Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα είναι η νιτσεϊκή κατάφασις— «Ja-Sagung» -- εις ολόκληρον την δημιουργίαν του ευρωπαίου ουμανιστικού ανθρώπου. «Ja-Sagung» εις την κουλτούραν και εις τον πολιτισμόν του, που και τα δύο είναι και ως προς τους σκοπούς και ως προς τας μεθόδους μάλλον ειδωλολατρικά και πολυθεϊστικά. Ευαγγέλιον και εντολή του Θεανθρώπου είναι: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα (τα άλλα) προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. 6, 33). –Και τι δεν διεκήρυξεν ως σκοπόν της ανθρωπίνης υπάρξεως και ως μέθοδος της εργασίας του ανθρώπου η ευρωπαϊκή ουμανιστική κουλτούρα και ο πολιτισμός της!                                                                                                      
Ο Θεάνθρωπος, ο Μόνος Σωτήρ του ανθρώπου από την αμαρτίαν, τον θάνατον και τον διάβολον, ο Μόνος που ανακαινίζει και αθανατίζει και ανιστά και ανυψοί και αιωνίζει και θεοποιεί και θεανθρωποποιεί τον άνθρωπον εις όλους τους κόσμους, ρητώς και σαφώς ορίζει ως ύψιστον σκοπόν της υπάρξεως και της ζωής του ανθρώπου το να γίνη ο άνθρωπος τέλειος ως ο Θεός (Ματθ. 5, 48). Ενώ ο άνθρωπος του ευρωπαϊκού ουμανισμού  και δεν έχει καθιερώσει αντί αυτού ως σκοπόν της ανθρωπίνης υπάρξεως!                                                                                    

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας

Ο άγιος Κύριλλος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας ( + 444 ), υπήρξε ο χαλκέντερος πολέμιος του Νεστορίου και υπέρμαχος της Θεοτοκίας της Αειπαρθένου. 
Στην Τρίτη Οικουμενική σύνοδο, το 431, αγωνίστηκε με παρρησία για τη Θεοτόκο. 
Οι αγώνες του για τη Μητέρα του Κυρίου προκάλεσαν την ιδιαίτερη εύνοιά Της για αυτόν, όπως φανερώνει το ακόλουθο περιστατικό: 
Σε ένα προάστιο της Χαλκηδόνος, στη Δρυ, συγκροτήθηκε μια ληστρική σύνοδος που καταδίκασε ερήμην τον ιερό Χρυσόστομο. Ο άγιος Κύριλλος, από άγνοια και όχι από κακία, υιοθέτησε τις αποφάσεις της συνόδου κι έφτασε μέχρι το σημείο να μη θέλει να μνημονεύει το όνομα του αγίου στα δίπτυχα, μαζί με τα ονόματα των άλλων Πατριαρχών. 
Ήταν όμως καλοπροαίρετος, κι όταν του έγιναν οι ανάλογες συστάσεις,  εξέτασε καλύτερα τα πράγματα,  αναγνώρισε το λάθος και διόρθωσε τη στάση του. Στην αλλαγή του αυτή συνετέλεσε και το παρακάτω όνειρο: 
Του φάνηκε πως βρισκόταν σε ένα τόπο ωραιότατο, και δοκίμαζε μία χαρά ανεκλάλητη. Έβλεπε εκεί τους πατριάρχες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ, καθώς και άλλους άνδρες της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Έβλεπε επίσης ένα ναό πολύ φωτεινό και μεγαλοπρεπή, από όπου ακουγόταν μία ουράνια ψαλμωδία. 
Προχώρησε μέσα στον ναό και αντίκρυσε την Υπεραγία Θεοτόκο, περιστοιχισμένη από πλήθος αγίων Αγγέλων, να λάμπει από άρρητη δόξα. 
Κοντά στη Θεομήτορα στεκόταν με μεγάλη τιμή και πολλούς δορυφόρους ο ιερός Χρυσόστομος, κρατώντας στα χέρια το βιβλίο των διδαχών του. 
Ο άγιος Κύριλλος προχώρησε για να προσκυνήσει την Υπεραγία Θεοτόκο. Ο Άγιος Ιωάννης όμως μπήκε στην μέση και όχι μόνο τον εμπόδισε, αλλά θέλησε να τον βγάλει έξω. 
Έντρομος εκείνος, σκεπτόταν γιατί άραγε να οργίστηκε τόσο εναντίον του ο ιερός Χρυσόστομος. 
Τότε επεμβαίνει η Παναγία και λέει: 
- Συγχώρησέ τον,  Ιωάννη, και μην τον διώχνεις. Όσα έχει πει εναντίον σου δεν τα είπε από κακία, αλλά από άγνοια. 
- Όχι, δεν τον συγχωρώ, έκανε τάχα θυμωμένος ο άγιος. 
- Συγχώρησέ τον για την αγάπη μου, επέμεινε η Παναγία, γιατί αγωνίστηκε πολύ για την τιμή μου, κατατρόπωσε τον Νεστόριο και με ανακήρυξε Θεοτόκο. 
Αμέσως εκείνος ηρέμησε, αγκάλιασε τον παλαιό του αντίπαλο και τον ασπάσθηκε με αγάπη. 
Από τότε η εκτίμηση του αγίου Κυρίλλου προς τον άγιο Ιωάννη ήταν απεριόριστη. 
Τριάντα δύο χρόνια αγωνίστηκε ο άγιος Κύριλλος στον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξανδρείας. Κι όταν παρέδιδε την αγία ψυχή του, η Παναγία δεν τον λησμόνησε. Ήρθε κοντά του και του παραστάθηκε με ενδιαφέρον, όπως κι εκείνος στη ζωή του Την υπηρέτησε και αγωνίστηκε για την τιμή Της.

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Chants

Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1) 

Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας! 

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθoδόξου Παραδόσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

Μέγας Βασίλειος : να τους αποστρέφωνται δυνατά

«Πρέπει οι ακροαταί να είναι εκπαιδευμένοι στις Γραφές και να κρίνουν αν τα λεγόμενα των διδασκάλων είναι σύμφωνα με τις Γραφές. Κι όσα είναι ξένα να τα αποβάλλουν και εκείνους που επιμένουν σ’ αυτά να τους αποστρέφωνται δυνατά».

(Μ. Βασίλειος).

“O μή λέγων τοις αιρετικοίς ανάθεμα, ανάθεμα έστω”!

Γράφει ο αδελφός μας  Sotirios Zouridis :

Όταν μνημονεύει ΠΑΠΑ , οταν μνημονεύει μονοφυσίτες ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ καταδικαστεί κατ επανάληψη συνοδικά δεν πρέπει καν να μπαίνει ζήτημα νέας καταδίκης αλλά εφαρμογής των ήδη υπαρχουσών συνοδικών αποφάσεων . Ας εφαρμόσουμε πρώτα όσα αποφάσισαν οι Σύνοδοι του 867, του 879, του 1009, του 1054, του 1341, του 1347, του 1351, του 1440, του 1441, του 1443, του 1450, του 1484, του 1722, του 1727, του 1838, του 1848, του 1895 ... Δεν βλέπω σε τι χρειάζεται νέα συνοδος ΟΤΑΝ δεν εφαρμόζονται οι αποφάσεις τόσων συνόδων ! Ας εφαρμόσουμε όσα παραλάβαμε απο τον άγιον Φώτιον, τον ιερόν Θεοφύλακτον, τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν, τον άγιο Συμεών τον Θεσσαλονίκης, τον άγιον Μάρκον Ευγενικό, τον Ευγένιον Βούλγαριν, τον Νικηφόρον Θεοτόκην, τον άγιον Νικόδημον, τον άγιον Νεκτάριον ... Μνημόνευσε τον αιρετικό Πάπα ο Βαρθολομαίος ? Στο ανάθεμα και αυτός ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΕΙ γιατί έτσι διατάζει η συνοδική απόφαση που διαβάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας “O μή λέγων τοις αιρετικοίς ανάθεμα, ανάθεμα έστω”!

Είναι αναπόδραστη νομοτέλεια, η αποστασία από την Ορθόδοξο Πίστι να ακολουθήται από συμφορές.

"Πατριάρχης" Αντιοχείας:

Είμαστε στο Παρίσι αλλά η καρδιά μας, βρίσκεται στην Συρία. Είμαστε με την σκέψη εκεί στους αδελφούς μας, που αναζητούν την ειρήνη", ανέφερε ο Πατριάρχης Ιωάννης.


σ.σ. αναζητάτε την ειρήνη; Η Ειρήνη είναι ο Χριστός και η Εκκλησία Του, την Οποία Εκκλησία Του, σεις οι Οικουμενιστές την γράψατε στα παλαιά σας υποδήματα και εκτός των άλλων έχετε πλήρη κοινωνία με τους αιρετικούς Μονοφυσίτες. Ασπάζεστε την εικόνα του "αγίου" Διόσκορου,  φονέα του Αγίου Φλαβιανού! Όλα τα αναθέματα των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων βρίσκονται στις κεφαλές σας. Αναζητείστε λοιπόν την "ειρήνη"....

Τότε ένας ησυχαστής, μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Η ειλικρίνεια είναι η γλώσσα της Αληθείας: το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα του 20ού αιώνος, δεν είναι άλλο παρά η αναγέννησις της ειδωλολατρίας και του πολυθεϊσμού. Αναγέννησις της ειδωλολατρικής αξιολογίας και κριτηριολογίας. Horribile dictu, αλλά και αυτό πρέπει να λεχθή: δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα ανήχθη εις δόγμα ο ειδωλολατρικός ουμανισμός, κατά πρώτον λόγον ο ελληνικός. Ανήχθη εις δόγμα η παναξία, ανήχθη εις δόγμα το παγκριτήριον της ελληνικής κουλτούρας, του ελληνικού πολιτισμού, της ποιήσεως, της φιλοσοφίας, της τέχνης, της πολιτικής, της επιστήμης: «μέτρον πάντων άνθρωπος». Και όλα αυτά τι είναι; --Αναγωγή εις δόγμα της ειδωλολατρίας. Κατ΄ αυτόν τον τρόπον, έφθασε να γίνη δόγμα η αυτάρκεια του ευρωπαίου ανθρώπου, την οποίαν επί αιώνας ενοστάλγουν όλοι οι ευρωπαϊκοί ουμανισμοί.  

ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ ΔΕΣΠΟΙΝΑ - AGNI PARTHENE DESPOINA - VIRGIN MARY

Golden Dawn Sets Anti-Mosque Rallies

Angry that the government has awarded a 946,000 euros contract to pay for the construction of an official mosque for Muslims without demanding reciprocation from Turkey, the neo-Nazi Golden Dawn party said it would organize mass protests to rally opponents and protest the government’s decision go go ahead.
The extremist party said the awarding of the contract was an “unprecedented provocation” and that it would use its position “within Parliament and mainly through mass, powerful demonstrations” to prevent the mosque being built. It has support from some clerics in the Greek Orthodox Church as well as the right-wing Independent Greeks party which opposes the mosque and said it was against national interests.
Ex-Independent Greeks MP Christos Zois, who leads his own party, Nea Mera, said the location of the mosque in Votanikos, “just a few meters from the sacred rock of the Acropolis and Plato’s olive tree” was disrespectful to Greek history.
“This comes at a time when the government does not dare to demand that Hagia Sophia [in Istanbul] be recognized as a place of worship of worldwide importance and the reopening of the Halki theological seminary,” said Zois.
The Infrastructure Ministry said it had awarded the contract for the mosque’s construction to a consortium comprising the firms J&P Avax, Terna, Aktor and Intrakat.
The mosque will be built on land that belonged to the Hellenic Navy in Votanikos, near central Athens. Ministry officials said the construction work should begin early next year.

http://greece.greekreporter.com/

Μεγάλη η χάρη σου, Άϊ- Νικόλα!

http://www.osotir.org/2011-05-01-08-29-38

Ξενιτεμένος χρόνια τώρα στὸ Σικάγο τῆς μακρινῆς Ἀμερικῆς ὁ γερο-Δια-
μαντὴς θυμᾶται τοῦτες τὶς μέρες τ’ ὄμορφο χωριό του. Καὶ πιὸ πολὺ τὸ ἁγια-
σμένο μοναστήρι τους, τοῦ Ἅϊ-Νικόλα τῶν Βαρσῶν, σκαρφαλωμένο σὲ μιὰ                         
πλαγιὰ τῆς Μαντινείας στὴν Ἀρκαδία. Ὅλους τοὺς εὐλογοῦσε ἀπὸ κεῖ ψηλὰ ὁ
Ἅγιος. Τό ’ξεραν. Σὲ κάθε τους πρόβλημα ντόπιοι καὶ ξένοι καὶ οἱ καλόγεροι                  
κατέφευγαν στὸν Ἅγιο καὶ τοῦ τό ’λεγαν μὲ πίστη τὸ μεγάλο ἢ τὸ μικρό τους             
πρόβλημα, τὸ προσωπικὸ ἢ τὸ οἰκογενειακό. Κι ἐκεῖνος τοὺς τὸ ἔλυνε, μὲ τὶς                   
πρεσβεῖες του πρὸς τὸν Ὕψιστο. Σὲ πόσους δὲν εἶχε φανερώσει τὸ θεῖο
θέλημα γιὰ τὸ δρόμο τῆς ζωῆς τους! Πόσους δὲν εἶχε θεραπεύσει ἀπὸ ἀρ-
ρώστιες! Πόσους δὲν εἶχε ἐλευθερώσει ἀπὸ πάθη καὶ κακίες!
Ἀλλὰ καὶ πόσους ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε τιμωρήσει ὑποδειγματικὰ γιατὶ πρόσβαλλαν
τῆς ἁγίας μας θρησκείας τοὺς θεσμοὺς καὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ βεβήλωναν μὲ
ἀτιμίες καὶ βλαστήμιες τὴ γύρω περιοχή.
Ἕνας τέτοιος σκληρὸς καὶ βλάστημος ἄνθρωπος ἦταν καὶ ὁ Στρατής, ποὺ κα-
θὼς πήγαινε κάποτε νὰ ποτίσει τὰ μεγάλα του ζῶα τιμωρήθηκε. Ἕνα ἀπ’ αὐτὰ                  
ξαφνικὰ ἀφηνίασε καὶ τὸν κτύπησε μ’ ὁρμὴ στὸ πρόσωπο καὶ τὸν ἄφησε νεκρό.            
Ποῦ νὰ τολμήσουν ξανὰ ἄλλοι τότε νὰ βλαστημήσουν καὶ νὰ βρίσουν τοὺς ταπεινοὺς 
ἱερωμένους τοῦ μοναστηριοῦ καὶ τὰ θεῖα!...
Θυμᾶται ἀκόμη ὁ γερο-Διαμαντὴς τὸν προτελευταῖο ἡγούμενο τῆς Μονῆς (Μη-
τροπολίτη τώρα) ποὺ εἶχε βρεθεῖ σὲ ἀδιέξοδο. Τὸν πίεζαν οἱ ἐργάτες τὸν ἄξιο καὶ
καθαρὸ Προϊστάμενο τῆς μικρῆς τότε συνοδείας νὰ πληρώσει πρὶν ἀπὸ τὴν ὥρα
τους τὰ ἔξοδα ποὺ εἶχαν συμφωνήσει γιὰ τὸν ἀνακαινισμὸ μιᾶς πτέρυγας. Καὶ                  
κεῖνος, ὁ ἐνάρετος ἡγούμενος, ξαγρύπνησε ὅλη νύχτα προσευχόμενος μὲ                        
καυτὰ δάκρυα λέγοντας στὸν Ἅγιο: «Λύσε μας, Ἅγιε, τὸ πρόβλημα».
Καὶ τὴν ἑπόμενη μέρα, πρὶν καλά-καλὰ μεσημεριάσει, κατέφθανε ἕνας ἄγνωστος
καλοβαλμένος κύριος ποὺ ἄνοιξε τὸ σακάκι καί ’βγαλε ἀπ’ τὸν κόρφο του ἕνα φά-
κελο καὶ τοῦ εἶπε:
«Πάρε τα, παππούλη μου, πάρε τα, ἅγιε ἡγούμενε. Μὴν τά ’χω βάρος πάνω
μου. Εἶναι ταμένα ἀπὸ τὴ γυναίκα μου –ποὺ συγχωρέθηκε πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες.
– Μοῦ τό ’χε πεῖ: Νὰ τὰ πᾶς στὸν Ἅγιο!».
Καὶ ἦταν τὰ χρήματα 350.000 δρχ. Ἀκριβῶς ὅσο ἦταν τὸ χρέος.
Ἦταν φτωχὸ ἀλλὰ βαρυφορτωμένο ἀ πὸ μνῆμες θαυμάτων πολλῶν τὸ Μοναστήρι
τους τῶν Βαρσῶν, σημάδια φανερὰ τῆς μεγάλης ἀγάπης τοῦ ἁγίου Νικολάου, τοῦ
ζωντανοῦ Ἁγίου τοῦ λαοῦ μας.

Μεγάλη ἡ χάρη σου, Ἅϊ-Νικόλα!

«Εκατοντάδα κεφαλαίων» του Αγίου Νικήτα του Στηθάτου:

«Να μη παραδέχεσαι τοὺς λογισμούς, που σπέρνει μέσα σου ο 
εχθρός (διάβολος) από υποψίες εναντίον του πλησίον. Είναι ψεύτικοι και ολέθριοι και τελείως απατηλοί. Γνώριζε ότι με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν οι δαίμονες να σπρώξουν σε βάραθρον καταστροφής τις ψυχές εκείνων, που προοδεύουν στις αρετές. Γιατί με άλλον τρόπο δεν μπορούν οι δαίμονες να ρίξουν κανένα αγωνιστή στο βυθό της κατακρίσεως και της έμπρακτης αμαρτίας, παρά εάν τον πείσουν να δεχθή πονηρές υποψίες από την εξωτερική διαγωγή και τις διαθέσεις του πλησίον». 

Ορθόδοξε Έλληνα, νυν υπέρ πάντων ο αγών!

Αυτοί που αποφασίζουν την κατασκευή του μουσουλμανικού τεμένους στο Βοτανικό, στα ιερά χώματα της Αγιοτόκου Ελλάδος,  διαγράφουν δίχως αιδώ, τους μεγαλειώδεις και ματωμένους Εθνικούς Αγώνες του Ελληνισμού για την απελευθέρωση από τον αντίχριστο οθωμανικό ζυγό. Η ανέγερση ισλαμικού τεμένους στην πρωτεύουσα της χώρας συνιστά εθνική προδοσία!!!

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ! ΓΙΑ ΤΖΑΜΙΑ!

http://www.elkeda.gr/
Oι Έλληνες πεινάνε, πένονται, αυτοκτονούν, όμως η αποικία χρέους Ελλάς και πιό συγκεκριμένα η συγκυβέρνηση των μνημονίων έχει χρήματα για τζαμιά! "Η κατασκευή του τζαμιού συνάδει με την πολιτική μιας χώρας που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα", είχε δηλώσει πιό παλιά ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Μετά από πέντε άγονους διαγωνισμούς λοιπόν, το τέμενος στο Βοτανικό θα ανεγερθεί τελικά, και μάλιστα το έργο κατοχυρώθηκε στην κοινοπραξία των εταιρειών που είναι οι παραδοσιακοί εθνικοί μας εργολάβοι: J&P Άβαξ (όμιλος Ιωάννου), ΤΕΡΝΑ Α.Ε. (όμιλος Περιστέρη), ΑΚΤΩΡ (όμιλος Μπόμπολα) και ΙΝΤΡΑΚΑΤ (όμιλος Κόκκαλη). Συνολικός προϋπολογισμός, 946.000 ευρώ... 
Μπορεί οι Τούρκοι να μετατρέπουν τις εκκλησιές στην κατεχόμενη Κύπρο σε στάβλους, μπορεί στη Μέση Ανατολή να αποκεφαλίζονται νεομάρτυρες του χριστιανισμού, μπορεί το σουνιτικό Ισλάμ να μας προικοδοτεί με 2.000.000 λαθρομετανάστες, όμως εμείς εκεί, με εθνικό μαζοχισμό και πολυπολιτισμική διαστροφή: Για πρώτη φορά μετά την απελευθέρωση της Αθήνας και την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους το 1830, στο ιερό έδαφος της Αθήνας, θα λειτουργήσει επίσημο ισλαμικό τέμενος...
 
Φυσικά, υπάρχει έντονο οικονομικό παρασκήνιο τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος (Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Κουβέιτ, εννοείται Τουρκία), και αυτό που μέχρι και πριν από κάποια  χρόνια θα φάνταζε ως αδιανόητο, αποτελεί δυστυχώς πραγματικότητα. Η δημιουργία τεμένους, συνιστά μια ακόμη ήττα της Ελλάδας απέναντι στο κύμα της παγκοσμιοποίησης και του σχεδίου της κατευθυνόμενης λαθρομετανάστευσης.

9th Sunday of St. Luke.

Luke l2:l6-2l

By
His Eminence
Metropolitan Panteleimon of Antinoes

In today's Gospel reading, our Lord and Saviour Jesus Christ emphasied the importance of laying up treasure toward God. He used the example of a very rich man, whose "ground yielded plentifully" (Luke l2:l6). His mind was troubled of what he should do? So many new things were added to his riches. What now? Where is the space to gather all these riches?

The rich man, as one can see clearly through the Gospel, was considered only for himself. He spoke only with himself. He desides things, which are profitable to him. In his thoughts about what to do, he never, even for once, thanked God for all the plentifully goods, which God had provided him with. The rich man is very selfish and does not think for anyone else except for his own benefits.

π. Θε­ό­δω­ρου Ζή­ση : Δι­α­θρη­σκει­α­κὲς Συ­ναν­τήσεις, Ἄρ­νη­σις τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου καὶ προ­σβο­λὴ τῶν Ἁ­γί­ων Μαρ­τύ­ρων.

Γρά­φει: «Ἂς μᾶς ξε­κα­θα­ρί­σουν λοι­πὸν με­ρι­κοὶ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοὶ ἡ­γέ­τες ὅ­τι ἔ­χουν προ­σχω­ρή­σει σ' αὐ­τὴν τὴν “προ­ο­δευ­τι­κὴ” ἄ­πο­ψη, γι­ὰ νὰ κα­θο­ρί­σου­με καὶ ἐ­μεῖς τὴν στά­ση μας ἀ­πέ­ναν­τί τους, τὴν ὁ­ποί­α οὕ­τως ἢ ἄλ­λως εἴ­μα­στε ὑ­πο­χρε­ω­μέ­νοι νὰ κα­θο­ρί­σου­με, δι­ό­τι δι­α­φο­ρε­τι­κά, κοι­νω­νοῦ­με καὶ ἐ­μεῖς “τοῖς ἔρ­γοις αὐ­τῶν τοῖς πο­νη­ροῖς” (Β' Ἰ­ω. 11). Ἐ­μεῖς ἐ­πι­θυ­μοῦ­με νὰ ἔ­χου­με κοι­νω­νί­α ὄ­χι πρὸς τοὺς ἀ­κοι­νω­νή­τους, ἀλ­λὰ πρὸς τοὺς ἁ­γί­ους καὶ πι­στοὺς ὅ­λων τῶν ἐ­πο­χῶν, νὰ πι­στεύ­ου­με ὅ­πως ἐ­πί­στευ­αν ὅ­λοι οἱ πρὸ ἡ­μῶν Ἅ­γι­οι Πα­τέ­ρες, στοὺς ὁ­ποί­ους πει­θό­με­θα καὶ ὑ­πα­κού­ου­με» 

Ο π. Σεραφείμ και οι λοιποί Πατέρες της Σκήτης πιέζονται αφόρητα εν μέσω ταραχής και συγχύσεως να δεχθούν το μνημόσυνο του πατριάρχου ή να εγκαταλείψουν το Άγιον Όρος αμέσως.

Από το έτος 1957 η Σκήτη του Προφήτου Ηλία είχε πάψει να μνημονεύη τον οικουμενικό πατριάρχη, επειδή δεν συμφονούσε με την φιλοπαπική γραμμή που ακολουθούσε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στα θέματα της λεγομένης Οικουμενικής Κινησεως. Η Κίνησις αυτή θεωρείται από κάθε Ορθόδοξο ως αιρετική, πράγμα άλλωστε το οποίο σαφώς διεκήρυξε στο παρελθόν πολλάκις το Άγιον Όρος, διεκήρυξε δε και ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Διόδωρος στην πρόσφατη «Σύναξι» του Φαναρίου (15 Μαρτίου). Από το 1985 η Σκήτη άρχισε να δέχεται πιέσεις να επαναλάβη το μνημόσυνο του οικουμενικού πατριάρχου, αλλά δεν υποχωρούσε. Την 20ή Μαϊου εφέτος(1992), Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής, η Σκήτη του Προφήτου Ηλία αιφνιδίως πολιορκείται από ένα πλήθος αστυνομικών, ιερομονάχων και μοναχών, με επικεφαλής τον πατριαρχικό έξαρχο επίσκοπο Ηλιουπόλεως Αθανάσιο. Ο π. Σεραφείμ και οι λοιποί Πατέρες της Σκήτης πιέζονται αφόρητα εν μέσω ταραχής και συγχύσεως να δεχθούν το μνημόσυνο του πατριάρχου ή να εγκαταλείψουν το Άγιον Όρος αμέσως. Οι Πατέρες αρνούνται την μνημόνευσι και ερωτούν, αν υπάρχη απόφασις της πολιτικής διοικήσεως, για την απέλασή τους. Τέτοια απόφασις δεν υπήρχε! Ζητείται τότε διορία τριών ημερών για να ετοιμάσουν τα πράγματά τους. Τέτοια διορία δεν τους δίδεται! Με την συνοδεία και υπό την αυστηρά επίβλεψι των αστυνομικών οι Πατέρες της Σκήτης παίρνουν προχείρως μερικά πράγματα από τα κελλιά τους. Κατόπιν τους επιβιβάζουν στα «τζιπ», περνούν από τις Καρυές, φθάνουν στην Δάφνη και με «κρις-κραφτ» τους μεταφέρουν στην Ουρανούπολι, όπου και τους εγκαταλείπουν ασπλάχνως. Εν τω μεταξύ πίσω η Σκήτη λεηλατείται από τους Μοναχούς της Μονής Παντοκράτορος και φρουρείται από ισχυρή ένοπλη αστυνομική δύναμι! Οι Πατέρες της Σκήτης, μετά από την απίστευτη αυτή συμπεριφορά των εκκλησιαστικών και πολιτικών αρχών, που βεβαίως συνιστά αναμφισβητήτως διωγμό Πίστεως, συνεχίζουν να διώκωνται, η πολιτική διοίκησις αρνείται να δώση ένα επίσημο κρατικό έγραφο, που να περιέχη τους λόγους της διώξεως. Οι Μοναχοί της Παντοκρατορικής Σκήτης του Προφήτου Ηλία διαμαρτύρονται εντόνως για την απέλασί τους από το Περιβόλι της Παναγίας, καταγγέλουν την αντιχριστιανική, αφιλάδελφη και βάρβαρη συμπεριφορά των διωκτών τους, μοναχών, ιερομονάχων και αστυνομικών, επισημαίνουν, ότι έχει προγραμματισθή παναγιορειτικός διωγμός όλων των Πατέρων που αντιδρούν στην οικουμενιστική και αντορθόδοξη γραμμή του οικουμενικού πατριαρχείου.

Ισαάκ ο Σύρος : Καρτερία, υπομονή και προσευχή!

Πηγή :  http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=8543

Το νόημα τούτου του κεφαλαίου είναι το να γνωρίσουμε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου χρειαζόμαστε τη μετάνοια. Η έννοια δε τη λέξεως “μετάνοια” όπως μάθαμε από αυτήν την πορεία των πραγμάτων, είναι: δέηση εκτενής κάθε ώρα με προσευχή γεμάτη κατάνυξη, που μας φέρνει κοντά στον Θεό για την άφεση των παρελθόντων μας κακών και αίτηση για την προφύλαξη από τα μελλοντικά.

Γι’ αυτό ο Κύριός μας στη προσευχή που μας δίδαξε, μας δυναμώνει στην ασθένειά μας λέγοντας: “Ξυπνείστε και μείνετε άγρυπνοι και προσευχηθείτε για να μην εισέλθετε σε πειρασμό. Και προσευχηθείτε και μην αμελήσετε και να είστε πάντοτε επάγρυπνοι και να προσεύχεσθε. Ζητείτε και θα σας δοθεί, ζητείστε και θα βρείτε. Χτυπάτε και θα σας ανοίγει. Διότι όποιος αιτεί λαμβάνει και όποιος ζητεί βρίσκει και σ’ αυτόν που κτυπά θ’ ανοίγει η θύρα. Μάλιστα δε το λόγο του βεβαίωσε και μας συνέστησε να δείξουμε περισσότερο ζήλο με την παραβολή του φίλου, που επισκέφτηκε τον φίλο του τα μεσάνυκτα και ζήτησε ψωμί λέγοντας: “Αληθινά σας λέω ότι αν δεν του δώσει λόγω της φιλίας του, τουλάχιστον εξ’ αιτίας της αναίδειάς του θα σηκωθεί και θα του δώσει όλα όσα του ζητήσει”.

Τι ανέκφραστο θάρρος! Ο δοτήρας μάς διεγείρει να του ζητήσουμε για να μας δώσει τα θεία του χαρίσματα. Και επειδή γνωρίζει ακόμα ο Κύριος ότι δεν σταματά η διάθεση για παρέκκλιση πριν το θάνατο, ότι υφίσταται ο κίνδυνος της μεταστροφής και μεταπίπτουμε εύκολα από την αρετή στην κακία και ότι αυτή η φύση μας συνεργεί, μας προέτρεψε στη διαρκή δέηση και στον αγώνα…

Γι’ αυτό όχι μόνο για την προσευχή και την προφύλαξή μας πρέπει να αγωνιζόμαστε, αλλά και για την αντιμετώπιση των λεπτών και ακατάληπτων περιστατικών τα οποία πάντοτε μας συμβαίνουν και είναι εκτός της γνωστικής ικανότητας του νου μας και όμως βρισκόμαστε συνεχώς πολλές φορές εντός αυτών χωρίς να το θέλουμε. Παρ’ ότι το φρόνημά μας είναι βέβαιο και ευδοκεί προς το αγαθό, εν τούτοις η σωστική του Κυρίου μας πρόνοια μάς ρίχνει στο χώρο των πειρασμών καθώς ο μακάριος Παύλος μας λέγει: “ἵνα μή ὑπεραίρωμαι τῆ ὑπερβολῆ τῶν αποκαλύψεων, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῆ σαρκί άγγελος σατᾶν ἵνα με κολαφίζῃ”.

Λοιπόν Κύριε, γι’ αυτό χαίρομαι στις ασθένειες, στις θλίψεις, στις φυλακές, στα δεσμά, στις ανάγκες… Ο κόσμος αυτός είναι στάδιο και πεδίο αγώνων δρόμου και αυτός ο καιρός είναι καιρός πάλης. Στο χώρο της πάλης και στον καιρό του αγώνα νόμος δεν υφίσταται. Ας έχουμε τούτο στο νου μας, ότι όσο βρισκόμαστε σ’ αυτόν τον κόσμο, περιφέροντας τη σαρκική μας φύση, εάν και εώς την κορυφή των ουρανών υψωθούμε, δεν μπορούμε να φτάσουμε στην αμεριμνία απαλλασσόμενοι από κόπο και μόχθο.

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ

Eμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει.

Αποκηρύσσομεν τα φιλενωτικά συνθήματα και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών, και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την αποκαλούν εσχάτως οι φιλενωτικοί παπόδουλοι οικουμενιστές.

Ο μ. Ιγνάτιος Βόλου στην ημερίδα για τα 50 χρόνια από την Β' Βατικανή Σύνοδο

Πηγή : http://kyprianoscy.blogspot.ca/2013/11/50.html

Στις 9 Νοεμβρίου τρέχοντος έτους (2013) διεξήχθη ημερίδα για τα 50 χρόνια της Β΄ Βατικανής συνόδου. Ο παρευρεθείς και προσκεκλημένος μητροπολίτης Ιγνάτιος Βόλου, κλήθηκε να απαντήσει σε πολυεπίπεδη ερώτηση της συντονίστριας της ημερίδας κας. Μαρίας Σικ. Το ερώτημα ήταν "αναφορικά με τις αιρέσεις", όρος που απηχεί ένα απομακρυσμένο ιστορικό παρελθόν και όχι την παρούσα πραγματικότητα, συμπληρώνουμε εμείς. Διότι αιρέσεις δεν υπάρχουν πια. Ωστόσο, κάποιοι επιμένουν και η συντονίστρια κα. Σικ ζητούσε να μάθει αν"υπάρχει ελπίδα, να αλλάξει κάτι στην Ελληνική Εκκλησία στη θεώρηση της Εκκλησίας του Χριστού περισσότερο καθολικής και λιγότερο παραταξιακής, που θα μας κάνει να αισθανόμαστε περισσότερο άνετα μαζί σας, εννοώ τους Ορθοδόξους συμπατριώτες μας ; Και, τέλος, υπήρξε δεύτερη σκέψη σε σας, μετά την έκταση που πήρε στον Τύπο, τώρα τελευταία, η συμμετοχή σας στη σημερινή ημερίδα , σκεφτήκατε να μην έρθετε ;". 
Τα σε πλαγία γραφή αφορούν στα λεχθέντα υπό της κας. Σικ.

Αυτό ήταν το ερώτημα και η απάντηση του μ. Ιγνάτιου, μεταξύ άλλων - μπορείτε να τα διαβάσετε όπου παραπέμπει ο αστερίσκος (*) - ήταν η ακόλουθη :

Ιγνάτιος Βόλου ,
Ξέρετε, προσπαθώ και εγώ να εμβαθύνω στα αίτια που οδηγούν έναν άνθρωπο να πάρει τόσο ακραίες θέσεις. Δεν είναι εύκολο γιατί θα πρέπει κανείς να είναι καρδιογνώστης. Γενικά όμως, και αυτό αποτελεί προσωπική μου άποψη, δεν μπορώ να κάνω επιστημονική μελέτη, διαπιστώνω ότι πίσω από τέτοιες συμπεριφορές υπάρχουν ψυχικά τραύματα, που ίσως τα ξέρει μόνο αυτός που φτάνει σε ακραίες εκδηλώσεις και ο Θεός.

Επί τούτων γράφουμε και εμείς τα κατωτέρω :

κυπριανός χ ,
Ώστε, λοιπόν, διαπιστώνει, ο μητροπολίτης Ιγνάτιος, ότι πίσω από τέτοιες συμπεριφορές υπάρχουν ψυχικά τραύματα, που ίσως τα ξέρει μόνο ο Θεός και οι ψυχικά τραυματισμένοι ! Μπράβο στον μετριοπαθή Ιγνάτιο, ο άνθρωπος λέει την άποψή του, δεν κάνει επιστημονική μελέτη, και δεν παραλείπει να μας πει - ταπεινολογίας ένεκεν - ότι μόνο ο καρδιογνώστης Θεός γνωρίζει ποια είναι αυτά τα ψυχικά τραύματα. Αυτός γιατρεύτηκε, δεν έχει πλέον ψυχικά τραύματα. Το φάρμακο του αγαπισμού σε συνδυασμό με την ψευδοταπείνωση τον έκαναν καλά. Κι έτσι, βάζει τη διάγνωση : Πίσω από τις ακρότητες των ποικίλων χριστιανικών παρατάξεων, που συλλήβδην αποκαλούνται "σέκτες", κρύβονται ψυχικά τραύματα.

Αφού λοιπόν είναι τόσο καλός "ψυχογνώστης", όχι όμως και καρδιογνώστης, ας μας αποκαλύψει ποιος άνθρωπος είναι ιαθείς πλήρως, δηλαδή δεν υποφέρει από ψυχικό τραύμα ή τραύματα; " Ότι την ανομία μου εγώ γινώσκω και η αμαρτία μου ενώπιόν μού εστι δια παντός ", γράφει στον Ν΄ Ψαλμό ο Προφήτης Δαβίδ. Δειγματοληπτικά, ας τον βοηθήσουμε και ας γράψουμε : Από τραύματα δεν έπασχε ο προφητάναξ Δαβίδ ; Από τραύματα δεν έπασχε ο άγιος Μέγας Κωνσταντίνος ; Από ψυχικά τραύματα δεν έπασχε ο απόστολος Παύλος ή ο Πέτρος ; Ή μήπως οι Τρεις Ιεράρχες δεν έπασχαν και αυτοί από "ψυχικά τραύματα", όπως και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας ; Ποιος άνθρωπος είναι εκείνος, ώστε να ισχυρίζεται ότι δεν υποφέρει από ψυχικά τραύματα ;

Ασφαλώς και έπασχαν, όπως όλοι πάσχουμε και θα πάσχουμε. Τι έκαναν όμως ; Ο Προφήτης Δαβίδ έγραψε τους ανεπανάληπτους Ψαλμούς, ο άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος αναγνώρισε την Χριστιανοσύνη και οι υπόλοιποι άλλοι μας έδωσαν τα ορθά Δόγματα, ώστε οι πιστοί να μπορούν ευκρινώς να ξεχωρίζουν την αλήθεια από το ψέμα, την ταπείνωση από την ταπεινολογία, την αγάπη από την αγαπολογία, την Εκκλησία από τις ψευδοεκκλησίες, τη Θρησκεία από τις ψευδοθρησκείες, την σώζουσα Πίστη από την κίβδηλη και ψευδοποιό πίστη των δαιμόνων. Αυτό ήταν για εκείνους - είναι για όλους - το "Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου". 

Με άλλες λέξεις, αυτό είναι Χριστός και χριστιανοσύνη, και όχι  αίρεση με τις παρεμφερείς ετεροδοξίες των ενοποιητικών - κατά τον παπισμό - ομοιοτήτων. Εκεί μέσα είναι βουτηγμένος ο ταπεινολόγος μετριοπαθής Ιγνάτιος. Αν αυτός δεν έχει "ψυχικά τραύματα", τα οποία μάλλον δεν έχει και η κα. Μαρία Σικ, έχει όμως κάτι άλλο σπουδαιότερο, αλλά και βαρύτερο. Έχει γερές πλάτες με ό,τι αυτό συνεπάγεται (σημ. τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται) και σημαίνει. Αυτές τον κρατούν εκεί όπου βρίσκεται - ελέω Χριστοδούλου, μη το ξεχνάμε . Ο μακαρίτης, αν δεν απατώμαι, ήταν απόφοιτος της Λεοντείου, αυτό όμως είναι μια άσχετη λεπτομέρεια. Ή μήπως όχι ;

«Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, α δε ητοίμασας τίνι έσται; Ούτως ο θησαυρίζων εαυτώ, και μή εις Θεόν πλουτών».

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Θ΄ ΛΟΥΚΑ

Ο κατά Θεόν πλούτος

«Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, α δε ητοίμασας τίνι έσται; Ούτως ο θησαυρίζων εαυτώ, και μή εις Θεόν πλουτών».
Η αυριανή ευαγγελική παραβολή έχει σαν αφορμή τη φιλονικία δύο αδελφών πάνω σε κληρονομικά ζητήματα. Ο Κύριος γνώριζε ότι και οι δυο τους είχαν κυριευθεί από το φοβερό πάθος της πλεονεξίας. Για να βοηθήσει λοιπόν όλους μας να αποφύγουμε την αδυναμία αυτή, μάς πρόσφερε την παραβολή του άφρονος πλουσίου, με τα τόσο ζωηρά αλλά και διδακτικά μηνύματα και νοήματά της.

Η υποδούλωση στην ύλη

Στη συγκεκριμένη παραβολή βλέπουμε ότι ο Χριστός δεν κάνει λόγο για τον πλούτο, αλλά για την πλεονεξία του πλουσίου, η οποία τον οδήγησε στην αφροσύνη. Η πλεονεξία είναι πάθος φοβερό που εμπλέκει τον άνθρωπο στα πλοκάμια της αμαρτίας. Τον εγκλωβίζει στα όρια της ειδωλολατρίας και τον καθιστά εντελώς ανελεύθερο. Είναι μάλιστα το κυριότερο αίτιο όλων των κοινωνικών προβλημάτων. Ο απ. Παύλος απαριθμώντας τις διάφορες αμαρτωλές καταστάσεις του ανθρώπου σταματά ειδικότερα στην πλεονεξία, χαρακτηρίζοντάς την ως ειδωλολατρία. Αυτό σημαίνει ότι με την πλεονεξία θέτει κάποιος τον εαυτό του εκτός της πραγματικότητας της Εκκλησίας.