Η εκπομπή "ΑΥΤΟΨΙΑ" στα Μετέωρα

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=9226

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Γ Χαιρετισμοί. Ιακώβου οσίου του ομολογητού, Θωμά Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Βηρίλλου επισκόπου Κατάνης, Μιχαήλ νεομάρτυρος (1544).

Ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος ὁ Ὁμολογητὴς ἀκολούθησε τὸν ἀσκητικὸ βίο ἀπὸ πολὺ μικρὴ ἡλικία. Ἔγινε μοναχός, ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε ἤδη προετοιμάσει τὸν ἑαυτό του μὲ νηστεία, ἀγρυπνία, προσευχὴ καὶ τὴν μελέτη τῶν Θείων Γραφῶν καὶ μετέπειτα ἀξιώθηκε νὰ ἀνέλθει στὸ Ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα. Στὰ χρόνια τῶν ἀσεβῶν εἰκονομάχων, ἐπειδὴ ἐξαναγκάστηκε ἀπὸ ἐκείνους νὰ ἀρνηθεῖ τὴν προσκύνηση τῶν Ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων καὶ ἐπειδὴ δὲν πρόδωσε τὴν πατρώα εὐσέβεια, ὑπέμεινε πολλοὺς πειρασμούς, ἐξορίες καὶ ἄλλες κακουχίες, ποὺ ἐπινόησαν ἐναντίων του οἱ ἀσεβεῖς. Στὴν συνέχεια παράδωσε τὴν μακάρια ψυχή του στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὸν Ὁποῖο ἀγωνίσθηκε μέχρι τὸν θάνατο μὲ προθυμία καὶ ἱερὸ ζῆλο. Γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάζεται Ὁμολογητής.
Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ἀναφέρει κάποιον Ὁμολογητὴ Ἰάκωβο, ὁ ὁποῖος πέθανε τὸ ἔτος 818 μ.Χ., ἀλλὰ δὲν ἀναφέρει ὅτι ἦταν Ἐπίσκοπος.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Ἐπανάληψις προγενεστέρως ἐφευρεθέντων δογμάτων

Ἡ προσέγγισις τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἁγίου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου ἐρείδεται, κατ΄ ἰδίαν ὁμολογίαν, εἰς παλαιοτέραν ὁμιλίαν του ἐν Ἀμερικῇ, ἔνθα εἶχεν ἀρνηθῇ σχεδόν ὡς αἵρεσιν (!!!) καί τήν ὑπερτάτην θέσιν τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων εἰς τήν Ἐκκλησίαν. Τοιουτοτρόπως, ὁ Σεβασμιώτατος ἀδελφός κ. Ἐλπιδοφόρος ἀσυναισθήτως ὑπονομεύει τό κῦρος τοῦ θεσμοῦ ἐκείνου ὁ ὁποῖος κατωχύρωσεν ἐπί αἰῶνας τήν πρωτοκάθεδρον θέσιν τῆς πᾶσι φιλτάτης Μητρός Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὄχι μόνον καινοτομεῖ ἔναντι παντός ἄχρι τοῦ νῦν συμβολικοῦ μνημείου ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας (πλήν μερικῶν γραφῶν τοῦ ἁγίου Περγάμου), ἀλλά καταρρακοῖ καί τήν διαλεγομένην ἐκκλησιολογίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀποδεικνύων αὐτήν «κάλαμον ὑπό ἀνέμου σαλευόμενον». Διότι, ἐάν ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας ἐξασφαλίζεται δῆθεν ὑπό τοῦ παγκοσμίου Πρώτου καί ὄχι ὑπό τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀποφάσεων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὡς ἀνωτάτου θεσμοῦ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, διατί τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ὑπέγραψε διαφόρως εἰς τόν διάλογον μέ τούς Παλαιοκαθολικούς πρό τριῶν δεκαετιῶν; Ἐθώπευσε τότε τάς ἀκοάς τῶν Παλαιοκαθολικῶν ἀποδεχόμενον τήν «αἵρεσιν» τῆς ὑψίστης αὐθεντίας ὄχι τινός Πρώτου, ἀλλά τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἤ τώρα κνήθει τάς ἀκοάς τῆς παπικῆς μοναρχοκεντρικῆς ἐκκλησιολογίας τοῦ «παγκοσμίου ἐπισκόπου» Πάπα τῆς Ρώμης;

Righteous Fathers slain at the Monastery of St. Savas

The Righteous Martyrs were put to death by the barbarians during the reign of Emperor Heraclius, when Saint Modestus was Patriarch of Jerusalem (632-634).

Apolytikion in the Second Tone

Blessed is the earth that drank your blood, O prizewinners of the Lord, and holy are the tabernacles that received your spirits; for in the stadium ye triumphed over the enemy, and ye proclaimed Christ with boldness. Beseech Him, we pray, since He is good, to save our souls.

του αββά Ισαάκ του Σύρου:

 «Οι πειρασμοί του παρόντος κόσμου είναι πολλοί και τα κακά δεν απομακρύνονται από σου, αλλ΄ αναβρύουσι και εντός σου και υποκάτω των ποδών σου, και όμως μην απομακρυνθής εκ του τόπου, εν ω ευρίσκεσαι, μήτε να αποφύγης τους πειρασμούς, και όταν ο Θεός νεύση, θέλει σε ελευθερώσει από αυτούς. Ταύτα δε πάντα ωκονόμησεν ο Θεός εν σοφία δια την ιδικήν σου ωφέλειαν, όπως κρούης επιμόνως την θύραν του ελέους Αυτού, και δια του φόβου των θλίψεων σπαρή εις τον νου σου η ενθύμησις Αυτού, και πλησιάσης εις Αυτόν δια των δεήσεων, και αγιασθή η καρδία σου δια της ακαταπαύστου ενθυμήσεως Αυτού».

Statement of the Delegates of the Orthodox Church delivered at the N.A. Faith and Order study conference, Oberlin, Ohio, Sept. 1957:

The Orthodox Church teaches that she has no need to search for a "lost unity", because her historic consciousness dictates that she is the Una Sancta (=The One Holy Catholic And Apostolic Church) and that all Christian groups outside of the Orthodox Church can recover their unity only by entering into the bosom of that Church which preserved its identity with early Christianity. 

ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΩΝ:

Δύσκολο να πει κανείς τί είναι καλύτερο∙ να μεταλαμβάνουμε συχνά ή σπανίως των Αγίων Μυστηρίων του Χριστού. Ο Ζακχαίος υποδέχθηκε με χαρά στο σπίτι του τον αγαπημένο επισκέπτη, τον Κύριο, και καλώς έπραξε. Ενώ ο εκατόνταρχος, από ταπεινοφροσύνη , αναγνωρίζοντας την αναξιότητά του, δεν αποφάσισε να τον δεχτεί και καλώς έπραξε και αυτός. Οι πράξεις του, αν και ερχόμενες σε αντίθεση, είναι ταυτόσημες ως προς το κίνητρο. Και ενώπιον του Θεού φάνηκαν εξίσου άξιες. Η ουσία βρίσκεται στο ότι πρέπει να ετοιμάζουμε δεόντως τον εαυτό μας για το μέγα Μυστήριο.

Εισαγωγή στην Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου

Ακάθιστος ύμνος επικράτησε να λέγεται ένας ύμνος «Κοντάκιο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου, από την όρθια στάση, που τηρούσαν οι πιστοί κατά τη διάρκεια της ψαλμωδίας του. Οι πιστοί έψαλλαν τον Ακάθιστο ύμνο όρθιοι, υπό τις συνθήκες που θεωρείται ότι εψάλη για πρώτη φορά, ενώ το εκκλησίασμα παρακολουθούσε όρθιο κατά την ακολουθία της γιορτής του Ευαγγελισμού, με την οποία συνδέθηκε ο ύμνος.
Ψάλλεται ενταγμένος στο λειτουργικό πλαίσιο της ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου, σε όλους τους Ιερούς Ναούς, τις πέντε πρώτες Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τις πρώτες τέσσερις τμηματικά, και την πέμπτη ολόκληρος. Είναι ένας ύμνος που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους (στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α ως το Ω (κάθε οίκος ξεκινά με το αντίστοιχο κατά σειρά ελληνικό γράμμα), και είναι γραμμένος πάνω στους κανόνες της ομοτονίας, ισοσυλλαβίας και εν μέρει της ομοιοκαταληξίας.
Θεωρείται ως ένα αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας, η γλώσσα του είναι

Εκκλησιαστικά νέα

Ιερό ευχέλαιο θα τελεσθεί σήμερα Πέμπτη 20/3 :-

-στις 6:00 μ.μ. στον ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Πάυλου Πεύκης.

στις 5:00 μ.μ. στον ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Κανήθου Χαλκίδας.

Κατά την σημερινή Συνεδρία :
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος  ενέκρινε την πρόταση της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος για την διεξαγωγή Πανελληνίου Μαθητικού Λογοτεχνικού Διαγωνισμού για τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, με αφορμή την συμπλήρωση 300 ετών από τη γέννησή του το 1714, με θέμα: «Ιχνηλατώντας τα μονοπάτια που διάβηκε ο πατρο-Κοσμάς: Η ζωή, το έργο και το μαρτύριο του αγίου Κοσμά του Αιτωλού».

Aνακοίνωση Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ για τους Μουσουλμάνους μετανάστες

Πειραιεύς 20 Μαρτίου 2014

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ ἑβδομαδιαία Τουρκική ἐπιθεώρηση AKSΥON τευχ. 1000/3.2.2014 δημοσίευσε μία τρομακτική ἀποκάλυψη πού ἐπιβεβαιώνει κατά φοβερό τρόπο καί ἀποκαλύπτει τόν βρώμικο σχεδιασμό τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τουρκίας καί τῆς κυβέρνησής της γιά τήν ἐκπόρθηση καί ἰσλαμοποίηση τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἑλλάδος. Ἡ δήλωση στό παρελθόν τοῦ Τούρκου Πρωθυπουργοῦ Τουργκούτ Ὀζάλ ὅτι δέν χρειάζεται πόλεμος μέ τήν Ἑλλάδα γιά τήν ἐκ νέου κατάκτησή της ἀλλά ἁπλῶς καί μόνο ἡ βαθμιαία καί μεθοδευμένη ἀποστολή «τριῶν τεσσάρων ἑκατομμυρίων φανατικῶν μουσουλμάνων» γιά τήν δημογραφική της ἀλλοίωση καί τήν ἐθνοτική της στρέβλωση ὑλοποιεῖται ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τό δημοσίευμα μέ τόν καλύτερο τρόπο. Ταυτοχρόνως τό νεοοθωμανικό ὅραμα τοῦ ΥΠΕΞ Τουρκίας κ. Νταβούτογλου πού ἐνστρερνίζεται πλήρως τό κυβερνόν κόμμα τοῦ Τ. Ἐρντογάν βρίσκει τήν καλύτερη πρακτική του ἐφαρμογή στίς ἀποκαλύψεις τῆς τουρκικῆς ἐπιθεώρησης. Δημοσιεύεται λοιπόν στό τεῦχος πού ἀναφέραμε ὅτι ἡ μεγαλύτερη μυστική Τουρκική ὑπηρεσία JITEM τῆς τουρκικῆς στατοσυνοριοφυλακῆς εἶναι αὐτή πού κατ’ ἐντολή καί μέ τήν ἔγκριση τοῦ Τ. Ἐρτνογάν μεταφέρει σέ καθορισμένες καί ἐλεγχόμενες διαδρομές πρός τίς Τουρκικές ἀκτές τοῦ Αἰγαίου καί πρός τόν Ἕβρο καί μέ πληρωμένους «ὑπαλλήλους»-δουλεμπόρους χιλιάδες μουσουλμάνους παράνομους μετανάστες πρός τή χώρα μας μέ σκοπό τήν ἐπίτευξη τῶν σχεδιασμῶν τοῦ μουσουλμανικοῦ τόξου πού προωθεῖ μέ τεράστια κονδύλια ἡ Σουνιτική ναυαρχίδα τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καί τοῦ Κατάρ.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Ἡ ἀόρατος ἐκκλησιαστική ἑνότης, καθαρῶς προτεσταντικόν δόγμα

Ἡ ἀναφορά τῆς «Δηλώσεως Ἑνότητος» τοῦ Πουσάν εἰς τήν προσδοκωμένην ἐπίτευξιν τῆς ὁρατῆς ἑνότητος μεταξύ Ὀρθοδόξων καί αἱρετικῶν, ὑπεμφαίνει ὅτι ἤδη ὑφίσταται ἀόρατος ἑνότης τῆς δῆθεν Μιᾶς«πολυ-δογματικῆς» Ἐκκλησίας, ὅπως ἐδηλοῦτο καί εἰς τό κείμενον τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε, δόγμα προτεσταντικόν, τό ὁποῖον ἀποκρούεται ἔκπαλαι ὑπό τῶν Ὀρθοδόξων· ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει Σύνοδος τοῦ 1672 ταυτίζει τήν Μίαν Ἐκκλησίαν μετά τῆς ἀλαθήτου καί ὁρατῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας: «Περί δέ τῆς Καθολικῆς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, φαμέν, ὅτι ἔστι μέν ἀνεπισφαλής, οἷα ποδηγετουμένη ὑπό τῆς ἰδίας κεφαλῆς, ἥτις ἐστίν ὁ Χριστός, ἡ αὐτοαλήθεια, καί διδασκομένη ὑπό τοῦ Πνεύματος τῆς ἀληθείας ... Ἔσεται δέ καί ἀεί ὁρατή, διά τό μηδέποτε τούς ὀρθοδόξους ἐκλείπειν, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἐπειδήπερ πάντες μέν οὐ κοιμηθήσονται, πάντες ὅμως ἀλλαγήσονται, ὅπερ ὁ Ἀπόστολος περί τῶν πιστῶν τόν λόγον ποιούμενος εἴρηκε. Δῆλον ἄρα ὅτι μέχρι τερμάτων αἰῶνος ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία τό ὁρατόν ἔχειν οὐ διαλείψει τοῖς μέρεσιν».  Ἄλλωστε ἡ Ἁγία Γραφή σαφῶς δηλοῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁρατή, καθώς ἐντοπίζεται τοπικῶς (Α΄ Τιμ. 3, 15) καί εἶναι γνωστή ἡ αὔξησις τῶν μελῶν της (Πράξ. 2, 47). Ἡ ὀρθόδοξος ἑρμηνεία τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου περί τῆς «πόλεως τῆς ἐπάνω ὄρους κειμένης», ἡ ὁποία αὐτονοήτως δέν εἶναι ἀόρατος, ἐννοεῖ τήν Ἐκκλησίαν.

Τοῦ Πρωτοπρεσβύτερου ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ :

...Ἔπρεπε μετά τήν ἀνανέωση τῆς ἑνώσεως καί τό ἑνωτικό συλλείτουργο στήν ἁγία Σοφία νά Ἀποστείλει ὁ πάπας βοήθεια ἐπαρκή γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ κινδύνου. Τά γεγονότα ὅμως ἐδικαίωσαν δυστυχῶς τόν Σχολάριο, ὁ ὁποῖος ἦταν πεπεισμένος, ὅπως καί οἱ διδάσκαλοί του Ἰωσήφ Βρυέννιος καί Μάρκος Εὐγενικός, ὅτι ἡ ἐλπιζόμενη βοήθεια ἦταν σκιά καί ὄνειρο, διότι ὁ πάπας καί νά ἤθελε δέν μποροῦσε νά βοηθήσει. αὐτό πού ἔμενε στούς Ὀρθοδόξους ἀπό τήν ἕνωση ἦταν ἡ προδοσία τῆς πίστεως καί ἡ ταπεινωτική ἀποδοχή δογμάτων καί αἱρέσεων, τά ὁποῖα ἐπί αἰῶνες κατεδίκαζαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Γράφει προσφυῶς γιά τήν ἐλπιζόμενη βοήθεια ὁ Παπαρρηγόπουλος: «Ἄκουσμα ἐλεεινόν. πᾶσα ἡ ἄμεσος ἀμοιβή ἥν ἔλαβε τό ἑλληνικόν ἔθνος διά τήν θυσίαν ἐκείνην τῶ πατροπαράδοτων δογμά­των περιωρίσθη εἰς τήν ἐπικουρίαν τριακοσίων ἀνδρῶν καί δύο γαλερῶν».

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΚΟΣΜΟΝ

«Όσοι του λουτρού της παλιγγενεσίας ηξιώθημεν, τα αγαθά έργα ου δι’ ανταπόδοσιν προσφέρομεν, αλλά δια φυλακήν της δοθείσης ημίν καθαρότητος». Άγ. Μάρκος Ασκητής.

Το παρόν άρθρον εις το Ορθόδοξον Περιοδικόν «Αγιορειτική Βιβλιοθήκη», θα ασχοληθή με μίαν περιεκτικωτάτην επιστολήν εξ Αμερικής ενός Ορθοδόξου Θεολόγου, την οποίαν λόγω του ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος που παρουσιάζει από ορθοδόξου απόψεως, δημοσιεύομεν αυτουσίαν.

«Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ Θεόκλητε Μοναχέ,

Εύχομαι το γράμμα μου να εύρη Σας και τον αγαπητόν μας Γέροντα Γαβριήλ υγιαίνοντας σωματικώς και πνευματικώς και τα του Μοναστηρίου πλήρως εν τάξει. Λυπούμαι πολύ που δεν θα εορτάσωμεν εφέτος το Πάσχα μαζί. Ο νους μου ευρίσκεται πάντοτε εις το Άγιον Όρος και με κάθε ευκαιρίαν προσπαθώ να διαφωτίσω τους γνωστούς μου περί αυτού. Πιστεύω ακραδάντως, ότι η ζωντάνευσις της Ορθοδοξίας θα επέλθη μόνον δια της αναστηλώσεως του μοναχικού μας βίου.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ

Εκκλησιαστικά νέα,

Στον ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού θα τεθούν σε προσκύνηση ιερά λείψανα των Αγίων Πατέρων των εν τη Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου αναιρεθέντων σήμερα Πέμπτη 20/3 στις 6:00 μ.μ. κατά το Μ. Απόδειπνο.

Το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς διοργανώνει , με την ευκαιρία της επετείου της Εθνικής Παλιγγενεσίας και της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, εκδήλωση το Σάββατο 22/3 στις 6:30 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Πειραιώς (Καραολή Δημητρίου 80).

Στην εκδήλωση θα λάβουν μέρος τα χορευτικά συγκροτήματα των ενοριών της Μητροπόλεως με παιδιά Δημοτικού και νέους Γυμνασίου και Λυκείου. Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους.

Η Τιμία Χείρα του Αγίου Παρθενίου από την ιερά Μητρόπολη Γόρτυνος θα τεθεί σε προσκύνηση στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον Πειραιά έως την 29 Μαρτίου.  Κάθε βράδυ στις 8:30 μ.μ. θα τελείται η Παράκληση του Αγίου.

Στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς πραγματοποιούνται εορταστικές εκδηλώσεις με την επωνυμία « Ευαγγελίστρια 2014» έως τις 30 Μαρτίου με την ευκαιρία της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Στο Ναό τίθενται σε προσκύνηση η θαυματουργή εικόνα της Αγίας Ζώνης από την Ιερά Μονή Βλαμαρής Σάμου και η Τιμία Κάρα του Αγίου Νικολάου Πλανά. Στο Ναό τελούνται κάθε ημέρα ιερές Ακολουθίες και ομιλίες πνευματικού περιεχομένου. Στο Πνευματικό Κέντρο λειτουργεί, επίσης, έκθεση ζωγραφικής-αγιογραφίας του Γιώργου Μποζά.

Ιερά λείψανα των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης θα τεθούν σε προσκύνηση στον ιερό Ναό Αγίου Ευθυμίου Κερατσινίου έως την 25 Μαρτίου. Καθημερινά θα τελούνται ιερές Ακολουθίες.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

Των εν τη μονή του αγίου Σάββα αναιρεθέντων οσίων πατέρων, Νικήτα οσ. επισκ. Απολλωνιάδος, Μύρωνος νεομάρτυρος του Κρητός (1793).

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ Πατέρες ἀσκήτευαν στὴ Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα, στὴν περιοχὴ τῶν Ἱεροσολύμων καὶ εἶχαν συγκεντρωθεῖ ἐκεῖ ἀπὸ διάφορα μέρη. Ὅμως Ἄραβες λῃστὲς ἐπιτέθηκαν κατὰ τῆς μονῆς καὶ συνέλαβαν τοὺς Πατέρες αὐτῆς, ποὺ δὲν μπόρεσαν ἢ δὲν θέλησαν νὰ φύγουν. Καὶ ἀφοῦ τοὺς βασάνισαν μὲ διάφορους τρόπους, γιὰ νὰ ὑποδείξουν στοὺς λῃστὲς τοὺς κρυμμένους θησαυροὺς τῆς μονῆς, τοὺς θανάτωσαν. Ἄλλους τούς ἀποκεφάλισαν, ἄλλους τοὺς τεμάχισαν καὶ ἄλλους τοὺς κατατρύπησαν μὲ τὰ ξίφη τους. Καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, εὐχαριστώντας τὸν Θεὸ καὶ προσευχόμενοι, παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι τὶς μακάριες ψυχές τους στὸν Κύριο, ἀπολαμβάνοντας τὴν αἰώνια ζωὴ τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, γιὰ τὴν ὁποία ὑπέμειναν πρόθυμα τοὺς μακροὺς ἀγῶνες τῆς ἀσκήσεως καὶ τὸ μαρτύριο τῆς ἐπίπονης ἀθλήσεως.
Τὴν φρικτὴ ἐκείνη σφαγὴ περιέγραψαν, ὁ Ὅσιος Στέφανος ὁ Σαββαΐτης († 13 Ἰουλίου), ὁ ἀνεψιὸς τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ καὶ ὁ Ὅσιος Ἀντίοχος ὁ Πάνδεκτος († 24 Δεκεμβρίου).
Μεταξὺ τῶν ἁγίων Ἀββάδων ἀναφέρεται καὶ ὁ Ὅσιος Θεόκτιστος.

Προσπάθεια Υφαρπαγής του Δήμου Ελαφονήσου

Με κατατεθειμένη τροπολογία σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών η κ. Φ. Πατριανάκου, βουλευτής Λακωνίας της Ν.Δ. προσπαθεί για πολλοστή φορά να υφαρπάξει το νησιωτικό Δήμο της Ελαφονήσου και να διαμελίσει το Δήμο Μονεμβασίας, μεσούσης μάλιστα της προεκλογικής περιόδου.

Οι μεθοδεύσεις της, η απαξίωση των τοπικών κοινωνιών, η επιστημονικά, ιστορικά και πολιτισμικά φτωχή επιχειρηματολογία της, αποτελούν μνημείο πολιτικής προχειρότητας, ανεπάρκειας και επικινδυνότητας.

Επισυνάπτεται το χρονικό της προσπάθειας υφαρπαγής του Δήμου Ελαφονήσου και του ξηλώματος του Καλλικράτη, συνοδευόμενο από αναλυτικό υπόμνημα του Συλλόγου Επιστημόνων Ελαφονήσου, καθώς και η κατατεθειμένη τροπολογία της κ.Πατριανάκου.

Αξιομνημόνευτο ο διάλογος που διασώζεται στο «Γεροντικόν»:

Κάποιος κυνηγός, όταν είδε τον Αντώνιο να αστειεύεται με τους αδελφούς, σκανδαλίστηκε. Θέλοντας εκείνος να τον διδάξει, λέγει: -«Βάλε μια σαΐτα στο τόξο σου και τέντωσέ το». Εκείνος το έκαμε. Του λέγει: -«Τέντωσέ το πιο πολύ». Το τέντωσε. Και πάλι του λέγει: -«Ακόμη πιο πολύ». Τότε, του απαντά ο κυνηγός: -«Αν το τεντώσω υπερβολικά, θα σπάσει το τόξο». Και ο γέροντας τον διδάσκει νηφάλια: -«Έτσι και στο έργο του Θεού. Αν τεντώσουμε υπερβολικά τη συμπεριφορά μας απέναντι στους αδελφούς, θα σπάσουν και αυτοί. Πρέπει λοιπόν κάποιες φορές να συγκαταβαίνουμε στους αδελφούς!». 

Πολιτική Διακονία π. Γεώργιος Μεταλληνός 02.02.2014 T1

St. Justin (Popovich): The Hidden Conscience Of Orthodoxy

Contemporary ecumenism is built on supposition, on a human supposition, that the Church is not one, but many. The Church cannot be divided. From the Church it is possible only to fall away. In truth, the Church is an organism of the God-man, His Body, His Personality, and thus the Church is One, in all worlds. Contemporary ecumenism offers false christ, false messiahs and false prophets. Contemporary ecumenism is clearly secular, communistic and papal, because these share with ecumenism a high regard for the "social", temporal and worldly. For contemporary ecumenism the God-man does not occupy the center, from where we must look first of all for the Kingdom of God and His Righteousness. True unity is not possible through "dialogue", but only by repentance before the God-man and His Body, the Church. Without the God-man Christ, the so-called churches are the abode of Satan (Rev.B:9) 

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Ἡ ἑνότης τῆς ἐκκλησιαστικῆς δογματικῆς ὁμολογίας

Ἡ συνήθης εἰς τό Π.Σ.Ε., ἤδη ἀπό τοῦ κειμένου τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε, ἐπίκλησις τῆς διαφορετικότητος τῶν «ἐκκλησιῶν» καί ἡ ἀντίληψις περί πίστεως ὡς μεταβαλλομένης καί προοδευτικῆς κατανοήσεως ἔχει ἐπιστρατευθῇ καί εἰς τό κείμενον τοῦ Πουσάν διά νά δικαιολογήσῃ τήν δῆθεν «ἀοράτως ἡνωμένην χριστιανικήν Ἐκκλησίαν». Ἡ φράσις τοῦ κειμένου (παράγραφος 10, σ. 5) ὅτι «δέν εἶναι δυνατόν νά εἶναι ἡ διαφορετικότης τόσον μεγάλη, ὥστε νά ἐπιφέρει τήν διαίρεσιν», διαστρέφει τήν ἐκκλησιαστικήν ἱστορίαν καί τήν ἐκκλησιολογίαν· διότι μόνον ἡ ποικιλία τῶν ἐθῶν εἶναι ἀκατηγόρητος, κατά τόν Μέγαν Φώτιον καί ἄλλους ἁγίους Πατέρας, ὄχι ὅμως καί τῶν δογμάτων, τά ὁποῖα εἶναι κοινά καθ΄ ὅλην τήν παγκόσμιον Ἐκκλησίαν, ὅπως μαρτυρεῖται ἐκ τῆς ἀρχαιότητος. Οἱ ἅγιοι Ἰγνάτιος, Εἰρηναῖος καί πλεῖστοι ἄλλοι μαρτυροῦν ὑπέρ τῆς δογματικῆς ὁμοφωνίας τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ὡς Σῶμα Χριστοῦ καί συνέχεια τῆς Ἀποστολικῆς Κοινότητος, διακρατεῖ «ἕνα Κύριον, μίαν Πίστιν, ἕν Βάπτισμα» (Ἐφεσ. 4, 5). Ἡ ἀποχώρησις τῶν αἱρετικῶν καί σχισματικῶν δέν δύναται νά βλάψῃ τήν Ἐκκλησίαν· ὡς τό θέτει ὁ Μέγας Βασίλειος, «ἐλεεινοί τοῦ πτώματος οὗτοι, ὑμῶν δέ τό σῶμα ὁλόκληρόν ἐστι τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι. Καί γάρ τό ἀχρειωθέν ἀπερρύη, καί οὐκ ἐκολοβώθη τό μένον». Διαβάθμισις καί διαφοροποίησις πίστεως ὑφίσταται μόνον κατά τό μέτρον τῆς προσωπικῆς ἐμπιστοσύνης («πίστεως») εἰς Χριστόν καί ὄχι ὡς πρός τό συμπαγές σύνολον τῶν εὐαγγελικῶν καί πατροπαραδότων δογμάτων.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ:

H ἀτελέσφορος συμμετοχή τῶν ὀρθοδόξων ἀντιπροσώπων(στο Π.Σ.Ε.) βλάπτει τόσον τούς ἑτεροδόξους, τρέφουσα τήν αὐτῶν παντελῆ ἐκκλησιολογικήν καί λοιπήν σύγχυσιν, ὅσον καί τούς ὁμοδόξους, ἀποκρύπτουσα ἤ ἀλλοιοῦσα πλέον, τάς ὑποθήκας τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ὑπό τῶν ἁγίων Πατέρων σαφῶς ἐκτεθείσης ἐκκλησιολογικῆς διδασκαλίας καί ἱεροκανονικῆς ἡμῶν παραδόσεως περί τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ὅσοι ἑτερόδοξοιβλάπτονται καί θά βλαβοῦν ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ κειμένου τοῦ Πουσάν, δένὑποψιάζονται οὔτε καί δύνανται νά διακριβώσουν ἐάν τό κείμενον εἶναιμόνον ad referendum(="με κάθε επιφύλαξη") ἤ ὄχι.