«Ορθόδοξος Τύπος» : διακοπή του μνημοσύνου του Οικουμενικού και αρχιοικουμενιστού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και των συμφωνούντων μαζί του, αλλά και των σιωπώντων.

Θεραπεία  όχι μόνον διάγνωσις



Το κακό με τον Οικουμενισμό, αυτή την παναίρεσι και την πανθρησκεία της εποχής μας, παράγινε. Και πολλές δεκάδες Αγιορείτες ιερομόναχοι και μοναχοί εξηγέρθησαν και απηύθυναν ανοικτή επιστολή προς τους ηγουμένους και τους αντιπροσώπους των είκοσι Ιερών Μονών στην Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους. Στην επιστολή καταγγέλουν τις απαράδεκτες σχέσεις των οικουμενιστών ηγετών της Εκκλησίας με τους αιρετικούς, και ιδίως τους Παπικούς. Και προτείνουν τη διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και των συμφωνούντων με αυτόν, αλλά και των σιωπώντων Επισκόπων.                                                                                  
Η εν λόγω ανοικτή επιστολή Αγιορειτών πατέρων κέντρισε την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους και με ανακοίνωσί της προέβη και αυτή σε καταγγελία των τεκταινομένων εις βάρος της Ορθοδόξου Πίστεως.                                                                                                                                                                        
Καλά και τα δύο αγιορειτικά κείμενα. Κάνουν καλή διάγνωση της νόσου, που έχει προσβάλει τους οικουμενιστές ηγέτες της Εκκλησίας και δεν ξέρουν τι λένε και τι κάνουν προς σκανδαλισμό και απώλεια ψυχών. Αλλ΄ η διάγνωσι της νόσου, την οποία κάνουμε όλοι οι πιστοί και όχι μόνον οι Αγιορείτες, δεν είνε αρκετή. Απλώς με διάγνωσι της νόσου δεν θεραπεύεται ο ασθενής. Για να θεραπευθή ο ασθενής, χρειάζονται φάρμακα ή και χειρουργική επέμβασι. Για δε τη θεραπεία της νόσου του Οικουμενισμού, της  επικινδυνότερης και χειρότερης νόσου στο χώρο των αιρέσεων, φάρμακα και χειρουργική επέμβασι είνε ό,τι συνιστούν με την ανοικτή επιστολή τους οι θερμότεροι στην πίστι δεκάδες Αγιορείτες πατέρες, η διακοπή δηλαδή του μνημοσύνου του Οικουμενικού και αρχιοικουμενιστού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και των συμφωνούντων μαζί του, αλλά και των σιωπώντων. 

π.Θεόδωρος Ζήσης-Συνοπτικά περί της θεολογικής διαμάχης Αγ. Γρηγ. Παλαμά με τον Βαρλαάμ.

Ζητείται βοήθεια!


Μπορεί κάποιος αδελφός/ή να διαβάσει την γραμμή που δεν φαίνεται καλά. Αντιγράφω το άρθρο από τον "Ορθόδοξο Τύπο" με σκοπό να το ανεβάσω. Το e-mail μου: costasilver@gmail.com
Eυχαριστώ!


Ο Σεβαστός Γέροντας παπά Σάββας -- Επιστολή Ομολογίας προς συνασκητή του.


Ο σεβαστός Γέροντας π. Σάββας ηκολούθει τας 19 Ι. Μονάς του Αγ. Όρους νομίζων, όπως πολλοί, ότι πρέπει εις τα της Πίστεως να κάνωμεν και ωρισμένας οικονομίας, άχρι καιρού!...                                                                                                                                                            
Ήτο όμως καλοπροαίρετος και ενάρετος.                                                                                                                          
Τούτο είχον εκμεταλλευθή οι μνημονεύοντες και κοινωνούντες με οικουμενιστάς νεοαγιορείται και είχον πλαισιώσει τον Γέροντα με συνεχείς επισκέψεις. Είχον τούτον ως παράδειγμα προς μίμησιν. Εάν ο ζήλος ήτο καλός, έλεγον εις τους υποτακτικούς των, δεν θα τον ηκολούθει και ο ενάρετος π. Σάββας;                                                                                                                                  
Όμως διεψεύσθησαν! Όταν ο «πατριάρχης» Δημήτριος συνελειτούργησεν  με τον πάπαν της Ρώμης τον Δεκέμβριον του 1987, τότε ο Γέροντας εξανέστη! Δεν ηνέχθη η ψυχή του να ευρίσκεται εις μίαν τοιαύτην, ανοικτά οικουμενιστικήν «εκκλησία». Ομού με ετέρους συνασκητάς του, διεμαρτυρήθη και διεχώρησεν την ευθύνην του από τους άλλους αγιορείτας που ακολουθούν τας 19 Ι. Μονάς.                                                                                                                   
Διέκοψεν τον εκκλησιασμόν του εις τας 19 Ι. Μονάς και εις όλα τα κελλία και εξαρτήματα που ακολουθούν αυτάς.   Όλοι οι μνημονεύοντες εξανέστησαν. Μοναστηριακοί και κελλιώται προσέτρεξαν να μεταπείσουν τον Γέροντα. Εστάθη αδύνατον. Αι ενοχλήσεις όμως απέβησαν συχναί και φορτικαί. Καταχωρούμεν επιστολήν του εν αντιγράφω, την οποίαν απέστειλεν εις συνασκητήν του παρενοχλούντα.  Η επιστολή του έχει ως εξής:

Ἱ.Κελλίον Ἅγιος Νικόλαος Καψάλα
13 Αὐγούστου 1991

Ἀγαπητὲ π.Νικόδημε, εὐλογεῖτε.

            Κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν σου, πρὸ ἡμερῶν, εἰς τὸ κελλίον μας, ἐπανέλαβες τοὺς ἀνορθοδόξους δογματισμούς σου ὅτι εἴμεθα ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἐπειδὴ δὲν μνημονεύομεν τὸν πατριάρχην Δημήτριον κι ἄλλα τινὰ διὰ τὰ ὁποῖα ἀναγκαζόμεθα καὶ γράφομεν τὰ κατωτέρω πρὸς καλυτέραν πληροφόρησίν σου, διότι τὰ ἐπιχειρήματά μας κατὰ τὴν συνομιλίαν μας, ἀφαιροῦν τὴν εἰρήνην σου καὶ συγχίζεσαι.

ΕΚΛΕΨΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ? ΟΙ ΠΟΙΝΕΣ ! ( ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ )

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιουστίνο για την αποστολή του βίντεο!


« ἐάν μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες »

http://kyprianoscy.blogspot.ca/



ΕΑΝ μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες· ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων. 2 εἰς μάτην ὑμῖν ἐστι τὸ ὀρθρίζειν, ἐγείρεσθαι μετὰ τὸ καθῆσθαι, οἱ ἐσθίοντες ἄρτον ὀδύνης, ὅταν δῷ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ ὕπνον. 3 ἰδοὺ ἡ κληρονομία Κυρίου υἱοί, ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός. 4 ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ, οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων. 5 μακάριος ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν· οὐ καταισχυνθήσονται, ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν ἐν πύλαις (Ψ. 126)

- κχ. Σχετικά με το «ἐάν μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες» 

Μητρ. Κακαβρύτων κ. Αμβρόσιος προς τον Πατριάρχην Ιεροσολύμων : Ὥστε, λοιπόν, η πλευρά Σας, συνεχίζουσα τα ασύστολα ψεύδη του Εξάρχου Σας, προσπαθεί να καλύψη ένα απάνθρωπο και επί δεκαετίαν παρατεινόμενο έγκλημα, το οποίον συντελείται εις βάρος ενός αγίου ανθρώπου!

Μακαριώτατε,
Δεν θα φορέσω Βερμούδες, για να κρύψω την ιδιότητά μου! Ούτε και την Ταϋλάνδη θα επικαλεσθώ, για να αποφύγω τις κυρώσεις! Σας γράφω από το ιστορικά και μαρτυρικά Καλάβρυτα, όπου κατά το 1821 ένας Αρχιερεύς κατά το έτος 1821 ύψωσε όχι μόνον το Λάβαρο της Επαναστάσεως, αλλά και το ανάστημά του, προκειμένου να απελευθερωθή η Ελλάδα μας από τον Τουρκικό ζυγό!

Η 25η Μαρτίου του Ελληνικού Αγώνα και η 1η Απριλίου του Κυπριακού

Κωνσταντίνος Χολέβας


Προ ολίγων ημερών εορτάσαμε τη διπλή εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Μεγάλης Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821. Σε λίγες ημέρες πρέπει να τιμήσουμε την επέτειο του Απελευθερωτικού Αγώνος των Ελλήνων της Κύπρου, ο οποίος άρχισε την 1η Απριλίου 1955. Με θλίψη παρατηρώ ότι και οι δύο επέτειοι πέφτουν θύματα παρερμηνειών, ιδεολογικά φορτισμένων σηματοδοτήσεων και ιστορικών διαστρεβλώσεων.

ΥΝΜΟΙ ΤΡΙΩΔΙΟΥ


Εἰς ἀτραποὺς δυσβάτους, σκοτεινὰς καὶ νεφελώδεις βαδίζει ὁλοταχῶς ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης

ΦΩΝΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ
ΕΚ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ

Γέρων ρημίτης γίου ρους:

«... Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ πίστις κα μολογία……..



ναφέρεις, Γέροντα, τι ο γέτες τς ρθοδοξίας «σέρνονται πρς νόθευσιν τς Πίστεως»! Μ γνοετε, Γέροντα, τι δη χουν νοθεύσει τν Πίστη; Γράφετε: «Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, λως αθαιρέτως νυποχώρητος ες τν οκουμενιστικν γραμμήν, καὶ πορείαν του, δυστυχς δν κούει τς τόσες δίκαιες φωνς» κα «δν συγκινεται ποσς π τν γιοπατερικν στάσιν» τν πιστν.
Σωστ τ λέτε, Γέροντα, γι τν Πατριάρχη. λλ ρωτμε. Μήπως κι σες ο γιορετες, κα ο Πρωτοπρεσβύτεροι πο τος παινετε, κα τ στολόγια πο σς φιλοξενον, δν νοθεύετε τν γίαν μας Παράδοση σ λλο σημεο, σ κενο τς μνημονεύσεως ατν πο κατηγορετε; Μήπως σες, «συγκινεστε» π τν γιοπατερικ στάση τν διαχρονικς ποτειχισμένων γίων κα πιστν, μάλιστα γιορειτν π Βέκκου, π θηναγόρου, π Δημητρίου; Μήπως σες, «λως αθαιρέτως», δν πικοινωνετε μ τος κακοδοξοντας, ρνούμενοι ν κάνετε κενο πο καναν ο γιοι, περιμένοντες ν νανήψουν ο Καθηγούμενοι κα ο Πρωτοπρεσβύτεροι κα ν γηθον το γνος τς ποτειχίσεως; Δν σς φτάνει διδασκαλία κα ο ντολς το Κυρίου κα τν γίων; Περιμένετε κα τν ελογία τν χαρτοπολεμιστν κα σιγονταροοικουμενιστν;
Ποιό ντίκρυσμα χει συμβουλή-προτροπή σας, Γέροντα, πως «ο πιστο θ πρέπη πάσ θυσί ν φυλάττουν τν ρθόδοξον Πίστιν καθαράν, ποφεύγοντες τ οκουμενιστικ φρονήματα»,  παράθεση το λόγου το γίου Μάρκου, τι «παντες ο τς κκλησίας διδάσκαλοι, φεύγειν τος τερόφρονας παραινοσι, κα τς ατν κοινωνίας διΐστασθαι...», ταν τοτο λησμονετε ν τ πράξετε; ταν συμπράττετε μ κείνους πο σπλαχνα κατηγορον ς κτς κκλησίας, σους στς μέρες μας κολούθησαν (παρ τς λλείψεις κα τς μαρτίες τους) ατν κριβς τν συμβουλ τν γίων περ ποτειχίσεως;
Γιατί κατηγορετε τος «σημερινος οκουμενιστς ρχιερες κα ποιμενάρχας» ς «παραβαίνοντας ατος (τος . Κανόνας) εκαίρως καίρως κα κηρύττοντας “νέον Εαγγέλιον”» κα δν συνειδητοποιετε τι σ παρόμοια παράβαση προβαίνετε κι σες, διαγράφοντας τος . Κανόνες κα τς διδασκαλίες τν γίων περ Διακοπς Μνημοσύνου

« σὺ δὲ γνῶθι σεαυτῶ εἴ τι ἔπραξας »

Ο Χίλων ή Χείλων o Λακεδαιμόνιος, γεννήθηκε το 600 π.Χ. στη Σπάρτη και πέθανε το 520 π.Χ. στην Πίσσα της Σικελίας. Τα πιο σπουδαία και γνωστά γνωμικά του, δηλαδή το «μηδέν άγαν», το «γνώθι σαυτόν» και το «εγγύα παρά δ’ άττα» [σημειωτέον ότι το πρώτο απ’ αυτά αποδίδεται, κατ’ άλλη εκδοχή, στον Σόλωνα, ενώ το δεύτερο στον Θαλή] είχαν γραφτεί στον τοίχο (ή στην προμετωπίδα) του ναού του Απόλλωνα, στους Δελφούς

Σημείωση και σχόλιο κχ.
 


Θαλής ο Μιλήσιος, 640 ή 624 π.Χ. - 546 π.Χ. στην περίπτωση που σε αυτόν αποδίδεται το "γνώθι σαυτόν". Το ερώτημα που ακολουθεί είναι απότοκο του γεγονότος ότι στο βιβλίο Ιώβ της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκεται καταγεγραμμένο το "γνώθι σαυτόν". Λοιπόν, όποιος γνωρίζει, ας μας απαντήσει τι εκ των δύο συμβαίνει : Το βιβλίο του Ιώβ είναι αρχαιότερο του Θαλή, ή του Χίλωνος, ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο, πρώτα ο Θαλής και ο Χίλων, έπειτα δε ο Ιώβ ;

Ιώβ ε΄ : « ... 24 εἶτα γνώσῃ ὅτι εἰρηνεύσει σου ὁ οἶκος, ἡ δὲ δίαιτα τῆς σκηνῆς σου οὐ μὴ ἁμάρτῃ. 25 γνώσῃ δὲ ὅτι πολὺ τὸ σπέρμα σου, τὰ δὲ τέκνα σου ἔσται ὥσπερ τὸ παμβότανον τοῦ ἀγροῦ. 26 ἐλεύσῃ δὲ ἐν τάφῳ ὥσπερ σῖτος ὥριμος κατὰ καιρὸν θεριζόμενος ἢ ὥσπερ θιμωνία ἅλωνος καθ᾿ ὥραν συγκομισθεῖσα. 27 ἰδοὺ ταῦτα οὕτως ἐξιχνιάσαμεν, ταῦτά ἐστιν ἃ ἀκηκόαμεν· σὺ δὲ γνῶθι σεαυτῶ εἴ τι ἔπραξας.»

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Αγία Ελένη η ισαπόστολος και ο Τίμιος Σταυρός

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

 

Λύμην φυγούσα, του Θεούσθαι τη πλάνη, Άληκτον υμνεί, τον κενούμενον Λόγον, Νεανικώς άπασα, συν τρόμω κτίσις. Άδοξον εύχος, δειματουμένη φέρειν, Ρευστή γενώσα, καν σοφώς εκαρτέρει.

 

Ερμηνεία.

 


Ήτον ποτέ καιρός, όταν οι άνθρωποι ελάτρευαν ως Θεόν την κτίσιν παρά τον κτίσαντα, κατά τον Απόστολον λέγοντα: «Μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εν τω ψεύδει, και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν τη κτίσει περά τον κτίσαντα, ος εστιν ευλογητός εις τους αιώνας, Αμήν» (Ρωμ. α: 25)· και προς τούτοις εδόξαζον, ότι τα στοιχεία και οι φωστήρες και τα άστρα κυβερνώσιν άπαντα τα υπό σελήνην· τοιούτοι εστάθησαν άπαντες σχεδόν οι προ της ενσάρκου Παρουσίας άνθρωποι, οι καλούμενοι Έλληνες και ειδωλολάτραι.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Ιωάννου του οσίου, συγγραφέως της Κλίμακος, Εύβουλης μητρός Αγ.
Παντελεήμονος, Ζαχαρίου ιερομάρτυρος του νέου, επισκόπου Κορίνθου (1684).

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γεννήθηκε περὶ τὸ ἔτος 525 μ.Χ. καὶ ἦταν υἱὸς εὐσεβοῦς καὶ εὔπορης οἰκογένειας. Ἔλαβε πλούσια μόρφωση, γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ἀποκαλοῦσαν «σχολαστικό», ἀλλὰ σὲ ἡλικία δεκαέξι ἐτῶν, ἀφοῦ ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο, παραδόθηκε στὴν πνευματικὴ καθοδήγηση τοῦ Γέροντος Μαρτυρίου, στὸ ὄρος Σινᾶ, ὅπου ἔμεινε μέχρι τὸ θάνατό του.
Στὴν συνέχεια ἐπισκέφθηκε μοναχικὲς κοινότητες στὴ Σκήτη καὶ Ταβέννιση τῆς Αἰγύπτου, ἀργότερα δὲ ἐγκαταστάθηκε σὲ κελὶ τῆς ἐρήμου τοῦ Σινᾶ, ποὺ ἀπεῖχε δύο ὧρες ἀπὸ τὴ μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης.

Το ιστολόγιο "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ" τις Κυριακές είναι κλειστό

Μνήσθητι την ημέραν του Σαββάτου αγιάζειν αυτήν, εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου, τη δε εβδόμη Σάββατα Κυρίω τω Θεώ σου.