Οικουμενισμός

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος, Μερκουρίου.

Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη καταγόταν ἀπὸ οἰκογένεια εὐγενῶν τῆς Ἀλεξάνδρειας καὶ μαρτύρησε στὶς ἀρχὲς τοῦ 4^ου αἰώνα μ.Χ. Ἦταν εὐφυέστατη καὶ φιλομαθής. Ἤδη σὲ ἡλικία δέκα ὀκτὼ χρονῶν κατεῖχε τὶς γνώσεις τῆς ἑλληνικῆς φιλολογίας καὶ φιλοσοφίας, ἀλλὰ καὶ ἦταν ἄρτια καταρτισμένη καὶ στὰ δόγματα τῆς χριστιανικῆς πίστης.

Ὅταν ἐπὶ Μαξεντίου διεξαγόταν διωγμὸς ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, ἡ Αἰκατερίνη δὲ φοβήθηκε, ἀλλὰ μὲ παρρησία διέδιδε πὼς ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεός. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἔπαρχο τῆς περιοχῆς, ὁ ὁποῖος προσπάθησε μὲ συζητήσεις νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. Ὅταν ὁ ἔπαρχος διαπίστωσε τὴν ἀνωτερότητα τῶν λόγων τῆς Αἰκατερίνης, συγκάλεσε δημόσια συζήτηση μὲ τοὺς πιὸ ἄξιους ρήτορες τῆς Ἀλεξάνδρειας, τοὺς ὁποίους ὅμως ἡ Αἰκατερίνη ἀποστόμωσε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ κάποιοι ἀπὸ τοὺς συνομιλητές της πείσθηκαν γιὰ τοὺς λόγους της καὶ ἀσπάστηκαν τὴν Χριστιανικὴ Πίστη.

Μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν κατάληξη, ὁ ἔπαρχος διέταξε νὰ τὴ βασανίσουν σκληρὰ μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς ἡ Ἁγία θὰ λύγιζε καὶ θὰ ἀρνιόταν τὸν Χριστό. Ὅμως ἡ Αἰκατερίνη ἔμεινε ἀκλόνητη στὴν πίστη της.

Πέθανε στὸν τροχό, ὕστερα ἀπὸ διαταγὴ τοῦ ἔπαρχου.

Mητρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος : Να πάρουμε στα χέρια μας και πάλι το λάβαρο της εξεγέρσεως με σύνθημα: «ουκ αρνησόμεθά Σε φίλη Ορθοδοξία!»

...Έπειτα από τα παραπάνω ντρέπομαι που είμαι Μητροπολίτης και ευρίσκομαι «εις τύπον και τόπον Χριστού», κατά την Ορθόδοξον Θεολογίαν. Από τη θέση αυτή, ως ταπεινός και ανάξιος Αδελφός εν Χριστώ, απευθύνω έκκληση προς όλους τους ιερωμένους της Εκκλησίας της Ελλάδος, μικρούς και μεγάλους, επώνυμους και ανώνυμους, γενικώς πρός όλους τους Κληρικούς παντός βαθμού, και τούς Μοναχούς, μάλιστα δέ τους πατέρες του Αγίου Όρους, και τους παρακαλώ να εξέλθουμε από την ραστώνη και να αναλάβουμε τον ιερό ρόλο μας, δηλ. ένα ιερό αγώνα για να προστατεύσουμε την αγία Ορθοδοξία μας, αντιτασσόμενοι με κάθε νόμιμο μέσο και τρόπο σε όλους όσοι την επιβουλεύονται, μικρούς ή μεγάλους, επώνυμους ή ανώνυμους, φανερούς ή κρυφούς, οι οποίοι ευρίσκονται είτε μέσα είτε έξω από την Εκκλησία! Να πάρουμε στα χέρια μας και πάλι το λάβαρο της εξεγέρσεως με σύνθημα: «ουκ αρνησόμεθά Σε φίλη Ορθοδοξία!»

«Ορθόδοξος Τύπος»: Ο Βαρθολομαίος είναι αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων.

…Αλλά οι «Ταλιμπάν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας, αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων….ο Αρχιστράτηγος της Προδοσίας της Πίστεως, Οικουμενικός Πατριάρχης, απευθυνόμενος προς τον Πάπαν του είπε ότι αυτός είναι πρώτος εις την Εκκλησίαν της Ανατολής και ο Πάπας εις την Εκκλησίαν της Δύσεως.

«Ορθόδοξος Τύπος» αριθμ. φ. 1804

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ

Εκκλησία και εθνική ταυτότητα

Κωνσταντίνος Χολέβας

Το Γ΄ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο της Εκκλησίας της Ελλάδος για την Τουρκοκρατία και το 1821 πραγματοποιήθηκε στις 14 και τις 15 Νοεμβρίου και μας έδωσε απαντήσεις στο ερώτημα: «Πώς η Ορθόδοξη Εκκλησία διαφύλαξε την εθνική ταυτότητα των υποδούλων;» Ήταν το τρίτο από μία σειρά 10 συνεδρίων, τα οποία προβλέπεται να ολοκληρωθούν το 2021, όταν θα συμπληρώνονται 200 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821. Ηδη κυκλοφορούν οι τόμοι με τα Πρακτικά των δύο προηγουμένων συνεδρίων.

Οι 22 εισηγητές παρουσίασαν με σαφήνεια ενδιαφέροντα στοιχεία. Είπαν ότι η παιδεία, κρυφή ή φανερή, ήταν κυρίως στα χέρια κληρικών, οι οποίοι μαζί με την πίστη καλλιεργούσαν τη διαχρονική ελληνική γλώσσα και τη Μεγάλη Ιδέα. Η Εκκλησία διέσωσε τη γλώσσα μας παρά την οθωμανική καταπίεση και παρά τις άστοχες προσπάθειες Ευρωπαίων λογίων,

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Κλήμεντος Ρώμης, Ερμογένους, Πέτρου Αλεξανδρείας.

Ἦταν Ρωμαῖος ἀριστοκράτης ἀπὸ βασιλικὸ γένος, γιὸς τοῦ Φαύστου καὶ τῆς Ματθιδίας. Ὁ Κλήμης σπούδασε ὅλες τὶς ἐπιστῆμες τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, ἀντάμωσε τὸν Ἀπόστολο Πέτρο καὶ διδάχθηκε ἀπ’ αὐτὸν τὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ θεογνωσία, ὁπότε ἔγινε θερμὸς κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου καὶ συνέγραψε  ἀρκετὰ συγγράμματα.

Σχόλιο Ανώνυμου αδελφού μας : Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;

Την επόμενη Κυριακή όλοι οι Ορθόδοξοι θα είμαστε σε επαγρύπνηση. Η λογική πολλών λέει, ότι το Φανάρι δεν θα τολμήσει οποιοδήποτε τολμηρό βήμα υπολογίζοντας τις αντιδράσεις, ιδιαίτερα των Ρώσων. Ξεχνούν όμως, ότι το 1965 το Φανάρι στην άρση της Ακοινωνησίας και των Αναθεμάτων δεν ρώτησε ουσιαστικά κανένα, δεν υπολόγισε κανένα. Οι Ρώσοι και τότε αντέδρασαν, λεκτικά, αλλά τίποτε περισσότερο. Ομοίως και η Ελληνική Εκκλησία αντέδρασε, αλλά μετά ολίγα έτη ουσιαστικά αποδέχθηκε το γεγονός. Οποιαδήποτε πιθανή Ένωση, όταν και όποτε γίνει δεν πρόκειται να γίνει με κανονικές διαδικασίες και συνθήκες, αλλά πραξικοπηματικά και αιφνιδιαστικά. Από κάποιον ή κάποιους θα ξεκινήσει με την ανοχή τρίτων, έως ότου και αυτοί αποκαλύψουν τις αληθινές επιλογές τους. Επαγρύπνηση- Επαγρύπνηση – Επαγρύπνηση.

Περί του Γέροντος Ευλογίου του Φανερωμένου.

Ο Χατζηγιωργιάτης Γερο- Ευλόγιος από το Κελλί του Αγίου Γεωργίου του Φανερωμένου διηγείτο στον Γέροντα Ιωακείμ συχνά, πολλά θαύματα που είχε ζήσει ο ίδιος από τον άγιο Γεώργιο. Πολλές φορές όταν έσβυνε το καντήλι τού αγίου τη νύχτα, άκουγε τον άγιο με το άλογό του στον διάδρομο του Κελλιού να πηγαίνει πέρα-δώθε. Άκουγε ο Γερο- Ευλόγιος το ποδοβολητό του αλόγου, ξυπνούσε, και πήγαινε στην εκκλησία κι άναβε το καντήλι. 

Αρκετές φορές οικονόμησε ο άγιος τα της πανηγύρεως, ενώ υπήρχαν μεγάλες και διάφορες δυσκολίες. Την τελευταία ώρα επενέβαινε ο άγιος και φρόντιζε για όλα. Μία φορά έχασε ο Γερο- Ευλόγιος το άλογό του. Ψάχνοντας για να το βρει και κουρασμένος καθώς ήταν, περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη και βρέθηκε σ' ένα δύσβατο τόπο. Εκεί του επετέθησαν οι δαίμονες και τον κτυπούσαν. Έλεγε πως είχε μετρήσει μέχρι δεκαεφτά δαίμονες. Ο Γέροντας Ιωακείμ, χαριτολογώντας, όταν του το διηγείτο, του είπε: Καλά, Γέροντα, δεν κυτούσες να φύγεις, παρά καθόσουν και τους μετρούσες; 
Ο ευλογημένος Γέροντας Ευλόγιος έζησε ογδόντα χρόνια στο Άγιον Όρος. Στα νειάτα του έκανε εφτά χρόνια να φάει λάδι και στα γεράματά του έξι. Αγαπούσε πολύ την Παναγία. Όταν ήταν μικρός τον επισκέφθηκε η Παναγία στο χωριό του, το Αχλάδι Ευβοίας, και τού είπε: Πήγαινε κι εγώ θα είμαι πάντα μαζί σου. Σε μια αγρυπνία, της εορτής τού Ακάθιστου, που την τιμούσε ιδιαίτερα, είδε άγγελο Κυρίου να θυμιάζει την εικόνα Της. Προείδε το τέλος του κι εκοιμήθη στις 11.4.1948.

«Ο εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία»

Στα θέματα της πίστεως και της αγιοπνευματικής εκκλησιαστικής διοργανώσεως ουδεμία αξία ή σημασία έχουν αποφάσεις, που λαμβάνονται κατά πλειονοψηφία ή ακόμη και παμψηφία, εάν έρχωνται σε αντίθεση και σύγκρουση με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Στις περιπτώσεις αυτές έχει απόλυτη εφαρμογή η αρχή: «Ο εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία».  Με βάση την αρχή αυτή διασφαλίσθηκε η Ορθοδοξία δια μέσου των αιώνων και συνετρίβησαν οι αιρέσεις και τα σχίσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά την επί δεκαετίες κυριαρχία των Αρειανών κατά τον Δ’ αιώνα, ότε η πλειονοψηφία ή και η παμψηφία πολυαρίθμων Συνόδων, που αποδείχθηκαν ληστρικές ή ψευδοσύνοδοι, ετάχθησαν υπέρ της αιρέσεως του Αρείου και εναντίον της Ορθοδοξίας. Οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας όχι μόνο δεν υπετάχθησαν στις αποφάσεις αυτές των ψευδοσυνόδων, αλλά όρθωσαν το ανάστημά τους επί των επάλξεων της Ορθοδοξίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος. Είναι ίσως η συγκλονιστικώτερη περίπτωση στην εκκλησιαστική ιστορία, που επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, ότι «Ο εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Εάν ο Μέγας Αθανάσιος συνεμορφώνετο με την αρχή της πλειονοψηφίας και υπετάσσετο εις τις αντικανονικές και αντορθόδοξες αποφάσεις της, θα επρόδιδε την ιδιότητά του, ως αληθινού ορθοδόξου Ιεράρχου και Επισκόπου, που έχει σαν ύψιστη αποστολή την προάσπιση μέχρι θανάτου της εμπιστευθείσης σε κάθε αληθινό επίσκοπο Ιεράς Παρακαταθήκης, της αποκαλυφθείσης από τον Εσταυρωμένο Θεό της Αγάπης, Αληθείας και τότε αντί της Κυριακής της Ορθοδοξίας θα εορτάζετο ο θρίαμβος της Αιρέσεως και στη θέση του Μεγάλου Αθανασίου θα δοξολογείτο ο Άρειος!

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "«Ο εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία»":

Ειλικρινά, πιστεύω ότι ο Μέγας Αθανάσιος είναι ένας εκ των μεγαλυτέρων αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ήταν εκείνος ο οποίος πρώτος εισήγαγε τον όρο "ομοούσιος", αν και ουδαμού ανευρίσκεται στην Αγία Γραφή, όπως τον κατηγορούσε ο Άρειος και οι Αρειανοί. Εκείνοι είχαν υπέρ αυτών το "εν ομοιώματι ανθρώπου γενόμενος και μορφήν δούλου λαβών". Ήταν συνεπείς στο γράμμα, του έλειπε όμως το άγιον Πνεύμα.

Αυτά τα ολίγα.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;

Ἀναφέρεται στόν βίο τοῦ ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Κολοβοῦ (9 Νοεμβρίου), γιά κάποια παρθένο, πού ὀνομαζόταν Παϊσία, ἡ ὁποία ἦταν πολύ ἐλεήμων.

Αὐτή εἶχε ξενοδοχεῖο καί φιλοξενοῦσε ὡς ἐλεήμων ὅλους τούς πατέρες τῆς σκήτης. Μετά ἀπό ἀρκετό καιρό, ἀφοῦ δαπάνησε ὅλη τήν περιουσία της σε φτωχούς καί ξένους, ἐπτώχευσε τόσο πολύ, ὥστε ἀπό συνεργία τοῦ κακοῦ ἔπεσε στήν πορνεία καί στίς κακές συναναστροφές. Ὅταν οἱ πατέρες ἔμαθαν αὐτό τό γεγονός, ἐπειδή εἶχαν εὐεργετηθῆ καί την γνώριζαν πολύ καλά, εἶπαν στόν ὅσιο Ἰωάννη τόν Κολοβό: «Ἀββᾶ ἀκούσαμε ὅτι ἡ Παϊσία, πού τόσο μᾶς εὐεργέτησε, ζῆ μέ ἀσωτία. Λοιπόν κάνε ἀγάπη γιά τόν Κύριο καί προσπάθησε μέ τήν σοφία, πού σοῦ ἔδωσε ὁ Κύριος νά τήν κάνης νά μετανοήση». Πράγματι ὁ ὅσιος πῆγε στό σπίτι της, ἀλλά μία γριά οἰκονόμος ὄχι μόνο δέν τόν ἄφησε νά μπῆ, ἀλλά τοῦ εἶπε καί τά ἑξῆς: «Σεῖς οἱ μοναχοί φάγατε ὅλον τόν πλοῦτο τῆς κυρίας μου καί τώρα τί θέλεις ἀπό αὐτήν, πού ἔμεινε φτωχή καί ἄπορη;». «Ἐγώ πές της γιά τό καλό της ἦρθα» ἀπάντησε ὁ ὅσιος. Καί ἡ Παϊσία εἶπε στήν ὑπηρέτρια: «Αὐτοί οἱ μοναχοί γυρίζουν στήν Ἐρυθρά Θάλασσα καί βρίσκουν μαργαρίτες. Ἄφησέ τον λοιπόν νά ἔλθη μήπως καί μοῦ δώση κάτι». Στολίσθηκε, ἑτοιμάσθηκε καί κάθησε στό κρεββάτι. Ὅταν ὁ ὅσιος Ἰωάννης μπῆκε μέσα καί τήν εἶδε, ἔκλαψε πολύ. «Γιατί κλαῖς;» τόν ρώτησε ἡ Παϊσία. «Βλέπω ὅτι σέ τριγυρίζει ὁ σατανᾶς καί κλαίω γιά τήν ἀπώλεια τῆς ψυχῆς σου». Ἡ Παϊσία κατενύγη καί τοῦ λέγει: «Ὑπάρχει γιά μένα μετάνοια;». Ὁ Ὅσιος μέ στοργή τήν παρότρυνε: «Ναί τέκνον μου, μόνο βιάσου και ἀκολούθησέ με». Αὐτή, ἀμέσως, χωρίς νά πάρη τίποτε τά ἐγκατέλειψε ὅλα καί τόν ἀκολούθησε. Καθώς λοιπόν ἔφθασαν στήν ἔρημο, νύκτωσε. Τότε ὁ ὅσιος μάζεψε λίγη ἄμμο, τῆς ἔκανε προσκέφαλο καί τῆς εἶπε νά κοιμηθῆ.  Λίγο πιό ἐκεῖ ὁ Ὅσιος προσευχόταν. Τά μεσάνυχτα, ὅταν ὁ Ὅσιος πῆγε νά κάνη τήν ἀκολουθία τοῦ μεσονυκτικοῦ, βλέπει φῶς στό μέρος, πού κοιμόταν ἡ Παϊσία. Ἔφθανε ἕως τον οὐρανό καί ἅγιοι Ἄγγελοι ἀνέβαζαν τήν ψυχή της στόν Παράδεισο. Ἀπόρησε καί πηγαίνοντας κοντά της εἶδε πὼς πέθανε. Ἔκανε δέηση προς τόν Κύριο νά τοῦ φανερώση, ἐάν σώθηκε. Τότε ἦλθε Ἄγγελος Κυρίου ἀπό τόν οὐρανό καί τοῦ λέγει: «Γνώριζε, Ἀββᾶ, ὅτι ἡ λίγη ὥρα τῆς μετανοίας της ἦταν ἰσάξια μέ πολλά ἔτη, ἐπειδή ἔγινε μέ ὅλη της τήν ψυχή καί μέ ἀνείπωτη κατάνυξη καρδιᾶς»

Που είναι οι ποιμένες της Εκκλησίας, δια να σημάνουν έγερσιν, εγρήγορσιν, να καταδείξουν τον κίνδυνον;

Εις τον διάλογον, που διεξάγει ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας από ετών με τον κόσμον, υπεχώρησεν, ηστόχησεν, ηττήθη. Εθυσίασε τας μονίμους θείας αληθείας εις τας απαιτήσεις του «εν τω πονηρώ κειμένου κόσμου», συνεβιβάσθη, εταυτίσθη με τον κόσμον. Ισοπέδωσε την διαφοράν μεταξύ αληθείας και ψεύδους. Ό,τι ελέγομεν αίρεσιν, κακοδοξίαν, απηλείφθη από το λεξιλόγιόν του. Η Ορθοδοξία δεν είναι διάφορος από τον παπισμόν και δέκα ολοκλήρους αιώνας επλανάτο η Εκκλησία μας. Τα δόγματα δεν είναι υπερφυσικαί αλήθειαι και κατά καιρούς δυνάμεθα να τα μεταβάλλωμεν. Ό,τι εγράφη κατά των Λατινικών κακοδοξιών υπό των αγίων Πατέρων, σήμερον δεν έχει ισχύν….   Και τώρα; Τώρα που ο πολύς κόσμος ακολουθεί αυτήν την διεστραμμένην λογικήν, που το φως σκοτίζεται, το άλας μωραίνεται, που ένας Οικουμενικός Πατριάρχης απαρνείται την Ορθόδοξον Παράδοσιν και συντάσσεται με τον αιρεσιώτην παπισμόν, τι να είπωμεν; Και ποίος μας ακούει; Τα πλήθη θέλουν αγάπην, θέλουν ένωσιν. Τι αξίζει η αλήθεια του Θεού ενώπιον της αγάπης; Ομολογουμένως ζώμεν εις ατμόσφαιραν συγχύσεως. Φοβούμεθα μήπως, η τόσον εξαπλωθείσα αδιαφορία δια την ορθόδοξον πίστιν, αποβή καταστρεπτική δια την αγίαν Εκκλησίαν μας. Ουδαμού ακούεται φωνή διαμαρτυρίας. Που είναι οι ποιμένες της Εκκλησίας, δια να σημάνουν έγερσιν, εγρήγορσιν, να καταδείξουν τον κίνδυνον; Να είπομεν τον Πατερικόν λόγον; «Ο πλους εν νυκτί, πυρσός ουδαμού, Χριστός καθεύδει;» Αλλ΄ ο Χριστός δεν καθεύδει. Καθεύδομεν ημείς βαθέως, καθεύδουν οι Ποιμένες μας…

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Αίσχος, Παναγιώτατε! Αίσχος! Και πάλιν Αίσχος! Η πράξη αυτή ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΙΜΑ! Στη συνείδησή μας κατεβήκατε πολύ χαμηλά! Ο Κύριος να Σας συγχωρήση!

…Πλήν όμως η φωνή μας έπεσε στο κενό! Αυτό δα έλειπε! O Οικουμενικός Πατριάρχης να ακούση τη φωνή ενός ουτιδανού Ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος!!! Βλέπετε, όταν μας καταλάβη ο οίστρος της υπεροψίας, τότε μπροστά μας τους άλλους τους βλέπουμε σαν  μυΐγες!!!!!

Τελικά τη λύση στο πρόβλημα αυτό έδωσε το Σώμα των Ιεραρχών! Ο εκλεκτός του Πατριάρχου μας έλαβε μόνον ΕΠΤΑ (7) ψήφους! Το γεγονός τούτο, δυστυχώς, ερέθισε υπερβαλλόντως την πατριαρχική ψυχή! Ο εκπρόσωπος της αγάπης, της ταπεινοφροσύνης, της ανεξικακίας, δυστυχώς, δυστυχέστατα, αυτήν την πανηγυρική αποδοκιμασία της προτιμήσεώς Του από εβδομήντα (70) περίπου Αρχιερείς την κράτησε στην ψυχή Του ως «μανιάτικο»! Αποφάσισε, λοιπόν, να πάρει την εκδίκηση! Και να, δεν άργησε πολύ. Προχθές Παρασκευή 3 Οκτωβρίου στο Φανάρι τον χθες αποδοκιμασθέντα από την Ελλαδική Ιεραρχία π. Αμφιλόχιο εξέλεξαν ως Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως και τον εφόρτωσαν ως εκπρόσωπό του Πατριάρχου στην Αθήνα, δηλ. στη ράχη της Εκκλησίας της Ελλάδος! Τον διώρισαν Διευθυντή του Πατριαρχικού Γραφείου στην Αθήνα! Τον διώρισαν, ΧΩΡΙΣ να ερωτήσουν, ως ώφειλον, την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος! Πίσω από την ενέργεια αυτή κρύβεται πολλή κακία, μεγάλο μίσος, απύθμενη σκληροκαρδία! Κάποτε -δυστυχώς- και οι Μεγάλοι του κόσμου τούτου καθίστανται μικροί! Είναι ανθρώπινο βέβαια! 

Αίσχος, Παναγιώτατε! Αίσχος! Και πάλιν Αίσχος! Η πράξη αυτή ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΙΜΑ! Στη συνείδησή μας κατεβήκατε πολύ χαμηλά! Ο Κύριος να Σας συγχωρήση! 

Όλο το κείμενο : http://mkka.blogspot.gr/

Οι μουσουλμάνοι σφάζουν συνεχώς Χριστιανούς και στην Ελλάδα τους ανοικοδομούν Τζαμιά!!!

Kenya bus killings claimed by Somali group al-Shabab

Gunmen from the Somali militant group al-Shabab say they have attacked a bus in northern Kenya, killing 28 people.

The bus was travelling to the capital, Nairobi, when it was stopped in Mandera county, not far from the Somali border.

http://www.bbc.com/news/world-africa-30157581

Χιλιάδες νεομάρτυρες Χριστιανοί σε όλο το κόσμο σφαγιάζονται και δολοφονούνται, γιατί δεν θέλουν να απαρνηθούν τον αληθινό Θεό, τον Ιησού Χριστό. Αθώοι, άοπλοι πολίτες γίνονται μάρτυρες του Ιησού Χριστού σε όλο το κόσμο και, σήμερα , στη Κένυα. Ο Θεός να συγχωρέσει τους θύτες και να αναπαύσει στη Βασιλεία των Ουρανών τους νεομάρτυρες. Πολλοί Έλληνες αμφισβητούν τα συναξάρια της Ορθόδοξης Χριστιανικής  Εκκλησίας, με τους δεκάδες/εκατοντάδες χιλιάδες νεομάρτυρες, στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κι όμως, τα σημερινά γεγονότα αποδεικνύουν καθημερινά τι πραγματικά συνέβαινε στα 500 χρόνια της Τουρκοκρατίας! Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Σύμφωνα με τον τηλεοπτικό σταθμό Αντέννα, οι Χριστιανοί αρνήθηκαν να διαβάσουν το Κοράνι και γι’αυτό εκτελέστηκαν ! Ταμάμ! Gunmen separated out non-Muslims by asking passengers to read from the Koran, officials and witnesses said. Those who failed were then shot in the head.

http://aktines.blogspot.ca/

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Chants

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

 

Εξέλιπεν άρχων εξ Ιούδα, ο χρόνος επέστη δε λοιπόν, καθ΄ ον αναφανήσεται, η των Εθνών ελπίς ο Χριστός· συ δε, πως τούτον τέξομαι, Παρθένος ούσα, σαφήνισον.

 

Ερμηνεία.

 

Γέγραπται εν τη Γενέσει ότι, όταν εγήρασεν ο Πατριάρχης Ιακώβ, εκάλεσεν όλους τους Υιούς του δια να τους ευλογήση, και να ειπή εις αυτούς εκείνα όπου μέλλουν να ακολουθήσουν εις τους υστερινούς χρόνους. Όταν δε ήλθεν εις τον Ιούδαν τον τέταρτον αυτού Υιόν, επροφήτευσε και είπε ταύτα· «Ουκ εκλείψει άρχων εξ Ιούδα και ηγούμενος εκ των μηρών αυτού, έως αν έλθη ω απόκειται, και αυτός προσδοκία εθνών» (Γέν. μθ: 1).  Η προφητεία αύτη ήτον σημείον σαφέστατον της του Κυρίου παρουσίας, κατά τον Αλεξανδρείας Κύριλλον και Θεοδώριτον και Γεννάδιον και Διόδωρον· οι γαρ Ιουδαίοι ήρχον και εξουσίαζον και ηγούμενοι ήσαν, έως όπου ο Ηρώδης ο του Αντιπάτρου Υιός και Παλαιστινός το γένος υπάρχων, έγινεν άρχων των Ιουδαίων. Ου μόνον δε οι Βασιλείς εξέλιπον τότε από τους Ιουδαίους, αλλά και οι Ιερείς και οι Προφήται. Τούτων δε προεγνωσμένων, λέγει η Παρθένος προς τον Άγγελον δια του Τροπαρίου τούτου· ναι εξέλιπεν (ήτοι έλλειψε παντελώς) από την φυλήν του Ιούδα κάθε άρχων και εξωτερικός και εσωτερικός· όθεν τώρα είναι παρών ο καιρός εκείνος, κατά τον οποίον έχει να φανή εις τον Κόσμον ο Χριστός, όστις είναι η ελπίς και προσδοκία των Εθνών. Πως δε τούτων είναι ελπίς; Επειδή ο Θεός έδωκε τοιαύτην υπόσχεσιν εις τον Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ, να ευλογήση εις το σπέρμα των όλα τα Έθνη της γης, κατά τον Θεοδώριτον· σπέρμα δε αυτών είναι ο Χριστός, καθώς σαφώς ερμήνευσεν ο Απόστολος, ειπών εν τη προς Γαλάτας επιστολή: «Τω Αβραάμ ερρέθησαν αι επαγγελίαι και τω σπέρματι αυτού· ου λέγει και τοις σπέρμασιν, ως επί πολλών, αλλ΄ ως εφ΄ ενός, και τω σπέρματί σου, ος εστι Χριστός» (Γαλ. γ: 16). Ναι, λέγει η Παρθένος, τώρα είναι καιρός, καθ΄ ον μέλλει να φανή ο Χριστός· συ δε, ω Άγγελε, φανέρωσόν μοι, με ποίον τρόπον θέλω γεννήσει τούτον, εις καιρόν όπου είμαι Παρθένος και άνανδρος; Διπλασιάζει δε και εδώ ο Μελωδός τα αυτά λόγια όπου είπεν η Παρθένος και ανωτέρω, προς περισσοτέραν βεβαιότητα και πληροφορίαν της.

Κύριε εκέκραξα προς Σε Ψαλμός 140 - Lord i have cried to You Psalm 140

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

ΙΓ ΛΟΥΚΑ. Αμφιλοχίου επισκόπου Ικονίου, Σισινίου ομολογητού.

Ἦταν Καππαδόκης, σύγχρονός του Μ. Βασιλείου καὶ φίλος του.

Διακεκριμένος γιὰ τὴν  μεγάλη του μόρφωση καὶ εὐσέβεια, ἀναδείχθηκε ἐπίσκοπος Ἰκονίου τὸ ἔτος 344. Ὑπῆρξε ἄριστος ἐπίσκοπος καὶ μετεῖχε στὴ Β’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου καὶ διέπρεψε.

Ὁ Ἀμφιλοχίας δὲν εἶχε κύρος μόνο στὴ δική του Ἐκκλησία, ἀλλὰ τὸ ἠθικὸ κύρος του εἶχε ἐπεκταθεῖ καὶ σὲ ἄλλες περιοχές. Ἔτσι, παρενέβαινε καὶ σὲ Ἐκκλησίες κοντινές, ὅπου διασφάλιζε τὴν εἰρήνη καὶ ὀρθοτομοῦσε τὸν λόγο τῆς ἀληθείας. Διότι στὸ ἔργο του, εἶχε ὁδηγὸ τὰ θεόπνευστα λόγια τοῦ Ἀπ. Παύλου: «Σπούδασον σὲ αὐτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ Θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας». Δηλαδή, λέει ὁ Ἀπ. Παῦλος, προσπάθησε νὰ παραστήσεις τὸν ἑαυτό σου στὸ Θεὸ δοκιμασμένο καὶ τέλειο ἐργάτη, ποὺ δὲν τὸν ντροπιάζει τὸ καλοφτιαγμένο ἔργο του, καὶ διδάσκει ὀρθὰ τὸν λόγο τῆς ἀληθείας.

Στὴν πρὸς Ἀμφιλοχία ἐπιστολὴ ὁ Μ. Βασίλειος φανερώνει τὴν λαμπρὴ ἠθικὴ φυσιογνωμία τοῦ Ἀμφιλοχίου. Τὸν παρακαλεῖ νὰ παραστεῖ στὴν τιμητικὴ γιορτὴ ὑπὲρ τῶν μαρτύρων τῆς Καισαρείας, γιὰ νὰ ἀποβεῖ αὐτὴ σεμνότερη, διότι ὁ λαὸς τῆς Καισαρείας τὸν ἀγαπᾶ, ὅσο κανένα ἄλλο ἐπίσκοπο.
Ὁ Ἀμφιλοχίας συνέταξε ἀρκετοὺς λόγους γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία μας, καὶ πέθανε εἰρηνικὰ τὸ ἔτος 394.

Χριστού Γέννηση -- Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου

Βλέπω ταυτόχρονα έναν μαραγκό και μια φάτνη και ένα Βρέφος και σπάργανα και λεχώνα Παρθένο που στερείται τα πλέον απαραίτητα, βλέπω τα πάντα να είναι φτωχικά, τα πάντα πλημμυρίζουν από ανέχεια. Είδες πλούτος που υπάρχει μέσα σε τόσο μεγάλη φτώχεια; Είδες πως, ενώ ο Χριστός ήταν πλούσιος, φτώχευσε για χάρη μας; Δεν είχε ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα και γι’ αυτό τοποθετήθηκε σε μια ξερή φάτνη.

Ω φτώχεια που είσαι πηγή πλούτου! Ω πλούτε αμέτρητε που κρύβεσαι από τη φτώχεια! Είναι ξαπλωμένος μες στη φάτνη και συνταράσσει την οικουμένη. Τυλίγεται με σπάργανα και διασπά τα δεσμά της αμαρτίας. Ακόμη δεν μίλησε και δίδαξε τους μάγους και τους παρακίνησε σε μετάνοια και μεταστροφή. Τι να πω και σε τι να αναφερθώ; Να, ένα Βρέφος σπαργανώνεται και τοποθετείται στη φάτνη. Κοντά του είναι η  Μαριάμ που είναι Παρθένος και μητέρα μαζί. Κοντά του και ο Ιωσήφ, που λεγόταν, χωρίς να είναι, πατέρας. Εκείνος, χωρίς να είναι, λεγόταν άνδρας της Μαριάμ, κι εκείνη, χωρίς να είναι, λεγόταν γυναίκα του Ιωσήφ. Νόμιμες ονομασίες αλλά χωρίς περιεχόμενο συζυγικού δεσμού. Μπορείς να κατανοήσεις τα λόγια μου, όχι όμως και τα γεγονότα. Ο Ιωσήφ μνηστεύτηκε μόνο τη  Μαριάμ και το Άγιο Πνεύμα την σκέπασε με τη χάρη του. Γι’ αυτό και βρισκόταν σε απορία ο Ιωσήφ και δε γνώριζε πως να χαρακτηρίσει το Βρέφος. Δεν τολμούσε να πει πως ήταν καρπός μοιχείας και δεν μπορούσε να προφέρει λόγια βλάσφημα σε βάρος της Παρθένου, δεν είχε όμως και τη δύναμη να παραδεχθεί ως δικό του το παιδί, γιατί γνώριζε καλά, πως δεν είχε ιδέα για τον τρόπο που γεννήθηκε, ούτε ποιος έκανε το παιδί. Ενώ λοιπόν βρισκόταν σε απορία, ήρθε από τον ουρανό μήνυμα με τη φωνή του αγγέλου: «Μη φοβάσαι Ιωσήφ, γιατί εκείνο που γεννήθηκε μέσα της προέρχεται από Πνεύμα Άγιον».  

Το Άγιο Πνεύμα λοιπόν σκέπασε την Παρθένο. Αλλά γιατί γεννάται ο Χριστός από την Παρθένο και διατηρεί ακέραιη την παρθενία της; Επειδή πριν από πολλούς αιώνες ο διάβολος εξαπάτησε την Εύα, που ήταν κι εκείνη παρθένος, γι’ αυτό πήγε ο Γαβριήλ τη χαρμόσυνη είδηση στη Μαριάμ που ήταν Παρθένος. Αλλά η Εύα όταν εξαπατήθηκε, προκάλεσε με τα λόγια της το θάνατο στο ανθρώπινο γένος, ενώ η Μαρία, αφού δέχτηκε τη χαρμόσυνη είδηση, γέννησε με ανθρώπινη μορφή το Θεό Λόγο που έγινε σε μάς φορέας αιώνιας ζωής. Ο λόγος της Εύας υπέδειξε το ξύλο, με το οποίο εκδιώχθηκε ο Αδάμ από τον Παράδεισο, ο Λόγος όμως που γεννήθηκε από την Παρθένο έδειξε το σταυρό με τον οποίο μπροστά στα μάτια του Αδάμ οδήγησε το ληστή στον Παράδεισο.

Επειδή λοιπόν δεν πίστευαν οι ειδωλολάτρες ούτε οι Ιουδαίοι ούτε οι αιρετικοί, ότι ο Θεός γέννησε χωρίς καμιά μεταβολή και χωρίς να πάθει τίποτε, γι’ αυτό γεννήθηκε σήμερα με φθαρτό σώμα και διατήρησε άφθαρτο το φθαρτό, για να δείξει ότι όπως δεν έφθειρε την παρθενία όταν γεννήθηκε από την Παρθένο, έτσι και ο Θεός, χωρίς να πάθει οποιαδήποτε μεταβολή και ρεύση η άγια ουσία του, γέννησε ως Θεός με τρόπο θαυμαστό Θεό. Επειδή λοιπόν οι άνθρωποι αδιαφορούσαν για Εκείνον και κατασκεύαζαν ανθρωπόμορφα είδωλα, τα οποία λάτρευαν περιφρονώντας τον Δημιουργό, γι’ αυτό και σήμερα ο Λόγος του Θεού, ενώ είναι Θεός, εμφανίστηκε με ανθρώπινη μορφή για να καταργήσει το ψεύδος και να επαναφέρει με μυστικό τρόπο τη λατρεία στον Εαυτό Του. Ας δοξάσουμε λοιπόν Εκείνον, το Χριστό, που μάς άνοιξε δρόμο μέσα από αδιάβατο τόπο, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους απέραντους αιώνες. Αμήν.

 

π. Θεόδωρος Ζήσης - Συμπληρωματικά σχόλια στο Κήρυγμα της Κυριακής - Αποστόλου Ματθαίου.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα. Κινδυνεύει η γεωγραφική ενότης του Ελλαδικού Χώρου!

......Κινδυνεύει επίσης η αυτονομία, η αυτοκεφαλία και η

ανεξαρτησία της Εκκλησίας μας!  Η Εκκλησία της
Ελλάδος με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται σε διχοτόμηση! Ο Οικουμενικός
Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα! 

Δεν θα υπερασπισθούμε, λοιπόν, ό,τι οι Ιεροί Κανόνες 

μας αναγνωρίζουν; Δεν θα αντιδράσουμε;  Θα
παραδώσουμε την Εκκλησία μας αμαχητί;

Όλο το κείμενο : http://mkka.blogspot.gr/