Παραιτείται ο Πάπας! Pope Benedict XVI Will Resign, Vatican Spokesman Says

Pope Benedict XVI Will Resign, Vatican Spokesman Says

Pope Benedict XVI, the former Cardinal Joseph Ratzinger who took office in 2005 following the death of his predecessor, said on Monday that he will retire on Feb. 28, the first pope to do so in six centuries. Ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος θα παραιτειθεί, καθώς ανακοίνωσε εκπρόσωπος τύπου του Βατικανού. Ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος, ο πρώην Καρδινάλιος Ιωσήφ Ράτζινγκερ ο οποίος ανέλαβε την θέσιν το 2005 μετά τον θάνατο του προηγούμενου Πάπα, είπε την Δευτέρα (σήμερα), ότι θα αποσυρθεί την 28ην Φεβρουαρίου, ο πρώτος Πάπας να κάνει αυτό εδώ και έξη αιώνες.

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ

+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

Ο Λέων απέρριψε το Filioque, όχι μόνο ως προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως, αλλά και ως δόγμα, ισχυριζόμενος ότι οι Πατέρες το άφησαν έξω από το Σύμβολο όχι από άγνοια, αμέλεια ή αβλεψία, αλλά σκοπίμως και θεοπνεύστως. Αυτό που σαφώς αλλά με διπλωματικό τρόπο λέγει ο Λέων, είναι ότι η προσθήκη του Filioque στο Σύμβολο της Πίστεως είναι αίρεση! Οι Φράγκοι ήσαν πολύ επικίνδυνη παρουσία στην Παπική Ρωμανία. Έτσι, ο Λέων ενήργησε ακριβώς, όπως προ αυτού και ο Αδριανός. Ο Λέων δεν απέρριψε το Filioque από το Σύμβολο, αφού υπάρχει στη Δυτική Ρωμαϊκή Παράδοση ένα Ορθόδοξο Filioque, το οποίο ήταν και είναι αποδεκτό από τους Ανατολικούς Ρωμαίους μέχρι σήμερα. Παρά ταύτα, αυτό το Δυτικό Ρωμαϊκό, Ορθόδοξο Filioque δεν μπορούσε να προστεθεί στο Σύμβολο της Πίστεως, όπου ο όρος "εκπόρευσις" (Procession) είχε διαφορετική σημασία.

Εν πάση περιπτώσει, ο Καρλομάγνος ελάχιστη σημασία έδινε στις αντιλήψεις του Πάπα για τις εικόνες και το Filioque. Χρειαζόταν την καταδίκη των Ανατολικών Ρωμαίων ως αιρετικών, για να αποδείξει ότι δεν ήσαν πλέον Ρωμαίοι, αλλά Γραικοί και επέτυχε να το φέρει εις πέρας με το μόνο τρόπο, που μπορούσε να μηχανευτεί το Φραγκικό μυαλό εκείνης της εποχής. Πιστεύοντας ότι τελικά οι Φράγκοι θα κατελάμβαναν τον Παπικό θρόνο, γνώριζε ότι οι μελλοντικοί Φράγκοι Πάπες θα δέχονταν αυτό, που είχαν απορρίψει οι Ρωμαίοι Πάπες της εποχής του.

       

      Συνεχίζεται.

Παρακλητικός κανόνας Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

Ευλογήσαντος του Ιερέως αρχόμεθα του ψαλμού ΡΜΒ`. 142.
Κύριε, εισάκουσον της προσευχής μου...

Ευθύς εις Ήχον δ`.
Θεός Κύριος και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι
Κυρίου. ( τετράκις )

Και τα τροπάρια. Ήχος ο αυτός.
Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ…
Ο του Κυρίου μεγαλώνυμος κήρυξ και Αποστόλων η κρηπίς Ιωάννη,
θεομιμήτως πάριδε Πανάγιε, άπαντα τα πταίσματα, της αθλίας ψυχής μου,
ρύσαι εκ παντοίων με και ποικίλων κινδύνων, και τον κοινόν ιλέωσαι Θεόν,
ίνα εν κρίσει παράσχη μοι άφεσιν.

Δόξα και νυν Θεοτοκίον
Ου σιωπήσωμέν ποτε Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι.
Ειμή γαρ σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων
κινδύνων; Τίς δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ουκ αποστώμεν
Δέσποινα εκ σού, σούς γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΙΤΙΩΝ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ

Κατά τον 5^ον αιώνα, την εποχήν του Αγίου Μάρκου του Ασκητού, ανεκινούντο υπό των πάντοτε ανησύχων ψυχών θέματα, ως προς την αιτίαν της υπάρξεως των ηθικών και φυσικών κακών. Η αρχαιότης «έλυσε» το πρόβλημα δια της αποδοχής της ειμαρμένης, εις ην υπετάσσοντο τα πάντα, ακόμη και αυτοί οι Θεοί, κατά τους Στωϊκούς. Εις τον Χριστιανισμόν όμως, το πρόβλημα τούτο ελύθη τελεσιδίκως υπό της Εκκλησίας. Η διδασκαλία του Κυρίου και των Αποστόλων και η πνευματική παράδοσις βεβαιούν αυθεντικώς πλέον, ότι τα πάντα τελούν υπό την κατεύθυνσιν του Θεού, είτε ευδοκία είτε παραχωρήσει, κατά το υπό των Θεολόγων Πατέρων καλούμενον προηγούμενον και επόμενον θέλημα του Θεού. Η αποδοχή της διδασκαλίας αυτής, προϋποθέτει, βεβαίως, πίστιν εις τον Θεόν. Άλλως το πρόβλημα μεταφέρεται εις την περιοχήν της φιλοσοφίας, ως θέμα θεοδικίας. Αλλά τα πιστά μέλη της Εκκλησίας ποικίλουν κατά τον βαθμόν πίστεως. Άλλα πιστεύουν απολύτως εις την Θ. Πρόνοιαν, άλλα αμφιβάλλουν και άλλα απιστούν, ως προς τα αίτια των πειρασμών που υφιστάμεθα. Ο Άγιος Μάρκος, επόμενος τη πνευματική παραδόσει, δια της πραγματείας του αυτής, αποδεικνύει Γραφικώς, ότι οι συμβαίνοντες πειρασμοί οφείλονται εις την θείαν Δικαιοσύνην «εξ αναδοχής», ήτοι από τα καλά έργα, τας κακάς πράξεις και τους λογισμούς. Έργον του, συναφές προς την πραγματείαν, είναι και τα 200 «Κεφάλαια» «περί του Πνευματικού νόμου», όστις λειτουργεί εις τα ανθρώπινα, αλλά πιστεύεται και «ελέγχεται» μόνον υπό των εχόντων πνευματικήν όρασιν. Είναι δε περιττόν να λεχθή ότι η βεβαιότης επί της λειτουργίας του «πνευματικού νόμου», δεν οδηγεί εις παθητικότητα και μοιρολατρείαν, αλλ’ ούτε αίρει την ηθικήν ελευθερίαν μας. Αντιθέτως, μας βοηθεί εις την απελευθέρωσιν εκ των παθών, μας αυξάνει την γνώσιν επί των σχέσεών μας μετά του Θεού και διαθερμαίνει την πίστιν, την ελπίδα, την ευγνωμοσύνην και την αγάπην προς τον απείρως αγαπώντα ημάς Θεόν. Παραθέτω εν μεταφράσει την μελέτην του Οσίου.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Επιστολή Μ. Βασιλείου Νο. 54

Πάρα πολύ με λυπεί ότι χάνονται οι Κανόνες των Πατέρων και όλη η ακρίβεια της Εκκλησίας εγκαταλείπεται και φοβούμαι μήπως σιγά-σιγά, θα προχωρά αυτή η αδιαφορία και τα πράγματα της Εκκλησίας θα φθάσουν σε τέλεια σύγχυση.

Μακάριος ο Αιγύπτιος:

Γνώριζε, ότι η οδός του Χριστιανισμού είναι η εξής: όπου ενεργεί το Άγιον Πνεύμα εκεί ακολουθεί ο διωγμός και η πάλη, όπως η σκια ακολουθεί τον άνθρωπον.

Πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια (Ψαλμ. 95, 5)

Περίπου 30 εκατομμύρια Ινδουιστές θα εισέλθουν σήμερα στα νερά  στη συμβολή των ποταμών Γάγγη και  Yamuna να... καθαριστούν, με σκοπό οι μεν άνδρες να κληρονομήσουν την βασιλεία του θεού Dattatreya, οι δε γυναίκες την βασιλεία της θεάς Anusuya!

Στην Πανθρησκειακή συμπροσευχή της Ασίζη, ο αντίχριστος Πάπας και οι "ορθόδοξοι" οικουμενιστές, αποκρύπτουν την Αλήθεια στους "εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένους".

Τι ψυχή θα παραδώσουν; 

Κήρυγμα π. Θεοδώρου Ζήση, Εκφων. (10/2/2013)

Η Αποστολική περικοπή (Β΄Τιμ. 2, 1-10) ταιριάζει στη ζωή του Αγίου Χαραλάμπους καθώς παρουσιάζει τα γνωρίσματα του αγωνιστού ιερέως και επισκόπου. Γράφτηκε όταν ο Απόστολος Παύλος ήταν φυλακισμένος στην Ρώμη και θεωρούσε ότι η φυλάκισή του θα προκαλούσε απογοήτευση και αποθάρρυνση στους χριστιανούς. Σε άλλη συνάφεια λέει στον Τιμόθεο ότι του γράφει για να του υπενθυμίσει ότι πρέπει να αναζωπυρώσει το χάρισμα του, το χάρισμα της ιεροσύνης, γιατί ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας αλλά δυνάμεως και αγάπης και σωφρονισμού. Μην ντρέπεσαι γιατί ο Χριστός μαρτύρησε, ούτε να ντρέπεσαι επειδή εγώ είμαι φυλακισμένος και να σιωπάς. Αλλά όπως εγώ κακοπαθώ στη φυλακή έτσι και εσύ να τολμάς και να μιλάς κι αν τύχει κακοπάθησε και εσύ για το Ευαγγελίο όπως και εγώ. Δεν ντρέπομαι όμως! Να γνωρίζεις επίσης ότι εκτός από αυτά τα δεσμά, οι περισσότεροι από τους μαθητές μου με εγκατέληψαν. Όμως από την άλλη πλευρά, ο Θεός να δώσει έλεος στον οίκο του Ονησιφόρου γιατί δεν ντράπηκε και ήρθε εδώ στη Ρώμη και με βρήκε και με αναπαύει. Περαιτέρω στη σημερινή περικοπή αναφέρεται στο πως πρέπει να είναι ένας επίσκοπος, ένας ιερέας ...να είναι όπως ο Άγιος Χαράλαμπος. Εσύ όμως τέκνον μου αντίθετα με όλους αυτούς οι οποίοι με απεστράφησαν (Και στη σημερινή εποχή γίνονται αυτά. Πολλοί μαθητές αποστρέφονται τους δασκάλους τους και πολλές φορές τους συκοφαντούν) εσύ όμως τέκνον μου να είσαι δυνατός με τη χάρη του Ιησού Χριστού και αυτά που έμαθες από εμένα να τα παραδώσεις σε πιστούς ανθρώπους. Βλέπετε όχι σε άπιστους!!! Μην κοιτάς την καλοπέρασή σου, το βόλεμά σου, την ανάπαυσή σου, την ευημέριά σου (Όπως κάνουμε οι περισσότεροι σήμερα από τους κληρικούς και μεγαλοσχήμονες, αλλά και λαϊκούς... καλοπέραση, ευημερία, χρήματα...) εσύ πρέπει να διώκεις την κακοπάθεια. Και το δικαιολογεί αυτό με τρία παραδείγματα: 1) Όταν πάει κανένας και στρατεύεται, ξεχνάει τα κοσμικά. Και η χριστιανική πολιτεία είναι στρατιά Χριστού. Ο Θεός μας στρατολόγησε όλους. 2) Αν κάποιος είναι αθλητής, στο τέλος δεν παίρνει στεφάνι αν δεν κάνει τον αγώνα του νομίμως. Ο γεωργός ο οποίος κοπιάζει στα χωράφια του, πρέπει πρώτος να μεταλαμβάνει τους καρπούς και εσύ για να απολαύσεις καρπούς πνευματικούς, πρέπει να κοπιάσεις, να καλλιεργήσεις τις ψυχές των ανθρώπων. Επιπροσθέτως, ακόμη και τα μέσα της συντηρήσεως του να απολαύσει από τους ανθρώπους που διδάσκει, δεν είναι κακό. Στο κήρυγμά σου να μνημονεύεις τον Χριστό και το θαύμα της Αναστάσεως, το Ευαγγέλιο (δηλαδή) για το οποίο κακοπαθώ ως κακούργους. Με έχουν φυλακίσει νομίζοντας ότι θα με φιμώσουν, ότι θα σταματήσει το κήρυγμα του Ευαγγελίου. (Όπως κάνουνε πολλοί σε όλες τις εποχές και κάνουν και σήμερα. Αυτές τις ημέρες ακούστηκε απειλή αρχιερέως απευθυνόμενος στο Μητροπολίτη Πειραιώς ο οποίος είναι ελευθερόφρων και όχι δειλός, ακούστηκε απειλή να λεει ότι και αυτή η φωνή του Πειραιώς και μερικών άλλων φωνές, σε λίγο θα σιωπήσουν. Μας φοβερίζουν και από επάνω! Αυτοί που προδίδουν την πίστη, προδίδουν την Ορθοδοξία, σιγά-σιγά θα μας βάλουν και στη φυλακή και είναι σίγουροι ότι θα μας κάνουν να σιωπήσουμε. Αλλά ο λόγος του Θεού, η αλήθεια, δεν εκδιώκεται. Η αλήθεια έχει τον δικό της τον τόπο και από τον τόπο της, κανένας δεν μπορεί να τη διώξει. Αν κάποιο κήρυκα του Λόγου τον φυλακίσουν, το κήρυγμα δεν δένεται μαζί με αυτόν, αλλά προχωρεί. Ακόμα και αν μας φυλακίσουν, δεν μπορεί να δέσει κανείς την γλώσσα μας. Την γλώσσα την δένει η δειλία και η απιστία γι αυτό και εγώ, όλα τα υπομένω για να μην εμποδιστεί το κήρυγμα του Ευαγγελίου. Τέτοιος ποιμένας ήτανε και ο Άγιος Χαραλάμπης. (Εννοιολογική εξήγηση του ονόματος Χαραλάμπης). Ο Άγιος Χαράλαμπος μαρτύρησε το 202 μ.Χ. καταγόταν από την Μαγνήσια. Ποια Μαγνησία όμως; Τρεις επαρχίες διεκδικούν την καταγωγή του αγίου... Τιμάται πάντως πολύ σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Θεσσαλία, διότι μετά τον αποκεφαλισμό του το λείψανο του, το οποίο περιποιήθηκε η κόρη του αυτοκράτορα, η οποία έγινε χριστιανή, η Γαλήνη, μετά το μαρτύριό του μοίρασαν τα λείψανα του σε όλη τη χώρα. Η κάρα του βρίσκεται στη Θεσσαλία, στη Μονή του αγίου Στεφάνου στα Μετέωρα. Ο άγιος Χαραλάμπης υπέστη φοβερά μαρτύρια: τον έγδαραν, τον σούβλισαν, τον έκαψαν και επειδή από όλα αυτά γλίτωσε, τελικά του έκοψαν το κεφάλι. Αυτό που πρέπει να μας μείνει είναι ότι ιδιαίτερα οι κληρικοί, αλλά και οι λαϊκοί, δεν πρέπει να έχουμε πνεύμα δειλίας αλλά πνεύμα θάρρους. Να μη φοβόμαστε να μαρτυρήσουμε για την πίστη μας, να μαρτυρήσουμε την πίστη μας, να προβάλουμε την πίστη μας και να συγκακοπαθούμε.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ανάλυση Αποστολικής περικοπής εορτής του Αγίου Χαραλάμπους

Συνολική επανεξέταση του μεταναστευτικού

Κωνσταντίνος Χολέβας

Στις 5 Φεβρουαρίου καθαρογράφηκε και ισχύει επισήμως η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία θεωρεί αντισυνταγματικό τον νόμο Ραγκούση περί ιθαγενείας. Η απόφαση αυτή δικαιώνει τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος εξαρχής ετάχθη κατά του νόμου και παρέχει τη νομική βάση στην κυβέρνηση για να τροποποιήσει τη νομοθεσία περί ιθαγενείας και περί μεταναστεύσεως. Αναμένεται ένας νέος νόμος, ο οποίος θα καθορίζει πολύ αυστηρότερα κριτήρια και μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας. Επίσης η απόφαση καταργεί τη δυνατότητα των αλλοδαπών να εκλέγουν και να εκλέγονται στις δημοτικές εκλογές.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Πρωτ. π. Θεόδωρος Ζήσης :

Ο γλυκύς και πράος Ιησούς, ο φίλος των πορνών και των τελωνών, ο άρχων της ειρήνης και της αγάπης, επήρε το φραγγέλιο και εξεδίωξε από το ναό αυτούς που τον είχαν μεταβάλει σε κερδοσκοπική επιχείρηση, όπως διέστρεψε ο πάπας τον πνευματικό χαρακτήρα της Εκκλησίας σε κοσμική και οικονομική δύναμη με τράπεζες και παγκόσμια κυριαρχία. Εξεφώνησε τα φοβερά «ουαί» εναντίον των Φαρισαίων και Γραμματέων, οι οποίοι με την αλαζονική και υποκριτική συμπεριφορά τους, ούτε οι ίδιοι εσώζοντο, αλλά δεν άφηναν και τους άλλους να σωθούν. Τους απεκάλεσε όφεις και γεννήματα εχιδνών. Εθεωρούντο και αυτοί νόμιμοι εκπρόσωποι του μωσαϊκού νόμου, «επί της Μωσέως καθέδρας εκάθισαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι», όπως θεωρεί ο πάπας εαυτόν νόμιμο διάδοχο του Πέτρου και βικάριο του Χριστού επί της γης. Μήπως όμως και ο Πέτρος δεν αρνήθηκε το Χριστό; Όταν με κοσμικά κριτήρια προσπάθησε να αποτρέψει τον Χριστό από τον Σταυρό και τον θάνατο, γιατί τον ήθελε κοσμικό άρχοντα με δύναμη και εξουσία επί της γης, όπως ακριβώς έχει διαμορφώσει ο Παπισμός το κράτος του Βατικανού, άκουσε τότε τα φοβερά λόγια του Χριστού^.«ύπαγε οπίσω μου Σατανά^. σκάνδαλόν μου ει^. ότι ου φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων». Συνιστά ο Χριστός να ελέγχουμε τους αδελφούς μας διακριτικά κατ' αρχήν^. όταν όμως η αμαρτία και η πλάνη φαίνεται να ριζώνουν, τότε δημοσιοποιούμε τον έλεγχο και κόβουμε κάθε δεσμό μαζί τους^. «εάν δε και της Εκκλησίας παρακούση έ­στω σοι ώσπερ ο εθνικός και ο τελώνης»

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Εκκλησία Θεανθρώπινον σώμα.

Τοιουτοτρόπως εν τω αναστάντι και αναληφθέντι Θεανθρώπω επραγματοποιήθη το προαιώνιον σχέδιον της Τρισηλίου Θεότητος, «ανακεφαλαιώσασθαι τα πάντα εν τω Χριστώ τα επί τοις ουρανοίς και επί της γης» (Εφ. 1,10). Η πραγματοποίησις και ανακεφαλαίωσις έγινε εν τω Θεανθρωπίνω σώματι της Εκκλησίας. Δια της Εκκλησίας ως του θεανθρωπίνου σώματός Του ο Κύριος ήνωσε όλα τα αγγελικά και ανθρώπινα όντα και όλα τα κτίσματα εις ένα αεί ζώντα οργανισμόν.

Συνεχίζεται.

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ

+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

Οι Ρωμαίοι ονόμαζαν την αυτοκρατορία τους Ρωμανία και Δημοκρατία (Respublica). Οι Φράγκοι διατήρησαν αυτά τα ονόματα αποκλειστικά για τις Παπικές περιοχές και κυριολεκτικά καταδίκασαν το Ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας ως "Γραικία". Οι Φράγκοι ήσαν πάντα προσεκτικοί στο να καταδικάζουν τους "Γραικούς" ως αιρετικούς, αλλά ποτέ τους Ρωμαίους, μολονότι Ανατολικοί και Δυτικοί Ρωμαίοι ήσαν ένα έθνος, Ετσι, στη Σύνοδο της Φραγκφούρτης (794), οι Φράγκοι καταδίκασαν τους "Γραικούς" και την Ζ' Οικουμενική Σύνοδό τους, παρόντων των λεγάτων του Ρωμαίου Πάπα Αδριανού Α', ενός δραστήριου υποστηρικτού της ίδιας Οικουμενικής Συνόδου.

Ο Πάπας Αδριανός είχε ήδη αφορίσει όλους εκείνους που δεν είχαν αποδεχθεί την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο. Επομένως, τυπικά οι Φράγκοι ήσαν σε κατάσταση αφορισμού. Αλλά η εφαρμογή του αφορισμού θα επέσυρε επί της Παπικής Ρωμανίας και των πολιτών της την οργή του Φραγκικού Φεουδαλισμού, όπως είχε συμβεί με τους Ρωμαίους στη λοιπή Φραγκία.

Ο Καρλομάγνος ειχε προκαλέσει επίσης την προσθήκη του Filioque στο Φραγκικό Σύμβολο, χωρίς να συμβουλευθεί τον Πάπα. Οταν ξέσπασε στην Ιερουσαλήμ η διαμάχη για την προσθήκη, ο Καρλομάγνος συνεκάλεσε τη Σύνοδο του Ααχεν και αποφάσισε ότι η προσθήκη ήταν δόγμα απαραίτητο για τη σωτηρία. Με αυτό το τετελεσμένο γεγονός κάτω απο τον μανδύα του προσπάθησε να πείσει τον Πάπα Λέοντα Γ' να το αποδεχθεί.

Συνεχίζεται.

Saint John Chrysostom : HOMILY IV. ROM. 1. 26, 27.

"For this cause God gave them up unto vile affections: for even their

women did change the natural use into that which is against nature:

and likewise also the men, leaving the natural use of the woman,

burned in their lust one towards another."

ALL these affections then were vile, but chiefly the mad lust after

males; for the soul is more the sufferer in sins, and more

dishonored, than the body in diseases. But behold how here too, as

in the case of the doctrines, he deprives them of excuse, by saying

of the women, that "they changed the natural use." For no one, he

means, can say that it was by being hindered of legitimate

intercourse that they came to this pass, or that it was from having no

means to fulfil their desire that they were driven into this monstrous

insaneness. For the changing implies possession. Which also when

discoursing upon the doctrines he said, "They changed the truth of

God for a lie." And with regard to the men again, he shows the same

thing by saying, "Leaving the natural use of the woman." And in a

like way with those, these he also puts out of all means of defending

themselves by charging them not only that they had the means of

gratification, and left that which they had, and went after another, but

that having dishonored that which was natural, they ran after that

which was contrary to nature.

Από τo 2015 Παπικοί και "Ορθόδοξοι" αποφάσισαν : Θα εορτάζουν μαζί το Πάσχα!!!

 Οι όροι της προδοτικής Πατριαρχικής εγκυκλίου του 1920 εφαρμόζονται για κοινό εορτασμό του Πάσχα.

Catholics, Orthodox prepare to observe one date for Easter in Holy Land

Now, following a directive from the Assembly of Catholic Ordinaries of the Holy Land, within two years all Eastern Catholics and the Latin Patriarchate in the Holy Land will officially adopt the Greek Orthodox Julian calendar date.


For the past 15 years, Catholic parishes throughout the Palestinian territories and many in Israel have been celebrating Easter on the Greek Orthodox date. Now, following a directive from the Assembly of Catholic Ordinaries of the Holy Land, within two years all Eastern Catholics and the Latin Patriarchate in the Holy Land will officially adopt the Greek Orthodox Julian calendar date.
The Latin Patriarchate calls the move a “decisive step toward ecumenism.” The official directive will take place after completion of the decree and approval by the Vatican.
“The main reason for the unification of the Easter celebration is for members of the same family, village and parish to be able to have one celebration, and one calendar, and to show the unity and enjoy the unity. We want to give a good example of unity to our non-Christian neighbors,” said the Latin Patriarchate chancellor, Auxiliary Bishop William Shomali.
The Latin-rite diocese of the Holy Land includes Israel, the Palestinian territories and Cyprus. Parishes in Jerusalem and the Bethlehem, West Bank, area will be exempt this year because of the Status Quo, the 1852 agreement that preserved the division of ownership and responsibilities of various Christian holy sites. The parish in Tel Aviv has also received an exemption for this year since there are many foreign workers who are members of the parish.
The Greek Orthodox Church follows the Julian calendar and did not adopt the Gregorian calendar, which was implemented by Pope Gregory XIII in 1582 to correct a miscalculation in the rotation of the earth.
Next year, Easter falls on the same day according to both calendars, so the change by decree will only be adopted in 2015.
The spirit of the holiday is lost if it is celebrated on separate dates, said Father Raed Abusahlia of Holy Family Parish in Ramallah, West Bank. Easter in the Eastern church is all of Holy Week, starting with Palm Sunday, and includes special prayers during the week, he said.
“The liturgy is very beautiful if done together as a family. It can’t be spiritual if it is only part of the family,” he said. During the week following Easter there are traditional holiday family visits as well, he added.

http://www.patheos.com/blogs/deaconsbench/2013/02/catholics-orthodox-prepare-to-observe-one-date-for-easter-in-holy-land/

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Αιωνία υπόστασις της Εκκλησίας.

Το σπουδαιότερον και θαυμασιώτερον απ΄ όλα είναι το ότι η ιδία η Υπόστασις του Θεού Λόγου δι΄ άπειρον φιλανθρωπίαν έγινε η αιωνία Υπόστασις της Εκκλησίας. Τον αμέτρητον πλούτον της φιλανθρωπίας Του και το μέγεθος της δυνάμεώς Του ο Θεός έδειξε κυρίως δια της Αναστάσεως του Χριστού, δια της εν τω σώματι Αναλήψεώς Του εις τους ουρανούς και δια της ιδρύσεως της Εκκλησίας, ως του σώματός Του. Το ανεκλάλητον αυτό θαύμα και υπέρθαυμα ο Θεός «ενήργησεν εν τω Χριστώ εγείρας αυτόν εκ νεκρών, και εκάθισεν εν δεξιά αυτού εν τοις επουρανίοις, υπεράνω πάσης αρχής και εξουσίας και δυνάμεως και κυριότητος και παντός ονόματος ονομαζομένου ου μόνον εν τω αιώνι τούτω, αλλά και εν τω μέλλοντι, και πάντα υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού» (Εφ. 1, 20-22).

Συνεχίζεται.

BAINOME ΠPOΣ KATAPΓHΣH TOY OPΘOΔOΞOY BAΠTIΣMATOΣ;

Tοῦ Xρήστου K. Λιβανοῦ

            «Ἀνατέτραπται μὲν τὰ τῆς εὐσεβείας δόγματα, συγκέχυνται δὲ Ἐκκλησίας θεσμοί… Ἠμαύρωται κανόνων ἀκρίβεια, ἐξουσία τοῦ ἁμαρτάνειν πολλή», ἔγραφε τὸν 4ο μ.X. αἰῶνα ὁ M. Bασίλειος σὲ ἐπιστολή του «Πρὸς Ἰταλοὺς καὶ Γάλλους Ἐπισκόπους» διεκτραγῳδώντας τὴν οἰκτρὰ τότε, λόγῳ τοῦ Ἀρειανισμοῦ, κατάσταση τῆς Ἐκκλησίας.1 Ἆράγε τί θὰ ἔλεγεν ὁ μέγας φωστὴρ τῆς Kαισαρείας, ἐὰν ζοῦσε σήμερα καὶ ἔβλεπε τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Ἐκκλησία, ἐξ αἰτίας τῆς παναιρέσεως τοῦ Oἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ἐξ ἴσου αἱρετικῆς ἐκκοσμικεύσεως κλήρου καὶ λαοῦ; Tί θὰ ἔλεγε, ἐὰν ἔβλεπε «ὀρθοδόξους» ἐπισκόπους νὰ ἀποδέχωνται τὶς προτεσταντικὲς θεωρίες τῶν Kλάδων καὶ τῆς Bαπτισματικῆς Θεολογίας, τὴν Mεταπατερικὴ λεγομένη Θεολογία, τὴν δολίως κεκαλυμμένη ψευδοένωση μὲ τοὺς Mονοφυσῖτες, τοὺς μικτοὺς γάμους, τὴ χρήση νεοελληνικῶν μεταφράσεων στὴν θ. Λατρεία, τὸν γυναικεῖο γυμνισμὸ μέσα στοὺς ναούς, τὰ σωρηδὸν ἐκδιδόμενα ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς διαζύγια, καὶ γενικῶς τὴν γενικευμένη ἀποστασία τῶν ἐσχάτων τούτων καιρῶν;

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ

+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

 Η στέψη του Καρλομάγνου ως Αυτοκράτορος

Μία ανεπιτυχής δολοφονική απόπειρα έγινε κατά του Πάπα Λέοντος Γ'(795-816), διαδόχου του Αδριανού. Ο Πάπας Λέων κατηγορήθηκε για ανήθικη διαγωγή. Ο Καρλομάγνος επέδειξε προσωπικό και ενεργό ενδιαφέρον για τις ανακρίσεις και, έτσι, ζήτησε να μεταφερθεί ενώπιόν του ο Λέων στο Πάντερμπορν. Ο Λέων στάλθηκε πάλι στη Ρώμη, ακολουθούμενος από τον Καρλομάγνο, ο οποίος συνέχισε τις ανακρίσεις. Τελικά ο Φράγκος βασιλιάς ζήτησε από τον Λέοντα να ορκισθεί στην Αγία Γραφή ότι είναι αθώος, πράγμα που έκαμε στις 23 Δεκεμβρίου του 800. Δύο μέρες αργότερα έστεψε τον Καρλομάγνο "Αυτοκράτορα των Ρωμαίων".

Ο Καρλομάγνος ήθελε τον τίτλο "αυτοκράτωρ" αλλά όχι "Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων". Ο βιογράφος του Καρλομάγνου Αϊνχαρντ ισχυρίζεται ότι, αν ο Καρλομάγνος γνώριζε την πρόθεση του Πάπα, δεν θα εισήρχετο στην εκκλησία.

Ο Καρλομάγνος είχε κανονίσει να πάρει τον τίτλο "αυτοκράτωρ" εις αντάλλαγμα της αθωώσεως του Λέοντα. Ο Λέων όμως χάλασε την υπόθεση, επειδή ο Καρλομάγνος ήθελε τίτλο αναγνωρισμένο από την Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη, της οποίας ο πραγματικός "αυτοκράτωρ των Ρωμαίων" ουδέποτε θα αναγνώριζε αυτό τον πλήρη τίτλο σ' ένα Φράγκο. Ο Πάπας πρέπει να το γνώριζε αυτό, γι’ αυτό ίσως προσέθεσε "των Ρωμαίων". Και ο Καρλομάγνος πρέπει να το γνώριζε γιατί ουδέποτε χρησιμοποίησε αυτό τον τίτλο στα επίσημα έγγραφά του. Αντ' αυτού χρησιμοποιούσε τους τίτλους "κυβερνών αυτοκράτωρ και αύγουστος" και "διοικών την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία". Ισχυριζόμενος ο Καρλομάγνος ότι κυβερνά τη "Ρωμαϊκή αυτικρατορία", εννοούσε σαφώς, ότι κυβερνούσε ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι Φράγκοι είχαν αποφασίσει, ότι το Ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας είχε γίνει Γραικικό και ο ηγέτης του "αυτοκράτωρ των Γραικών". Αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο, ο Οθων Γ' (983-1002) χαρακτηρίζεται το έτος 1000 από τον χρονογράφο του ως "επισκεπτόμενος τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία", εννοώντας απλώς, το Παπικό Κράτος.

Συνεχίζεται.

«Επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω»

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013
ΙΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κε΄14-30)                                                                               (Β΄Τιμ. Β΄1-10)

Τα χαρίσματα στη ζωή μας

Μεστή πνευματικών μηνυμάτων και νοημάτων είναι η ευαγγελική περικοπή που παραπέμπει στην παραβολή των ταλάντων. Έρχεται ακριβώς να θυμίσει στον άνθρωπο ότι ο Θεός προσφέρει σε όλους χαρίσματα. Το ζητούμενο σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι πόσο και τι παίρνει ο καθένας από μας, αλλά πώς αυτά που μάς δίνονται τα αξιοποιούμε στη ζωή μας. Βέβαια, οι εικόνες που εναλλάσσονται στη συγκεκριμένη παραβολική διήγηση δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη διαχείριση υλικών αγαθών. Η προβολή του αρχαίου νομίσματος, του ταλάντου, με παραβολικό τρόπο, δεν περιορίζει τα μηνύματά της αλλά αντίθετα τα διευρύνει γιατί αναδεικνύεται  τη βαθύτερη πνευματική διάστασή τους.

Τα τάλαντα

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Simonopetra

Saint John Chrysostom : HOMILY III , ROM. 1 18.

"For the wrath of God is revealed from Heaven against all

ungodliness and unrighteousness of men, who hold down the truth

in unrighteousness."

Observe the discretion of Paul, how after encouraging by the

gentler things, he turns his discourse to the more fearful. For after

saying that the Gospel is the cause of salvation and of life, that it is

the power of God, that it gendereth salvation and righteousness, he

mentions what might well make them fear that were heedless of it.

Ισαάκ Σύρος:

Προσευχήσου να μη εισέλθης σε ψυχικούς πειρασμούς, αλλά δια τους σωματικούς πειρασμούς ετοιμάσου με όλην την ψυχήν σου. Διότι χωρίς τους πειρασμούς δεν δύνασαι να προσπελάσης εις τον Θεόν. Μέσα εις τους πειρασμούς κρύπτεται η θεία ανάπαυσις. Εκείνος που αποφεύγει τους πειρασμούς, αποφεύγει την αρετήν. Πειρασμόν δεν εννοώ εκείνον που οδηγεί εις την αμαρτίαν, αλλά τας θλίψεις.