Aγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος : Τα γιατί της Ανάστασης

Έπρεπε να αποδειχθεί ότι ο Χριστός πέθανε και τάφηκε και αναστήθηκε. Ε, λοιπόν, όλα αυτά τα κατοχυρώνουν οι ίδιοι οι εχθροί! Εφόσον έφραξαν με το βράχο και σφράγισαν και φρούρησαν τον τάφο, δεν ήταν δυνατό να γίνει καμιά κλοπή. Αφού όμως, μολονότι δεν έγινε κλοπή, ο τάφος βρέθηκε άδειος, είναι ολοφάνερο και αναντίρρητο πως ο Χριστός αναστήθηκε. Είδες πώς, και μη θέλοντας, στηρίζουν την αλήθεια; 

Ας ξαναρωτήσουμε τώρα τους Εβραίους: Πώς έκλεψαν, ανόητοι, το σώμα του Χριστού οι μαθητές; Επειδή η αλήθεια είναι λαμπρή και ολοφάνερη, το εβραϊκό ψέμα δεν μπορεί ούτε σαν σκιά να σταθεί. Πώς θα το έκλεβαν; Πέστε μου! Μήπως δεν ήταν σφραγισμένος ο τάφος; Δεν τον έζωναν τόσοι φρουροί και στρατιώτες και Ιουδαίοι, που είχαν την υποψία και αγρυπνούσαν και πρόσεχαν; 

Μα και για ποιο λόγο θα το έκλεβαν; Για να πλάσουν το δόγμα της Αναστάσεως; Και πώς τους ήρθε να πλάσουν κάτι τέτοιο αυτοί, οι δειλοί; Και πώς κύλησαν τον ασφαλισμένο βράχο; Πώς ξέφυγαν από τόσους άγρυπνους και άγριους φρουρούς; 

Πρόσεξε όμως πώς, με όσα κάνουν οι Εβραίοι, πιάνονται πάντα στα ίδια τους τα δίχτυα. Να, αν δεν πήγαιναν στον Πιλάτο κι αν δεν ζητούσαν την κουστωδία, πιο εύκολα θα μπορούσαν να λένε τέτοια ψέματα, οι αδιάντροποι. Μα τώρα όχι. (Υπήρχε η κουστωδία. Κανείς δεν μπορούσε να γλυτώσει απ την άγρυπνη προσοχή της, κι απ τα ξίφη της). Κι έπειτα, γιατί να μην κλέψουν το σώμα νωρίτερα; Ασφαλώς, αν είχαν σκοπό να κάνουν κάτι τέτοιο, θα το έκαναν όταν δεν υπήρχε ακόμα φρουρά στον τάφο, τότε που ήταν και ακίνδυνο και σίγουρο, δηλαδή την πρώτη νύχτα γιατί το Σάββατο πήγαν οι Εβραίοι στον Πιλάτο και ζήτησαν την κουστωδία και φρούρησαν τον τάφο, ενώ την πρώτη νύχτα δεν ήταν κανένας εκεί. Και, βέβαια, δεν τους έμελε που τα έκαναν αυτά σε μέρα Σαββάτου, παρά την απαγόρευση του μωσαϊκού νόμου. Βλέπετε, μόνο ένα πράγμα είχαν στο νου τους, το πώς με κάθε πανουργία θα πετύχουν το σκοπό τους. Αυτό όμως ήταν δείγμα τόσο έσχατης μωρίας όσο και συνταρακτικού φόβου. Γιατί, άραγε, τον φοβούνταν νεκρό εκείνοι, που Τον έπιασαν ζωντανό; Αλλά η πέτρα και η σφραγίδα και η φρουρά, που δεν μπόρεσαν να Τον κρατήσουν, τοποθετήθηκαν, για να μάθουν οι Εβραίοι ότι με τη θέλησή Του έπαθε όσα έπαθε. Με όλα αυτά ένα μόνο επιτυγχάνεται, κι έτσι να πιστέψουν οι άνθρωποι στην Ανάσταση. 

Ρωτάνε όμως πολλοί: Γιατί, μόλις αναστήθηκε, να μη φανερωθεί αμέσως στους Ιουδαίους;  Αυτός ο λόγος είναι περιττός. Αν υπήρχε ελπίδα να τούς ελκύσει στην πίστη, δεν θ’ αμελούσε να φανερωθεί σε όλους. Το ότι δεν υπήρχε όμως τέτοια ελπίδα, το απέδειξε η ανάσταση του Λαζάρου: Αν και ήταν ήδη τέσσερις μέρες νεκρός και είχε αρχίσει να μυρίζει και να σαπίζει, τον ανέστησε μπροστά στα μάτια όλων. Ωστόσο, όχι μόνο δεν πίστεψαν, αλλά κι εξαγριώθηκαν εναντίον του Χριστού τόσο, που ήθελαν να σκοτώσουν και Αυτόν και το Λάζαρο. 

Αφού λοιπόν, όταν ανέστησε άλλον, όχι μόνο δεν πίστεψαν, αλλά και εξαγριώθηκαν εναντίον Του, αν τους φανερωνόταν όταν αναστήθηκε ο ίδιος, δεν θα εξαγριώνονταν πολύ περισσότερο, τυφλωμένοι από το μίσος και την απιστία τους; 

Αλλά για ν’ αφοπλίσει τον άπιστο από κάθε αμφιβολία, όχι μόνο σαράντα ολόκληρες μέρες εμφανιζόταν στους μαθητές Του, κι έτρωγε μάλιστα μαζί τους, αλλά παρουσιάστηκε και σε πάνω από πεντακόσιους αδελφούς, δηλαδή σε πλήθος ολόκληρο. Στο Θωμά μάλιστα, που δυσπιστούσε, έδειξε τα σημάδια απ’ τα καρφιά και το τραύμα απ’ τη λόγχη. 

Και γιατί, λένε, να μην κάνει μετά την Ανάστασή Του μεγάλα κι εντυπωσιακά θαύματα, αλλά μόνο έφαγε κι ήπιε; Γιατί η ίδια η Ανάσταση ήταν το μέγιστο θαύμα, και η πιο ισχυρή απόδειξη της Αναστάσεως ήταν ότι έφαγε και ήπιε. 

Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.


«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)


Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

Ει εμέ εδίωξαν, και υμάς διώξουσιν·

Οι 115 «ζηλωτές» που ζουν σήμερα στη μονή Εσφιγμένου απαγορεύεται να μετακινούνται με καΐκια και μεταφέρουν τρόφιμα και φάρμακα τη νύχτα, για να μη γίνουν αντιληπτοί από τους αστυνομικούς. «Περνάμε μέσα από γκρεμούς, σαν τους κλέφτες. Σε βάρκα δεν επιτρέπεται να μπούμε και τα αυτοκίνητα δεν τα κινούμε, επειδή μας συλλαμβάνουν για υπεξαίρεση και τα παίρνουν. Έκοψαν τα τηλέφωνα, το ταχυδρομείο, την ασφάλεια, τα διαμονητήρια για να μην έρχονται προσκυνητές, απαγορεύουν την είσοδο ακόμα και στους γιατρούς. Την τελευταία δεκαετία 25 άτομα πέθαναν χωρίς να ξέρουμε από τι πάσχουν» αναφέρει ο ίδιος.


Παρά τον οικονομικό αποκλεισμό, οι «ζηλωτές» Εσφιγμενίτες δεν διεκδίκησαν ποτέ τις επιδοτήσεις που προσφέρει στις μονές του Αγίου Ορους η Ευρωπαϊκή Ενωση. «Με αυτό τον τρόπο προετοιμάζουν το έδαφος για να καταργηθεί το άβατο. Εμείς όμως δεν ήρθαμε εδώ για να πλουτίσουμε. Είμαστε φύλακες των κειμηλίων του έθνους, δεν μπορούμε να τα ξεπουλήσουμε, να τα βάλουμε ενέχυρο. Μόνο εμείς αντιστεκόμαστε, γι' αυτό θέλουν να μας διώξουν από το Περιβόλι της Παναγιάς».


Στα τείχη της μονής Εσφιγμένου δεσπόζουν ελληνικές σημαίες, λάβαρα και μαύρα πανιά, ενώ σε κάποια σημεία οι μοναχοί έχουν χαράξει την επιγραφή «Ορθοδοξία ή Θάνατος». Στο εσωτερικό της μονής υπάρχουν πίνακες του ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και πορτρέτα ηρώων του 1821. «Εμείς βέβαια δεν έχουμε όπλα, μόνο το κομποσκοίνι. Αν χρειαστεί όμως να δώσουμε τη ζωή μας, όπως εκείνοι, θα το κάνουμε. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Οταν γίναμε μοναχοί ορκιστήκαμε να μείνουμε για πάντα στο μοναστήρι. Μπορεί να πεθάνουμε, να φάμε χώμα, αλλά δεν πρόκειται να προδώσουμε την πίστη μας».

http://www.dimokratianews.gr/

Υπήρξαν αυτόχειρες άγιοι;

α) Τον τελευταίο καιρό, λόγω της πολύμορφης κοινωνικής κρίσης και μπροστά στις αποτυχίες, τη διάψευση των προσδοκιών, τα ανυπέρβλητα οικονομικά προβλήματα και την απόγνωση, παρατηρούνται πολλές αυτοκτονίες.

Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

 

Το φαινόμενο αυτό, που συχνά αποσιωπείται, ερμηνεύεται με διάφορους τρόπους. Ήδη, στην κοινωνιολογική σκέψη, ο E. Durkheim κάνει λόγο για την «ανομική αυτοκτονία».

β) Η «ανομική αυτοκτονία» παρατηρείται σε κοινωνίες, που σπάει η κοινωνική συνοχή εξαιτίας της ευμάρειας ή αντίθετα της οξείας οικονομικής κρίσης. Από την άλλη πλευρά, «σε περιπτώσεις μεγάλων κινδύνων ή απειλών η συνοχή των μελών της κοινωνίας αυξάνεται και το ποσοστό των αυτοκτονιών αυτών περιορίζεται. Στις περιπτώσεις αυτές η ανομία της κοινωνίας υποχωρεί ή εξαφανίζεται και η συνοχή της κοινωνίας αποκαθίσταται» (Γ. Μαντζαρίδης).

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Μόνον «συν πάσι τοις αγίοις», κατά τον Απόστολον Παύλον (Εφ. 3, 18), ημπορεί να γνωσθή το θαυμαστόν μυστήριον του Προσώπου του Χριστού, ημπορεί δηλαδή αληθώς και ορθώς να πιστεύη κανείς εις τον Θεάνθρωπον Χριστόν. Μόνον ζων «συν πάσι τοις αγίοις» εις την καθολικήν ενότητα της πίστεως δύναται κανείς να είναι αληθής χριστιανός, γνήσιος μαθητής του Θεανθρώπου Χριστού. Όντως, η ζωή εν τη Εκκλησία είναι πάντοτε καθολική, ευρίσκεται πάντοτε εν τη κοινωνία: «συν πάσι τοις αγίοις», «μετά πάντων των αγίων». Το αληθινόν κατά συνέπειαν μέλος της Εκκλησίας αισθάνεται ενεργώς ότι είναι της αυτής πίστεως μετά των Αποστόλων, των Μαρτύρων και των Αγίων όλων των αιώνων. Αισθάνεται ότι ούτοι είναι αιωνίως ζωντανοί και ότι πάντας αυτούς διαπερά ταυτοχρόνως μία και η αυτή θεανδρική δύναμις και ενέργεια, μία και η αυτή θεανθρωπίνη ζωή, μία και η αυτή θεανθρωπίνη αλήθεια. Δεν υπάρχει καθολικότης εκτός της εκκλησιαστικότητος, διότι μόνον η αληθινή και πραγματική ζωή εν τη Εκκλησία δημιουργεί εις τον άνθρωπον την αίσθησιν της καθολικότητος της πίστεως, της αληθείας και της ζωής, το ζην «συν πάσι τοις αγίοις», μετά πάντων των μελών της Εκκλησίας όλων των αιώνων.   

         Συνεχίζεται.                                                                                                                                            

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ο Μέγας Βασίλειος δεν ημπορούσε να απαντήση εις τας ερωτήσεις του Ευνομίου κατά των ιδικών του επιχειρημάτων, διότι είχεν αποθάνει. Έτσι ο αδελφός του Γρηγόριος έκαμε αυτό εις τα 12 βιβλία του, "Κατά Ευνομίου", τα οποία ανεκοίνωσεν εις τον Άγιον Ιερώνυμον κατά την διάρκειαν της Β' Οικουμενικής Συνόδου, το 381.

     Ο Άγιος Γρηγόριος μεταξύ των άλλων ισχυρίζεται ότι "ει Μωσεί μεν παραιτείται τον άγγελον"  αυτός δε χρηματίζων αυτώ συνέμπορος γίνεται και καθηγεμών της στρατιάς  φανερώς αποδείκνυται δια τούτων, ότι ο τη όντος επωνυμία εαυτόν γνωρίσας, ο μονογενής έστι Θεός. Ει δε προς τούτο τις αντιλέγει, της Ιουδαϊκής υπολήψεως έσται συνήγορος, τον Υιόν μη συμπαραλαμβάνων εις την του λαού σωτηρίαν. Ει γαρ άγγελος μεν τοις Ισραηλίταις ου συνεπέρχεται ο δε δια της του όντος επωνυμίας δηλούμενος, ο Μονογενής ουκ έστι, καθώς Ευνόμιος βούλεται, ουδέν άλλο ή τα εκ της συναγωγής δόγματα προς την Εκκλησίαν του Χριστού μεταφέρεται. Ουκούν των δύο το έτερον εξ ανάγκης ομολογήσουσιν, ή μηδαμώς παρείναι τω Μωϋσή τον μονογενή Θεόν, ή αυτόν τον Υιόν είναι τον όντα παρ' ου ο λόγος προς τον θεράποντα γίνεται. Αλλ' αντιλέγει τοις ειρημένοις αυτήν την Γραφήν  προτεινομένους λέγουσαν, αγγέλου προτετάχθαι φωνήν, και ούτως επήχθαι τον του Όντος διάλογον. Τούτο δε ουκ αντίρρησις, αλλά βεβαίωσις των ημετέρων εστίν. Και ημείς γαρ φαμεν εναργώς τον προφήτην το περί του Χριστού μυστήριον εμφανές ποιήσαι τοις ανθρώποις βουλόμενον, άγγελον τον όντα προσαγορεύσαι, ως αν μή, μόνης της του όντος επωνυμίας κατά τον διάλογον ευρισκομένης, προς τον Πατέρα ο νούς των λεγομένων επαναφέροιτο".

      

    Συνεχίζεται.

Εκκλησιαστικά νέα :

Αρχίζει  σήμερα Κυριακή 30/9 ο κύκλος  εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων 

του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιώς με θέματα Επιστήμης και

Ορθοδόξου Θεολογίας  για τη χρονική περίοδο 2012-2013 .Στις 7:00μμ

στο Πνευματικό Κέντρο του  Μητροπολιτικού Ιερού Ναού  Αγίας

Τριάδος Πειραιώς  θα τελεσθεί αγιασμός από τον Σεβασμιώτατο

Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ . Στη συνέχεια θα μιλήσει ο  

Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών πρωτοπρεσβύτερος

Γεώργιος Μεταλληνός  με θέμα  « Ορθόδοξη Πίστη και θετικές

Επιστήμες».

Τίμια λείψανα των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης από τη Θέρμη

της Λέσβου, θα τεθούν σε προσκύνηση στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως

Θεοτόκου Παλατιανής Ιλίου. Σήμερα  Κυριακή 30/9 το πρωί θα τελεσθεί θεία

Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιλίου κ.

Αθηναγόρου.

Ιερές αγρυπνίες επί τη εορτή της Παναγίας Γοργοϋπηκόου, του οσίου

Ρωμανού του Μελωδού και του Αγίου Ιωάννου Κουκουζέλη  θα

τελεσθούν σήμερα Κυριακή 30/9 το βράδυ στους Ιερούς Ναούς:

        -Αγίου Νικολάου Πειραιώς 8:30μμ-1:30πμ. όπου θα τεθούν σε

προσκύνηση λείψανα του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου.

- Αγίας Ειρήνης Γαλατσίου  χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου

Μητροπολίτου Βελεστίνου  7:30μμ-1:00πμ.

-Αγίας Παρασκευής Νέας Σμύρνης 9:00μμ.

- Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στα Σούρμενα 8:30μμ.

- Αγίου Σπυρίδωνος Αιγάλεω 8:30μμ-1:00πμ.

- Αγίας Άννας Χαλανδρίου 8:30μμ.

- -Κοιμήσεως Θεοτόκου Κορωπίου (8:30μμ-1:00μμ).

- -Αγίου Κοσμά του Αιτωλού Αμαρουσίου  9:00μμ-1:00πμ.

- Αγίου Δημητρίου στο Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας.

- -στο παρεκκλήσιο του Ιερού Ναού Αγίου Αρτεμίου Παγκρατίου,

επί της οδού Ευμένους 80 στον Βύρωνα.

To διήμερο 30/9 και 1/10 θα τιμηθεί η εορτή  της Αγίας Σκέπης 

της Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου  Παλλήνης, 

στον  οποίο φυλάσσεται και θα τεθεί σε προσκύνηση αντίγραφο

της εν Αγίω  Όρει εικόνας της Παναγίας της επονομαζομένης 

‘Εσφαγμενη’.  Σήμερα Κυριακή 30/9  το βράδυ (9:00μμ) θα τελεσθεί

ιερά αγρυπνία και αύριο Δευτέρα 1/10 στις 6:30μμ θα τελεσθεί ιερό

ευχέλαιο.

Εορτάζει αύριο Δευτέρα 1/10   το παρεκκλήσιο ‘Παναγία η

Γοργουπήκοος’ του Γενικού Νοσοκομείου Άμφισσας και θα

τελεσθούν οι Ιερές Ακολουθίες.

Αιμοδοσία θα διεξαχθεί σήμερα Κυριακή 30/9 το πρωί στους  Ιερούς Ναούς :

- Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού.

-Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ηλιουπόλεως.

Πανηγυρική Θεία Λειτουργία  επί τη εορτή των 118 Πατέρων των

Σπηλαίων της Λαύρας του Κιέβου θα τελεσθεί σήμερα Κυριακή 30/9 το πρωί

στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών της Ελληνικής Αστυνομίας-

Μεσογείων 96. Θα τεθεί σε προσκύνηση εικόνα των Αγίων από την

Ουκρανία.  Στη συνέχεια   θα μιλήσει ο Αρχιμ. Νεκτάριος Κιούλος με

θέμα «Πορεία στη Χώρα που αναστήθηκε  η πίστη στο Θεό».

Με αφορμή τη συμπλήρωση 90 χρόνων από τη Μικρασιατική

Καταστροφή, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση τιμής και μνήμης στο

προαύλιο του Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού σήμερα

Κυριακή 30/9 στις 7:30μμ. Θα συμμετέχουν  η χορωδία και ορχήστρα

του π. Λάμπρου Ανδρεάκη και παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα.

Εκδήλωση για τον  Άγιο Κοσμά τον  Αιτωλό  θα πραγματοποιηθεί στο

Πνευματικό Κέντρο  ‘Γεώργιος Σουρλατζής ’ της ενορίας Αναλήψεως

Κυρίου Κορωπίου, σήμερα Κυριακή 30/9 στις 7:00μμ.

Ιερά λείψανα των Αγίων  Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης και του Αγίου

Λουκά του Ιατρού,  τίθενται  σε προσκύνηση στον Ιερό Ναό Αγίου

Γεωργίου Χαϊδαρίου     έως τις   19 Οκτωβρίου . Στο Ναό καθημερινά 

τελούνται το πρωί η Θεία Λειτουργία και στις 7:00 το απόγευμα ο

εσπερινός και η Παράκληση των Αγίων. Κάθε Κυριακή βράδυ (9:00μμ-

1:00πμ) τελείται ιερά αγρυπνία και ιερό ευχέλαιο.

Με πρωτοβουλία του Σεβ. Μητροπολίτου Ιλίου κ. Αθηναγόρου 

λειτουργεί και πάλι ο Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης που βρίσκεται στο

Κέντρο Προστασίας Ανηλίκων «Μητέρα» στο Ίλιον. Κάθε Σάββατο και

Κυριακή το πρωί  τελείται η Θεία Λειτουργία καθώς και τις εορτές. Κάθε

Σάββατο στις 6:00μμ  ψάλλονται ο εσπερινός και η Παράκληση της

Αγίας Αικατερίνης.

Από τη Δευτέρα 1/10 η Ακολουθία του Εσπερινού θα μεταδίδεται

καθημερινά στις 5:00 το απόγευμα από τον Ραδιοφωνικό  Σταθμό της 

Πειραϊκής Εκκλησίας.

Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας   είναι δημόσια σχολεία, υπάγονται στο

Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων  και η φοίτηση διαρκεί δύο

χρόνια. Παρέχει τη δυνατότητα σε ενήλικες να αποκτήσουν απολυτήριο

Γυμνασίου. Το Σχολείο  Δεύτερης  Ευκαιρίας Πειραιά βρίσκεται στα

Μανιάτικα και όποιος ενδιαφέρεται να εγγραφεί ή να ζητήσει

πληροφορίες μπορεί να επικοινωνήσει με τον τηλεφ. Αριθμό 210-

4935600,  τις απογευματινές ώρες.

I.M.Πειραιώς.

Απάντηση του Σεβ, Μητρ. Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου :

Έλαβα γνώση από το διαδίκτυο της από 27-9-2012 δήλωσης του Σεβα­σμιω­­τάτου Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ιωάννη, ύστερα από δική μου απάντηση σε επιστολή του, η οποία προηγήθηκε.

Λυπάμαι που εξαναγκάζομαι να ακολουθήσω τον δικό του τρόπο και να απαντήσω στην ασυνήθιστη τακτική του Σεβα­σμιω­τάτου και στον ασυνήθιστο τρόπο που ενεργεί στην παρούσα περίπτωση, και μάλιστα όταν δεν έχη απαντήσει μέχρι τώρα στις αρνητικές κριτικές που έχουν εξασκήσει ακαδημαϊκοί διδάσκαλοι και συνάδελφοί του για θέσεις που κατά καιρούς υποστηρίζει.

Θα υπογραμμίσω τέσσερα συγκεκριμένα σημεία που εκείνος θέτει με την δήλωσή του.

1. Η βούληση είναι όρεξη της φύσεως και όχι του προσώπου

Στην γνωστή εισήγησή μου σε Συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς ασχολούμαι με το θέμα της «οντολογίας του προσώπου» και σημειώνω ότι το θέμα αυτό συνιστά μια «μεταπατερική θεολογία».

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ : Ανέστη Χριστός, Η δοκιμασία του λογικού

Η πίστη του χριστιανού δοκιμάζεται με την Ανάσταση του Χριστού σαν το χρυσάφι στο χωνευτήρι. Απ' όλο το Ευαγγέλιο η Ανάσταση του Χριστού είναι το πλέον απίστευτο πράγμα, ολότελα απαράδεκτο από το λογικό μας, αληθινό μαρτύριο για δαύτο. Μα ίσια-ίσια, επειδή είναι ένα πράγμα ολότελα απίστευτο, για τούτο χρειάζεται ολόκληρη η πίστη μας για να το πιστέψουμε. Εμείς οι άνθρωποι λέμε συχνά πώς έχουμε πίστη, αλλά την έχουμε μονάχα για όσα είναι πιστευτά απ’ το μυαλό μας. Αλλά τότε, δεν χρειάζεται η πίστη, αφού φτάνει η λογική. Η πίστη χρειάζεται για τα απίστευτα. 


Οι πολλοί άνθρωποι είναι άπιστοι. Οι ίδιοι οι μαθητάδες του Χριστού δεν δίνανε πίστη στα λόγια του δασκάλου τους όποτε τους έλεγε πώς θ αναστηθεί, μ’ όλο το σεβασμό και την αφοσίωση που είχαν σ’ Αυτόν και την εμπιστοσύνη στα λόγια Του. Και σαν πήγανε οι Μυροφόρες την αυγή στο μνήμα του Χριστού, κ’ είδανε τους δυο αγγέλους που τις μιλήσανε, λέγοντας σ’ αυτές πώς αναστήθηκε, τρέξανε να πούμε τη χαροποιά την είδηση στους μαθητές, εκείνοι δεν πιστέψανε τα λόγια τους, έχοντας την ιδέα πώς ήτανε φαντασίες: «Και εφάνησαν ενώπιον αυτών ωσεί λήρος (τρέλα) τα ρήματα αυτών, και ηπίστουν αυταίς»... 


Βλέπεις καταπάνω σε πόση απιστία αγωνίσθηκε ο ίδιος ο Χριστός; Και στους ίδιους τους μαθητάδες του. Είδες με πόση μακροθυμία τα υπόμεινε όλα; Και μ όλα αυτά, ίσαμε σήμερα οι περισσότεροι από μας είμαστε χωρισμένοι από τον Χριστό μ’ ένα τοίχο παγωμένον, τον τοίχο της απιστίας. Εκείνος ανοίγει την αγκάλη του και μας καλεί κ’ εμείς τον αρνιόμαστε. Μάς δείχνει τα τρυπημένα χέρια του και τα πόδια του, κ’ εμείς λέμε πώς δεν τα βλέπουμε. Εμείς ψάχνουμε να βρούμε στηρίγματα στην απιστία μας για να ικανοποιήσουμε τον εγωισμό μας, που τον λέμε Φιλοσοφία και Επιστήμη. Η λέξη Ανάσταση δεν χωρά μέσα στα βιβλία της γνώσης μας. Γιατί «η γνώση τούτου του κόσμου, δε μπορεί να γνωρίσει άλλο τίποτα, παρεκτός από ένα πλήθος λογισμούς, όχι όμως εκείνο που γνωρίζεται με την απλότητα της διάνοιας». 


Ναι, εκείνους που έχουνε αυτή την ευλογημένη απλότητα της διάνοιας, τους μακάρισε ο Κύριος, λέγοντας: «Μακάριοι οι πτωχοί τώ πνεύματι, ότι αυτών εστι η βασιλεία των ουρανών. Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται» Και στον Θωμά, που γύρευε να τον ψηλαφίσει για να πιστέψει, είπε: «Γιατί με είδες Θωμά, για τούτο πίστεψες; Μακάριοι είναι εκείνοι που δεν είδανε και πιστέψανε». 


Ας παρακαλέσουμε τον Κύριο να μας δώσει αυτή την πλούσια φτώχεια, και την καθαρή καρδιά, ώστε να τον δούμε ν’ αναστήνεται για να αναστηθούμε κ’ εμείς μαζί του. 

Αυτή η ανηξεριά (η άγνοια) είναι ανώτερη από τη γνώση: «Αύτη εστίν η άγνοια η υπερτέρα της γνώσεως». Καλότυχοι και τρισκαλότυχοι εκείνοι που την έχουνε. 

πανθρησκεία - οικουμενισμός -- panthriskia - oikoumenismos06

Uploaded by orthodoxienstasis on Dec 11, 2007

Διαχρονική πορεία του παγκοσμίου συμβουλίου των εκκλησιών

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Πως η Ορθόδοξος Εκκλησία φυλάττει τον μέγιστον θησαυρόν της, το πανάγιον Πρόσωπον του Θεανθρώπου Χριστού; Τον διαφυλάττει δια της μίας και μοναδικής, αγίας, καθολικής και αποστολικής πίστεώς της. Δια της ενότητος της πίστεως η Ορθόδοξος Εκκλησία διαφυλάττει δια μέσου των αιώνων την ενότητα και μοναδικότητα της θεανθρωπίνης ζωής και αληθείας. Δια της αγιότητος διαφυλάττει την μοναδικήν αγιότητα της ζωής και αληθείας εις το θεανθρώπινον σώμα της, δια της καθολικότητος την καθολικότητα και ακεραιότητα της θεανθρωπίνης ζωής και αληθείας. Δια της αποστολικότητος το απαράλλακτον και το συνεχές της ιστορικής πραγματικότητος και ζωής του θεανθρωπίνου σώματος και του έργου του Χριστού.  

       Συνεχίζεται.                                                      

«Όλοις τοις Αιρετικοίς, ανάθεμα!»

Την Κυριακήν της Ορθοδοξίας ακούομεν από το «Συνοδικόν» της Εβδόμης Αγίας Οικουμενικής Συνόδου : «Όλοις τοις Αιρετικοίς, ανάθεμα!» και «Άπαντα τα παρά την Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν και την διδασκαλίαν των αγίων και αοιδίμων Πατέρων καινοτομηθέντα, ή μετά τούτο πραχθησόμενα, ανάθεμα!». Θα ερωτήσωμεν τους Προκαθημένους, των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, καθώς και τους περί Ορθοδοξίας γράφοντας και ομιλούντας θεολόγους: Τα πάρα πάνω εντάλματα της Συνοδικής Ορθοδοξίας είναι λόγια φανατισμού, ή ὀροι ασφαλείας της Ορθοδόξου Συνειδήσεως; Εάν συμβαίνει το δεύτερον, ότι δηλαδή είναι εντάλματα της Συνοδικής Ορθοδοξίας και όροι ασφαλείας της Ορθοδόξου Συνειδήσεως, τότε επιβάλλεται να εκδιωχθούν εκ της Θεοκτίστου Αγίας Πόλεως της Ορθοδοξίας οι ψυχοβόροι Οικουμενιστές Λυκοποιμένες. Η Ορθοδοξία δεν θα επιβιώσει με τα ωραιολογήματα των θεολόγων, ή τας εντυπωσιακάς εκδηλώσεις, αλλά μόνον με την εφαρμογήν των θείων και Ιερών Κανόνων!

ΑΥΡΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 Β΄ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. στ΄31-36)                                                          (Β΄Κορ. στ΄16-ζ΄1)

                                               
Στα ανεβάσματα της αγάπης

«Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι
και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως»

Το νέο ήθος του εν Χριστώ καινού ανθρώπου αποκαλύπτεται με τον πιο απλό και κατανοητό τρόπο μέσα από τη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Την αγάπη που μας προσφέρει ο Χριστός καλούμαστε να την αντιπροσφέρουμε στους συνανθρώπους μας. Μόνο έτσι μπορεί να μετουσιώνεται σε πράξη η εκκλησιαστική εμπειρία και να επιβεβαιώνεται αυθεντικά η Ορθόδοξη πίστη μας. Άλλωστε, όταν θέλουμε να λέμε ότι αγαπάμε τον Θεό, αυτό μόνο στο πρόσωπο του κάθε συνανθρώπου μας μπορεί να επιβεβαιώνεται. Μόνο έτσι δημιουργούνται πραγματικές προϋποθέσεις για να τον αποκαλούμε και αδελφό μας στην προοπτική μιας αληθινής κοινωνίας αγάπης. Για να μας βοηθήσει λοιπόν η Εκκλησία να προσεγγίσουμε τη μεγάλη αυτή αλήθεια και εμπειρία ζωής, μάς προσκαλεί να γίνουμε δέκτες των αιωνίων μηνυμάτων της συγκεκριμένης περικοπής. Πληροφοριακά να αναφέρουμε ότι είναι απόσπασμα από την επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ο Ευνόμιος απήντησεν εις αυτά τα επιχειρήματα του Βασιλείου με την αξίωσιν ότι ο Υιός είναι ο άγγελος του Όντος, αλλ' ουχί ο Ίδιος "ο Ών". Ο άγγελος ούτος ονομάζεται Θεός δια να δείξη την υπεροχήν του επί όλων των πραγμάτων τα οποία εδημιουργήθησαν δι' αυτού, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι "ο Ών". Ούτως ο Ευνόμιος ισχυρίζεται ότι "ο μεν αποστέλλων Μωσήν, αυτός ήν ο Ών, δι' ου δε απέστειλε ελάλει, του μεν όντος άγγελος, των δε άλλων απάντων Θεός".

     Η σοφιστική πανουργία του επιχειρήματος ημπορεί να φαίνεται παράξενος, αλλά είναι εν τούτοις σπουδαία ως η μαρτυρία του γεγονότος, ότι η ταυτότης του Αγγέλου, ο Οποίος ονομάζεται Θεός εις την Παλαιάν Διαθήκην, με τον Χριστόν, τον Μονογενή Υιόν του Θεού και Δημιουργόν, ήτο τόσον κατωχυρωμένη εις την παράδοσιν, ώστε οι Ευνομιανοί δεν ημπορούσαν ποτέ να σκεφθούν να μην αμφισβητήσουν ως ο Αυγουστίνος, είς νεώτερος σύγχρονος αυτών, έτοιμος να πράξη τούτο εις την Βόρειον Αφρικήν, παρά το γεγονός ότι ο υποτιθέμενος δάσκαλός του Αμβρόσιος και όλοι οι λοιποί Δυτικοί Πατέρες συνεφώνησαν με την παράδοσιν, την οποίαν περιεγράψαμεν εδώ.

       

      Συνεχίζεται.

O Συναξαριστής της ημέρας

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Κυριακού αναχωρητού, Πετρωνίας μάρτυρος.

Ἦταν ἄνθρωπος ποὺ καλλιεργοῦσε ὑπομονήν καὶ πραότητα. Γι' αὐτὸ καὶ πέτυχε στὴν ἀσκητική του ζωή.

Γεννήθηκε στὴν Κόρινθο τὸ 5^ο αἰῶνα, ἀπὸ ἱερέα πατέρα, τὸν Ἰωάννη. Τὴν μητέρα του τὴν ἔλεγαν Εὐδοξία καὶ εἶχε ἀδελφὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κορίνθου Πέτρο.

Ἀπὸ ἱερατικό, λοιπόν, γένος ὁ Κυριακός, σὲ νεαρὴ ἡλικία πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὴ Λαύρα τοῦ Μεγάλου Εὐθυμίου. Ἐκεῖ, ὁ Μέγας Εὐθύμιος, τὸν ἔκανε μοναχὸ καὶ τὸν ἔστειλε στὸν ἀσκητὴ Γεράσιμο. Ὅταν πέθανε ὁ Γεράσιμος, ὁ Κυριακὸς ἐπέστρεψε στὴν Λαύρα τοῦ Εὐθυμίου, ὅπου μὲ ζῆλο καλλιεργοῦσε τὶς ἀρετές του, ὥσπου κάποια στάση ποὺ ἔγινε στὴ Λαύρα τοῦ Εὐθυμίου τὸν ἀνάγκασε νὰ πάει στὴ Λαύρα τοῦ Σουκᾶ.

Ἐκεῖ 40 χρονῶν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καὶ ἀνέλαβε τὴν ἐπιστασία τοῦ Σκευοφυλακίου. Ἐκεῖνο ποὺ τὸν διέκρινε ἀπέναντι στοὺς συμμοναστές του, ἦταν ὁ γαλήνιος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο τοὺς ἀντιμετώπιζε, γι’ αὐτὸ καὶ ἦταν παράδειγμα πρὸς μίμηση ἀπὸ ὅλους.
Ἑβδομήντα χρονῶν ὁ Κυριακός, ἔφυγε καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ μὲ ὑπομονὴ γύρισε πολλὰ μοναστήρια καὶ σκῆτες, ὅπου ἔζησε μὲ αὐστηρότατη ἄσκηση. Τελικά, πέθανε 107 χρονῶν, καὶ σὲ ὅλους ἔμεινε ἡ ἐνθύμηση τοῦ ἀσκητή, ποὺ ἔδειχνε «πραότητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους». Πραότητα, δηλαδή, σ’ ὅλους ἀνεξαίρετα τοὺς ἀνθρώπους.

Η Εκκλησία του Χριστού δεν είναι μόνον η Ιεραρχία. Είναι ο Κλήρος και ο Λαός μαζί.

Υπάρχει το θέμα αρχής. Υπάρχει το θέμα της δημοκρατίας μέσα στην Εκκλησία, που θέλει τον Επίσκοπο να εκλέγεται «ψήφω Κλήρου και Λαού». Αυτή η αρχή καταπατείται σήμερα από τους δεσποτοκράτες όλων των τοπικών Εκκλησιών, κι΄ αυτή η αρχή πρέπει να επανέλθει αν θέλουμε να ξαναδούμε την Εκκλησία, μάνα Μαρτύρων και Αγίων, όπως ήταν τότε που οι Επίσκοποι εκλέγονταν με απόλυτη διαφάνεια από τους χριστιανούς κι όχι όπως σήμερα εν κρυπτώ και παραβύστω, λες και πρόκειται για τελετή Μασονίας! Η Εκκλησία του Χριστού δεν είναι μόνον η Ιεραρχία. Είναι ο Κλήρος και ο Λαός μαζί. Γιατί λοιπόν, ενώ ο λαός συμμετέχει σ΄ όλες τις εκδηλώσεις της Εκκλησίας, του απαγορεύουν να συμμετέχει στην εκλογή των Επισκόπων του; Γιατί, ενώ οι Αποστολικές Διαταγές, οι Κανόνες και οι μαρτυρίες Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, μιλάνε για εκλογή των Επισκόπων «υπό παντός του λαού», οι Ιεραρχίες των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών όλα αυτά τα γράφουν στα παλιά των τα παπούτσια; Και όχι μόνον πρέπει να εκλέγεται ο Επίσκοπος από τον λαό, αλλά και εάν κατά την χειροτονία κάποιος φωνάξει «ανάξιος», η χειροτονία πρέπει να σταματήσει αμέσως, μέχρις ότου εξακριβωθεί το βάσιμο ή όχι της κατηγορίας. Αυτά ορίζουν οι Κανόνες και η πράξη της Εκκλησίας.

Δήλωση του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη

Με επιστολή μου της 17ης Σεπτεμβρίου ε.ε. προς τον Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεον διαμαρτυρήθηκα εντόνως γιατί διέστρεψε δημοσιευμένα κείμενά μου δίνοντας την εντύπωση ότι υπάρχει κακοδοξία στις θέσεις, που εκφράζω στις Πανεπιστημιακές Παραδόσεις μου στο μάθημα της Δογματικής.

Του εδήλωσα ότι με την παραποίηση αυτή των κειμένων μου, διά της μεθόδου των αποσιωπητικών, με εμφανίζει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ασπάζομαι κακοδοξία, την οποία ρητώς καταδικάζω στο εν λόγῳ έργο μου.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

«Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου …»

Οι παπόδουλοι οικουμενιστές, όσον καὶ ἂν προσπαθοῦν, μὲ ὀρθολογιστικοὺς βερμπαλισμοὺς καὶ οἰκουμενιστικὲς λογικές, οἱ ἄνθρωποι τῆς «σύγχρονης» Ὀρθοδοξίας, δὲν θὰ μπορέσουν νὰ παρακωλύσουν τὴν διαχρονικὴ ἀκτινοβολία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπὶ τῶν πιστῶν, ποὺ ἔχουν τὰ λογικά τους καὶ ξέρουν ποιοί εἶναι καὶ ποῦ πάνε!

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ : Η ευθύνη και το χρέος απέναντι στο ιερό πρόσωπο του ανθρώπου και στο μέγιστο δώρο του Θεού, τη ζωή

Ἔχομε δηλώσει ἱκανές φορές ὅτι ἡ ἀληθής ἐπιστήμη ἀποτελεῖ θεόσδοτη εὐλογία γιατί διακονεῖ τό μυστήριο τῆς ζωῆς καί διασφαλίζει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν εὐτελισμό, τόν μηδενισμό καί τελικά τήν ἄρνηση τῆς ἀληθείας του.

 Στήν  Σοφία Σειράχ, βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης χιλιάδες χρόνια πρίν περιγράφεται αὐτή ἡ πραγματικότης καί σήμερα χωρίς νά κομπορημονοῦμε ἤ νά κορυβαντιοῦμε μέ μεγάλη ταπείνωση ἀλλά καί εὐγνωμοσύνη στούς ἀληθεῖς ἐπιστήμονας πού πραγματώνουν τόν ἱερό τους ὅρκο παρακαλοῦμε πατρικῶς νά ἐνωτισθοῦμε τῆς φωνῆς τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης πού δυναμικά ἀποδεικνύει τήν ἀλήθεια τῆς ἀνθρώπινης φυσιολογίας καί ὀντολογίας.

Ἀποδεικνύεται λοιπόν σήμερα ὅτι δέν κινούμεθα ὅπως μᾶς κατηγοροῦν ἀσταθεῖς ἀδελφοί, ἀπό ποταπά κίνητρα ἀκραίας ἤ φονταμενταλιστικῆς διαθέσεως οὔτε ἔχομε κάποιο ὁμοφοβικό σύνδρομο ἀλλά ὁρμώμενοι ἐκ λόγων ποιμαντικοῦ χρέους καί ποιμαντικῆς εὐθύνης προσπαθοῦμε νά ἐμπεδώσωμε τήν ἀλήθεια ὅτι τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας εἶναι θάνατος καί ὅτι ἡ παράχρησις τῶν σωματικῶν ὀργάνων τοῦ ἀνθρωπίνου ὄντος ἐγκυμονεῖ τρομακτικές συνέπειες τόσο στήν ψυχική ὅσο καί τήν σωματική ὑγεία του.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ 1922

Κωνσταντίνος Χολέβας:

Δέν εἶμαι Μικρασιάτης. Εἶμαι Μακεδών μέ γηγενεῖς καταβολές καί εἶμαι ὑπερήφανος γιά τήν καταγωγή μου. Ὅμως αἰσθάνομαι ὅτι ἐμεῖς οἱ Μακεδόνες ὀφείλουμε πολλά στούς Μικρασιάτες. Διότι ἦλθαν διωγμένοι, ταλαιπωρημένοι, ξερριζωμένοι μετά τό 1922 καί ἀναζωογόνησαν πνευματικά καί οἰκονομικά τόν χῶρο τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Μᾶς ἔφεραν τά λείψανα τῶν Ἁγίων τῆς Μικρασίας, πολλά ἐκ τῶν ὁποίων φυλάσσονται σήμερα στήν Μακεδονική γῆ. Καί μαζί μέ αὐτή τήν ἱερά παρακαταθήκη μᾶς ἔφεραν τά ἑλληνορθόδοξα ἔθιμά τους καί τήν βαθειά ριζωμένη Ὀρθόδοξη πίστη τους. Ἄς εὐχηθοῦμε οἱ Ἅγιοι τῆς Μικρᾶς Ἀσίας νά εὐλογοῦν καί σήμερα τά παιδιά καί τά ἐγγόνια τῶν προσφύγων, νά τά καθοδηγοῦν σέ ἔργα εἰρηνικά καί δημιουργικά καί νά τούς ἐμπνέουν πάντα νά μή ξεχνοῦν τίς ἀλησμόνητες πατρίδες τῆς Μικρασίας καί τοῦ Πόντου.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more