ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΤΖΑΜΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 26/6/2013

 http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=7983

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Αγωνιστική εκδήλωση ορθοδόξων πατριωτικών και κοινωνικών φορέων και συλλόγων κατά της ανέγερσης του τζαμιού στην Αθήνα , και της ισλαμοποίησης της χώρας , την Τετάρτη 26 Ιουνίου και ώρα 7μ.μ στην πλατεία της στάσης Ελαιώνας του μετρό .

Θα συμμετέχουν τα Δ.Σ των
Ελληνορθόξων συλλόγων και φορέων :

ΕΛ.ΚΙ.Σ ( Ελληνορθόδοξο κίνημα σωτηρίας )

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΠΑΙΑΝΙΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

ΠΥΡΙΝΗ ΡΟΜΦΑΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗ

ΙΝ.ΚΑ ( ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ )

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - Μ. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ

Παπουλάκος:

Εγώ είμαι γέροντας κι αργά ή γρήγορα θα φύγω για να δώσω λόγο στον πλάστη μου και κριτή μου για τα κρίματά μου, ώστε τίποτα δε θα κερδίσουνε φιμώνοντας το δικό μου το στόμα. Αυτοί όμως, όπως και νάρθουν τα πράγματα, θα πάνε κατά διαβόλου και το πιο φριχτό είναι ότι σέρνουνε στις αμαρτωλές καρότσες τους ολάκαιρο το έθνος, εσάς τον τίμιο και δουλευτή λαό. Σας ξεγελούνε με ταξίματα που δεν τάχετε χρεία, γιατί είν΄ ανήμποροι να σας μιλήσουνε τη γλώσσα της αλήθειας. Δεν έχουνε τη δύναμη να σας φρονηματίσουνε, γιατί η ζωή η δικιά τους είναι βουτηγμένη στην κοπριά. Είν΄ ανήμποροι να γειάνουν τις πληγές σας, γιατί οι πληγές ενού λαού δε γιατρεύουνται αν όλοι οι πολίτες, που είναι το αρρωστημένο κορμί, δε θελήσουν και δε βοηθήσουν για την γιατρειά. Όλοι σας είστε βουτημένοι στην αμαρτία, όλοι σας έχετε κλέψει, όλοι σας έχετε ψευτίσει, όλοι σας έχετε πιθυμήσει τη γυναίκα του γείτονα ή του ξένου, όλοι σας έχετε μοιχέψει με το νου και με την πράξη, όλοι σας έχετε αδικήσει κι όλοι σας έχετε κλείσει σατανικά τα μάτια στις πληγές του αδελφού σας και τ΄ αυτιά σας στο βόγγο των αρρώστων και του κυνηγημένου. Κοντολογίς, όλοι σας είστε φονιάδες, γιατί ούλα τούτα τα κρίματα είναι μιλιούνια καρφιά που μπήγετε καθημερινά στο πανάχραντο κορμί του Χριστού και Σωτήρα μας. Συνηθίσαμε να φορτώνουμε στη ράχη των οβρηών και του Πιλάτου το σταύρωμα του Σωτήρα, όταν εμείς, που καμωνόμαστε τους Χριστιανούς, ανοίγουμε καθημερινά πληγές στο κορμί Του. Ποιος όμως απ΄ τους αρχόντους που μας κυβερνάνε έχει τη δύναμη να σηκώσει το ρούχο σας και να φανερώσει στα ίδια σας τα μάτια τις πληγές σας; Κανένας. Γιατί είναι οι ίδιοι βρώμικοι και λωβιασμένοι, αισχροί και άτιμοι και γιομάτοι τόσο έμπυο, που ο καθένας θα τους έλεγε κατάμουτρα γιατρούς ανήμπορους να γιατρέψουν τις ξένες πληγές, αφού δεν μπορούν να γιατρέψουν τις δικές τους. Ζυμωμένοι στην ψευτιά, λαχανιάζουνε αναμεταξύ τους, πως θα ξεπεράσει ο ένας τον άλλον στο κρίμα. Κι όντας τέτοιοι, ορμηνεύουνε το λαό και κανονίζουνε με νόμους πώς να κυβερνηθεί το μυαλό και η ψυχή των παιδιών μας. Αυτοί που προδίνουνε ολημερίς το στεφάνι τους και ξαδιάντροπα γυρίζουν με παλακίδες, αυτοί που έχουνε κάνει νόμο και κανόνα την πουτανιά, μιλάνε για νόμο και γι΄ αλήθεια. Αντίς να καθαριστούνε οι ίδιοι και σιγά-σιγά και φρόνιμα, με το παράδειγμα της καθαρής ζωής τους και με τα λόγια του Χριστού, να πασχίσουν να γιατρέψουν τις πληγές σας, πιχειρούν να σας ξιπάσουν με πλουμίδια που ξεγελούν αλλά δεν καλυτερεύουν τη ζωή σας. Παράδειγμα τούτη η καρότσα του διαβόλου που τη σπρώχνει στο νερό η φωτιά, και ξερνάει καπνό και λερώνει το λιμάνι της Καλαμάτας. Περηφανεύουνται οι κυβερνήτες μας πως προικίσανε το έθνος με τέτοια δαιμονικά σύνεργα και πως με τέτοια πλουτίζουνε το γένος, ενώ το σπρώχνουν από το κακό στο χειρότερο.

Ορθόδοξη Εκκλησία Μολδαβίας : Ακυρώστε τους νόμους, υπέρ των ομοφυλόφιλων, διαφορετικά : Όχι Θεία Κοινωνία και αφορισμό στα μέλη της Κυβέρνησης.

Friday, 21 June, 2013

The Synod of the Orthodox Church of Moldova met on the 20th of June 2013 at the Metropolitan Administration.

The meeting was chaired by His Eminence Metropolitan Vladimir. The archpastors discussed a set of issues of major importance for the Moldovan society, including the Government’s insistent promotion of anti-Christian and immoral bills, in defiance of the nation’s traditional moral values. The Declaration of the Synod was approved, expressing concern for the state’s tendency to legalize immoral and socially and spiritually harmful behaviours.

It has been stated that under the mask of human rights promotion, the Moldovan authorities have been methodically defying the Moldovan people’s values, and supported depravity, sin, and sexual immorality, protecting the pretended rights of so-called sexual minorities.
”All these makes us conclude that in the recent years, the Orthodox Church of Moldova and the Christians making circa 93,4% of the country’s total population have been excluded from the Government’s plans, in favour of non-traditional minorities that, regretfully, very easily obtain the support of many of our brothers, although many of them pretend to be true pastors, and not paid shepherds”.
The Declaration that will be submitted to the state authorities warns the Government that in case if the anti-discrimination law is not amended so as to exclude any special protection of sexual minorities and, and to include a ban on the promotion of immoral behaviour and its propaganda, then the Church reserves its canonical right to excommunicate members of the Government. This may initially include prohibition for them to participate in the Eucharist, and if they do not repent, even lead to total exclusion from any church activity.
“At the same time, the Church reserves its right to take all canonical measures in order to protect the majority Christian population from the danger of spread of spiritual death in our society. Thus:
1. We initiate preparing for the calling of the General Assembly of the worshipers from the Metropolis of Moldova, where the entire Moldovan Church will express opinion on the new challenges faced by the Church
2. The Synod blesses the Christians to engage in a Cross Procession (on foot) around the country Between 02 August and 21 September. This will be a Procession of repentance for the entire nation, with litany for forgiveness and victory over seen and unseen enemy”, states the Synod Declaration.

On Pentecost

GREGORY the Theologian

 I. Let us reason a little about the Festival, that we may keep it spiritually. For different persons have different ways of keeping Festival; but to the worshipper of the Word a discourse seems best; and of discourses, that which is best adapted to the occasion. And of all beautiful things none gives so much joy to the lover of the beautiful, as that the lover of festivals should keep them spiritually. Let us look into the matter thus. The Jew keeps festival as well as we, but only in the letter. For while following after the bodily Law, he has not attained to the spiritual Law. The Greek too keeps festival, but only in the body, and in honour of his own gods and demons, some of whom are creators of passion by their own admission, and others were honoured out of passion. Therefore even their manner of keeping festival is passionate, as though their very sin were an honour to God, in Whom their passion takes refuge as a thing to be proud of.(a) We too keep festival, but we keep it as is pleasing to the Spirit. And it is pleasing to Him that we should keep it by discharging some duty, either of action or speech. This then is our manner of keeping festival, to treasure up in our soul some of those things which are permanent and will cleave 'to it, not of those which will forsake us and be destroyed, and which only tickle our senses for a little while; whereas they are for the most part, m my judgment at least, harmful and ruinous. For sufficient unto the body is the evil thereof. What need has that fire of further fuel, or that beast of more plentiful food, to make it more uncontrollable, and too violent for reason? 

Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων

Ιερομόναχοι και μοναχοί, οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται, με ειλικρινή ταπείνωση, ως «αμαθείς και ταλαίπωροι αμαρτωλοί», απευθύνονται στους είκοσι ηγουμένους της Ι.Μ. του Αγίου Όρους, «σοφότερους και λογιότερους» από αυτούς και τους ζητούν, μάλλον τους εκλιπαρούν, να ενεργοποιηθούν δυναμικά κατά των γεγονότων, που συνέβησαν στο Πατριαρχείο, κατά την επίσκεψη του Πάπα, και με ορθόδοξο ήθος να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην προάσπιση της αλήθειας της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας! 

«Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων», επισημαίνουν, οι εν λόγω αγιορείτες, «Αναλάβατε τον καλόν αγώνα της πίστεως», προτρέπουν τους ταγούς του Όρους και συμπληρώνουν, ότι «Εκτιμούμε με πολύ μεγαλύτερη λύπη, ότι η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους τα τελευταία έτη δεν αντιμετωπίζει με σθένος και γενναιότητα ομολογητική τα φαινόμενα της αποστασίας, όπως έπρατταν παλαιότερα οι Αγιορείται πατέρες. Ο Πατριάρχης έχει μετρήσει τις αντιδράσεις μας και επειδή είναι χλιαρές και πολλές φορές ανύπαρκτες, προχωρεί χωρίς εμπόδια στην ένωση με τον αμετανόητο και παραμένοντα στις αιρέσεις του πάπα. Μας εμέτρησε και χάρηκε σφόδρα και κατά την τελευταία επίσκεψή του στο Άγιον Όρος, στο οποίο λες και ήλθε, για να πάρει την συγκατάθεση και ευλογία των Αγιορειτών για όσα είχε σχεδιάσει να πράξει με τον πάπα λίγες ημέρες αργότερα»! Και πιο κάτω «Εμείς οι ταπεινοί ιερομόναχοι και μοναχοί, εξομολογητικά σας αποκαλύπτουμε ότι έχουμε σκανδαλισθεί με την σιωπή και απραξία της πνευματικής ηγεσίας στο Άγιον Όρος, και μαζί με μας και το απανταχού της Ελλάδος και της Οικουμένης ορθόδοξο και φιλομόναχο πλήρωμα. Περιμένουν όλοι να ακούσουν την φωνή του Αγίου Όρους ...πιστεύουμε ...το μόνο, που θα ευφράνει τους Ορθόδοξους και θα καταισχύνει τους κακόδοξους, είναι η διακοπή του μνημόσυνου του Πατριάρχου και των απανταχού συμφωνούντων ή σιωπούντων επισκόπων»! 

Ύμνοι εις την Θεοτόκον - Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης,

Μέ ἁπλᾶ λόγια: Στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀνήκουν ὅσοι ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια· ὅσοι δένἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια, αὐτοί δέν ἀνήκουν στην Ἐκκλησία. Αὐτό ἰσχύει πολύ περισσότερο γιά ὅσους ἐξαπατοῦν τους ἑαυτούς των αὐτοαποκαλούμενοι καί ἀλληλοαποκαλούμενοι ποιμένες καί ἱεροί ἀρχιποιμένες. Γιατί ἔχουμε διδαχθῆ ὅτι ὁ Χριστιανισμός δέν δίνει σημασία στά πρόσωπα, ἀλλά στήν ἀλήθεια καί στήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως.

Ο Καθηγητής Ιωάννης Κορναράκης :

Ἤδη, καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος –ἀκραῖος οἰκουμενιστής– συνέπλευσε μὲ τὸν Πατριάρχη στὰ ἀνοίγματα πρὸς τοὺς οἰκουμενιστικοὺς χώρους. Ἔφερε καὶ αὐτός, πρὶν ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, τὸν Πάπα στὴν Ἀθήνα, καὶ πανηγύρισε τὸ γεγονὸς μὲ φιέστες καὶ ἐκδηλώσεις μειοδοσίας τῆς Ὀρθοδοξίας.
Λίγο πρὶν ἔλθει ὁ Πάπας στὴν Ἀθήνα, καὶ ἀφοῦ εἶχε ὀργανώσει τὰ πάντα γιὰ τὴν ὑποδοχή του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐκάλεσε τέσσερεις ὁμοτίμους καθηγητὲς Πανεπιστημίου –μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸν ὑπογράφοντα τὸ παρόν– γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουν νὰ συντάξει τὰ σχετικὰ κείμενα ποὺ θὰ διάβαζε ἐνώπιον τοῦ Πάπα, οὕτως ὥστε αὐτὰ νὰ ἔχουν ἀκραιφνῶς ὀρθόδοξο χαρακτῆρα. Ὡστόσο, προσωπικῶς διαπίστωσα ὅτι, τὰ συγκεκριμένα κείμενα ἀνεγνώσθησαν ἐνώπιον τοῦ Πάπα χωρὶς τὶς διορθώσεις μας. 

Η Κυριακή της Πεντηκοστής

Γενέθλιος ημέρα  

«Ο πιστεύων εις εμέ, καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού  ρεύσουσιν ύδατος ζώντος»
 
Η Κυριακή της Πεντηκοστής είναι η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας. 

 
Η οικονομία του μυστηρίου της Εκκλησίας είναι «αποκεκρυμμένη από των αιώνων εν τω Θεώ τω τα πάντα κτίσαντι διά Ιησού Χριστού, ίνα γνωρισθή νυν ταις αρχαις και ταις εξουσίαις εν τοις επουρανίοις διά της εκκλησίας η πολυποίκιλος σοφία του Θεού». 

Εδώ βλέπουμε να αποκαλύπτονται πολύ βασικές αλήθειες: α) Η Εκκλησία υπάρχει «προ πάντων των αιώνων» στο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού, β)είναι αποκεκρυμμένη, γιατί ακόμα δεν είχε δημιουργηθεί ο κόσμος και έπρεπε ο Θεός Λόγος να σαρκωθεί εν χρόνω, γ) τα πάντα εκτίσθησαν διά Ιησού Χριστού, που είναι  «εικών του Θεού του αοράτου» και ο τελικός προορισμός της ύπαρξής μας και δ) εγνωρίσθη διά της Εκκλησίας η πολυποίκιλος σοφία του Θεού. 

Σήμερα πραγματοποιείται η μεγάλη υπόσχεση της Καινής διαθήκης, που είναι ο ερχομός του Αγίου Πνεύματος.  Η Παλαιά Διαθήκη ήταν η υπόσχεση για τον ερχομό του Χριστού στον κόσμο.  Μας αποκάλυψε με ανθρώπινο τρόπο την παρουσία του Θεού στον κόσμο.  Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος απεκάλυψε το πλήρωμα του αληθινού και σωσμένου ανθρώπου.

Η Ζωή 

Ο Χριστός χρησιμοποιεί το στοιχείο του νερού για να μας παραπέμψει στη ζωτική ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.  Το  «ύδωρ το ζων, δηλαδή αυτό που χορηγεί τη ζωή στον άνθρωπο, είναι το Άγιο Πνεύμα.  Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του κόσμου «πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος». Το Άγιο Πνεύμα αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόσμο και με την πνοή του ζωοποιεί τα πάντα.  Και στη δημιουργία του ανθρώπου γίνεται αναφορά για «πνοή ζωής», με την οποία ο Θεός ενεφύσησε το Άγιο Πνεύμα στον άνθρωπο.  Χωρίς το Άγιο Πνεύμα ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι αληθινή και ζωντανή ύπαρξη.  Το Άγιο Πνεύμα ανυψώνει τον άνθρωπο από το βιολογικό επίπεδο στο χώρο της ζωής του Θεού.

Η Πεντηκοστή σήμερα 

Ο κόσμος της εποχής μας δεν παρουσιάζεται πρόθυμος να αποδεχθεί τις αλήθειες που μας προσφέρει η εορτή της Πεντηκοστής.  Η σημερινή κοινωνία, δυστυχώς, υιοθετεί αντιπνευματικά στηρίγματα.  Ενθαρρύνει τη διάσπαση της ανθρώπινης φύσης και εγκλωβίζει τον άνθρωπο στο ατομικό εγώ.  Η τραγωδία του σημερινού ανθρώπου είναι ότι πιστεύει πως με τη μοναξιά του αμύνεται και διασώζει την ανθρωπιά του, ενώ στην πραγματικότητα την καταδικάζει και την εξοντώνει. 

Το Άγιο Πνεύμα αποκαθιστά την κοινωνία της αγάπης ανάμεσα στο Θεό και τους ανθρώπους.  Μόνο έτσι διαλύεται η σύγχυση και η διάσπαση (Βαβέλ) και αποκαθίσταται η ενότητα στους ανθρώπους.  Το Άγιο Πνεύμα μας χαρίζει το ζωοποιόν ύδωρ (Άγιο Βάπτισμα) και από αυτό ρέει η χρηστότητα, η καλωσύνη, η αγαθωσύνη, η αγάπη.  Έτσι ζωοποιεί τα ανθρώπινα πρόσωπα το Άγιο Πνεύμα.

Αγαπητοί αδελφοί, ο Κύριος διαλύει τα αβάσταχτα σκοτάδια της ζωής μας, όταν μας διαβεβαιώνει: «Εγώ ειμι το φως του κόσμου». Το φως, που χαρίζει και προάγει τη ζωή, είναι η κοινωνία της χρηστότητας και της αγάπης.  Μας την προσφέρει ο Κύριος με το Άγιο Πνεύμα, που «συγκροτεί όλον τον θεσμό της Εκκλησίας».  Γι’ αυτό και η Εκκλησία είναι «το στερέωμα, η καταφυγή και η σωτηρία μας».

http://www.churchofcyprus.org.cy/article.php?articleID=3303

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Εις την λατρείαν της Εκκλησίας, και κυρίως εις την Ευχαριστίαν, δηλαδή Λειτουργίαν της, ενώνονται τα πάντα: Ο Θεός μετά των ανθρώπων, ο ουρανός με την γην, ο χρόνος και η αιωνιότης, όλα τα επίγεια ζουν δι΄ όλων των επουρανίων, ο άνθρωπος ζη με τον Θεόν και δια του Θεού. Διότι η Εκκλησία είναι ο ουρανός επί της γης, όπου ο Θεός κατέρχεται εις τους ανθρώπους και ο άνθρωπος εισδέχεται και ζη εν τω Θεώ, πράγμα που αποτελεί ακριβώς την Οικονομίαν της σωτηρίας και θεώσεως, θεανθρωποποιήσεως.   Απόδειξις τούτου του γεγονότος είναι όλοι οι Άγιοι της Εκκλησίας του Χριστού, όπως μας το δεικνύουν και τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας. Εις αυτά βλέπομεν πως ο κάθε άγιος της Εκκλησίας, από τους Αποστόλους και Μάρτυρας μέχρι και τους Οσίους και Δικαίους, έχει υφανθή από τας κεχαριτωμένας ευαγγελικάς αρετάς και έχει μεταμορφωθή δι΄ αυτών. Εις κάθε Άγιον είναι παρούσαι ως ενεργοποιοί δυνάμεις όλαι αι αρεταί αρχόμεναι από την πίστιν, διότι εις τας αρετάς συνίσταται ουσιαστικώς η προσωπική του ανθρώπου συνεργασία μετά του σώζοντος ημάς Θεού. Πάντες οι Άγιοι του Θεού ευηρέστησαν τον Θεόν δια των αρετών: «Ιεράρχαι ιεροί, Προφητών ενθέων κατάλογος, και Οσίων οι χοροί, και Γυναικών αγίων ομήγυρις, Θεόν θεραπεύσαντες εναρέτοις πράξεσιν εδοξάσθησαν» (Παρακλητική, ήχ.δ’ Σάββατον πρωϊ, κανών, ωδή α’). «Οι Ιεράρχαι Χριστού, και των Οσίων ο χορός, Προφητών και Δικαίων απάντων ομήγυρις, αρετών ταις ιδέαις αστραπτόμενοι έφθασαν προς ουρανίους σκηνάς» (Παρακλητική ήχ. πλ. β’ Σάββατον πρωϊ, κανών, ωδή α΄). 

Παπουλάκος :

Κι ακόμα μάθετε πως δεν είναι χρειαζούμενο να γίνετε πλούσιοι, γιατί ο πλούτος είναι πράμα περιττό, που πάει να πει πονηρό. Σας λέω ακόμα πως ο πλούτος είναι κρίμα, γιατί με τον ίσιο δρόμο του Χριστού κανένας δεν έγινε πλούσιος. Ή κάποιον αδίκησεν, ή όλους μαζί και για τούτο ο Χριστός λογαριάζει κριματισμένον τον πλούσιον και κλειστή γι΄ αυτόν τη βασιλεία των ουρανών. Μη ζητάτε λοιπόν το κρίμα και την ανομία για να φάτε πλουσιώτερα απ΄ τον διπλανό σας, να πιήτε και να χορτάστε, ή να ντυθήτε πιο πλούσια. Εγώ, ο πιο ανάξιος δούλος του Θεού, που μοιράζω ό,τι κι αν έχω και δεν νιάζουμαι τι θα φάω την μέρα που ξημερώνει, ποτές δε μούλειψε το χρειαζούμενο ψωμί για να ζήσω και το νερό για να ποτιστώ. Κι΄ όταν ο Χριστιανός έχει αυτά τα δυό κι ένα κομμάτι ρούχο για να σκεπάσει τη γύμνια του και να προστατευτεί από το κρύο, το παραπάνω είναι το χάρισμα του σατανά. Χαρήτε λοιπόν τη φτώχεια σας και μην βαρυγγομάτε, γιατί βλάστημο στόμα, βαρειά καρδιά και δίψα για τ΄ αγαθά του κόσμου τούτου, έχουνε μόνο όσοι χάσανε απ΄ τα μάτια τους την εικόνα τουρανού.

H Μετάνοια

Θεοφάνη του εγκλείστου

Τα αμαρτήματά σας είναι μεγάλα και φοβερά. Τίποτε όμως δεν υπερβαίνει την άπειρη ευσπλαχνία του Θεού. Η άφεσις των αμαρτιών δεν δίνεται σύμφωνα με την αξία μας, αλλά σύμφωνα με το έλεος του φιλανθρώπου Θεού. Ο Θεός είναι έτοιμος να συγχωρήσει, όταν υπάρχει ειλικρινής μετάνοια. Αυτό που κάνει ανάξιο τον άνθρωπο να συγχωρηθεί δεν είναι το μέγεθος και το πλήθος των αμαρτιών, αλλά η αμετανοησία του.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ὁ ἅγιος Φιλάρετος Μόσχας σὲ ὁμιλία του στὴν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς λέει:

 «Μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, καί, μὴ ὄντας ὁ ἄνθρωπος σὲ θέση νὰ ἀντέξει τὸ ἄκτιστο φῶς, “ἐκρύβη ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ” καὶ ὁ Θεὸς ἀποτραβήχτηκε ἀπὸ τὸν  ἄνθρωπο, ἀπὸ φόβο μήπως ἐκμηδενίσει τὸν παραβάτη μὲ τὴν ἁγία παρουσία Του. Τότε ἦταν ποὺ Ἐκεῖνος ὄντας Ἕνας σὲ Τρία Πρόσωπα, ἀπὸ ἀνείπωτο ἔλεος πρὸς τὸ ἀποξενωμένο ἄνθρωπο τὸν πλησίασε μὲ διαδοχικὲς ἀποκαλύψεις, ὥστε “ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ  Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”, νὰ μπορέσει νὰ  αὐξηθεῖ καὶ γιὰ ἀκόμη μία φορὰ νὰ ἀνυψώσει τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο… Πρέπει νὰ δοῦμε  τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὄχι μόνο σὰν ἕνα θαῦμα ποὺ δόξασε τὴν Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἀλλὰ σὰν ἕνα γεγονὸς ποὺ συνδέεται οὐσιαστικὰ μὲ τὴν σωτηρία μας».

ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - KANON OF THEOTOKOS

Tοὺς μὲν ὑπακούοντας φωτίζει, τούς δὲ ἀπειθοῦντας παραδίδει τελικῶς σὲ πῦρ

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὴν ὁμιλία του στὴν ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς ἑρμηνεύοντας τὸ γιατί τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐμφανίσθηκε μὲ σχῆμα γλωσσῶν καὶ, μάλιστα, πυρίνων, σημειώνει ὅτι:

«Γιὰ νὰ ἐπιδείξει τὴν συμφυΐα του (τὴν ἴδια φύση) μὲ τὸν Θεόν Λόγον, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος· διότι τίποτε δὲν εἶναι συγγενέστερο ἀπὸ τὴν γλώσσα πρὸς τὸν λόγο. Συγχρόνως δὲ καὶ γιὰ τὴν χάρι τῆς διδασκαλίας· διότι ὁ κατὰ Χριστὸν διδάσκαλος χρειάζεται χαριτωμένη γλώσσα. Γιατί δὲ μὲ πύρινες γλῶσσες; Ὄχι μόνο γιὰ τὸ ὁμοούσιο τοῦ Πνεύματος πρὸς τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ (διότι πῦρ εἶναι ὁ Θεός μας, καὶ μάλιστα πῦρ ποὺ κατατρώει τὴν μοχθηρία), ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν διπλότητα τῆς ἐνέργειας τοῦ κηρύγματος τῶν Ἀποστόλων· διότι μπορεῖ συγχρόνως νὰ εὐεργετεῖ καὶ νὰ τιμωρεῖ, καί, ὅπως τὸ πῦρ ἔχει τὴν ἰδιότητα καὶ νὰ φωτίζει καὶ νὰ φλογίζει, ἔτσι καὶ ὁ λόγος τῆς κατὰ Χριστὸν διδασκαλίας, τοὺς μὲν ὑπακούοντας φωτίζει, τούς δὲ ἀπειθοῦντας παραδίδει τελικῶς σὲ πῦρ».

O «Οίκος» της Πεντηκοστής

Η πλέον αρμόζουσα προσευχή μας προς τον Παράκλητον είναι ο «Οίκος» της Πεντηκοστής, τον οποίον πολλάκις επιβάλλεται να επαναλαμβάνωμεν καθ΄ ημέραν :

 Ταχείαν και σταθεράν δίδου παραμυθίαν τοις δούλοις σου Ιησού, εν τω ακηδιάσαι τα πνεύματα ημών, μη χωρίζου των ψυχών ημών εν θλίψει, μη μακρύνου των φρενών ημών εν περιστάσεσιν, αλλά αεί ημάς πρόφθασον. Έγγισον ημίν, έγγισον ο πανταχού, ώσπερ και τοις Αποστόλοις σου πάντοτε συνής, ούτω και τοις Σε ποθούσιν ένωσον σαυτόν οικτίρμων ίνα συνημμένοι Σοι, υμνώμεν και δοξολογώμεν το πανάγιόν Σου Πνεύμα.

ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΥΧΝΑ βλέπουμε ἔντονη δραστηριότητα σὲ κάποιες ἐνορίες μεγάλων πόλεων καὶ αἰσθανόμαστε χαρὰ γιὰ τὸ ζῆλο τῶν ἐφημερίων. Οἱ ἐνορίτες τοὺς ἐπαινοῦν καὶ μιλοῦν γιὰ τὴν αὐταπάρνησή τους. Τὰ πνευματικὰ ὅμως ἀποτελέσματα δὲν εἶναι ἀνάλογα. Καταβάλλεται πολὺς κόπος, ἀλλὰ ἡ συγκομιδὴ εἶναι λίγη. Εὔκολα διαπιστώνει κάποιος ἔμπειρος περὶ τὰ ἐκκλησιαστικὰ ὅτι κάτι λείπει στοὺς δραστήριους αὐτοὺς κληρικούς.

Οἱ ἐνοριακὲς ἐκδηλώσεις κυρίως ἱκανοποιοῦν τὴ φιλοδοξία τους, γι᾽ αὐτὸ καὶ καταλήγουν στὸ δικό τους ἔπαινο. Εἶναι πάντα κοινωνικοῦ περιεχομένου, γιατὶ μόνο ἔτσι μποροῦν νὰ ἀποσπάσουν τὸ χειροκρότημα. Αὐτὸ τοὺς ἐνδιαφέρει πρωτίστως. Ποτὲ δὲν κάνουν λόγο γιὰ πνευματικὸ ἀγώνα κατὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀπόκτηση ἀρετῶν. Τὸ ἐνοριακό τους ἔργο εἶναι μιὰ κοσμικὴ δραστηριότητα, τὴν ὁποία βλέπουμε καὶ σὲ πολλοὺς φορεῖς, δηλαδὴ δήμους, συλλόγους καὶ ὀργανώσεις. Στὴν Ἐκκλησία ὅμως μιλᾶμε γιὰ ποιμαντικὸ ἔργο, τὸ ὁποῖο ἔχει πνευματικὸ περιεχόμενο καὶ στοχεύει στὸ νὰ ὁδηγήσει τοὺς ἀνθρώπους στὴν κατὰ Χριστὸν ζωή, δηλαδὴ στὴν τήρηση τῶν θείων ἐντολῶν καὶ στὴν ἐν ταπεινώσει ἀφοσίωση στὰ ὅσα ὁ Κύριος ζητεῖ ἀπὸ τοὺς πιστούς.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος μᾶς θυμίζει τὴν ἀναγκαία προϋπόθεση γιὰ τὴν ἐπιτυχία τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου, ποὺ ἀναπτύσσει ἕνας κληρικός. Εἶναι χαρακτηριστικὰ τὰ λόγια του: «Ἐὰν θέλεις νὰ βοηθήσεις τὴν Ἐκκλησία, εἶναι καλύτερα νὰ κοιτάξεις νὰ διορθώσεις τὸν ἑαυτό σου, παρὰ νὰ κοιτᾶς νὰ διορθώσεις τοὺς ἄλλους. Ἂν διορθώσεις τὸν ἑαυτό σου, ἀμέσως διορθώνεται ἕνα κομματάκι τῆς Ἐκκλησίας. Ἐὰν φυσικὰ αὐτὸ τὸ ἔκαναν ὅλοι, ἡ Ἐκκλησία θὰ ἦταν διορθωμένη. Ἀλλὰ σήμερα οἱ ἄνθρωποι ἀσχολοῦνται μὲ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους. Γιατὶ τὸ νὰ ἀσχολεῖσαι μὲ τὸν ἑαυτό σου ἔχει κόπο, ἐνῶ τὸ νὰ ἀσχολεῖσαι μὲ τοὺς ἄλλους εἶναι εὔκολο».

Ἀξιοπρόσεκτα καὶ διαφωτιστικὰ εἶναι κι ἐκεῖνα, ποὺ ἔλεγε σὲ γνωστό του ἱερέα ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης καὶ ἀναφέρονται στὸ κύριο ἔργο τοῦ κληρικοῦ, τὸ ὁποῖο ἔχει ἰδιαίτερη ἀνάγκη ὁ πιστὸς λαὸς καὶ δὲν προσφέρεται πουθενὰ ἀλλοῦ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία: «Ὅταν λειτουργεῖς, νά ᾽χεις ὑπόψη σου ὅτι εἶσαι μεσίτης. Παραλαμβάνεις ἀπὸ τὸν κόσμο πόνο, δάκρυα, ἀσθένειες, παρακλήσεις καὶ τὰ ἀνεβάζεις ἐπάνω στὸ θρόνο τῆς θεότητας. Καὶ μεταφέρεις κατόπιν στὸν κόσμο παρηγοριά, θεραπεία, ὅ,τι ἔχει ἀνάγκη ὁ καθένας. Μεγάλο ἀξίωμα σ᾽ ἔχει ἀξιώσει, παιδί μου, ὁ Θεός. Νὰ τὸ καλλιεργήσεις. Τὸ αὐτὶ τοῦ Θεοῦ εἶναι στὸ στόμα τοῦ ἱερέα».

Ἡ Ἐκκλησία προσφέρει πρωτίστως πνευματικὰ ἀγαθά. Δὲν εἶναι μία φιλανθρωπικὴ ὀργάνωση, ὅπως τόσες ἄλλες, ἀλλὰ εἶναι ἡ κιβωτὸς τῆς σωτηρίας. Μὲ τὸ λόγο της καὶ τὰ ἱερὰ μυστήρια ὁδηγεῖ τοὺς πιστοὺς στὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ, ποὺ τέρμα ἔχει τὸν αἰώνιο παράδεισο. Ἐὰν ἡ δράση της περιορίζεται στὴν παροχὴ ὑλικῶν καὶ πολιτιστικῶν ἀγαθῶν, σημαίνει ὅτι οἱ ἱερεῖς της ἔχουν χάσει τὸν πνευματικό τους προσανατολισμό. Καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ ἀνησυχητικό. Χρειάζεται γνώση καὶ ταπείνωση, γιὰ νὰ μὴ ὑποβαθμίζεται ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας.

"Ορθόδοξος Τύπος"

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, «Οι Άγιοι αναθεματίζουν τον Πάπα και εμείς τον Πάπα τον ευλογούμε»

«Έχουμε στην εποχή μας τις αιρέσεις του Παπισμού και του Προτεσταντισμού και για τις οποίες οι εκκλησιαστικοί μας ηγέτες σιωπούν. Πολύ  μεγάλη αίρεση ο Παπισμός, 21 καινοτομίας έχει: filioque, αλάθητο, πρωτείο του Πάπα, άζυμα, καθαρτήριο πυρ, του κόσμου τις αιρέσεις και πολύ χειρότερη αίρεση ο Προτεσταντισμός. Και εμείς τι κάνουμε απέναντι αυτών των αιρέσεων; 

Εμείς τον Πάπα τον ευλογούμε... 

Τον δεχόμαστε στην Αθήνα, στο Βουκουρέστι, στην Τιφλίδα, στην Κύπρο, τώρα και στη Μόσχα ετοιμάζεται να πάει, στην Κωνσταντινούπολη – «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», «άγιος αδελφός» ο αιρετικός Πάπας, τον οποίο ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός λέει «Τον Πάπα να καταράσθε». Οι Άγιοι καταρώνται, αναθεματίζουν τον Πάπα και οι δικοί μας ηγέτες σήμερα;  Που είναι το αποστολικό και πατερικό τους φρόνημα, που λέει «επιτιμάν αποτόμως τους αιρετικούς».

Τους Προτεστάντες;  Μετέχουμε μαζί τους στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών». Είμαστε και εμείς ένα μικρό κομμάτι αυτού του παγκοσμίου συμβουλίου. Εκκλησίες οι Προτεστάντες! Οι αιρέσεις έγιναν Εκκλησίες, οι αιρετικοί οι βδελυκτοί έγιναν  Εκκλησίες και εμείς είμαστε μαζί με αυτούς και γινόμαστε και εμείς ένα μέρος αυτών των αιρέσεων. 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Η  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ  ΛΑΤΡΕΙΑ.

Ολόκληρος η ζωή της Εκκλησίας είναι μία διαρκής λειτουργία και λατρεία του Θεού και δια τούτο εκάστη ημέρα εν τη Εκκλησία είναι μία εορτή. Διότι εις την Εκκλησίαν λατρεύεται καθημερινώς ο Θεός και εορτάζεται κάθε ημέρα ένας ή περισσότεροι Άγιοι του Θεού, δηλαδή η Εκκλησία ζη και λατρεύει τον Θεόν καθημερινώς «συν πάσι τοις Αγίοις» (Εφ. 3, 18) εξαγιάζουσα τοιουτοτρόπως και όλον τον χρόνον. Ο σημερινός Άγιος μας παραδίδει εις τους αυριανούς και οι αυριανοί εις τους μεθαυριανούς και ούτω καθεξής: Ο κύκλος των Αγίων του έτους δεν έχει τέλος. Εορτάζοντες τα σωτήρια γεγονότα της θεανθρωπίνης Οικονομίας, τας εορτάς δηλαδή και τους Αγίους του Χριστού, ημείς, δια των προσευχών και ύμνων της λατρείας βιούμεν πραγματικώς την χάριν των και τας αρετάς των, κατά το μέτρον της πίστεώς μας. διότι οι Άγιοι του Χριστού έχουν εν εαυτοίς εισδεχθή και ενσαρκώσει την θείαν χάριν και τας θείας αρετάς δια των οποίων σωζόμεθα.  Αι άγιαι αρεταί είναι εκ των αιωνίων αληθειών της πίστεώς μας, είναι αυτά ταύτα τα δόγματα της πίστεώς μας βιούμενα δια της προσευχής και της λατρείας και μεταβαλλόμενα εις ζωήν μας. Η προσευχή και η λατρεία αποτελούν το καταλληλότερον κλίμα δια την ζωήν των χριστιανών και δια την πρόοδόν των εις τας αρετάς. Η προσευχή και γενικώς όλη η εκκλησιαστική λατρεία καταβιβάζει την χάριν του Θεού εις την ελευθερίαν μας, και η χάρις του Θεού εν τη συνεργασία με την ελευθερίαν μας μεταβάλλουν τας δογματικάς και ηθικάς αληθείας της πίστεώς μας εις την ζωήν μας. Εις την συνεργασίαν αυτήν συμμετέχει ολόκληρος η Εκκλησία με όλους τους Αγίους της, και τοιουτοτρόπως ημείς δια της Παναγίας Θεοτόκου και όλων των Αγίων παραδίδομεν εαυτούς και αλλήλους και όλην την ζωήν μας εις Χριστόν τον Θεόν ημών. 

Η επική μάχη του Κιλκίς. Tα χαράματα της 21ης Ιουνίου 1913, ώρα 03:30, η επίθεση προς το Κιλκίς αρχίζει.

Ιστορικό Μάχης

http://www.army.gr/default.php?pname=IstorikoMaxhsKilkis&la=1

Μετά την σύναψη της συνθήκης ειρήνης στο Λονδίνο των Βαλκανικών κρατών με την Τουρκία (17 Μαϊου 1913), ήλθε η ώρα να ξεκαθαρίσουν αυτά τις μεταξύ τους διαφορές για την διανομή των εδαφών που κατείχε στην Βαλκανική η Τουρκία.

Οι απαιτήσεις της Βουλγαρίας την εποχή εκείνη απέβλεπαν στην επέκτασή της σ' ολόκληρη την

Μακεδονία. Η Σερβία και η Βουλγαρία, είχαν συνάψει συμφωνία διανομής των εδαφών, αλλά η Σερβία δεν αναγνώριζε πλέον την συμφωνία αυτή, διότι, ενώ υπολόγιζε ότι στο μερίδιό της θα περιλαμβάνεται και η Αλβανία και έτσι θα αποκτούσε διέξοδο στην Αδριατική, τώρα με την ίδρυση του Αλβανικού κράτους περιορίζονταν τα κέρδη της προς Δυσμάς. Η Βουλγαρία όμως επέμενε να πάρει όλα τα συμφωνηθέντα εδάφη. Οι Σέρβοι ανεγνώριζαν τα δικαιώματα της Ελλάδας για τα εδάφη τα οποία είχε απελευθερώσει ο Ελληνικός Στρατός, η Βουλγαρία όμως επεδίωκε να εκδιώξει την Ελλάδα από τα εδάφη αυτά και να ιδρύσει την μεγάλη Βουλγαρία της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου του 1878.

Η Ελλάδα και η Σερβία την 19η Μαϊου 1913 συνδέονται με αμυντική συμμαχία. Ήδη η Βουλγαρία είχε πάρει απόφαση για αιφνιδιαστική επίθεση κατά του Ελληνικού και Σερβικού Στρατού.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ : Τα Θεοτικά γράμματα και τα΄ άθεα γράμματα.

Στα Λαγκάδια, ο Παπουλάκος μίλησε μέσα στην εκκλησιά, αφού πρώτα ο παπα-Στέφανος έψαλε δοξολογία.   

                                                                                                                                                           –Χριστιανοί, τους είπε. Είμαι αμαρτωλός σαν και σας και κανένας δεν είναι άγιος. Τα κρίματά μας ξεπερνάνε και την άμμο της θάλασσας κι ούτε καν υποψιαζόμαστε κάθε φορά που θα κολαστούμε. Για τούτο ένας δρόμος μας μένει προς σωτηρία: Ο λόγος του Χριστού. Τα Βαγγέλια, οι Ψαλμοί, το Χτοήχι. Σε τούτα τα βιβλία είναι μαζωμένη όλη η σοφία του κόσμου, όλη η αλάθευτη γνώση, κι αυτά μονάχα μπορούν ν΄ αποκριθούν στον άνθρωπο, που ρωτά και που διψά να μάθει. Όξω απ΄ αυτά, γνώση κι αλήθεια δεν υπάρχουν. Να τα μάθετε λοιπόν γράμματα τα παιδιά σας, αλλά να τα μάθετε γράμματα του Θεού κι όχι γράμματα του διαβόλου. Υπάρχουνε δυό λογιώ γράμματα, αδέλφια μου, συνέχισε ο Παπουλάκος. Τα Θεοτικά γράμματα και τα΄ άθεα γράμματα. Ο πατέρας του Έθνους, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μας ορμήνεψε να μαθαίνουμε γράμματα, αλλά μας δίδαξε ν΄ ακονίζουμε το μυαλό μας στο ακόνι του Χριστού. Με τα ίδια ψηφιά που είναι γραμμένα τα δαιμονικά βιβλία, με τα ίδια και πιο μεγάλα κι ευκολοδιάβαστα, είναι γραμμένα και τα΄ αγιοτικά. Γιατί λοιπόν να μη μάθει τα ψηφιά το παιδί στα κιτάπια που φώτισεν ο Κύριος παρά να τα μάθει στις φυλλάδες του διαβόλου; Γιατί, μαζί με τα ψηφιά και τους κανόνες, να μη συνηθίσει το μυαλό του παιδιού και στον τρόπο που πρέπει να συλλογάται ο Χριστιανός; Γιατί πρέπει να μεταλλάξουμε τα ψηφιά σε ζιζάνια, βαλμένα στανικά για να σκανταλίσουν το πνέμα του; Γιατί να μην αρματώσουμε τα παιδιά μας με τα΄ άρματα του Χριστού, αλλά τα φορτώνουμε με τα σύνεργα του διαβόλου; Τ΄ άθεα γράμματα είναι η ρίζα κάθε συφοράς, χριστιανοί μου. Σ΄ αυτά έχουνε θεμελιωθεί όλου του κόσμου οι συμφορές. Αυτά πασχίζουν να σβύσουν από τα μάτια μας την άγια όψη του Χριστού μας κι αυτά μας μαθαίνουμε πως χρεία μας είναι το μίσος κι ο φτόνος κι όχι η αγάπη κι η ελεημοσύνη. Μιλιούνα άνθρωποι πλανήθηκαν απ΄ αυτή την ξεγελάστρα μάθηση, κι ακουμπήσαν απάνω της για να κοιμηθούν ξέγνοιαστοι. Δεν το κατάφεραν όμως. Τους ξύπνησαν τα ουρλιάσματα του πολέμου και του αφανισμού. Το τέλος, και το δικό τους και των παιδιών τους και των παιδιών των παιδιών τους, στάθηκε πιο φοβερό. Τέτοια γνώση είναι καρπός της περηφάνειας, που είναι το πιο θανάσιμο κρίμα, είναι το ψήλωμα του νου, είναι κατάρα Θεού, που στέλνει ολόϊσα στην κόλαση και θα μεταλλάξει και τούτη τη γης σε κόλαση. Το ίδιο κρίμα που σκότωσε τον Αδάμ και την Εύα, το ίδιο φουντώνει, σαν φαρμακερή σπορά, σ΄ όλους τους καιρούς και σ΄ όλους τους τόπους. Το ίδιο φίδι σέρνεται στα πόδια μας, οι ίδιες γητειές θαμπώνουν το φως μας, τα ίδια λόγια ξεσηκώνουν το νου μας και κοιμίζουν την ψυχή μας. Αυτά τα άθεα γράμματα πάνε να ξεράνουνε και το δέντρο της λευτεριάς, που πότισαν με το αίμα τους οι ήρωες του γένους.

Τ΄ άθεα γράμματα παραμέρισαν τους άγιους και τους αγωνιστές και βάλανε στο κεφάλι του έθνους ξένους κι άπιστους γραμματισμένους, που πάνε να νοθέψουνε τη ζωή μας. Τ΄ άθεα γράμματα κόψανε το δρόμο του έθνους και τα΄ αμποδάνε να χαρεί τη λευτεριά του. Είναι ντροπή μας, ένα γένος που με το αίμα του πύργωσε τη λευτεριά του, που πορπάτησε τη δύσκολη ανηφοριά, να παραδεχτεί πως δε μπορεί να πορπατήσει στον ίσιο δρόμο άμα ειρήνεψε κι ότι δεν ξέρουμε μεις να συγυρίσουμε το σπίτι, που με το αίμα μας λευτερώσαμε, αλλά ξέρουν να το συγυρίσουν εκείνοι που δεν πολέμησαν, εκείνοι που δεν πίστεψαν στον αγώνα, εκείνοι που πάνε να μας αποκόψουνε από το Χριστό, και πασχίζουνε να μας ρίξουνε στη σκλαβιά άλλων αφεντάδων, πούναι πιο δαιμονισμένοι από τους Τούρκους. Γιατί και κείνα που σεβάστηκεν ο Τούρκος, τ΄ άθεα γράμματα τα πετάνε και πάνε να τα ξερριζώσουνε. Αφανίζουνε μοναστήρια, πομπεύουνε τους καλογέρους και τις καλόγριες, κλέβουνε τ΄ άγια δισκοπότηρα και τα πουλάνε γι΄ ασήμι που θα στολίσει τις βρωμογυναίκες. Αρπάζουνε τ΄ άγια των αγίων και τα βάζουνε κάτω από τα πόδια της εξουσίας τους, που τα ορίζει κατά τα νιτερέσια της. Τ΄ άθεα γράμματα υφαίνουνε το σάβανο του γένους. Αυτά λοιπόν τα γράμματα θα μάθουμε στα παιδιά μας;  Κι΄ αν ακόμα συναχτούν όλοι οι άθεοι γραμματισμένοι και στιφτούνε σαν το λεμόνι, δε θα πετύχουν να γράψουν μιάν αράδα που ν΄ αξίζει μια γραμμή απ΄ τα βαγγέλια. Αλλά τι λέω μιάν αράδα; Ούτε μια λέξη που να μοιάζει με μια του Θεοτικού αυτού βιβλίου. Γιατί κάθε τι εκεί μέσα είναι λόγος Κυρίου, είναι σοφία ορθή και τα όσα λέει το χτίσμα δε γίνεται να φτάσουν το λόγο του Πλάστη. Αντίς να μαθαίνουμε στα παιδιά μας απ΄ τ΄ άγια συναξάρια το πώς ζήσανε οι άγιοι της Χριστιανοσύνης και το πώς μαρτυρήσανε για την αγάπη του Χριστού, τους μαθαίνουμε την ιστορία του κολασμένου κόσμου. Γιατί δυο λογιώ είναι και οι ιστορίες. Είναι η αγιασμένη και η κολασμάνη ιστορία. Αδιάκοπα φανερώνουμε την κολασμένη εικόνα του κόσμου και σιγά-σιγά καταφέραμε να πιστέψουμε πως η εικόνα αυτή είναι η γνήσια εικόνα του ανθρώπου και πως όξω απ΄ αυτήν άλλη ζωή δεν εστάθη. Όλα τούτα είναι άτιμα ψέματα, είναι τα ζιζάνια που σπέρνουνε στον αγρό του Κυρίου τ΄ άθεα γράμματα. Μας μιλάνε για τους αρχαίους, κι εγώ ο ταπεινός κι αγράμματος κήρυκας του λόγου του Χριστού μας, σας λέω πως κανένας αρχαίος δεν ξεπερνά σε παληκαριά, σε μεγαλείο και σε δόξα τον Άγιο Κοσμά, τους μάρτυρες και τους μεγάλους ασκητάδες. Γιατί αν εκείνοι πεθάνανε για μια πατρίδα, ο Άγιος Κοσμάς μαρτύρησε για μιάν Ελλάδα του Χριστού κι όχι για μιάν Ελλάδα δουλωμένη στον αντίχριστο. Διώξτε απ΄ το χωριό σας τ΄ άθεα γράμματα. Σφαλίστε το στόμα τ΄ αντίχριστου και σπρώξτε τα παιδιά σας στη μάθηση του λόγου του Θεού. Μάθετέ τους τ΄ αγιωτικά γράμματα για να δει ο τόπος την αληθινή προκοπή και να χαρεί τη λευτεριά του. Διαφορετικά μαύρες μέρες θα ξημερώσουνε και δρολάπια κι αρρώστειες και συφορές και το χυμένο αίμα θα βάψει πάλι τις πολιτείες και τα χωριά, τα βουνά και τους κάμπους και τα πέλαγα…

Ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ 2819

Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα περί Εγκυκλίου της Εκκλησίας σχετικά με τη δωρεά οργάνων, θα θέλαμε να ενημερώσουμε τους πιστούς Χριστιανούς, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη για τα εξής:

1. Η Εγκύκλιος 2819 «Περί της δωρεάς οργάνων σώματος» αποτελεί εγκύκλιο της ΔΙΣ (Διαρκούς Ιεράς Συνόδου) και όχι έγκυρη απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Για να είναι κάποια απόφαση έγκυρη, ισχυρά και εφαρμοστέα, θα πρέπει να έχει επικυρωθεί από το σύνολο της Ιεραρχίας, τουτέστιν άπαντες τους 82 Μητροπολίτες. Αυτό δεν ισχύει για την Εγκύκλιο 2819, η οποία φέρει υπογραφές μόνο των τότε μελών της ΔΙΣ.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more