ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ.κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ.....

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=85&t=5294&p=31745#p31745

π. Θεόδωρος Ζήσης - Αγία Χαριτήνη και Οσία Μεθοδία.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Psalm 33 I will bless the Lord- Ψαλμός 33 Ευλογήσω Τον Κύριον

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Ιακώβου του Αλφαίου, Αβραάμ και Λώτ.

Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα μαθητὲς τοῦ Κυρίου, ἀδελφός τοῦ Ματθαίου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καὶ γιὸς τοῦ Ἀλφαίου.

Ὁ Ἰάκωβος, ἀφοῦ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἱερουσαλήμ, ἔπειτα πῆγε καὶ σὲ  ἄλλες χῶρες γιὰ νὰ κηρύξει τὸ Εὐαγγέλιο. Ἐκεῖ, κατέστρεφε τοὺς βωμοὺς τῶν εἰδώλων καὶ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ γιάτρευε ἀρρώστιες καὶ ἐξεδίωκε τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα. Γι' αὐτὸ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ὀνόμαζαν θεῖο σπέρμα.

Ὁ ἱδρῶτας, οἱ μόχθοι καὶ οἱ κίνδυνοι ποὺ ὑπέστη γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου, ἦταν πολλοί. Ὁ θάνατος πολλὲς φορὲς τὸν πλησίασε, ἀλλὰ στὴν σκέψη τοῦ Ἰακώβου κυριαρχοῦσαν ἐνθαρρυντικὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθείν, ἀπαρνησάσθω ἐαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ μὲ ἀκολουθεῖ σὰν γνήσιος μαθητής μου, λέει ὁ Κύριος, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸ διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του, καὶ ἂς πάρει τὴν ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ γιὰ μένα ὄχι μόνο θλίψη καὶ δοκιμασία, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ θάνατο σταυρικό. Καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθεῖ, μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου.

Ἔτσι καὶ ὁ Ἰάκωβος, μιμούμενος τὸ Διδάσκαλό του, ὑπέστη σταυρικὸ θάνατο.

Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.

Πολλά θηρία λυσσομανούν, δια να κατασπαράξουν τους Ορθοδόξους Έλληνας. Να εξαφανίσουν τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν. Το πιο επικίνδυνον από αυτά, ο Πανσεξουαλισμός. Αποκτηνώνει τον άνθρωπον. Δολοφονεί την ψυχήν και θεοποιεί την σάρκα. Καταβιβάζει το κέντρον της σκέψεως του ανθρώπου από τον Θεοδρόμον νουν εις το υπογάστριον. Ανέκαθεν βεβαίως υπήρχεν ο «νόμος της σαρκός», που αντεστρατεύετο εις τον «νόμον της διανοίας». Σήμερα, όμως, προσέλαβε τας διαστάσεις συστηματικής κινήσεως. Σήμερα διαθέτει άφθονα και πλούσια μέσα: α) Τον ημερήσιον και περιοδικόν Τύπον. Αι φωτογραφίαι, που δημοσιεύονται, τροφοδοτούν τας κατωτέρας ορμάς· αφυπνίζουν την γενετήσιον βουλιμίαν· κατασπιλώνουν τον παρθενικόν θάλαμον της ψυχής με εικόνας και παραστάσεις αισχρότητος. β) Τας διαφημίσεις. Αι παραστάσεις ημιγύμνων γυναικών, με πορνικήν διάθεσιν, καταστρέφουν την εντροπήν, χαλαρώνουν την ηθικήν αυστηρότητα και αιχμαλωτίζουν με τα δεσμά του φιληδόνου θεάματος την διάνοιαν. γ) Τον κινηματογράφον. Αποκορύφωσις του εγκλήματος. Σκηναί βρωμεραί, υπενθυμίζουσαι Σόδομα και Γόμορρα. Τίτλοι και υπότιτλοι, διαφλέγοντες, με την φωτιά της εφαμάρτου ηδονής, την φαντασίαν. Προβολή έργων γενετησίου διαστροφής και ολογύμνων οργίων ναρκώνουν, μέχρις απονεκρώσεως την ηθικήν συνείδησιν και μεταμορφώνουν τους θεατάς εις «αγέλην χοίρων πολλών βοσκομένην». δ) Την τηλεόρασιν. Δεν υστερεί εις καταστρεπτικήν επίδρασιν από τον Κινηματογράφον. ε) Τα ραδιοφωνικά προγράμματα. Το ελαφρό τραγούδι, που από απόψεως μουσικής τέχνης, αποτελεί εξάμβλωμα, επιδρά επί των δυστυχών ακροατών, όπως η μαριχουάνα και, τουλάχιστον, τους αποβλακώνει. στ) Τα ναϊτ κλάμπς και τα καμπαρέ. Αποτελούν πλέον τους «φυσιολογικούς» χώρους εκτονώσεως της διαφθοράς της ψυχής. Τα ημίφωτα αι αναθυμιάσεις των σιγαρέττων και των ναρκωτικών, αι χειρονομίαι, η βορβορώδης φρασεολογία και τα οινοπνευματώδη ποτά καταστρέφουν και τα πλέον πενιχρά «λείψανα» της δολοφονημένης ψυχής. Ο πανσεξουαλισμός ευρίσκεται εις επικίνδυνον έξαρσιν. Εις αποκορύφωσιν! Αυτό το παρετήρησαν και κοσμικαί εφημερίδες. Και … ανησυχούν, όσοι βεβαίως ημπορούν να ανησυχήσουν συνωμόται! Και τα αποτελέσματα αυτού του πανσεξουαλισμού; Τραγικά. Καταστρεπτικά. Υποβιβάζουν την γυναίκα εις εταίραν, προωρισμένην να τροφοδοτή, με τα σαρκικά καρυκεύματά της, την ασέλγειαν και την γενετήσιον λαιμαργίαν του ανδρός. (Τι έχουν να είπουν αι αφελείς φεμινίστριαι δι΄ αυτό το κατάντημα της γυναικός;). Καταστρέφουν το αρρενωπόν φρόνημα του ανδρός και τον μεταβάλλουν εις αηδή «ντιντή». Τορπιλλίζουν τον οικογενειακόν βίον. Προετοιμάζουν μίαν γενεάν Ελλήνων, που θα έχουν αποβλακωθή θα πάσχουν από αθεράπευτα αφροδίσια νοσήματα· θα έχουν υποστή μαλάκυνσιν εγκεφάλου. Θα έχουν αποκτηνωθή! Θα έχουν χάσει το νόημα του ανθρωπίνου προορισμού. Μια τέτοια γενεά πώς να στοχασθή; Πώς να αγωνισθή δι΄ ιδανικά, αφού δεν θα έχη ιδανικά; Πώς να περιφρουρήση την Πατρίδα, αφού δεν θα αισθάνεται την ομορφιά της Πατρίδος; Και τότε δεν θα χρειασθή πόλεμος των Τούρκων και των Εβραίων, δια να κατακτήσουν την Ελλάδα, αφού ο Πανσεξουαλισμός θα την έχη εξαφανίσει από τον χάρτην της Ευρώπης! Τι πρέπει λοιπόν να γίνη; Μα … θέλει ερώτημα; Η Ελλάς, η χώρα των Μαρτύρων και των Ηρώων της Ορθοδοξίας, δεν είναι Στοκχόλμη, Αμβούργον, Πλας Πιγκάλ. Οι Ορθόδοξοι Έλληνες, όσοι αισθάνονται το «αίμα να βράζη» μέσα των δεν πρέπει να αδιαφορήσουν. Η αδιαφορία ευνοεί την διαφθοράν. Χρειάζεται αντίστασις, έστω και αν αυτό σημαίνει αγών, θυσία, πάλη!

Aνάγκη Ομολογίας

Πάντοτε μεν, μάλιστα δε σήμερον είναι αναγκαία η ομολογία της Ορθοδόξου Πίστεως και η μαρτυρία της αποκεκαλυμμένης αληθείας υπό παντός πιστού, χάριν της σωτηρίας εαυτού και του πλησίον. Ούτε μόνη η πίστις, ούτε μόνη η αγάπη, ουδέ πίστις και αγάπη ομού συνιστούν τον πιστόν, εάν δεν υπάρχη και η ομολογία. Τότε ο Χριστιανός είναι ωλοκληρωμένος και ευάρεστος ενώπιον του Κυρίου, όταν εν αυτώ, ως λέγει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, «και η πίστις της ομολογίας προλάμπη και η αγάπη τη πίστει συμπλέκηται» (PG, 44, 928). Η ανακήρυξις της αληθείας και η ομολογία της ευσεβείας, τονίζει ο Συμεών Θεσσαλονίκης είναι αναγκαία, και ο θεμέλιος παντός πιστού (PG, 155,  36). Δεν πρέπει να σιωπώμεν το φρόνημα της αληθείας, γράφει ο Μ. Αθανάσιος, αλλά να το διαγγέλωμεν μεγαληγόρως (ΒΕΠΕΣ, 30, 205). Ο Μ. Βασίλειος εφιστά την προσοχήν, μήπως «ένοχοι του αίματος των υπό της αμαρτίας τεθανατωμένων δια της σιωπής ευρεθώμεν» (PG, 31, 1512). O δε άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς κατατάσσει την απουσίαν της ομολογίας εις «τρίτον αθεϊας είδος». Δια τούτο πάντες οι μέχρι σήμερον Ορθόδοξοι πιστοί ωμολόγησαν την αλήθειαν, πολλοί δε εξ αυτών και μέχρι μαρτυρικού θανάτου, συμμορφούμενοι προς το τέλειον υπόδειγμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, «του μαρτυρήσαντος επί Ποντίου Πιλάτου την καλήν ομολογίαν» (1Τιμ. στ: 13). Ο απόστολος Πέτρος μακαρίζεται υπό του Κυρίου δια την ομολογίαν (Ματθ. ιστ: 17). Ο απόστολος Παύλος «τον στέφανον ελπίζει λαβείν της ζωής, τηρήσας και κηρύξας την πίστιν», γράφει ο Συμεών Θεσσαλονίκης (PG, 155,  36). Πάντες οι άγιοι Απόστολοι εκήρυξαν το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος ωμολόγησε τον Χριστόν εντός του Συνεδρίου των απειθούντων εις τον Θεόν Ιουδαίων. Οι άγιοι Μάρτυρες ωμολόγησαν την αλήθειαν, θυσιαζόμενοι ως άλλα ολοκαυτώματα εις τον βωμόν της Ορθοδόξου πίστεως. Πάντες οι Άγιοι και οι Πατέρες συνέζησαν με την καλήν ομολογίαν, περιφρονούντες τας απειλάς των ασεβών,  ή μάλλον λυπούμενοι, διότι είς είναι ο θάνατος και είναι φύσει αδύνατον δια πολλών μαρτυρικών θανάτων να δοξάσουν τον Θεόν, ως απήντησεν ο Μ. Βασίλειος εις τον αιρετικόν ηγεμόνα. Ταύτην την ομολογίαν της πίστεως εκράτησαν και πάντες οι Ορθόδοξοι Έλληνες μέχρι των ημερών μας, φρονούντες ότι η ομολογία της θείας αληθείας είναι πρόξενος αιωνίου ζωής.

Ο άγιος Αλέξανδρος Αλεξανδρείας (4ος μ. Χ. αιών) : Στην πραγματικότητα τσιμπημένοι από τον οίστρο του διαβόλου (oi Eπίσκοποι), που ενεργεί μέσα τους, πέφτουν σε όποια ηδονή βρουν μπροστά τους και αποσκιρτώντας από κάθε ευλάβεια καταπνίγουν τον φόβο της κρίσεως του Θεού.

Στις προθέσεις των μοχθηρών ανθρώπων, τις γεμάτες από φιλαρχία και φιλαργυρία, είναι πάντοτε να επιβουλεύονται τις επαρχίες που φαίνονται μεγαλύτερες. Με ποικίλες προφάσεις λοιπόν επιτίθενται κατά της εκκλησιαστικής ευσεβείας. Στην πραγματικότητα τσιμπημένοι από τον οίστρο του διαβόλου, που ενεργεί μέσα τους, πέφτουν σε όποια ηδονή βρουν μπροστά τους και αποσκιρτώντας από κάθε ευλάβεια καταπνίγουν τον φόβο της κρίσεως του Θεού. Εγώ που τα υφίσταμαι αυτά, αναγκάζομαι να τα επισημάνω στην ευλάβειά σου, ώστε να φυλάγεσαι από τέτοιους ανθρώπους μήπως κάποιος απ΄ αυτούς τολμήση και επικαθήση στη δική σου επαρχία. Είτε αυτοί οι ίδιοι (είναι πράγματι ικανοί να υποκρίνονται και να απατούν οι γόητες), είτε με γράμματα όλο ψεύτικη κομψότητα, μπορούν να κατακλέψουν όποιον τους προσεγγίσει με απλή και αφελή εμπιστοσύνη.

Αυτά έγραφε μεταξύ άλλων, ο άγιος Αλέξανδρος Αλεξανδρείας (4^ος μ. Χ. αιών) προς τον συνεπίσκοπό του και συνώνυμό του Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης.


Εδώ τώρα ένα άλλο κείμενο από τον 21ο αιώνα μ. Χ. 

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Αίσχος, Παναγιώτατε! Αίσχος! Και πάλιν Αίσχος! Η πράξη αυτή ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΙΜΑ! Στη συνείδησή μας κατεβήκατε πολύ χαμηλά! Ο Κύριος να Σας συγχωρήση! 

 Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα. Κινδυνεύει η γεωγραφική 

ενότης του Ελλαδικού Χώρου!

 Κινδυνεύει επίσης η αυτονομία, η αυτοκεφαλία και η
ανεξαρτησία της Εκκλησίας μας!  Η Εκκλησία της
Ελλάδος με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται σε διχοτόμηση! Ο Οικουμενικός
Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα! Δεν θα υπερασπισθούμε, λοιπόν, ό,τι
οι Ιεροί Κανόνες μας αναγνωρίζουν; Δεν θα αντιδράσουμε;  Θα
παραδώσουμε την Εκκλησία μας αμαχητί;

Όλο το κείμενο : http://mkka.blogspot.gr/

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Πώς βιώνουν οι Άγιοι το ''αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι''

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα. Κινδυνεύει η γεωγραφική ενότης του Ελλαδικού Χώρου!

Κινδυνεύει επίσης η αυτονομία, η αυτοκεφαλία και η ανεξαρτησία της Εκκλησίας μας!  Η Εκκλησία της Ελλάδος με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται σε διχοτόμηση! Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα! Δεν θα υπερασπισθούμε, λοιπόν, ό,τι οι Ιεροί Κανόνες μας αναγνωρίζουν; Δεν θα αντιδράσουμε;  Θα παραδώσουμε την Εκκλησία μας αμαχητί;

Όλο το κείμενο : http://mkka.blogspot.gr/

Αναστήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ;; Πρώτη τακτική Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας (7/10/2014)

Εγκύκλιοι της Ιεράς Συνόδου Προηγούμενη σελίδα Συγχαρητήρια Επιστολή του Αρχιεπισκόπου προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Συγχαρητήρια Επιστολή απέστειλε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. κ. Χριστόδουλος στον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. κ. Θεόφιλο μετά την επίσημη αναγνώρισή Του από την Κυβέρνηση του Ισραήλ. Ο Μακαριώτατος στην επιστολή Του μεταξύ των άλλων αναφέρει τα εξής:"Μετά πολλής χαράς και βαθυτάτης ικανοποιήσεως επληροφορήθημεν περί της υπό της Κυβερνήσεως του Ισραήλ επισήμου αναγνωρίσεως της Υμετέρας Θειοτάτης Μακαριότητος ως νομίμου και κανονικού Πατριάρχου Ιερουσαλήμ και Πάσης Παλαιστίνης. Δοξάζομεν εκ καρδίας τον Πανάγαθον Δομήτορα της Αγίας Αυτού Εκκλησίας, ότι ηυδόκησεν, ίνα αρθή εκ της Σιωνίτιδος Εκκλησίας το μέγα τούτο πρόσκομμα εις την εξάσκησιν των Πρωθιεραρχικών καθηκόντων της Υμετέρας Θεοτιμήτου Μακαριότητος. Δι'ό σπεύδομεν, ίνα απευθύνωμεν Αυτή τας πλέον εγκαρδίους και συγχαρητηρίους ημών ευχάς". Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

Πρώτη τακτική Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας (7/10/2014) Προσφώνηση του Μακαριωτάτου στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας (7/10/2014) Τον αγιασμό κατά την καθέλκυση του Υποβρυχίου "ΠΙΠΙΝΟΣ" τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος (6/10/2014) "Είμαστε μια Οικογένεια": διανομή ρουχισμού και τροφίμων στην Τήνο(6/10/2014) Η Europa Nostra στην Καστοριά (6/10/2014) Δωρεάν εκμάθηση βυζαντινής μουσικής από τη Μητρόπολη Χαλκίδος (6/10/2014) Την Τρίτη συνέρχεται η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος (6/10/2014) Ο Πατριάρχης των Αρμενίων αποκλειστικά στον 89,5 (3/10/2014) "Ο Γκρέκο στα μάτια των παιδιών" - Μαθητικός διαγωνισμός από τη Μητρόπολη Σύρου (3/10/2014) Έκθεση για τη Βίβλο μέσα από σπάνιες εκδόσεις και λιθογραφίες από τη Μητρόπολη Λαγκαδά (3/10/2014) Συνέδριο Στελεχών Νεότητας στη Μητρόπολη Δημητριάδος (3/10/2014) Ο Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος Αντωνόπουλος στο "Ενορία εν δράσει..."(3/10/2014) Τμήματα αγιογραφίας και για παιδιά στη Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως(3/10/2014) Αγιασμός στη Σχολή βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής της Αρχιεπισκοπής(3/10/2014) Εσπερινός με αφορμή την εορτή του Αγίου Διονυσίου, Πολιούχου των Αθηνών(2/10/2014) Το φιλανθρωπικό έργο της Αρχιεπισκοπής εξήρε η Υφυπουργός Υγείας (2/10/2014) Τις νέες αίθουσες του Εφετείου Αθηνών εγκαινίασε ο Αρχιεπίσκοπος (2/10/2014) Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ. Μια μεγάλη Ελληνίδα (1/10/2014) Η αγάπη των ανθρώπων στηρίζει το έργο της Εκκλησίας (1/10/2014) Το κέντρο βρεφών της ΕΛΕΠΑΠ εγκαινίασε ο Αρχιεπίσκοπος (1/10/2014) Κοινωνικό φροντιστήριο στην Κατερίνη(1/10/2014) Ξεκίνησαν οι εγγραφές στη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής της Μητρόπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής (1/10/2014) Προσφορά σχολικού υλικού σε 3.500 μαθητές από τη Μητρόπολη Διδυμοτείχου(1/10/2014) Εδέσσης Ιωήλ: «Αυτός είναι ο πλούτος μας, η παράδοσή μας και οφείλουμε να την κρατήσουμε» (30/9/2014) Ο Σύνδεσμος Ιεροψαλτών τίμησε την Μνήμη του Προστάτου του παρουσία του Αρχιεπισκόπου (30/9/2014) «Ουρανός και Γη. Η τέχνη του Βυζαντίου από Ελληνικές Συλλογές» στο Art Institute των ΗΠΑ (30/9/2014) Επίτιμος Διδάκτωρ Θεολογίας ο Πατριάρχης των Αρμενίων (29/9/2014) Ημερίδα για τους Κατηχητές από τη Μητρόπολη Θήρας (29/9/2014) Κέντρο μέριμνας για την Οικογένεια από τη Μητρόπολη Σύρου (26/9/2014) Εκδημία του Πρωτοσυγκέλλου της Μητρόπολης Χίου Γεωργίου Λιαδή(25/9/2014) Λήξη του ΙΕ΄ Πανελληνίου Λειτουργικού Συμποσίου (24/9/2014) Με ομιλία προς τους μαθητές της Ξάνθης ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του Πατριάρχη στην Θράκη (24/9/2014) Συνάντηση του Αρχιεπισκόπου με τον Προκαθήμενο της Αρμενικής Εκκλησίας κ. Αράμ (24/9/2014) Με επίσκεψη στην Μητρόπολη Ξάνθης ολοκληρώνεται το ταξίδι του Πατριάρχη στην Θράκη (23/9/2014) Συνέχιση τῶν ἐργασιῶν τοῦ ΙΕ΄ Πανελληνίου Λειτουργικοῦ Συμποσίου (23/9/2014) Συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη με τον Πατριάρχη των Αρμενίων (23/9/2014) Στη σύναξη των κληρικών της Μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής ο Πατριάρχης(23/9/2014) Η ειρηνική συμβίωση είναι εφικτή όταν στηρίζεται στον σεβασμό του συνανθρώπου(23/9/2014) Συνάντηση του Αρχιεπισκόπου με τον Διοικητή του ΟΓΑ (23/9/2014) Επίσκεψη του Πατριάρχη στην Μαρώνεια και θεμελίωση των κατασκηνώσεων της Μητρόπολης (23/9/2014) Να εργαστεί για την ανάπτυξη του τόπου κάλεσε το Περιφερειακό Συμβούλιο Θράκης ο Πατριάρχης (23/9/2014) Στην Κομοτηνή ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαθολομαίος (22/9/2014) Έναρξη του ΙΕ’ Πανελληνίου Λειτουργικού Συμποσίου (22/9/2014) Ο λόγος τους να έχει αξιοπιστία ζήτησε από τους μαθητές ο Οικουμενικός Πατριάρχης(22/9/2014) Γερές βάσεις στην κατηχητική από τα στελέχη νεότητος της Αρχιεπισκοπής (22/9/2014) Διακόσια χρόνια από το μαρτύριο του Αγίου Ιωάννη του Βραχωρίτη (22/9/2014) Στην Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως αύριο ο Οικουμενικός Πατριάρχης (21/9/2014) Επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Σουφλί (21/9/2014) Ο Ιερός Καθεδρικός Ναός Παναγίας Ελευθερώτριας Διδυμοτείχου (21/9/2014) Φιλάρετος Βαφειάδης, ο σοφός Ιεράρχης(21/9/2014) Τα αιματηρά γεγονότα στη Μέση Ανατολή καταδίκασε από τη Θράκη ο Οικουμενικός Πατριάρχης (21/9/2014)

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Αίσχος, Παναγιώτατε! Αίσχος! Και πάλιν Αίσχος! Η πράξη αυτή ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΙΜΑ! Στη συνείδησή μας κατεβήκατε πολύ χαμηλά! Ο Κύριος να Σας συγχωρήση!

Το τρίτο κατά σειράν έγκλημα του Πατριάρχου μας είναι η ξαφνική εκλογή του π. Αμφιλοχίου ως Μητροπολίτου Αδριανουπόλεως. Αυτό που μας ενοχλεί δεν είναι αυτή αύτη η εκλογή, ΑΛΛΑ ο διορισμός του εκλεγέντος ως Πατριαρχικού Εκπροσώπου στο Γραφείο των Αθηνών, χωρίς να έχει ζητηθή προηγουμένως η συγκατάθεση της Εκκλησίας της Ελλάδος!

Ο κληρικός αυτός από τούδε και στο εξής θα αποτελή τον «μπράβο», τον «κατάσκοπο», τον «πράκτορα» του Οικουμενικού Πατριάρχου  εις βάρος της Εκκλησίας μας. Θα υπονομεύη τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο!  Είναι ……… εξασκημένος στον τομέα αυτό!

Όλο το κείμενο : http://mkka.blogspot.gr/

ΛΟΓΟΝ ΑΓΑΘΟΝ...Πολυέλαιος Θεομητορικών εορτών.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Πελαγίας οσίας, Ταισίας αμαρτωλ.

Ζοῦσε στὴν Ἀντιόχεια καὶ ἀνῆκε στὴν τάξη τῶν ἐλαφρῶν γυναικών. Ἦταν πόρνη. Ἡ ζωή της ἦταν βουτηγμένη μέσα στὸν οἶστρο τῶν ἁμαρτωλῶν ἡδονῶν. Ἡ ἀκολασία εἶχε πωρώσει τόσο τὴν συνείδησή της, ὥστε καμιὰ ἔννοια μετανοίας νὰ μὴ μπορεῖ νὰ εἰσχωρήσει στὴν ψυχή της. Ἑπομένως, θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κανείς, ἦταν καταδικασμένη ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωή της στὸ πῦρ τῆς κολάσεως. Ὅμως ὄχι! Ὁ πολυεύσπλαχνος Κύριός μας διαβεβαίωσε ὅτι «αἱ τελώναι καὶ αἱ πόρνοι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ». Δηλαδή, οἱ τελῶνες καὶ οἱ πόρνες, ποὺ στὴν ἀρχὴ ἔδειξαν ἀπείθεια στὸ Νόμο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ κατόπιν εἰλικρινὰ μετάνιωσαν, προλαμβάνουν στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐσᾶς, ποὺ μόνο μὲ τὰ λόγια δείξατε ὑπακοὴ στὸν Θεό, στὴν πράξη ὅμως ὑπήρξατε ἀπειθεῖς καὶ ἄπιστοι.

Πράγματι ἡ Πελαγία τυχαῖα σὲ κάποια σύναξη χριστιανῶν ἄκουσε θερμὸ κήρυγμα περὶ ἁγνότητας, τοῦ ἐπισκόπου Νόννου. Τὰ λόγια του ἤλεγξαν καὶ συγκλόνισαν τὴν ψυχή της. Μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀπαρνήθηκε τὴν ἄσωτη ζωή της, πούλησε τὰ διάφορα κοσμήματά της καὶ τὰ χρήματα τὰ διαμοίρασε στοὺς φτωχούς.

Ἀφοῦ κατηχήθηκε καὶ βαπτίσθηκε, μετὰ ὀκτὼ ἡμέρες πῆγε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου μὲ σκληρὴ ἄσκηση πέρασε τὴν ὑπόλοιπη ζωή της.

Η Θεοτόκος και ο σύγχρονος Αγιορείτικος Μοναχισμός...

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=53&t=10090

Η Παναγία αναμφισβήτητα υπήρξε η ταπεινότερη, καθαρότερη, σεμνότερη, σιωπηλέστερη, ωραιότερη και ιερότερη γυναίκα του κόσμου. Υπήρξε Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων. Η ταπείνωσή Της ήταν γνήσια, η καθαρότητά Της επιλεγμένη, η σεμνότητά Της κόσμημά Της, η σιωπή Της πιο βροντερή από το πιο μεγαλόστομο κήρυγμα. Η ιερότητά Της πασιφανής και δεδομένη. Η αμόλυντη ταπεινοφροσύνη Της, η αειπαρθενία Της σε όλο Της το είναι, η χαρακτηριστική Της σεμνότητα και η απέραντη σιωπή του όλου βίου Της καθίστανται λίαν διδακτικά σε όλους μας πάντοτε.
Η φιλότιμη, πρόθυμη και πρόσχαρη υπακοή της Θεοτόκου στο θείο θέλημα φανερώνει αγάπη και ταπείνωση, τόλμη κι έμπνευση. Δεν είναι μια πράξη αθέλητη, βίαιη, βιαστική, γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά και φοβάται. Το μεγαλείο της αδυναμίας, των δικαιολογημένων επιφυλάξεών Της, την κάνουν μεγάλη, υπέροχη, θαυμαστή και μοναδική. Μια ανύπαντρη μητέρα κατά το νόμο ήταν άξια μόνο για λιθοβολισμό. Εκείνη όμως είπε εγκάρδια˙ ας γίνει το θέλημα του Θεού και όχι το δικό μου.
Η άκρα εμπιστοσύνη της κόρης της Ναζαρέτ στην υπό του αρχαγγέλου Γαβριήλ θεία βουλή πολλά έχει να πει σ΄ εμάς όλους, που ακόμη δεν εμπιστευόμαστε τον Θεό κι έχουμε τόσες μα τόσες επιφυλάξεις και θέτουμε προϋποθέσεις και αναμένουμε και κάποια ανταλλάγματα. Δεν είναι έτσι;
Είναι συγκινητική η στάση της Παναγίας στον γάμο της Κανά. Μένει ως συνήθως σιωπηλή. Κάποια στιγμή, βλέποντας να ξεμένουν από κρασί στο τραπέζι, λύνει τη σιωπή Της και παρακαλεί τον αγαπητό Υιό Της να ευλογήσει το νερό και να γίνει κρασί, για να μη μείνει ο προσκεκλημένος κόσμος με μισή χαρά.
Ο Χριστός κάνει πως δεν Την ακούει, φαίνεται πως διαχωρίζει τη θέση Του από Αυτήν. Τελικά όμως κάνει αυτό που Του ζητά. Στο Άγιον Όρος λέγουν οι Γέροντες πως ό,τι ζητά η Παναγία από τον Χριστό Της το κάνει, γιατί την αγαπά ιδιαίτερα. Στην Κανά είναι η δεύτερη φορά που η Παναγία λύνει τη σιωπή Της. Την πρώτη ήταν στον εξαίσιο Ευαγγελισμό και άλλη μία όταν στο ναό ζητούσε τον δωδεκάχρονο Ιησού. Στην Κανά λοιπόν λύνει την ωραία σιωπή Της, για να παρακαλέσει τον Υιό Της να θαυματουργήσει, για να μη μείνει μισή η χαρά των καλεσμένων στον γάμο. Γίνεται έτσι η αιτία της χαράς των ανθρώπων, συνδέοντάς τους με τον Δωρεοδότη, Θαυματοδότη και Χαριτοδότη Κύριο.
Το κάλλος της ψυχής της Θεοτόκου φαίνεται καταπληκτικά στη Σταύρωση του Υιού Της. Πονά αλλά δεν θλίβεται, λυπάται αλλά δεν απελπίζεται. Μια υπέροχη Μητέρα, δίχως υστερίες, φωνές, λιποθυμίες, γυναικεία καμώματα, που δεν έχει ανάγκη από παρηγοριές. Γνωρίζει καλά ότι εκούσια σταυρώνεται ο Υιός Της, ηθελημένα υπακούει στη βουλή του ουρανίου Πατρός Του. Ζει το μυστήριο του πόνου στη φίλη σιγή. Δεν διαμαρτύρεται στους σκληρούς σταυρωτές, δεν ψάχνει το δίκιο Της στις αρχές, υπομένει ελπιδοφόρα, ξεπερνά τον εαυτό Της. Πόσα δεν διδάσκει στην πολλή ανυπομονησία μας στον πόνο, τη συμφορά, την απόρριψη, τη δίωξη… Η «αδύναμη» Παναγία γίνεται δυνατή, η απλή, σύμβολο ηρωισμού, μέγεθος ασύλληπτο στη μικρότητα και ιδιοτέλειά μας.
Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο μεγαλύτερος δογματικός θεολόγος της Εκκλησίας μας, λέγει πως η Θεοτόκος κατέχει τη δεύτερη θέση τιμής μετά την Αγία Τριάδα. Αυτός ο λόγος μόνο φθάνει για να φανερώσει το μέγεθος της τιμής της Θεοτόκου από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Πόσο φτωχοί είναι αλήθεια οι προτεστάντες που δεν την τιμούν διόλου. Η Παναγία μας πηγαίνει πάντα στον Χριστό. Η Παναγία είναι το πιο αγαπητό πρόσωπο μετά τον Χριστό μέσα στην Εκκλησία μας.

Στο Άγιον Όρος η τιμή της Παναγίας αγγίζει τα όρια της λατρείας.
Ο ιερός Άθωνας, το Άγιον Όρος, το Περιβόλι της Παναγίας, όπως επιτυχώς ονομάσθηκε για πρώτη φορά από τον διάσημο εκείνο μοναχό Καισάριο Δαπόντε τον Ξηροποταμηνό, αποτελεί, κατά αρχαία παράδοση, κλήρο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η παρουσία Της δεσπόζει στην αγιορειτική ζωή. Κατά το ωραιότατο εγκώμιο του σοφώτατου Αθωνίτη και μεγάλου πατρός της Εκκλησίας μας αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, στον πρώτο επώνυμο όσιο του Άθωνα Πέτρο τον Αθωνίτη, η Παναγία θα είναι για τους Αγιορείτες μοναχούς φύλακας, έφορος, ιατρός, κηδεμόνας και πρέσβειρα στον Υιό Της. Τις υποσχέσεις αυτές γνωρίζουν και οι σημερινοί μοναχοί, οι οποίοι μπορεί να υστερούν κάπως σε απλότητα των παλαιότερων, αλλά έχουν καλοκάγαθη κι ευλαβή πάντα διάθεση.
Η Παναγία μας, όπως έχουμε ξαναγράψει, δεν είναι απλά μια καλή, απλή, σεμνή, και ωραία Γυναίκα. Δεν πρόκειται μόνο για μια εξαιρετική θρησκευτική και ηθική προσωπικότητα, αλλά για πρόσωπο ολοκληρωμένο, μοναδικό και πανίερο. Η πρώτη εκείνη Εύα στον εξαίσιο κήπο της Εδέμ δια της παρακοής της έκλεισε την παραδείσια θύρα.
Η δεύτερη Εύα, η Παναγία μας, δια της υπακοής Της άνοιξε την πύλη του παραδείσου. Έγινε το κεφάλαιο της σωτηρίας μας, η πανύμνητη Ευαγγελίστρια.
Γι΄αυτό οι φιλόκαλοι Αγιορείτες Κολλυβάδες, με πρώτο τον όσιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, Την υμνούν κι εγκωμιάζουν θαυμάσια και ως αυτοεξόριστοι κτίζουν μοναστήρια και τ΄ αφιερώνουν στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Οι αθωνικές μονές Μ. Λαύρας, Βατοπεδίου και Φιλοθέου είναι αφιερωμένες στον Ευαγγελισμό, καθώς η σκήτη Ξενοφώντος και διάφορα κελλιά. Στο Γενέσιο της Θεοτόκου είναι το Κυριακό της Νέας Σκήτης και αρκετά κελλιά, όπως και πολλών μακαριστών Γερόντων, των οποίων η αγάπη προς τη Θεοτόκο ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Στην Κοίμηση της Θεοτόκου τιμάται η μονή Ιβήρων, όπου τελείται λαμπρή πανήγυρη, ο πάνσεπτος ιερός ναός του Πρωτάτου και πολλά κελλιά. Στα Εισόδια της Θεοτόκου τιμάται το Καθολικό της ιεράς μονής Χιλανδαρίου.
Στο Άγιον Όρος έχουμε περίπου εξήντα γνωστές θαυματουργές εικόνες της Παναγίας μας, βυζαντινές και νεότερες, με πολύτιμα πουκάμισα, πλήθος αφιερώματα, αργυρόχρυσες κανδήλες, που δέχονται τον διηνεκή ασπασμό αφοσιωμένων μοναχών και ευλαβών προσκυνητών. Ενώπιόν τους διαβάζονται οι θαυμάσιοι Χαιρετισμοί, Παρακλητικοί κανόνες, κατανυκτικά Θεοτοκάρια. Καίγονται λαμπάδες από αγνό μελισσοκέρι κι ευώδες μοσχοθυμίαμα. Δέχονται δεήσεις, προσκυνήσεις και μετάνοιες εδαφιαίες πολλών. Έχουν θαυμαστή ιστορία, καταγεγραμμένα θαύματα, παραδόσεις και μαρτυρίες. Κάποτε λιτανεύονται με ψαλμούς και ύμνους και ωδές πνευματικές, καρδιοχαρμόσυνες.
Μερικές από αυτές είναι η Λαυριώτισσα Οικονόμισσα του οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου και η Κουκουζέλισσα του οσίου Ιωάννου του Κουκουζέλη, του περίφημου εκείνου ψαλμωδού, που τον πλήρωσε η Ίδια η Θεοτόκος για την εξαίσια ψαλμωδία του. Η Βατοπαιδινή Βηματάρισσα, η Ιβηρίτισσα Πορταΐτισσα, η Χιλανδαρική Τριχερούσα, η Διονυσιάτισσα του Ακαθίστου, η Κουτλουμουσιανή Φοβερά Προστασία, η Παντοκρατορινή Γερόντισσα, η Δοχειαρίτισσα Γοργοϋπήκοος, η Φιλοθεΐτισσα Γλυκοφιλούσα, η Αγιοπαυλίτισσα Μυροβλύτισσα, η Ξενοφωντινή Οδηγήτρια, η Κωνσταμονίτισσα Αντιφωνήτρια, η Πρωτατινή του Άξιον Εστί και τόσες άλλες αξιομακάριστες.
Στους ένθεους βίους των Αθωνιτών οσίων, τους οποίους συγκεντρώσαμε σ΄ έναν τόμο, βλέπουμε μια συνεχόμενη και ζωντανή σχέση με τη Θεοτόκο: Γαβριήλ του Καρεώτη, που πρωτακούει τον αρχαγγελικό ύμνο Άξιον Εστί, Γαβριήλ του Ιβηρίτη, που εξάγει από τη θάλασσα την πολυθαύμαστη Πορταΐτισσα,
Σάββα του Χιλανδαρινού, που φέρνει από τα Ιεροσόλυμα την Τριχερούσα, Διονυσίου του κτήτορα της ομώνυμης μονής, που φέρνει την εικόνα του Ακαθίστου,
Αντωνίου του Ρώσου, που από τη μονή Εσφιγμένου, με προσταγή της Θεοτόκου, μεταβαίνει στην πατρίδα του να φυτέψει το δένδρο του μοναχισμού,
Σίμωνος του Μυροβλύτου, που η Παναγία του υποδεικνύει την ανοικοδόμηση της τολμηρής μονής του,
Γρηγορίου του Παλαμά, όπου «δια μεσιτείας της Θεοτόκου πολλών χαρισμάτων ηξιώθη παρά Θεού, και μάλιστα του της θεολογίας δια της οποίας ηγωνίσθη δια την περί Θεού ορθήν δόξαν», Μαξίμου του Καυσοκαλύβη, που η Ίδια η Θεοτόκος τον οδήγησε στην υπερθαύμαστη άσκησή του, Γεροντίου του Αγιαννανίτου, που με την υπόδειξη της Παναγίας έβγαλε πόσιμο νερό για τους πατέρες της σκήτης.

Χρειάζεται τώρα κάποιος διδακτικός επίλογος ή ένα ηθικό συμπέρασμα; Ένα έχω να καταθέσω, αφού σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου δώσατε, αγαπητοί μου, να ξανασχοληθώ με το πανίερο πρόσωπο της Παναγίας μας. Ο σύγχρονος αγιορειτικός μοναχισμός είναι αναντίρρητα, σίγουρα, μόνιμα και αταλάντευτα Θεοτοκοφιλής.

Υπεραγία Θεοτόκε σωσον ημάς... Αμήν!

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : …Ο Πατριάρχης μας, φερόμενος αναξιοπρεπώς και αντίθετα προς το υψηλό εκκλησιαστικό Του αξίωμα, απέστειλε τα «τσιράκια» Του εδώ και εκεί στον Ελλαδικό χώρο, προκειμένου να μεταφέρουν την επιθυμία Του στους εκλέκτορες Αρχιερείς και να τους πιέσουν προεκλογικά, ώστε να ψηφίσουν τον δικό Του εκλεκτό!

Εξ άλλου ο Πατριάρχης μας δεν απέφυγε να πιέση προσωπικά τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο!!!! Δια του τρόπου αυτού όμως ο Πατριάρχης όχι μόνον εξέθετε τον εαυτό Του, μετερχόμενος καμώματα της γειτονιάς του παληού καιρού, αλλά ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ και ΚΥΡΙΩΣ διέπραττε το κανονικό αδίκημα της ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΣ στα εσωτερικά μιάς άλλης Τοπικής Εκκλησίας! Με άλλα λόγια «έμπαινε σε ξένα χωράφια»!!!! Εζήλωσε άραγε το «Πρωτείο του Πάπα», για το οποίο πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία στον εκκλησιαστικό χώρο;

Όλο το κείμενο : http://mkka.blogspot.gr/

Ο άγιος Αλέξανδρος Αλεξανδρείας γράφει προς συνεπίσκοπόν του:

Η φίλαρχος των μοχθηρών ανθρώπων και φιλάργυρος πρόθεσις ταις δοκούσαις αεί μείζοσι παροικίαις πέφυκεν επιβουλεύειν δια ποικίλων προφάσεων των τοιούτων επιτιθεμένων τη εκκλησιαστική ευσεβεία. Οιστρηλατούμενοι γαρ υπό του ενεργούντος εν αυτοίς διαβόλου εις την προκειμένην αυτοίς ηδονήν, πάσης ευλαβείας αποσκιρτήσαντες, πατούσι τον της κρίσεως του Θεού φόβον. Περί ων αναγκαίον ην μοι, τω πάσχοντι δηλώσαι τη υμετέρα ευλαβεία, ίνα φυλάττησθε τους τοιούτους μη τις αυτών τολμήση και ταις υμετέραις παροικίαις επιβήναι, ήτοι δι΄ εαυτών (ικανοί γαρ υποκρίνασθαι προς απάτην οι γόητες) ή δια γραμμάτων ψευδώς κεκομψευμένων δυναμένων υφαρπάσαι τον απλή πίστει και ακεραίω προσεσχηκότα.

Και η μετάφραση των παραπάνω:

Στις προθέσεις των μοχθηρών ανθρώπων, τις γεμάτες από φιλαρχία και φιλαργυρία, είναι πάντοτε να επιβουλεύονται τις επαρχίες που φαίνονται μεγαλύτερες. Με ποικίλες προφάσεις λοιπόν επιτίθενται κατά της εκκλησιαστικής ευσεβείας. Στην πραγματικότητα τσιμπημένοι από τον οίστρο του διαβόλου, που ενεργεί μέσα τους, πέφτουν σε όποια ηδονή βρουν μπροστά τους και αποσκιρτώντας από κάθε ευλάβεια καταπνίγουν τον φόβο της κρίσεως του Θεού. Εγώ που τα υφίσταμαι αυτά, αναγκάζομαι να τα επισημάνω στην ευλάβειά σου, ώστε να φυλάγεσαι από τέτοιους ανθρώπους μήπως κάποιος απ΄ αυτούς τολμήση και επικαθήση στη δική σου επαρχία. Είτε αυτοί οι ίδιοι (είναι πράγματι ικανοί να υποκρίνονται και να απατούν οι γόητες), είτε με γράμματα όλο ψεύτικη κομψότητα, μπορούν να κατακλέψουν όποιον τους προσεγγίσει με απλή και αφελή εμπιστοσύνη.

Αυτά έγραφε μεταξύ άλλων, ο άγιος Αλέξανδρος Αλεξανδρείας (4^ος μ. Χ. αιών) προς τον συνεπίσκοπό του και συνώνυμό του Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης.

Σε ημερίδα του «Συνδέσμου Θεολόγων», ο καθηγητής Δημήτριος Γόνης υπογράμμισε για την Ουνία:

Η Ουνία είναι μέσο που χρησιμοποίησε η Χριστιανική Δύση, για να καθυποτάξει Ορθόδοξες και μη Εκκλησίες στην Ευρώπη, Ασία και Αφρική, όταν διαπίστωσε κυρίως μετά την Δ΄ Σταυροφορία, ότι δεν είναι δυνατή η «επιστροφή» των «πλανεμένων» αδελφών στους κόλπους της με πειθώ. Οι επιστρέφοντες στην Παπική Εκκλησία βρίσκονταν στους κόλπους της, ακόμη και όταν διατηρούσαν το λειτουργικό τυπικό της εκκλησίας τους. Αρκούσε μονάχα η προσκόλλησή τους στον Πάπα και στα δόγματα της Παπικής Εκκλησίας. Τα αποτελέσματα της Ουνίας ήταν θεαματικά. Με την βοήθεια κοσμικών αρχόντων και μοναχικών ταγμάτων, με υποσχέσεις, πιέσεις, εκβιασμούς και απάτες κατόρθωσε να διεισδύσει σε διάφορες τοπικές Εκκλησίες και να εξουδετερώσει ολόκληρες Ορθόδοξες Εκκλησίες όπως η Πολωνία και η Λιθουανία.

«Εμίσησα Εκκλησίαν Πονηρευομένων»

Το στυγερώτερον έγκλημα εις βάρος της αγίας μας Ορθοδοξίας είναι η ανοχή των Αιρέσεων και των Αιρετικών. Ασεβέστατα κηρύσσονται από Ορθοδόξους (;;) ποιμένας αιρέσεις φοβεραί, και ανεμπόδιστα κινούνται Αιρεσιόφρονες Ποιμένες (;) μεταξύ της Ποίμνης του Χριστού! Έπαυσε, φαίνεται, εις ωρισμένους να λειτουργή το αισθητήριον της Ορθοδοξίας και η Εκκλησιαστική συνείδησις  έχει επικινδύνως αμβλυνθή, ώστε να μη διακρίνωνται τα Αγιοπνευματοχάρακτα σύνορα της Ορθοδοξίας από την πλάνην και την Αίρεσιν. Ποίοι άραγε ευθύνονται δια την τραγικήν αυτήν ψυχικήν τύφλωσιν; Κατ΄ αρχήν όλοι· προ παντός όμως οι Ποιμένες!  «Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου…» (Ιερ. 12, 10), θρηνωδεί ο προφήτης Ιερεμίας· και προσθέτει: «Ω οι ποιμένες (…) Υμείς διεσκορπίσατε τα πρόβατά μου και εξώσατε αυτά…» (Ιερ. 23, 1-3).  Δυστυχώς Πατριάρχαι, Αρχιερείς, Επίσκοποι, Ηγούμενοι, με έναν λόγον Ποιμένες εμολύνθησαν από τον Οικουμενισμόν, ώστε να έχουν συνηθίσει εις τας Οικουμενιστικάς βλασφημίας και να μη ενοχλούνται από τα κηρύγματα των Αιρέσεων, δια των οποίων βάλλεται, εξοντωτικώς η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Φαίνεται, ότι εις την εποχήν του Υλιστικού Ευδαιμονισμού δεν θεωρείται πλέον υπέρτατος σκοπός της Εκκλησίας η αγιότης, αλλά η κοσμική σκοπιμότης.

Οι μασόνοι παρουσιάζουν τον αδελφό τους Μελέτιο Μεταξάκη

Σχόλιο «ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ» : Παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο διαδίκτυο το περίφημο άρθρο του Μασονικού περιοδικού «ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ» (Αρ. 71 – 1967) για τον Μασόνο Πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη, τον πατέρα του Νεοημερολογιτισμού και πρόδρομο του Οικουμενισμού. Ένα βιογραφικό σημείωμα που κρύβει πολλά, αλλά που αποκαλύπτει επίσης πολλά, όπως την αδιαμφισβήτητη Μασονική ιδιότητά του και την επιρροή των Μασονικών κακοδοξιών στις Εκκλησιαστικές πράξεις του.

Συνέχεια στο : http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2014/10/blog-post_7.html

Δ. Νατσιός, “Ηδύ το υπέρ πατρίδος τελευτάν”. Ι.Α.Μαυροδήμος, πρώτος Αξιωματικός πεσών ενδόξως, τη 6η Οκτωβρίου 1912.

http://katanixis.blogspot.ca/2014/10/blog-post_46.html

“Ηδύ τὸ ὑπὲρ πατρίδος τελευτάν”. Ι. Α. Μαυροδῆμος, πρῶτος Ἀξιωματικὸς πεσῶν ἐνδόξως, τῇ 6η Ὀκτωβρίου 1912.

Ἔχουμε ὑποστηρίξει καὶ στὸ παρελθὸν τὴν ἄποψη πώς, ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν κρίση θὰ πραγματοποιηθεῖ ἀπὸ τὴν ἑπόμενη γενιά. Τὰ πιτσιρίκια τοῦ δημοτικοῦ καὶ τοῦ γυμνασίου. Ἐμεῖς εἴτε ὡς ἔνοχοι εἴτε ὡς συνένοχοι “καταστήκαμε βαρεῖς πρὸς ἐπανάστασιν”.

Ἡ ἀγάπη γιὰ τὴν πατρίδα “ἐμφωλεύει σὲ ψυχὴν ὑγιαίνουσαν”, ἐμεῖς δὲ “νοσοῦμεν νόσον ἀνίατον”. Τὸ δηλητήριο τοῦ δανεικοῦ νεοπλουτισμοῦ ἤδη καταστρέφει τὰ ζωτικὰ ὄργανα τῆς κοινωνίας μας, ὁ πόνος μὲν φριχτός, ἡ ἐπίγνωσις δὲ τῶν σφαλμάτων μᾶς ἀργεῖ.

Ὁ περίφημος “θάνατος τῆς αἰγὸς τοῦ γείτονος” περικλείει μὲ τραγικὸ τρόπο τὴν δηλητηριώδη οὐσία τοῦ νεοπλουτισμοῦ.

Ποῦ χωρεῖ πλέον ὁ Χριστός;

Ἔπαυσεν ἡ δοξολογία διὰ τὴν ἀνατολὴν τοῦ ἡλίου.

Ἀπωλέσθη ἡ εὐχαριστὶς διὰ “..τὸν ἄρτον ἠμῶν τὸν ἐπιούσιον..”.

Ἡ “βαρεία λίθος” τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Πατέρα, κατεπλάκωσε τὴ ψυχή μας, ὅπου στερεῖται πλέον σθένους καὶ γενναιότητος νὰ μετανοήσει βοώντας, “.. Πάτερ ἀγαθέ, ἐμακρύνθην ἀπό Σου μὴ ἐγκαταλείπεις μέ..”.

Ἀσθενεῖς, ἀχαρίτωτοι, ἀποστάτες καὶ προδότες τῆς πατρικῆς ἀγάπης, στρέφουμε τὴν πλάτη, ἀποστρεφόμαστε κάθε τί ἐλεγκτικό, κάθε τί μᾶς καλεῖ πρὸς πανεθνικὴν μετάνοιαν.

Φωτεινὸς ὁδοδείκτης Ἑλληνορθόδοξης κατηχήσεως, φαίνεται στὴν ψυχὴ καὶ στὴν καρδιὰ τῶν καταρρακωμένων Ἑλλήνων, ὁ μάχιμος δάσκαλος ἀπὸ τὸ Κιλκὶς κ. Δημήτριος Νατσιός.

«Ορθόδοξος Τύπος»: Ο Βαρθολομαίος είναι αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων.

…Αλλά οι «Ταλιμπάν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας, αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων….ο Αρχιστράτηγος της Προδοσίας της Πίστεως, Οικουμενικός Πατριάρχης, απευθυνόμενος προς τον Πάπαν του είπε ότι αυτός είναι πρώτος εις την Εκκλησίαν της Ανατολής και ο Πάπας εις την Εκκλησίαν της Δύσεως.

«Ορθόδοξος Τύπος» αριθμ. φ. 1804

Θέλουμε ειρήνη, ειρήνη, ειρήνη ... με κλωτσιές

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

 Όσοι αγαπούν την ειρήνη καλό είναι να αρχίσουν να εκπαιδεύονται στο kick boxing

Αν ζούσαμε τον 16ο ή τον 18ο αιώνα, σκηνές σαν αυτές με φανατικούς ισλαμιστές να κραδαίνουν κομμένα κεφάλια, θα ήταν συνηθισμένο θέαμα. Αναφέρομαι στην Ευρώπη. Τότε, οι αποκεφαλισμοί γίνονταν δημόσια και το πλήθος έτρεχε να απολαύσει live (σ.σ. ζωντανό) το θέαμα. Σήμερα αυτά δεν γίνονται στην Ευρώπη, συμβαίνουν όμως στον εικονικό κόσμο της επονομαζόμενης Έβδομη Τέχνης, στον κόσμο των σκοτεινών αιθουσών και θαλάμων, τις οποίες λούζει πλέον το φως της ψηφιακής τεχνολογίας. 

Ζούμε στον κόσμο της εικονικής - ψεύτικης δηλαδή - πραγματικότητας και πάντως, καρατομήσεις συμβαίνουν αλλού.