Ἕτοιμος νὰ «παντρέψη» ὁμοφυλοφίλους ὁ Δήμαρχος Θεσ/νίκης!

Ο κηρυγμένος  χριστιανομάχος δήμαρχος τῆς Θεσσαλονίκης κ.Γ. Μπουτάρης «ξεσάλωσε»  καὶ πάλι, προκαλώντας μὲ τὶς δηλώσεις του, τὸν πιστὸ λαὸ τῆς συμπρωτεύουσας καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλ λάδος, ἀνάγοντας τὴ διοργάνωση καὶ διεξαγωγὴ τοῦ «Gay Pride parade»  σὲ «κοσμοϊστορικὸ γεγο νὸς» γιὰ τὴ Θεσσαλονίκη! Πρόκειται γιὰ τὸν καθιερωμένο πλέον, κατ᾽ ἔτος, αἴσχιστο θεσμὸ τῆς παρέλασης ὁμοφυλοφίλων στοὺς δρόμους τῆς συμπρωτεύουσας, τὸν ὁποῖο ὑποστηρίζει μὲ φανατισμὸ ὁ ἐκκεντρι κὸς δήμαρχος. «Σχολιάζοντας τὴν διεξαγωγὴ τοῦ Gay Pride στὴν συμπρωτεύουσα, εἶπε πὼς δὲν θὰ εἶχε   κανένα πρόβλημα νὰ παντρέψει ἕνα ζευγάρι ὁμοφυλοφίλων. Γιὰ ἄλλη μία φορὰ ὁ δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης ἀναφέρθηκε σὲ συνέντευξή του στὶς ἀπόψεις του γιὰ τοὺς γκέϊ καὶ τὶς ἀντιδράσεις, ποὺ αὐτὲς προκαλοῦν. Στὴ συνέντευξη, ποὺ δόθηκε στὸ ραδιοσταθμὸ Palmos 965, ὁ κ. Μπουτάρης ἀνέφερε ὅτι ἡ διοργάνωση Gay Pride Parade στὴ Θεσσαλονίκη ἀποτελεῖ τιμὴ γιὰ τὴν πόλη, ἀλλὰ καὶ ἔνεση γιὰ τὸν τουρισμό, καθὼς “θὰ μαζευτοῦν 5.000 gay καὶ λεσβίες”, ὅπως ἀνέφερε ὁ δήμαρχος. Ἐπιπλέον δήλωσε ὅτι θὰ πάντρευε ἕνα gay ζευγάρι, ἂν αὐτὸ ἐπιτραπεῖ  ἀπὸ τὴ νομοθεσία ἀλλὰ καὶ ἐπίσης ὅτι συμφωνεῖ στὸ νὰ υἱοθετηθοῦν παιδιὰ ἀπὸ gay ζευγάρια»! Κατὰ τὸν κ. Μπουτάρη, εἶναι τιμὴ γιὰ τὴν ἁγιοτόκο καὶ ἡρωοτόκο Θεσσαλονίκη, ἡ μάζωξη σὲ αὐτή, τῶν ἀπὸ ὅπου γῆς ὁμοφυλοφίλων! Πρωτόγνωρα καὶ ἐφιαλτικὰ σημεῖα τῶν καιρῶν!

Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Όταν η ψυχή ανατείνει το νου προς το Θεό, δεν μπορεί πλέον να απατηθεί από την εξωτερική όψη των πραγμάτων, αλλά, αφού τα παραβλέψει όλα, φαντάζεται εκείνα που δεν βλέπονται με τα σωματικά μάτια, με μεγαλύτερη ακρίβεια από αυτά που βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας, γιατί εκείνα μένουν αμετάβλητα, είναι μόνιμα και σταθερά και ακίνητα.

Γιατί τέτοια είναι τα μάτια της ψυχής. Προς τη θέα εκείνων προσβλέπουν συνεχώς και καταυγαζόμενα από τις μαρμαρυγές της αντίπερα όχθης, όλα τα αγαθά της παρούσης ζωής τα βλέπουν σαν σκιά και σαν όνειρο, τα περιφρονούν και δεν απατώνται, ούτε είναι δυνατόν να παραλογισθούν και εκτιμήσουν διαφορετικά τα πράγματα, αλλά κι αν δουν πλούτο αμέσως τον περιγελούν, … κι αν αντικρύσουν σωματική ομορφιά πάλι δεν προσκολλώνται σ’ αυτή, γιατί σκέπτονται το πρόσκαιρο και το ευμετάβλητο, … κι αν δουν κάποιον να περιβάλλεται από δόξα ακόμη και από εξουσία, κι αν τον δουν να έχει ανέβει στην κορυφή των αξιωμάτων και να απολαμβάνει κάθε ευτυχία κι αυτόν τον παραβλέπουν, σαν να μην έχει τίποτα σταθερό ούτε μόνιμο.

Χριστός Ανέστη- PASCHA - the Sunday of the Resurrection - Hymns

Η δολοφονία του Οδυσσέα Ανδρούτσου

http://ierosnaosagandreou.blogspot.ca/2013/06/blog-post_6.html

ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Δημήτρη Φωτιάδη

     ΟΤΑΝ φέρανε τον Αντρούτσο στην Αθήνα, τον κλείσανε στο φράγκικο πύργο της Ακρόπολης, την Κούλια όπως τη λέγανε ^{[Βρισκόταν στην είσοδο της Ακρόπολης και τη γκρέμισαν το 1878]}, βάζοντάς του βαριά σίδερα στα χέρια και στα πόδια. Για δεσμοφύλακα είχε τον παλιό του οχτρό, τον φοβερό Παπακώστα. Ο Pecchio, που επισκέφτηκε εκείνες τις μέρες την Αθήνα κ' έμαθε πως μέσα στον πύργο βρισκόταν φυλακι­σμένος ο Οδυσσέας, γυρεύει να τον δει, μα δεν του δίνουν την άδεια.

Στ' αναμεταξύ ο Γκούρας, παρ' όλα όσα τούλεγε ο Τριανταφυλλίνας, ο άλλος μεγάλος οχτρός του Ανδρούτσου, δίσταζε να τον σκοτώσει. Τον στέλνει, λοιπόν, στ' Ανάπλι για να πάρει την τελική απόφαση της κυβέρνησης. Γυρίζει έπειτα από λίγο στο στρατόπεδο, που βρισκόταν κά­που όξω από την Αράχωβα, φέρνοντας ένα γράμμα του Κωλέτη προς τον Γκούρα, όπου σ' αυτό ο παλιός γιατρός τού Αλήπασα τούγραφε να κά­νει ό,τι θα τού πει ο Τριανταφυλλίνας.

Αφού κάθησαν κάτω από μια ελιά και τα κουβέντιασαν, ο Γκούρας δεν φωνάζει το γραμματικό του, μα γράφει ο ίδιος, με τα λιγοστά γράμ­ματα που ήξερε, δυο λόγια σ' ένα χαρτί για τον Μαμούρη, που τον είχε αφήσει φρούραρχο στο κάστρο της Αθήνας. Το διπλώνει και γυρεύει να το σφραγίσει με βουλοκέρι, μα όπως φύσαγε δεν τα καταφέρνει και το δίνει στο Γεωργαντά να πάει σε κάποιο απάγγειο μέρος να το βουλώσει.  Αυτός, που υποψιάστηκε, μπαίνει σ' ένα ξωκκλήσι που είταν παρακεί και πριν το σφραγίσει το ξεδιπλώνει και ρίχνει μια γρήγορη ματιά. Ο Γκούρας πρόσταζε, με τόση μυστικότητα τον Μαμούρη, «να πουλήσει το λάδι γιατί η τιμή του θα πέσει». Κι ο Γεωργαντάς μπαίνει με μιας στο συνθηματικό νόημα τούτης της παραγγελίας και γράφει: «. . .Με συντριβήν της καρδίας μου είδα τα τεκταινόμενα και τον χαϊμόν του Οδυσσέως». ^{[Αθηναϊκών Αρχείον «Ανάμνησις Α. Γεωργαντά», σ. 266].}

Παίρνει το σφραγισμένο γράμμα για το «λάδι» ο Τριανταφυλλίνας και φεύγει αμέσως για την Αθήνα. Έπειτα από δυο - τρεις μέρες, τη νύχτα στις 4 με 5 του Ιούνη, ο Μαμούρης, ο Τριανταφυλλίνας κι ο Παπακώστας πνίξανε τον Αντρούτσο μέσα στη φυλακή του. Ο μοναδικός μάρ­τυρας της κολασμένης τούτης πράξης, ο Κωνσταντίνος Καλατζής, ανι­στόρησε, γέρος πια, όλα τα καθέκαστα στο δικηγόρο Σπ. Φόρτη κι αυτός, έπειτα από χρόνια, στις 25 του Δεκέμβρη 1898, δημοσίεψε τούτη δω τη δραματική αφήγηση στους «Καιρούς» :

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΟΧΙ ΣΤΟ GAY PRIDE

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σεβαστοί συμπολίτες μας,

Ὁ Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Ἰ. Μπουτάρης, ἐπιμένει μέχρι καί σήμερα στήν πραγματοποίηση τοῦ gay pride festival. 

Ἀγνοεῖ τόν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης καί τό σεπτό ἱερατεῖο.

Ἀγνοεῖ τούς 20.000 ὀρθόδοξους ἀκομμάτιστους Θεσσαλονικεῖς καί τόν εὐσεβή λαό οἱ ὁποῖοι, σεβόμενοι τόν Πανάγιο Θεό καί τό θέλημά Του, ἀντιτάχθηκαν ἐνυπόγραφα στήν ἀπόφασή του αὐτή. 

Ἀγνοεῖ καί προχωρεῖ στήν διοργάνωση τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς  "ἑορτῆς"- καρναβαλιοῦ μέ ἀποκορύφωμα τήν παρέλαση "Ὑπερηφάνειας"  καί μέ παρελαύνοντες, κατά κύριο λόγο, πολίτες ἄλλων χωρῶν καί ἄλλων πόλεων.

Ἡ προκλητική καταφρόνηση ὅλων τῶν ἀνωτέρω καθώς καί τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν ὀρθοδόξων Θεσσαλονικέων πού ἀντιτίθενται στό φεστιβάλ καί στή διαφημιστική (διά παρελάσεως) προώθηση τῆς διαφθορᾶς, εἶναι μιά πράξη κατ’ ἀρχήν ἀντίθετη στό θέλημα τοῦ Παναγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ· τοῦ Θεοῦ στόν Ὁποῖο ὁ κ. Δήμαρχος διατείνεται ὅτι «πιστεύει βαθειά».

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.

Μελέτημα  19^ον.

1. Μερικοί επαναπαύονται, ότι έχουν τόση Χάρη Θεού μέσα τους, ώστε να μπορούν να συγκρατούν τον εαυτόν τους και να μη τους νικά η αμαρτία που κατοικεί μέσα τους. Κι΄ έτσι συμβαίνει, τώρα να έχουν προσευχή νηφάλια και ανάπαυση, έπειτα να ενεργούνται από ακάθαρτους λογισμούς και να δελεάζονται από την αμαρτία, ενώ έχουν μέσα τους τη Θ. Χάρη. Έτσι οι επιπόλαιοι, όταν έννοιωσαν μέσα τους την ενέργεια της Θείας Χάριτος, νόμισαν ότι ελευθερώθηκαν για πάντα από την αμαρτία, ενώ οι διακριτικοί και νουνεχείς δεν θ΄ αργήθούν ότι, και όταν κατοικεί μέσα τους η Χάρη του Θεού και πάλι ταράζονται από αισχρούς και άτοπους λογισμούς.                                                                                                                                                                   2. Όπως είναι αδύνατο χωρίς μάτια ή γλώσσα, αυτιά και πόδια, να βλέπει κανείς ή να μιλάει, ή ν΄  ακούει ή να περπατάει, έτσι επίσης είναι αδύνατο χωρίς το Θεό και τη Θεϊκή ενέργεια να γίνει κανείς κοινωνός των Θείων μυστηρίων και να γνωρίσει τη σοφία του Θεού ή ν΄ αποκτήσει τον πλούτο του Αγίου Πνεύματος. Έτσι οι δούλοι του Θεού καταρτίζονται συνεχώς με τη Θεϊκή γνώση και με τη Χάρη του Θεού.                                                                                                                                         
3. Καταλήγοντας λέω ότι και αυτοί ακόμη οι Απόστολοι, που ήσαν γεμάτοι από τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, δεν ήσαν ολότελα απαλλαγμένοι από φροντίδες. Αλλά μαζί με την αγαλλίαση και την ανέκφραστη χαρά είχαν και κάποιο φόβο. Γιατί ο Κύριος και από τους τελείους ακόμη ζητεί να είναι το θέλημα της ψυχής στην υπηρεσία του Αγίου Πνεύματος, ώστε να συμβαδίζουν και τα δύο. «Μη σβήνετε την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος» (Απ. Παύλος). Το να μιλάει κανείς για την απάθεια και την τελειότητα είναι εύκολο. Δύσκολο όμως είναι το να μάθει με την πείρα και αληθινά πως κατορθώνεται η τελειότητα.                                                                                                                                                                             4. Όσοι λένε πνευματικά λόγια χωρίς να τα γεύονται, τους παρομοιάζω με άνθρωπο που, ενώ δεν έχει φάει ποτέ μέλι, προσπαθεί να δώσει στους άλλους να εννοήσουν τι είδους είναι η γλυκύτητά του. Τέτοιοι είναι πράγματι όσοι δεν δοκίμασαν στην πράξη και μ΄ εσωτερική πληροφορία τα σχετικά με την τελειότητα και τον αγιασμό και την απάθεια και θέλουν να μιλούν γι΄ αυτά στους άλλους. Κινδυνεύει δηλαδή κάπως ο Χριστιανισμός λίγο-λίγο να ξεφύγει από τον γεμάτο χαρά κι΄ ευφροσύνη δρόμο του και να πέσει στην έρημο της αθεϊας. Είναι δηλαδή ο Χριστιανισμός, σαν να δώσει κανείς σ΄ ένα διψασμένο ένα γλυκό ποτό και να τον κάνει,--όχι μόνο από τη δίψα, αλλά και από την ηδονή του ποτού—να το επιθυμεί πιο άπληστα!... Αυτά όμως δεν νοούνται μόνο με λόγια χωρίς πείρα, αλλά επιτελούνται με τη νοερή και μυστική εργασία του Αγίου Πνεύματος και έτσι λέγονται. Έτσι ο Χριστιανισμός είναι σαν φαγητό και ποτό, που, όσο περισσότερο τον γεύεται κανείς, τόσο ανάβει και η επιθυμία του και δεν τον χορταίνει!

Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Εκείνος που γνωρίζει τη διδασκαλία της Αγ. Γραφής, καθώς πρέπει να τη γνωρίζει, δεν σκανδαλίζεται για κανένα από όσα συμβαίνουν, αλλά υπομένει τα πάντα με γενναιότητα, γιατί άλλα μεν τα εμπιστεύεται στην πίστη και στο ακατάληπτο της θείας οικονομίας, άλλων δε γνωρίζει τις αιτίες και βρίσκει ανάλογα παραδείγματα μέσα στις διηγήσεις της Αγ. Γραφής. Καθόσον και το να μην περιεργάζεται κανείς τα πάντα και το να μην θέλει να μάθει τα πάντα, είναι μεγάλη απόδειξη σοφίας. Και αν θέλετε, θα αναφερθώ σε συγκεκριμένο παράδειγμα• ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα ποτάμι, μάλλον ότι υπάρχουν πολλά ποτάμια• … δεν έχουν όλα το ίδιο βάθος, αλλά άλλα είναι ρηχά και άλλα βαθιά, όπου μπορεί να πνιγεί εκείνος που αγνοεί το βάθος τους• …εκείνος λοιπόν που θέλει να περάσει από κάθε μέρος του ποταμού ριψοκινδυνεύοντας, αυτός δεν γνωρίζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ποταμών και θα κινδυνέψει πολλές φορές, γιατί τόλμησε ριψοκινδυνεύοντας να περάσει το βαθύ μέρος με την ίδια ευκολία που περνούσε το ρήχο.
Προκειμένου για τον Θεό, εκείνος που θέλει να γνωρίζει όλες τις βουλές Του και ερευνά τα πάντα με θράσος, αυτός ιδιαίτερα είναι εκείνος που δεν γνωρίζει τι είναι Θεός. Αλλά στους μεν ποταμούς οι περισσότερες διαβάσεις είναι ασφαλείς, λίγα είναι τα μέρη που έχουν βάθος και στα οποία παρατηρείται δίνη. Προκειμένου όμως για το Θεό, το μεγαλύτερο μέρος των ιδιοτήτων Του είναι απόκρυφο και γι’ αυτό δεν είναι δυνατόν να εξιχνιάσουμε τις ενέργειές Του. Γιατί λοιπόν σπεύδεις να καταποντίσεις σώνει και καλά τον εαυτό σου;

Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου

ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός, ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965), ήταν πολύ ενάρετος, πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. 
Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. 
Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για νά τον πνίξει, επειδή, όπως του είπε, καιγόταν από τις προσευχές του. 
Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: 
Κακέ διάβολε, γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού; 
Ο διάβολος, κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή, έγινε άφαντος. 
Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις, επειδή... χτύπησε το διάβολο ! 
Περίμενε με αγωνία πότε νά φωτίσει, για νά πάει στον πνευματικό του νά εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. 
Πραγματικά, μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του), όπου ήταν ο πνευματικός του, και εξομολογήθηκε. 
Ό πνευματικός μου όμως ήταν πολύ "συγκαταβατικός", διηγιόταν αργότερα ο γέροντας, "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα, αλλά μου είπε νά κοινωνήσω. 
Εγώ, από τη χαρά μου, όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι, και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. 
Όταν ο παπάς έβαζε την άγία λαβίδα ατό στόμα μου, είδα την άγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! 
και τη μασούσα για νά την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση, πού δεν μπορούσα νά την αντέξω. 
Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα, και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. 
Έφυγα γρήγορα για νά μη με δουν οι πατέρες, και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου".

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού, η θεία Ευχαριστία είναι επίσης Σώμα Χριστού, δια τούτο η Εκκλησία και η θεία Ευχαριστία ταυτίζονται, και αλληλοπεριχωρούνται: Η Εκκλησία εν τη Ευχαριστία και η Ευχαριστία εν τη Εκκλησία. Όπου δεν είναι ο Θεάνθρωπος εκεί δεν υπάρχει η Εκκλησία, όπου δε δεν υπάρχει η Εκκλησία εκεί ούτε υπάρχει και η Ευχαριστία. Έξω από την ταυτότητα αυτή, δηλαδή της Εκκλησίας και της Ευχαριστίας, είναι η αίρεσις, η ψευδοεκκλησία και αντιεκκλησία. Ως Σώμα του Χριστού η Εκκλησία υπάρχει μόνον εν τη θεία Ευχαριστία και η θεία Ευχαριστία ως το σώμα και το αίμα του Χριστού υπάρχει μόνον εν τω σώματι της Εκκλησίας του Χριστού. Η Εκκλησία δια της θείας Ευχαριστίας είναι καθολική ενότης και ένωσις του Χριστού μετά των πιστών, και των πιστών μετά του Χριστού και μετ΄ αλλήλων. Εν τη θεία Ευχαριστία η Εκκλησία φανερώνεται ως το εν Σώμα του Χριστού, διότι όλοι οι πιστοί που κοινωνούν του σώματος και του αίματος του Χριστού αποτελούν εν σώμα, το Σώμα του Χριστού. «Ότι εις άρτος, εν σώμα οι πολλοί εσμέν, οι γαρ πάντες εκ του ενός άρτου μεταλαμβάνομεν (Α΄ Κορ. 10, 16-17). Ο «εις άρτος» ούτος είναι ο Χριστός, και το εκ των πολλών «εν σώμα» είναι το σώμα του Θεανθρώπου Χριστού. Και εις την Ευχαριστίαν και εις την Εκκλησίαν ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι εις, και επίσης είναι «τα πάντα εν πάσι» (Κολ. 3, 11).

Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς--Ανακοίνωσις

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 6^ῃ  Ἰουνίου 2013

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ κυρία Ἐλέν Μαντρού, σοσιαλίστρια δήμαρχος τοῦ Μονπελιέ τῆς Γαλλίας στίς 29/5/2013 κατά τήν τελετή πολιτικοῦ «γάμου» δύο ὁμοφυλοφίλων γάλλων διεκήρυξε: «... ἡ δική σας ἱστορία συναντιέται σήμερα μέ τήν ἱστορία τῆς χώρας μας... ζοῦμε μιά ἱστορική στιγμή -ἱστορική γιά τή χώρα καί τήν δημοκρατία μας- ...». Ὁ πρόσφατα ψηφισμένος νόμος ἀπό τό σοσιαλιστικό κόμμα τοῦ προέδρου Ὀλάντ γιά τήν κατοχύρωση τοῦ «γάμου» μεταξύ ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου καί τήν παροχή δυνατότητος υἱοθεσίας στή Γαλλική Ἐθνοσυνέλευση πού κατά τίς δημοσκοπήσεις ἐπικροτεῖται ἀπό τό 53% τῶν Γάλλων πολιτῶν, παρουσιάζεται «ὡς ἔκφραση ἀποδοχῆς τῆς διαφορετικότητος, ὡς κατάκτηση τῆς δημοκρατίας καί ὡς σεβασμός τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί ἀσφαλῶς ὡς πρόοδος τῆς συγχρόνου κοινωνίας» πού ἔχει ὡς πρόταγμα «τήν αὐτοδιάθεση καί τόν αὐτοπροσδιορισμό σέ ὅλες τίς ἐκφάνσεις τοῦ βίου». Ἐνδεικτικό αὐτῆς τῆς ἀντιλήψεως εἶναι καί τά προτεινόμενα νομοσχέδια τῶν ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ καί τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ πού ἀποπειρῶνται νά θεσμοθετήσουν καί νά ἀποδεχθοῦν νομικά ἕτερο «σεξουαλικό προσανατολισμό» στό ἀνθρώπινο πρόσωπο ἐκτός τοῦ κατά φύσι συγκεκριμένου καί ὀντολογικά προσδιοριζομένου.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Οpa! Assumption Greek Orthodox Church in Danbury, Conn. USA.

Tina Delasos, of Brookfield, handles a tray of fresh-baked baklava in preparation for the festival, The Greek Experience, at the Assumption Greek Orthodox Church in Danbury, Conn. on Tuesday, June 4, 2013. The festival runs Friday through Sunday and will have traditional Greek food, Greek dancing, raffles, games and other activities.


• 

Pascha , Anastasi Hymn - Ode 8 in Greek

Οικουμενιστικό Θέατρο

Η από τον Χριστόν απορρέουσα ζωοποιός Θεολογία ουδέποτε παλαιούται.

Το ασκίαστον και άφθαρτον μεγαλείον των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, συνίσταται εις την δι’ όλους τους αιώνας ισχύουσαν πνευματέμφορον διδασκαλίαν των. «Ο Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας». Η από τον Χριστόν απορρέουσα ζωοποιός Θεολογία ουδέποτε παλαιούται. Ο καταρράκτης της χάριτος δεν σταματά ούτε αλλάσσει ουσίαν. Η αξία των αγίων Πατέρων οφείλεται εις το ότι κατέστησαν εαυτούς δεκτικά δοχεία της χάριτος. Δεν παρέμειναν εις την φυσικήν κατάστασιν, δεν διηκόνησαν τον ορθόν λόγον. Εξηγίασαν την φύσιν, ανήλθον εις το υπέρ φύσιν και μετέσχον του υπερλόγου θείου κόσμου. Εντεύθεν εδίδαξαν τον λόγον της αληθείας. Εκαθάρθησαν, εφωτίσθησαν, ηγιάσθησαν. Δεν ανεζήτησαν την αλήθειαν από τον εαυτόν των, δεν ενεπιστεύθησαν εις τα πλάσματα της διανοίας των. Ανεζήτησαν τον Θεόν δια προσευχής και ταπεινώσεως κατόπιν αγνισμού από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος. Και ο υπέρ φύσιν και υπέρ λόγον Θεός απεκαλύφθη εις αυτούς δι’ ελλάμψεως ακτίστου. Και εθεολόγησαν. Και από το ΕΝ Άγιον πνεύμα ήντλησαν τας αυτάς αληθείας δια την οικοδομήν της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Ούτως εξηγείται η θαυμαστή ενότης, ήτις διακρίνει την Πατερικήν διδασκαλίαν. Πάντες οι άγιοι Πατέρες ηκολούθησαν την οδόν της καθάρσεως, της ελλάμψεως και της μυστικής ενώσεως με τον Χριστόν.

Οι οικουμενισταί είναι ψευδοχριστιανοί, «πλανώντες και πλανώμενοι»

Ο δαίμων της υπερηφανείας έχη φθείρει τα νοήματα  των «ορθοδόξων» Οικουμενιστών, και ούτε γνωρίζουν τι λέγουν ή «περί τίνων διαβεβαιούνται», τούτο δεν σημαίνει ότι η Αγία Εκκλησία μας οφείλει να παρακολουθήση την έξαλλον και πεπλανημένην πορείαν των. Aλλοίμονον, αν η δογματική, ηθική και πνευματική διδασκαλία της Εκκλησίας δεν έχει αιώνιον κύρος. Τότε δεν θα είχομεν Εκκλησίαν με τον αιώνιον Χριστόν ως Κεφαλήν, αλλά ομάδας παρανοϊκάς. Οι οικουμενισταί που νομίζουν ότι οι καιροί μας επιβάλλουν αλλαγήν εις την δογματικήν, ηθικήν και πνευματικήν διδασκαλίαν των αγίων Πατέρων, είναι ψευδοχριστιανοί, «πλανώντες και πλανώμενοι», αξιολύπητα όντα, δουλεύοντα εις τον δαίμονα της οιήσεως. Εστερημένοι της αισθήσεως, της «νικησάσης τον κόσμον πίστεως», έχουν θορυβηθή από τα εκπληκτικά έργα των υιών των ανθρώπων και αρχίζουν να εντρέπωνται δια τα «παλαιά», που διδάσκουν οι Πατέρες. Εντεύθεν, εμφανίζονται ελευθερίως σκεπτόμενοι και ζώντες και προσαρμοζόμενοι εις τας αμαρτωλάς ιδιοτροπίας του κόσμου, που ζητεί «αγάπην» και «ένωσιν» των ανθρώπων και κάμνει το ευαγγέλιον του αιωνίου Θεού υπόθεσιν λογοτεχνίας και προσωπικών μωριών.

Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.

Μελέτημα  18^ον.

1. Ας προστρέξουμε με προθυμία στο Δεσπότη Χριστό που μας καλεί και, ανοίγοντας σ΄ Αυτόν τις καρδιές μας, ας μη απελπιζόμαστε για τη σωτηρία μας. Ο εχθρός της ψυχής μας, θυμίζοντάς μας περασμένες αμαρτίες, μας ανοίγει το δρόμο προς την απόγνωση. Ο Κύριος, που θεράπευσε και θεραπεύει τόσες ασθένειες του σώματος, δεν θα θεραπεύσει και την αθάνατη ψυχή, που κυριεύθηκε από την ασθένεια της πολύμορφης αμαρτίας; Γιατί δικά Του είναι τα λόγια: «Ο ουράνιος Πατέρας μου δεν θ΄ αποδώσει δικαιοσύνη σ΄ εκείνους που φωνάζουν σ΄ Αυτόν νύχτα-μέρα;». Και «Αιτείτε, και θα σας δοθεί· ζητάτε, και θα βρείτε· χτυπάτε, και θα σας ανοίξει η θύρα». Μονάχα εμείς να προσηλωθούμε στον Κύριο, απομακρυνόμενοι μ΄όλη μας τη δύναμη από κάθε τι, που είναι και λέγεται αμαρτία.                                                                                                                

2. Ένας βαριά άρρωστος, που δεν μπορεί να φάει φαγητό ή να πιεί νερό, απελπίζεται και τον κλαίνε οι συγγενείς του. Έτσι και ο Θεός και οι Άγγελοι λυπούνται και θρηνούν για τις ψυχές, που δεν μπορούν να πάρουν την επουράνια τροφή (=Θ. Κοινωνία). Αν λοιπόν έγινες θρόνος του Θεού, αν η ψυχή σου έγινε όλη πνευματικός οφθαλμός κι΄ όλη Φως. Αν τράφηκες με την τροφή εκείνη του Αγίου Πνεύματος, αν πίνεις από το ζωντανό νερό και από το πνευματικό κρασί που ευφραίνει την καρδιά. Αν η ψυχή σου φόρεσε τα ενδύματα του ανεκφράστου φωτός. Αν ο εσωτερικός σου άνθρωπος έλαβε πείρα και βεβαιότητα όλων αυτών, τότε ζεις από τώρα την πραγματική αιώνια ζωή και αναπαύεσαι από τώρα μαζί με το Δεσπότη Χριστό! Αν όμως ακόμη δεν τα έλαβες αυτά, ούτε τα έκανες κτήμα σου, να κλαις θερμά και να οδύρεσαι, που δεν απέκτησες ακόμη αυτόν τον πλούτο και να παρακαλείς αδιάκοπα τον Κύριο για τη φτώχεια σου. Γιατί λέει ο Κύριος: «Καθένας που ζητά ευρίσκει· και όποιος κτυπά θα του ανοιχτεί η θύρα».                                                                                                                                                     
3. Αν το λάδι εκείνο των προφητών έδινε το βασιλικό αξίωμα, πόσο περισσότερο εκείνοι που χρίονται στον εσωτερικό άνθρωπο με το αγιαστικό λάδι της αγαλλιάσεως και δέχονται τον αρραβώνα του Αγίου Πνεύματος, θα φτάσουν τα μέτρα της τελειότητος και θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία του Πανβασιλέως Χριστού! Γιατί λόγω του αρραβώνα του Πνεύματος που πήραν είναι σίγουρες οι ελπίδες τους, ότι θα συμβασιλεύσουν με το πανβασιλέα Χριστό! Διότι από τούτη τη ζωή δοκίμασαν μέσα τους την ηδονή και τη Χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Οι τέτοιοι άνθρωποι αρπάζονται από τώρα νοερά σ΄ εκείνον τον αιώνα και βλέπουν τα κάλλη και τα θαύματά του με τις άδυτες λάμψεις του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Ο "λύκος" επιτελεί χρέη Ποιμένος...

Δεν θα πρέπει να αγνοηθή η θεμελιώδης εκκλησιολογική αρχή, ότι τα θεμέλια της ενότητος της Εκκλησίας δεν είναι διοικητικά/θεσμικά, αλλά ευχαριστιακά και χαρισματικά· δεν είναι δυνατόν ο κηρύττων αίρεσιν επίσκοπος, χαρακτηριζόμενος πλέον ως «ψευδοεπίσκοπος» και «ψευδοδιδάσκαλος»(IE Kανών  της  AB Αγίας Συνόδου), να αποτελή ούτε το κέντρον της Ευχαριστιακής Συνάξεως, ούτε να επιτελή χρέη Ποιμένος, εφ΄ όσον ήδη είναι «λύκος». Μόνον υπό τοιαύτας προϋποθέσεις ήτο δυνατόν ο Άγιος Κύριλος Αλεξανδρείας προ ακόμη της Γ΄ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου, να προτρέπη το Ορθόδοξο Ποίμνιο της Κωνσταντινουπόλεως: «Ασπίλους και αμώμους εαυτούς τηρήσατε, μήτε κοινωνούντες τω μνημονευθέντι (Νεστορίω), μήτε μην ως διδασκάλω προσέχοντες, ει μένει λύκος αντί ποιμένος» 

(Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας, PG τ. 99 στλ. 1645D)

Εξελίξεις στα Βαλκάνια με ελληνικό ενδιαφέρον

Κωνσταντίνος Χολέβας.

Οι εξελίξεις στα Βαλκάνια τρέχουν και η Ελλάς πρέπει να τις παρακολουθεί με προσοχή και με γρήγορα ανακλαστικά. Η Εξωτερική Πολιτική έχει επιτυχία όταν βασίζεται σε καλή ανάλυση του παρόντος με προοπτική μέλλοντος και με επίγνωση παρελθόντος. Οι εθνικοί μας στόχοι δεν πρέπει να εγκαταλείπονται λόγω μνημονίων και συναφών προβλημάτων. Η οικονομική κρίση θα περάσει, ενώ τα συμφέροντά μας και οι ιστορικοί δεσμοί μας με τα Βαλκάνια -και με τη Μέση Ανατολή- έχουν βαθειές ρίζες, ιστορικές, θρησκευτικές, πολιτιστικές, εμπορικές.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΜΑΣ

Αντιγράφω από την «Φιλοκαλίαν» (Α τόμος ), τι αναφέρει ο Άγιος 
Ησύχιος ο Πρεσβύτερος (Λόγος προς Θεόδουλον ) : 

Τυφλώνεται ο νους με τα εξής τρία πάθη: την φιλαργυρία, την κενοδοξία και την ηδονή. 
Η γνώση και η πίστη, που είναι σύντροφοι της ανθρώπινης φύσεως, από τίποτε άλλο δεν αδυνάτισαν παρά από τις τρεις αυτές κακίες. Ο θυμός και η οργή και οι πόλεμοι και οι φόνοι και όλος ο κατάλογος των λοιπών κακών εξ αιτίας των προηγουμένων αυτών παθών ισχυροποιήθηκαν πάρα πολύ μεταξύ των ανθρώπων. 

Φιλαργυρία, κενοδοξία και ηδονή είναι οι τρεις μεγάλοι εχθροί μας. 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Το μυστήριον της θείας Ευχαριστίας.

Ο θεανθρώπινος σκοπός και το νόημα του μυστηρίου του Βαπτίσματος πραγματοποιείται τελειώτατα εν τω μυστηρίω της θείας Ευχαριστίας, η τελεία δηλαδή χριστοποίησις και θεανθρωποίησις των ανθρώπων. Εν τη θεία Ευχαριστία βιούται κατά χάριν ολόκληρος η θεανθρωπίνη Οικονομία της σωτηρίας, από την Σάρκωσιν μέχρι και την Ανάληψιν, διότι, κατά τον θεόπνευστον λόγον του αγίου Θεοδώρου Στουδίτου, η Θεία Λειτουργία είναι η επανάληψις όλης της Θεανθρωπίνης Οικονομίας της σωτηρίας. Τούτο ιδίως τονίζεται εις το τέλος της Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου, όπου λέγεται: «Πεπλήρωται και τετέλεσται, Χριστέ ο Θεός ημών, το μυστήριον της οικονομίας Σου». Η καρδία της θείας Ευχαριστίας είναι εκείνο το οποίον οι Πατέρες εξέφρασαν δια του γνωστού ρητού: Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, δια να γίνη ο άνθρωπος θεός. Δια τούτο και ο μεταλαμβάνων ορθόδοξος χριστιανός, όταν κοινωνή των Θείων Μυστηρίων ομολογεί ταπεινώς: «Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει, θεοί το πνεύμα, τον δε νουν τρέφει ξένως». Το θείον σώμα και αίμα του Χριστού εν τη θεία Ευχαριστία ονομάζονται και είναι θεουργικά διότι θεοποιούν τους κοινωνούντας αυτών, οι οποίοι εν τη θεία Ευχαριστία ζουν και βιούν εν εαυτοίς το μεγαλύτερον θαύμα και το μεγαλύτερον ευαγγέλιον όλων των κόσμων: πληρούνται εις παν το πλήρωμα του Θεού (Εφ. 3,19. Πρβλ. Κολ. 2,10).Η θεία Ευχαριστία είναι η κορυφή του θεανθρωπίνου μυστκού εμπειρισμού, διότι εν αυτή φανερώνεται εμπράκτως ότι από την Σάρκωσιν του Θεού Λόγου ο Θεάνθρωπος Χριστός κατέστη η κεντρική και αιωνία πραγματικότης όλων των κόσμων του Θεού, ειδικώς δε των ανθρωπίνων κόσμων μας. Δια της θείας Ευχαριστίας ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι ο μεθ΄ ημών Θεός, ο Εμμανουήλ (Ματθ. 1,23), και τούτο αιωνίως. Ο πλέον πιστός μάρτυς τούτου είναι η Εκκλησία, το θεανθρώπινο Σώμα του Χριστού. 

Opa!!! St. Spyridon’s Greek Orthodox Church, San Diego, CA, USA.

The 44th annual Greek Festival at St. Spyridon’s Greek Orthodox Church this Friday, Saturday and Sunday promises delicious food, lively music and lots more.

Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Τέτοια είναι τα μάτια της πίστεως• βλέπουν εκείνα που δεν βλέπονται και κατανοούν εκείνα που δεν πραγματοποιήθηκαν ακόμη. Τα μάτια της πίστεως βλέπουν εκείνα που δεν μπορούμε να δούμε με τα ανθρώπινα μάτια και προσπερνούν ως δευτερεύοντα αυτά που βλέπουμε. Ο Αβραάμ με τα μάτια της πίστεως είδε να γεννιέται ο γιος του Ισαάκ και έτσι δέχτηκε την υπόσχεση. Είναι μεγάλη η δύναμη της πίστεως. Ο Αβραάμ «δεν έλαβε υπόψη του το σώμα του, που ήταν πλέον νεκρό για παιδοποιία». Βλέπεις πως προσπέρασε αυτά που φαίνονται; Πως δεν έλαβε υπόψη του τα γηρατειά; Αν και βέβαια τα είχε μπροστά στα μάτια του, άλλα έβλεπε με τα μάτια της πίστεως και όχι του σώματος. Γι’ αυτό δεν έλαβε υπόψη του τα γηρατειά, ούτε τη νέκρωση της μήτρας της Σάρρας• δεν σκέφθηκε «τη νέκρωση της μήτρας της Σάρρας».

Όπου υπάρχει η θεία σοφία, δεν χρειάζεται πλέον η ανθρώπινη σοφία. Γιατί το να πιστεύεις ότι ο Χριστός σταυρώθηκε και ετάφηκε και να είσαι βέβαιος ότι Αυτός ο ίδιος αναστήθηκε και κάθεται στον ουράνιο θρόνο Του, δεν χρειάζεται ανθρώπινη σοφία ούτε λογικά επιχειρήματα, αλλά πίστη. Γιατί και οι Απόστολοι δεν προχώρησαν στο έργο τους με ανθρώπινη σοφία, αλλά με πίστη, και έγιναν σοφότεροι και ανώτεροι από τους σοφούς του κόσμου.

Γιατί, προκειμένου να δεχθεί κανείς το κήρυγμα του Ευαγγελίου, ούτε, αν είναι σοφός, ωφελείται τίποτα από την ανθρώπινη σοφία, ούτε, αν είναι απλοϊκός άνθρωπος, ζημιώνεται τίποτα από την αμάθειά του• αλλά, αν πρέπει να πούμε κάτι που είναι θαυμαστό και παράδοξο, για να δεχθεί κανείς το κήρυγμα, περισσότερο τον βοηθεί και τον διευκολύνει η απλοϊκότητα, παρά η κοσμική σοφία. Γιατί ο τσοπάνος και ο αμαθής δέχεται το κήρυγμα γρηγορότερα και μια για πάντα, περιορίζοντας τις απαιτήσεις της λογικής και παραδίδοντας τον εαυτό του στον Κύριο. Γι’ αυτό λοιπόν έχουμε ανάγκη από πίστη και απλότητα και αυτή την πίστη πρέπει να ζητούμε παντού και να την προτιμούμε από την κοσμική σοφία.

Γιατί, όπως λέγει ο Απ. Παύλος, «ο Θεός απέδειξε μωρή και ανωφελή τη σοφία του κόσμου τούτου». Και τι σημαίνει «την εμώρανε»; Απέδειξε ότι είναι ανόητη και ανωφελής, γιατί δεν μπορεί κανείς μ’ αυτή να κατανοήσει την πίστη. Επειδή δηλαδή είχαν μεγάλη ιδέα για την κοσμική της σοφία, την επέκρινε με οξύτητα. Πράγματι ποια σοφία είναι, όταν αυτή δεν είναι σε θέση να ανακαλύψει τη βάση των αγαθών, που είναι η πίστη; Γιατί και τον Πλάτωνα τον εξετόπισε ο Θεός όχι με άλλον σοφότερο φιλόσοφο, αλλά με τον αμαθή ψαρά, τον Πέτρο. Έτσι η ήττα των ειδωλολατρών ήταν μεγαλύτερη και η νίκη των Χριστιανών λαμπρότερη.