π. Θεόδωρου Ζήση : Διαθρησκειακὲς Συναντήσεις, Ἄρνησις τοῦ Εὐαγγελίου καὶ προσβολὴ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων

Γρά­φει: «Ἂς μᾶς ξε­κα­θα­ρί­σουν λοι­πὸν με­ρι­κοὶ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοὶ ἡ­γέ­τες ὅ­τι ἔ­χουν προ­σχω­ρή­σει σ' αὐ­τὴν τὴν “προ­ο­δευ­τι­κὴ” ἄ­πο­ψη, γι­ὰ νὰ κα­θο­ρί­σου­με καὶ ἐ­μεῖς τὴν στά­ση μας ἀ­πέ­ναν­τί τους, τὴν ὁ­ποί­α οὕ­τως ἢ ἄλ­λως εἴ­μα­στε ὑ­πο­χρε­ω­μέ­νοι νὰ κα­θο­ρί­σου­με, δι­ό­τι δι­α­φο­ρε­τι­κά, κοι­νω­νοῦ­με καὶ ἐ­μεῖς “τοῖς ἔρ­γοις αὐ­τῶν τοῖς πο­νη­ροῖς” (Β' Ἰ­ω. 11). Ἐ­μεῖς ἐ­πι­θυ­μοῦ­με νὰ ἔ­χου­με κοι­νω­νί­α ὄ­χι πρὸς τοὺς ἀ­κοι­νω­νή­τους, ἀλ­λὰ πρὸς τοὺς ἁ­γί­ους καὶ πι­στοὺς ὅ­λων τῶν ἐ­πο­χῶν, νὰ πι­στεύ­ου­με ὅ­πως ἐ­πί­στευ­αν ὅ­λοι οἱ πρὸ ἡ­μῶν Ἅ­γι­οι Πα­τέ­ρες, στοὺς ὁ­ποί­ους πει­θό­με­θα καὶ ὑ­πα­κού­ου­με»

Τελικά την έβαλαν φυλακή διότι δεν υπήκουσε στην εντολή του Αρείου Πάγου να εκδίδει άδειες "γάμου" σε ομοφυλόφιλους, αλλά υπακούει στην Αγία Γραφή, όπως δήλωσε στον Δικαστή στις Η.Π.Α.!!!

A county in the US state of Kentucky has started issuing marriage licenses to gay couples after the county clerk was jailed for refusing to do so.

http://www.bbc.com/news/world-us-canada-34155775

Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόσην αμαρτία.

Ο Χριστοφόρος (=ο Παπουλάκος),  βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του.                                                                                                                                                                                                        

–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξεν ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ…                                                                                                                                                                                                                                     

Η Ορθοδοξία είναι η αποκάλυψη του Θεού με την ενανθρώπιση του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος.

Δεν είναι δηλαδή η Ορθοδοξία απλώς μία θρησκευτική τελετουργία ή θρησκευτική γνωσιολογία και θρησκευτικός στοχασμός. Στην Ορθοδοξία συντελείται η προσωπική κοινωνία και συνάντηση του πιστού με τον Θεό, ο Οποίος στις σχέσεις Του με τον άνθρωπο δεν είναι μόνο Θεός , αλλά Θεάνθρωπος. Και η συνάντηση και κοινωνία του πιστού με τον Θεάνθρωπο συντελείται με την βιωματική ένταξή του στο Σώμα του Χριστού, την Αγία Εκκλησία Του και την μέθεξη της Θείας Χάριτος με τα μυστήρια της Εκκλησίας. Χωρίς την βιωματική αυτή ένταξη είναι αδύνατη η λύτρωση, η αναγέννηση και τελείωση του ανθρώπου. Η Ορθοδοξία ως καθαρώς πνευματική βασιλεία του Χριστού έχουσα αποκλειστικό σκοπό την πνευματική αναγέννηση, απολύτρωση και θέωση του ανθρώπου, αποτελεί την μοναδική δυνατότητα για την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και συνεπώς κοινοτήτων με ανθρώπινο πρόσωπο, όπως απέδειξε με την δισχιλιετή προσφορά Της στην ανθρωπότητα.

Τὸ θαῦμα τῆς Παναγίας εἰς Ὀρχομενόν --- Τοῦ Ἀρχιµανδρίτου Νεκταρίου Ζιόµπολα

Τελευταῖα, ἔντονα ἀκούγονται τὰ γερµανικὰ ἐγκλήµατα. Κατ᾽ ἐξοχὴν ἡ ὁµαδικὴ ἐκτέλεση ἀθῴων πολιτῶν στὸ ∆ίστοµο Βοιωτίας. Ὄντως τὴν 10ην Ἰουνίου 1944, 218 κάτοικοι σφαγιάσθηκαν. Τί προηγήθηκε τῆς σφαγῆς στὴν περιοχή; Συµπλοκὴ - µάχη µεταξύ τοῦ ΕΛΑΣ καὶ γερµανικῆς µονάδος µὲ ἀπώλεια 6 γερµανῶν καὶ περὶ τοὺς 15 Ἕλληνες. Τὸν θάνατον τῶν 6 Γερµανῶν θὰ πληρώσουν ἀθῷοι. Μεταξὺ αὐτῶν ἦσαν καὶ περὶ τὰ 20 βρέφη καὶ περὶ τὰ 40 παιδιὰ καὶ ἔφηβοι. Τῆς σφαγῆς αὐτῆς προηγήθηκε ἐκείνη τῶν Καλαβρύτων. Στὶς 13.12.1943, περὶ τοὺς 125 ἀθῶοι, µεταξὺ αὐτῶν καὶ 15χρονα παιδιά. Ρίγη συγκινήσεως σ᾽ ὅσους περ- νόντας βλέπουν τὸ χῶρο ἐκτελέσεων. Ὡς ἕνα τρίτο ὁµαδικὸ µακελλειὸ ἀθῴων τῆς γερµανικῆς φρίκης, ὅπου ἐκτελέσθηκαν λόγω ἀντιποίνων µὲ µυδράλλια 212. Πηγαίνοντας ἀπὸ Τρίπολη ἀπὸ τὸν παλαιὸ δρόµο, πρὸ τῆς Μεγαλοπόλεως ὀρθώνεται τεράστιος Σταυρός. Στὴ Μεγα- λόπολη τὸ τραγικὸ γεγονὸς θυµίζεται: «Ὁδὸς 212 ἐκτελεσθέντων». Κάτι παρόµοιο θὰ συνέβαινε καὶ στὸν Ὀρχοµενὸ Βοιωτίας - µικρὴ πόλη -, ὅµως ἡ Παντάνασσα, µὲ δυναµικὴ ἐπέµβαση τὴν µαταίωσε.

Ἀναγνώρισις ἁμαρτωλῶν δικαιωμάτων;

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Εντυπωσιάζουν µερικοὶ ἀρχιερεῖς µὲ τὶς ἀντιλήψεις τους γιὰ τὸ χριστιανικὸ ἦθος, τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοὺς ἱεροὺς κανόνες. Προσπαθοῦν νὰ ἀλλοιώσουν τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς πίστεώς µας. Θέλουν νὰ γίνονται ἀρεστοὶ στοὺς ἄπιστους καὶ νὰ ἀπολαµβάνουν τὴν κοσµικὴ δόξα. Ἀδιαφοροῦν ἐὰν γίνονται σκανδαλοποιοί, γιατί τοὺς σκανδαλιζόµενους τοὺς θεωροῦν περιορισµένης ἀντίληψης καὶ ἀνόητους θρησκόληπτους. Ἕνα κροῦσµα αὐτῆς τῆς νοοτροπίας συνέβη πρόσφατα, ὅταν γνωστὸς καὶ µὲ µεγάλο ὄνοµα ἀρχιερέας τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου εἰσηγήθηκε στὴν εἰδικὴ ἐπιτροπή, ποὺ προετοιµάζει τὴ Μεγάλη Σύνοδο τῶν Ὀρθοδόξων καὶ θὰ συγκληθεῖ τὸ 2016 στὴν Κωνσταντινούπολη, νὰ γίνει λόγος γιὰ «τὰ δικαιώµατα τῶν σεξουαλικῶν µειονοτήτων καὶ πρέπει νὰ προστατεύονται ἀπὸ κάθε εἴδους διάκριση καὶ ἀπὸ ἄδικους διωγµούς». ∆ὲν ἔχουµε δικαίωµα νὰ τοὺς ταπεινώνουµε. Ἆραγε µπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ ὑπερασπιστεῖ τοὺς ὁµοφυλοφίλους; Μπορεῖ νὰ τοὺς δεχτεῖ χωρὶς νὰ τοὺς ἐλέγξει γιὰ τὸ βδελυρὸ ἁµάρτηµά τους; Προφανῶς ὄχι. Καὶ ἂς ὑποστηρίζει τὸ ἀντίθετο ὁ συγκεκριµένος ἀρχιερέας.

Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:

Πρέπει, λοιπόν, ως λογικοί που είμεθα, να μάθωμεν ότι οι πειρασμοί και αι διάφοροι θλίψεις αποστέλλονται από τον Θεόν δια την ψυχικήν ωφέλειάν μας και ότι δι’ αυτών ο Κύριος μας παρέχει πολλάς ευεργεσίας. Πρώτον, ότι δια των πειρασμών αποκαλύπτονται οι πονηροί λογισμοί, οι οποίοι μας διακατέχουν κρυπτώς. Κατόπιν αφού τους ανακαλύψωμεν, γνωρίζοντες την αθλιότητά μας αυτήν, προσθέτομεν εις την ψυχήν μας ταπεινοφροσύνην αληθινήν και ασχημάτιστον. Εξ άλλου αποκαλύπτεται και η ματαία οίησίς μας κατά το ψαλμικόν, «διέκυψαν πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν, όπως αν εξολοθρευθώσιν εις τον αιώνα του αιώνος».

ΑΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στρατοκόποι ἀέναοι σ᾿ αὐτόν τον κόσμο ἀδιάκοπα βαδίζουμε -ἤ μᾶλλον τρέχουμε- γιά νά προλάβουμε «νά κάνουμε κάτι»· εἶναι τρομακτικά σύντομη ἡ πορεία μας. Τό   νιώθουμε αὐτό ἰδιαίτερα στή γοργή ἀνακύκληση τῶν ἑορτῶν, στό γρήγορο πέρασμα ἀπό τήν προηγούμενη χρονολογία στήν ἑπόμενη. Ποιό νά ᾿ναι τό νόημα τοῦ δρόμου μας, ποιά ἡ ἀφετηρία καί ποῦ ὁριοθετεῖται τό τέρμα του; «Ἀπ᾿ το μηδέν προήλθαμε καί στό μηδέν τραβᾶμε», ἀκούγεται ὁ καημός τοῦ ὑλιστῆ, πού δέν ἀντιλαμβάνεται παρά μόνο τήν ὁριζόντια πεπερασμένη διάσταση, ἀπό τό λίκνο ὥς τό μνῆμα. Παρόμοια σκέπτονται κι ὅλοι ὅσοι δέν ἔνιωσαν τήν εὐλογία τῆς πίστεως. Γιά τόν πιστό ὅμως ἡ ζωή ἔχει εὐγενική προέλευση και προορισμό: τήν ἀληθινή ζωή, τον Δημιουργό καί Πατέρα μας. Ἀπό τήν ἀγάπη του ξεκινᾶ, στό ἔλεός του ἐκτυλίσσεται καί στήν αἰώνια δόξα τῆς βασιλείας του καταλήγει. Στήν προοπτική τῆς πίστεως παίρνει ἄλλη, αἰώνια, διάσταση ἡ τόσο μικρή, σκληρή καί πικρή ζωή μας. Γίνεται τό πολύτιμο σκαλοπάτι, πού μᾶς ἀνεβάζει στήν αἰωνιότητα.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ο Άγιος Νικόδημος για την Κοίμηση της Θεοτόκου (Στ)

http://impantokratoros.gr/10AA4AF9.el.aspx

https://www.youtube.com/watch?v=ObLCeO9dNXE

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς":

Σχετικά με τον διαφιλονικούμενο Ισαάκ τον Σύρο

Αν οι "Ασκητικοί Λόγοι", τους οποίους δεν έχω διαβάσει, είναι και δογματικοί, περιέχουν δηλαδή στοιχεία τα οποία συμβάλλουν και προάγουν το Ορθόδοξο Τριαδικό Δόγμα, τότε μπορεί κανείς να συμφωνήσει ως προς την αγιότητα του αναφερόμενου Ισαάκ του Σύρου. Αν είναι απλώς "Λόγοι", που οδηγούν πρακτικά στην πρόσκτηση αρετών, δεν είναι.

Παρόμοιοι "λόγοι αρετίζοντες" υπάρχουν σε πολλές δοξασίες. Ανευρίσκονται σε όλα σχεδόν τα ανά τον κόσμο θρησκεύματα μη εξαιρουμένου και του ελευθεροτεκτονισμού. Και οι ημέτεροι πρόγονοι δεν υστέρησαν. Πλην, το να είναι κανείς ενάρετος, δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα και Ορθόδοξος. Ο κατά τις αρετές - και πρακτικές μεθόδους αρετών - ορθόδοξος δεν σημαίνει ότι είναι και κατά την πίστη Ορθόδοξος, νομίζω δε, ο οικουμενικός συγκρητισμός (οικουμενισμός) που όλοι βιώνουμε σήμερα, εκεί ακριβώς εστιάζει : Υποστέλλει και ελαχιστοποιεί το Δόγμα, και αντίθετα, μεγιστοποιεί την οποιαδήποτε πρακτική ή άλλη άσκηση προς απόκτηση αρετών.

1 Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, 2 καὶ ἃ ἤκουσας παρ' ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. (...)

5 ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. (...)

8 Μνημόνευε ᾿Ιησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου. (Τα ανωτέρω από 2Τμ. α΄)

Αυτά τα ολίγα, αν και υπάρχουν σημαντικά άλλα, που θα μπορούσαν, επεξηγηματικά των ανωτέρω, να λεχθούν.

New monastery in the West Coast: Monastery of St. Silouan

(ROCOR-WAD) - ANNOUNCEMENT ON THE BLESSING OF THE NEW MONASTERY OF ST. SILOUAN. (The following announcement will soon be available on the Western American Diocese's web site, www.wadiocese.org, but as many are asking for details, I'm providing it here as well.)

By the grace of God, a new men’s monastery of the Western American Diocese will be formally blessed following a service of the Divine Liturgy on the new monastery’s patronal feast day of St. Silouan the Athonite (11th / 24th September 2015). The festal Divine Liturgy will be concelebrated by the Diocesan Hierarch, His Eminence Archbishop Kyrill of San Francisco and Western America, and His Eminence’s Auxiliary, His Grace Bishop Theodosy of Seattle. Following the Liturgy a moleben will be served, with a procession and blessing of the whole of the 47.5-acre monastery property.

Τάδε έφη Κοσμάς

Kosmas:

Φίλε Misha,
ευχαριστώ για την παρατήρησή σου για τον π. Ιωάννη Μάγιεντορφ, τον επίσκοπο Διοκλείας Κάλιστο κλπ, ότι πιθανόν να κινούνται από οικουμενιστικά κίνητρα και δεν δέχονται την αγιότητα του Ισαάκ Σύρου.
Ναί, αλλά ούτε ο επίσκοπος Αθανάσιος Γέφτιτς, ούτε ακόμα ο καθηγητής Παν. Χρήστου, που έχουν ταχθεί υπέρ της άποψης, ότι ο Ισαάκ ήταν νεστοριανός, έχουν σχέση με τον Οικουμενισμό.
Βέβαια, το θέμα, όπως βλέπω είναι πολύπλοκο. Αυτό, που με προβληματίζει πολύ είναι η γνώμη του αγίου Γρηγορίου Παλαμά, που αναφέρει ο π. Ιωάννης Φωτόπουλος, και τον αποκαλεί άγιο! Θέλει, λοιπόν, πολύ προσοχή και έρευνα το θέμα. Πάντως σε ευχαριστώ για τη συμβολή σου και τη βοήθειά σου. Πράγματι " το ορθοδοξείν εστίν το αεί σχοινοβατείν"! Ο Θεός να μας ελεήσει, να μη πλανηθούμε στις μέρες που ζούμε!

Ορθόδοξοι Ύμνοι

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Μωϋσέως του προφήτου, Βαβύλα ιερομάρτυρος, επισκόπου Αντιοχείας, Ιερουσαλήμ μάρτυρος και των υϊών αυτής Σεκένδου, Σεκενδίνου και Κεγούρου των εν Βεροία, Ερμιόνης αγ. θυγατρός Ευαγγ. Φιλίππου του εκ των επτά Διακόνων.

Ὁ Προφήτης καὶ Θεόπτης Μωϋσῆς, ὑπολογίζεται ὅτι γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο τὸ 1569 π.Χ. Ὅταν ὁ Φαραὼ διέταξε νὰ σφάξουν τὰ νήπια τῶν Ἑβραίων ἡ μητέρα του τὸν ἔβαλε σ’ ἕνα κιβώτιο καὶ τὸν ἄφησε στὶς ὄχθες τοῦ Νείλου, τὸν βρῆκε ὅμως ἡ κόρη τοῦ Φαραώ, τὸν υἱοθέτησε καὶ τὸν μόρφωσε ἄριστα στὴν Αἰγυπτιακὴ σοφία.

Ὅταν ἦταν σαράντα χρονῶν σκότωσε κάποιον καὶ κατέφυγε στὴν γῆ Μαδιάμ, ὅπου ἔγινε βοσκός. Ἐκεῖ παντρεύτηκε καὶ ἀπέκτησε δυὸ γιούς.
Ὅταν βοσκοῦσε τὰ πρόβατα εἶδε ἕνα θαῦμα, τὴν καιόμενη ἀλλὰ μὴ φλεγόμενη βάτο καὶ ἄκουσε τὴν φωνὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ τοῦ ζητοῦσε νὰ ἐλευθερώσει τοὺς Ἑβραίους ἀπὸ τὸν Φαραώ, πρᾶγμα ποὺ τελικὰ ἔγινε.

Τελικὰ ὁ Μωυσῆς δὲν ἀξιώθηκε νὰ δεῖ τὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας παρὰ μόνο ἀπὸ μακριά, στὴν κορυφὴ τοῦ ὄρους Νεβῶ ὅπου πέθανε καὶ τάφηκε.

π. Θεόδωρος Ζήσης περί οικουμενισμού

Eικόνες παρέμειναν άγνωστες επί 60 και πλέον χρόνια για την Σμύρνη

Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Θε­ό­δω­ρος Ζήσης, ἐ­παι­νεῖ ἱ­ε­ρο­μό­να­χο ποὺ δι­έ­κο­ψε τὸ μνη­μό­συ­νο του Πα­τρι­άρ­χη. Γρά­φει:

Ὁ Μ. Ἀ­θα­νά­σι­ος λέ­γει, πὼς: Στὴν πε­ρί­πτω­ση ποὺ ὁ ἐ­πί­σκο­πος ἢ ὁ πρε­σβύ­τε­ρος, οἱ ὀ­φθαλ­μοὶ τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, συμ­πε­ρι­φέ­ρον­ται κα­κῶς καὶ σκαν­δα­λί­ζουν τὸν λα­ό, πρέ­πει νὰ ἐκ­δι­ώ­κον­ται, ἔ­στω καὶ ἂν ὑ­πάρ­χῃ κίν­δυ­νος νὰ με­ί­νουν οἱ πι­στοὶ χω­ρὶς ποι­μέ­να. Εἶ­ναι κα­λύ­τε­ρα, συμ­φέ­ρει, χω­ρὶς ἐ­πι­σκό­πους καὶ ἱ­ε­ρεῖς νὰ γί­νον­ται οἱ συ­νά­ξεις στοὺς να­ο­ύς, πα­ρὰ νὰ ρι­φθοῦν οἱ πι­στοὶ μα­ζὶ μὲ τὸν ἐ­πί­σκο­πο καὶ τοὺς ἱ­ε­ρεῖς στὴν κό­λα­ση, ὅ­που πῆ­γαν οἱ Ἑ­βραῖ­οι τῆς ἐ­πο­χῆς τοῦ Χρι­στοῦ μα­ζὶ μὲ τοὺς ἀρ­χι­ε­ρεῖς τους.­..

Αὐ­τὸ ἔ­πρα­ξε στὶς ἡ­μέ­ρες μας ὁ Ἁ­γι­ο­ρε­ί­της Ἱ­ε­ρο­μό­να­χος Γα­βρι­ὴλ καὶ μὲ μί­α ὀ­λι­γό­λο­γη καὶ θαρ­ρα­λέ­α Δή­λω­ση καὶ Ὁ­μο­λο­γί­α δι­έ­κο­ψε τὸ μνη­μό­συ­νο τοῦ Οἰ­κου­με­νι­κοῦ Πα­τρι­άρ­χου κ. Βαρ­θο­λο­μα­ί­ου, με­τὰ τὶς συμ­προ­σευ­χὲς καὶ τὶς κοι­νὲς δη­λώ­σεις μὲ τὸν προ­η­γο­ύ­με­νο πά­πα. Στὸ ἑ­ξῆς, γρά­φει, γι­ὰ νὰ μὴ θε­ω­ρη­θῇ ὅ­τι μὲ τὴν σι­ω­πή μου συμ­φω­νῶ μὲ ὅ­σα γί­νον­ται, δὲν θὰ συμ­με­τέ­χω στὶς ἀ­κο­λου­θί­ες ποὺ μνη­μο­νε­ύ­ε­ται τὸ ὄ­νο­μα τοῦ οἰ­κου­με­νι­κοῦ πα­τρι­άρ­χου.

Tου αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

…Όπως ήδη εξήγησα εφαρμόζοντας την αγιογραφική αλήθεια ότι «ο Θεός αγάπη εστί» η Εκκλησία έρχεται να αγκαλιάσει την οικουμένη, τον κάθε άνθρωπο και να τον ανεβάσει στη θέωση. Αντίθετα, η οικουμενιστική κίνηση διαστρέφοντας την ευαγγελική αλήθεια θεοποιεί την αγάπη. Αλλά αγάπη χωρίς την αλήθεια είναι απάτη. Και ο οικουμενισμός είναι η πιο βδελυρή απάτη. Παρουσιάζεται και προβάλλεται ως μία αγαπητική κίνηση, φιλάνθρωπη και φιλενωτική, που δεν ενοχλείται από τα δόγματα, στην πραγματικότητα όμως όχι απλώς τα κονιορτοποιεί, αλλά τα υποκαθιστά. Ισοπεδώνει την αλήθεια και την εξισώνει με την πλάνη, υποβιβάζει τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία στη σειρά της πανσπερμίας των αιρέσεων. Αν πρότυπο της αγάπης είναι η αγαπητική σχέση, που ενώνει τα τρία πρόσωπα της αγίας Τριάδος, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι αυτά τα πρόσωπα έχουν το ομοούσιον και δι΄ αυτού συνιστούν τον ένα Θεό. Αντίστοιχα, χωρίς ομοφροσύνη και ταύτιση στα δογματικά θέματα, κάθε λόγος και εκδήλωση περί αγάπης μόνο σατανική παγίδα μπορεί να είναι. 

Αγίου Γρηγορίου του Σιναϊτη: Πως πρέπει να κάθεται ο ησυχαστής κατά τη νοερή προσευχή;

Πότε επάνω σ΄ ένα σκαμνί, για να κουράζεται και πότε επάνω στο στρώμα του προς ώρας, για να ξαποστάσει. Κι έχει χρέος να κάθεται στο κάθισμά του με υπομονή, κατά τον λόγο που λέγει ο απόστολος: «τη προσευχή προσκαρτερούντες». Και να μην σηκώνεται γρήγορα, βαρυεστημένος γιατί πονά το κορμί του από την κούραση και γιατί ο νους του έχει μέσα του κάποια νοερή βουή κι είναι ολοένα κι αδιάκοπα προσηλωμένος στην καρδιά, γιατί λέγει ο προφήτης: «να, πόνοι με πιάσανε, σαν τη γυναίκα που κοιλοπονά». Αλλά σκύβοντας κάτω και μαζεύοντας τον νου στην καρδιά σου που είναι ανοικτή, να παρακαλάς τον Κύριο Ιησού να ΄ρθει σε βοήθειά σου. Και μ΄ όλο που θα πονάνε οι ώμοι σου και το κεφάλι σου, καρτέρα θαρρετά κι ερωτικά, ζητώντας στην καρδιά σου τον Κύριο. Γιατί η βασιλεία του Θεού είναι για κείνους που τη βιάζουνε κι οι βιαστές την αρπάζουνε (Ματθ. 11: 12). 

Μαύρη ειναι η νύχτα στα βουνά στους βράχους πέφτει χιόνι. Πρώτος Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Φωκίδος ο Ηγούμενος Νεκτάριος....

Παρακολουθούσα τα κηρύγματα που έκανε στα σπίτια των πιστών στο Μόντρεαλ. Ήταν και πνευματικός καθοδηγητής της αδελφότητας "Ορθόδοξη Φωνή". Τα κηρύγματά του εναντίον των οικουμενιστών με έμφαση τον τοπικό Μητρ. Σωτήριο και το ιερατείο ήταν ορθόδοξα. Ήταν η εποχή που δεν έδινε άδεια για κηρύγματα εντός των ναών στον Σωτηρόπουλο και στον Μουλατσιώτη ο Σωτήριος. Όταν τελικά του έδωσε άδεια έκανε στροφή 180 μοιρών και έβαζε καταιγιστικώς εναντίον των "φανατικών" αντιοικουμενιστών, δηλαδή εναντίον των πιστών που πρώτα καθοδηγούσε σε αυτό τον "φανατισμό"! Όταν η αδελφότητα με παρεκάλεσε να τον συναντήσω στο σπίτι που τον φιλοξενούσε στο Μόντρεαλ το 1992 με σκοπό να τον ρωτήσω γιατί μας πρόδωσε, μου είπε: αν αυτό ήταν το σπίτι μου θα σε πέταγα με κλωτσιές έξω. Ευγενικά η ερώτησή μου ήταν: Γιατί πατέρα Νεκτάριε συμβιβαστήκατε με τον οικουμενιστή κ. Σωτήριο και μας εγκαταλείψατε;

Αθλία η κατάσταση!

***

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μαύρη ειναι η νύχτα στα βουνά στους βράχους πέφτει...":

Όταν έφτιαξε ένα Μοναστήρι, αν θυμάμαι στη Ναυπακτία, με τους παπα-ροκάδες, δεν ξέρω πού με βρήκε και μου έστελνε ένα περιοδικό. Το τελευταίο που θυμάμαι, ήταν η "λαχειοφόρος αγορά" με έπαθλο ένα αυτοκίνητο, για το νικητή και, μάλλον, για τα έργα του Μοναστηριού. Θα ήταν ίσως οι ηλεκτρικές κιθάρες και άλλα σχετικά όργανα, για το μουσικό συγκρότημα των Μοναχών.

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μαύρη ειναι η νύχτα στα βουνά στους βράχους πέφτει...":

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙ!

Ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος σὲ λόγο του γιὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου μᾶς λέγει:

 Ἐλᾶτε, ἀγαπητοί, ἂς βαδίσουμε στὸν δρόμο ποὺ μᾶς ἔδειξε ὁ Κύριος, γιὰ νὰ φθάσουμε μὲ χαρὰ στὴν βασιλεία του. Ἂς πάρουμε προμήθειες καὶ λάδι στὰ ἀγγεῖα μας, διότι τὸ μάκρος ἐκείνου τοῦ δρόμου δὲν εἶναι μικρό. Ἂς ζώσουμε λοιπὸν τὴν μέση μας μὲ ζώνη τὴν

εἰλικρίνεια καὶ τὴν ἀλήθεια, περιμένοντας νὰ ὑποδεχθοῦμε, ὡς ἄνθρωποι καὶ πιστοὶ δοῦλοι, τὸν προσωπικό μας Δεσπότη. Ἂς ἀνάψουμε τὰ λυχνάρια μας καὶ ἂς ἀγρυπνοῦμε μὲ ἀνδρεία… Νά, καὶ ἡ μητέρα μας Ἱερουσαλὴμ λέει σὲ ἐμᾶς “Ποθῆστε με, παιδιά μου, ὅπως ἀκριβῶς σᾶς ποθῶ ἐγώ· τίποτε νὰ μὴ ἀποκτήσετε πάνω στὴ γῆ· γιὰ τίποτε νὰ μὴ μεριμνήσετε. Διότι, νά, ὁ Νυμφίος εἶναι ἕτοιμος νὰ παρουσιασθεῖ μέσα στὶς νεφέλες τοῦ οὐρανοῦ μὲ τὴν δόξα τοῦ εὐλογημένου Πατρός, καὶ θὰ καλέσει τὸν καθένα ἀπὸ ἐσᾶς μὲ τὸ ὄνομά του, καὶ θὰ τὸν βάλει νὰ καθίσει στὸ τραπέζι μὲ τὴν παράταξη τῶν ἁγίων ἐκείνων ποὺ ζοῦν μέσα σὲ ἐκεῖνο τὸ ἀνέκφραστο φῶς, στὴν ἄφθαρτη καὶ ἀθάνατη καὶ αἰώνια ζωή, σύμφωνα μὲ τοὺς κόπους του”.

π. Γεώργιος Μεταλληνός -- Ο Παράδεισος και η Κόλαση κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας μας