θα πρέπη η επίδοσις του Χριστιανού εις τον άθλον των αρετών να είναι καθολική. Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης γράφει εν προκειμένω εις εγκώμιόν του εις τον όσιον Εφραίμ τον Σύρον: «Ουκ έστιν ουν είδος ευρείν αρετών παρά τισι πάλαι φιλοπονηθέν, το μη και εν τούτω κατορθωθέν» (PG 46,  841). Έτερος, ο αββάς Δωρόθεος (PG 88,  1713Α), παρομοιάζει την αρετήν προς οικοδόμημα. Εξ εκάστης αρετής, λέγει, που μας δίδεται η ευκαιρία να ασκήσωμεν «δει βαλείν ένα λίθον εις την οικοδομήν και ούτω κύκλω αναφέρειν αυτήν». Τέλος ο θείος πατήρ Ιωάννης της Κλίμακος γράφει: «Ου συνίσταται διάδημα βασιλέως εξ ενός λίθου· και ου τελειούται απάθεια αν μιας αρετής και της τυχούσης αμελήσωμεν» (Κλίμαξ, Λόγος ΚΘ΄, 16, έκδ. Σωφρονίου ερημίτου, 1883, σ. 166).

Πέφτουν οι τόνοι μετά τη συνάντηση Φίλη- Ιερώνυμου! Δέσμευση υπουργού ότι δεν θα γίνουν μονομερείς ενέργειες για το μάθημα

Ρεπορτάζ
Εύη Πανταζοπούλου
Πέφτουν οι τόνοι μετά τη συνάντηση που είχαν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος με τον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη, στον απόηχο των προκλητικών απόψεων που εξέφρασε η αναπληρώτρια υπουργός Σία Αναγνωστοπούλου περί κατάργησης των δηλώσεων απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών. Μετά τον σάλο που προκλήθηκε (όχι αδίκως), ο κ. Φίλης δεσμεύθηκε ότι «δεν θα γίνουν μονομερείς ενέργειες στο θέμα των Θρησκευτικών». Από την πλευρά του, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών επεσήμανε την ανάγκη τα θέματα που έχουν σχέση με την Εκκλησία και την Πολιτεία να λύνονται σε συνεργασία και πρόσθεσε -απευθυνόμενος προφανώς στην αναπληρώτρια υπουργό Παιδείας- ότι «δεν χρειάζονται πείσματα και εμμονές».

Πατριάρχης Κύριλλος για την κατεδάφιση του Ι.Ν. στις Δρυμάδες: Eπιδιώκουν να διαταράξουν τη διαθρησκειακή ειρήνη & τάξη στην Αλβανία

Μήνυμα προς τον Προκαθήμενο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιο για την κατεδάφιση Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Δρυμάδων και την επίθεση κατά του ιερέως Χρήστου Παππά, κληρικού του Iερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους στους Αγίους Σαράντα, απέστειλε ο Αγιώτατος Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών Κύριλλος.
Αναλυτικά το μήνυμά του:
Προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ.κ. Αναστάσιο
Μακαριώτατε, αγαπητέ ἐν Κυρίῳ Αδελφέ και Συλλειτουργέ,
Με έντονη ανησυχία πληροφορήθηκα την βαρβαρική κατεδάφιση του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου του χωριού Δρυμάδες και την άγρια επίθεση κατά του ιερέως Χρήστου Παππά, κληρικού του Ιερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους στους Αγίους Σαράντα.
Αυτά τα ανοσιουργήματα εξτρεμιστών επιδιώκουν ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό: να διαταράξουν τη διαθρησκειακή ειρήνη και τάξη στην Αλβανία. Βιώνοντας παροίμες θλίψεις λόγῳ εκτροπών τις οποίες διαπράττουν στην Ουκρανία ακραίες ομάδες εθνικιστών και σχισματικών, εκφράζω την αδελφική μου συμπαράσταση προς την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας και στηρίζω αμέριστα τις προσπάθειές Σας για τη διάδοση του Ευαγγελίου και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής στη χώρα.
Ευχόμενος στην Υμετέρα Μακαριότητα καλή υγεία και κραταιά αντίληψη του Θεού, μετά της εν Χριστω αδελφικής αγάπης διατελώ.
+ ο Μόσχας καὶ Πασών των Ρωσσιών
Κύριλλος

http://www.dimokratianews.gr/

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ --- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 2

Ο π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος στο «Ενορία εν δράσει…»

Στο πρόγραμμα «Ενορία εν δράσει...» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015 ο π. Σπυρίδων Τσιμούρης, Θεολόγος θα συζητήσει το θέμα: «Τσαλακωμένη αγιότητα - η ευλογία της αποτυχίας»
με τον π. Χαράλαμπο Λίβυο Παπαδόπουλο, συγγραφέα, Εφημέριο Ιερού Ναού Αγίας Ειρήνης Ηρακλείου Κρήτης.
Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο Ευαγγελιστρίας (Βούλγαρη 50, όπισθεν Ιερού Ναού).

Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Καταλονία και το θέμα της Θράκης

Η νίκη των Αυτονομιστών στην Καταλονία επαναφέρει στην ατζέντα το θέμα της Θράκης. Οχι γιατί οι δύο περιπτώσεις παρουσιάζουν ομοιότητες, αλλά γιατί οι εξτρεμιστές που ζουν στα βόρεια σύνορά μας προσπαθούν να τις κάνουν να μοιάζουν. Οσοι παρακολουθείτε την αρθρογραφία μου στη «δημοκρατία» πιθανόν να θυμάστε ότι δέχτηκα απειλές από το τουρκοκίνητο κόμμα μειονοτικό DEP, όταν επισήμανα ότι φλερτάρει με τα όνειρα περί αυτονομίας της Θράκης. Επανέρχομαι λοιπόν σήμερα στο ζήτημα γιατί από τις εκλογές ως τώρα έχουν μεσολαβήσει πολλά περίεργα, τα οποία δεν είναι δυνατό να προσπεράσω. Το πρώτο και σημαντικό που πέρασε απαρατήρητο τις προηγούμενες ημέρες ήταν οι έξαλλοι πανηγυρισμοί του τουρκικού Τύπου για την εκλογή τριών μειονοτικών βουλευτών στη Ροδόπη.
Η κυβερνητική εφημερίδα «Γενή Σαφάκ» πανηγύρισε «για την ιστορική επιτυχία του τουρκισμού, 69 χρόνια μετά την κατάκτηση της Θράκης από τον Ελληνικό Στρατό». Ο μέχρι πρότινος μετριοπαθής βουλευτής Ιλχάν Αχμέτ έκανε δήλωση στον τουρκικό Τύπο για να ισχυριστεί έμπλεος αγανάκτησης ότι «η υπομονή των Τούρκων της Θράκης έχει αρχίσει να εξαντλείται». Αντιλαμβάνεστε ποιο είναι το κλίμα που αρχίζει να διαμορφώνεται. Τοπικά ιστολόγια στην περιοχή επισημαίνουν ακόμη κάτι που μας διέφυγε στην αναμπουμπούλα της προεκλογικής περιόδου. Ο πρωθυπουργός άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο της κατάργησης του πλαφόν 3% για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή στο μέλλον (στην Τουρκία είναι 10%). Η τοποθέτησή του αυτή είχε δύο συνέπειες: Η πρώτη ήταν να ψηφίζει μαζικά η μειονότητα ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν όρος.

Ύμνοι στα εισόδια της Κυρίας Θεοτόκου μας

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Γρηγορίου ιερομάρτυρος φωτιστού Αρμενίας.

Ἔζησε καὶ μαρτύρησε ἐπὶ αὐτοκρατορίας Διοκλητιανοῦ.

Ἦταν γιὸς τοῦ Ἀνάκ, ὁ ὁποῖος ἦταν συγγενὴς τοῦ βασιλιὰ τῆςἈρμενίας Κουσαρῶ. Ὁ πατέρας τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς ὑπεύθυνους γιὰ τὴ δολοφονία τοῦ βασιλιὰ τῆς Ἀρμενίας. Οἱ Ἀρμένιοι γιὰ νὰ ἐκδικηθοῦν σκότωσαν τὸν Ἀνὰκ καὶ τὴν οἰκογένειά του, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Γρηγόριο καὶ ἕναν ἀδελφό του. Μετὰ ἀπὸ χρόνια ὁ γιὸς τοῦ Κουσαρῶ, ὁ Τηριδάτης, συνέλαβε τὸν Γρηγόριο ἐπειδὴ ἦταν χριστιανὸς καὶ τὸν βασάνισε σκληρά. Ὅταν δὲ ἔμαθε ὅτι πρόκειται γιὰ τὸ γιὸ τοῦ Ἀνάκ, ὁ ὁποῖος εὐθυνόταν γιὰ τὴ δολοφονία τοῦ πατέρα του, διέταξε νὰ τὸν ρίξουν σὲ λάκκο μὲ φίδια καὶ ἄλλα ἑρπετά. Ὁ Γρηγόριος ὄχι μόνο δὲν ἔπαθε τίποτα ἀλλὰ ἐπέζησε γιὰ 15 χρόνια τρεφόμενος μὲ τὸ ψωμὶ ποὺ τοῦ πήγαινε κρυφὰ μιὰ χήρα.

Κάποια στιγμὴ ὁ Τηριδάτης παραφρόνησε. Ἡ ἀδελφή τοῦ βασιλιὰ ἄκουσε μία μέρα φωνή, ἡ ὁποία τῆς ἔλεγε πὼς ἂν ἤθελε νὰ θεραπευτεῖ ὁ ἀδελφός της θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλευθερώσουν τὸν Γρηγόριο. Πράγματι ὅταν βγῆκε ἀπὸ τὸν λάκκο ὁ Ἅγιος θεράπευσε τὸν βασιλιά. Ἐξεδήμησε εἰς Κύριον ἐν εἰρήνῃ.

Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου.

Η διακοπή του μνημοσύνου του αιρετικού Βαρθολομαίου είναι επιταγή Θεού και καθήκον παντός Ορθοδόξου. Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου. Πότε άραγε θα καταστή δυνατή η σύγκλησις ταύτης; Και όταν ποτέ ήθελε συγκληθή, τι Σύνοδος θα είναι άραγε; Θα είναι γνησία ή ληστρική; Όταν οι Ορθόδοξοι Ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως έκοψαν το μνημόσυνον του Επισκόπου Νεστορίου, ανέμενον την κρίσιν Συνόδου; Ευτυχώς όχι. Η Σύνοδος πράγματι συνεκλήθη εις την Κων/πολιν. Ποία όμως ήτο η κρίσις αυτής; Εδικαίωσεν τον Νεστόριον και ανεθεμάτισε τους Ορθοδόξους!... «Ο κοινωνών Βαρθολομαίω αιρέσει κοινωνεί. Ο μνημονεύων Βαρθολομαίον συνεπάγεται μετά τούτου τη αιρετική απωλεία. Ο μη μνημονεύων Βαρθολομαίον και τους συν αυτώ, αποτειχίζει εαυτόν εκ «Ψευδεπισκόπων και Ψευδοδιδασκάλων», λέγει το Πνεύμα το Άγιον εν τη Εκκλησία (ΙΕ Κανών ΑΒ Συνόδου). Οι μη κοινωνούντες Βαρθολομαίω και τοις συν αυτώ είναι «τιμής και αποδοχής άξιοι, ως οι Ορθόδοξοι» παραγγέλουσιν οι Άγιοι δια του αγίου Σωφρονίου Ιεροσολύμων (Αγ. Σωφρονίου Ιεροσολύμων, P.G. 87,  3372A) και του ΙΕ΄Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου». Η μετά της αιρέσεως  κοινωνία, πως είναι δυνατόν να διατηρήση την ορθόδοξον ιδιότητα του Πληρώματος της Εκκλησίας και την υπόστασιν Αυτής;

Μακαρίου του Αιγυπτίου περί προσευχής

Το αληθινό θεμέλιο της προσευχής είναι αυτό· να προσέχει ο προσευχόμενος στους λογισμούς του και να ενεργεί μέσα σε βαθειά ησυχία και ειρήνη την προσευχή, ώστε να μη σκανδαλίζονται οι βλέποντές μας. Ο προσευχόμενος έτσι, εάν δεχθεί τη χάρη του Θεού και τελειοποιηθεί, αυτός θα μπορέσει να παραμείνει στην κατάσταση της πνευματικής ησυχίας μέχρι το τέλος του βίου του και θα οικοδομήσει πνευματικώς πολλούς. Γιατί, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, «ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης». Εκείνοι που χρησιμοποιούν κραυγές στην προσευχή τους, ομοιάζουν θορυβοποιούς και δεν μπορούν να προσευχηθούν σε όλα τα μέρη, ούτε στους ναούς, ούτε σε κατοικούμενες περιοχές, αλλά μονάχα στην έρημο, κατά την επιθυμία τους. Εκείνοι δε που προσεύχονται εσωτερικά ωφελούν όλους σε κάθε περίσταση.

Ομιλίαι Πνευματικαί, σελ. 44.

π.Θεόδωρος Ζήσης, Συπληρωματικά στην Κυριακή προ της Υψώσεως του Τ. Σταυρού

http://impantokratoros.gr/4D6DF138.el.aspx

https://www.youtube.com/watch?v=TJpiYepgNBo

Νείλου του Ασκητού -- Περί ησυχίας

Η ησυχία είναι ωφέλιμη, γιατί εκείνο που βλάπτει δεν βλέπεται, κι΄ εκείνο που δεν βλέπεται δεν διαβαίνει στην διάνοια. Εκείνο δε που δεν υπάρχει στην διάνοια δεν κινεί την φαντασία δια της μνήμης· και εκείνο που δεν κινεί την μνήμη, δεν ερεθίζει το πάθος· αφού το πάθος δεν κινείται, η ψυχή έχει βαθειά γαλήνη και ειρήνη. Γι΄ αυτό και ο Μωϋσής ο σοφώτατος, αν και είχε την επιμέλεια και την φροντίδα του λαού των Ιουδαίων, έστηνε την σκηνή του έξω από τα πλήθη σε απομακρυσμένους τόπους, για ν΄ αποφύγει, όσο το δυνατό, τις ενοχλήσεις και για να έχει ήσυχους τους λογισμούς, ώστε να σκέπτεται με γνώση όσα είναι χρήσιμα στην ψυχή. Γι΄ αυτό το λόγο ο Ιησούς του Ναυή δεν έβγαινε από την σκηνή του, αποφεύγων έτσι την βλάβη από την μη απαραίτητη θέα των εξωτερικών πραγμάτων. Γι΄ αυτό και ο Ηλίας και ο Ελισσαίος, άφησαν την Ιουδαία και κατοίκησαν στο όρος Κάρμηλος. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής επίσης, εγκατέλειψε τα Ιεροσόλυμα και ζούσε στην έρημο του Ιορδάνου. Και ο Ιερεμίας, παρ΄ ότι ήταν υποχρεωμένος να ευρίσκεται μεταξύ του λαού για να προφητεύει, όμως μη υποφέρων τις παρανομίες του, έλεγε κλαίοντας· «Ποιος θα μου δώσει ένα μακρυνό τόπο στην έρημο, για να φύγω και να εγκαταλείψω τον λαόν αυτόν;». Προτιμούσε να συγκατοικεί με τα θηρία, που δεν βλάπτουν την ψυχή, παρά με τους συνανθρώπους και να βλάπτεται ψυχικώς απ΄ αυτούς. Αλλά το σπουδαιότερο απ΄ όλα, είναι το ότι ο Κύριος, παρ΄ ότι ήταν ανώτερος από κάθε βλάβη, έφευγε από τα πλήθη, μόλις του εδίδετο η ευκαιρία και έμενε στις ερήμους. Με αυτό ήθελε να δείξει σε εκείνους που έχουν την δυνατότητα να διακρίνουν, πόσο χρήσιμη είναι η ησυχία, αλλά και να βεβαιώσει με κάθε τρόπο, ότι αυτοί που προτιμούν τον μοναστικό και αναχωρητικό βίο, καταστέλλοντες τα πάθη δια της ησυχίας, υπερέχουν εκείνων που εκλέγουν τον γάμον και ζουν μέσα στον κόσμον, έστω και αν διακρίνονται για την σεμνότητα του βίου των.                                                                    

Νείλου Ασκητού, Migne,  PC  79,  1073-1076.      

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ --- Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἐν Πειραιεῖ τῆ 29^ῃ/9/2015

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ.κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε τήν ἀκόλουθη συγχαρητήριον ἐπιστολήν πρός τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Σερβίας κ.κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΝ διά τήν ἐξαίρετον πρότασι Αὐτοῦ πρός τούς Προκαθημένους τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν διά τήν ἀναγνώρισι τῶν Ἁγίων Η΄ καί Θ΄Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὑπό τῆς μελλούσης νά συνέλθῃ Πανορθοδόξου Συνόδου.

ΕΚ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29^ῃ Σεπτεμβρίου 2015

Πρός Τόν

Μακαριώτατον

Ἀρχιεπίσκοπον Πεκίου

Μητροπολίτην Βελιγραδίου καί Καρλοβικίου

καί Πατριάρχην τῶν Σέρβων

Κύριον κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΝ

Εἰς ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Πάνυ εὐλαβῶς καί μετά πλείστης τιμῆς καί υἱϊκῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης προάγομαι ὅπως ἐπικοινωνήσω μετά τῆς περισπουδάστου  μοι Ὑμετέρας Μακαριότητος, τοῦ πολιοῦ Προκαθημένου τῆς κατά Σερβίαν Ἁγιοσαββιτικῆς Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Γνωστόν τυγχάνει τό πολυσχιδές καί ἐπίμοχθον ἔργον τό ὁποῖον ἐπιτελεῖ ἡ Ὑμετέρα Σεπτή Μακαριότης τόσον διά τόν εὐαγγελισμόν τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, ὅσον καί διά τόν ἐπιστηριγμόν ὑλικόν καί πνευματικόν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἐν τῇ Ὑμετέρᾳ Θεοφρουρήτῳ κανονικῇ δικαιοδοσίᾳ, τῷ Σεπτῷ Πατριαρχείῳ Σερβίας.

Ὡς γνωρίζετε ἡ οἰκονομική περιπέτεια τῆς Ἑλλάδος συμπαρασύρει τόν Ὀρθόδοξον Ἑλληνισμόν εἰς τραγικόν -ἀνθρωπίνως- ἀδιέξοδον ἐκ τοῦ ὁποίου ἡ πανσθενουργός δεξιά τοῦ Ὑψίστου, εἰς τήν ὁποίαν μόνον ἐλπίζομεν, δύναται ἀποφασιστικῶς νά ἐξάγῃ αὐτόν. Ὡσαύ-τως καί ἡ διοικοῦσα καθ’ Ἑλλάδα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία βιοῖ ἐντόνως τήν τραγικότητα τῆς καταστάσεως, συμπάσχουσα μετά τῶν πιστῶν τέκνων Αὐτῆς γεγονός τό ὁποῖον καθιστᾶ δυσχερή τήν ἐνασχόλησιν μετά σοβαρῶν θεολογικῶν καί δογματικῶν θεμάτων.

Κάποιοι ηγούμενοι επί αγίου Θεόδωρου, έχοντες τα μοναστήρια τους και μνημονεύοντες των αιρετικών, ενόμιζον, ότι πράττουν έργον θεάρεστον και διακριτικόν, προς τους οποίους έγραψε ο Όσιος Πατήρ:

«και τώρα δέξαι μου, τιμιώτατε πάτερ, ομιλούντα πιο ελεύθερα. Δέν τυγχάνει εκτός ευθύνης, το να συλληφθής, δηλαδή άπό ανθρώπους τού βασιλέως και να παραμείνης παρά ταύτα ελεύθερος... Εάν η οσιότις σου ουδέν έπαθε εκ των ανωτέρω (των βασάνων δηλαδή που ύπεβάλοντο οι πιστοί), μετά τήν σύλληψιν, συγχώρα με, αλλά έπλανήθης αδελφέ. Και μή μου δικαιολογήσαι, πως διατηρείς ασφαλείς τας εκκλησίας και τάς άγιογραφίας των ναών, ώς καί τό μνημόσυνον του πατριάρχου. Τα παρόμοια και άλλοι πεπτωκότες φλυαρούσιν. Τα ανωτέρω δεν δύνανται να διατηρηθούν, εκτός, εάν εγένετο προδοσία της ορθοδόξου ομολογίας. Διότι σε παρακαλώ, ποια η ωφέλεια, όταν εμείς που λεγόμεθα και είμεθα ναός του Θεού, έχουμε καταστραφή (δια της μη ομολογίας), με το να περιποιούμεθα άψυχους ναούς;... Αλλοίμονον, άλλοι να αποθνήσκουν, άλλοι να εξωρίζονται, άλλοι να μαστιγώνονται, άλλοι να φυλακίζωνται, άλλους να φιλοξενούν τα όρη, αι ερημίαι, οι βράχοι και τα σπήλαια, και εμείς διαμένοντες στα σπίτια μας να νομίζωμεν, ότι θα παραμείνωμεν αβλαβείς. Ουδόλως...».Ταύτα είπα από αγάπη προς σε και ως υπενθύμισιν, ότι οι τα τοιαύτα πράττοντες είναι άξιοι τιμωρίας...».

(P.G.99,1365 AC).

Μη ξεχνάς:

Πολλάκις βλέπουμε την φανεράν αμαρτίαν του αδελφού μας, αλλά δεν βλέπουμε την κρυπτήν μετάνοιά του. Μόνον ο Θεός κρίνει τα κρυπτά της καρδίας…

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Chants

Όσιος Θεοδόσιος ο κοινοβιάρχης: Από την Ορθόδοξον Πίστιν δεν παρεκκλίνομεν ούτε προδίδομεν (άπαγε!) την ευσέβειαν, έστω και αν πρόκειται να μας δώσετε μυρίους θανάτους.

Επιστολή του Οσίου Θεοδοσίου του κοινοβιάρχου.

Προς τον Μονοφυσίτην Βασιλέα της Κων/πόλεως Αναστάσιο.

Επειδή μας εμήνυσες να κάμωμεν ένα από τα δύο ταύτα, ήτοι ή να συμφωνήσωμεν εις την Μονοφυσιτών γνώμην, ή μένοντες εις τα ορθά των Πατέρων Δόγματα, να λάβωμεν βίαιον θάνατον, γίνωσκε ότι προτιμώμεν τον θάνατον και όχι μόνον ημείς δεν παρεκκλίνομεν ποσώς από την αλήθειαν, αλλά και όσους άλλους παρασύρατε και γίνουν ομόφρονές σας, ημείς αναθεματίζομεν, και εάν χειροτονήσετέ τινα από τους Μονοφυσίτας ημείς δεν τον δεχόμεθα. Μη γένοιτο, Χριστέ Βασιλεύ, να παραιτηθώμεν από την Ορθοδοξίαν έστω και μικρόν τι, αλλά καν τους Αγίους τούτους Τόπους ίδωμεν εις το πυρ παραδεδομένους, καν άλλο τι πάθωμεν, δεν αλλάσσομεν γνώμην, καν εις λεπτά τεμάχια τα σώματά μας ελεεινώς αν κατακόψωσιν, αλλά τας  Αγίας τέσσαρας Συνόδους πιστεύομεν, από τας οποίας η πρώτη των τιη΄(318) Πατέρων έγινε κατά του Αρείου, εις την Νίκαιαν, τον οποίον αναθεμάτισαν, ότι τον Υιόν του Θεού εδογμάτιζεν ο δυσσεβής της του Πατρός ουσίας αλλότριον. Η Δευτέρα κατά Μακεδονίου, όστις εβλασφήμει εις το Πνεύμα το Άγιον. Η Τρίτη κατά Νεστορίου συνηθροίσθη εις Έφεσον, όστις εφλυάρει κατά της οικονομίας του Χριστού μας μιαρά και άτοπα, η δε Τετάρτη των χλ’(630) θεοφόρων Πατέρων εις την Χαλκηδόνα, οι οποίοι ομοφρονούντες με τους άλλους, αφώρισαν τον Ευτυχή και Νεστόριον, και μακράν της Εκκλησίας εδίωξαν και εκράτυναν την Αποστολικήν Πίστιν, δογματίζοντες ξένους της Εκκλησίας Χριστού τους αλλοτριόφρονας. Από ταύτην λοιπόν την Ορθόδοξον Πίστιν δεν παρεκκλίνομεν ούτε προδίδομεν (άπαγε!) την ευσέβειαν, έστω και αν πρόκειται να μας δώσετε μυρίους θανάτους. Η δε ειρήνη του Θεού η πάντα νουν υπερέχουσα να είναι φύλαξ και οδηγός του κράτους σου.

Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας, εορτάζει την μνήμην του την 11^ην Ιανουαρίου.

σ.σ. Οι λυκοποιμένες οικουμενιστές Πατριάρχαι,  Αρχιεπίσκοποι,  Επίσκοποι και λοιποί Κληρικοί και τινες λαϊκοί θεολόγοι, υπέγραψαν το 1990 στο Σαμπεζύ την Συμφωνία με τους Μονοφυσίτες, ομολογούντες ότι οι Ορθόδοξοι Πατέρες της Αγίας Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου έκαναν λάθος!!!

ΝΕΑ ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

 Υπάρχει μία σύγχυσις για την σημασίαν των φιλοκαλικών κειμένων. Πολλοί νομίζουν, ότι φιλοκαλικά κείμενα είναι μόνον όσα είναι ενσωματωμένα στην γνωστήν «Φιλοκαλίαν». Πρόκειται περί αγνοίας. Οι εκδόται της «Φιλοκαλίας», άγιοι Νικόδημος ο Αγιορείτης και Μακάριος Κορίνθου, συνέλεξαν, από αγιορειτικές βιβλιοθήκες τα καλλίτερα, κατά την γνώμη τους, Πατερικά, Νηπτικά και Ασκητικά κείμενα και τα εξέδωκαν το 1782 στην Βενετία σε ένα τόμον 1200 σελ. μεγάλου σχήματος. Η «Φιλοκαλία» εγνώρισεν επανειλημμένες εκδόσεις με τελευταίαν την του Αλεξ. Παπαδημητρίου σε 5 τόμους, τον δε τίτλον της εδανείσθησαν προφανώς οι εκδόται από την «Φιλοκαλίαν» των αγίων Βασιλείου του Μεγάλου και Γρηγορίου του Θεολόγου, αποτελουμένην επίσης από ανθολόγησιν Πατερικών κειμένων. Αλλά οι ανθώνες, οι λειμώνες και οι κήποι των αγίων Πατέρων είναι ανεξάντλητοι, απέραντοι και σε πολλά σημεία παρθενικοί, γιατί ακόμη κανείς δεν έδρεψε τα εν αγίω Πνεύματι ευωδιάζοντα θείως άνθη των λόγων των. Όμως και εκείνα τα ιερά κείμενα που εξεδόθησαν παλαιότερα, είναι σε ολίγους γνωστά και δυσνόητα λόγω της αρχαίας γλώσσης των και των πνευματικών όρων των. Δια τούτο ακριβώς, προτιθέμεθα να προσφέρωμεν στους εν Χριστώ αδελφούς, την αυθεντικήν σοφίαν των αγίων Πατέρων σε γλώσσαν εύληπτον και κατανοητήν και με σχολιασμόν όπου χρειάζεται.                                                       

Εκ των κειμένων αυτών παραθέτομεν εν μεταφράσει στους «Αθωνικούς Διαλόγους», ως «δείγμα γραφής», από το βιβλίον του μακαρίτου Διονυσίου Τρίκκης «Ο Ανατολικός Μοναχισμός», με την ελπίδα εν προσευχή, ότι συντόμως θα εκδοθούν ενιαίως σε ένα τόμον με σχετικήν Εισαγωγήν και Σχόλια. 

"Μιναρέδες - οι λόγχες του Ισλάμ στην Ευρώπη"

Εξαιρετική, καθόλου κουραστική και απόλυτα τεκμηριωμένη η ομιλία:

Πηγή :  http://opaidagogos.blogspot.ca/

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Κυριακού αναχωρητού, Πετρωνίας μάρτυρος.

Ἦταν ἄνθρωπος ποὺ καλλιεργοῦσε ὑπομονήν καὶ πραότητα. Γι' αὐτὸ καὶ πέτυχε στὴν ἀσκητική του ζωή.

Γεννήθηκε στὴν Κόρινθο τὸ 5^ο αἰῶνα, ἀπὸ ἱερέα πατέρα, τὸν Ἰωάννη. Τὴν μητέρα του τὴν ἔλεγαν Εὐδοξία καὶ εἶχε ἀδελφὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κορίνθου Πέτρο.

Ἀπὸ ἱερατικό, λοιπόν, γένος ὁ Κυριακός, σὲ νεαρὴ ἡλικία πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὴ Λαύρα τοῦ Μεγάλου Εὐθυμίου. Ἐκεῖ, ὁ Μέγας Εὐθύμιος, τὸν ἔκανε μοναχὸ καὶ τὸν ἔστειλε στὸν ἀσκητὴ Γεράσιμο. Ὅταν πέθανε ὁ Γεράσιμος, ὁ Κυριακὸς ἐπέστρεψε στὴν Λαύρα τοῦ Εὐθυμίου, ὅπου μὲ ζῆλο καλλιεργοῦσε τὶς ἀρετές του, ὥσπου κάποια στάση ποὺ ἔγινε στὴ Λαύρα τοῦ Εὐθυμίου τὸν ἀνάγκασε νὰ πάει στὴ Λαύρα τοῦ Σουκᾶ.

Ἐκεῖ 40 χρονῶν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καὶ ἀνέλαβε τὴν ἐπιστασία τοῦ Σκευοφυλακίου. Ἐκεῖνο ποὺ τὸν διέκρινε ἀπέναντι στοὺς συμμοναστές του, ἦταν ὁ γαλήνιος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο τοὺς ἀντιμετώπιζε, γι’ αὐτὸ καὶ ἦταν παράδειγμα πρὸς μίμηση ἀπὸ ὅλους.

Ἑβδομήντα χρονῶν ὁ Κυριακός, ἔφυγε καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ μὲ ὑπομονὴ γύρισε πολλὰ μοναστήρια καὶ σκῆτες, ὅπου ἔζησε μὲ αὐστηρότατη ἄσκηση. Τελικά, πέθανε 107 χρονῶν, καὶ σὲ ὅλους ἔμεινε ἡ ἐνθύμηση τοῦ ἀσκητή, ποὺ ἔδειχνε «πραότητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους». Πραότητα, δηλαδή, σ’ ὅλους ἀνεξαίρετα τοὺς ἀνθρώπους.

Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος

Ἡ ψυχρότητα στὴν προσευχὴ ὀφείλεται εἴτε σὲ ψυχικὴ κόπωση εἴτε σὲ πνευματικὸ κορεσμὸ εἴτε σὲ σωματικὲς ἀπολαύσεις καὶ ἀναπαύσεις εἴτε σὲ πάθη, ποὺ κυριεύουν τὴν ψυχή, προπαντὸς στὴν ἔπαρση. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐνάντια στὴν πνευματικὴ ζωή, μέσα στὴν ὁποία κεντρικὴ θέση κατέχει ἡ προσευχή. Ἔτσι, πρῶτα καὶ κύρια προκαλοῦν τὸ στέρεμα τῆς πηγῆς τῆς προσευχῆς μέσα μας. Αὐτό, ὅμως, μπορεῖ νὰ oφείλεται καὶ σὲ ἀπομάκρυνση τῆς χάριτος, ποὺ συμβαίνει μὲ θεία παραχώρηση. Και να γιατί:Καὶ νὰ γιατί:Καὶ νὰ γιατί:

Ὅταν ἡ ψυχὴ μας φλέγεται ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ μας ξεχύνεται ὁλόθερμη προσευχή, δὲν ἔχουμε παρὰ ἐλεητικὴ ἐπίσκεψη τῆς χάριτος. Ἐμεῖς ὅμως, ὅταν ἡ εὐλογημένη αὐτὴ κατάσταση παρατείνεται γιὰ πολύ, νομίζουμε ὅτι κατορθώσαμε κάτι σπουδαῖο μὲ τὸ δικό μας ἀγώνα καὶ κυριευόμαστε ἀπὸ τὴν κενοδοξία.

Ι.Μ. Εσφιγμένου - Καθηγούμενος +Αρχιμ. Μεθόδιος - Ιερομ. Γρηγόριος Εσφιγμενίτης

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=11451

Μέγας Αθανάσιος: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου"

Ο Μέγας Αθανάσιος απαντά στην ερώτηση "Πως και τινές αιρετικοί ποιούσι πολλάκις σημεία": "Τούτο ημάς ουκ οφείλει ξενίζειν. Ηκούσαμεν γαρ του Κυρίου λέγοντος, ότι πολλοί εν εκείνη τη ημέρα ερούσι: "Κύριε, ουκ εν τω σω ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν;" και ερεί αυτοίς: "Αμήν λέγω υμίν, ουδέποτε έγνων υμάς, αποχωρήται απ' εμού εργάται της ανομίας". Και πρόσεξε πως, συνεχίζει ο άγιος Πατήρ: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου".