Γιατί αποθρασύνεται ο Ταγίπ Ερντογάν

Κωνσταντίνος Χολέβας

Οι τουρκικές προκλήσεις είναι αυξανόμενες και πολύπλευρες. Παραβιάσεις και παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, προτάσεις στην τουρκική Εθνοσυνέλευση για ισλαμική προσευχή στην Αγία Σοφία Κωνσταντινουπόλεως, εμμονή στην αμφισβήτηση του Καστελόριζου ως σημείου υπολογισμού της ελληνικής ΑΟΖ, δηλώσεις ότι τα στρατεύματα κατοχής θα παραμείνουν στην Κύπρο και ύστερα από οποιαδήποτε «λύση», προκλητική συμπεριφορά του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν και ο θεωρητικός του νέου οθωμανισμού υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου εμφανίζονται ενισχυμένοι μετά την εκλογική επιτυχία του ισλαμικού κόμματός τους. Πιστεύω ότι δεν είναι μόνον αυτός ο λόγος της αποθρασύνσεως των Τούρκων κυβερνώντων. Προσθέτω και τις ακόλουθες εκτιμήσεις μου:

Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης:

Μέ ἁπλᾶ λόγια: Στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀνήκουν ὅσοι ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια· ὅσοι δέν ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια, αὐτοί δέν ἀνήκουν στην Ἐκκλησία. Αὐτό ἰσχύει πολύ περισσότερο γιά ὅσους ἐξαπατοῦν τους ἑαυτούς των αὐτοαποκαλούμενοι καί ἀλληλοαποκαλούμενοι ποιμένες καί ἱεροί ἀρχιποιμένες. Γιατί ἔχουμε διδαχθῆ ὅτι ὁ Χριστιανισμός δέν δίνει σημασία στά πρόσωπα, ἀλλά στήν ἀλήθεια καί στήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως.

Ο Μέγας Οικουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι ο μόνος που τόλμησε ποτέ στην ιστορία της Ορθοδοξίας από τον καιρό του Σχίσματος να παραστεί σε ενθρόνιση του Πάπα.

 Γνωρίζει πάρα πολύ καλά καθώς και οι συνευδοκούντες αυλοκόλακές του, πως η παρουσία του και μόνο, στην παναιρετική αυτή "ιεροτελεστία", δηλώνει την εξ’ ολοκλήρου άμεση υποταγή και παντελή αναγνώριση του Πρωτείου και του Αλαθήτου, ουσιαστική επικύρωση της δήθεν «Αποστολικής Διαδοχής» του Πάπα και έμμεση πλήρη αποδοχή όλων των αιρέσεων και λογής βλασφημιών του Παπισμού.

Δεν είναι δυνατόν ο κηρύττων αίρεσιν επίσκοπος, χαρακτηριζόμενος πλέον ως «ψευδοεπίσκοπος» και «ψευδοδιδάσκαλος» (IE Kανών της AB Αγίας Συνόδου), να αποτελή ούτε το κέντρον της Ευχαριστιακής Συνάξεως, ούτε να επιτελή χρέη Ποιμένος, εφ΄ όσον ήδη είναι «λύκος».

Δεν θα πρέπει να αγνοηθή η θεμελιώδης εκκλησιολογική αρχή, ότι τα θεμέλια της ενότητος της Εκκλησίας δεν είναι διοικητικά/θεσμικά, αλλά ευχαριστιακά και χαρισματικά· δεν είναι δυνατόν ο κηρύττων αίρεσιν επίσκοπος, χαρακτηριζόμενος πλέον ως «ψευδοεπίσκοπος» και «ψευδοδιδάσκαλος» (IE Kανών  της  AB Αγίας Συνόδου), να αποτελή ούτε το κέντρον της Ευχαριστιακής Συνάξεως, ούτε να επιτελή χρέη Ποιμένος, εφ΄ όσον ήδη είναι «λύκος». Μόνον υπό τοιαύτας προϋποθέσεις ήτο δυνατόν ο Άγιος Κύριλος Αλεξανδρείας προ ακόμη της Γ΄ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου, να προτρέπη το Ορθόδοξο Ποίμνιο της Κωνσταντινουπόλεως: «Ασπίλους και αμώμους εαυτούς τηρήσατε, μήτε κοινωνούντες τω μνημονευθέντι (Νεστορίω), μήτε μην ως διδασκάλω προσέχοντες, ει μένει λύκος αντί ποιμένος» 

(Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας, PG τ. 99 στλ. 1645D)

Μέγας Βασίλειος

Είσαι φτωχός; Μη λυπάσαι αλλά να έχεις την ελπίδα σου στον Θεό. Μήπως δεν βλέπει Εκείνος τη δυσκολία σου; Στα χέρια Του κρατάει την τροφή που σου χρειάζεται. Μειώνει απλά τη μερίδα, για να δοκιμάσει τη σταθερότητά σου και για να επιβεβαιώσει την πίστη σου. Μήπως δηλαδή αυτή αποδειχθεί όμοια με εκείνη που έχουν οι ακόλαστοι και οι αγνώμονες. Γιατί και αυτοί, όσο τους τρέφουν, τόσο και κολακεύουν λέγοντας χίλια γλυκόλογα, εξυμνώντας τους τροφοδότες τους. Μόλις όμως χορτάσουν και απομακρυνθούν λίγο από το τραπέζι, αρχίζουν να πετροβολούν με τα κακόλογά τους εκείνους που πριν από λίγο -και για χάρη της ευχαρίστησης του φαγητού τους προσκυνούσαν.   

Εν τω μεταξύ ο λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος, αφού δεν ακούει από τους φύλακες καμμιά φωνή εγρηγόρσεως και κινδύνου.

Ουδέποτε εις την ιστορίαν της Εκκλησίας κακόδοξοι ποιμένες εκινήθησαν τόσο άνετα και έπληξαν τόσο βάναυσα το σώμα και την αλήθειαν της Εκκλησίας όσο τα τελευταία 35 χρόνια! Όχι μόνον κατώρθωσαν να προδίδουν άνευ καμμιάς αντιδράσεως, αλλά να κάνουν και τους διοικούντας το Άγιον Όρος πειθήνια όργανά των, υπασπιστάς και προασπιστάς της πολιτικής των, ώστε αυτοί οι ίδιοι οι Αγιορείται να καταδιώκουν τους συναδέλφους των, τους ελαχίστους που ετόλμησαν τελικώς να σπάσουν το φράγμα της σιωπής και της ενόχου ανοχής και να ομολογήσουν αρρενωπά, ότι δεν ακολουθούν πλέον τον ψευδοποιμένα του Φαναρίου. Και τα χρόνια κυλούσαν. Η αίρεσις εγιγαντούτο καθημερινώς ενώ οι υπεύθυνοι της Ιεράς Κοινότητος και λοιποί καθηγούμενοι των Μονών συζητούσαν και έγραφαν για τον Μακρυγιάννη και την ελληνική γλώσσα, συνεχώς δε εντός και εκτός του Όρους εκήρυτταν για το αναγκαίον της…νήψεως και το υπερβάλλον του …μυστικού γνόφου της ανατολικής Θεολογίας…                                                                        

Εν τω μεταξύ ο λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος, αφού δεν ακούει από τους φύλακες καμμιά φωνή εγρηγόρσεως και κινδύνου.

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας: Β΄ επιστολή προς τον παπικό «Αρχιεπίσκοπο» κ. Νικόλαο.

«Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι στά σοβαρά θέματα, ὅπως εἶναι τό θέμα τῆς ἑνότητός μας μέ τούς Παπικούς, καταφεύγουμε στό τί εἶπαν καί τί ἔπραξαν οἱ κεκηρυγμένοι ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας καί ὄχι στό τί εἶπε ὁ τάδε Ἐπίσκοπος ἤ ὁ τάδε Πατριάρχης. Κεκηρυγμένοι ἅγιοι τῆς Ἐκκησίας μας, γιά τό θέμα τῆς μεταξύ μας σχέσεως, μεταξύ τῶν ἄλλων πολλῶν ἁγίων πατέρων, εἶναι ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός. Σ᾽ αὐτούς θά καταφύγω ἐγώ ὁ Ἐπίσκοπος γιά νά μαθητευθῶ τί πρέπει νά φρονῶ καί πῶς πρέπει νά φέρομαι πρός τούς Παπικούς. Καί αὐτοί οἱ ἅγιοι σέ πάρα-πάρα πολλά χωρία τῶν ἔργων τους, σέ πάμπολλες περικοπές, Σᾶς ὀνομάζουν «αἱρετικούς».

Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ-ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΒΟΛΟΥ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ

http://katanixis.blogspot.ca/2014/05/blog-post_6377.html#more

Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ-ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΒΟΛΟΥ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ

Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος

Συντονισμένο κανονιοβολισμό εναντίων τῶν Ιερῶν Κανόνων τῆς Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, όπως αναφέρει ο π. Ιωάννης Φωτόπουλος σε άρθρο που παραθέτω, ετοιμάζει η αποστατημένη από την Ορθοδοξία και τους Αγίους Πατέρας Ακαδημία Βόλου στις 8-11 Μαΐου, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας με Θέμα «Κανόνες τῆς Εκκλησίας και σύγχρονες προκλήσεις».  

Η ετεροδιδασκαλία, η ψευδώνυμος γνώσι, κατά τον Απόστολον Παύλον τοῦ Δημητριάδος Ιγνατίου προχωρεῖ έτι περαιτέρω. Τυφλωμένος από υπερηφάνεια επρόδωσε την παρακαταθήκη πού υπεσχέθη κατά την χειροτονία του, και διδάσκει διαφορετικά από το Ευαγγέλιον, και ακολουθεί τους μολυσμένους από την αρρώστεια τῆς πλάνης τῆς Δύσεως, και κατά τῆς ευσεβείας στην αιρετική Ακαδημία του.
Αποδεικνύεται υποκριτής ορθόδοξος, με αναίσθητον καυτηριασμένην συνείδησιν (Τιμόθ. Α, Κεφ. Δ.). Συνεδριάζει με αποστατημένους από την ορθόδοξον πίστην οικουμενιστάς,  που κατέχονται από πνεύματα πλάνης, και διδασκάλους που εμπνέωνται από δαιμόνια. Φωνές αδειανές από ουσιαστικόν περιεχόμενον πού βεβηλώνουν την απλότητα, με ανοήτους ερεύνας και συζητήσεις και εξωτερικόν σχήμα ευσεβείας, χωρίς την δύναμίν της. Είναι απειθείς και άχρηστοι διά κάθε έργον αγαθόν οι συνεδροί του. Σχετικό άρθρο έγραψε ο Καθηγητής Δογματικῆς κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης με τίτλο «Η υπεροψία και η θεολογική εκτροπή τῶν επιδόξων «μεταπατερικῶν» θεολόγων» (βλ. http://katanixis.blogspot.gr/2014/05/blog-post_8796.html), που αποσκοπεῖ στην εξαφάνιση τῆς συγχύσεως και πλάνης τῆς μεταπατερικῆς θεολογίας.

Ενδεικτικά αποσπάσματα Ιερῶν Κανόνων, μετά τῆς ερμηνείας τοῦ Ιεροῦ Πηδαλίου, για τις επιβαλλόμενες ποινές σε όσους κληρικούς και λαïκούς δεν δέχονται ή παραχαράζουν ή διεφθείρουν τους Ιερούς Κανόνες είναι:

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!!!

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=9483

ΑΝΕΒΗ Ο ΙΗΣΟΥΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ (ΑΓΡΙΝΙΟ 1960).

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Ο πολυγραφότατος Άγγελος Βουδούρης, Δομέστικος του Ιακώβου Ναυπλιώτου, αναφέρει πως ο διάσημος μουσουργός Βάγκνερ ακούγοντας έναν βυζαντινό ύμνο (αν θυμάμαι καλά το "Μυσταγωγών σου Κύριε") ομολόγησε πως η ευρωπαϊκή μουσική δεν μπορεί από τεχνική άποψη να φθάσει την βυζαντινή. Αυτό πιστεύω πως το αισθάνεται κανείς έντονα και σε αυτό το συγκεκριμένο, αγαπημένο πολλών πρωτοψαλτών, δοξαστικό.

Η εξαπάτηση των πιστών. Το 1965 πάπας και Αθηναγόρας συμφώνησαν την ΄Ενωση !

1. Η Ένωση των Εκκλησιών, σχεδιάσθηκε από Λατίνους και Λατινόφρονες. 

Αποφασίστηκε ήδη από το 1965, «εν κρυπτώ και παραβύστω» από τον πάπα Παύλο Στ΄ και
από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα! Και αποκαλύπτεται σήμερα σιγά σιγά!
Οι Ορθόδοξοι εξαπατήθηκαν από τη μεθόδευση που τότε χρησιμοποιήθηκε. Έτσι, δεν
αντελήφθησαν ότι η Ένωση έγινε. Αυτό που απέμεινε στους Λατίνους του Βατικανού και
Λατινόφρονες του Φαναρίου είναι να παρουσιάσουν και υλοποιήσουν στους πιστούς σταδιακά
την γενομένη ΄Ενωση, για να προληφθούν τυχόν αντιδράσεις από όσους πιστούς εξακολουθούν να
παραμένουν ακόμα αφοσιωμένοι στην Ορθοδοξία!

α. Το 1965 έγινε συμφωνία από τον πάπα Παύλο Στ΄ και το Πατριάρχη Αθηναγόρα για την
Ένωση των Εκκλησιών. Η συμφωνία αυτή ανακοινώθηκε ως «Κοινή Δήλωση» πάπα και Πατριάρχη στις 7 Δεκεμβρίου 1965, παραμονή της λήξεως των εργασιών της Β΄ Βατικανής Συνόδου των παπικών, τόσο στη Βατικανό, όσο και στο Φανάρι. Συνδυάστηκε μάλιστα με την «άρση των αναθεμάτων».
Το πρωτότυπο κείμενο της συμφωνίας είναι γραμμένο στα γαλλικά. Δόθηκε δε στη
δημοσιότητα και «επίσημη μετάφρασή» της στα ελληνικά.
Η ανακοίνωση την ίδια μέρα της άρσεως των αναθεμάτων χρησίμευσε ως προπέτασμα καπνού, για να μην αντιληφθούν οι Ορθόδοξοι ότι έγινε η Ένωση. Οι πιστοί των Λατίνων φαίνεται ότι αντελήφθησαν περισσότερο τα γενόμενα. Αυτός ήταν ο λόγος, που πολλοί παπικοί έσπευσαν ( και σπεύδουν ακόμα) στους Ορθόδοξους ναούς να κοινωνήσουν τα άχραντα μυστήρια .
Και μόνο η άρση των αναθεμάτων είναι αρκετή, να θεωρηθεί ότι ήδη έγινε η Ένωση των Εκκλησιών, τουλάχιστο κατά τη παπική αντίληψη. Οι Λατίνοι πιστεύουν, ότι η ακοινωνησία μεταξύ αυτών και Ορθοδόξων υπάρχει, αφότου το 1054 ο καρδινάλιος Ουμβέρτος προέβη στο ανάθεμά του.

Τα δύο αυτά κείμενα, το πρωτότυπο γαλλικό και την ελληνική μετάφρασή του, παραθέτουμε στο τέλος αυτού του άρθρου ως Παράστημα. 

Συνεχίζεται.

Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού

Ο Ελληνισμός ολόκληρος οφείλει ευγνωμοσύνη σ' αυτά τα παιδιά και σε όλη την γενιά των αγωνιστών της ΕΟΚΑ του 1955-59. Μας χάρισαν την τελευταία ένδοξη σελίδα της Ελληνικής Ιστορίας. Ανεδείχθησαν πρότυπα ηρώων για τις παρούσες και τις μέλλουσες γενεές.

   ...τα μεσάνυχτα το μήνυμα διαδίδεται από θάλαμο σε θάλαμο. Οι Άγγλοι στρατιώτες άνοιξαν το κελί του μελλοθανάτου και τον μεταφέρουν στην αγχόνη. Είναι ο Μιχαλάκης Καραολής, ο πρωτομάρτυρας του Κυπριακού Αγώνος. Αγέρωχος και ψύχραιμος οδηγείται προς το μαρτύριο. Λίγο πριν είχε εξομολογηθεί στον ιερέα των Φυλακών και είχε κοινωνήσει. Την ώρα που ο Τουρκοκύπριος δήμιος ανοίγει την μακάβρια καταπακτή οι Φυλακές σείονται από συνθήματα και από τον Εθνικό μας Ύμνο. Λίγο αργότερα η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Νέα αγωνία, νέα συνθήματα, πάλι ο Εθνικός Ύμνος. Αυτή την φορά το παλικάρι που οδηγείται στην αγχόνη λέγεται Ανδρέας Δημητρίου. Από τότε οι δύο τους αποτελούν αχώριστο δίδυμο στην ιστορική μνήμη και στην καρδιά των Νεοελλήνων. Η Ελλάδα και η Κύπρος γέμισαν δρόμους κι πλατείες με το όνομα Καραολή και Δημητρίου. Κι ο Αγώνας φούντωσε. Το παράδειγμα των δύο νέων που έδωσαν την ζωή τους για την Ελευθερία και την Αυτοδιάθεση-Ένωση χαλύβδωσε πολλούς άλλους. Ο Ελληνισμός ολόκληρος οφείλει ευγνωμοσύνη σ' αυτά τα παιδιά και σε όλη την γενιά των αγωνιστών της ΕΟΚΑ του 1955-59. Μας χάρισαν την τελευταία ένδοξη σελίδα της Ελληνικής Ιστορίας. Ανεδείχθησαν πρότυπα ηρώων για τις παρούσες και τις μέλλουσες γενεές.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ. Γενέθλια, ήτοι εγκαίνια της Κωνσταντινουπόλεως, Μωκίου ιερομάρτυρος, Διοσκούρου μάρτυρος, Κυρίλλου και Μεθοδίου των ισαποστόλων, νεομάρτυρος Αργύρη (Αργυρού ή Ασημάκη) του εξ Επανωμής Θεσσαλονίκης.

Ἡ Κυριακή του Παραλύτου ἀντλεῖ τὸ θέμα της ἀπὸ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπῆ, ποὺ ἀναγινώσκεται στὴν θεία λειτουργία. Αὐτὴ περιλαμβάνει τὴν διήγηση τῆς ἰάσεως τοῦ παραλυτικοῦ στὴν Προβατικὴ κολυμβήθρα, τὴν Βηθεσδά, στὰ Ἱεροσόλυμα (Ἰω. 5, 1-15). Τὸ δράμα τοῦ ἐπὶ 38 ἔτη παραλύτου συγκινεῖ τὸν Κύριο καὶ τὸν θεραπεύει. Ὁ Χριστὸς παρουσιάζεται σὰν ἰατρὸς ψυχῶν καὶ σωμάτων. Τὸν παράλυτο δὲν τὸν θεραπεύει ἡ κολυμβήθρα, ἀλλὰ ὁ πανσθενουργὸς λόγος τοῦ Κυρίου.

Η συνέντευξις του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά

Ο π. Ευθύμιος «ξετίναξε» κυριολεκτικώς την παναίρεσιν του Οικουμενισμού και του Παπισμού. Ενώ εξέφρασε την άποψιν ότι επιβάλλεται η διακοπή του μνημοσύνου τόσον του Οικουμενικού Πατριάρχου όσον και όλων εκείνων, οι οποίοι προδίδουν την πίστιν με ανιέρους συμπροσευχάς και συλλείτουργα με τους αιρετικούς. Αποτελεί ύβριν εναντίον των αγώνων και της θυσίας των αγίων μαρτύρων και θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας μας η μη διακοπή του μνημοσύνου, ως είπε. Διότι οι Αγιοι Πατέρες έδωσαν μάχας εναντίον όλων των αιρέσεων, εις τας οποίας ανήκει και ο Παπισμός. Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός δεν τους ήθελε ούτε εις τον θάνατόν του. Εις ερώτησιν, εάν η διακοπή του μνημοσύνου οδηγή εις σχίσμα την Εκκλησίαν, απήντησεν ότι τούτο δεν δύναται να συμβή. Διότι, όταν ο Επίσκοπος έχη αιρετικήν συμπεριφοράν, ο κλήρος και ο λαός δύναται να  συνεχίζη την Εκκλησιαστικήν παράδοσιν και την μυστηριακήν ζωήν άνευ του Επισκόπου. Αυτό συμβαίνει  «εις Πολεμικάς» περιόδους εις την Εκκλησίαν. Και κατά την άποψιν του, έχομεν πόλεμον εναντίον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού και της αιρέσεως του Παπισμού και εναντίον όλων των Επισκόπων, οι οποίοι συμπορεύονται με την αίρεσιν. Άλλωστε, είπε, προ τριάκοντα και πλέον ετών Μητροπολίται, ως ο Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, ο Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος, Παραμυθίας Παύλος και Ιεραί Μοναί εις το Άγιον Όρος είχον διακόψει το μνημόσυνον του Πατριάρχου Αθηναγόρου, χωρίς να προκληθή σχίσμα εις την Εκκλησίαν.

THE PARALYTIC MAN

(John 5:l-l5)

By
His Eminence
Metropolitan PANTELEIMON of Antinoes

Christos Anesti!  Christ is Risen!

In today's Holy Gospel our Lord and Saviour Jesus Christ entered Jerusalem and went to the pool near the sheep market called Bethesda.  There, a great multitude of ill people were waiting patiently "for the moving of the water" in order to enter into the pool and be miraculously cured from "whatsoever disease" they had.  And St. John, the Apostle and Evangelist explains: "For an angel  went down at a certain season into the pool, and troubled the water: whosoever then entered first after the troubling of the water stepped in was made whole" (John 5:4).  

ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΜΑΪΟΥ 2014 ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ----Σωτήρια ίαση “ίδε, υγιής γέγονας, μηκέτι αμάρτανε, ίνα μή χείρον σοί τι γένηται”

Η Κυριακή του Παραλύτου εκπέμπει τα δικά της αναστάσιμα μηνύματα.

Θαυμαστό είναι και το σημερινό γεγονός το οποίο μας περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Συγκεκριμένα ο Κύριος θεράπευσε τον παράλυτο της Ιερουσαλήμ, ένα θαύμα που έγινε τον δεύτερο χρόνο της δημόσιας δράσης Του.

Οίκος ευσπλαχνίας

Ο Κύριος είχε ανεβεί στα Ιεροσόλυμα και βρέθηκε κοντά στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά που στα ελληνικά σημαίνει “οίκος του ελέους ή της ευσπλαχνίας”, δηλαδή το σπίτι της αγάπης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Θεός με ένα υπερφυσικό τρόπο έδειχνε τη μεγάλη αγάπη Του σε πονεμένους συνανθρώπους μας. Ο Χριστός βρέθηκε μπροστά σε μια πονεμένη ύπαρξη που επιζητούσε τη λύτρωση.

Δωρόθεος ο Σχολάριος, Μητρ. Λαρίσης, 1888 :

Πολλοί δόλιοι και αμαθείς, αστήρικτοι και νεωτερίζοντες φθείρουσιν ή παρερμηνεύουσι τας θείας Γραφάς. Όρα δε συ, αγαπητέ, μη πιστεύσης αυτοίς, βλέπε μη απατηθής· μη εκκλίνης εις τα δεξιά, μηδέ εις τα αριστερά, αλλ΄ οδώ βασιλική βάδιζε, ήτις εστιν η Αποστολική Εκκλησία και οι θείοι ημών Πατέρες. Τούτους μίμησαι, τούτων μη χωρίζου, τούτων την μνήμην έχε εν τη καρδίαν σου και εν τω νω ημέρας και νυκτός, και ου πλανηθής. Όταν ίδης πολλούς ασυνετούντας, μη ξενίζου· δει ταύτα γενέσθαι. Όταν ίδης πολλούς ψευδοπροφήτας, ψευδοχρίστους, πλανολόγους, υπομνήσθητι του Δεσπότου λέγοντος, ότι εγερθήσονται ψευδοπροφήται και ψευδόχριστοι, ώστε, ει δυνατόν πλανήσαι και τους εκλεκτούς· αλλ΄ ουαί τοις γράφουσι πονηρίαν.

"Μόνον μη μιάνετε εαυτούς μετά των Αρειανών". Μόνο να μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους.

Η οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια απο συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων.

Αββά Ισαάκ του Σύρου

Ὅσοι εὑρίσκεσθε εἰς τὸ σκότος, ὑψώσατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, ἵνα λάμψωσι τὰ πρόσωπα ὑμῶν ἐκ τοῦ φωτὸς τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἐξέλθετε ἐκ τῶν παθῶν τοῦ κόσμου, ἵνα ἔλθῃ εἰς ἀπάντησιν ὑμῶν τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς φῶς ὁ Χριστός, καὶ προστάξῃ τοὺς ἀγγέλους τοὺς ὑπηρέτας τῶν μυστηρίων Αὑτοῦ νὰ λύσωσιν ὑμᾶς ἐκ τῶν δεσμῶν, ὅπως περιπατήσητε εἰς τὰ ἴχνη Αὑτοῦ, καὶ ἀπέλθητε πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα.

Η Εκκλησία μας ανέκαθεν συνέδεε την μάνα με την μεγάλη Μάνα, την Παναγία μας, γι αυτό και την εορτάζει την ημέρα της Υπαπαντής στις 2 Φεβρουαρίου.

Αυτήν την Κυριακή (κατά το κοσμικό εορτολόγιο) είναι η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ  ΜΑΝΑΣ. 

       Η Εκκλησία μας ανέκαθεν συνέδεε  την μάνα με την μεγάλη Μάνα, την Παναγία μας, γι αυτό και την εορτάζει την ημέρα της Υπαπαντής στις 2 Φεβρουαρίου. Επ ευκαιρία, λοιπόν, της Εορτής , αφιερώνουμε ένα τραγούδι στη Χριστιανή μητέρα, σε στίχους του Γ. Βερίτη και μελοποιημένο από τον Χ. Ι. Αμαραντινό. Εδώ, το ακούμε από τη χορωδία της Ι.Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, στα πλαίσια  εκδηλώσεως που πραγματοποίησε η Ι.Μητρόπολη για την προσφορά της μητέρας στην κοινωνία.                                 Επιπλέον  ακολουθεί Ομιλία της Φιλολόγου κας Βασιλικής Καλλιντέρη με θέμα " Η μητέρα στον καιρό της κρίσης " που εκφωνήθηκε στην παραπάνω εορτή.

        Η όλη εκδήλωση έλαβε χώρα στην Πνευματική Στέγη Κονίτσης στις 3 Φεβρουαρίου 2013.

http://youthimdpk.blogspot.gr/2014/05/blog-post_6.html

http://youthimdpk.blogspot.gr/2014/05/blog-post_5.html

Η εξαπάτηση των πιστών : Η ομολογία αυτή του Αθηναγόρα είναι όντως φοβερή! Ομολογεί τη μνημόνευση στην αγία Πρόθεση και στο άγιο Θυσιαστήριο του ονόματος του αιρετικού πάπα! Αυτό σημαίνει αδιαμφισβήτητα ότι θεωρούσε τον εαυτό του ενωμένο με τον πάπα! Σημαίνει ότι ο Αθηναγόρας θεωρούσε ότι έγινε η ΄Ενωση των Εκκλησιών!

Είναι δυνατόν να έγινε η Ένωση των Εκκλησιών, επειδή ο Αθηναγόρας μνημόνευε τον πάπα; 

Ασφαλώς, ναι!

Ο Αθηναγόρας δεν ήταν ένα απλό άτομο. Δεν ήταν ένα απλό μέλος της Εκκλησίας. Ήταν Πατριάρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Κιʼ όταν ο Προκαθήμενος μιάς Εκκλησίας, όπως είναι το ιστορικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ενώνεται με τον αιρετικό πάπα, καθίστανται αιρετικοί όχι μόνο οι «περί Αυτόν Ιερώτατοι Μητροπολίται», όπως γράφει, που τον μνημονεύουν και συλλειτουργούν μαζί του, αλλά και όλοι οι Ορθόδοξοι, όπως

• όλοι οι υπʼ αυτόν κληρικοί, που συλλειτουργούν μαζί του ή τον μνημονεύουν.
• όλο το ποίμνιό του, που εξυπηρετείται μυστηριακά από κληρικούς του, που τον μνημονεύουν.
• όλοι οι άλλοι Πατριάρχες και Αρχιεπίσκόποι, που έχει «κοινωνία» μαζί τους.
• όλοι οι άλλοι κληρικοί των λοιπών Πατριαρχείων και Εκκλησιών, οι οποίοι συλλειτουργούν
ή μνημονεύουν τους Πατριάρχες ή Αρχιεπισκόπους τους, που «κοινωνούν» με τον Αθηναγόρα!
• ολόκληρα τα ποίμνια των Πατριαρχείων και Εκκλησιών αυτών, των οποίων οι Προκαθήμενοι Πατριάρχες τους και Αρχιεπίσκοποι «κοινωνούν» με τον Αθηναγόρα!

Δηλαδή, εάν ένας Πατριάρχης μιας οιασδήποτε Ορθόδοξης Εκκλησίας μνημονεύει τον πάπα, αυτό και μόνο το γεγονός καθιστά παπικές όλες τις τοπικές Εκκλησίες, με τις οποίες έχει «κοινωνία»!

δ. Ναι, αλλά ο Αθηναγόρας πέθανε. Μετά τον Αθηναγόρα, τι έγινε; Τι στάση τήρησαν και τηρούν οι διάδοχοί του Δημήτριος και Βαρθολομαίος;
Εξαρτάται, από τον εάν οι διάδοχοι του Αθηναγόρα μνημονεύουν και αυτοί τον Πάπα.
Τον μνημονεύουν;
Εάν είπε την αλήθεια ο καθένας τους, ο Δημήτριος και ο Βαρθολομαίος, όταν είχαν εκλεγεί Πατριάρχες, ότι θα συνέχιζαν νʼ ακολουθούν τη γραμμή του Αθηναγόρα, την οποία ποτέ δεν καταδίκασαν, θα δεχθούμε ότι κιʼ αυτοί μνημονεύουν τον πάπα! Αυτό το έμμεσο συμπέρασμα μπορεί να τεκμηριωθεί με αποδείξεις;
Ασφαλώς, ναι! Δεν έχει κανείς, παρά να παρακολουθήσει τα όσα έγιναν κατά την πρόσφατη, στις 29 Νοεμβρίου 2006 επίσημη επίσκεψη του πάπα Βενεδίκτου 16ου στη Κωνσταντινούπολη. Κατά την διάρκεια της του εσπερινού και της θείας Λειτουργίας, που παρίστατο και ο πάπας αντάλλαξε με τον Βαρθολομαίο λειτουργικούς ασπασμούς, ευλόγησε το περιστασιακό εκκλησίασμα, του έψαλαν «πολυχρονισμούς» και δυο τροπάρια τα οποία συνέθεσαν ειδικά γιʼ αυτόν «αγιορείτες μοναχοί» , τέλος δε ο διάκονος του Βαρθολομαίου έκανε την εξής δέηση:

«Έτι δεόμεθα υπέρ του αγιωτάτου επισκόπου και πάπα Ρώμης Βενεδίκτου και του Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου και υπέρ του κατευθυνθήναι τα διαβήματα αυτών εις πάν έργον αγαθόν» !!!

Δεν είναι η δέηση αυτή «μνημόνευση επʼ εκκλησίαις» του πάπα;
Είναι δυνατόν να έχει κανείς αντίρρηση σʼ αυτό;
Το μνημόσυνο αυτό του πάπα σημαίνει ΄Ενωση των Εκκλησιών !!!