ΔΕΝ ΥΠΕΠΕΣΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΤΙΣΜΟΥ;

(σ.σ. Ασφαλώς εννοεί τον Οικουμενιστή "ποιμένα" Σιατίστης κ. Παύλο)

Προσφάτως οἱ ὑπεύθυνοι τῆς Κρατικῆς τηλεοράσεως «ἔκοψαν»

ἀπὸ μίαν κινηματογραφικὴν ταινίαν τὸ θερμὸ φιλὶ μεταξὺ δύο ἀνδρῶν.

Ἡ κρατικὴ τηλεόρασις κατηγγέλθη διὰ λογοκρισίαν, σκοταδισμόν καὶ

νοοτροπίαν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐκτὸς ἐποχῆς. Τὰ κόμματα τῆς ἀθεΐας

καὶ τῆς ψευδοκουλτούρας πρωταγωνίσθησαν εἰς τὰς καταγγελίας

ἐναντίον τῆς Κρατικῆς τηλεοράσεως. Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης τῆς

Μακεδονίας, ὁ ὁποῖος ἔτυχε μεγάλης δημοσιότητος ἐξ αἰτίας τῶν θέσεών

του ἐναντίον τῆς «Χρυσῆς Αὐγῆς» συνέπλευσε μὲ τοὺς ψευδοδιανοουμένους

καὶ τὰ κόμματα τῆς ἀθεΐας εἰς τὰς διαμαρτυρίας ἐναντίον τῆς Κρατικῆς

τηλεοράσεως. Τὴν στάσιν του αὐτὴν ἐσχολίασεν ὁ «Ο.Τ.». Σήμερον ὅμως θὰ

ἐρωτήσωμεν τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ τὰ λοιπὰ μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου

τῆς Ἱεραρχίας: Ὁ Σεβασμιώτατος αὐ τὸς Μητροπολίτης δὲν ὑπέπεσεν εἰς τὸ

ἁμάρτημα τοῦ Νικολαϊτισμοῦ, ἀφοῦ δηλώνει ὅτι δὲν θὰ τὸν ἠνώχλη, ἐὰν

ἔβλεπε τὸ φιλὶ μεταξὺ δύο ἀνδρῶν εἰς τὴν τηλεόρασιν; Ἐρωτῶμεν, διότι ὅταν

ὁ πρώην Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος καὶ νῦν Δωδώνης εἶχε

ταχθῆ ὑπὲρ τῶν προγαμιαίων σχέσεων μέσα ἀπὸ τὰς σελίδας περιοδικοῦ τὸν

περάπεμψαν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Συνοδικὴν Ἐπιτροπὴν μὲ τὸ ἐρώτημα τῆς

καθαιρέσεως. Eγλύτωσεν, ὅταν ἀπέδειξεν ὅτι καὶ ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος

Ἀθηνῶν κυρὸς Χριστόδουλος ἔλεγε τὰ ἴδια καὶ χειρότερα ἀπὸ αὐτόν, ὅταν ἦτο

Μητροπολίτης Δημητριάδος. Τὰ ἔλεγε δὲ ὡς εἶχεν ὑποστηρίξει ὁ πρώην

Ζακύνθου εἰς μαθητὰς καὶ μαθητρίας κατὰ τὰς ἐπισκέψεις του εἰς τὰ Γυμνάσια

καὶ τὰ Λύκεια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς του. Ὁ πρώην Ζακύνθου εἶχεν ὁμιλήσει

καὶ διὰ ἄλλα ζητήματα ἀφορῶντα συμπεριφορᾶς τοῦ μακαριστοῦ καὶ τῆς

κουστωδίας τους εἰς τὴν Ὁλλανδίαν καὶ ἔμπροσθεν τοῦ ἐνδεχομένου νὰ

σκανδαλισθῆ πολλαπλασίως περισσότερον ὁ πιστὸς λαὸς καὶ ὁ ἔντιμος κλῆρος,

οἱ «ἀνακριταί» τοῦ πρώην Ζακύνθου ἔκλεισαν τὴν ὑπόθεσιν. Τότε ὁ πρώην

Ζακύνθου παρεπέμφθη, διότι ὑπέπεσεν εἰς τὸ ἁμάρτημα– αἵρεσιν τοῦ

Νικολαϊτισμοῦ. Διὰ τὸν σημερινὸν Ἐπίσκοπον, ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι ἐτάχθη

ὑπὲρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τὴν ὁποίαν καταδικάζει ἡ Ἐκκλησία μας οὔτε «γάτα

οὔτε ζημιά». Δὲν θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας νὰ

καλέση νὰ ἀποκηρύξη τὴν προαναφερομένην θέσιν του ὁ Σεβ. Μητροπολίτης

καὶ νὰ ζητήση δημοσίως συγγνώμην ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι δυνατὸν

Σεβ. Μητροπολίτης νὰ ἐπικροτῆ κινηματογραφικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα προωθοῦν

τὴν ὁμοφυλοφιλίαν καὶ μάλιστα εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, διεθνῶς, τὸ

κίνημα τῶν ὁμοφυλοφίλων ἐξευτελίζει τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ;

Γ.Ζ.

"Oρθόδοξος Τύπος"

ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ : Προκαλεί με μειονότητα στο Αιγαίο

Σε δημιουργία και διεθνοποίηση μειονοτικού ζητήματος ακόμη και στα Δωδεκάνησα επιμένει η Αγκυρα, καθώς ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, στην ομιλία του στην 39η Σύνοδο υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης, κατήγγειλε τις «παραβιάσεις» μειονοτικών δικαιωμάτων σε Θράκη και Δωδεκάνησα.

Η Σύνοδος του ΟΙΔ, που πραγματοποιείται στο Τζιμπουτί, αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό διεθνές φόρουμ, μια και σε αυτή εκπροσωπούνται 57 μουσουλμανικά κράτη και συμμετέχουν διεθνείς οργανισμοί και υπηρεσίες με το καθεστώς του παρατηρητή.

Ο κ. Νταβούτογλου στην ομιλία του, που αποτύπωνε την πολιτική αντίληψη του νεοοθωμανισμού και του ρόλου που διεκδικεί η Τουρκία στον ισλαμικό κόσμο, έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην προστασία του «πολυπολιτισμού» στα Βαλκάνια και στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε και στην Ελλάδα με δύο αιχμές: την «τουρκική μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης» και τον «μουσουλμανικό πληθυσμό τουρκικής καταγωγής» της Δωδεκανήσου.

Η Θράκη
Σε ό,τι αφορά τη Θράκη, έκανε λόγο για σοβαρά προβλήματα στην άσκηση μειονοτικών δικαιωμάτων που συνιστούν παραβίαση διεθνών συμφωνιών εκ μέρους της Ελλάδας και έκανε ειδική μνεία στη μη εκλογή των μουφτήδων, τον τρόπο διοίκησης των βακουφίων, την άρνηση του δικαιώματος να εκφράζει ελεύθερα η μειονότητα την «ταυτότητά» της και να έχει ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, την απασχόληση και την πολιτική συμμετοχή.

Ο κ. Νταβούτογλου, αναφερόμενος στους μουσουλμάνους στη Δωδεκάνησο, υποστήριξε ότι αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα από τη Θράκη, καθώς δεν μπορούν να απολαύσουν ούτε καν «τα στοιχειώδη μειονοτικά δικαιώματα».

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Γρ. Δελαβέκουρας με δήλωσή του επισημαίνει ότι τέτοιες δηλώσεις δεν συμβάλλουν στη διαμόρφωση καλού κλίματος και στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης και υπενθύμισε στον Τούρκο ΥΠΕΞ ότι αν η Τουρκία έδειχνε το ίδιο ενδιαφέρον για τις δικές της εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες, η κατάσταση θα ήταν πολύ διαφορετική στην περιοχή.

http://www.ethnos.gr/

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ο νόμος του Πνεύματος της εν Χριστώ ζωής είναι τοιουτοτρόπως όχι εις αντίθεσιν με την κτιστήν Τορά (Πεντάτευχον), αλλά αυτός, ο οποίος κάνει δυνατή την εκπλήρωσίν της. Ημπορεί τις να δη διατί οι Πατέρες δεν σκέπτονται μέσα εις τα πλαίσια ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι νόμος και η Καινή Διαθήκη χάρις. Δια τον Παύλον πίστις δεν είναι απλώς μία αποδοχή των δογμάτων, αλλά το χάρισμα των γλωσσών εν τη καρδία. Αι ίδιαι θέσεις τονίζονται σαφώς εις την επιστολήν του Παύλου προς Γαλάτας: "ο νόμος παιδαγωγός ημών γέγονεν εις Χριστόν ίνα εκ πίστεως δικαιωθώμεν, ελθούσης δε της πίστεως ουκέτι υπό παιδαγωγόν εσμεν".  Ο Παύλος δεν κάνει εδώ μίαν ιστορικήν αντίθεσιν μεταξύ της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης εις την ορολογίαν του νόμου, ο οποίος υποθετικώς κατηργήθη δια της χάριτος με την έλευσιν του Χριστού. Ούτος ομιλεί περί της διακρίσεως μεταξύ των κατηχουμένων υπό την καθοδήγησιν του νόμου και εκείνων, οι οποίοι εβαπτίσθησαν εν πνεύματι εις την εποχήν του. Οι Γαλάται ήσαν, ως πνευματικά τέκνα, υπό την καθοδήγησιν της Τορά, αλλά τώρα έχοντες λάβει το βάπτισμα "εν Πνεύματι" δεν είναι πλέον ιδιώται ή άπιστοι, διότι έχουν τον άκτιστον νόμον του Αγίου Πνεύματος του Χριστού εν ταις καρδίαις των. Πίστις εδώ δεν είναι απλώς πεποίθησις ή εμπιστοσύνη εις τον Χριστόν, αλλά ενδιάθετος πίστις, η οποία έρχεται ως το χάρισμα των γλωσσών: "Πάντες γαρ υιοί Θεού εστέ δια της πίστεως εν Χριστώ Ιησού, όσοι γαρ εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε... ότι δε εστε υιοί, εξαπέστειλεν ο Θεός το Πνεύμα του υιού αυτού εις τας καρδίας υμών, κράζον, αββά ο πατήρ, ώστε ουκέτι εί δούλος, αλλ' υιός, ει δε υιός, και κληρονόμος Θεού δια Χριστού".  Δικαίωσις δια της πίστεως, το χάρισμα των γλωσσών, βάπτισμα εν Χριστώ καταλλαγή και υιοθεσία είναι μία ταυτή πραγματικότης.

Συνεχίζεται.

ΙΔΙΟΤΥΠΟΣ ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος συχνὰ ἐπισκέπτεται τὴν Ἑλλάδα, ἀνταποκρινόμενος στὶς προσκλήσεις τῶν Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ψάχνουν νὰ

βροῦν κάτι, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη. Τελικὰ οἱ

ἀφορμὲς εἶναι ἀσήμαντες καὶ οἱ φιέστες περιττές, γιατὶ ὅλα γίνονται γιὰ τὸ

θεαθῆναι, δηλαδὴ τὴν προβολὴ τῶν Μητροπολιτῶν ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐπίτευξη ἐκ

μέρους τοῦ Πατριάρχη τῆς ἰδιότυπης ἅλωσης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Καὶ

ἐξηγοῦμαι. Ἡ ἀγάπη καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν θεσμὸ τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου, τὸν

ὁποῖο ὑπηρετεῖ ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, δὲν ἀμφισβητοῦνται ἀπὸ κανένα

Ἕλληνα. Ὅλοι τρέφουν ἀγαθὰ αἰσθήματα. Αὐτὸ ὅμως δὲν συνεπάγεται καὶ

ἀποδοχὴ τῶν προκλητικῶν οἰκουμενιστικῶν πρωτοβουλιῶν καὶ δραστηριοτήτων

τοῦ Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος συμπροσεύχεται, χωρὶς ἀναστολές, μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ

προτεστάντες, ἐξισώνει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὶς λεγόμενες ἐκκλησίες τῶν

ἑτεροδόξων καὶ πρωτοστατεῖ στοὺς θεολογικοὺς καὶ διαθρησκειακοὺς διαλόγους,

πού, ὅπως ὅλοι γνωρίζουν, ὑποστηρίζονται ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς γιὰ καθαρὰ

δικούς τους σκοπούς. Ἡ πλειονότητα τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς

Ἑλλάδος  δὲν συμφωνεῖ μὲ τὸν οἰκουμενισμό, κάτι ποὺ γνωρίζει ὁ Πατριάρχης καὶ

γι᾽ αὐτὸ ἐπιμελῶς ἀποφεύγει, ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἀναφέρεται στὶς οἰκουμενιστικές του πρωτοβουλίες καὶ ἀρέσκεται σὲ γενικὰ καὶ ἀόριστα θέματα, ποὺ δὲν ἔχουν ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ λαό, ἀλλὰ ὑπηρετοῦν τὴ συμβατικότητα τῶν ἐπισκέψεών του στὴ χώρα καὶ τὸν ἀπώτερο σκοπό του νὰ καλλιεργήσει διαπροσωπικὲς σχέσεις μὲ τοὺς Μητροπολίτες, κάμπτοντας τὶς ὅποιες ἐνστάσεις ἔχουν γιὰ τὸν οἰκουμενισμό.

Δυστυχῶς ἀποδεικνύεται τὸ εὐάλωτο τοῦ χαρακτῆρος τῶν Μητροπολιτῶν.

Εἶναι χρήσιμο νὰ δοῦμε τί συμβαίνει ἀκριβῶς. Οἱ Μητροπολίτες, ἄλλοτε μὲ τὴν

ἐλεύθερη θέλησή τους καὶ ἄλλοτε πιεζόμενοι φορτικῶς ἀπὸ Πατριαρχικοὺς κύκλους, προσκαλοῦν τὸν Πατριάρχην καὶ ἐμφανίζονται μὲ δουλικὸ φρόνημα ἀπέναντί του.

Τὸν προσφωνοῦν μὲ θερμὰ λόγια, τοῦ πλέκουν ἐγκώμια, τὸν ἐπαινοῦν ὑπερβολικά,

ἀναφέρονται στὸ πολυσχιδὲς ἔργο του καὶ δὲν ξεχνοῦν νὰ μιλήσουν καὶ γιὰ τὴν

οἰκολογική του εὐαισθησία προκειμένου νὰ προστατευτεῖ τὸ περιβάλλον.

Ἐκδηλώνοντας ἔτσι τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸν Πατριάρχη, χάνουν τὴν παρρησία

ἀπέναντί του καὶ ποτὲ στὸ μέλλον δὲν πρόκειται νὰ ἐκφράσουν καὶ τὴν παραμικρὴ

ἐπιφύλαξη στὰ ὅσα οἰκουμενιστικὰ διαπράττει, παρὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ποὺ τὰ ἀπαγορεύουν. Θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους ὑποχρεωμένο ἀπέναντί του γιὰ τὴ μεγάλη

τιμή, ποὺ τοὺς ἔκανε ἐπισκεπτόμενος τὴ Μητρόπολή τους καὶ περιορίζονται στοὺς

μεταξύ τους ψιθύρους, οἱ ὁποῖοι δὲν ταιριάζουν σὲ Μητροπολίτες οὔτε καὶ ἔχουν

καμιὰ ἀξία. Ἡ ἀπαράδεκτη αὐτὴ συμπεριφορὰ τῶν Μητροπολιτῶν ὁδηγεῖ μὲ

σταθερότητα στὴν ἄτυπη ἅλωση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ

Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ τὴν προσδέσει στὸ ἅρμα τοῦ

οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ φτάσει μιὰ ὥρα ἀρχύτερα στὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν».

Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸ καὶ πρέπει οἱ Μητροπολίτες νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν καὶ

νὰ σταματήσουν τὶς προσκλήσεις πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη νὰ ἐπισκεφθεῖ

τὶς Μητροπόλεις τους – ἀδιαφορώντας γιὰ τὶς μεγάλες δαπάνες καὶ τὸ σκανδαλισμὸ

τοῦ λαοῦ. Μόνο τότε θὰ μπορέσουν νὰ κρίνουν ἐλεύθερα τὶς οἰκουμενιστικὲς

ἐνέργειες τοῦ Πατριάρχη καὶ νὰ ὁμολογήσουν μὲ παρρησία τὴν προσήλωσή τους

στὴ Μία, Ἁγία καὶ Καθολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀρνούμενοι ὅτι οἱ αἱρετικοὶ

παπικοὶ καὶ διαμαρτυρόμενοι ἀποτελοῦν ἐκκλησία.

"O.T"