Οι χαλεποί καιροί και η λυτρωτική αυτοσυνειδησία της Ρωμηοσύνης

Η Πατρίδα μας, κατά κοινή ομολογία, έφτασε πλέον σε μία κρίσιμη καμπή. Η κυβέρνηση των υπάκουων εντολοδόχων, εξασφάλισε τόσο τους ξένους δανειστές, παραχωρώντας ακόμη και την Εθνική μας κυριαρχία, όσο και τους τραπεζίτες, στο μέτρο που μπορούσε, ενώ έριξε στον καιάδα της εξαθλίωσης τον Ελληνικό λαό. Μια εξαθλίωση που βαθαίνει καθημερινά και πιστοποιείται από όλους σχεδόν τους οικονομικούς δείκτες.

Η ολέθρια πορεία συνεχίζεται με την «αξιοποίηση» της Δημόσιας περιουσίας, που περιλαμβάνει πωλήσεις όχι μόνο κάποιων αστικών ακινήτων, αλλά και τεράστιων πανέμορφων παραθαλάσσιων εκτάσεων της Ελληνικής γης και κρατικών εταιρειών και οργανισμών κοινής ωφελείας.
Η καθημαγμένη πνευματικά και οικονομικά Χώρα μας, γιατί είχε την τύχη να την κυβερνούν εδώ και χρόνια οι ίδιοι αμοραλιστές πολιτικοί – που τώρα δήθεν μας σώζουν – έγινε πλέον μία αποικία χρέους, ένα προτεκτοράτο των κερδοσκοπικών κεφαλαίων. Αυτές είναι οι επιταγές της Νέας Τάξης, που υλοποιούνται από το πολιτικό μας σύστημα με την καθοριστική συμβολή των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης.

Η Σμύρνη μάνα καίγεται!

.....Ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι βρεθήκανε ξαφνικά έξω απ΄ την προγονική τους γη. Παράτησαν σκοτωμένα παιδιά και γονιούς άταφους. Παράτησαν περιουσίες, τον καρπό στα δένδρα και στα χωράφια το φαΐ στη φουφού, τη σοδειά στην αποθήκη το κομπόδεμα στο συρτάρι, τα πορτρέτα των προγόνων στους τοίχους. Και βάλθηκαν να τρέχουν να φεύγουν κυνηγημένοι απ΄ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου. Έρχεται μια τραγική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου, που το θεωρεί τύχη να μπορέσει να παρατήσει το έχει του, την πατρίδα του το παρελθόν του και να φύγει, να φύγει λαχανιασμένος αποζητώντας αλλού τη σιγουριά. Άρπαξαν οι άνθρωποι βάρκες, καΐκια, σχεδίες, βαπόρια, πέρασαν τη θάλασσα σ΄ έναν ομαδικό, φοβερό ξενιτεμό. Κοιμήθηκαν αποβραδίς νοικοκυραίοι στον τόπο τους και ξύπνησαν φυγάδες, θαλασσοπόροι, άστεγοι άποροι, αλήτες και ζητιάνοι στα λιμάνια του Πειραιά, της Σαλονίκης, της Καβάλας του Βόλου, της Πάτρας.

"Kyprianos Christodoulides : Θλιβερόν εστί και γράφειν" συνέχεια:

Ο αδελφὀς μας Γεώργιος Γιαννόπουλος γράφει: 

Δεν ειναι πολυ μα παρα πολυ περιεργο που δυο συνοδοι αντιθετοι με μεγαλη εκκλησιολογικη κοντρα για το θεμα της εγκυροτητας των μυστηριων των καινοτομων και για την επαναληψη του βαπτισματος των νεο- ημερολογιτων να φτασουν στην ενωση ενα πρωι χωρις να εξηγησουν στους πιστους τιποτα η ποια ειναι η γραμμη τους απο εδω και περα?????
Μηπως βγαινουν τα γραπτα εκ των εσω " η επερχομενη μεγαλη θλιψη της εκκλησιας "???
Ενωση με ολες τις εκκλησιολογιες ανακατεμενες με οικουμενιστικη συνταγη απο τους " βαθμοφορους" παραταξιακους του τεκτονικου μηχανισμου???
Και κανενας γνησιος παραταξιακος οπαδος δεν μιλαει στο διαδυκτιο για την γραμμη που εχει τωρα η συνοδος καλλινικου.
Πηραν ειδικες εντολες οι οπαδοι ( θυματα )μπλοκερ των παραταξεων και ησυχασαν αποτομα. Οι 
μπλοκερ των παραταξιακων επισκοπων δεν εχουν "ευλογια "απο τους "βαθμοφορους" των στοων να μιλανε για την εκκλησιολογια της συνοδου. Και εγκυρα και ακυρα τα μυστηρια η μονο εγκυρα η μονο ακυρα η μονο εγκυρα και οχι ακυρα η μονο ακυρα και οχι εγκυρα.
Οτι θελει ο καθενας διαλεγει και παιρνει.
Δ Ι Α Λ Ε Χ Τ Ε 



Προς τον κ. Γιαννόπουλο

"Οι μπλοκερ των παραταξιακων επισκοπων δεν εχουν "ευλογια" απο τους "βαθμοφορους" των στοων να μιλανε για την εκκλησιολογια της συνοδου. Και εγκυρα και ακυρα τα μυστηρια, μονο εγκυρα, μονο ακυρα, μονο εγκυρα και οχι ακυρα, μονο ακυρα και οχι εγκυρα."

κχ
Μάλιστα, οι παραταξιακοί μπλόκερ δν έχουν πάρει ευλογία από τους βαθμοφόρους - των στοών, αφού έτσι το θέλει ο κ. Γιαννόπουλος - και οι ανένταχτοι και μη παραταξιακοί μπλόκερ, έχουν πάρει ευλογία από την κεφαλή τους, ή από απροσδιόριστους και ακαθόριστους βαθμοφόρους διόδων και τριόδων, με απώτερο στόχο τη μεγάλη στοά που επιγράφεται : Εκκλησιολογία, και έκαστος γράφει ό,τι του καρεβαίνει. Σημείωση, προσπάθησα να σουλουπώσω τις παλιλλογίες σας.

Μήπως μπορεί ο κ. Γιαννόπουλος να μας πει, ποιος πατέρας, ή πατέρες, μίλησαν ή έγραψαν ποτέ για "εκκλησιολογία"; Το θέμα των Εικόνων τι ήταν τελικά ; Εκκλησιολογικό ή Δογματικό ; Αν δεν ήταν δογματικό και ήταν εκκλησιολογικό, υπήρχε λόγος να συγκληθεί Οικουμενική Σύνοδος ; Τα αφορώντα στην Εκκλησία, άρα και στη θεία Λατρεία, δεν άπτωνται και δεν αφορούν, τελικά, στο Δόγμα ;

Θα πρέπει ο κ. Γιαννόπουλος και οι περί αυτόν, να καταλάβουν ότι η καθ΄ ημάς εκκλησιολογία, ήγουν τα αφορώντα στην Εκκλησία και πάντα τα καθ΄ ημάς περί Εκκλησίαν σχετιζόμενα και τελούμενα, δεν αφίστανται του Δόγματος. Με αυτή την έννοια, η διαφορά μεταξύ των κοιμηθέντων πατέρων Χρυσοστόμου και Ματθαίου είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Τα τελούμενα Μυστήρια των καινοτόμων είναι μεν κατά πράξιν έγκυρα, κατά θεωρίαν όμως είναι άκυρα. Τα αχρηστεύει, δηλαδή καθιστά ανίσχυρη την θεία Χάρι, ο συνεορτασμός μετά των αιρετικών, ως αποτέλεσμα θεωρητικών εκχωρήσεων, άρα, και πρακτικών εκπτώσεων.

Παράδειγμα, τι σημασία έχει αν η εκπόρευση του αγίου Πνεύματος είναι εκ του πατρός ή εκ του φιλιόκβε ; Τι σημασία έχει αν έχουμε εικόνες ή αγάλματα ; Τι σημασία έχει αν πάμε 13 μέρες μπροστά ή αν μείνουμε πίσω. Ποια η διαφορά μεταξύ τριττής κατάδυσης και ραντισμού ; 
Ας περιοριστούμε σ΄ αυτά. Σημασία έχει ότι συνεορτάζουμε με μόνη εξαίρεση το Πάσχα. Δεν θα αργήσει να αρθεί και αυτό το εμπόδιο. Οι κεφαλές βρίσκονται στη φάση της επεξεργασίας.

Όπως βλέπετε, κ. Γιαννόπουλε, εκκλησιολογική κόντρα μεταξύ των πατέρων Χρυσοστόμου και Ματθαίου δν υπάρχει. Άλλοι ήταν οι λόγοι, που προκάλεσαν την ένταση και επιδείνωσαν τη διαφορά. Και ακόμη, κ. Γιαννόπουλε, καιρός να εννοήσετε και τούτο. Όλοι οι αιρετικοί ήταν κατά πάντα Ορθόδοξοι, ως προς τον προηγηθέντα βίο τους. Με έγκυρα Μυστήρια είχαν βαπτισθεί και χρισθεί ιεράρχες. Όταν όμως άρχισαν να διαδίδουν τις πλανεμένες διδασκαλίες τους, έγιναν άλλοι άνθρωποι. Αυτό δεν συνέβη με τους κοιμηθέντες πατέρες Ματθαίο και Χρυσόστομο. Καιρός να το καταλάβουμε, ασχέτως αν αυτό δεν εξυπηρετεί τους περιφερόμενους εντός διόδων και τριόδων, διαδίδοντας ό,τι έκαστος κατά διάνοιαν έχει. 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΣΕΙΡΑ Α Νο 19 ΑΠΟ 23

Psalm 33 I will bless the Lord- Ψαλμός 33 Ευλογήσω Τον Κύριον

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 2  Σεπτεμβρίου 2014

 Μάμαντος μάρτυρος, Ιωάννου του νηστευτού πατριάρχου Κων/λεως.

Στὴ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ κάθε ἡλικία ἔχει νὰ ἐπιδείξει τοὺς ἀντιπροσώπους της.

Γιατί κάθε ἡλικία ἔχει προσφέρει σ’ Αὐτὸν ὅτι διαλεχτὸ καὶ ὑπέροχο ἔχει νὰ παρουσιάσει. Κι ἡ ἐφηβικὴ ἡλικία, ποὺ εἶναι ἡ πιὸ δύσκολη στὴν ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἔχει νὰ προβάλει τοὺς δικούς της.

Ὁ Ἅγιος Μάμας εἶναι ἕνας ἀπ’ αὐτούς. Διαλεχτὸς στοὺς διαλεχτοὺς καὶ ὡραῖος στοὺς ὡραίους ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἀγαπητὲς καὶ ἡρωικὲς μορφὲς τῆς Ἐκκλησίας μας τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων.

Ο Πατριάρχης μας Συνοδικός του Πάπα!

«Είναι εκτός πάσης αμφιβολίας ότι με σταθερά και καλώς μελετημένα βήματα – όχι όμως με τον νόμιμον και κανονικόν τρόπον – προωθείται το πλησίασμα των κορυφών Ορθοδοξίας και Παπισμού. Όλα δείχνουν ότι δεν είναι πλέον πολύ μακριά η στιγμή, που θ΄ ακούσουμε να διακηρύσσεται και επισήμως η ένωσις των «εκκλησιών». Και τυφλοί ακόμη το βλέπουν μετά την τελευταίαν ενέργειαν του οικουμενικού μας πατριάρχου. Ποιο είναι το νέο οικουμενιστκό βήμα; Στις 18 Οκτωβρίου 2008 ο ορθόδοξος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος έλαβε μέρος στην σύνοδο των ρωμαιοκαθολικών επισκόπων στο Βατικανό. Όχι απλώς  παρηκολούθησε τις εργασίες ως ακροατής, αλλά και ωμίλησε αγγλιστί στους παπικούς καρδιναλίους. Με άλλα λόγια έγινε δεκτός ως μέλος στο ανώτατον διοικητικόν όργανον της παπωσύνης, σαν να ήταν ένας καρδινάλιος κι αυτός. Προσοχή, δεν ηυτομόλησεν από την Ορθοδοξίαν στον παπισμό, όπως έκαμε κάποτε ο Βησσαρίων, αλλά μετέσχε στην παπική σύνοδο παραμένοντας ορθόδοξος πατριάρχης.  Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά, είναι πρωτοφανές και ανήκουστο. Αποκαλύπτει πόση εξοικείωσις έχει επέλθει μεταξύ πατριάρχου και πάπα». (Περιοδικόν «Σπίθα» αρ. φ. 667). 
Παρακολουθούμεν μετά δέους και ανησυχίας τα αντορθόδοξα αυτά βήματα του πατριάρχου Βαρθολομαίου, αναμένοντες τα επόμενα! Άραγε θα ολοκληρωθή ως δεύτερος «Βησσαρίων»; Ίδωμεν.

«Ορθόδοξος Τύπος» αρ. φ. 1762

Χειρίζονται τα σοβούντα και φλέγοντα, εις τον τομέα της Πίστεως, θέματα της Εκκλησίας, ως και τον υπ΄ αυτών διαφημιζόμενον «αντιαιρετικόν αγώνα» κατά το δοκούν και το παντοειδές αυτών συμφέρον!

Εις τα θέματα της Πίστεως, «ου χωρεί οικονομία» κατά σαφεστάτην των Αγίων Πατέρων εντολήν, παρά ταύτα, υπό των σημερινών «αγωνιστών και ομολογητών της Πίστεως», η βασικωτάτη αύτη προϋπόθεσις, ήτις αποτελεί το θεμέλιον της ορθοδόξου υποστάσεως εν τω Σώματι της Εκκλησίας, παραθεωρείται καταφανέστατα υπ΄ αυτών! Ενώ θα έπρεπε πράξει τε και θεωρία, να αποδείξουν εαυτούς αληθείς και γνησίους ομολογητάς της Πίστεως, ως εκ της ιδιότητος και αποστολής των έχουσιν ούτοι ιεράν υποχρέωσιν να πράξουν προς ορθόδοξον ποδηγέτησιν του ευσεβούς Πληρώματος των πιστών, ούτοι, ως μη ώφειλε, νομίζωσι ότι δικαιούνται να ασκήσωσι την τακτικήν της «διακρίσεως και οικονομίας»! Χειρίζονται τα σοβούντα και φλέγοντα, εις τον τομέα της Πίστεως, θέματα της Εκκλησίας, ως και τον υπ΄ αυτών διαφημιζόμενον «αντιαιρετικόν αγώνα» κατά το δοκούν και το παντοειδές αυτών συμφέρον! Εκτός δε πάσης συνεπείας και κανονικότητος όντες, επιτελούν διαβρωτικόν έργον εις βάρος της ευσεβούς συνειδήσεως του πιστού λαού, δια διαφόρων παραπλανητικών και καθησυχαστικών συνθημάτων!

Κατόπιν όλων των ενεργειών των ταγών της Ορθοδοξίας ο κίνδυνος να απαμβλυνθή εις την ψυχήν μας η συνείδησις, ότι οι Παπικοί είναι αιρετικοί καθίσταται μεγαλύτερος.

Όταν ονομάζουν την Εκκλησίαν  “πλοίον του Πέτρου”,  όταν

αναγορεύουν ένα άνθρωπον αλάθητον, όταν παρεισάγουν εις το Σύμβολον της Πίστεως επινοίας ανθρώπων, όταν δημιουργούν νέα δόγματα άγνωστα εις την Μίαν, Αγίαν και Αποστολικὴν Εκκλησίαν των πρώτων εννέα αιώνων, όταν στερούν τον λαὸν του Θεού απὸ το Αίμα του Κυρίου, ο Οποίος καλεί τους πάντας να το πίουν, όταν τόσα άλλα παρόμοια διδάσκουν και πράττουν, δεν είναι αιρετικοί;

Είναι αιρετικοὶ οι Παπικοὶ και εμμένουν εις τας αιρετικὰς καινοτομίας των και τολμούν μάλιστα να τας θεωρούν,

συμφώνως προς το  μήνυμα του Πάπα, “ως κληρονομίαν Χριστού”. Είναι αιρετικοὶ και δι᾿ αυτὸ ως αιρετικοὺς βλέπουν ημάς τους Ορθοδόξους και ζητούν να εγκαταλείψωμεν την Ορθοδοξίαν μας, ζητούν με την υπόσχεσιν να μας μεταχειρισθούν “μετ᾿ ευσπλαγχνίας” !

Τα πάντα, λοιπόν, διαλαλούν τον κίνδυνον, που διατρέχομεν συνδιαλεγόμενοι με επιμόνους αιρετικούς και τα πάντα επιβάλλουν εις όλους μας επαγρύπνησιν. 

Σκοτώνουν ξανά τον Χρυσόστομο!

Κωνσταντίνος Χολέβας - Πολιτικός επιστήμων

Ηταν οι τελευταίες ημέρες του Αυγούστου του 1922. Ο Νουρεντίν Πασάς, επικεφαλής Τούρκων τακτικών και ατάκτων, εισήλθε στη Σμύρνη μετά την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού. Ο μητροπολίτης Χρυσόστομος μπορούσε να φυγαδευτεί, αλλά έμεινε εκεί, κοντά στο ποίμνιό του. Ο Νουρεντίν τον παρέδωσε στον μαινόμενο όχλο. Τον κατακρεούργησαν και ποτέ δεν μάθαμε πού βρίσκονται τα λείψανά του. Την ίδια ώρα ο μυστηριώδης πολιτικός διοικητής Αριστείδης Στεργιάδης, φανατικός αντίπαλος του μητροπολίτου, διέφευγε πάνω σε αγγλικό πλοίο. Ο ορθόδοξος ποιμενάρχης τίμησε το ράσο του. Μαρτύρησε στην Ιωνία μαζί με πολλούς επισκόπους και εκατοντάδες απλούς κληρικούς και μοναχούς. Τα ματωμένα ράσα έδωσαν και πάλι το «παρών».

Την Τρίτη συνέρχεται η Δ.Ι.Σ.

Συνέρχεται, από την Τρίτη 2 έως και την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, της 158ης Συνοδικής Περιόδου, από 1/9/2014 έως 31/8/2015, για να ασχοληθεί με θέματα της Ημερησίας Διατάξεως.

Η σύνθεση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος της 158ης Συνοδικής Περιόδου, είναι η ακόλουθη:

Πρόεδρος: Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, 

Μέλη οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες:

π. Θεόδωρος Ζήσης - Και εκκλησιαστικό θέμα το αντι-ρατσιστικό νομοσχέδιο.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ -- Ο μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος

Πειραιεύς, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Μετεκλήθη στήν ἀνέσπερο Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὁ ἀκατάβλητος, ἀνυποχώρητος, ἀσυμβίβαστος καί ὀτρηρός ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ μεγαλόπνοος καί βαθυνούστατος Θεολόγος, Ἱεραπόστολος καί ἄφθαστος γνώστης τοῦ ἕλληνος λόγου μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος, πνευματικό ἀνάστημα τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Φλωρίνης κυροῦ Αὐγουστίνου, , διά τόν ὁποῖον δυνάμεθα δίχα ὑπερβολῆς νά εἴπωμεν ὅτι ἀνεδείχθη ἐν ὑστέροις χρόνοις διδάχος τοῦ Ὀρθοδόξου Γένους καί μάρτυρας τῆς Ἀληθείας, ὁ ἔργῳ καί λόγῳ μισήσας τά ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός Ένα επίκαιρο ερώτημα είναι:

Η μέλλουσα να συνέλθει πανορθόδοξος Σύνοδος τι θα κάνει; Ετοιμάζεται αυτή η Σύνοδος, για να μας οδηγήσει, όπως διαβάζουμε και όπως βλέπουμε, στην αποδοχή του παπισμού και του Προτεσταντισμού ως αυθεντικών χριστιανισμών. Αυτό είναι το τραγικό. Εύχομαι να μη γίνει ποτέ. Αλλά εκεί οδηγούνται τα πράγματα. Εάν, λοιπόν, συνέλθει η Πανορθόδοξος Σύνοδος, που θα έχει τον χαρακτήρα για μας Οικουμενικής Συνόδου, εάν συνέλθει και δεν δεχθεί μεταξύ των Οικουμενικών Συνόδων την 8η και την 9η, θα είναι ψευδοσύνοδος. Όπως η Σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας. Και τότε επεβλήθη από κάποιους δεσποτάδες Ανατολικούς και Δυτικούς, επεβλήθη η Σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας, αλλά ήταν αρκετή η αντίσταση εν Αγίω Πνεύματι κάποιων κορυφών της παραδόσεώς μας, όπως ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ώστε τελικά να χαρακτηριστεί ψευδοσύνοδος. Αιρετική Σύνοδος, αποτυχημένη Σύνοδος, η Σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας. Η μέλλουσα να συνέλθει, λοιπόν, Πανορθόδοξος Σύνοδος θα κριθεί σ’ αυτό το σημείο. Εάν παρακάμψει αυτές τις δύο Συνόδους που τοποθετούν την Ορθοδοξία απέναντι στον Δυτικό χριστιανισμό. Εκεί είναι το κρίσιμο ερώτημα. Αυτοί θέλουν να παρουσιάσουν την ενότητα, ότι ο Δυτικός Χριστιανισμός είναι παράλληλη μορφή της Ορθοδοξίας των Αγίων Πατέρων. Εκεί κάποιοι εργάζονται, προς τα εκεί κάποιοι θέλουν να οδηγήσουν. Ο Θεός όμως είναι πάνω από όλους μας.

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 1 / 19  Σεπτεμβρίου 2014

Αρχή της Ινδίκτου. Σύναξις της Θεοτόκου των Μιασηνών, και μνήμη του γενομένου εμπρησμού. Μνήμη Συμεών του Στυλίτου, αγίων 40 μαρτύρων παρθένων γυναικών και ασκητριών και Αμμούν του διακόνου και διδασκάλου αυτών, οσίου Μελετίου του εν όρει της Μυϊοπόλεως ασκήσαντος, Αγγελή νεομάρτυρος. Μνήμη της οσ. Μάρθας, μητρός του Αγίου Συμεών, και της οσίας Ευανθίας, και η Κοίμησις του Ιησού του Ναυή, και των αγίων μαρτύρων και αυταδέλφων Ευόδου, Καλλίστης και Ερμογένους. Ασπασίας παρθενομάρτυρος.

Ὁ Ὅσιος Συμεὼν ὁ στυλίτης (ὁ πρεσβύτερος ἢ «ὁ ἐν τῇ μάνδρᾳ»), ποὺ τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας τὴν 1^η Σεπτεμβρίου, εἶναι ὁ πρῶτος γνωστὸς μοναχὸς ποὺ ἀσκήτεψε πάνω σὲ στῦλο.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : Ἦταν ἀναμενόμενη ἡ εὐρωπαϊκὴ περιπέτειά μας.

…Ἡ συνείδηση τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου - πολίτη εἶναι τὸ μόνιμο αἴτημα, ἄλλωστε, ὅλων τῶν εὐρωπαϊστῶν. Τὸ ἐρώτημα ὅμως ἐδῶ εἶναι, ποιὰ σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει αὐτὴ ἡ συνείδηση μὲ τὴν ἑλληνική, ἤ καλύτερα τὴν ἑλληνορθόδοξη συνείδηση, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τοῦ Ἕλληνα - Εὐρωπαίου. Τὸ πνεῦμα τῶν Κοινοτικῶν κειμένων εἶναι, ὅτι πρεπει νὰ δημιουργηθοῦν κοινὲς συνήθειες, γιὰ νὰ διαμορφωθεῖ βαθμιαῖα ἑνιαῖος τύπος ἀνθρώπου, ὁ Εὐρωπαῖος ἄνθρωπος. Αὐτὸ ὑποβοηθεῖται μὲ τὴν καθιέρωση ἑνιαίων καταναλωτικῶν προτύπων γιὰ τὴν διευκόλυνση τῆς κινητικότητας καὶ ἀλληλοπροσέγγισης. Εὐνόητο ἔτσι εἶναι, ὅτι κάθε ἐθνικὴ ἰδιαιτερότητα πρέπει νὰ ἰσοπεδωθεῖ, ἤ τοὐλάχιστο νὰ ἀμβλυνθεῖ, ἔστω καὶ ἄν αὐτὸ δὲν ζητεῖται -ἀκόμη- ρητὰ καὶ ἐκπεφρασμένα. Συνάγεται ὅμως ἀπὸ τὴν προοδευτικὰ ἐπιβαλλόμενη ἑνιαία νομοθεσία (Κοινοτικὸ Δίκαιο), ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἑνιαιοποίηση τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς πραγματικότητος, καὶ στὴν δημιουργία ἑνὸς νέου ἤθους, τὸ ὁποῖο διαφοροποιεῖται διαμετρικὰ ἀπὸ τὸ ἑλληνορθόδοξο.

Ο Πρωτοπρεσβ. π. Θεόδωρος Ζήση, παρατηρεί σχετικά με την αίρεση του οικουμενισμού ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές.

«ο κίνδυνος αυτός (εκ του Οικουμενισμού) αποβαίνει μεγαλύτερος εκ του γεγονότος, ότι η απειλή δεν είναι μόνον εξωτερική. Δεν προέρχεται δηλαδή μόνον από τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό οι οποίοι αντιμετωπιζόμενοι παλαιότερα  ως αιρέσεις, είχαν ελάχιστες, σχεδόν μηδαμινές δυνατότητες να ασκήσουν επιρροή στους Ορθοδόξους πιστούς.Ο κίνδυνος τώρα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερος, διότι δρά εκ των έσω. Πολλοί ποιμένες, των οποίων βασική αποστολή είναι να διώκουν τους λύκους των αιρέσεων και των πλανών, όχι μόνον δεν βλέπουν να υπάρχουν λύκοι, για να τους εκδιώξουν, αφού θεωρούν, ότι ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός δεν είναι αιρέσεις, αλλά “σεβάσμιες εκκλησίες”, «αδελφές εκκλησίες» συνδιαχειρίστριες του αγιασμού και της σωτηρίας των πιστών, αλλά μεταβάλλονται και οι ίδιοι σε λύκους. Κατασπαράσσουν και αυτοί, επειρεασμένοι από τις αιρέσεις, τα υγιή δόγματα και μετ’ αυτών τα ανύποπτα ποίμνια, που δύσκολα, χωρίς επαρκή πληροφόρηση, μπορούν να καταλάβουν, ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές» 

Kyprianos Christodoulides : Θλιβερόν εστί και γράφειν ...

Aπό σχόλιο εδώ: http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Έχουν παρέλθει σχεδόν 70 χρόνια από την αλληλοσφαγή μας και οι μεν ονομάζονται δεξιοί, οι δε αριστεροί, προς δόξαν της ψήφου και της σιωνιστικής Δημοκρατίας.

Έχουν παρέλθει σχεδόν 100 χρόνια και οι μεν ονομάζονται Ματθαιϊκοί, οι δε Χρυσοστομικοί, προς δόξαν μιας παραπαίουσας Διοικούσας Ιεραρχίας και της καινοτόμου (νεοημερολογιτικής) αυτής εκκλησίας "ην εποίησε η δεξιά της μασσονίας" τη εντολή των εκατόγχειρων σιωνιστών.

Λόγους καταθέτουν οι μεν, λόγους και οι δε. Δικαιολογίες οι μεν, δικαιολογίες οι δε, και "όπου δικαιολογίαι εκεί το δίκαιον και ου το φιλάνθρωπον", όπως γράφει ο ιερός πατήρ Πέτρος ο Δαμασκηνός. 

Το καθ΄ ημάς φιλάνθρωπον δεν είναι το κατά κόσμον δίκαιο. Ούτε και το εξ αγάπης προερχόμενο. Η κυρίαρχη Δυτική αίρεση έχει πολυτρόπως φαλκιδεύσει την αγάπη. Το δικό μας Δίκαιο έχει πρότυπο την άκρα ταπείνωση. Χωρίς αυτή θα ήταν ανέφικτη η θεία Ενανθρώπηση, κατά τον ειπόντα λόγο της υπερύμνητης Μαριάμ, πάναγνης αειπαρθένου θεομήτορος και Θεοτόκου :

Καὶ εἶπε Μαριάμ, Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γάρ, ἀπὸ τοῦ νυν μακαριοῦσι μὲ πᾶσαι αἱ γενεαί. ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεία ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ τὸ ὄνομα αὐτοῦ.


- Ν.Τ. (σχολιαστής)
Για να υπάρξει ταπείνωση, Κυπριανε, πρέπει το Αγιο Πνεύμα να έρθει ξανά στις σχισματικες εκκλησίες σας. Οι παραβιάσεις των Ιερων Κανόνων απο τους 6 "προπονητές" σας, έχουν διώξει Τον Παρακλητο ... Τώρα, ο κ. Μαννης, λεει ποιος έκανε το σχίσμα, ο Ματθαίος ή ο Χρυσόστομος;

- κχ
Κύριε Ν.Τ.
Δεν γνωρίζω τι θα σας απαντήσει ο κ. Μάννης. Τω επ΄ εμοί ταύτα :

"ἐρωτήσω ὑμᾶς καγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητε μοι καγὼ ὑμῖν ἐρῶ" ... ποιος αναστάτωσε την Εκκλησία. Ο Μέγας Φώτιος ή ο πάπας έκανε το Σχίσμα ;

οἱ δὲ διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς λέγοντες, Ἐὰν εἴπωμεν, Φώτιος, ἐρεῖ ἡμῖν, Διὰ τί οὖν ἐπιστεύσατε αὐτῷ; 26 ἐὰν δὲ εἴπωμεν, πάπας, φοβούμεθα τὸν ὄχλον, πάντες γὰρ ὡς ἁγιώτατον πατέρα της ἐκκλησίας ἔχουσι αὐτόν.

Είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε, είτε σας αρέσει είτε δεν σας αρέσει, τον πάπα ακολουθήσατε. Εμείς προσπαθήσαμε να κρατηθούμε και δόξα τω Θεώ, κρατιόμαστε - με πληγές - ακόμη. Όσο για σας " 7 ... καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν Ἡσαΐας λέγων· 8 ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ·" (Μτ. ιε΄ 7 - 8). Στα λόγια είσαστε καλοί, στα έργα όμως η καρδιά σας δεν αντέχει. Η κόπωση προκαλεί έμφραγμα.

Κύριοι "Αντιοικουμενιστές" της πλάκας, εάν δεν είμαστε Ουνίτες, τι είναι αυτά που βλέπω συνεχώς;;

Βίντεο από την εξόδιο ακολουθία του Νικόλαου Σωτηρόπουλου

http://aktines.blogspot.ca/

Μνήμη θανάτου του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος.

«Δεν θα παραλείψω να σου παρουσιάσω και την ιστορία του Χωρηβίτου. Αυτός ζούσε αμελέστατα χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον για την ψυχήν του. Κάποτε λοιπόν συνέβη να ασθενήση βαρύτατα και να φθάση στο σημείο, ώστε επί μία ώρα να φαίνεται ότι απέθανε. Συνήλθε όμως πάλι, οπότε μας ικετεύει όλους να φύγουμε αμέσως. Και αφού έκτισε την πόρτα του κελλιού του, έμεινε κλεισμένος δώδεκα χρόνια χωρίς να ομιλήση καθόλου με κανένα. Δεν γευόταν δε τίποτε άλλο εκτός από ψωμί και νερό. Καθόταν πάντοτε σκεπτικός χύνοντας θερμά δάκρυα. Μόνο όταν πλησίασε η ώρα του θανάτου του αποφράξαμε την πόρτα και εισήλθαμε μέσα. Και αφού πολύ τον παρακαλέσαμε, τούτο μόνο μας είπε: «Συγχωρήστε με, αδελφοί. Αυτός που εγνώρισε τι σημαίνει μνήμη θανάτου, δεν θα μπορέση ποτέ πλέον να αμαρτήση». Εμείς δε εθαυμάζαμε βλέποντας τον άλλοτε αμελέστατο να έχη μεταμορφωθή τόσο απότομα. Και αφού τον εθάψαμε με ευλάβεια στο κοιμητήριο, ύστερα από μερικές ημέρες αναζητήσαμε το άγιό του λείψανο, αλλά δεν το ευρήκαμε. Με το θαυμαστό αυτό σημείο ο Κύριος επληροφόρησε πόσο ευάρεστα δέχθηκε την επιμελημένη και αξιέπαινη μετάνοιά του».

(ΚΛΙΜΑΞ, Λόγος ΣΤ¨ : 20).