Αύριο ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2013 Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

“Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα  ηκολούθησαν αυτώ”.

Μετά από τον κύκλο των εορτών του Πεντηκοσταρίου, βλέπουμε ότι το έργο του Κυρίου για τη σωτηρία του ανθρώπου, προσλαμβάνει δυναμικές πλέον διαστάσεις, όπως αυτές  αποκαλύπτονται αυθεντικά μέσα στο χώρο του ιδίου του Σώματός Του, που είναι η Εκκλησία. Η πρόσκληση που απηύθυνε προς τους πρώτους μαθητές Του, σηματοδοτεί τη νέα περίοδο σε πολύ διευρυμένους ορίζοντες, με φόντο την πραγματικότητα της Εκκλησίας, τα βήματα της οποίας κατευθύνει αδιάλειπτα εις “πάσαν την αλήθεια”, η συνεχής παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Η κλήση των πρώτων μαθητών του Κυρίου, στην οποία αναφέρεται το σημερινό ανάγνωσμα, απευθύνεται ουσιαστικά σε όλους τους ανθρώπους.  Όπως τότε οι μαθητές έτσι κι  εμείς σήμερα μπορούμε να δείξουμε την ίδια προθυμία. Έτσι με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος έχουμε τη δυνατότητα να βιώνουμε μέσα στην πραγματικότητα της Εκκλησίας όλα τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας ως παρόντα.  Μέσα από αυτά τα γεγονότα,  ο Χριστός μάς φανερώνει και μάς προσφέρει την Βασιλεία Του. 

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

π. Θεόδωρος Ζήσης-Ερμηνεία στο Α΄κεφ. της προς Ρωμαίους Ε

Simeron Wordpress 

Του κ. Ιωάννου Κορναράκη

........ Τέλος, οι αγιορείτες ηγούμενοι προβλέπουν ενδεχόμενη δημιουργία σχισμάτων στην Εκκλησία, «…. Οι φιλόφρονες εκδηλώσεις, όπως αυτές των επισκέψεων του Πάπα στο Φανάρι και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο Βατικανό, χωρίς την προϋπόθεση της ενότητος στην πίστη επιτυγχάνουν αφ’ ενός…. και αφ’ ετέρου να αμβλύνουν το δογματικό αισθητήριο πολλών Ορθοδόξων, επί πλέον δε να εξωθήσουν μερικούς από τους πιστούς και ευλαβείς Ορθοδόξους, που ανησυχούν για όσα ακαίρως και παρά τους  Ιερούς Κανόνες γίνονται, σε αποκοπή τους από το σώμα της Εκκλησίας και τη δημιουργία νέων σχισμάτων»! το ερώτημα, όμως, που προκύπτει από το τελευταίο αυτό μέρος του κειμένου των ηγουμένων είναι: -- Ποιος φωτισμός, τους πληροφορεί ότι «οι μερικοί (έστω) πιστοί και ευλαβείς Ορθόδοξοι», υπερασπιστές των Ιερών Κανόνων και της Πατερικής Παραδόσεως, στην περίπτωση, που ο μη γένοιτο, δημιουργηθεί σχίσμα, αυτοί θα πρέπει να αποκοπούν από το σώμα της Εκκλησίας; Γιατί θέλουμε κάποιους και ευλαβείς και Ορθοδόξους, αλλά έξω από το σώμα της Εκκλησίας; Αν η Διοικούσα Εκκλησία εμμένει στις αιρέσεις, που καταδικάζουν οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες, και άρα, στην περίπτωση αυτή, δεν είναι πλέον Εκκλησία αλλά «εκκλησία», δεν θα πρέπει να αποκοπεί η αίρεση από την Εκκλησία; Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν;

Simonopetra Terirem

Show trial sentences Abp. Jovan of Ohrid to 3 years in prison

 - A FYROM court sentenced the archbishop of the Serbian Orthodox Church (SOC) in Skopje  to three years in prison on what his denomination and activists called Wednesday, July 3, "false charges" of money laundering, while fourteen co-defendants received suspended jail terms.

Additionally Archbishop Jovan of Ohrid, also known as Zoran Vraniskovski, must handover SOC properties, including church buildings, to the state for allegedly laundering some 250,000 euro ($325,000), his church said. Bishop Marko of Bregalnica, whose civilian name is Goran Kimev, Bishop David Ninov of Stobi as well as fourteen "priest-monks, abbesses, nuns and other faithful people of the Orthodox Ohrid Archbishopric" each received two years suspended sentences for financial wrongdoing, the SOC added.

Among those sentenced are also Archbishop Jovan's mother and sister, trial observers said. "The court told them that if they repeat the same deed in the next five years they will be facing two years of imprisonment each," the SOC complained in a statement.

Tuesday's ruling by Judge Ivica Stefanovski of the First Municipal Court of Skopje, is "the seventh imprisonment sentence for Archbishop Jovan, who is a political prisoner in FYROM already for a long period of time," the SOC said.

The independent Centar 9, or Center 9 in English, a Belgrade-based Balkan rights group, said the 47-year-old church leader suffered years of persecution. "Once he was in prison because he has baptized a child and another time time because of having a prayer service in a private home," explained the group's General Secretary Drasko Djenovic in an interview.

DECADE OF "PERSECUTION"

"All persecution was in the last 10 years - since 2003.

Djenovic said there was "no proof" that those charged were involved in money laundering, a view apparently shared by the U.S. State Department and others concerned about alleged religious rights violations in the Balkan nation.

He linked the ruling to what he called "a court influenced by politics" to Archbishop's efforts to re-integrate the FYROM Ortodox Church  within the SOC. The FYROM Orthodox Church effectively broke away from the SOC in 1967 under Communism, when FYROM was still part of Yugoslavia, a move that was not recognized by other national Orthodox churches.

"These kind of staged court trials prove that the courts are being used for political confrontations," added the SOC in separate remarks. The court confirmed "the state sponsoring and protection of the monopoly of the schismatic FYROM orthodox church," the SOC complained.

The latest tensions emerged last year when authorities in FYROM detained some 19 Serbian Orthodox monks, nuns and other believers and confiscated their passports to prevent them from leaving the country.

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Ανατολή και Δύση αλήθεια και ψεύδος. Συνέχεια περί ομοφυλοφιλίας

Simeron Wordpress 

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο :

Εἶναι φανερό πλέον, Παναγιώτατε Δέσποτα, ὅτι διαχέετε τό πνεῦμα τοῦ συγχρόνου διαχριστιανικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’αὐτό καί δέχεσθε, ὀνομάζετε καί ἀναγνωρίζετε τίς αἱρέσεις ὡς «Ἐκκλησίες», ἐρχόμενος σέ πλήρη ἀντίθεση καί ἀντίφαση μέ τήν διαχρονική παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τόν κάθε πιστό, ὅμως, θά πρέπει νά τόν ἐνδιαφέρει τί λέει, τί διδάσκει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἡ Ἁγία Γραφή, τό ἅγιο Εὐαγγέλιο, οἱ ἅγιες καί Οἰκουμενικές Σύνοδοι, οἱ ἱεροί Κανόνες καί οἱ ἅγιοι Πατέρες.

Ταπεινῶς ἐρωτῶμεν, Παναγιώτατε Δέσποτα : Διατί, ἐνῷ ἀποδίδετε τίτλους ἐκκλησιαστικότητος στούς πρόδηλα κακοδόξους αἱρετικούς, δέν προβαίνετε στήν μαζί τους διαμυστηριακή κοινωνία; Αὐτό δέν ἀποτελεῖ τήν πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξη τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄν πράγματι πιστεύετε τίς διακηρύξεις Ὑμῶν, ἡ μυστηριακή διακοινωνία εἶναι μονόδρομος, γιατί ἄλλως ἀποδεικνύετε μέ τήν στάση Ὑμῶν τήν ἀνυπαρξία τῶν τίτλων ἐκκλησιαστικότητος, πού ἀποδίδετε στούς ψευδεπισκόπους τῶν κακοδόξων!!! Καί ἀποδεικνύεται ἀκόμη ὅτι αὐτή ἡ στάση ἀποτελεῖ «εὐφυᾶ διπλωματία» ἀλλά χωρεῖ διπλωματία στά τῆς πίστεως;

Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.

Μελέτημα  30^ον.

1. Όπως η ενέργεια των παθών, του σκότους και της αμαρτίας, θα κατοικήσει σε άνθρωπο που είναι γεμάτος από σαρκικό φρόνημα, έτσι και η ενέργεια του φωτεινού πνεύματος θα κατοικήσει μέσα στον άνθρωπο που αγιάσθηκε. Ο νόμος της Παλ. Διαθήκης ήταν αδύνατο να εφαρμοσθεί εξ αιτίας της ανθρώπινης αδυναμίας. Ύστερα όμως από την παρουσία του Χριστού ανοίχθηκε η θύρα της Χάριτος σε όσους πίστεψαν αληθινά και χορηγείται σ΄ αυτούς δύναμη Θεού και ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.                                                                                                                                            2. Αλλά και τώρα, η ψυχή που δεν αξιώθηκε να έχει ένοικο τον Κύριο, ούτε κατασκηνωμένη μέσα της τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, βρίσκεται ακόμη στο σκοτάδι. Σε κείνους όμως που επιφοίτησε η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, σ΄ αυτούς ο Κύριος γίνεται σαν ψυχή. Πόσο μεγάλη αγαθότητα έδειξε ο Θεός στην ανθρώπινη φύση, που τόσο είχε ταπεινώσει η αμαρτία! Έτσι όταν η ψυχή συζούσε με την κακία των παθών, ήταν ένα μ΄ αυτήν και δεν μπορούσε να κάνει το καλό που ήθελε να κάνει. Τώρα όμως που η δύναμη και Χάρη του Θεού επισκέφθηκε την ψυχή και την αγίασε, έγινε ένα το Θέλημα του Θεού και το Θέλημα της ψυχής.                                                                                                           3. Εκείνος λοιπόν που θέλει να γίνει μιμητής του Χριστού και υιός του Θεού, γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα, οφείλει να υπομένει τις θλίψεις, δηλαδή τις σωματικές ασθένειες, ύβρεις και ονειδισμούς από τους ανθρώπους και επιθέσεις δαιμόνων με γενναιοψυχία και καρτερία. Γιατί κατ΄ οικονομία Θεού παραχωρείται η δοκιμασία των θλίψεων, για να φανερωθούν οι ψυχές που Τον αγαπούν ειλικρινά. «Παιδί μου, αν έρχεσαι να υπηρετήσεις τον Κύριο, ετοίμασε την ψυχή σου για πειρασμούς» και «όλα όσα σου έρχονται δέξου τα σαν καλά, γνωρίζοντας ότι χωρίς να θέλει ο Θεός τίποτα δεν γίνεται», λέει η Αγία Γραφή. Ουδέποτε όμως ο Θεός άφησε την ψυχή που ελπίζει σ΄ Αυτόν να καταβληθεί από τους πειρασμούς και ν΄ απελπισθεί. Γνωρίζει ο Θεός το βάρος των θλίψεων, που μπορεί να σηκώσει μια ψυχή για να γίνει δόκιμη και κατάλληλη για την Βασιλεία των Ουρανών.                                                                                                                                                                4. Μερικές ψυχές, αν και έλαβαν τη Θεία Χάρη και ένοιωσαν τη γλυκύτητα και την ανάπαυση του Αγίου Πνεύματος, επειδή όμως ακόμη δεν δοκιμάστηκαν από τα πονηρά πνεύματα με διάφορες θλίψεις, εξακολουθούν να είναι νήπιες, και δεν είναι ακόμη κατάλληλες για την Βασιλεία των Ουρανών. Ώστε και οι πειρασμοί και οι θλίψεις για το συμφέρον στέλνονται στους ανθρώπους, να κάνουν την ψυχή πιο γνήσια και πιο στερεή. Και αν αυτή υπομείνει μέχρι τέλους με την ελπίδα της στον Κύριο, είναι αδύνατο να μη λυτρωθεί από τα πάθη της κακίας και ν΄ αξιωθεί της Βασιλείας των Ουρανών.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Εν Πειραιεί τη 5ηη Ιουλίου 2013.

Ο «Κολοφών των κακών» (Ιερός Χρυσόστομος).

Με πολλή ανησυχία και θλίψη παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό μια καταιγιστική επέλαση του πάθους της ομοφυλοφιλίας σε παγκόσμιο επίπεδο.Διαπιστώνουμε μια απρόσμενη συμπάθεια προς αυτή, από συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και μια προκλητική αποδοχή από τις κυβερνήσεις των κρατών, επιχειρώντας να την νομιμοποιήσουν και να την καθιερώσουν, όχι μόνο ως νόμιμη, αλλά και ως φυσική επιλογή.Για να «χρυσώσουν το χάπι» έπαψαν πλέον να την χαρακτηρίζουν ως σεξουαλική διαστροφή και την ονομάζουν «διαφορετικότητα»! Σε πολλές χώρες, όπως στη Γαλλία, έχουν αναγάγει τη σχέση μεταξύ των ομοφύλων ατόμων σε νομική σχέση «γάμου» με όλα τα δικαιώματα του γάμου μεταξύ των ετεροφυλικών ατόμων. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις, δίνονται περισσότερα δικαιώματα στους «γάμους» των ομοφυλοφίλων.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Είναι φυσικόν, ο Θεός ο οποίος είναι Δημιουργός, Σωτήρ και Αγιασμός, να είναι ταυτοχρόνως και Κριτής. Διότι ως Κτίστης, μας εισήγαγεν από το μη είναι εις το είναι, ορίσας ως σκοπόν της υπάρξεώς μας την εξομοίωσιν με τον Θεόν δια του θεοειδούς της ψυχής μας, ληφθέντος ως δώρου, και δια της αυξήσεως εις την αύξησιν του Θεού «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (πρβλ. Κορ. 2, 19. Εφ. 4, 13), ως Σωτήρ, μας έσωσε από την αμαρτίαν, από τον θάνατον και από τον διάβολον, εισαγαγών εις την φύσιν του ανθρώπου, θνητοποιημένου δια της αμαρτίας, την αρχήν και την δύναμιν της αναστάσεως και της αθανασίας. Ως Αγιασμός, μας έδωσε μέσα εις το θεανθρώπινον Σώμα Του όλα τα μέσα της χάριτος και όλας τας θείας δυνάμεις, δια την οικείωσιν του θεανθρωπίνου έργου Του της σωτηρίας και την επίτευξιν του σκοπού της υπάρξεώς μας. Ως Κριτής, σταθμίζει, κρίνει και λαμβάνει απόφασιν περί της συμπεριφοράς μας προς Εκείνον ως τον Κτίστην και προς τον εαυτόν μας ως το θεοειδές κτίσμα, προς Εκείνον ως τον Σωτήρα και προς τον εαυτόν μας ως αντικείμενον της σωτηρίας, προς Εκείνον ως τον Θεάνθρωπον—την Εκκλησίαν—τον Αγιασμόν, και προς τον εαυτόν μας ως αντικείμενον αγιασμού, θεώσεως και θεανθρωποποιήσεως. Εις αυτό το τετραπλούν έργον Του ο Θεός πάντα ενεργεί «κατά την βουλήν του θελήματος αυτού» (Εφ. 1, 11), δηλαδή κατά το προαιώνιον σχέδιόν Του περί του κόσμου και του ανθρώπου, με τον σκοπόν «ανακεφαλαιώσασθαι τα πάντα εν τω Χριστώ, τα τε εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης» (Εφ. 1, 10. Πρβλ. Κολ. 1, 16-17 και 20).                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Μεταμοσχεύσεις και η κακοποίηση της εντολής "αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν"

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

.....Θεωρώ σκόπιμο να γράψω και τούτο. Ότι ο όρος, και επιστημονικός κλάδος της βιοηθικής, άρχισε να εισβάλει όταν αναδύθηκαν τα προβλήματα εκ της εξελικτικής δαρβινικής θεωρίας, εκ του big bang και αρκετών άλλων επιστημονικών ανακαλύψεων. Η διείσδυση της επιστήμης σε αλλότριους χώρους ανάγκασε τους σοφούς ερευνητές να βρουν τρόπους, ώστε να εξαγιάσουν το βλάσφημο έργο τους. Ένας από αυτούς είναι και ο νεοσύστατος κλάδος της βιοηθικής.

Οι δολιοφθορείς και παραχαράκτες της Χριστιανοσύνης υποτίθεται ότι σκέπτονται αλτρουιστικά, χριστιανικά και φιλάνθρωπα. Δεν περνά όμως από το μυαλό τους ότι ο  θυσιάζων τον εαυτό για τον πλησίον, προ του θανάτου του, διαστρέφει και κακοποιεί την αγάπη. Διότι αυτή η αγάπη είναι, όπως λέμε, κατά το συμβεβηκός, δηλαδή επαφίεται στην τύχη (αν συμβεί ο εγκεφαλικός "θάνατος"). Η τύχη δεν έχει ουδεμία σχέση με την Χριστιανοσύνη, και όταν γράφουμε Χριστιανοσύνη, δεν εννοούμε ποτέ τον αιρετικό Δυτικό χριστιανισμό. Εκείνος που θυσιάζεται εξ αγάπης για τον πλησίον, θυσιάζεται ομολογώντας την αλήθεια και η αλήθεια μας λέει, αφ΄ ενός, ότι ο εγκεφαλικός "θάνατος" είναι όρος ψευδής και αντιεπιστημονικός, αφ΄ετέρου δε, ότι όπως αυτός που αγαπά τον εαυτό του δεν εύχεται και δεν επιθυμεί να σφαγιαστεί επί της χειρουργικής κλίνης, το αυτό απεύχεται  και επιθυμεί   για τον πλησίον αδελφό του.

Το παράδειγμα που μας άφησαν οι άγιοι μάρτυρες, ήταν η ομολογία τους για την αλήθεια, την αλήθεια του ενανθρωπήσαντος Θεού και Λόγου του Θεού. Δεν μας άφησαν το παράδειγμα των διωκτών και σφαγέων τους, οι οποίοι μισούν την αλήθεια και τώρα τη διαστρέφουν. Απόδειξη ότι ποτέ δεν δέχθηκαν να συζητήσουν δημόσια τον αντίλογο της  επιστήμης - εννοώ την περί δώρου ζωής ιδεολογία - προς τον Λόγο της Εκκλησίας. Μονίμως τις δικές τους προτάσεις ακούμε.

Πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν αυτός που αγαπά τον εαυτό του όπως τον πλησίον του, να εύχεται για τον πλησίον και τον εαυτό του να αποβιώσει από τα χέρια των ιατρών ; Μπορεί αυτό να λέγεται αγάπη; Δεν είναι κακοποίηση και δολιοφθορά της αγάπης; Ναι, η εντολή είναι το "αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν", είναι όμως ποτέ δυνατόν να αγαπήσουμε τον ιατρογενή θάνατό μας (κατόπιν δικής μας εντολής, δηλαδή ιδίου θελήματος) για να σώσουμε τον πλησίον; Τι είδους αγάπη είναι αυτή, όταν επιτρέπουμε σε άλλους, στους ιατρούς, να μας τελειώσουν. Είναι η εντολή αυτή εκ Θεού ή είναι εκ του διαβόλου;

ΙΣΛΑΜΙΣΤΑΙ (!) ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΖΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΛΗΡΙΚΟΝ

Συμφώνως πρὸς πληροφορίας τοῦ δημοσιογράφου κ. Στεφάνου Χίου τῆς ἐφημερίδος «δημοκρατία» τῆς 28ης Ἰουνίου:

«Ἀνατριχιαστικὸ ὀπτικὸ ὑλικό, ποὺ δόθηκε στὴ δημοσιότητα μέσῳ διαδικτύου, τῶν συριακῶν μέσων διασπορᾶς ἀλλὰ καὶ ἀραβόφωνων social media ἀπεικονίζει τὴν  ἐκτέλεση διὰ ἀποκεφαλισμοῦ χριστιανοῦ ρασοφόρου καὶ χριστιανοῦ πολίτη ἀπὸ ἑσμὸ    ἔνοπλων ἰσλαμοφασιστῶν κοντὰ στὰ σύνορα τῆς Συρίας μὲ τὴν Τουρκία. Ἡ ἐκτέλεση  δὲν προσδιορίζεται χρονικά, ἀλλὰ τὸ βίντεο ἀνέβηκε στὸ διαδίκτυο στὶς 25 Ἰουνίου.  Οἱ φράσεις “ἀξιωματούχους Χαλεπίου” (“ντουμπὰντ μὶν Χαλὲμπ”) καὶ “νὰ ἕνας  χριστιανός! (“νάσρα”) δημιουργοῦν σοκαριστικοὺς συνειρμοὺς καὶ ἐντείνουν τοὺς  φόβους γιὰ τὴ ζωὴ τῶν δύο ἀπαχθέντων Συριοορθόδοξων Μητροπολιτῶν, ἡ τύχη τῶν  ὁποίων ἀγνοεῖται ἀπὸ τὶς 23 Ἀπριλίου καὶ ἐκφράζονται φόβοι γιὰ τὴ ζωή τους. Τὸ βίντεο ἀπέστειλαν στὴ ῾"δημοκρατία” ὁ θεολόγος Δημήτρης Πορφύρης καὶ ἡ ἱστορικὸς Πηνελόπη Σταφυλᾶ, Ἕλληνες ἐπιστήμονες τῆς διασπορᾶς, ποὺ ἀσχολοῦνται ἐπὶ μακρὸν   μὲ τὸν ἐμφύλιο στὴ Συρία.Ὁ Τύπος τοῦ Λιβάνου “Gazire” καὶ “Beirute Today” (26/06/13) ἀναφέρονται στὸ ὑλικὸ καὶ κάνουν λόγο γιὰ ἐκτέλεση στὸ Χεντλίμπ, κον τὰ στὸ Χαλέπι, ἑνὸς ἐπισκόπου μετὰ τὴν ἀπαγωγή του, καθὼς καὶ ἑ νὸς ἄλ λου χριστιανοῦ ὁμήρου ἀπὸ τὴν πόλη Ντέϊρ ἒλ Ζόρ.Οἱ ὅμηροι ἦταν στὰ χέρια τῆς Τζαχμπὰντ Ἂλ Νούσρα (Μέτωπο τῆς Νίκης) καὶ ἄλλων τρομοκρατικῶν στοιχείων, ὅπως Τσετσένων. Κατὰ τοὺς δύο Ἕλληνες ἐπιστήμονες, ποὺ ἔχουν μεταφράσει τὸ ὑλικὸ τῆς ἀνθρωποθυσίας, “ἔχει μαγνητοσκοπηθεῖ ἔκτακτο  ἰσλαμικὸ δικαστήριο, τὸ ὁποῖο συνέρχεται μὲ πλήρη ἐπισημότητα καὶ  ἀθρόα συμμετοχὴ ἀ κροατηρίου καὶ ἀποφασίζει τὴ διὰ ἀποκεφαλισμοῦ ἐκτέλεση τῶν κατηγορουμένων...  Ὁ ἐπικεφαλῆς καθησυχάζει ὅτι θὰ ἀποδοθεῖ δικαιοσύνη, διότι δὲν ἐπιτρέπεται, σύμφωνα μὲ τὸν Θεό, νὰ πάει αἷμα χαράμι”. Ἀκολουθεῖ  ἡ ἀνάγνωση τοῦ κατηγορητηρίου:  «Βοηθοῦν τὶς κυβερνητικὲς δυνάμεις ἐνάντια στοὺς μουτζαχεντίν.  Ἀκόμη δὲν εἶχαν ἀπελευθερωθεῖ καὶ βρήκαμε στὴν κατοχή τους τηλέφωνα ἀξιωματούχων.  Ποῦ βρῆκαν αὐτὰ τὰ τηλέφωνα τῶν ἀρχῶν τοῦ Χαλεπίου;”.  Ὁ ὄχλος ἀλαλάζει:  “Ἀλλὰχ Ἀκμπὰρ (ὁ Θεὸς εἶναι μεγάλος) καὶ ἡ δόξα εἶναι στὸν Θεό”. Ἀκούγονται φωνές: “Κάντε  πίσω, κάντε πίσω”. Τότε κάποιοι φωνάζουν: “Δῶστε ἕνα μαχαίρι. Ἕνα ποὺ νὰ κόβει καλά”. Μὲ ξίφος ἀποκόπτονται τὰ κεφάλια τοῦ ρασοφόρου καὶ τοῦ πολίτη».

Ὁ μακαριστὸς Γέρων Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος διὰ τὴν ὁμοφυλοφιλίαν

 Εἰς μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς ὁμιλίας του ὁ μακαριστὸς Γέρων Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος εἶχε ἀναφερθῆ εἰς τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ὁμοφυλοφιλίαν. Εἶχενεἴπει:

«Τὸ φοβερὸ ἁμάρτημα, μὲ τὸ ὁποῖο θὰ ἔρθει τὸ τέλος τοῦ κόσμου, εἶναι ἡ ἀρσενοκοιτία, δηλαδὴ ἡ ὁμοφυλοφιλία. Τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα εἶναι τοῦ μέλλοντος κόσμου καὶ τῆς καταστροφῆς του. Λέγει ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος:

“Ὅταν θὰ πολλύνει ἡ ἀρσενοκοιτία πάνω στὴ γῆ τότε θὰ καταστραφεῖ ὁ κόσμος καὶ θὰ ἔρθει ὁ Χριστὸς ζανὰ στὴ γῆ”. Καὶ φοβᾶμαι πὼς ἡ ἁμαρτία αὐτὴ πλέον δὲν γνωρίζει ὅρια. Καὶ ὅταν λέμε “ἀρσενοκοιτία”, δὲν ἐννοοῦμε μόνο ἄντρες μὲ ἄντρες, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ λεσβιασμός».

(Δευτερονόμιο, ὁμιλία 17η)

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΠΡΟΣΦΑΤΑ διάβασα μία εἴδηση, ποὺ μὲ προκάλεσε. Ἀθωώθηκε Μητροπολίτης στὸ Ἐφετεῖο γιὰ ἐργασίες, ποὺ εἶχε κάνει σὲ μοναστήρι τῆς περιφέρειάς του, χωρὶς τὴν ἄδεια τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας. Πρωτοδίκως εἶχε καταδικαστεῖ σὲ φυλάκιση ὀκτὼ μηνῶν. Ἡ τελικὴ ἀπόφαση ἐκδόθηκε μετὰ ἀπὸ ὀκτὼ χρόνια!

Ἀπὸ τὴν ἱστορία αὐτὴ—ἡ ὁποία δὲν εἶναι μοναδική—ἀναδεικνύεται ὅτι καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία δημιουργεῖ προβλήματα, στὸ ὄνομα τῆς προστασίας τῶν μνημείων, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα διευκολύνει τὴν κατάρρευσή τους, ἀφοῦ δὲν διαθέτει ἡ ἴδια τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ καὶ ἐμποδίζει τοὺς Μητροπολίτες, τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς μοναχοὺς νὰ προβαίνουν σὲ διάφορες ἐργασίες.

Ὑπάρχουν πολλὰ σημεῖα ἀσυνεννοησίας μὲ τοὺς ἀρχαιολόγους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ δικά τους κριτήρια καὶ εἶναι προσκολλημένοι στὸ παρελθόν. Πιστεύουν ὅτι μόνο αὐτοὶ προστατεύουν τὰ μνηνεῖα. Ἡ πραγματικότητα ὅμως εἶναι διαφορετική. Οἱ προθέσεις τους δὲν εἶναι πάντα ἁγνές.

Βέβαια, ἔχουν τὸ νόμο μὲ τὸ μέρους τους καὶ μποροῦν νὰ ἐλέγχουν τὰ ἔργα, ποὺ κάνει ἡ Ἐκκλησία. Ἐκεῖνο ποὺ τοὺς διακρίνει εἶναι ἡ βραδύτητα στὶς ἐνέργειες. Δὲν βιάζονται, γιὰ νὰ διασωθοῦν τὰ μνημεῖα, ποὺ κινδυνεύουν. Θεωροῦν ὅτι εἶναι καλύτερο νὰ καταρρεύσουν παρὰ νὰ παρέμβουν οἱ κληρικοί. Οἱ ὑποδείξεις τους εἶναι ὑπερβολικὲς καὶ στοιχίζουν δύο καὶ τρεῖς φορὲς περισσότερο. Εἶναι ἀδύνατο νὰ τὶς ἀκολουθήσουν οἱ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνουν τὰ χρήματα μὲ πολλὴ δυσκολία.

Ἔχει παρατηρηθεῖ ὅτι πολλὲς φορὲς οἱ κληρικοὶ γνωρίζουν καλύτερα μερικὰ πράγματα ἀπ᾽ ὅ,τι οἱ ἀρχαιολόγοι, κυρίως σὲ θέματα λειτουργικότητας τῶν Ἱ. Ναῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν συντηροῦνται ἁπλῶς, γιὰ νὰ τοὺς ἐπισκέπτονται οἱ περίεργοι τουρίστες, ἀλλὰ γιὰ νὰ τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία καὶ νὰ ἐξυπηρετοῦνται οἱ πνευματικὲς ἀνάγκες τῶν πιστῶν. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἐνδιαφέρει τοὺς ἀρχαιολόγους. Γι᾽ αὐτοὺς μέγιστη ἀξία ἔχει ἡ συντήρηση τοῦ παλαιοῦ μνημείου, ἀλλὰ καὶ τῶν κακοτεχνιῶν, ποὺ ἐνδεχομένως ἔχει.

Ὅσες φορὲς τοὺς μιλᾶνε οἱ κληρικοὶ γιὰ τὴ λειτουργικότητα τῶν Ἱ. Ναῶν, αὐτοὶ δὲν ἀκοῦν καὶ μιλοῦν ἀπαξιωτικά. Εἶναι φυσιωμένοι καὶ ὡς «εἰδήμονες» δὲν μποροῦν νὰ συνεννοηθοῦν μὲ τοὺς λειτουργοὺς τοῦ Ὑψίστου. Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι ἀρχαιολόγοι εἶναι ἄσχετοι περὶ τὴ θρησκεία, ἂν ὄχι καὶ ἐχθρικοί. Ἄλλοι πάλι εἶναι ἰδιοτελεῖς καὶ θέλουν τὰ ἱερὰ χρήματα τῆς Ἐκκλησίας νὰ πηγαίνουν στὰ δικά τους συνεργεῖα…

Ὁ ρυθμὸς μὲ τὸν ὁποῖο κινοῦνται οἱ ἀρχαιολογικὲς ὑπηρεσίες καὶ ἡ πτωχεία, ποὺ συνήθως τὶς διακρίνει, συμβάλλουν στὴ γρηγορότερη καταστροφὴ τῶν ἐκκλησιαστικῶν μνημείων. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα πρόβλημα, ποὺ δὲν πρέπει νὰ ἀγνοεῖ ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ δὲ κληρικοὶ ποὺ ὁδηγοῦνται στὴ δικαιοσύνη γιὰ «παραβάσεις» τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῶν μνημείων δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν. Τέτοιες διώξεις εἶναι πρὸς ἔπαινόν τους. Ὁ Θεὸς θὰ ἀναγνωρίσει τὸ ἔργο τους καὶ θὰ τοὺς ἀμείψει ἀνάλογα. Ἀλλὰ καὶ ὁ πιστὸς λαὸς δὲν θὰ τοὺς ἀφήσει μόνους. Θὰ ἐκδηλώσει μὲ πολλοὺς τρόπους τὴν ἀγάπη του στὸ πρόσωπό τους, προσφέροντας συγχρόνως καὶ τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ γιὰ νὰ ὁλοκληρώσουν τὸ θεοφιλὲς ἔργο τους.

"Ορθόδοξος Τύπος"

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ.

 Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στὸ «Συμβουλευτικὸν Εγχειρίδιον» για την Παναγίαν Θεοτόκον την «προστασίαν πάντων των Χριστιανών» ότι είναι το καταφύγιον όλων των πονεμένων και δυστυχισμένων αυτού του κόσμου. Και αυτό γίνεται, διότι: 

«Νυν η Θεοτόκος ως Μήτηρ Θεού αμέσως μετά τον Θεόν ούσα και ασυγκρίτως υπερβάσα όχι μόνον ανθρώπους, αλλά και αυτάς τας πρώτας και ανωτάτας τάξεις των αγγέλων, Χερουβίμ και Σεραφίμ, δι᾽εαυτής διανέμει τον πλούτον όλων των εκ Θεού χαρισμάτων και θείων ελλάμψεων, εις όλους αγγέλους ομού και ανθρώπους, καθώς όλη κοινώς η του Χριστού φρονεί Εκκλησία». 

Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς… 

Agni Parthene Simonopetra Monastery / Preacurata Fecioara..

Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας :

…..Γιά νά ἀφήσουμε τήν μεγάλη αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ, ἐρχόμαστε στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ναί! Ὅπως στήν ἐποχή τοῦ Ἡγησίππου εἶχαν την μεγαλύτερη αἵρεση, τόν Γνωστικισμό, τόν ὁποῖο θεωροῦσαν ὡς «ἀνώτερο χριστιανισμό», ἔτσι ἀκριβῶς καί σήμερα ἔχουμε τόν Οἰκουμενισμό. Καί μάλιστα ὅσοι εἶναι Οἰκουμενιστές πιστεύουν τούς ἑαυτούς τους γιά ἀνωτέρους, γιά προοδευμένους καί ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀνθρώπους(!...) καί περιφρονοῦν καί ὑβρίζουν ἐμᾶς, πού θέλουμε καί ἀγωνιζόμαστε νά ἀκολουθοῦμε τήν πίστη τῶν ἁγίων Πατέρων μας. Ὅπως δηλαδή στήν ἐποχή τοῦ Ἡγησίππου εἶχαν τόν Γνωστικισμό καί τόν ἔλεγαν «ἀνώτερο χριστιανισμό», ἔτσι συμβαίνει σήμερα μέ τόν Οἰκουμενισμό. Τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός, χριστιανοί μου; Οἰκουμενισμός σημαίνει ὅλα τά θρησκεύματα ὅλων τῶν λαῶν, καί ἡ δική μας βέβαια πίστη, ἡ Ὀρθόδοξη, νά ἑνωθοῦν ὅλα καί νά συμπροσευχόμαστε ὅλοι μαζί, ὁ καθένας στόν θεό του. Καί ὅλες αὐτές οἱ προσευχές, ἀπό κοινοῦ λεγόμενες («συμπροσευχή»), ἑνώνονται καί κατευθύνονται ὅλες στόν ἕνα κοινό θεό. Δηλαδή, μέ τόν Οἰκουμενισμό δέν φαίνεται ἡ Ὀρθόδοξη πίστη ἡ μόνη ἀληθινή, ἀλλά ὡς μία σάν τίς ἄλλες θρησκεῖες. Οἰκουμενισμός, ὅπως τόν χαρακτήρισε ὁ Γέροντας τῆς Φλώρινας πατήρ Αὐγουστῖνος, εἶναι «ἕνα παπούτσι, γιά ὅλα τά πόδια»! Στήν ἐποχή μας ὁ Οἰκουμενισμός ἔχει «πιάσει» πολύ, γιατί κηρύττεται μέ τό ὡραῖο σύνθημα τῆς ἀγάπης καί τῆς συναδελφώσεως τῶν λαῶν. Καί βέβαια πρέπει νά εὐχόμαστε «ὑπέρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» καί πρέπει νά ἀγαποῦμε ὅλους τούς λαούς, ὄχι ὅμως νά συμπροσευχόμαστε μαζί τους καί νά ἀναμείξουμε τήν Ὀρθόδοξη ἀλήθεια μας μέ τό δικό τους ψέμα. Αὐτό ΠΟΤΕ!

Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.

Μελέτημα  29^ον.

1. Εκείνος που περιμένει να λάβει από το Θεό το σπόρο της Χάριτος, πρέπει πρώτα να καθαρίζει τη γη της καρδιάς του, ώστε να πέσει ο σπόρος του Αγίου Πνεύματος, για να δώσει πολλαπλάσιους καρπούς. Αν δεν γίνει πρωτύτερα αυτό και δεν καθαρίσει τον εαυτόν του από κάθε μολυσμό σαρκικό και πνευματικό, είναι ακόμη σάρκα και βρίσκεται μακριά από την αληθινή ζωή.                                                                                                                                                                          2. Από όλες τις πλευρές πρέπει να παρατηρούμε τα τεχνάσματα και τα κακούργα σχέδια του εχθρού. Διότι ο σατανάς φροντίζει και γίνεται και άγγελος φωτός ακόμη, ώστε όλους να τους οδηγήσει στην απώλεια. Έτσι ο σατανάς στους προσευχομένους προξενεί έπαρση, στους νηστεύοντας οίηση, στους αξιωθέντας Θείου Φωτός εμφανίζεται σαν άγγελος φωτός, για να τους ρίξει στην πλάνη. Δηλαδή στους πάντες τα πάντα μεταχειρίζεται, για να τους υποσκελίσει. Γι΄ αυτό με πολλή προσοχή πρέπει να φυλάγουμε την καρδιά μας, να μη πλανεθεί και αντί κατοικητήριο του Θεού γίνει κατοικητήριο των δαιμόνων.                                                                                                   

3. Γι΄ αυτό και αν ακόμη κάνουμε όλα τα έργα της αρετής να τα αποδίδουμε στο Θεό και όχι στον εαυτό μας. Έτσι και το ότι είμεθα άνθρωποι κι αυτό είναι έργο του Θεού. Γι΄ αυτό τα πάντα να αποδίδουμε στο Θεό και σ΄ Αυτόν να αναθέτουμε τα πάντα.                                                                                                                                     
4. Όταν η γυναίκα έρθει σε συμβίωση και γάμο με τον άνδρα, γίνεται κυρία όχι μόνο στα υπάρχοντα του άνδρα, αλλά και στο ίδιο του το σώμα. Έτσι και η αληθινή και μυστική γάμου κοινωνία της νύμφης ψυχής με το Χριστό, καθιστά αυτήν κυρία όλων των ανεκφράστων θησαυρών Του. Γιατί, όταν ο Θεός γίνει δικός της, είναι φανερό ότι τα δικά του όλα είναι δικά της.                                        

5. Όσο καιρό ο Ισραηλιτικός λαός ευαρεστούσε τον Κύριο, τον οδηγούσε η πύρινη στήλη και η νεφέλη και η Ερυθρά Θάλασσα του άνοιγε διάβαση και πολλά άλλα θαυμαστά απολάμβανε. Όταν όμως απομακρυνόταν από την αγάπη Του, τότε παραδινόταν στους εχθρούς και υποτασσόταν σε πικρές δουλείες. Το ίδιο συμβαίνει και στην ψυχή, η οποία με τη Χάρη γνώρισε το Θεό, και αφού πρώτα καθαρίστηκε από πολλούς μολυσμούς, έπειτα έγινε και άξια να λάβει και θείες δωρεές. Επειδή όμως δεν κράτησε ως το τέλος την πρέπουσα αγάπη στον ουράνιο άνδρα της, ξέπεσε από τη ζωή την κοντά στο Θεό. Γιατί, όπως γίνεται χαρά στον Ουρανό—κατά τας Γραφάς—για ένα αμαρτωλό που μετανοεί, έτσι γίνεται και λύπη για μια ψυχή που χάνει την αιώνια ζωή.                                                                                                                                                        
6. Όταν η ψυχή κριθεί άξια να λάβει τη Χάρη, τότε ο Θεός ακόμη περισσότερο της δίνει χρήσιμα δώρα, γνώση, φρόνηση και διάκριση. Αυτά δίνει ο Θεός εις τους ζητούντας, για να ζουν με φόβο Θεού και να μη κάνουν τίποτε, που δεν είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού.

Μυτιλήνη: Απεβίωσε η ηγουμένη της Μονής του Αγίου Ραφαήλ

Πέθανε σήμερα τα χαράματα η ηγουμένη της Μονής του Αγίου Ραφαήλ στη Θερμή της Μυτιλήνης, Ευγενία Κλειδαρά.

Η ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά - κατά κόσμον Ειρήνη Κλειδαρά- γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Λέσβου και κατά κατά τη διάρκεια της ηγουμενίας της από το 1963, διακρίθηκε για το πνευματικό της έργο. 

http://www.naftemporiki.gr/story/671670

Ο ὁμότιμος καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ πρώτ. π. Θεόδωρος Ζήσης, ἐπισημαίνει;

«…Οὔτε ἔπρεπε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ νὰ μετάσχουμε, οὔτε τώρα ἀμετανοήτως νὰ συνεχίζουμε νὰ μετέχουμε τοῦ ΠΣΕ καὶ τῶν ἄλλων οἰκουμενιστικῶν θεσμῶν καὶ διαλόγων, γιατί αὐτὴ ἡ συμμετοχὴ μας, ἀκυρώνει τὸ Εὐαγγέλιο, προσβάλλει τοὺς μάρτυρες, διαφωνεῖ μὲ τοὺς ἁγίους Πατέρες, ἀποτελεῖ πρωτοφανῆ καινοτομία στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καὶ εἶναι μέρος τοῦ παιχνιδιοῦ τῆς Βαβυλῶνος τῆς μεγάλης».

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

ΠΕΡΙ  ΤΟΥ  ΘΕΟΥ  ΩΣ  ΚΡΙΤΟΥ.

Η αιωνία ευαγγελική αλήθεια περί του Θεού ως Κριτού δεν είναι βιαίως επιβεβλημένη εις την ανθρωπίνην συνείδησιν ούτε είναι αφύσικη η θέσις της μεταξύ των αποκεκαλυμμένων αληθειών. Είναι φυσικόν και συστατικόν μέρος της θείας Αποκαλύψεως εν τω Θεανθρωπίνω σώματι της Εκκλησίας. Χωρίς αυτήν η λογική της Αποκαλύψεως δεν θα ήτο θεία και η θεανθρωπίνη Οικονομία της σωτηρίας δεν θα ήτο ολοκληρωμένη. Χωρίς αυτήν η θεία Αποκάλυψις θα ήτο παρομοία με τον κόσμον χωρίς τον ουρανόν επάνω του. Αυτή είναι η στέγη η καλύπτουσα και ολοκληρούσα τον μαργαρίτινον ναόν των θεανθρωπίνων αληθειών περί του ανθρώπου και του κόσμου. Η φύσις των άλλων αγίων δογμάτων και αληθειών είναι και η ιδική της φύσις, είναι ομοούσιος με αυτάς, ευρίσκεται μέσα τους όπως και αυταί εντός αυτής, έχει την αυτήν αξίαν και ζωτικήν δύναμιν με αυτάς, δεν δύναται να χωρισθή απ΄ αυτάς, επειδή όλαι μαζί αποτελούν ένα αχώριστον θεανθρώπινον οργανισμόν. 

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο :

Ἀναγνωρίζετε, Παναγιώτατε Δέσποτα, τόν Παπισμό ὡς «Ἐκκλησία»; Εἶναι, ὅμως, «ἐκκλησία» ἤ αἵρεσις; Πλῆθος Ὀρθοδόξων Συνόδων ἔχουν καταδικάσει τόν Παπισμό ὡς αἵρεση. Ἀναφέρουμε ἐνδεικτικά ὁρισμένες: Τήν Σύνοδο τοῦ 879-880 στήν Κωνσταντινούπολη, ἐπί τοῦ Πανσέπτου Προκατόχου Ὑμῶν Οἰκουμενικοῦ Πατρός καί Ἰσαποστόλου Μεγάλου Φωτίου. Ἡ Σύνοδος αὐτή, πού στή συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας θεωρεῖται ὡς ἡ Η΄ Οἰκουμενική, ἐπειδή σέ αὐτή συμμετεῖχαν ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν Πατριαρχείων καί τοῦ τότε Ὀρθοδόξου Πάπα τῆς Ρώμης Ἰωάννου τοῦ Η΄ καί οἱ ἀποφάσεις της ἔγιναν ὁμόφωνα ἀποδεκτές, καταδίκασε ὡς αἱρετική τή διδασκαλία τοῦ Filioque. Ἡ διδασκαλία αὐτή ἐπεκράτησε δυστυχῶς ὡς ἐπίσημη διδασκαλία τοῦ Παπισμοῦ, ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 11ου αἰῶνος (1014) μέχρι σήμερα. Ἡ καταδίκη αὐτή ἰσχύει κατ’  ἐπέκτασιν καί διά τήν αἵρεση τῶν Προτεσταντῶν, ἐπειδή καί αὐτοί ἀποδέχονται τήν αἱρετική αὐτή διδασκαλία. Ὁ Παπισμός, ἀποδεχόμενος ἐκ τῶν ὑστέρων, μετά ἀπό ἕνα αἰῶνα καί πλέον, μία αἱρετική διδασκαλία, πού εἶχε ἤδη καταδικάσει μαζί μέ τά ἄλλα Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα, αὐτοαναιρεῖται καί αὐτοκαταδικάζεται ὡς αἵρεση. Πέραν τούτου, ὅλες οἱ ἑπόμενες Ὀρθόδοξοι Σύνοδοι, ὅπως οἱ ἐν Κωνσταντινουπόλει Σύνοδοι τοῦ 1170, 1341, 1450, 1722, 1838, 1895, ἀπεριφράστως καταδικάζουν τόν Παπισμό ὡς αἵρεση. Ἐπίσης, ἐκτός ἀπό τόν Μέγα Φώτιο, ὅλοι οἱ μετά τό σχίσμα τοῦ 1054 ἅγιοι, ὅπως ὁ ἅγιος Γερμανός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ὁ ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, ὁ ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς κ.ἄ., ὁμοφώνως καταδικάζουν τόν Παπισμό ὡς αἵρεση. Ὁ Παπισμός δέν εἶναι «Ἐκκλησία», ἀλλά κράτος, τό Βατικανό. Οὔτε εἶναι «Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία». Δέν εἶναι οὔτε Ρωμαίϊκη, οὔτε Καθολική, οὔτε Ἐκκλησία. Δέν ἔχει σχέση μέ τήν Ρωμηοσύνη, οὔτε μέ τή Ρωμανία. Δέν εἶναι Καθολική, ἀφοῦ χωρίσθηκε μόνη της ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τό 1054 μ.Χ. Δέν εἶναι Ἐκκλησία, ἀφοῦ ἔγινε κράτος, ὑποκύπτοντας στόν τρίτο πειρασμό τοῦ Χριστοῦ. Δέχθηκε ὁ Παπισμός τήν πρόταση τοῦ διαβόλου νά τόν προσκυνήσει καί νά τόν κάνει κοσμικό παντοκράτορα τῆς γῆς. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμαστε ἡ ὀρθή Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμαστε Ρωμηοί, σέ μᾶς ἀνήκει ἡ Ρωμανία, ἡ Ρωμηοσύνη. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, ΚΑΘΟΛΙΚΗ καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἡ ἀληθής Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία.