Αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί όχι δε και κατά τα έργα.


.... Κατόπιν  με ηρώτησε πάλιν ο Όσιος: υπάρχει ειδωλολατρία ή διωγμός των Χριστιανών ακόμη; Απεκρίθην εγώ: με την βοήθειαν των ευχών σου, Πάτερ, έχει παύσει πλέον ο διωγμός, ούτε ειδωλολατρία υπάρχει πολιτευομένη εκ του εμφανούς. Τούτο ακούσας ο Γέρων πολύ ηυχαριστήθη και συνέχισεν ερωτών με : υπάρχουν Άγιοι εις τον κόσμον σήμερον, κατορθούντες υπερφυσικά φαινόμενα και θαύματα, όπως είπεν ο Χριστός εις τα Ευαγγέλια, ότι : εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως ερείτε τω όρει τούτω μετάβηθι εντεύθεν εκεί και μεταβήσεται ( Ματθ. ιζ: 20 ) και : άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν και γενήσεται ( Ματθ. Κα:21 ). Τούτο ειπόντος του Οσίου και δεικνύοντος το όρος, ανεσηκώθη αμέσως εκείνο περί τους πέντε πήχεις και μετετοπίζετο προς την θάλασσαν. Εγείρας δε τους οφθαλμούς του ο Όσιος και ιδών αυτό να περιπατή, κτυπήσας το πρόσωπον δια της χειρός του, είπε : τι σου συνέβει, όρος; Εγώ δεν σου είπον να μετακινηθής, μείνε εις την θέσιν σου. Παρευθύς τότε επανήλθε το όρος εκεί οπόθεν είχεν απομακρυνθή. Το θαυμάσιον τούτο ευθύς ως είδον εγώ έπεσον κάτω από τον φόβον. Ο δε Όσιος, κρατήσας με εκ της χειρός, με ανεσήκωσεν, ειπών : δεν είδες τοιαύτα θαύματα εις τας ημέρας σου; Διακατεχόμενος δε ακόμη εγώ υπό του τρόμου απεκρίθην : όχι. Στενάξας δε ο Γέρων έκλαυσε και είπεν : αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί όχι δε και κατά τα έργα. Ευλογητός ο Θεός ο οδηγήσας με εις τον άγιον τούτον τόπον δια να μη αποθάνω εις την πατρίδα μου και ταφώ εις γην μεμιασμένην εκ των πολλών αμαρτιών. 

(Ο Όσιος Μάρκος ο Αθηναίος. Μέγας Συναξαριστής τόμος Ε΄ σελ. 104).

Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!


Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.


«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)


Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;


Μην ξεχνάς:

-Υπάρχει η Συνοδική Εγκύκλιος του 1920.
-Υπάρχει η Συνοδική αναγνώριση των Μονοφυσιτών στό Σαμπεζύ 1990-1991(υπογράφηκε υπό 9 Ορθόδοξες Εκκλησίες).
-Υπάρχουν οι ενωτικές αποφάσεις των Πατριαρχείων Αλεξανδρείας καί Αντιοχείας μέ τούς Μονοφυσίτες.
-Υπάρχει η Συνοδική αναγνώριση των Λατίνων στό Μπάλαμαντ 1993.
-Υπάρχει η επίσημη άρση των Αναθεμάτων τό 1965.
-Υπάρχει η επίσημη αναγνώριση του βαπτίσματος καί της ιερωσύνης των Λουθηρανών στό Φράιζινγκ υπό τόν Γερμανίας Αυγουστίνο καί τήν τοπική του Σύνοδο.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


ΑΠΟ  ΤΟΝ  ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΝ  ΤΟΥ  ΑΡΕΙΟΥ  ΕΩΣ  ΤΟΝ  ΝΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ  ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΝ.

Το μυστήριον του κακού δεν είναι μικρότερον από το μυστήριον του καλού. Το μυστήριον του πρώτου είναι συχνά περισσότερον ελκυστικόν από το μυστήριον του δευτέρου. Και ο άνθρωπος αγαπά το μυστηριώδες εις οποιανδήποτε έκδοσίν του. Δεν υπάρχει πράγμα εις τον κόσμον, το οποίον δύναται ο άνθρωπος να εξηγήση εξ ολοκλήρου και να είπη:  Ιδού ένα πράγμα εις το οποίον και πέριξ του οποίου δεν υπάρχει μυστήριον και μυστηριώδες. Από κάθε φαινόμενον εις τον κόσμον, από κάθε πράγμα εις το σύμπαν υπολείπεται πάντοτε κάτι που δεν δύναται ο άνθρωπος να το περιλάβη εις τον κλωβόν του νου του. Δεν υπάρχει χημικόν ή αλχημικόν εργαστήριον εις το οποίον δύναται ο κόσμος να βρασθή ούτως ώστε να εξατμισθούν από αυτόν όλα τα μυστήρια. Κάτω από την βαρείαν γαλάζιαν καμπάνα που λέγεται ουρανός και που σκεπάζει την γην μας δεν υπάρχει τίποτε το απλούν, τίποτε το μη μυστηριώδες. Από οποιανδήποτε άποψιν εάν κοιτάξωμεν τον κόσμον, ούτος μας παρουσιάζεται ως ένα ερωτηματικόν. Το μυστήριον του κακού και το μυστήριον του καλού αντιπαλαίουν εις τον κόσμον, ιδιαιτέρως εν τω ανθρώπω. Εάν ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν εκράτει την ισορροπίαν, ο κόσμος θα είχε πέσει προ πολλού εις το χάος. Το μυστήριον του κακού είναι εντέχνως ελκυστικόν, γοητεύει τον άνθρωπον μέχρις έρωτος, και ο άνθρωπος προσφέρει με ενθουσιασμόν τον εαυτόν του εις την μεγάλην και φοβεράν αγάπην του ως θυσίαν ολοκαυτώσεως. Το δε μυστήριον του καλού είναι ταπεινόν και πράον, λοιδορούμενον και εμπτυόμενον επί της γης, δια τούτο είναι ολιγώτεροι οι ερασταί του μυστηρίου του καλού, και περισσότεροι οι ερασταί του μυστηρίου του κακού. Θα είχεν από καιρού οδηγηθή το μυστήριον του καλού εις τον τάφον, εάν δεν είχεν αναστή εκ του τάφου ο Χριστός και εν τω ανεστημένω Προσώπω Αυτού δεν είχε δείξει όλην την θαυμαστήν γοητείαν του και το ελκυστικόν κάλλος του.                                                                                                                                                                     

Συνεχίζεται.  

Πίστιν δεν έχουν, γνώσιν ή βίωσιν;


 Τρία είναι τα αίτια μορφώσεως ορθοδόξων φρονημάτων: η πίστις, η γνώσις και η βίωσις. Εάν δεν συνέλθουν επί το αυτό τα τρία ταύτα, αδύνατον να αποφύγωμεν τας πλάνας και τας αιρέσεις. Παρατηρήσατε τους Αγιορείτας και τους Μητροπολίτας της Εκκλησίας της Ελλάδος που εις τας προδοτικάς ενεργείας του Πατριάρχου τον μνημονεύουν και κοινωνούν μαζί του. Εις κάποιαν των τριών τούτων προϋποθέσεων χωλαίνουν. Ή εις την πίστιν ή εις την γνώσιν ή εις την βίωσιν. Αδύνατον Ορθόδοξος Χριστιανός έχων πίστιν εις τον Χριστόν, γνωρίζων την διδασκαλίαν της Εκκλησίας και τους βίους των Αγίων Πατέρων και βιών κατά το δυνατόν με ακρίβειαν, να μη εξεγείρεται, από την αναφανδόν υποστηριζομένην καθολικήν αίρεσιν της συμφωνίας του Σαμπεζύ ή της συμφωνίας του Μπαλαμάντ ή του Φαναρίου το : Κωνσταντίνου η πόλις, Πρωτοκλήτου λυχνία τε άγει εορτήν λαμπροφόρον δεχομένη τον Πρόεδρον, Ρωμαίων Εκκλησίας της σεπτής… Ναυς, η πάντιμος Ορθοδοξίας αγλαΐζεται νυν δεχομένη, εκ Δυσμών σεπτόν Ποιμένα και Πρόεδρον…. Ετι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου... Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου και άλλα συναφή!!! Ας ερωτήσουν εαυτούς οι Αγιορείτες και οι Ποιμένες της Εκκλησίας μας, διατί τον μνημονεύουν και κοινωνούν μαζί του, και δεν ύψωσαν φωνήν διαμαρτυρίας κατά της ψυχολέθρου νοθείας της πίστεως. Πίστιν δεν έχουν, γνώσιν ή βίωσιν; Πως ανέχονται το οικουμενιστικό τούτο κήρυγμα του Οικουμενικού Θρόνου χωρίς συγκλονισμόν, αφού μόνον δι΄ αυτό είναι αρκετόν να χάσωμεν τας ψυχάς μας; Εάν δεχθώμεν τον Πάπα ως Αγιώτατον Επίσκοπον Ρώμης, τότε ανατρέπομεν την δογματικήν διδασκαλίαν της Εκκλησίας, απορρίπτομεν τους βίους και τους αγώνας των αγίων και οικοδομούμεθα κατά τρόπον λατινικόν, δηλαδή αντιπνευματικόν, που μόνον εις τον Χριστόν δεν οδηγεί. Διότι όλοι οι αγώνες των Αγίων Πατέρων υπέρ της διαφυλάξεως αλωβήτου της δογματικής διδασκαλίας, εγένοντο δια την προστασίαν της θεώσεως του ανθρώπου. Χωρίς ορθά δόγματα, θέωσις δεν επιτυγχάνεται......

Οι Δυτικομακεδόνες κατά τον Μακεδονικό Αγώνα


Δημοσιεύτηκε στις 18 Οκτ 2012 από 

Ζητοῦν οἱ ἰσλαμιστὲς ἀνεξάρτητον κράτος εἰς τὴν Νορβηγίαν!

 Εγινε κα τοτο πρωτοσέλιδο κα πρτο θέμα στ Μ.Μ.Ε. Φανατικο
μουσουλμάνοι δεύτερης κα τρίτης γενις στ μακριν Νορβηγία
παίτησαν ν δημιουργηθε σ συνοικία το σλο …νεξάρτητο
μουσουλμανικ κράτος, μ τν ατιολογία, τι «δ θέλουμε ν ζομε μ
βρώμικα κτήνη», ννοώντας κα ποκαλώντας «βρωμερ κτήνη» τος
φιλήσυχους μ μουσουλμάνους Νορβηγούς! 


H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ


Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΣΥΧΝΕΣ εἶναι πιὰ οἱ ἐπισκέψεις τοῦ Οἰκ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στὴν Ἑλλάδα. Φαίνεται ὅτι ἀνταποκρίνεται σὲ κάθε πρόσκληση, ποὺ λαβαίνει, ἰδίως ἀπὸ Μητροπολίτες. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ προκαλεῖ πολλὲς φορὲς σκανδαλισμὸ στοὺς πιστούς, γιατὶ κοντεύει νὰ γίνει ἐπιδημικό. Κάθε λίγο καὶ λιγάκι τὸ ἴδιο θεατρικὸ σκηνικό.
Ὁ Μητροπολίτης, ποὺ θὰ ὑποδεχτεῖ τὸν Πατριάρχη, κοπιάζει ἀφάνταστα. Προσεγγίζει τὰ ὅρια τοῦ παροξυσμοῦ ἡ ἀγχώδης προετοιμασία γιὰ τὴν ὑποδοχὴ καὶ φιλοξενία τοῦ Μεγάλου Ἐπισκέπτη.
Τὰ πράγματα θὰ ἦταν διαφορετικά, ἐὰν ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἀρνοῦνταν τὸν πολυδάπανο τρόπο ὑποδοχῆς καὶ φιλοξενίας καὶ ἀκολουθοῦσε τὸν ταπεινὸ Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος ποτὲ δὲν ἐπιβάρυνε κανένα, καθὼς ἀδιάκοπα ἐπισκεπτόταν πόλεις καὶ χωριά. Θὰ μποροῦσε νὰ μείνει στὸ ἐπισκοπεῖο ἢ σὲ ἕνα μοναστήρι, χωρὶς νὰ ἔχει πολυμελῆ συνοδεία. Γιατὶ νὰ καταλύει στὸ πολυτελέστερο ξενοδοχεῖο τῆς πόλης, γιατὶ νὰ κινητοποιεῖται ἡ κοσμικὴ ἐξουσία (ἀλήθεια πόση σχέση εἶχε ὁ Χριστὸς μὲ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας τοῦ καιροῦ του;) καὶ προπαντός, γιατὶ νὰ δέχεται τὶς τιμητικὲς ἐκδηλώσεις καὶ τὶς διακρίσεις, ποὺ τοῦ ἀπονέμουν, ἀφοῦ γνωρίζει ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχουν καμιὰ πνευματικὴ ἀξία.
Ἐπίσης, γιατὶ νὰ συνωστίζονται στὶς ἐξέδρες τῶν ἐπισήμων τριάντα καὶ σαράντα Μητροπολίτες καὶ νὰ παίζουν τὸ ρόλο τοῦ ἄφωνου κομπάρσου; Δὲν ἔχουν νὰ κάνουν κάτι καλύτερο στὶς Μητροπόλεις τους; Καὶ γιατὶ ἀγνοοῦν ὅτι ἡ συμμετοχή τους στὶς θορυβώδεις ὑποδοχὲς τοῦ Πατριάρχη σημαίνει ἔμμεση ἀποδοχὴ τῶν οἰκουμενιστικῶν δραστηριοτήτων του. Καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ σοβαρὸ θέμα.
Οἱ φιλοξενοῦντες Μητροπολίτες προσπαθοῦν νὰ ἐντυπωσιάσουν τὸν Πατριάρχη, νὰ τοῦ ἀποσπάσουν λόγους ἐπαινετικοὺς καὶ νὰ τροφοδοτήσουν τὴν ἐλπίδα τους ὅτι κάποτε θὰ τοὺς βοηθήσει, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν προσωπικές τους φιλοδοξίες. Στέλνουν ἐγκυκλίους στοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς τῶν Μητροπόλεών τους καὶ ἀπαιτοῦν πλήρη συμμόρφωση στὰ ὅσα τοὺς ζητοῦν, ἀπειλώντας ἐκείνους ποὺ δὲν θὰ ἀνταποκριθοῦν στὸ βαθμό ποὺ ἤθελαν ἢ θὰ ἀρνηθοῦν νὰ παραστοῦν στὶς ἐκδηλώσεις. Μετὰ τὸ πανηγύρι, κάθε ἀντιφρονῶν θὰ κληθεῖ νὰ δώσει ἐξηγήσεις καὶ ἐνδεχομένως θὰ τιμωρηθεῖ. Ἔτσι μὲ τὶς Πατριαρχικὲς ἐπισκέψεις δοκιμάζονται οἱ σχέσεις μεταξὺ Μητροπολιτῶν καὶ κληρικῶν καὶ ἀποκαλύπτεται τὸ χάσμα, ποὺ πολλὲς φορὲς
τοὺς χωρίζει.
Θὰ συνεχίσω τὸ θέμα μου μὲ τὴ διατύπωση μερικῶν εὔλογων ἐρωτημάτων πρὸς τοὺς Μητροπολίτες ἐκείνους, ποὺ διοργανώνουν φιέστες πρὸς τιμὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, ἀλλὰ καί πρὸς ἐκείνους, ποὺ συμμετέχουν σὲ αὐτές. Δὲν περιμένω ὅτι θὰ μοῦ δώσει κανεὶς ἀπάντηση ἢ ὅτι κάτι θὰ ἀλλάξει. Πρὸς τὸ παρὸν ἡ ὁρατότητα εἶναι μηδενική! Ἴσως αὔριο νὰ ἀραιώσει ἡ ὁμίχλη καὶ κάτι νὰ φανεῖ.
α´. Στὴ βάση τοῦ δεσποτικοῦ θρόνου ὑπάρχουν λαξευτοὶ λέοντες, οἱ ὁποῖοι ὑπενθυμίζουν στοὺς Μητροπολίτες ὅτι πρέπει νὰ ἀγρυπνοῦν καὶ νὰ ὑπερασπίζονται τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος, καταπολεμώντας τὸ κοσμικὸ φρόνημα. Δυστυχῶς πολλοὶ Μητροπολίτες ἀπὸ λέοντες ἔχουν γίνει ψοφοθεεῖς βάτραχοι! Γιατί;
β´. Γιατὶ εἶναι δειλοὶ καὶ αὐτά, ποὺ λένε μεταξύ τους, διαφωνώντας μὲ τὶς οἰκουμενιστικὲς δραστηριότητες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, διστάζουν νὰ τὰ ποῦν καὶ δημοσίως;
γ´. Γιατὶ ἔχουν χάσει τὴ φωνή τους; Τί φοβοῦνται; Δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας ἔξω βάλλει τὸν φόβο;
δ´. Γιατί, ἐπιτέλους δὲν ἀντιδροῦν μὲ τὴν σιωπῶσα ἀπουσία τους ἀπὸ τὶς φιέστες;
ε´. Ἡ συμμετοχή τους στὶς φιέστες ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀπωλείας τῆς παρρησίας καὶ τὴν πνευματική τους αἰχμαλωσία. Ὅταν συμπανηγυρίζεις μὲ τὸν Πατριάρχη, μπορεῖ μετὰ νά τὸν ἐλέγξεις γιὰ τὰ οἰκουμενιστικά του φρονήματα.
στ´. Γιατὶ δὲν εἶναι σταθεροὶ στὶς ἀπόψεις τους. Γιατὶ ἀλλάζουν ἀνάλογα μὲ τὸν ἄνεμο, ποὺ πνέει; Γιατὶ ἄλλοτε εἶναι ἀντιπαπικοὶ καὶ ἀντιοικουμενιστὲς καὶ ἄλλοτε ὑποκλίνονται μπροστὰ στοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι στὶς μέρες μας ἔχουν ὑπερβεῖ κάθε ὅριο καὶ εἶναι προκλητικοί.
"O.T."

Ιδού πως εργάζονται οι τερμίτες (οικουμενιστές) για την καταστροφή της Ορθοδοξίας:

Από τα αρχικά κείμενα που παραθέτουμε πιο κάτω, έχουν αποκοπεί τα κομμάτια που αποδεικνύουν τα καταχθόνια σχέδια των οικουμενιστών. Έχουμε δηλαδή τη Συνοδική προδοτική Εγκύκλιο του 1920, που γράφει εκτός των άλλων:  1) Για αλλαγή του Ημερολογίου, και 2)  Για  "επικοινωνία των Θεολογικών Σχολών". 
Η προδοσία του Ημερολογίου το 1924, είναι γνωστή. Εδώ τώρα αποδεικνύεται άλλη μια, με την εφαρμογή από τους Οικουμενιστές και του τέταρτου όρου της Εγκυκλίου περί "Επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών". Το διαβάζουμε στο κείμενο του π. Γεωργίου Μεταλληνού έτους 2006,  και στο χθεσινό  κείμενο του Ρώσου Μητρ. Ιλαρίωνος 17/10/2012 :

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ
ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
1920

Δύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων πρός αλλήλους διάθεσις εκφαίνεσθαι και τεκμηριούσθαι ειδικώτερον, κατά την γνώμην ημών, ως εξής:

α) δια της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων χριστιανκών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών,
δ) δια της επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών….




ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ & ΠΑΠΙΣΜΟΣ
 Απόσπασμα από ομιλία του π. Γ. Δ. Μεταλληνού, κοσμήτορα της Θεολ. σχολής του Πανεπ. Αθηνών, στην Εκκλησία του Αγ. Αντύπα, στο Γουδί, στις 09-02-06

Και τι κάνουν τώρα; Αυτό το έζησα γιατί ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, κ.τ.λ.. Με πήρε ένας ευσεβέστατος κληρικός από την Κρήτη (Κρητικός με τα όλα του αλλά ορθόδοξος, γιατί πολλοί Κρητικοί δεν είναι ορθόδοξοι) και μου λέει «Παπα-Γιώργη, έχω ένα πνευματικό παιδί, που καμιά φορά έρχεται και στον Άγιο Αντύπα (δεν το γνωρίζω το παιδί). Στο οικοτροφείο της Αποστολικής Διακονίας τους είπε ο διευθυντής ότι όλοι μαζί θα πάνε εκδρομή στη Ρώμη και στο Βατικανό. Και τους δίδασκε, πώς θα γονατίσουν για να φιλήσουν το χέρι του Πάπα, για να τον αναγνωρίσουν, δηλαδή, ως Επίσκοπο της εκκλησίας του Χριστού».



 Και εδώ, το Ρωσικό κείμενο, χθες από την Ρώμη:


Γεύμα στη Ρώμη παρέθεσε στις 17 Οκτωβρίου 2012 προς τιμήν του Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνος, Προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ, Πρόεδρος του Παπικού Συμβουλίου για την προώθηση της χριστιανικής ενότητος.  
Τα μέρη ασχολήθηκαν ακόμα με τη σύγχρονη κατάσταση του διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών στα πλαίσια της Μικτής Διεθνούς Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Οι συνομιλητές δέχθηκαν το όφελος της περαιτέρω συνεργασίας στον τομέα θεολογικής μόρφωσης και ειδικότερα της ανταλλαγής φοιτητών μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του Πατριαρχείου Μόσχας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.


Τα συμπεράσματα δικά σας....

Μητροπολίτης Ιλαρίωνας συζήτησε τα τρέχοντα ζητήματα του διαλόγου Ορθοδόξων-Ρωμαιοκαθολικών με τον Καρδινάλιο Κουρτ Κοχ


IMG_4548


Γεύμα στη Ρώμη παρέθεσε στις 17 Οκτωβρίου 2012 προς τιμήν του Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνος, Προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ, Πρόεδρος του Παπικού Συμβουλίου για την προώθηση της χριστιανικής ενότητος.  Επίσης παρακάθησαν ο ιερομόναχος Αντώνιος Σεβριούκ, Γραμματεύς της Διεύθυνσης των παροικιών του Πατριαρχείου Μόσχας στην Ιταλία, ο ιερέας Μίλαν Ζουστ, στέλεχος του Παπικού Συμβουλίου για την προώθηση της χριστιανικής ενότητος, και ο διάκονος Αλέξις Ντίκαρεβ, στέλεχος του ΤΕΕΣ.
Κατά τη συνάντηση συζητήθηκαν από κάθε πλευρά θέματα αφορώντα τη σύγχρονη κατάσταση των σχέσεων μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Μητροπολίτης Ιλαρίωνας μοιράστηκε τις εντυπώσεις που αποκόμισε από την παρακολούθηση της Συνόδου των Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων στις συνεδριάσεις 16ης και 17ης      Οκτωβρίου της οποίας παρέστη ως επίσημος παρατηρητής της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας. Επίσης ο Ρώσος Ιεράρχης ενημέρωσε για τη συνάντηση που είχε την παραμονή με τον Πάπα Ρώμης Βενέδικτο ΙΣΤ΄ και την υποστήριξη που δήλωσε ο Πάπας στη Ρωσική Εκκλησία στο θέμα βλάσφημης πράξεως στον Ιερό Ναό του Σωτήρος Χριστού το Φεβρουάριο ε.ε.
Από την πλευρά του ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ επίσης εξέφρασε την αλληλεγγύη του στις εκκλησιαστικές αρχές και τους πιστούς του Πατριαρχείου Μόσχας. Εξήρε το υπογραφέν στις 17 Αυγούστου από τον Αγιώτατο Πατριάρχη Κύριλλο και τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίκοπο Ιούζεφ Μιχάλικ, Πρόεδρο της Επισκοπικής Διασκέψεως της Πολωνίας, Κοινό Μήνυμα προς τους λαούς Ρωσίας και Πολωνίας, χαρακτηρίζοντας αυτό ως ένα σημαντικό βήμα στις σχέσεις μεταξύ των Εκκλησιών και των λαών και των δυο χωρών.
Τα μέρη ασχολήθηκαν ακόμα με τη σύγχρονη κατάσταση του διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών στα πλαίσια της Μικτής Διεθνούς Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Οι συνομιλητές δέχθηκαν το όφελος της περαιτέρω συνεργασίας στον τομέα θεολογικής μόρφωσης και ειδικότερα της ανταλλαγής φοιτητών μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του Πατριαρχείου Μόσχας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Στο τέλος της συναντήσεως, η οποία διεξάχθη σε θερμό και φιλικό κλίμα έγινε η ανταλλαγή ενθυμίων.
Αυθημερόν το απόγευμα ο Μητροπολίτης Ιλαρίωνας αναχώρησε για το Λονδίνο, όπου υπό την προεδρία του θα πραγματοποιηθεί η Διάσκεψη των αρχιερέων της Ρωσικής Εκκλησίας, που υπηρετούν εκτός κανονικής της δικαιοδοσίας.

Σεβασμιώτατος Πειραιώς Σεραφείμ για Corpus Christi: "Δεν φοβούμαστε ούτε και για την ίδια μας την ζωή, όταν πρόκειται για την λοιδορία προς το πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού"


᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 18ῃ Ὀκτωβρίου 2012
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν


corpuschristi
Μέ ἀφορμή τίς ἀντιδημοκρατικές καί φασίζουσες ἀναρτήσεις τόσο στόν ἱστοχῶρο τοῦ διαδικτύου, ὅσον καί στόν ἔντυπο τύπο, μέ τίς ὁποῖες ἐπικρίνεται μία ἀπόλυτα προβλεπομένη ἀπό τό δικαιϊκό μας σύστημα ἐνέργειά μου, νά ζητήσω δηλαδή τήν ἐφαρμογή τοῦ νόμου γιά βάναυση καί αἴσχιστη προσβολή τοῦ προσώπου μου, πού στοιχειοθετεῖται καί θεμελιοῦται μέ τήν κακόβουλη βλασφημία τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως ἀπό τό χυδαῖο θεατρικό ἔργο Corpus Christi τοῦ Ἀμερικανοῦ συγγραφέα Τέρενς Μάκ Νάλι, ὁ ὁποῖος σέ ἡλικία 73 ἐτῶν στήν Οὐάσινγκτον «τέλεσε» ὁμοφυλοφιλικό «γάμο» μέ νεαρό «ζιγκολό» καί ἀπό τήν ἀφόρητη ψυχοπαθολογία του κινούμενος προέβαλε τόν νοσηρό ψυχισμό του στό πανάσπιλο καί ὑπερύμνητο πρόσωπο τοῦ αἰωνίου καί παναχράντου Θεοῦ ἐπάγομαι τά κάτωθι:


H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more


Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


Ουχί συμμόρφωσις του Θεανθρώπου Χριστού προς το πνεύμα της εποχής, αλλά συμμόρφωσις και προσαρμογή του πνεύματος της εποχής προς το πνεύμα της αιωνιότητος του Χριστού, της θεανθρωπότητος του Χριστού, αυτό είναι η μοναδική αληθινή αποστολή της Εκκλησίας του Χριστού εις τον κόσμον, Εκκλησίας Αποστολικής και Ορθοδόξου. Μόνον ούτως η Εκκλησία θα δυνηθή να διαφυλάξη την ζωοποιούσαν και αναντικατάστατον Προσωπικότητα του Θεανθρώπου Χριστού, αυτήν δηλ. ταύτην την μεγίστην αξίαν εις όλους τους κόσμους, τους ορατούς και τους αοράτους, και τους μέλλοντας. Διότι Αυτός είναι η υπερτάτη αξία και το αλάθητον μέτρον των πάντων.

Συνεχίζεται.  

Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας προσφώνησε τους μετέχοντας της Συνόδου των Επισκόπων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας


IMG_4539




Στη συνεδρίαση ολομέλειας της ΙΓ΄ Παγκοσμίου Συνόδου των Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων ως παρατηρητής από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας παρέστη στις 16 Οκτωβρίου 2012 ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, ο οποίος επισκέπτεται τη Ρώμη κατόπιν ευλογίας του Αγιωτάτου Πατριάρχου Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κυρίλλου και προσκλήσεως του Παπικού Συμβουλίου για την προώθηση της χριστιανικής ενότητας.
Κατά την απογευματινή συνεδρίαση παρουσίᾳ του Πάπα Ρώμης Βενέδικτο ΙΣΤ΄ και 242 συνέδρων ο Πρόεδρος του ΤΕΕΣ προσφώνησε επισήμως τους μετέχοντας, αναφερόμενος στη σημασία για τη χριστιανοσύνη της Β΄ Βατικάνειας Συνόδου, η πενηνταετία από συγκλήσεως της οποίας εορτάζεται φέτος, και καλώντας τους Ορθοδόξους και του Ρωμαιοκαθολικούς από κοινού να υπερασπισούν τους υπό δίωξη χριστιανούς της Μέσης Ανατολής.

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


    +π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

  Ο Απ. Παύλος θεωρεί αυτήν την προσευχήν δια του Πνεύματος ή δια των γλωσσών εις την καρδίαν ως προϋπόθεσιν του χαρίσματος της προφητείας. Ούτος ισχυρίζεται, ότι εκείνοι οι οποίοι έλαβον την χάριν της προσευχής από τον Θεόν είναι υποχρεωμένοι να φθάσουν εις το να προφητεύουν: "Θέλω δε πάντας υμάς λαλείν γλώσσας, μάλλον δε ίνα προφητεύητε, μείζων γαρ ο προφητεύων ή ο λαλών γλώσσαις, εκτός ει μη διερμηνεύη ίνα η εκκλησία οικοδομήν λάβη".  Αυτή η δωρεά της προσευχής εν Πνεύματι είναι η έλευσις του Θεού εν Χριστώ εις την καρδίαν και η άρσις από αυτήν του καλύμματος, το οποίον σκοτίζει την σωστήν ανάγνωσιν του Μωϋσέως. Εν τούτοις, αυτό το δώρον της προφητείας δεν προλέγει πλέον την έλευσιν του Αγγέλου της Μεγάλης Βουλής, αλλά εξηγεί την προφητείαν της Παλαιάς Διαθήκης, ως εκπληρώθη εις τον Κύριον της Δόξης, ο Οποίος έγινε Χριστός δια της Γεννήσεως ως Άνθρωπος από την Παρθένον, του Οποίου το έργον ετελειοποιήθη δια του θανάτου Του, της Αναστάσεως, της Αναλήψεως και της επανόδου εν Αγίω Πνεύματι κατά την Πεντηκοστήν. Αυτό συνέβη, διότι αυτός, ο οποίος προσεύχεται δια των γλωσσών ή δια του Πνεύματος, γνωρίζει τον Χριστόν αναστάντα, προσωπικώς κατοικούντα εν τη καρδία του με τον Πατέρα, γενόμενος ναός του Θεού και ουχί απλώς αναγινώσκων περί Αυτού εν τη Γραφή.
     http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΗ προσευχή εν Πνεύματι, ή η νοερά προσευχή αποκαλείται επίσης αένναος μνήμη του Θεού. Είναι αυτή, η οποία εξηφανίσθη δια της πτώσεως, έχουσα ως συνέπειαν τον σκοτασμόν του νοός και την σκληρότητα της καρδίας.
       
      Συνεχίζεται.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ - Lord I have cried to You


Κύριε, κα τν φόβον σου πτοομαι, κα τ πονηρν ποιεν ο παύομαι…

Καλή και ευλογημένη νύκτα αγιοτόκε Ελλάδα!


Pascha , Anastasi Hymn - Ode 8 in Greek

This chosen and holy day is the first of the sabbaths, the queen and lady; the feast of feasts and the festival of festivals, wherein we bless Christ unto the ages .
Come on this auspicious day of the Resurrection let us partake of the new fruit of the vine of divine gladness and of the Kingdom of Christ, praising Him as God unto the ages.

Μεταφορτώθηκε από το χρήστη  την 28 Απρ 2008

Κατά την γ΄ φάσιν των εργασιών της Β΄ Βατικανείου Συνόδου, εν τω «Διατάγματι περί Οικουμενισμού» ο Πάπας διεκήρυξεν:

Αι άλλαι Εκκλησίαι «δεν απολαμβάνουν την ενότητα εκείνην, την οποίαν ο Ιησούς Χριστός ηθέλησε να επιδαψιλεύση εις πάντας όσους ανεγέννησε και εζωοποίησεν εις εν σώμα και εις καινότητα ζωής, ως μαρτυρούν η Αγία Γραφή και η σεπτή Παράδοσις της Εκκλησίας. Δια μόνης πράγματι της Καθολικής Εκκλησίας του Χριστού, η οποία είναι γενικόν όργανον σωτηρίας, δύναται να επιτευχθή όλη η πληρότης των μέσων της σωτηρίας. Διότι μόνον εις τον αποστολικόν Σύλλογον, του οποίου ο Πέτρος προϊσταται, είναι εμπεπιστευμένα, κατά την πίστιν ημών, όλα τα αγαθά της Καινής Διαθήκης, ώστε να συγκροτηθή επί της γης εν σώμα του Χριστού, εις το οποίον πρέπει πλήρως να ενσωματωθούν όλοι όσοι, κατά τινα τρόπον, ανήκουν ήδη εις τον λαόν του Θεού».

(σ.σ. της “Ορθοδόξου Φωνής” : Η Παπική παρασυναγωγή δια της Β΄  Βατικανείου Συνόδου δεν αναγνωρίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία, και ο «Ορθόδοξος» Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος συμμετέχει στους επετειακούς πανηγυρισμούς της !!! )

Προσέλθετε, προσέλθετε. Αυτή είναι η οδός της επιστροφής. Επανέλθετε, να προσκυνήσετε την εμβάδα μου, σιγά - σιγά, ένας -ένας, μην σπρώχνεσθε προδότες Ουνίτες... Περιμένω και τον Σιατίστης Παύλο. Μου άρεσε αυτό που έγραψε για τους "ψευδοχριστιανούς"...

1

 Με τον Πάπα Ρώμης Βενέδικτο ΙΣΤ΄ πραγματοποίησε συνάντηση στις 16 Οκτωβρίου 2012 ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας. Η συνάντηση έγινε στο Βατικανό μετά την τακτική συνεδρίαση της Συνόδου των Επισκόπων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, όπου ο Μητροπολίτης Ιλαρίωνας προσφώνησε τους συνέδρους.
Ο Πρόεδρος του ΤΕΕΣ μετέφερε στον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ ευχές του Αγιωτάτου Πατριάρχου Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κυρίλλου. Από την πλευρά του ο Ποντίφικας ευχήθηκε στον Προκαθήμενο της Ρωσικής Εκκλησίας κάθε επιτυχία και βοήθεια του Θεού στο έργο του.

(σ.σ. ευχήθηκε επιτυχία : Ποια επιτυχία εννοεί; να κάνει και τον τελευταίο Ρώσο Ουνίτη... )

Ενημέρωση για το Corpus Christi.(17/10/2012)

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

http://anavaseis.blogspot.ca/


 

Ενημέρωση για το Corpus Christi

Πριν από λίγη ώρα, επικοινωνήσαμε με το θέατρο "χυτήριο" για να μάθουμε αν θα πραγματοποιηθεί αύριο η "παράσταση" Corpus Christi, ώστε να ενημερώσουμε τους πιστούς που θα επιθυμούσαν να παρευρεθούν εκ νέου στο σημείο εκείνο για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά.

Όπως μας διαβεβαίωσαν οι συντελεστές, δεν θα παιχθεί το συγκεκριμένο "έργο" αυτή την εβδομάδα, διότι προγραμματίστηκε πρεμιέρα άλλης παράστασης. Για οποιοδήποτε νέο θα σας ενημερώσουμε.

Σιατίστης Παύλος :Ναι είμαι θυμωμένος με αυτούς τους ψευτο-ομολογητές

Aύτη η Aγία ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοδοσίου του Aδραματτινού, εν έτει ψιδ΄ [714], θυγάτηρ γονέων ευσεβών, πατρίδα έχουσα την μεγάλην Kωνσταντινούπολιν. Όταν δε έγινεν επτά χρόνων, απέθανεν ο πατήρ της, η δε μήτηρ πέρνουσα ταύτην, την εκούρευσε καλογραίαν εις ένα Mοναστήριον της Kωνσταντινουπόλεως. 

Έπειτα απέθανε και η μήτηρ της, αφήσασα όλην την περιουσίαν της εις την μακαρίαν Θεοδοσίαν, η οποία εκ του πλούτου της κατεσκεύασε τρεις αγίας εικόνας χρυσάς και αργυράς, του
Xριστού, της Θεοτόκου, και της Aγίας Mάρτυρος Aναστασίας, τα δε λοιπά υπάρχοντά της διεμοίρασεν εις τους πτωχούς. 

Aφ' ου δε απέρασαν δύω χρόνοι, έγινε βασιλεύς Λέων ο Ίσαυρος, ο και Kόνων ονομαζόμενος, εν έτει ψιΫ΄ [716], ο οποίος με το να ήτον εικονομάχος, διά τούτο εδίωξε βιαίως από το Πατριαρχείον με ραβδία και σπαθία, τον αγιώτατον και μέγαν Πατριάρχην Άγιον Γερμανόν, επειδή και δεν επείθετο να συμφωνήση εις τα ασεβή του δόγματα, και να αθετήση την προσκύνησιν των αγίων εικόνων. 

Oυ μόνον δε τούτο εποίησεν ο αλιτήριος, αλλά εσπούδασεν ο θηριώνυμος να κρημνίση ακόμη και να κατακαύση την αγίαν εικόνα Xριστού του Θεού ημών, η οποία εστέκετο επάνω εις την πόρταν της Kωνσταντινουπόλεως, την ονομαζομένην Xαλκήν. Όθεν εις καιρόν οπού ο σπαθάριος του βασιλέως έβαλε την σκάλαν, και ανέβη διά να κρημνίση εις την γην την αγίαν εικόνα, ευθύς η μακαρία αύτη Θεοδοσία ομού με άλλας ευσεβείς γυναίκας, επίασαν την σκάλαν, και έρριψαν αυτήν κατά γης ομού με τον σπαθάριον, ο οποίος πεσών εις την γην, ετελεύτησεν. Έπειτα πηγαίνουσαι εις το Πατριαρχείον, ελιθοβόλουν τον δυσσεβή και εικονομάχον Aναστάσιον. Παρευθύς λοιπόν, αι μεν άλλαι γυναίκες, απεκεφαλίσθησαν. 

Tην δε Aγίαν ταύτην Θεοδοσίαν, ετράβιζεν ένας ωμός και απάνθρωπος στρατιώτης. Φθάσας δε εις την τοποθεσίαν, την ονομαζομένην του Bοός, επήρεν ένα κέρατον κριαρίου, και με μεγάλον θυμόν και μανίαν, έμπηξεν αυτό ο θηριώδης και διεπέρασεν εις τον λαιμόν της Aγίας, και έτζι επροξένησεν εις την μακαρίαν του μαρτυρίου τον στέφανον. 

Tα δε άπειρα θαύματα, οπού καθ' εκάστην ενεργούνται από το άγιον αυτής λείψανον, είναι δυνατόν να τα μάθη όποιος βούλεται. Tελείται δε η αυτής Σύναξις και εορτή εις το Mοναστήριον το ονομαζόμενον Δεξιοκράτους, όπου και το άγιον αυτής ευρίσκεται λείψανον. 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ . Σημειοί δε ο Δοσίθεος, σελ. 626 της Δωδεκαβίβλου, ότι αντί του
Aγίου Γερμανού, έκαμε Πατριάρχην τον σύγγελον του Aγίου, Aναστάσιον τον νέον προδότην Iούδαν, τον συμφωνήσαντα τω Kόνωνι, και επιβουλεύσαντα τω γέροντι αυτού. Aλλ' αι σεμναί και τίμιαι γυναίκες της Kωνσταντινουπόλεως, ων πρώτη υπήρχεν η Aγία αύτη Θεοδοσία, ώρμησαν εις την Eκκλησίαν, με λίθους και ξύλα, και ύβριζον τον Πατριάρχην, μισθωτόν αυτόν ονομάζουσαι και λύκον και προδότην Iούδαν, και ούτως αυτόν απεδίωξαν. 


(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ΄. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


Η εξαιρετική δια το ανθρώπινον γένος σπουδαιότης του Χριστιανισμού έγκειται εις την ζωοποιούσαν και αναλλοίωτον Θεανδρικότητα του Χριστού, η οποία δίδει νόημα εις παν το ανθρώπινον, εξάγουσα τούτο από την μηδαμινότητα του μη είναι εις το φως του Πανείναι. Μόνον με την θεανθρωπίνην του δύναμιν ο Χριστιανισμός είναι το άλας της γης, άλας το οποίον διαφυλάττει τον άνθρωπον δια να μη διαφθαρή εν τη αμαρτία και εν τω κακώ. Εάν όμως διαχυθή ο Χριστιανισμός εις διαφόρους ουμανισμούς, τότε μωραίνεται, γίνεται, «άναλον» άλας, το οποίον, κατά τον παναληθή λόγον του Σωτήρος, «εις ουδέν ισχύει έτι ει μη βληθήναι έξω και καταπατείσθαι υπό των ανθρώπων» (Ματθ. 5,13). Πάσα προσπάθεια και απόπειρα να εξισωθή ο Χριστιανισμός με το πνεύμα του αιώνος τούτου, με τας φευγαλέας κινήσεις κάποιων ιστορικών εποχών, και επί πλέον με τα πολιτικά κόμματα ή τα καθεστώτα, αφαιρεί από τον Χριστιανισμόν εκείνην την ειδοποιόν αξίαν, η οποία τον καθιστά μοναδικήν θεανθρωπίνην θρησκείαν εις τον κόσμον.                                                                                                                                                         

Συνεχίζεται.  

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Η προσευχή εις την καρδίαν ημπορεί να γίνη αδιάλειπτος, ενώ η προσευχή η διαμένουσα εις την διάνοιαν ή τον εγκέφαλον ενεργεί δια της αποφάσεως του προσευχομένου και εις περιόδους εκλεγμένας υπ' αυτού. Εκείνος, ο οποίος έχει το χάρισμα της αδιαλείπτου προσευχής εις την καρδίαν του, προσεύχεται επίσης με το μυαλόν του ή την διάνοιαν, όταν προσεύχηται με άλλους και δια άλλους εν τη παρουσία αυτών και δια εποικοδομήν των. Αυτός, πράγματι εις αυτάς τας περιόδους προσεύχεται ο ίδιος με την διάνοιάν του και ταυτοχρόνως προσεύχεται εν τη καρδία του με το Πνεύμα, με την γλώσσαν της Πεντηκοστής ή τον λόγον, ο οποίος εδόθη εις αυτόν δια του Θεού εν Χριστώ. 


H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more