O MΥΘΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ ΜΕ ΑΛΛΟΔΟΞΟΥΣ -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Στο φύλλο του «Ο.Τ.» της 17-11-06 δημοσιεύθηκε κείμενο με τίτλο: "Η επικοινωνία με τους αλλόδοξους δυνατότητα ορθοδόξου μαρτυρίας".                                                                                             
Το εν λόγω κείμενο στηρίζει και προβάλλει τη συμμετοχή των ορθοδόξων στους διαχριστιανικούς διαλόγους με το γνωστό επιχείρημα ότι η επικοινωνία μας με τους αλλοδόξους αποτελεί μοναδική ευκαιρία προσφοράς, εκ μέρους μας, της μαρτυρίας της ορθοδόξου αληθείας, την οποία η Εκκλησία μας κατέχει!                                                                              
Πρόκειται, σήμερα, για έναν ισχυρισμό, ο οποίος στηρίζεται στην κοινή λογική, σύμφωνα με την οποία η επικοινωνία μας αυτή επιβάλλεται ως μονόδρομος μιας τέτοιας προσφοράς, εφόσον είναι λογικό να δεχθούμε ότι, εάν δεν συναντηθούμε εν διαλόγω με τους αλλοδόξους αδελφούς μας, δεν μπορούμε να τους πληροφορήσουμε πειστικά για τον πλούτο των αληθειών της πατερικής μας παραδόσεως και γενικά για την ορθοδοξία της πίστεώς μας!                                     
Αλλά ένας τέτοιος ισχυρισμός θα ήταν πράγματι, σήμερα, ένα πειστικό επιχείρημα για τη συμμετοχή της Εκκλησίας μας σε τέτοιους διαλόγους, εάν υπήρχαν όντως οι όροι και οι προϋποθέσεις και οι συνθήκες εκείνες, οι οποίες θα καθιστούσαν πραγματοποιήσιμο ένα τέτοιο έργο μαρτυρίας της ορθοδόξου πατερικής διδασκαλίας στους πλανεμένους αλλοδόξους αδελφούς μας! Εντούτοις, σήμερα, πολλοί παράγοντες, ποικίλης φύσεως, αποδεικνύουν ουτοπικό έναν τέτοιο ισχυρισμό ή μέθοδο επικοινωνίας μας με τους αλλοδόξους, με στόχο την ανάπτυξη της ιεραποστολικότητας της Εκκλησίας σε χώρους διαχριστιανικών διαλόγων, στους οποίους κυριαρχεί το οικουμενιστικό πνεύμα, της αλλοτριώσεως της χριστιανικής πίστεως από τα στοιχεία της αγιοπνευματικής-χαρισματικής της δυναμικής! Έτσι κάτω από τις προϋποθέσεις και τους όρους, υπό τους οποίους οι διάλογοι αυτοί πραγματοποιούνται σήμερα, το επιχείρημα της αναγκαιότητος αναπτύξεως ιεραποστολικότητος της Εκκλησίας στους εν λόγω χώρους, ως ουτοπικό, αποτελεί μύθο!  

Η Μικρασιατική καταστροφή


Ο ΘΕΙΟΣ ΕΡΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ Ν. ΘΕΟΛΟΓΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Καιρός όμως να ασχοληθώμεν με το πρόσωπον και το έργον του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου. Ο Πατήρ εις τα γραπτά του προσπαθεί να εκφράση την δια πλουσίου θείου έρωτος φορτισμένην καρδίαν του και όλην την βιωματικήν πείραν του εμμέτρως. Καταφεύγει εις την ποίησιν, εις τον χώρον της οποίας δύναται να δρα και να κινήται ελευθέρως. Εις τους στίχους του ας μη αναζητήσωμεν ούτε τον ρεμβώδη και μυστικοπαθή ρωμαντισμόν ούτε τον ταυτιζόμενον με την φύσιν ρεαλισμόν. Ο ποιητής εκφράζει μεν χαρακτηριστικάς ερωτικάς του καταστάσεις, αλλά αύται είναι απηλλαγμέναι, ως αγιοπνευματικαί, συναισθηματικών εξάρσεων, ως το τοιούτον παρατηρείται εις τον λυρισμόν. Εννοείται δε ότι μία τοιαύτη ποίησις ευρισκομένη πέραν των κοινών ανθρωπίνων εμπειριών δεν έχει τίποτε το τεχνικόν. Διο και η υπερκοσμία ποίησις του Πατρός καθώς και κάθε άλλο ορθόδοξον και πυρετώδες μυστικόν κείμενον στερείται ύφους. Δικαίως λοιπόν δυνάμεθα να καυχηθώμεν δια τον άγιον Πατέρα ότι αποτελεί δια την Εκκλησίαν μας σημαντικώτατον κεφάλαιον.

Ακόμη ένας κρυπτοοικουμενιστής εκδηλώθηκε. Είναι ο «Μητροπολίτης» Λεμεσού Αθανάσιος! Θαυμάστε το… Ορθόδοξο κήρυγμά του:

«Νὰ εἶστε ἥσυχοι, Χριστὸς φυλάγει τὴν Ἐκκλησία γιὰ τὴν ὁποία ὑποσχέθηκε πὼς  «πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Ὅσα λάθη καὶ νὰ κάνουν οἱ κληρικοί, ἐπίσκοποι, Πατριάρχες, δὲ βλάπτουν τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ τὸν ἴδιο μόνον ποὺ ἔκανε τὸ λάθος. Ὅποιος λέγει διαφορετικὰ ἀπὸ ὅτι εἶπε ὁ Χριστός, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ ἅγιοι Πατέρες, αὐτὸς δυστυχῶς ζημιώνει τὸν ἑαυτό του καὶ μόνον αὐτόν. Ἡ Ἐκκλησία δὲν παθαίνει κάτι γιατί τὴν φυλάγει ὁ Κύριος. Ἔχουμε ὅλοι οἱ χριστιανοὶ τὴ δυνατότητα νὰ μὴ συμφωνήσουμε μὲ ὅλες τὶς πράξεις τῶν ἐπισκόπων καί Πατριαρχῶν. Μπορεῖ ο καθένας νὰ ἔχει τὶς ἀπόψεις του. Ἀλλὰ προσοχὴ νὰ μὴ χωριστοῦμε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, νὰ μὴ κάνουμε σχίσμα. Ἂν κάποιοι ἐπίσκοποι συλλειτουργήσουν μὲ αἱρετικοὺς ἢ κοινωνήσουν αἱρετικούς, δὲν βλάπτουν τὴν Ἐκκλησία ἀλλὰ μόνον τὸν ἑαυτό τους. Οἱ χριστιανοὶ πρέπει νὰ κάνουν ὑπακοὴ στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ μὴν ἀντιδροῦν. Ἡ ἀντίδραση ὁδηγεῖ στὸ σχίσμα καὶ στὴν καταστροφή. Ὅσοι κατακρίνουν τὶς πράξεις τῶν πατριαρχῶν καὶ ἐπισκόπων, ὅσοι στηλιτεύουν καὶ καταδικάζουν τὶς πράξεις τους, αὐτοὶ δὲν ἀγαποῦν τὴν Ἐκκλησία. Τὸ ζητούμενο εἶναι νὰ στηρίζεις τοὺς ἐπισκόπους, ἀσχέτως μὲ τὸ τί θὰ κάνουν αὐτοί. Ἀλλιῶς θὰ καταντήσεις σχισματικός. Στηρίξτε τὴν Ἐκκλησία καὶ μὴ φοβᾶστε»!

Muslim Student Challenges Jewish Professor, He Shuts Her Up On The Spot


Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι…


Simonopetra - Logon Agathon / Σιμωνόπετρα - Λογον αγαθον


Τάδε έφη Κοσμάς

1. Λέγεις:
misha έγραψε:

εάν οι Ρομανώφ θεωρούνται αιμοσταγείς τοτε πώς πρέπει
να χαρακτηριστεί ο πρωτεργάτης της σφαγής της στάσεως του Νίκα;


Εγώ, όμως δεν είπα τέτοιο πράγμα. Έγραψα το τι έλεγε τότε ο Ρωσικός λαός! Έγραψα:

«Ο ρωσικός λαός χαρακτήριζε τον τελευταίο Τσάρο ως “αιματοβαμμένο Νικόλαο”»!

Ο ρωσικός λαός χαρακτήριζε τον τσάρο «αιματοβαμμένο»!
Εγώ δεν πήρα θέση. Θα μου ειπείς, τότε γιατί το έγραψα; Το έγραψα
για να δείξω ότι η θανάτωση των Ρομανώφ, οφείλονταν σε λόγους καθεστωτικούς και αντεκδίκησης. Για το λόγο αυτό ανέφερα ακόμα τη θανάτωση από τους τσαρικούς του αδελφού του Λένιν, ο οποίος τώρα με τη σειρά του έδωσε τη διαταγή εκτέλεσης της οικογένειας των Ρομανώφ!

2. Ως άλλοθι επικαλείσαι τη στάση του Νίκα στην Κπολη, που ο στρατηγός του Ιουστινιανού Βελισάριος την κατέστειλε, με τριάντα χιλιάδες νεκρούς!
Εδώ, είχαμε μιά επανάσταση! Πυρπολήθηκε η Πόλη. Ακόμα και η Αγία Σοφία! Ο Ιουστινιανός ήθελε να παραιτηθεί και να φύγει. Τον συγκράτησε η σύζυγός του Θεοδώρα! Οι στρατηγοί του, Βελισάριος και Μούνδος, με σχέδιο που κατάστρωσαν μπόρεσαν να πατάξουν τους επαναστάτες. δεν μπόρεσαν όμως να αποφύγουν την αιματοχυσία. Οι νεκροί υπολογίζονται σε τριάντα χιλιάδες! Διερωτώμαι όμως, αν σε ένα πόλεμο με βαρβάρους οι στρατηγοί του αυτοκράτορα φονεύσουν μερικές χιλιάδες από αυτούς, είναι κατάκριτος ο αυτοκράτορας;
Οι Ρομανώφ ξεπάστρευαν όποιον έβαζε στο μάτι ο Ρασπούτιν!

2. Προσθέτεις ακόμα, αγαπητέ
Misha:
misha έγραψε:

και μήπως έχει ακουστεί κατι για την νυμφομανή αυτοκρατειρα Θεοδώρα,συζυγο του Ιουστινιανού;



Απαντώ: Ναι, έχει ακουστεί αυτά που γράφει σε βάρος της Θεοδώρας στην «Απόκρυφη Ιστορία» του ο ιστοριογράφος Προκόπιος. Όλοι οι επιστήμονες σήμερα θεωρούν, ότι τα όσα έγραψε ο Προκόπιος για τον Ιουστινιανό και τη Θεοδώρα, είναι υποκριτικά και εμπαθή και εν πολλοίς δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
΄Εγώ, όμως είμαι διατεθειμένος να δεχθώ, ότι η Θεοδώρα προτού παντρευτεί τον Ιουστινιανό, ήταν κωμική ηθοποιός, με όχι τόσο σεμνό βίο! Τι σημαίνει αυτό; Μιά γυναίκα, αν είναι ακόμα και πόρνη, δεν σώζεται; Και η οσία Μαρία η Αιγύπτια, δεν σώθηκε; Δεν κατέστη αγία της Εκκλησίας μας; Ο καθένας μας, δεν ταπεινώνει τον εαυτό του στις προσευχές του προς το Θεό, λέγοντας ότι «ημάρτησε υπέρ την πόρνην»; Αν δεν ταπεινώσουμε έτσι τον εαυτό μας, έχουμε ελπίδα σωτηρίας; Μάλλον όχι! Γιατί τότε, κατακρίνουμε τη Θεοδώρα, η οποία, τουλάχιστον ως βασίλισσα έζησε ζωή αγνείας;
Και η Εκκλησία μας την έχει αγία!

3. Γράφεις ακόμα:
misha έγραψε:


οι διωγμοί του Θεοδοσίου προς όσους δεν συμφωνούσαν
μαζί του υπήρξαν απηνείς και σκληρότατοι, αποδεικνυονται δε από την νομοθεσία που θεσπισε



Πράγματι, ο Μέγας Θεοδόσιος θέσπισε αυστηρή νομοθεσία, με την οποία κήρυξε την ειδωλολατρία εκτός νόμου! Οι ειδωλολάτρες επί αιώνες καταδίωξαν το χριστιανισμό, με σκληρούς διωγμούς. Δεν έπρεπε κάποια στιγμή, να αφαιρεθεί από αυτούς τους ανθρώπους κάθε δυνατότητα να επανέλθουν στην εξουσία να συνεχίσουν το έργο τους; Αυτό έκανε ο Θεοδόσιος! Πρέπει να τον μεμφθούμε για το έργο του αυτό;
Δεν νομίζω, αδελφέ μου!

4. Γράφεις ακόμα:
misha έγραψε:


Η πλειονοτητα των Πατριαρχών Κων-πόλεως ΅εξελέγη΅ μετά από αυτοκρατορικές παρεμβάσει
s



Ε, και; Για αυτό, περισσότεροι από τους μισούς Πατριάρχες μέχρι την άλωση, είναι άγιοι της Εκκλησίας;

5. Συνεχίζεις ακόμα:
misha έγραψε:


σε κάθε περίπτωση στην οικογένεια Ρομανώφ υπήρχαν
και τα σφαγιασθέντα παιδακια που ήταν αθώα και αμέτοχα της τσαρικής πολιτικής δράσεως



Βεβαίως, τα «παιδάκια» των Ρομανώφ, δεν έφταιγαν σε τίποτα. ΄Ομως η θανάτωσή τους, όπως είπαμε οφείλετο και σε λόγους καθεστωτικούς! Θανατώθηκαν, με διαταγή του Λένιν για να μή υπάρξει παλινόρθωση της δυναστείας από κάποιο διάδοχο των Ρομανώφ! Δεν δικαιώνω τους Μπολσεβίκους με αυτά που γράφω. Απλά ερμηνεύω τη στάση τους!

6. Και καταλήγεις:
misha έγραψε:


στη σύνοδο που τους ανακήρυξε (= τους Ρομανώφ) ως αγίους υπήρξε τουλάχιστον ένας θεούμενος, ο μητρ.
Φιλαρετος του οποιου τα λείψανα ευωδιάζουν




Ομολογώ, ότι δεν ξέρω αν «ευωδιάζουν» τα οστά του! Πιστεύω όμως ότι "τρίζουν τα κόκκαλά» του, με αυτά που βλέπει από ψηλά να κάνουν οι διάδοχοί του, που ενώθηκαν με τους Οικουμενιστές Μοσχοβίτες, που είχε προηγουμένως αφορίσει!
Απο εκεί και πέρα, δεν ξέρω αν μπορεί να είναι κάποιος θεούμενος και να ευωδιάζουν τα κόκκαλά του, όταν δεν θεωρεί το Φιλιόκβε, ως εμπόδιο σωτηρίας μας! Δεν είναι έτσι αδελφέ μου;

Και τώρα, τελειώνοντας, αν θέλεις  απάντησέ μου, αν θεωρείς τον Ιουστινιανό, τη Θεοδώρα και το Θεοδόσιο, που επικρίνεις, αγίους;Εγώ, με την Εκκλησία, τους θεωρώ!
Συγχώρεσέ με, αν σε λυπώ. Και τις ο ευφραίνων σε, ο λέγων όχι την αλήθεια;

Οικουμενισμός


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Κατάθεσις της Αγίας Ζώνης Θεοτόκου.

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴν ἀνακομιδὴ τῆς τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Οἱ γνῶμες γιὰ ποὶος αὐτοκράτορας τὴν ἔκανε διίστανται, ἄλλοι λένε ὅτι ἔγινε ἀπὸ τὸ βασιλιὰ Ἀρκάδιο καὶ ἄλλοι ἀπὸ τὸ γιό του, Θεοδόσιο τὸν Β’.
Ἡ τιμία Ζώνη μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τοποθετήθηκε σὲ μία χρυσὴ θήκη. Ἡ θήκη αὐτή, ὀνομάστηκε Ἁγία Σωρός. Ὁ βασιλιὰς Λέων ὁ Σοφός, ἄνοιξε τὴν Ἁγία Σωρό, μετὰ ἀπὸ 410 χρόνια γιὰ νὰ ἐπικαλεσθεῖ τὴν Θεία Χάρη της, ἐπειδὴ ἡ σύζυγός του διακατείχετο ἀπὸ ἕναν δαίμονα.
Ἀφοῦ λοιπὸν τὴν προσκύνησαν, ὁ Πατριάρχης ἅπλωσε τὴν τίμια Ζώνη ἐπάνω στὴ βασίλισσα καὶ ἀμέσως ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὸ δαιμόνιο.

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς":

«ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν»

Υπάρχει μια ακόμη παράμετρος, που χρειάζεται διάκριση, για να καταλάβουμε τι ήταν εκείνο που οδήγησε την ρωσική Εκκλησία στην αγιοκατάταξη των Ρομανώφ. Και αυτή είναι η εξής. Σημειώνω, καταθέτω απλά τη γνώμη μου :

Τα θύματα του μπολσεβικισμού ήταν αμέτρητα. Άλλα ήταν μάρτυρες και ομολογητές της Ορθόδοξης Πίστης, αλλά ήταν πραγματικοί ή υποθετικοί αντίπαλοι του καθεστώτος. Ο μπολσεβικισμός ταυτίστηκε με τον θρησκευτικοπολιτικό ολοκληρωτισμό, δηλαδή την απολυταρχία, η δε αγιοκατάταξη των Ρομανώφ, κατά τη γνώμη μου, έγινε προκειμένου να τιμώνται συλλήβδην όλα τα θύματα του άθεου σοβιετικού καθεστώτος. Παράλληλα, όμως, με την μνήμη αυτών των αγίων επτά φονευθέντων Ρομανώφ (παρενθετικά, δεν ήταν απλοί και ασήμαντοι πολίτες) και ό,τι στη συνέχεια ακολούθησε, καταδικάστηκε ανεπιστρεπτί η μισαλλοδοξία, είτε αυτή είναι πολιτικής φύσεως είτε έχει σαφώς αντιχριστιανικό κίνητρο.

Η αγικατάταξη των Ρομανώφ είναι η περιεκτική πράξη καταδίκης κάθε αίρεσης εκ μέρους της Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας, ιδιαίτερα μάλιστα, όταν η αίρεση αναγορεύει την πολιτική σε θρησκεία (κομμουνισμός) ή, το χειρότερο, την χρησιμοποιεί, για να επιτύχει τους στόχους της. Η θρησκεία πλάθει χαρακτήρες άξιους να διαχειριστούν τα κοινά και όχι η πολιτική : "ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν".

Διαβάστε τον διάλογο μεταξύ Μακρυγιάννη και Όθωνος

https://drive.google.com/file/d/1670KGJ2vCk_ev3xB1CHaiJzCB8cAurL7AH5FfzWWuNqWIAkusuO0MVEpAFKI/view?usp=sharing

https://drive.google.com/file/d/1kqKH19avbJuWePCfe1WE971brUunMtwCRo7cbBpnFmvrpOQ2kf9tqhhpkwPe/view?usp=sharing

(Μακρυγιάννης : Του λέγω, εγώ έχω δυο τζέπες, μια με ψέματα, την άλλη μ΄ αλήθειες. Τώρα τί αγαπάς η Μεγαλειότης σου ; - Αλήθεια, μου λέγει).
Η πολιτική είναι η τέχνη του ψεύδεσθαι

π.Νικόλαος Μανώλης, Ο Πειραιώς κ. Σεραφείμ & ο Κοσμήτορας κ. Μιλτ. Κωνσταντίνου

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ο Άγιος Νικόδημος για την Κοίμηση της Θεοτόκου (Ε)

Τάδε έφη Κοσμάς

Ο αγαπητός φίλος Misha έγραψε στην καταχώρησή του στις 15.11.2007:


φίλε Κοσμά, η αγιοκαταταξη των Ρομανωφ έγινε με αναλογο τροπο με αυτη του Θεοδοσιου του Μεγαλου,του Θεοδοσίου του μικρου ,του Ιουστινιανού και αρκετών ακόμα επι Ρωμανίας.....
ουτε θεοσημειες των συγκεκριμένων εχουν αναφερθει ,ουτε ευλογημένα αγια λείψανα έχουμε.....
τουλάχιστον οι Ρομανώφ πέθαναν βιαιως από τους μπολσεβίκους......



Θα μου επιτραπεί, με όλη την αγάπη και την εκτίμηση στον εκλεκτό φίλο, να πω τα εξής:

1. Τους τρεις αυτοκράτορές μας, τον Μεγάλο Θεοδόσιο Α΄, τον Θεοδόσιο Β΄ και τον Ιουστινιανό, η Εκκλησία τιμά ως αγίους της. Συγκάλεσαν Ορθόδοξες Οικουμενικές Συνόδους και συμφώνησαν με τις αποφάσεις τους σε θέματα Πίστεως. Εξηγήσαμε σε προηγούμενη δημοσίευσή μας στις 30.11.2007, ότι η Εκκλησία κατά τεκμήριο θεωρεί αγίους της, όσους Πατέρες έλαβαν μέρος σε τέτοιες Οικουμενικές Συνόδους. Το ίδιο ισχύει αλλά και όσους αυτοκράτορες συγκάλεσαν τις Οικουμενικές αυτές Συνόδους, συνήθως μετείχαν σε αυτές και κύρωσαν τις αποφάσεις τους. Εξηγήσαμε ακόμα, πως η δικαιολογία αυτής της αγιοποίησης των προσώπων αυτών είναι η κατά τεκμήριο απόκτηση από αυτούς της εμπειρίας του θείου δοξασμού, που αποδεικνύεται με την Ορθή Πίστη που εξέφρασαν και αγωνίστηκαν για αυτή. Συγκεκριμένα:

Eνώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος!

Αποροφημένοι οι μεν Ποιμένες από την αίγλην του αξιώματος και την κοινωνικήν δράσι, το πλήθος των ανυπόπτων προβάτων που τους ακολουθούν και τον οικοδομικόν οργασμόν των παιδικών κατασκηνώσεων και γηροκομείων, τους κύκλους Γραφής και τις σελίδες των εκδόσεών τους, οι δε Μοναχοί από την αίγλην της περικυκλούσης αυτούς φήμης δια την … νηπτικήν θεολογίαν και το … άκτιστον φως της νοεράς προσευχής τους, αδιαφορούν αν στο ένα και κύριο, την ομολογία της πίστεως, απέτυχαν, με αποτέλεσμα όλα τα λοιπά να είναι ενώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος! Η Εκκλησία, τους έκανε επισκόπους για να διδάσκουν και φυλάττουν τον λόγον της Αληθείας Της ακέραιον και ανόθευτον, κρατώντας συγχρόνως τα πρόβατά Της μακρυά από τα λειβάδια των αιρετικών, και όχι να τα εγκαταλείπουν απροστάτευτα μέχρι το στόμα του λύκου με την πρόφασι ότι μόλις θα τα καταπιή, τότε θα δείξουν την ποιμενική τους ικανότητα! Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του παποοικουμενισμού αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε προσευχή και ιεραποστολική δράσι, και ότι, γι΄ αυτό το ΟΧΙ έχουν ταχθή από την Εκκλησία «εις τόπον Χριστού» και των Αποστόλων Του;

Βούλγαρος καθηγητής "ξεμπροστιάζει" τους Σκοπιανούς

Διαβάστε παρακάτω μερικές από αυτές, όπως τις παρουσιάζει το βουλγαρικό πρακτορείο Focus.
Ερώτηση: Κάθε δημόσια εμφάνισή σας σχετικά με τα Σκόπια προκαλεί σάλο. Γιατί προκαλείτε το 'μακεδονικό έθνος';
Ντιμίτροφ: Ποτέ δεν αποκάλεσα 'μακεδονικό έθνος', ούτε σε πολιτικούς, ούτε σε «ιστορικούς» και σε δημοσιογράφους. Είναι διασκεδαστικό να αντικρούω αυτές τις ανοησίες.
Ερώτηση: Πως μπορείτε να καθορίσετε το «μακεδονικό έθνος» και τον «μακεδονικό λαό»;
Ντιμίτροφ: Η απόφαση της Κομιντέρν το 1934 αναφέρει ότι ο βουλγαρικός λαός ζούσε στο βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας και συνέχιζε να ζει στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία μετά το 1944. Η ιδέα του 'Μακεδονισμού' ήταν του Σέρβου πολιτικού Στ. Νοβάκοβιτς από το 1889 που κυνικά έγραψε: «Κάθε προσπάθεια των Βουλγάρων της Μακεδονίας να ενωθούν με τη Βουλγαρία έχει αποτύχει. Έτσι, αφήστε τους να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι ανήκουν σε ένα άλλο έθνος εκτός της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Έτσι θα αποκοπούν από το βουλγαρικό έθνος και θα δημιουργήσουν ένα άλλο, μικρότερο και αδύναμο, εύκολο στην υποδούλωση».

Η «Εκκλησία» της Σερβίας εμφανίζει πλέον την πλήρη παράδοσή της στην αίρεση του Οικουμενισμού.

Οι οικουμενιστές της Σερβίας, ακολουθώντας τις μεθόδους παλαιών αιρετικών, συνεργάζονται και με τις πολιτικές εξουσίες για την επίτευξη του κοινού στόχου τής εξουδετέρωσης των αγωνιστών Ορθοδόξων κληρικών. Θύματα τού ανηλεούς διωγμού των Σέρβων οικουμενιστών είναι πάλι ο Επίσκοπος Ράσκας, Πριζρένης, Κοσσόβου και Μετοχίων Αρτέμιος τον οποίον καθαίρεσαν, καθώς και κληρικοί και μοναχοί που παραμένουν στο πλευρό του. Αυτή ήταν επί πολλά έτη η επιθυμία των Αλβανών του Κοσσόβου αλλά και των Σέρβων οικουμενιστών.

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015 – ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ -- «Άνθρωπός τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώναν και φραγμόν αυτώ περιέθηκε»

Αμπελώνας ουράνιας ακτινοβολίας

Φύτεψε ένα αμπέλι ο οικοδεσπότης και γύρω του τοποθέτησε ένα φράκτη. Όταν ήλθε ο καιρός της συγκομιδής, οι γεωργοί κακοποίησαν τους απεσταλμένους του οικοδεσπότη και μάλιστα δεν δίστασαν να φονεύσουν ακόμα και τον υιό του. Αυτή είναι η εικόνα που ξεδιπλώνει σήμερα μπροστά μας η Εκκλησία με την παραβολή του Ευαγγελίου. Πραγματικά, μέσα από το βαθυστόχαστο περιεχόμενό της, φαίνεται η χωρίς όρια αχαριστία και η σκληροκαρδία που εκδηλώνεται από τους ανθρώπους, αλλά συνάμα και η απέραντη αγάπη του Θεού, στον ωκεανό της οποίας μπορεί να κολυμπά η κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.

Η πατερική ερμηνεία
Ο ιερός Χρυσόστομος αναλύοντας τη συγκεκριμένη παραβολή σημειώνει ότι μετά την έξοδο από την Αίγυπτο ο Θεός έδωσε νόμο στους Ισραηλίτες.

O Άγιος Εφραίμ ο Σύρος στα «Ασκητικά» «ΟΡΕΓΕΣΑΙ ΟΡΘΟΝ ΒΙΟΝ;»

«Ορέγεσαι ορθόν βίον; Επιμελού την ταπεινοφροσύνην, χωρίς αυτήν ορθός βίος δεν δύναται να υπάρξη.
Αγάπα την ταπεινοφροσύνην και δεν θέλεις συλληφθή ποτέ υπό διαβολικής παγίδος. Διότι θέλεις γίνει ανώτερος των παγίδων του διαβόλου, επειδή ανακουφίζεσαι πάντοτε από το οξύτατον πτερόν της ταπεινοφροσύνης».

Ο Άγιος Θεόδωρος : ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης (Πατρολογία 99, ΙΙ76)  λέγει: «Το κοινωνείν μετά των αιρετικών δεν είναι αρετή, αλλά βαρειά αμαρτία, ίση προς μοιχείαν. Γι᾽ αυτό και αν όλα τα χρήματα του κόσμου προσφέρει εκείνος, που επικοινωνεί με την αίρεσιν, ούτε τότε γίνεται φίλος του Θεού, αλλά εχθρός του. Γι᾽ αυτό πρέπει να επιμένουμε σε ακοινωνησία προς τους αιρετικούς μέχρι θανάτου, καν εξορία πρόκειται, καν ξίφος στιλβούται, καν πυρ ανάπτεται».
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο κορυφαίος θεολόγος της Εκκλησίας, λέγει καθαρά για τους αιρετικούς: «Μη λαμβάνεται αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε» (Β/ Ἰω. 10). Ούτε καλημέρα να μη τους λέμε.


Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ --- του αειμνήστου Ανδρέου Θεοδώρου Καθ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Το μεγαλείον της Παρθένου είναι αρρήκτως συνδεδεμένον προς το άρρητον μεγαλείον του θείου Χριστολογικού μυστηρίου. Το θαύμα της συνέχεται στενώτατα προς το άπειρον θαύμα της επί γης αρρήτου επιδημίας του Λόγου του Θεού. Εκτός του μυστηρίου του Υιού της, το μυστήριον της Παρθένου μένει μετέωρον, ουδέν απολύτως ουσιαστικόν νόημα ενέχον. Εν τω Υιώ καταξιούται η Μήτηρ. Η θεία αυτής Μητρότης συνέχεται αδιαστάτως μετά του μυστηρίου του απειράνδρου Τόκου της. Το αξίωμα της Θεοτόκου αποκενούται, αν και προς ώραν έστω αποχωρισθή του μυστηρίου της εν Χριστώ οικονομίας. Το δόγμα της Θεοτόκου εισάγει την Χριστολογίαν, συμπλέκεται και συνυφαίνεται μετά της Χριστολογίας. Τας δύο ταύτας αλληλενδέτους του δόγματος στιγμάς ουδείς δύναται ν΄ αποχωρίση, άνευ ουσιαστικής ρήξεως συνόλου του χριστολογικού θαύματος. Η ορθόδοξος θεολογία το αξίωμα της Παρθένου βλέπει πάντοτε εκ της οπτικής γωνίας του Χριστολογικού δόγματος. Βλέπει την Θεοτόκον ως την εισιτήριον θύραν την εισάγουσαν εις το πεδίον της εν μυστηρίω αφράστου οικονομίας του Λόγου.

«του προσκυνητού ημών Αυθέντου»!...

Του  θεολόγου Νικολάου Πανταζή


…Και δεν είναι μία αλλά ΠΟΛΛΕΣ οι αιρέσεις που γυμνή τη κεφαλή κηρύσσει ο Αιρεσιάρχης πατριάρχης Βαρθολομαίος και πάσα η πομπή αυτού!
Είναι καιρός πλέον να αποτινάξουμε τα δεσμά της δειλίας και να θυσιάσουμε με οποιοδήποτε ΚΟΣΤΟΣ οτιδήποτε μας κρατά δούλους σε αυτήν την Αντίθεη, Αντίχριστη, Αντιευαγγελική, Αντορθόδοξη, Αντιπατερική και κατά πάντα ένοχη κοινωνία.

σ.σ. ο τίτλος του κειμένου είναι της "Ο.Φ" από: αριθ. Πρωτ. 827 Οικουμ. Πατριαρχ....