ΔΙΑ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Η κοινωνία μας ἔχει χαλάσει. Δὲν εἶναι πιὰ χριστιανική. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ τὴ

συγκροτοῦν ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό. Μερικοὶ μάλιστα τὸν ἔχουν

ξεχάσει κιόλας, γι᾽ αὐτὸ καὶ ζοῦν δίχως προσανατολισμὸ καὶ δίχως σκοπὸ

στὴ ζωή τους. Εἶναι ἄδειοι ἐσωτερικὰ καὶ ζοῦν μέσα στὴν κόλαση, ποὺ μόνοι

τους δημιούργησαν. Νομίζουν ὅτι αὐτὸ ποὺ ζοῦν εἶναι τὸ καλύτερο καὶ γι᾽

αὐτὸ δὲν φροντίζουν γιὰ τὴ βελτίωσή του. Ἕνας Ἐπίσκοπος ἐξηγεῖ τὸ

φαινόμενο καὶ προτείνει μιὰ ἁπλῆ καὶ συνάμα ἀποτελεσματικὴ λύση, ἡ ὁποία

μπορεῖ νὰ ἀπαλείψει ὅλα τὰ κακῶς κείμενα τῆς κοινωνίας. Βέβαια, ἡ

προτεινόμενη λύση δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἐπιβληθεῖ διὰ νόμου. Εἶναι πνευματικὴ

λύση καὶ πρέπει ἐλεύθερα νὰ τὴν ἐπιλέξουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἢ τουλάχιστον

οἱ περισσότεροι. Γράφει λοιπὸν ὁ ἔμπειρος Ἐπίσκοπος: «Πολὺ διαφορετικὴ

θὰ ἦταν ἡ ζωή, ἂν οἱ ἄνθρωποι δὲν ἦταν φθηνοὶ γιὰ τὸν ἑαυτό τους κι ἀκριβοὶ

γιὰ τοὺς ἄλλους. Καὶ θὰ ἦταν ἀληθινὸς παράδεισος ἡ γῆ, ἂν οἱ ἄνθρωποι

ἐμάθαιναν νὰ ζυγίζουν βαριὰ τὰ δικά τους παραπτώματα κ᾽ ἐλαφρὰ τῶν ἄλλων.

Ὅσο γιὰ κείνους, ποὺ νοιάζονται δῆθεν γιὰ τὴ δικαιοσύνη καὶ τὴν ἠθικὴ τάξη

στὸν κόσμο, ἂς μὴ φοβοῦνται. Ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἠθικὴ τάξη καμμιὰ φορὰ

κινδυνεύουν ἀπὸ τοὺς προστάτες των, παρὰ απὸ τοὺς ἐχθρούς των». Ἡ λύση

αὐτὴ ἔχει τὴ βάση της στὴ χριστιανικὴ διδασκαλία, γι᾽ αὐτὸ καὶ κρίνεται

ἀνεφάρμοστη ἀπὸ τοὺς κοσμικοὺς καὶ μὴ χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν

νὰ βροῦν ἄλλους τρόπους ἀντιμετώπισης τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος. Ὁ

καθένας λέει ὅ,τι σκέφτεται, ἐπιμένει ἐπιπόλαια στὴν ὀρθότητα τῆς γνώμης του

καὶ μετὰ ἀπὸ τὸ πείραμα ἔχουμε  ἀποτυχία. Ἔτσι ἡ κατάσταση δὲν βελτιώνεται.

Οἱ ἄνθρωποι γίνονται χειρότεροι. Τὰ σχολεῖα δὲν προσφέρουν τὴν παιδεία, ποὺ

χρειάζεται, οἱ νόμοι μένουν ἀνεφάρμοστοι καὶ οἱ φυλακὲς πρέπει νὰ αὐξηθοῦν!

Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν κοινωνία ποὺ ζοῦμε, παρόλο ποὺ μᾶς ἐνοχλεῖ, μποροῦμε νὰ

κάνουμε κάτι διαφορετικό, κόντρα στὸ ρεῦμα. Νὰ δείξουμε μὲ τὸ χριστιανικό

μας ἦθος καὶ τὶς προσωπικές μας ἐπιλογὲς ἕνα ἄλλο τρόπο ζωῆς, ὁ ὁποῖος

ἐνδεχομένως νὰ βοηθήσει μερικοὺς νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν πικρὴ κόλαση τῆς

κοινωνίας. Μπορεῖ ὁ συνειδητὸς χριστιανὸς νὰ ἔχει μέσα στὴ λίμνη τῆς κόλασης

τὸ δικό του μικρὸ νησί, ποὺ θὰ εἶναι ἕνα κομμάτι τοῦ παραδείσου. Δὲν εἶναι

ὑπερβολικὴ ἡ εἰκόνα. Μπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ πετύχει, ὅταν μὲ συνέπεια τηρεῖ τὶς

θεῖες ἐντολὲς καὶ ξεπερνάει τὰ ἐμπόδια τῆς καθημερινότητάς του. Τὸ παράδειγμα

μᾶς τὸ ἔχουν δώσει οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ σύγχρονοι Γέροντες.

"O. T."

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Όλα αυτά οδηγούν εις το συμπέρασμα:  ο ουμανιστικός Χριστιανισμός αποτελεί πράγματι την πλέον αποφασιστικήν διαμαρτυρίαν εναντίον του Θεανθρώπου και της αξιολογίας και κριτηριολογίας Του. Βεβαίως, και εδώ παρουσιάζεται η προσφιλής τάσις του ευρωπαίου ανθρώπου να συνοψίση τα πάντα εις τον άνθρωπον ως την βασικήν αξίαν και το βασικόν μέτρον των πάντων. Όπισθεν δε αυτού ίσταται ένα είδωλον :  Menschliches, Allzumenschliches ( “ Aνθρώπινον, πολύ ανθρώπινον»).   Με την πράξιν αυτήν της σμικρύνσεως του Χριστιανισμού εις ουμανισμόν έχει αναμφιβόλως απλοποιηθή ο Χριστιανισμός. Ταυτοχρόνως όμως έχει καταστραφή. Και επειδή έγινε συνεμφάνισις του Χριστιανισμού με τον ουμανισμόν, σήμερον σκέπτονται εις την Ευρώπην να αντικαταστήσουν τον ουμανιστικόν Χριστιανισμόν με την παλαιάν πολυθεϊστικήν θρησκείαν. Αι φωναί μερικών ανθρώπων εις τον προτεσταντικόν κόσμον:  Zuruck zu Jesus!  Back to Jesus (=επιστροφή στον Χριστό! ) αποτελούν αδυνάτους κραυγάς μέσα εις την ασέληνον νύκτα του ουμανιστικού Χριστιανισμού, ο οποίος εγκατέλειψε τας θεανθρωπίνας αξίας και τα θεανθρώπινα μέτρα, και πνίγεται τώρα μέσα εις την απόγνωσιν και το αδιέξοδον, ενώ από τα βάθη των αιώνων ηχούν τα σκληρά λόγια του θλιμμένου προφήτου του Θεού, του Ιερεμίου: «Επικατάρατος ο άνθρωπος, ος την ελπίδα έχει επ΄ άνθρωπον!» (Ιερεμ. 17,5).                                                                                     

Συνεχίζεται.  

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Πρό του θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού ακόμη και οι δοξασμένοι, ως οι Πατριάρχαι και οι Προφήται, απέθανον φυσικόν και πνευματικόν θάνατον και ανέμενον την πνευματικήν των και σωματικήν ανάστασιν, την οποίαν οι Πατέρες ονομάζουν πρώτην και δευτέραν Ανάστασιν. Ο πνευματικός θάνατος είναι ή να μη βλέπουν την δόξαν του Θεού, ή να βλέπουν αυτήν την ίδιαν δόξαν ως "πύρ καταναλίσκον" και "σκότος εξώτερον" της κολάσεως. Η πρώτη ανάστασις είναι διαρκής και αδιάκοπος θέα της δημιουργίας εν τη δόξη του Θεού εν Χριστώ, καθώς εις την περίπτωσιν και εις την κοινωνίαν των Αγίων, πέραν του τάφου από του θανάτου και της αναστάσεως του Χριστού. Αυτοί ετελειοποίησαν τον γάμον των με τον Χριστόν, ο οποίος θα ολοκληρωθή με την τελικήν ανάστασιν και αποκατάστασιν των πάντων. Εντεύθεν του τάφου, οι πιστοί έχουν τον "αρραβώνα του Πνεύματος" εν ταις καρδίαις αυτών δηλαδή την νοεράν προσευχήν.

      Συνεχίζεται.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ» ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

Μία απὸ τὶς σύγχρονες «πληγὲς» τῆς θεολογίας μας εἶναι καὶ ἡ

«θολοκουλτούρα» ὁρισμένων θεολόγων (κληρικῶν καὶ λαϊκῶν),

οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναγάγει τὴν ἱερὴ ἐπιστήμη σὲ «κλὰμπ διανοουμένων»,

μὲ ἀποτέλεσμα τὴ σταδιακὴ ἀπομάκρυνσή της ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη

διδασκαλία. Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου

Βλασίου κ. Ἱερόθεος, ἀνήκει ἀναμφίβολα στοὺς λόγιους Ἐπισκόπους

τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ στοὺς θεματοφύλακες τῆς Ὀρθοδόξου

παραδόσεως. Νὰ τί λέει γιὰ τὸ φαινόμενο αὐτό: «Ἡ λεγομένη

“ἐπιστημονικὴ” θεολογία, σὲ πολλὰ σημεῖα ἀποδομεῖ ὅλες τὶς βασικὲς

ἀρχὲς τῆς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας. Πολλοὶ θεολόγοι, χρησιμοποιώντας

τὴν λογικοκρατία, τὸν στοχασμὸ καὶ τὴν βιβλικὴ μέθοδο ἐρεύνης, ποὺ

ἀναπτύχθηκε στὸν προτεσταντικὸ χῶρο, προσπαθοῦν νὰ ἑρμηνεύσουν

τὰ προφητικά, ἀποστολικὰ καὶ πατερικὰ κείμενα σὲ μία ἄλλη κατεύθυνση

ἀπὸ αὐτήν, ποὺ ἔχει δώσει ἡ ὀρθόδοξη θεολογία». Ὡς σχόλιο θὰ

προσθέταμε πὼς καὶ αὐτὸ τὸ φαινόμενο ἐντάσσεται στὸ γενικότερο σχέδιο

γιὰ τὴν ἀλλοτρίωση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος τῶν πιστῶν. Τὸ ἐρώτημα

εἶναι κατὰ πόσον γίνεται συνειδητὰ αὐτὴ ἡ ἀποδόμηση ἀπὸ τοὺς

ὀρθοδόξους θεολόγους!

"O.T."

ΠΑΛΙ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΑΡΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ έξω από το θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ (Ιερά οδός 44)

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!!!

Ιδού δη τι καλόν η τί τερπνόν, αλλ΄ ή το κατοικείν αδελφούς επί το αυτό;

Αδελφός υπό αδελφού βοηθούμενος ως πόλις οχυρά. 

Σιχάθηκα    τέτοια ΄λευθερία. Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτερία οπού θα γευόμαστε, θα περικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους, άλλα τόσα χρόνια, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότη. Αυτά λείπουν απ’ όλους εμάς. Ο Θεός ας κάμη το έλεός του να μας γλυτώση από τον μεγάλον γκρεμνόν οπού τρέχομεν να τζακιστούμεν.

(Του Ορθόδοξου Έλληνα Στρατηγού Μακρυγιάννη)

Ο αδελφός μας Σπύρος από το εκλεκτό ιστολόγιο των Αναβάσεων γράφει:

Ντροπὴ γιὰ τὴν ἑλληνικὴ ἀστυνομία, γιὰ τὸν πολιτικὸ κόσμο, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας!

Δὲν περιμέναμε ὅσοι βρεθήκαμε στὴν εἰρηνικὴ διαμαρτυρία στὸ "χυτήριο" γιὰ τὴν χυδαία θεατρικὴ παράσταση Coprus Christi ὅτι θὰ ἔδιναν ἐντολὴ νὰ "καθαρίσουν" τὴν σφηκοφωλιὰ ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ κόσμου, καθὼς ἐπίσης δὲν περιμέναμε τοὺς ἀστυνομικοὺς τῶν ΜΑΤ νὰ χτυποῦσαν γυναῖκες, γεροντάκια, παιδιά, ἀνάπηρους, τυφλούς, καὶ νὰ ρίξουν ἀκόμα καὶ χημικά!!

Ἀπρόσωπα, ἄβουλα ἀδίστακτα..  ἔπνιξαν τὸν κόσμο στὰ χημικὰ καὶ τὸν πῆγαν χτυπώντας τὸν 200 μέτρα μακρυὰ ἀπὸ ἀπὸ τὸ χυδαῖο θέατρο.

Μὲ βαρδιὰ καρδιὰ θὰ τὸ πῶ, δυστυχῶς νίκησε ἡ Ρεπούση, καὶ ἔλαμψε διὰ τῆς ἀπουσίας της ἡ Ἐκκλησία, καὶ ἡ ἱεραρχία.  Ἡ Ἑλλάδα ἔχει ἀνάγκη νέους Καντιώτηδες, καὶ ἀντὶ γὶ΄αὐτὸ ...

Δὲν χρειάζονται φωτογραφίες.

Ντροπὴ μόνο αὐτό.

Σπύρος

Ἀπὸ τὴν διαχείριση τῶν Ἀναβάσεων

Δεν πτοούν τους Χριστιανούς η χθεσινή ρίψη χημικών και οι προπηλακισμοί των 10 διμοιριών των ΜΑΤ! ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΑΡΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ έξω από το θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ

Αδυνατεί η δικαιοσύνη και η κυβέρνηση Σαμαρά να εφαρμόσει τους νόμους! Δεν πτοούν τους Χριστιανούς η χθεσινή ρίψη χημικών και οι προπηλακισμοί των 10 διμοιριών των ΜΑΤ! ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΑΡΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ έξω από το θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ (Ιερά οδός 44) (12/10/2012 12:09)

Ως «Πόντιος Πιλάτος» ο εισαγγελέας υπηρεσίας αρνήθηκε να εφαρμόσει την αυτόφωρη διαδικασία μετά τη μήνυση που κατέθεσε ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ. Δεν στοιχειοθετούσε για τον εκπρόσωπο της δικαιοσύνης κακόβουλη βλασφημία ότι ο Θεάνθρωπος, Λόγος του Θεού Ιησούς Χριστός παρουσιαζόταν στη θεατρική παράσταση ως ομοφυλόφιλος!!! Η δυναμική παρουσία Ορθοδόξων Χριστιανών αλλά και η παρουσία βουλευτών και μελών της «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ» ματαίωσε και πάλι τη βλάσφημη παράσταση Corpus Christi. Πολιτικές διαστάσεις λαμβάνει το θέμα της αντίδρασης χριστιανών έναντι της κακόβουλης βλασφημίας των θείων που απειλεί τη θρησκευτική ειρήνη και την κοινωνική συνοχή. http://www.orthodoxia.gr/show.cfm?id=1713&obcatid=1

CORPUS CHRISTI - ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11 /10 / 2012

Επεισόδια έξω από το Χυτήριο 2

Λαέ μου που είναι οι ποιμένες σου;

Διαμαρτυρίες έξω από το χυτήριο

Ευχαριστούμε το ιστολόγιο : http://agiooros.org/

ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ!!!

Δηλώσεις Παναγιώταρου για το Χυτήριο

«Όσο υπάρχουν τέτοια βλάσφημα έργα, θα είμαστε πάντα εδώ παρόντες», δήλωσε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Παναγιώταρος, ο οποιός παρευρίσκεται στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το θέατρο «Χυτήριο», για το έργο Corpus Chisti, μαζί με άλλους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, μεταξύ των οποίων και ο κοινοβουλευτικος εκπρόσωπος Χρήστος Παππάς.

Σε δηλώσεις του, ο Η. Παναγιώταρος ανέφερε μεταξύ άλλων:

«…Για μια υποτιθέμενη ταινία, που μάλλον έγινε στο youtube για 10 λεπτά στο εξωτερικό κάηκε όλη η γη και πριν από 10-15 ημέρες χιλιάδες μουσουλμάνοι σπάσανε όλη την Αθήνα και η αστυνομία τους κοιτούσε. Όσο υπάρχουν τέτοια βλάσφημα έργα, και δεν έχει να κάνει τίποτα με την ελευθερία του λόγου κλπ αυτό, άλλο τόσο απλοί πολίτες και η Χρυσή Αυγή πάντα θα είμαστε εδώ παρόντες...».

ΧΥΔΑΙΑ "ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ" CORPUS CHRISTI-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΗΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΩΡΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΟΤΙ ΝΕΟΤΕΡΟ ΘΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ...

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι ο κ. Βαρθολομαίος έχει δεχθεί τον Παπισμό και οι δειλοκάρδιοι Επίσκοποι συνιστούν : υπομονή άχρι καιρού...

Συμπροσεύχεται με τον Πάπα Βενέδικτο, ο "Πατριάρχης"  κ. Βαρθολομαίος, μαζί τους και ο Αγγλικανός “Αρχιεπίσκοπος” του  Cantebury Rowan Williams, για τα 50 χρόνια από τη Β΄ Βατικανή Σύνοδο, η οποία Σύνοδος ομολογεί ότι ο Ορθόδοξος Εκκλησία δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού, η ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ!!!

 

Οι δε Αγγλικανοί, για όσους δεν γνωρίζουν, από τον περασμένο μήνα τελούν εντός των "ναών" των γάμους ομοφυλοφίλων!!!

 

 

Φρίξον ήλιε, στέναξον γη!!!

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Με το να περιορισθή εις την Δύσιν ο Χριστιανισμός, με όλας του τας απείρους θεανθρωπίνας αληθείας, εις τον άνθρωπον, μετεβλήθη ο δυτικός Χριστιανισμός εις ουμανισμόν. Αυτό ημπορεί να φαίνεται παράδοξον, αλλ΄ είναι αληθινόν. Το αποδεικνύει κατά τρόπον αναμφισβήτητον η ιστορική του πραγματικότης. Ο δυτικός Χριστιανισμός, εις την ουσίαν του, είναι ο πλέον ριζικός ουμανισμός, διότι ανεκήρυξε τον άνθρωπον αλάθητον, και την θεανθρωπίνην θρησκείαν μετέβαλεν εις θρησκείαν ουμανιστικήν. Απόδειξις τούτου είναι το γεγονός ότι εις την Ρωμαϊκήν Εκκλησίαν ο Θεάνθρωπος απωθήθη εις τον ουρανόν, και εις την θέσιν Του ετοποθετήθη ο αναπληρωτής:  Vicarius Christi… Πόσον τραγικός παραλογισμός:  να ορίζεται αντικαταστάτης και αναπληρωτής δια τον πανταχού παρόντα Κύριον και Θεόν! Είναι όμως γεγονός ότι αυτός ο παραλογισμός ενεσαρκώθη εις τον δυτικόν Χριστιανισμόν. Τοιουτοτρόπως επετελέσθη η τρόπον τινά εκ-σάρκωσις του ενσαρκωθέντος Θεού, η αποθεανθρώπησις του Θεανθρώπου. Ο δυτικός θρησκευτικός ουμανισμός ανεκήρυξε τον πανταχού παρόντα Θεάνθρωπον ως μη παρόντα εις την Ρώμην, και ώρισε τον αντικαταστάτην Του εν τω προσώπω του αλαθήτου ανθρώπου. Με όλα αυτά ο ουμανισμός ούτος είναι ωσάν να έλεγεν εις τον Θεάνθρωπον:  Αποσύρθητι από αυτόν τον κόσμον εις τον άλλον, φύγε από ημάς, ημείς έχομεν τον αντικαταστάτην Σου, ο οποίος αλαθήτως Σε αντικαθιστά εις όλα. Αυτή η αντικατάστασις του Θεανθρώπου υπό του ανθρώπου εξεδηλώθη πρακτικώς εις την προφανή αντικατάστασιν της χριστιανικής θεανθρωπίνης μεθοδολογίας δια της ανθρωπίνης μεθοδολογίας. Από εδώ εκπηγάζουν το αριστοτελικόν φιλοσοφικόν πρωτείον εις τον σχολαστικισμόν, η καζουϊστική μέθοδος και η ιερά εξέτασις εις την ηθικήν, η παπική διπλωματία εις τας διεθνείς σχέσεις, το παπικόν κράτος, η συγχώρησις των αμαρτιών δια των συγχωροχαρτίων και από ραδιοφώνου και ο ιησουϊτισμός εις διαφόρους μορφάς.

Συνεχίζεται.  

Σχόλιο της "Ορθοδόξου Φωνής" : Ωραία και Ορθόδοξα όλα αυτά Σεβ. Άγιε Πειραιώς αλλά αναμένουμε την ευλογημένη ώρα του ονομαστικού αναθεματισμού όλων των οικουμενιστών Πατριαρχών και των Προκαθημένων των Αυτοκεφάλων τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών μελών του σατανικού ΠΣΕ και κοινωνούντων με τον αντίχριστο πάπα Ρώμης!

(Ὁρίζομεν δέ τήν δευτέραν Κυριακήν ἑκάστου μηνός Νοεμβρίου ὡς ἡμέραν ἀναμνήσεως τοῦ ὑπερφυοῦς τούτου θαύματος διά τοῦ ὁποίου καταισχύνεται διά μίαν εἰσέτι φοράν ὁ ἀμεταμέλητος καί αἱρετικός διακατέχων ἀντικανονικῶς τόν πρεσβυγενῆ θρόνον τῆς παλαιᾶς Ρώμης καί οἱ αὐτῷ κοινωνοῦντες...)

Τέκνα μου ἀγαπητά καί περιπόθητα,

Ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς ὀφείλει τήν δημιουργίαν αὐτῆς εἰς τήν διηνεκῆ καί ἀτελεύτητον χορηγίαν τῆς μητρός Ἐκκλησίας πού ὄχι μόνον διέσωσε τό δοῦλον Γένος ἐπί 500 ἔτη καί διεφύλαξε τήν γλῶσσαν, τήν ἱστορικήν μνήμην, τόν πολιτισμόν καί τήν ἰδιοπροσωπείαν αὐτοῦ ἀλλά καί τοῦ προσέφερεν οὐσιωδῶς ὅλην τήν διαχρονικῶς ἀποκτηθεῖσαν περιουσιακήν ὑποδομήν Της διά νά ὑπάρξῃ ὡς ἐλευθέρα καί ἀνεξάρτητος Πολιτεία. Εἰδικώτερον ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς συνεστήθη ἐπί τῆς Πειραϊκῆς χερσονήσου, ἡ ὁποία ἀπετέλει ἱερόν βακούφιον τῆς περιπύστου Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Σπυρίδωνος Πειραιῶς. Εὐγνωμονοῦσα δέ, ἡ πόλις διά τῆς πρώτης δημοτικῆς αὐτῆς Ἀρχῆς, ἀνεκήρυξε τόν ἱερόν Σπυρίδωνα, πολιοῦχον, ἔφορον καί προστάτην της. Ἔχοντες ἑπομένως ὡς ἐφέστιον ἅγιον τόν ὑπό τοῦ Θεοῦ δοξασθέντα διά τοῦ ἀδιαλωβήτου καί χαριτοβρύτου λειψάνου του μέγιστον Σπυρί-δωνα, ἐπίσκοπον Τριμυθοῦντος καί ἐν Κερκύρᾳ τεθησαυρισμέ-νον, τόν διασκεδάσαντα διά τοῦ ὑπερφυοῦς θαύματος τῆς κε-ράμου τήν ἀχλύν τοῦ μισοῦντος τό θεανδρικόν πρόσωπον τοῦ Σωτῆρος αἱρεσιάρχου Ἀρείου, εὐλογούμεθα σήμερον εἰς ταύτην τήν πεισιθάνατον ἐποχήν συγκρητιστικῆς ἀπομειώσεως τῆς ἀληθείας, νά λάβωμεν φωτισμόν, ρῶσιν καί χάριν ἐκ τοῦ ὑπερτάτου Αὐτοῦ προσώπου.

Ὅθεν κανονικῇ Ἀποφάσει ἡμῶν, ὁρίζομεν ὡς πανηγυρικήν ἑορτήν τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ τοῦ πολιούχου Αὐτῆς τήν ἀνάμνησιν τοῦ τελεσθέντος ἐν Κερκύρᾳ ὑπερφυοῦς θαύματος ὑπό τοῦ νέου πυρφόρου τῆς ἀληθοῦς ὀρθοδόξου πίστεως ὑποφήτου Ἁγίου Σπυρίδωνος τοῦ θαυματουργοῦ γενομένου κατά μίμησιν τοῦ Θεσβίτου Ἠλιού τοῦ ἐν τῷ χειμάρῳ Κισσών (Βασιλειῶν Γ΄18-19) τιμωρήσαντος τούς ἱερεῖς τῆς αἰσχύνης.

Εἰδικώτερον ἐν τῇ «Ἀσματικῇ ἀκολουθίᾳ καί τῷ βίῳ τοῦ ἁγ. Σπυρίδωνος Κερκύρας» ἐκδοθείσης ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Κερκύρας κυροῦ Μεθοδίου, περιγράφεται τό μέγα θαῦμα τοῦ Ἁγίου, τό γενόμενον τήν νύκτα τῆς 12ης Νοεμβρίου 1716, καθ' ὅ, «ἐμφανισθεὶς δίς ὁ ἅγιος προηγουμένως κατ' ὄναρ εἰς τόν τότε ἡγεμόνα τῆς νήσου Κερκύρας Ἀνδρέαν Πιζάνην καί συστήσας αὐτῷ νά μή κατασκευάσῃ Ρωμαιοκαθολικόν θυσιαστήριον (ἀλτάριον) ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ ἐν τῇ πόλει τῆς Κερκύρας ναοῦ Του (ἔνθα φυλάττεται τό ἅγιον λείψανόν του ἄφθαρτον) χωρίς νά εἰσακουσθῇ, περί ὥραν 12ην τῆς νυκτός ἐνεφανίσθη εἰς τόν φρουροῦντα σκοπόν τῆς Ἀκροπόλεως τῆς νήσου ὡς μοναχός, κρατῶν ἀνημμένον δαυλόν. Τοῦ σκοποῦ δέ θελήσαντος νά πυροβολήσῃ κατ' αὐτοῦ (διότι δέν ἀπήντησεν εἰς τάς ἐρωτήσεις του «ποῖος ἦτο...»), αὐτόν μέν ἥρπασεν ἀπό τῆς χειρός καί τόν ἐξεσφενδόνισεν ἔξω τῆς ἀκροπό-λεως..., διά νά εὑρεθῇ ὄρθιος πλησίον τοῦ Ἱ. ναοῦ τοῦ Ἐσταυρωμένου κρατῶν τό ὅπλον του· τήν δέ πυριτιδαποθήκην τοῦ φρουρίου ἀνετίναξε διά τοῦ ἀνημμένου δαυλοῦ, φονευθέντων, συνεπείᾳ τῆς ἐκρήξεως, τοῦ ἡγεμόνος Andrea Pisani, τοῦ συμβούλου του θεολόγου δομηνικανοῦ Φραγκίσκου Frangipum καί 900 περίπου Λατίνων, κατοικούντων ἐντός τῆς ἀκροπόλεως. Ταυ¬τοχρόνως κεραυνός κατέστρεψε μόνον τήν εἰκόνα τοῦ ἡγεμόνος ἐν τῇ ἐν Βενετίᾳ οἰκίᾳ του, μεγάλη δέ κανδύλα ἀργυρᾶ, ἀφιερωθεῖσα ὑπό τοῦ ἡγεμόνος καί δι' ἀργυρᾶς ἁλύσεως κρεμαμένη ἔμπροσθεν τοῦ ἁγίου λειψάνου του, ἔπεσε χαμαί καί συνετρίβη» καθ' ἅ περιγράφει ὁ διδάχος τοῦ Γένους ἱερός καί λόγιος Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος εἰς τό βιβλίον του «Οὐρανοῦ κρίσις» (Λειψία Σαξωνίας, 1805). Πρός διηνεκῆ ὑπόμνησιν τοῦ θαύματος τούτου συνετάχθη ἀκολουθία καί γίνεται κατ' ἔτος ἐπί τῇ βάσει ταύτης θεία λειτουργία, ἐν ᾗ ψάλλεται καί τό μελοποιηθέν ἐκφραστικώτατον ἀπολυτίκιον ἔχον οὕτως: «Οὐκ ἔδει σε, Φράτορ, βαλεῖν τήν βέβηλον λατινομίαν σου ἐν τῷ ναῷ Σπυρίδωνος τοῦ ἁγίου· οὐ βούλεται Σπυρίδων τά ἄζυμα, ὡς οὐδέ τό Σύμβολον ἐν προσθήκῃ ψαλλόμενον, διό ἐν βορβόρῳ ρίπτει σε, βόρβορον ὄντα». Φρικταί ἀποδείξεις τοῦ θαύματος παραμένουν ἐσαεί ὁ κενός χῶρος ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τοῦ Παναγίου Σπυρίδωνος ὅπου θά ἐτοποθετεῖτο τό Ρωμαιοκαθολικόν Ἀλτάριον καί ἡ συντριβεῖσα μεγάλη ἀργυρά κανδύλα ἡ ὁποία εἰς μόνιμον καί διηνεκῆ παράστασιν τοῦ θαύ-ματος ἀνηρτήθη ἐν τῷ ἱερῷ Αὐτοῦ Ναῷ.

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐρωτῶμεν τούς Οἰκουμενιστάς καί Συγκρητιστάς ἀντιλαμβάνονται τόν ὄλεθρον πού ἐπισείουν εἰς τάς κεφαλάς των θεομάχοι καί ἁγιομάχοι τῆς μόνης ἀληθοῦς καί παρά Θεοῦ παραδοθείσης πίστεως τυγχάνοντες καί ἐν ταὐτῷ ἐρωτῶμεν τούς ἰδίους ἀκαδημαϊκῶς θεολογούντας οἵτινες δημοσιεύουν κείμενα διά τῶν ὁποίων ἰσχυρίζονται ὅτι δῆθεν «ἡ ὀρθόδοξος θεολογία εἶναι δεσμία εἰς τά σχήματα ἄλλων ἐποχῶν καί ἄλλων ἀνθρώπινων αὐτοσυνειδησιῶν» καί ὅτι δῆθεν «ἡ σημερινή ἀνθρώπινη αὐτοσυνειδησία εἶναι ὁλότελα ἀσύμβατη καί ἀνίκανη νά χωρέση σέ λόγια προσλήψιμα τήν ἀλήθεια τῆς χριστιανικῆς θεολογίας», τί ἔχουν νά ψελλίσουν ἐνώπιον τῆς ἐκδήλου καί ἀδιαμφισβητήτου καί μεγαλοφωνοτάτης τοῦ Θεοῦ διά τῶν Ἁγίων του διακηρύξεως τῆς εὐσεβοῦς πίστεως;

Ὁρίζομεν δέ τήν δευτέραν Κυριακήν ἑκάστου μηνός Νοεμβρίου ὡς ἡμέραν ἀναμνήσεως τοῦ ὑπερφυοῦς τούτου θαύματος διά τοῦ ὁποίου καταισχύνεται διά μίαν εἰσέτι φοράν ὁ ἀμεταμέλητος καί αἱρετικός διακατέχων ἀντικανονικῶς τόν πρεσβυγενῆ θρόνον τῆς παλαιᾶς Ρώμης καί οἱ αὐτῷ κοινωνοῦντες ἀλλά καί οἱ μετ' αὐτῶν συμπράττοντες.

Μετά θερμοτάτων πατρικῶν εὐχῶν
Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

http://www.imp.gr/index.php/2012-03-27-20-22-23/145-egkykleios-shmeiwma-87

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ο ευσεβιστικός και φιλοσοφικός στοχασμός περί της Βίβλου και η βιβλική κριτική μέσα εις αυτά τα πλαίσια της σχέσεως, είναι αδιέξοδοι δρόμοι, οι οποίοι δεν οδηγούν εις την πραγματικότητα, την οποίαν δεικνύει ο Χριστός και εις την Παλαιάν και την Καινήν Διαθήκην. Η Βίβλος δεν είναι αποκάλυψις ή Λόγος του Θεού, αλλά σχετική προς αυτά. Η αποκάλυψις και ο Λόγος του Θεού κοινωνούνται εις τους ανθρώπους μόνον μέσω της καθάρσεως εις τα στάδια του φωτισμού και ειδικώς του δοξασμού ή της θεώσεως, εις τα οποία η Πεντηκοστή μεταδίδεται από γενεάς εις γενεάν ως η βάσις και το κεντρικόν σημείον της αποστολικής παραδόσεως και διαδοχής.

     Εις την Παλαιάν Διαθήκην έχομεν τας εμφανίσεις του Θεού εις τους προφήτας δια του Αγγέλου - Λόγου, ο Οποίος συνεχίζει εις την Ενσάρκωσίν Του να εμφανίζηται εν δόξη είς τινας των Αποστόλων, π.χ. κατά την Μεταμόρφωσίν Του. Ούτος εξηγεί εις τους μαθητάς Του ότι εντός ολίγου δεν θα τον ίδουν πλέον, διότι πρέπει να πάη προς τον Πατέρα Του, αλλά πάλιν εντός ολίγου αυτοί θα τον ίδουν. Τούτο επραγματώθη προκαταρκτικώς εις τας μετά την Ανάστασιν εμφανίσεις του Χριστού εις τους μαθητάς Του, εμφανίσεις, εις τας οποίας ο κόσμος δεν ημπορούσε ελευθέρως να συμμετάσχη. Εν συνεχεία έχομεν την τελικήν εξαφάνισίν Του από τα μάτια του κόσμου εις την Ανάληψίν Του και την επανεμφάνισίν Του κατά την Πεντηκοστήν εν Αγίω Πνεύματι, το Οποίον έκτοτε μορφώνει ολόκληρον τον Χριστόν εις ένα έκαστον των μαθητών και πιστών, οι οποίοι κατηλλαγμένοι με τον Χριστόν και φίλοι του Θεού  ξεπέρασαν το στάδιον του δούλου. Ο όρος του Παύλου δια την Εκκλησίαν, ως το Σώμα του Χριστού, είναι το αποτέλεσμα του νέου τρόπου, κατά τον οποίον η ανθρωπίνη φύσις του Χριστού μετέχει εις το μυστήριον της παρουσίας του Θεού δια του Αγγέλου - Λόγου εις τους φωτισμένους και δοξασμένους, μερίζων Εαυτόν αμερίστως εν τη δόξη Του. Ούτως από την Πεντηκοστήν η ανθρωπίνη φύσις του Χριστού μερίζεται επίσης αμερίστως, ούτως ώστε είναι ολόκληρος παρούσα εις ένα εκαστον των καταλλαγέντων φίλων του Θεού. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίον ο Χριστός εξήγησεν ότι θα συνέβαινεν εις το Ιω. 14, 23. Ούτως κάθε φίλος του Θεού γίνεται ο φορεύς ολοκλήρου του Σώματος του Χριστού και ταυτοχρόνως όλοι οι φίλοι του Θεού είναι έν Σώμα του Χριστού συγκεντρωμένοι εις τον ίδιον τόπον (επί το αυτό) μετέχοντες εις τον Ένα Άρτον και εις το Έν Ποτήριον. Αυτό είναι το Μυστήριον της Εκκλησίας ιδρυμένον κατά την Πεντηκοστήν και "πάσα η αλήθεια", εις την οποίαν υπεσχέθη ο Χριστός ότι ο παράκλητος θα οδηγήση τους φίλους Του. Ούτως το Σώμα του Χριστού είναι οικοδομημένον με την προσθήκην των φωτισμένων και δοξασμένων από κάθε γενεάν μέχρι της συντελείας.

      

     Συνεχίζεται.

Για την χυδαία και βλάσφημη παράσταση Corpus Christi

ΝΕΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 18 μ.μ. 

ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ "ΧΥΤΗΡΙΟ" ΣΤΟ ΓΚΑΖΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΟΔΟ 44 ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΕΒΕΙ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΛΑΣΦΗΜΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΩΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ