Μαύρη ειναι η νύχτα στα βουνά στους βράχους πέφτει χιόνι. Πρώτος Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Φωκίδος ο Ηγούμενος Νεκτάριος....

Παρακολουθούσα τα κηρύγματα που έκανε στα σπίτια των πιστών στο Μόντρεαλ. Ήταν και πνευματικός καθοδηγητής της αδελφότητας "Ορθόδοξη Φωνή". Τα κηρύγματά του εναντίον των οικουμενιστών με έμφαση τον τοπικό Μητρ. Σωτήριο και το ιερατείο ήταν ορθόδοξα. Ήταν η εποχή που δεν έδινε άδεια για κηρύγματα εντός των ναών στον Σωτηρόπουλο και στον Μουλατσιώτη ο Σωτήριος. Όταν τελικά του έδωσε άδεια έκανε στροφή 180 μοιρών και έβαζε καταιγιστικώς εναντίον των "φανατικών" αντιοικουμενιστών, δηλαδή εναντίον των πιστών που πρώτα καθοδηγούσε σε αυτό τον "φανατισμό"! Όταν η αδελφότητα με παρεκάλεσε να τον συναντήσω στο σπίτι που τον φιλοξενούσε στο Μόντρεαλ το 1992 με σκοπό να τον ρωτήσω γιατί μας πρόδωσε, μου είπε: αν αυτό ήταν το σπίτι μου θα σε πέταγα με κλωτσιές έξω. Ευγενικά η ερώτησή μου ήταν: Γιατί πατέρα Νεκτάριε συμβιβαστήκατε με τον οικουμενιστή κ. Σωτήριο και μας εγκαταλείψατε;

Αθλία η κατάσταση!

***

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μαύρη ειναι η νύχτα στα βουνά στους βράχους πέφτει...":

Όταν έφτιαξε ένα Μοναστήρι, αν θυμάμαι στη Ναυπακτία, με τους παπα-ροκάδες, δεν ξέρω πού με βρήκε και μου έστελνε ένα περιοδικό. Το τελευταίο που θυμάμαι, ήταν η "λαχειοφόρος αγορά" με έπαθλο ένα αυτοκίνητο, για το νικητή και, μάλλον, για τα έργα του Μοναστηριού. Θα ήταν ίσως οι ηλεκτρικές κιθάρες και άλλα σχετικά όργανα, για το μουσικό συγκρότημα των Μοναχών.

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μαύρη ειναι η νύχτα στα βουνά στους βράχους πέφτει...":

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙ!

Ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος σὲ λόγο του γιὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου μᾶς λέγει:

 Ἐλᾶτε, ἀγαπητοί, ἂς βαδίσουμε στὸν δρόμο ποὺ μᾶς ἔδειξε ὁ Κύριος, γιὰ νὰ φθάσουμε μὲ χαρὰ στὴν βασιλεία του. Ἂς πάρουμε προμήθειες καὶ λάδι στὰ ἀγγεῖα μας, διότι τὸ μάκρος ἐκείνου τοῦ δρόμου δὲν εἶναι μικρό. Ἂς ζώσουμε λοιπὸν τὴν μέση μας μὲ ζώνη τὴν

εἰλικρίνεια καὶ τὴν ἀλήθεια, περιμένοντας νὰ ὑποδεχθοῦμε, ὡς ἄνθρωποι καὶ πιστοὶ δοῦλοι, τὸν προσωπικό μας Δεσπότη. Ἂς ἀνάψουμε τὰ λυχνάρια μας καὶ ἂς ἀγρυπνοῦμε μὲ ἀνδρεία… Νά, καὶ ἡ μητέρα μας Ἱερουσαλὴμ λέει σὲ ἐμᾶς “Ποθῆστε με, παιδιά μου, ὅπως ἀκριβῶς σᾶς ποθῶ ἐγώ· τίποτε νὰ μὴ ἀποκτήσετε πάνω στὴ γῆ· γιὰ τίποτε νὰ μὴ μεριμνήσετε. Διότι, νά, ὁ Νυμφίος εἶναι ἕτοιμος νὰ παρουσιασθεῖ μέσα στὶς νεφέλες τοῦ οὐρανοῦ μὲ τὴν δόξα τοῦ εὐλογημένου Πατρός, καὶ θὰ καλέσει τὸν καθένα ἀπὸ ἐσᾶς μὲ τὸ ὄνομά του, καὶ θὰ τὸν βάλει νὰ καθίσει στὸ τραπέζι μὲ τὴν παράταξη τῶν ἁγίων ἐκείνων ποὺ ζοῦν μέσα σὲ ἐκεῖνο τὸ ἀνέκφραστο φῶς, στὴν ἄφθαρτη καὶ ἀθάνατη καὶ αἰώνια ζωή, σύμφωνα μὲ τοὺς κόπους του”.

π. Γεώργιος Μεταλληνός -- Ο Παράδεισος και η Κόλαση κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας μας

ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ---- αθωνικά άνθη

 Γεννήθηκε το 251 στην πόλη Κόμα κατά τη νότια Μέμφιδα κοντά στην Ηρακλεόπολη της Μέσης Αιγύπτου. Οι γονείς του ήσαν Αιγυπτιώτες χριστιανοί. Η ανατροφή του ήτο βέβαια χριστιανική, αλλά κατά περίεργο τρόπο δεν μορφώθηκε σχολικά, αν και ήταν εύπορος. Ο Μ. Αθανάσιος, ο και βιογράφος του, μας πληροφορεί, ότι «γράμματα μαθείν ουκ ηνέσχετο… θεοδίδακτος γενόμενος ο μακάριος και φρόνιμος ην λίαν· και το θαυμαστόν ότι, γράμματα μη μαθών, αγχίνους ην και συνετός άνθρωπος». Αργότερα σε κάποιους ειδωλολάτρες ο Αντώνιος θα ειπή: «μη μαθόντες ημείς γράμματα πιστεύομεν εις τον Θεόν». Ύστερα από τον θάνατο των γονέων του, όταν ήταν περίπου 20 ετών, άκουσε στον ιερό ναό την περικοπή του Ευαγγελίου, που είπεν ο Χριστός στον πλούσιο νεανίσκον· «ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησον πάντα τα υπάρχοντά σοι και δος πτωχοίς και δεύρο ακολούθει μοι». Πράγματι· μόλις ετελείωσε η θεία λειτουργία, ο Αντώνιος άρχισε να σκορπάη στους φτωχούς και καταφρονεμένους τη σημαντική περιουσία του. δεν βάσταξε για τον εαυτό του και την αδελφή του που προστάτευε, παρά μόνο ελάχιστα χρήματα. Αλλά όταν άκουσε και πάλι κατά τη θεία λειτουργία το λόγο του Χριστού, «μη μεριμνήσητε εις την αύριον», τότε διανέμει στους απόρους ό,τι είχεν απομείνει. Με σύμφωνη γνώμη οδηγεί την μεν αδελφή του σε παρθενώνα, υποτυπώδες μοναστήρι της εποχής, αυτός δε παραμένει μόνος στο σπίτι του ασκούμενος. Η άσκησή του συνίστατο στην νηστεία, την αγρυπνία και την προσευχή. Η τροφή του ήταν ψωμί και νερό μετά τη δύση του ηλίου στην αρχή κι΄ αργότερα έτρωγε κάθε δύο ημέρες και μετά ανά τέσσερες. Αργότερα εγκατέλειψε το σπίτι του και εγκαταστάθηκε σε ησυχαστικό τόπο έξω από την Ηρακλεόπολη. Εκεί ανεύρε και κάποιον γέροντα ασκητή που ζούσε ησυχαστικά από την νεότητά του. Πλησίον του παρέμεινε μικρό διάστημα μετά το οποίο ανεχώρησε για περισσότερη ησυχία. Βρήκε ένα τάφο που τον μετέβαλε σε παλαίστρα. Εκεί παρέμεινε αρκετά χρόνια παλεύοντας με το διάβολο, για να αναχωρήση και πάλι σε βαθύτερη έρημο. Αφού διαπέρασε τον Νείλο, προχώρησε προς τα όρη της δεξιάς όχθης, που εκτείνονται προς την Αραβία και εγκατεστάθη σε κάποια ερείπια κοντά σε πηγή στη λιβυκή έρημο Πισπίρ. Στην έρημο αυτή παρέμεινεν ως είκοσι χρόνια ασκούμενος μέσα σε αδιάλειπτο πόλεμο με τους δαίμονες. Η φήμη του άρχισε να απλώνεται μεταξύ μοναχών και λαϊκών. Ο Αντώνιος εδέχετο τους προσερχομένους σ΄ αυτόν και τους εδίδασκε περί σωτηρίας ψυχής.

Τάδε έφη Κοσμάς

Misha:

o μέγας εν οσίοις Ισαάκ ο Συρος δεν εχει καμμια σχεση με τον Νεστοριανισμό.

αντιθετα, ετιμάτο και τιμάται από ολους τους θεόπτες αγιους μας ως άγιος, οπως και πράγματι είναι. με πρωτοβουλια μαλιστα του γεροντος Παισίου ανηγερθη ναός του σε καλυβη του Αγ.Ορους, δημιουργηθηκε ακολουθία του από τον μακαριστο γερ. Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη και καθιερωθηκε να εορταζεται η μνημη του στις 28 Σεπτεμβρίου. 

ας δουμε λίγο τα υπόλοιπα....
στην καταστολη της Στάσεως του Νικα ήταν παρων και ο ίδιος ο Ιουστινιανός. Μάλιστα αναφερεται πως προσηχθησαν ενωπιον του δυο εκ των πρωτεργατων οι οποίοι ικετευαν να τους χαρισθεί η ζωή, αυτός ομως του κοιταξε με αποστροφή, διεταξε να σφαγούν και πέταξε τα πτωματα τους στον Βόσπορο.

νομίζω, φίλε Κοσμά, πως δεν θα πρέπει να γινεται συγκριση της Καινής με την Παλαιά Διαθήκη...άλλα μετρα και αλλα σταθμά ισχυαν τοτε.....
ισχυε το ¨οφθαλμον αντι οφθαλμου... , η δια λιθοβολισμού θανατωση των αμαρτανοντων κλπ τα οποια, δοξα τω Θεώ, διορθωθηκαν με την έλευση του Καλού Ποιμένος Χριστού....

Ορθόδοξοι Ύμνοι

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Ανθίμου Ιερομάρτυρος επισκόπου Νικομήδειας, Χαρίτωνος μάρτυρος, Θεοκτίστου οσίου, οσιομάρτυρος Θοίβης διακ., Πολυδώρου νεομάρτυρος του εν Νέα Εφέσω, του Κυπρίου (1794).

Ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 3^ου αἰῶνα μ.Χ. καὶ πατρίδα του ἦταν ἡ Νικομήδεια.

Ἀπὸ μικρὸς διακρίθηκε γιὰ τὸν εὐσεβῆ ζῆλο του πρὸς τὰ θεία. Ὅταν ἐνηλικιώθηκε, ἡ ζωὴ του ἦταν ὑπόδειγμα σωφροσύνης καὶ ἀγάπης. Ἐπειδὴ πλούσια κατεῖχε τὸν θησαυρὸ τῶν θείων ἀληθειῶν, ἡ θερμή του διδασκαλία, ἐμπνεόμενη ἀπὸ ἀποστολικὸ ζῆλο, ἔβρισκε σχεδὸν πάντα ἀνταπόκριση στὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν. Ἡ πνευματικὴ ἱκανότητα τοῦ Ἄνθιμου ὤθησε τοὺς χριστιανοὺς τῆς Νικομήδειας καὶ τὸν ἔπεισαν νὰ γίνει ἱερέας καὶ ἀργότερα ἐπίσκοπός τους.

Ὅταν, ὅμως, ἔγινε ὁ διωγμὸς ἐπὶ Διοκλητιανού, τὸν κυνήγησαν καὶ τὸν συνέλαβαν. Ὁ Διοκλητιανὸς τοῦ πρότεινε νὰ θυσιάσει στοὺς Θεοὺς γιὰ νὰ κερδίσει τὴν ζωή του, ἀλλιῶς τὸν περίμεναν φρικτὰ βασανιστήρια, καὶ τοῦ ἔδειξε τὰ ὄργανα ποὺ θὰ τὸν βασάνιζαν. Ὁ Ἄνθιμος εἶπε: «Γιατὶ μοῦ τὰ δείχνεις; Γιὰ νὰ μὲ φοβίσεις; Αὐτὰ ἂς τὰ φοβοῦνται ἐκεῖνοι, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ παροῦσα ζωὴ εἶναι μόνο ἡδονὴ καὶ τὴν στέρησή της θεωροῦν μεγάλη ἀπώλεια. Ἀλλὰ σὲ μένα, ὅπως καὶ σὲ κάθε χριστιανό, αὐτὰ δὲν ἀσκοῦν καμιὰ γοητεία. Τὸ σῶμά μου εἶναι πρόσκαιρο καὶ εὐτελές, ποὺ μόνη ἀξία ἔχει, ὅταν ἁγιασθεῖ διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ δοθεῖ εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωή.

Ἑπομένως, τιμωρίες καὶ βάσανα εἶναι γιὰ μένα πιὸ ποθητὰ ἀπὸ τοῦ νὰ ἀρνηθῶ τὸν Σωτῆρα μου».

Τότε, ἀφοῦ τὸν βασάνισαν φρικτά, τελικὰ τὸν ἀποκεφάλισαν.

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ

Να θυμάστε την αμαρτωλότητά σας και να θεωρείτε τον εαυτό σας άξιο της κολάσεως. Και ο απόστολος Παύλος ποτέ δεν ξεχνούσε πως ήταν πρώτα διώκτης της Εκκλησίας, μολονότι υστέρα οι απερίγραπτοι κόποι του γι΄ αυτήν μπορούσαν να εξαλείψουν τις αμαρτίες δέκα διωκτών. Ενώ όμως από το ένα μέρος δήλωνε, «ουκ ειμί ικανός καλείσθαι απόστολος, διότι εδίωξα την εκκλησίαν του Θεού» (Α’ Κορ. 15:9), από το άλλο μέρος δεν απελπιζόταν για τη σωτηρία του. Με βέβαιη ελπίδα έγραφε: «Απόκειταί μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος» (Β’ Τιμ. 4:8). «Την επιθυμίαν έχω εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι» (Φιλιπ. 1:23).
Μιμηθείτε τον απόστολο. Αμάρτημα εξομολογημένο και μισημένο σβήνεται από το βιβλίο της δικαιοσύνης του Θεού. Έτσι, δεν θα καταλογιστεί στην τελική Κρίση. Αυτό έχοντας στο νου μας, ας φρονηματίζουμε πάντα τη ψυχή μας με την ελπίδα της σωτηρίας, διατηρώντας όμως αμείωτο μέσα μας το αίσθημα της αμαρτωλότητος. Ο Χριστός, με τη σταυρική του θυσία, έσκισε το χρεόγραφο όλων των ανομιών μας. Από μας ζητάει ζωντανή πίστη, ειλικρινή Εξομολόγηση, αγώνα εναντίον της αμαρτίας και μίσος για το κακό.

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

….Διότι πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!                     

Δια τούτο διερωτάται κανείς• Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                               

Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                             
Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                   
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                             

Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

π.Νικόλαος Μανώλης, Είναι τιμή για την Ι.Μ. Θεσ/νίκης να έχει τον π.Θεόδωρο Ζήση

http://katihisis.blogspot.gr/2015/09/2015.html

https://www.youtube.com/watch?v=rkWag6OGzIY

π.Νικόλαος Μανώλης, Εκκλησία και η 11η δέσμευση της Οικουμενικής Χάρτας

http://katihisis.blogspot.gr/2015/09/11-2015.html

https://www.youtube.com/watch?v=VCb6Ud1nOsw

Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

Αὐτή εἶναι ἡ «θεολογική» βάση τοῦ Ἰσλάμ πού δέν διακρίνεται σέ ριζοσπαστικό καί σέ δῆθεν μετριοπαθές. Μιᾶς ἀνθρωποπαθοῦς θρησκείας πού ἑδράζεται στό τρομακτικό ἰδεολόγημα ὅτι δῆθεν ἔνθεος εἶσαι ἐάν σφάζεις, βιάζεις, λεηλατεῖς καί ἐπιβάλλεσαι στό συνάνθρωπό σου. Βέβαια ὁ ψευδοθεός Ἀλάχ δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν ψευδοθεό τοῦ ἀραβικοῦ πολυθεϊστικοῦ καί εἰδωλολατρικοῦ συστήματος καί ἑπομένως ὡς δαιμόνιο ἀρέσκεται στίς ἀνθρωποθυσίες καί τό αἷμα, ὁ δέ δῆθεν Προφήτης ἐνυμφεύθη ὡς ἕβδομη γυναίκα του τήν σύζυγο τοῦ υἱοῦ του Ζαΐντ καί ὡς ἔνατη τήν ἑπταετῆ κορασίδα Ἀϊσά. Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι πόσο ἀνόητοι μπορεῖ νά εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι τῶν πολιτειῶν τῆς Δύσεως, ὥστε νά παραβλέπουν τά ἀνωτέρω καί νά δηλώνουν παγκόσμια σάν τόν Ἀμερικανό Πρόεδρο ὅτι δῆθεν «ὑποτιμήσαμε» τό θέμα. Ὅσον ἀφορᾶ γιά τούς ἐν Ἑλλάδι κρατοῦντας πολλαπλασιάζεται ἡ εὐθύνη τους γιατί σέ αὐτήν τήν αἱματοπότιστη χώρα τό Γένος μάτωσε καί τά ἱερά σφάγια τῆς πίστεως καί τῆς ἐλευθερίας μας πότισαν μέ τό αἷμα τους, σπιθαμή πρός σπιθαμή, αὐτή τήν μαρτυρική γῆ, γιά νά μήν ἀποτελοῦμε σήμερα τό ὑπόλοιπο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τουρκίας.

Τι βοάτε προς με; Δεν βλέπετε ότι καρπόν ου φέρει η άμπελος αύτη;

Ο π. Θεοφάνης είδεν εις όραμά του, εις τας αρχάς του ιθ΄ (19^ου) αιώνος, τη βοηθεία του Οσίου Νείλου, όρασιν φοβεράν και προφητικήν δια τους Αγιορείτας Πατέρας των ημερών μας και δι΄ ολόκληρον την Ελλάδα, της οποίας Σκέπη μοναδική ην και εστίν η Θεοτόκος. Εόρακε ούτος εν πλήθος παλαιών Αγιορειτών Πατέρων λέγοντες: «Ω, ποία ταλαιπωρία συνέβη εις την άμπελον ταύτην ; πως ησθένησαν τα κλήματα όλα ταύτα;» Και πλείστα άλλα τοιαύτα, εκφράζοντες δε ούτοι την ανησυχίαν των δια τους νυν πατέρας τους καλλιεργούντας νωχελικώς και νεωτεριστικώς το Περιβόλιον της Παναγίας. Ηκούσθη κατόπιν φωνή ερχομένη έσωθεν βροντής λέγουσα: «Άρατε την σκέπην ταύτην ότι η άμπελος αυτή ηχρειώθη και ου χρήζει της σκέπης ταύτης». Οι πολιοί ούτοι Όσιοι Πατέρες ήρχισαν βοώντες μεγαλοφώνως: «Παύσον Κύριε την οργήν σου κατά της αμπέλου ταύτης, μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου από την άμπελον ταύτην. Επάκουσον της φωνής του στεναγμού ημών και παύσον την αγανάκτησίν σου, ότι πολλούς και μεγάλους κόπους κατεβάλομεν εις την άμπελον». Και πάλιν φωνή ηκούσθη εκ της βροντής λέγουσα: «Τι βοάτε προς με; Δεν βλέπετε ότι καρπόν ου φέρει η άμπελος αύτη; Ηβουλήθην πέμψας αγγέλους Σατανά του ερημώσαι την άμπελον ταύτην, ότι ατιμίαν αντί καρπόν φέρει». Ο π. Θεοφάνης βλέπει εν συνεχεία Γυναίκα ερχομένην από την Εκκλησίαν της Παναγίας κρατούσαν Βρέφος εις τας αγκάλας Της και είπε προς τους πατέρας εκείνους: «Παύσατε, ω οσιώτατοι πατέρες.  Δεν βλέπετε την άμπελον ότι εξέκλινε και αντί καρπού φέρει εργασίαν ψυχοφθορίας;» Οι δε πατέρες εστράφησαν τότε προς την Θεοτόκον με θρήνον και κλαυθμόν λέγοντες: «Παντάνασσα Δέσποινα, φείσαι της αμπέλου ταύτης της παρά Σου φυτευθείσης. Δέξαι την δέησιν ημών των αναξίων δούλων σου. Μη παραδώσης εις αιχμαλωσίαν την άμπελον ταύτην». Και ευθύς το Βρέφος Αυτής εβόησε: «Που είναι ο καρπός της αμπέλου ταύτης;» και έκαμε νεύμα δια της χειρός Του να συμμαζώσουν το πανίον (την σκέπην). Η δε Κυρία Θεοτόκος εκράτησε την χείρα του Βρέφους και έβαλε την δεξιάν Της εις το στόμα Τούτου και ημπόδισε να ποιήση νεύμα και να κράξη την εγκατάλειψιν του Αγίου Όρους.

Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος

Ἡ ψυχρότητα στὴν προσευχὴ ὀφείλεται εἴτε σὲ ψυχικὴ κόπωση εἴτε σὲ πνευματικὸ κορεσμὸ εἴτε σὲ σωματικὲς ἀπολαύσεις καὶ ἀναπαύσεις εἴτε σὲ πάθη, ποὺ κυριεύουν τὴν ψυχή, προπαντὸς στὴν ἔπαρση. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐνάντια στὴν πνευματικὴ ζωή, μέσα στὴν ὁποία κεντρικὴ θέση κατέχει ἡ προσευχή. Ἔτσι, πρῶτα καὶ κύρια προκαλοῦν τὸ στέρεμα τῆς πηγῆς τῆς προσευχῆς μέσα μας. Αὐτό, ὅμως, μπορεῖ νὰ oφείλεται καὶ σὲ ἀπομάκρυνση τῆς χάριτος, ποὺ συμβαίνει μὲ θεία παραχώρηση. Και να γιατί:Καὶ νὰ γιατί:Καὶ νὰ γιατί:

Ὅταν ἡ ψυχὴ μας φλέγεται ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ μας ξεχύνεται ὁλόθερμη προσευχή, δὲν ἔχουμε παρὰ ἐλεητικὴ ἐπίσκεψη τῆς χάριτος. Ἐμεῖς ὅμως, ὅταν ἡ εὐλογημένη αὐτὴ κατάσταση παρατείνεται γιὰ πολύ, νομίζουμε ὅτι κατορθώσαμε κάτι σπουδαῖο μὲ τὸ δικό μας ἀγώνα καὶ κυριευόμαστε ἀπὸ τὴν κενοδοξία.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗ ΣΤΙΣ 30.08.15

http://apotixisis.blogspot.ca/

Τάδε έφη Κοσμάς

Misha:

αρκετά στοιχεία για τον αγιο Εδουάρδο από την ομώνυμη αδελφότητα, την οποία μνημόνευσε κι ο αγαπητός Κοσμάς.
για οποιον γνωριζει αγγλικά θα βρει χρήσιμα στοιχεια τοσο για τον βίο του αδίκως σφαγιασθεντος βασλιά Εδουάρδου,όσο και για την πρώιμη τιμή και τα θαυματα του....
αλήθεια, φίλε Κοσμά, τοσα χρόνια οι έλληνες ζηλωτές, που ήταν σε άμεση κοινωνία με τους εν διασπορά Ρωσους, και δη η παραταξη στην οποία προσεχώρησες κήρυττε το Φιλιόκβε και δεν το αντελήφθησαν;;;
και ως εκ τουτου, κατα το προσφιλές υμίν  ¨ο κοινωνών ακοινωνητω....

Kosmas:

Ο αγαπητός Misha έγραψε:

Παράθεση:

αλήθεια, φίλε Κοσμά, τοσα χρόνια οι έλληνες ζηλωτές, που ήταν σε άμεση κοινωνία με τους εν διασπορά Ρωσους, και δη η παραταξη στην οποία προσεχώρησες κήρυττε το Φιλιόκβε και δεν το αντελήφθησαν;;; και ως εκ τουτου, κατα το προσφιλές υμίν  ¨ο κοινωνών ακοινωνητω....

Η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου, στην οποία με τη χάρη του Θεού ανήκω, και θα ανήκω όσο αυτή ορθοδοξεί, είχε κοινωνία με τη Ρωσική Σύνοδο της Διασποράς του Μητροπολίτη Φιλαρέτου, μέχρι το 1982. Τότε και ο Φιλάρετος και η Σύνοδός του ήταν Ορθόδοξοι!
Το Φιλιόκβε ο Φιλάρετος το αποδέχτηκε με την από 20 Ιουλίου / 2 Αυγούστου 1984 Εγκύκλιό του, την οποία παράθεσα πιό πάνω, στην από 4.12. 2007 καταχώρησή μου. Από τότε ο Φιλάρετος με τη Σύνοδό του κατέστησαν αιρετικοί!
Και να, το κατάντημα της Συνόδου αυτής! Ενώθηκε με τους Λατινόφρονας της Μόσχας «και πασών των...Ρωσιών»!! Χαρά, ο αδελφός Misha, ε !

Kosmas:

Στην καταχώρησή μου στις 3.12.2007 παρακάλεσα τον εκλεκτό φίλο Misha να απαντήσει στο ερώτημα :

Παράθεση:

Και τώρα, τελειώνοντας, αν θέλεις απάντησέ μου, αν θεωρείς τον Ιουστινιανό, τη Θεοδώρα και το Θεοδόσιο, που επικρίνεις, αγίους; Εγώ, με την Εκκλησία, τους θεωρώ! Δεν μου απάντησε μέχρι τη στιγμή αυτή. Στο ερώτημα αυτό τώρα προσθέτω, αν εξακολουθεί να θεωρεί τον Εδουάρδο, βασιλιά της Αγγλίας, «θαυματουργό άγιο», μετά τα όσα έγραψα στην καταχώρησή μου στις 4.12.2007. Εγώ, πάντως δεν το θεωρώ! Όπως επίσης και αν θεωρεί άγιο, τον Ισαάκ τον Σύρο

.

Στη συνέχεια ο αγαπητός Misha την ίδια μέρα σε μιά δημοσίευσή του διατύπωσε ορισμένες απόψεις του, τις οποίες μετά από δύο μέρες τις συμπλήρωσε, ως εξής:

Παράθεση:

το μικρό μου μυαλό, φίλε Κοσμά, αδυνατεί να συνταιριάξει την αγιότητα του αγ. Ισαάκ, του Μεγ.Βασιλείου, του αγ.Συμεών του Θεολογου, των αγιων Σαββα Χιλανδαρινού και Συμεών του πατρός του, (του Σερβου μονάρχη που καλογερεψε και μυρόβλυσε) και των ομοιων τους με τις ανηλεείς σφαγές .... δε μπορώ να διανοηθώ πως κάποιος άγιος (?) μπορεί να σφάξει εν ψυχρώ 35000 αόπλους(το 10% του πληθυσμού της Πόλης), όπως έγινε στη Στάση του Νίκα....θυμίζει τον ¨άγιο¨ Στέπινατς του Βατικανού, που ¨αγωνιστηκε¨ για τον παπισμό, σφαζοντας 800.000 Σέρβους στην Ρωσία τιμωνται ως αγιοι οι δυο πρίγκηπες Μπόρις και Γκλέμπ, οι οποίοι προτιμησαν να πεθάνουν από συγγενικό χέρι παρά να αιματοκυλισουν την χώρα τους μετέχοντας σε εμφύλιο σπαραγμό.... βλέπω τα ονόματα ορισμένων εξουσιαστών στα μηναία και τα κοιτώ με απορία.... είναι προς έρευνα το γεγονός πώς ο Μέγας ησυχαστής και δάσκαλος μυριάδων μοναχών οσιος Ισαάκ ο Σύρος δεν βρισκόταν, έως προσφατα, στα λειτουργικά βιβλία ενώ συναριθμούνται οι προμνημονευθέντες εξουσιαστές και σφαγείς..... τα πώς και γιατί της αγιοποιήσεως τους είναι ζητουμενα, αφου δεν εχουμε ουτε λειψανα τους, ουτε μαρτυριες θαυματων τους....

Είμαι υποχρεωμένος να δώσω ορισμένες σύντομες εξηγήσεις στις παραπάνω απόψεις του αγαπητού Misha:

1. Ο αδελφός Misha λέει, ότι δεν μπορεί να διανοηθεί «πως κάποιος άγιος (?) μπορεί να σφάξει εν ψυχρώ 35.000 αόπλους, όπως έγινε στη στάση του Νίκα»!

α. Τον ρωτάω: Μήπως μπορεί να διανοηθεί πως ο προφήτης Ηλίας έσφαξε 850 ιερείς της αισχύνης και προφήτες των ειδώλων» ( Γ΄ Βασιλειών 18,40); Ή μπορεί να διανοηθεί πως ο προφήτης Γεδεών έσφαξε τόσους Μαδιανίτες (Κριτές κεφ. 7- ; Μήπως μπορεί να διανοηθεί ότι οι σφαγές αυτές έγιναν με εντολή του Θεού;

β. Στη στάση του Νίκα υπήρξαν περί τις 30.000 νεκροί στο ιπποδρόμιο της Κ/Πολης. Όταν εξερράγη η στάση ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός σκέπτονταν να παραιτηθεί και να φύγει. Τον εμπόδισε η Θεοδώρα. Καταστρώθηκε ένα σχέδιο για την καταστολή της στάσης. Αποφάσισαν να στείλουν στο Ιπποδρόμιο δικούς τους ανθρώπους ανάμεσα στους επαναστάτες για να τους διχάσουν. Την υλοποίηση του σχεδίου ανέλαβαν οι στρατηγοί του Βελισάριος και Μούνδος. Κατά την καταστολή της στάσης υπήρξαν συμπλοκές με τους «Πράσινους και Βένετους», με αποτέλεσμα την αιματοχυσία αυτή. Ερωτώ: Έδωσε διαταγή ο Ιουστινιανός να εξολοθρευτούν οι 30.000 Ρωμαίοι; Δεν το πιστεύω.

γ. Ο τσάρος Νικόλαος πως πετύχαινε την καταστολή των εξεγέρσεων των υπηκόων του; Τους πρίγκιπες Μπόρι και Γκλέμπ, που αναφέρει ο αγαπητός Misha, δεν γνωρίζω.

2. Λέει ακόμα ο αδελφός Misha, ότι βλέπει τα ονόματα ορισμένων εξουσιαστών στα μηναία και τα κοιτά με απορία....
Δηλαδή, όταν βλέπει στο Ρωσικό αγιολόγιο τα ονόματα των Ρομανώφ, τα κοιτά με απορία;;;;

3. Και η «μπηχτή» για τον Ισαάκ το Σύρο, το όνομα του οποίου, λέγει ο αδελφός Misha, μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε στο Ορθόδοξο αγιολόγιο της Εκκλησίας. Μήπως διερωτήθηκε ποτέ, ο αγαπητός φίλος Misha, γιατί δεν μπήκε ποτέ (παληότερα) στο Ορθόδοξο Αγιολόγιο; Και μήπως εξέτασε πότε τα τελευταία χρόνια μπήκε;
Η απάντηση είναι εύκολη. Ο Ισαάκ ήταν Σύρος. Γεννήθηκε τον 7ο αιώνα, μάλλον στο σημερινό Κατάρ του Περσικού κόλπου και χειροτονήθηκε επίσκοπος Νινευΐ, από τον Νεστοριανό Πατριάρχη Γεώργιο (660-680)! Αυτό σημαίνει ότι ο Ισαάκ ήταν αιρετικός! ΄Ηταν Νεστοριανός! Και στο χώρο αυτό του Νεστοριανισμού έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, μέχρι που πέθανε! Ο καθηγητής Παν. Χρήστου τον θεωρεί οπαδό του Θεοδώρου Μοψουεστίας, που καταδίκασε η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού δεν τον θεωρεί Ορθόδοξο, δεν τον αναφέρει στο αγιολόγιό της!
Στις 19 έως 21 Οκτωβρίου 2007 έλαβε χώρα στην Αθήνα συνέδριο αφιερωμένο στον π. Σωφρόνιο Ζαχάρωφ του Έσσεξ. Στο συνέδριο αυτό, έλαβε το λόγο ο γνωστός Σέρβος επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς, ο οποίος διακήρυξε ότι ο Ισαάκ ο Σύρος είναι ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ!
Το ότι τώρα, οι διάφοροι Οικουμενιστές τον παρενέβαλαν στο Ορθόδοξο αγιολόγιο, αυτό αποδεικνύει τη νοθεία του, που επιχειρείται στις μέρες μας!
Βέβαια, τα συγγράμματά του είναι σπουδαία. Για το λόγο αυτό ο καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου λέει ότι «έγινε οικουμενικώς αποδεκτός από Ιακωβίτας και Ορθοδόξους, μέχρι σημείου να θεωρείται άγιος» (Παν. Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. 5ος, σελ.430)!

4. Εσύ, αγαπητέ Misha, θα θεωρούσες ποτέ ένα Νεστοριανό άγιο; 

Oρθόδοξοι Ύμνοι

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Ιωάννου του νηστευτού πατριάρχου Κων/λεως, Μάμαντος μάρτυρος.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νηστευτὴς, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἀπὸ μικρός, διακρίθηκε γιὰ τὴν σπάνια ἐγκράτειά του καὶ γιὰ τὸν ἀπὸ φυσικό του ἔρωτα, πρὸς τὴν νηστεία. (Γι’ αὐτὸ ὀνομάστηκε Νηστευτής). Ἡ καρδιά του ἦταν δοσμένη στὰ Θεῖα, διάβαζε κάθε ἡμέρα τὴν Ἁγία Γραφή, διάφορα ἐκκλησιαστικὰ βιβλία, πλουτίζοντας τὶς γνώσεις του.

Χειροτονήθηκε διάκονος ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἰωάννη τὸν Γ’. Ἀργότερα ἔγινε πρεσβύτερος καὶ μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Πατριάρχη Εὐτυχίου, ἐκλέχτηκε διάδοχός του.

Πέθανε 2 Σεπτεμβρίου τοῦ 595 καὶ τὸ λείψανό του τάφηκε στὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.

Κάποιος πήγε και ρώτησε τον Αββά Μωϋσή:

Βλέπω μπροστά μου έναν πειρασμό και δεν μπορώ να τον νικήσω. Τι να κάνω, πάτερ μου; Και ο άγιος Μωϋσής του αποκρίθηκε: Εάν δεν νεκρωθής, όπως αυτοί, που είναι μέσα στον τάφο, δεν μπορείς να νικήσης.

Σχόλια για την ανάρτηση "Τάδε έφη Κοσμάς"

Ο  Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς": 

Θλιβερά όλα αυτά και ακόμη θλιβερότερα, διότι η αγιoκατάταξη στηρίχθηκε στην επιστημονική αυθεντία ενός διακεκριμένου ειδικού οστεολόγου παγκοσμίου φήμης για την αυθεντικότητα των ευρεθέντων οστών και του αναφερόμενου ως αγίου Edward the Martyr.

"Η Σύνοδος των επισκόπων έχουσα εξετάσει τα εις την διάθεσίν της τεκμήρια του ζητήματος μετά προσοχής, ιδιαζόντως την ιατροδικαστικήν Έκθεσιν επί των λειψάνων, πραγματοποιηθείσαν το 1970, υπό του διακεκριμένου Δρ. Τόμας Στώουελ, παγκοσμίου φήμης ειδικού οστεολόγου, κατέληξεν επισήμως να αναγνωρίση ότι η ως άνω οστεολογική εξέτασις συνιστά αναμφισβήτητον επιβεβαίωσιν της ταυτότητος και αυθεντικότητος των λειψάνων, τα οποία παραδίδονται εις την Εκκλησίαν ημών."

Αν η Εκκλησία ζητά την βοήθεια της επιστήμης για να τεκμηριώσει την ανάδειξη και ανακήρυξη των αγίων της, τότε, προκειμένου να κλείσει τα στόματα των αγνωστικιστών, που μας κοροϊδεύουν για την τιμητική προσκύνηση των αγίων λειψάνων, να προσκαλέσει τους όπου γης διακεκριμένους ειδικούς οστεολόγους παγκοσμίου φήμης, προκειμένου να αποφανθούν περί της γνησιότητας των λειψάνων του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, του ιερού Χρυσοστόμου και πλήθους άλλων. Ας αρχίσουμε λοιπόν να τα βάζουμε όλα κάτω από το ηλεκτρονικό ... οστεολόγιο (μικροσκόπιο) και όλα θα έχουν, ελπίζω, τέλος καλό. Η επιστήμη δεν κάνει λάθη !     

***

Ο telemaxos doumanis άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς":

Πώς είναι δυνατόν να ανακηρυχτεί κάποιος άγιος όταν έχει ασπασθεί την αίρεση του φιλιόκβε η οποία κατεδικάσθει από την 8η Οικουμενική Σύνοδο ?? Μάλλον για το Φιλάρετο αυτά ήταν ψιλά γράμματα. Τώρα επαναλαμβάνεται το ίδιο και από την εκκλησία της Ελλάδος , ο οικομενισμός καλά κρατεί !!! Μετασχηματίσανε την αποκεκαλυμμένη ΑΛΗΘΕΙΑ -ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ- σε ένα σωματείο στο οποίο ο κάθε αρχ/πος , πατριάρχης , αποφασίζει και κανονίζει σύμφωνα με τα εθνικά, προσωπικά,  και οικονομικά, κριτήρια, και όχι σύμφωνα με την γνώμη των αγίων Πατέρων.  ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΝΕΟΦΑΝΕΝΤΕΣ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΑΓΙΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ , ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ!! Περισότερα για την 8η Οικουμενική Σύνοδο εδώ: http://o-nekros.blogspot.gr/2014/09/8_21.html 

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Σχόλια για την ανάρτηση "Τάδε έφη Κοσμάς"":

Όχι στον σχισματικό παλαιοημερολογιτισμό. 

***

Ο Παναγιώτης Μακρής άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Σχόλια για την ανάρτηση "Τάδε έφη Κοσμάς"":

Προς Τηλέμαχο Ντουμάνι.
Συγχώρα με αδελφέ για την παρέμβαση μου αυτή αλλά για αυτό το λόγο σου είχα κάνει παράπονα την τελευταία φορά, εκφράζεις άποψη έχοντας ελλιπή στοιχεία. Επειδή λοιπόν έχεις ελλιπείς πληροφορίες στο θέμα της αγιοκατάταξης του Αγίου Εδουάρδου σου απαντάω λοιπόν ότι ο Εδουάρδος ετύγχανε κατά πάντα Ορθόδοξος.
Έρχομαι τώρα στην εξήγηση, με τον ίδιο τρόπο που αγιοκατατάχτηκε ο Άγιος Εδουάρδος, αγιοκατατάχτηκε την εποχή του Αλέξιου Κομνηνού και ο Άγιος Όλαφ ο δεύτερος της Νορβηγίας. Μάλιστα είχε και δικό του παρεκκλήσιο δίπλα από το ναό της Αγίας Σοφίας.
Αν λοιπόν δεχτούμε τον Άγιο Όλαφ, γιατί όχι και τον Άγιο Εδουάρδο;
Περί αυτού του ζητήματος διάβασε παρακάτω: http://www.romanitas.ru/eng/THE%20FALL%20OF%20ORTHODOX%20ENGLAND%205X8.htm, το κομμάτι
APPENDIX 2. WHEN DID THE WEST FALL AWAY FROM HOLY ORTHODOXY?
Βασισμένη σε αυτήν τη λογική η Ροεδ αγιοκατέταξε τον Εδουάρδο τον Μάρτυρα, θεωρώντας ότι είχε ασπαστεί το Φιλιόκβε από άγνοια και επομένως εφόσον βρισκόταν σε άγνοια αυτό δεν τον εμπόδιζε να σωθεί και να αγιάσει. Η ΡΟΕΔ κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα λόγο ελλιπών ιστορικών στοιχείων. Μέχρι εκείνη τη περίοδο κρατούσε, όπως θα γνωρίζεις, καλά η προπαγάνδα περί σχίσματος του 1054 μεταξύ ανατολής και δύσης και περί οικονομίας των Ορθοδόξων για μεγάλο χρονικό διάστημα στην αίρεση του παπισμού. Από τη στιγμή που ο Όλαφ ήταν Άγιος ενώ είχε ασπαστεί το Φιλιόκβε (έτσι νόμιζαν εκείνη τη περίοδο), έτσι θα έπρεπε να συνέβη και με τον Εδουάρδο.
Ο Βλαδίμηρος Μος κάνει μια προσπάθεια να εξηγήσει τι συνέβη και θα πω ότι προσεγγίζει τη λύση.
Το ζήτημα όμως είναι πλήρως λυμένο από ιστορικής απόψεως από τον π Ιωάννη Ρωμανίδη. Συγκεκριμένα πολύ πριν το σχίσμα του 1054 η Εκκλησία είχε σπάσει σε δύο κομμάτια τους Ορθόδοξους (σε δύση και ανατολή) και τους παπικούς. Λίγο πριν το 1054 είχαμε κατάληψη του θρόνου της Ρώμης από τους παπικούς για αυτό και είχε διακοπή η μνημόνευση του πάπα από τους Ορθοδόξους πριν το σχίσμα του 1054. Ορθόδοξοι όμως υπήρχαν και στη δύση, με βάση ιστορικά στοιχεία που έχουμε στην κάτω Ιταλία η Ορθοδοξία άντεξε ακόμα τουλάχιστον 100 χρόνια μετά το σχίσμα. Μέσα σε όλες τις Ορθόδοξες χώρες ήταν και η Αγγλία. Η Αγγλία ήταν κατά πάντα Ορθόδοξη όπως και η πλειοψηφία της δύσεως, την αίρεση του παπισμού είχε ασπαστεί απλώς το μεγαλύτερο μέρος των Φράγκων. Έτσι στην δύση έχουμε τους Ορθόδοξους και τους παπικούς αρκετά χρόνια πριν το σχίσμα του 1054.
Στην Αγγλία η Ορθοδοξία χάθηκε αρκετά χρόνια μετά την εισβολή των Νορμανδών (παπικών) το 1066, έως τότε ήταν κατά πάντα Ορθόδοξη.
Επομένως, σωστή η αγιοκατάξη που έγινε από την ΡΟΕΔ αναφορικά με τον Άγιο Εδουάρδο, λάθος όμως η εξήγηση που έδωσε η σύνοδος λόγο ελλιπών ιστορικών στοιχείων.
Ελπίζω να κατάλαβες την εξήγηση που έδωσα, είναι σε περιληπτική μορφή καθώς δεν δύναμαι να σου εξηγήσω με λεπτομέρειες σε ένα σχόλιο περί του ζητήματος αυτού.

Ο Άγιος Συμεών ο Ν. Θεολόγος γράφει σὲ έναν Λόγον του:

«Λυπηθῆτε λοιπὸν τὴν ψυχή σας, ἀδελφοί, καὶ πιστέψετε μὲ ὅλη τὴν καρδιά σας στὸν Κύριόν μας ἀδιστάκτως καὶ στοὺς λόγους Του, καὶ μισήσετε τοῦτα τὰ ψεύτικα πράγματα τοῦ κόσμου καὶ ἀφῆστε τα, ὡς προσωρινά, ποὺ εἶναι, καὶ προσέλθετε στὸν Θεὸν καὶ προσκολληθῆτε σ᾽ αὐτόν. Γιατὶ χωρὶς τὸν Θεὸν δὲν εἶναι τίποτε στὸν κόσμον. Ὅλα τὰ πράγματα εἶναι ἕνα τίποτε ὅταν λείπη ὁ Θεός».

Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης : Ο θρησκευτικός συγκριτισμός και οι «προφήται της αισχύνης»

Ετόλμησε μόνος ο προφήτης Ηλίας να τα βάλει με το συγκρητιστικό κατεστημένο των βασιλέων του Ισραήλ Αχαάβ και Ιεζάβελ, οι οποίοι μαζί με τη λατρεία του αληθινού Θεού εισήγαγαν και τη λατρεία του Βάαλ, ανάλογης θεότητος προς τον ελληνικό Δία, αναμείξαντες την αλήθεια με το ψεύδος και έχοντες συμμάχους και συμφώνους τους «προφήτας της αισχύνης», όπως συμβαίνει και σήμερα· άλλα συγκρητιστικά κατεστημένα τώρα του επάρατου Οικουμενισμού εξισώνουν και αναμειγνύουν τις θρησκείες και τις ομολογίες, με τη συμμαχία και συμφωνία πάλιν «προφητών της αισχύνης», υψηλοβάθμων και προβεβλημένων. Ο ίδιος ο Κύριος, άλλωστε, δεν συγκρούσθηκε με το ιερατικό κατεστημένο της εποχής του, ασταμάτητα καθ΄ όλη τη διάρκεια της δημοσίας δράσεώς του, με αποκορύφωμα τα φοβερά «ουαί», λίγο πριν από τη σταυρική του θυσία, με την οποία δίδαξε ότι μέχρι θανάτου πρέπει να αγωνιζόμαστε για την αλήθεια; Τους ζηλωτάς της πίστεως τιμά και προβάλλει προς μίμηση η Εκκλησία και όχι τους χλιαρούς και συμβιβαστικούς του εφησυχασμού. Ακόμη και ησυχαστές και ερημίτες, όπως ο Άγιος Αντώνιος, ο καθηγητής της ερήμου, άφηναν την ησυχία και την προσευχή και κατέβαιναν στον κόσμο, για να συμπαρασταθούν και να ενισχύσουν όσους αντιστέκονταν στις αιρέσεις. Υπάρχει ευθεία γραμμή που συνδέει τον προφήτη Ηλία, τον Τίμιο Πρόδρομο, τον Άγιο Αντώνιο και όλους στη συνέχεια τους ομολογητάς Αγίους με αυτούς που σήμερα αγωνίζονται εναντίον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού: «Τον ζηλωτήν Ηλίαν τοις τρόποις μιμούμενος, τω Βαπτιστή ευθείας ταις τρίβοις επόμενος, πάτερ Αντώνιε…».