Τους χλιαρούς και γλοιώδεις ο Θεός τους ξερνάει

Την έλλειψι ζήλου για την ομολογία Πίστεως, την αηδιάζει ο Θεός. Η χλιαρότης, η αδράνεια και η σιγή στην Αλήθεια που προδίδεται, δεν συγχωρούνται από τον Θεό. Μας θέλει ή ζεστούς στην Πίστι ή  ψυχρούς. Οι χλιαροί είναι απαράδεκτοι. Αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι ένοχοι. Τους χλιαρούς  και γλοιώδεις ο Θεός τους ξερνάει, τους διώχνει, τους απομακρύνει. Δεν τους θέλει κατ᾽ όνομα μόνον Χριστιανούς στην Εκκλησία Του. Δεν τους χρειάζεται, εφ᾽ όσον παίζουν τον απαίσιον παιγνίδι του Ιούδα» (σελ. 116-117 ).

Στη δύσκολη εποχή μας, που οι εχθροί της πίστεώς μας βρίσκονται εντός των τειχών και κατέχουν υψηλές θέσεις, χρειάζεται πνευματική εγρήγορση και παρρησία, προκειμένου να αποκαλύπτονται τα ύπουλα σχέδιά τους και να αφυπνίζονται και οι ανυποψίαστοι άνθρωποι.

Όταν τόσα φοβερά κάνουν οι οικουμενιστές, δεν είναι δυνατόν να σιωπούμε. Είναι υπέρτατο καθήκον να ομολογούμε την πίστη μας και να αρνούμαστε κάθε εμφανή ή αφανή προσπάθεια υποβάθμισής της και εξίσωσής της με τα όσα αιρετικά πιστεύουν οι Παπικοί και οι Προτεστάντες. Γι᾽ αυτό τονίζουμε και ξανατονίζουμε ότι τώρα είναι καιρός δράσις και όχι χαλάρωσης και ραθυμίας.

Του Πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση Καθηγητού Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ

Επί πολλές δεκαετίες η παναίρεση του Οικουμενισμού λυμαίνεται την ορθόδοξη πίστη και ζωή. Από τους ποιμένες, φύλακες του ποιμνίου, που θα έπρεπε να αγρυπνούν και να εκδιώκουν τους λύκους των αιρέσεων του Παπισμού και του Προτεσταντισμού, πολλοί σιωπούν και κρύβονται, είτε από φόβο και δειλία είτε για να μη πέσουν στην δυσμένεια των ισχυρών, ενώ άλλοι έχουν προσχωρήσει στις αιρέσεις και ως προβατόσχημοι λύκοι κατασπαράσσουν πνευματικά τους ποιμαινομένους. Την διαφύλαξη της πίστεως ανέλαβαν ευάριθμοι πρεσβύτεροι και μοναχοί, αλλά και οι ίδιοι οι ποιμαινόμενοι με αξιοθαύμαστη παρρησία. Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά στην ιστορία της Εκκλησίας, που το ποίμνιο αποδεικνύεται συνετώτερο των ποιμένων, ποιμαινόμενο αοράτως από τον αρχιποίμενα Χριστό, ο οποίος άλλωστε εγκατέστησε τους ποιμένες, όχι για να καταφάγουν, αλλά για να προστατεύουν το ποίμνιο, όχι για να σφετεριστούν την ιερατική Χάρη προς ίδιον όφελος, αλλά για να θυσιάσουν ακόμη και τη ζωή τους, όπως έπραξεν Εκείνος, για την σωτηρία των προβάτων. Ο καλός ποιμένας δεν φεύγει, όταν βλέπει τον λύκο να έρχεται, πολύ περισσότερο δεν προσχωρεί στους λύκους, αλλά «την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων». 

Ιερά Μητρ. Πειραιώς--Ανακοίνωσις :

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 19ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ὁ Βουλευτής τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Πέτρος Τατσόπουλος, γνωστός γιά τήν παρουσίαση τῆς τηλεοπτικῆς σειρᾶς τοῦ ΣΚΑΙ γιά τήν Ἐθνεγερσία τοῦ 1821, πού ἀνεκάλεσε στήν μνήμη τήν κυκλοφορηθείσα καί στήν πατρίδα μας τετράτομη ἱστορία τῶν Βαλκανίων τοῦ ἱδρύματος SOROS καί ὁ ὁποῖος ἀπορίας ἄξιον πού βρῆκε τήν «δύναμη» νά ἀποπειραθῇ νά ἀμαυρώσῃ τό αἰώνιο σύμβολο τοῦ Γένους, τῆς λεβεντιᾶς καί τῆς ψυχῆς τοῦ λαοῦ μας τόν Γέρο τοῦ Μωριᾶ, κατέθεσε ἐρώτηση στό Κοινοβούλιο ἀπηχῶν ἀσφαλῶς καί τήν σύμφωνη γνώμη τοῦ Κόμματός του γιά τήν κατάργηση τῶν ἄρθρων τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα 198-199 μέ προμετωπίδα «ἐπιβολή τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης», πού ἀναφέρονται στήν κακόβουλη βλασφημία καί στήν καθύβριση θρησκευμάτων καί πού ἔχουν ὡς ἑξῆς: «Άρθρο 198, Κακόβουλη βλασφημία, Με φυλάκιση μέχρι δύο ετών τιμωρείται όποιος δημόσια και κακόβουλα βρίζει με οποιονδήποτε τρόπο το Θεό. Όποιος, εκτός από τη περίπτωση της παρ. 1, εκδηλώνει με βλασφημία έλλειψη σεβασμού προς τα θεία, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών. Άρθρο 199, Καθύβριση θρησκευμάτων, Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών», ἰσχυριζόμενος ὅτι μπορεῖ νά χρησιμοποιηθοῦν ὡς «πυροκροτητές ἀπό διάφορες ὁμάδες μισαλλοδοξίας, πού ἐλλοχεύουν παντοῦ» καί μέ πρόσχημα τήν δῆθεν «προστασία τῆς ἐλεύθερης ἔκφρασης τῆς τέχνης».

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

π. Ανδρέας Κονάνος: Οι νέοι και η Εκκλησία

Δημοσιεύτηκε στις 18 Σεπ 2012 από romaiikoodoiporiko

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

Same s*x marriage bill in the House of Representatives has just been defeated.

Dear Friends,

An ALP(  Australian Labor Party)  MP’s bill to legalise same s*x marriage has just been overwhelmingly defeated in the House of Representatives. The vote was 42 in favour and 98 against.


The Coalition voted against as a bloc. Unfortunately a majority of the ALP voted for the Bill.
As for Greek Orthodox MPs, we are proud to inform you that, Maria Vamvakinou MP (Member for Calwell in VIC), as she expressed on SBS, voted against same s*x marriage. The disappointing news is, that despite us having heard that he would vote against same s*x marriage, Steve Georganas MP (Member for Hindmarsh in SA) let us all down by voting in favour of same s*x marriage.

Please take the time to send an email of support and thanks to Maria Vamvakinou maria.vamvakinou.mp@aph.gov.au you could say something along the lines of:

Dear Ms Vamvakinou
Thank you for voting against same s*x marriage. We are proud of your stance and the brave leadership you demonstrated. All well informed Orthodox Christians of Australia will be delighted. Congratulations.

We also urge you to email Steve Georganas MP expressing your deep disappointment in his decision to vote in favour of same s*x marriage steve.georganas.mp@aph.gov.au you could say the following.

Dear Mr Georganas
I was deeply disappointed to hear that you voted for same s*x marriage. I had heard that you were going to vote against but were not going to express your opposition publicly until the actual vote. I thought you would have been in favour of Orthodox marriage and family values, but obviously this is not the case.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Η αιωνία ζωή τρέφεται και διατηρείται δια του αιωνίου αγαθού, της αιωνίας δικαιοσύνης, της αιωνίας αληθείας, της αιωνίας σοφίας και του αιωνίου φωτός. Και όταν ο Σωτήρ εκήρυξεν: «Εγώ ειμι η Ζωή», με τούτο εκήρυττε περί του Εαυτού Του και τα εξής: Εγώ ειμι το Αγαθόν, εγώ ειμι η Δικαιοσύνη, εγώ ειμι η Αλήθεια, εγώ ειμι η Σοφία, εγώ ειμι το Φως. Εφ΄ όσον λοιπόν Αυτός είναι όλα αυτά συγχρόνως, ο Ίδιος είναι και το ύψιστον μέτρον όλων τούτων. Με την υπερτελείαν Προσωπικότητά Του ο αναμάρτητος Θεάνθρωπος αποτελεί εν τω γένει των ανθρώπων το μόνον αλάθητον κριτήριον και της ζωής και του αγαθού και της δικαιοσύνης και της αληθείας και της σοφίας και του φωτός. Επομένως ο Θεάνθρωπος είναι η υψίστη και τελειοτάτη αξία, η μόνη αιωνία αξία, και με αυτό και δι΄ αυτό το ύψιστον και τελειότατον κριτήριον, το μόνον αιώνιον κριτήριον της αληθείας, της ζωής, της δικαιοσύνης, του φωτός, της αγαθότητος, της σοφίας.   

        Συνεχίζεται.                                        

ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.

 Τότε....

 Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης (Πατρολογία 99, ΙΙ76) μας λέγει: 

«Το κοινωνείν μετά των αιρετικών δεν είναι αρετή, αλλά βαρειά αμαρτία, ίση προς μοιχείαν. Γι᾽ αυτό και αν όλα τα χρήματα του κόσμου προσφέρει εκείνος, που επικοινωνεί με την αίρεσιν, ούτε τότε γίνεται φίλος του Θεού, αλλά εχθρός του. Γι᾽ αυτό πρέπει να επιμένουμε σε ακοινωνησία προς τους αιρετικούς μέχρι θανάτου, καν εξορία πρόκειται, καν ξίφος στιλβούται, καν πυρ ανάπτεται». Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο κορυφαίος θεολόγος της Εκκλησίας, λέγει καθαρά για τους αιρετικούς: «Μη λαμβάνεται αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε» (Β/ Ιω. 10). Ούτε καλημέρα να μη τους λέμε.

Τώρα....

«Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου …»

πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Η ψυχή κατά τους Αγ. Πατέρες

Δημοσιεύτηκε στις 18 Σεπ 2012 από Simeron Wordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/36B8D199.el.aspx

Δια να μην αμαρτάνωμεν

Φιλόθεος Ζερβάκος Αρχιμ. 

« … Δια να μην αμαρτάνης του λοιπού σου δίδω τας εξής πατρικάς συμβουλάς. 
1 ) Να προσεύχεσαι αδιαλείπτως νοερώς, μετά προσοχής, επιμελείας και συναισθήσεως να λέγης διαφόρους προσευχάς, όσας γνωρίζης και ιδίως την σύντομον προσευχήν . Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με, και το Δόξα σοι ο Θεός, Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς κ.λ.π. Να προσεύχεσαι και όταν περιπατής καθʼ οδόν, και όταν εργάζεσαι, και όταν πίπτης εις την κλίνην να αναπαυθής, και όταν εγείρεσαι και εν παντί καιρώ και πάση ώρα. Όταν, λοιπόν, προσεύχεσαι μετʼ ευλαβείας, επιμελείας, προσοχής και κατανύξεως ο εχθρός δεν πλησιάζει , αλλά και αν πλησιάση και όσας φοράς πλησιάση φεύγει, αναχωρεί άπρακτος… 
2 ) Να ενθυμήσθε πάντοτε τον Θεόν. Επειδή το αμαρτάνειν γίνεται , λέει ο Μ. Βασίλειος ,κατʼ απουσίαν Θεού. Όταν λησμονήσωμεν τον Θεόν , λησμονήσωμεν ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών, και μας βλέπει και τίποτε δεν τον λανθάνει ή καλόν ή κακόν. Τότε δεν θα αμαρτάνωμεν. Πώς ποιήσω το πονηρόν ενώπιον του Κυρίου μου και αμαρτήσομαι, είπεν ο νέος Ιωσήφ ο σώφρων, ο ανδρείος κατά την ψυχήν, ο ωραίος και πάγκαλος, εις την ασελγεστάτην κυρίαν του, η οποία τον παρεκίνει προς αμαρτίαν . Και ούτω έφυγε την αμαρτίαν , ο δε προφητάναξ Δαβίδ, ηλικιωμένος , υπανδρευμένος, με παιδιά , ελησμόνησε τον Θεόν , αμάρτησε , και αφού μετενόησε πικρά , επενθούσε, ενήστευε, ηγρύπνει και εστέναζε δια την αμαρτίαν. Δια να μην αμαρτήση εις το εξής εσκέπτετο πάντοτε ότι ο Θεός ήτο έμπροσθέν του. « Προωρώμην τον Κύριόν μου, ότι δια παντός ενώπιόν μου εστι, ίνα μη σαλευθώ » , έλεγε. 
3 ) Να ενθυμήσαι τον θάνατον. Μνήσθητι, τέκνον μου, των εσχάτων σου και ουχ αμαρτήσεις , μας συμβουλεύει ο Σοφός Σειράχ. Εκείνος που ενθυμείται διαρκώς τον θάνατον, λέγει ο Μ. Βασίλειος, ή τελείως ή ολίγον θέλει αμαρτήσει… 
4 ) Να αγαπήσης τον Θεόν με όλην σου την ψυχήν, την καρδίαν, την δύναμιν και την διάνοιαν, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Αγάπην όμως όχι ψευδή, με λόγια, αλλά πραγματικήν, και όταν αγαπά τις τον Θεόν ολοψύχως μένει μαζί με τον Θεόν μένει μαζί με αυτόν. Πού πλέον να πλησιάση ο πονηρός, η αμαρτία; … 
Αυτάς τας τέσσερας πατρικάς συμβουλάς , αγαπητόν μου τέκνον, σου δίδω και ως παρακαταθήκην σου αφήνω, και αν αυτάς φυλάξης μετά προσοχής και επιμελείας θα σωθής και θα κερδίσης την βασιλείαν των ουρανών , της οποίας είθε να αξιωθώμεν πάντες. 

Μετά πατρικής αγάπης και εγκαρδίων ευχών.»

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕIΣ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΜΑΣ

29 Ιανουαρίου 1992

+πατήρ  Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

2) Τα τεκμήρια

1)Τα Συντάματα 1822, 1823, 1827, 1832, και 1844 μαρτυρούν ότι μόνον οι αυθόχθονες και οι πολιτογραφηθέντες είναι Έλληνες. Δηλαδή οι Βρετανοί, Φραντσέζοι και Ρώσοι απεφάσισαν μέσω των Νεο-Ελλήνων ποίοι είναι οι μόνοι Έλληνες. Τούτο έπραξαν σύμφωνα με τα πρώτα συντάγματα και την αποδοχήν όλων των παραγγελειών, λόγων και συγραμμάτων του Αδαμαντίου Κοραή στην Εθνική Συνέλευση του 1827.

2)Η Επανάσταση της 3 Σεπτεμβρίου του 1843-44 έδιωξε όλους τους Ρωμαίους που είχαν γίνει παρανόμως Ελληνες και είχαν διορισθεί στα ύπουργεία κατά παράβαση των Πρωτοκόλων. Υπεκίνησαν την επανάσταση οι τρεις Δυνάμεις γιατί ο Οθων υπέθαλπε την Μεγάλην Ιδέαν και για τούτο είχε καταργήσει την διάκριση μεταξύ Ελλήνων και Ρωμαίων. Ετσι διόρισε πολλούς Ρωμαίους στο δημόσιο, μεταξύ των οποίων και τον μετέπειτα ιστορικόν Κωνσταντίνον Παπαρηγόπουλον. Διώχθηκε και αυτός από το Υπουργείο Δικαιοσύνης με τους άλλους ως μη Έλλην Ρωμαίος.

     3)Την 30ην Μαρτίου 1863 η Εθνική Συνέλευσις εξέλεξε τον Γεώργιον Α βασιλέα των Ελλήνων. Εδόθη εσκεμμένως η εντύπωση ότι έγινε βασιλεύς των Ελλήνων και των εκτός της Ελλάδος Ελλήνων, δηλαδή των Ρωμαίων. Οι Τούρκοι σαφώς είχαν δεχθεί τον τίτλον αυτόν, αφού δεν είχε καμμίαν σχέση με τους Ρωμαίους/Roum/Grec της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για το υπόδουλο γένος των Ρωμαίων και για τους Τούρκους ο Οικουμενικός θεωρείτο διάδοχος του Βασιλέως των Ρωμαίων.

Συνεχίζεται.

Κύματα άγρια θαλάσσης επαφρίζοντα τας εαυτών αισχύνας

Τι μπορεί να περιμένει κανείς από τους αιρετικούς Προτεστάντες που ο Κύριος παρέδωσε σε πάθη ατιμίας…

Τώρα παρουσιάζουν σε Κοπτικό πάπυρο την «ανακάλυψη» ότι ο Χριστός μας, είχε γυναίκα! 

Οι αντίχριστοι αυτοί, πριν λίγο καιρό είχαν «ανακαλύψει» ότι ήταν ομοφυλόφιλος….

Και οι δικοί μας Προκαθήμενοι των «Ορθοδόξων» Εκκλησιών, δυστυχισμένες -ναυαγισμένες περί την πίστη υπάρξεις, τρέχουν στο Π.Σ. (σατανο)Εκκλησιών για να βρουν λύσεις των προβλημάτων τους….

To κείμενο:

A scrap of papyrus dated to the fourth century has written on it in the ancient Coptic language, “Jesus said to them, my wife,” reopening the debate about whether Jesus was married, as some early Christians believed.

Ένα απόκομμα παπύρου χρονολογούμενο του τετάρτου αιώνα έχει γραμμένο σε αυτό εις αρχαία Κοπτική γλώσσα, «(ο) Ιησούς είπε σε αυτούς, (η) γυναίκα μου», ξανανοίγει την συζήτηση περί του εάν ο Χριστός ήταν παντρεμένος, όπως μερικοί των αρχικών Χριστιανών πίστευαν.

Όλο το άρθρο στα Αγγλικά : http://www.bloomberg.com/news/2012-09-18/jesus-wife-mentioned-on-fourth-century-papyrus-fragment.html

Έχει ἤδη γίνει ἡ ἕνωση μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα

Του Πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ,

.....Οἱ συμπροσευχὲς αὐτές, γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τοὺς

συνοδοιπόρους του, σημαίνει ὅτι ἔχει ἤδη γίνει ἡ ἕνωση μὲ τὸν

αἱρεσιάρχη Πάπα, καὶ ἂν κρίνουμε ἀπὸ τὰ κατηγορηματικῶς λεγόμενα

τοῦ ὑπεύθυνου τοῦ Γραφείου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρώπη,

Μητροπολίτου Ἀχαΐας κ. Ἀθανασίου, τώρα προσπαθοῦν, μὲ ὑπόγειες

διαδρομές, νὰ ἐπιβάλλουν στοὺς πιστοὺς αὐτὴ «τὴν ἄμικτον μῖξιν», ἀλλὰ

στὴν σατανοκίνητη αὐτὴ προσπάθειά τους συναντοῦν, ὡς εἶναι τοῦτο

ἑπόμενον, σκληρὲς ἀντιδράσεις ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ,

τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκεῖθεν, ἀπὸ τὸν ὑπερασπιστὴ δηλαδὴ τῆς πίστεώς

μας πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ. «Παρʼ ἡμῖν οὔτε Πατριὰρχαι οὔτε Σύνοδοι

ἠδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρη-

σκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις

ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ

τῶν Πατέρων αὐτοῦ», (Ἀπόκρισις τῶν Πατριαρχῶν τῆς Ὀρθοδόξου

Ἀνατολῆς πρὸς τὸν πάπαν Πίον τὸν Θ´, ἔτος 1848).

Ὁ Ἀχαΐας λοιπὸν κ. Ἀθανάσιος, «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἀπολογούμενος,

ὡς φαίνεται, πρὸς τὸ Βατικανὸ γιὰ τὴν καθυστέρηση τῆς

ὑποταγῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸν αἱρεσιάρχη Πάπα ὁμολογεῖ,

ὅλως ἀνερυθρίαστα: «Στὴν Ἑλλάδα βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ πολὺ

λεπτὴ κατάσταση, γιατί ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ μητροπολίτες ἐπιθυ-

μοῦν νὰ ἔχουν μία σημαντικὴ συνεργασία μὲ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία,

ἀλλὰ οἱ πιστοὶ δὲν εἶναι προετοιμασμένοι στὴν προοπτική τοῦ διαλό-

γου… Αὐτὸ γιὰ μᾶς εἶναι ἡ μεγάλη πρόκληση νὰ προετοιμάσουμε τὸν

κόσμο, νὰ τὸν διαπαιδαγωγήσουμε, γιὰ νὰ μὴ ἀντιδράσει ἐπηρεασμέ-

νος ἀπὸ τὶς προκαταλήψεις καὶ πληροφορίες, ποὺ δὲν ἀνταποκρίνον-

ται στὰ γεγονότα. Εἶναι σημαντικὸ νὰ κατανοηθεῖ ὅτι ἔχουμε ἀνάγκη

χρόνου, ἐλπίζω ὄχι ὑπερβολικοῦ, γιὰ νὰ σχηματίσουμε τὴν συνείδηση

τοῦ κόσμου.

"O.T" 1905 9/12/2011

Μήπως λιγόστεψε το φως του λυχναριού;

Ένας Μοναχός πολύ απλός και άπλαστος επήγαινε συχνά στον Αββά Ιωάννη τον Κολοβό για να ωφελήται από τις σοφές συμβουλές του. Εκείνος τον δεχόταν με αγάπη και δεν έπαυε να τον διδάσκη. Κάθε φορά που πήγαινε και κάτι καινούργιο είχε να του ειπή γύρω από την πνευματική ζωή. Ο Μοναχός όμως πολύ λίγα καταλάβαινε από όσα του έλεγε ο Γέροντας και απ'αυτά τα περισσότερα τα λησμονούσε. Έτσι ρωτούσε και ξαναρωτούσε όλο για τα ίδια πράγματα.

Κάποτε σταμάτησε τις επισκέψεις του. Ο Γέροντας απόρησε γι' αυτό. Μια Κυριακή λοιπόν που συναντήθηκαν στην Εκκλησία τον ρώτησε:
- Έχω πολύν καιρό να σε ιδώ, Αδερφέ. Τι σου συμβαίνει; Μήπως αρρώστησες;
- Όχι, Αββά, αποκρίθηκε με συστολή ο Μοναχός, αλλ' όπως βλέπεις, ο νους μου είναι παχύς και δεν παίρνει εύκολα τις συμβουλές σου και ντρέπομαι να σ' ενοχλώ διαρκώς για τα ίδια πράγματα.
- Πάρε αυτό, του είπε τότε ο Αββάς Ιωάννης, και του έδειξε ένα λυχνάρι, που βρισκόταν στη γωνιά της Εκκλησίας και άναψε το.

Ο αδερφός το άναψε.
- Πήγαινε τώρα και φέρε τα λυχνάρια των αδερφών και άναψέ τα όλα παίρνοντας φως από τούτο εδώ. Ο άπλαστος μοναχός έκανε παρευθύς την προσταγή του Γέροντος.
- Μήπως λιγόστεψε το φως του λυχναριού, ρώτησε ο Γέροντας, επειδή άναψες μ' αυτό τόσα άλλα λυχνάρια;
- Όχι, βέβαια, είπε χαμογελώντας ο αδερφός.
- Ούτε κι ο Ιωάννης χάνει τίποτε, έστω και αν συμβουλεύη ολόκληρη τη σκήτη. Να έρχεσαι λοιπόν κι εσύ χωρίς δισταγμό.
Από τότε ο αδερφός επήγαινε τακτικά στο Γέροντα και με την βοήθειά του έγινε άριστος Μοναχός.

Ο μακαριστός Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Πράγας κ. Δωρόθεος γράφει :

(Η επιστολή του αυτή υπάρχει στον "Ορθόδοξο Τύπο"  τ. 890 σελ. 2. Εκοιμήθη την 30ην Δεκ. 1999).

Μετά την κοίμηση του αγίου Μεθοδίου, το 885, οι Λατίνοι εξεδίωξαν τους Ορθοδόξους ιερείς από την Μεγάλη Μοραβία και κατέστρεψαν όλο το έργο τους. Η Ορθοδοξία διατηρήθηκε μόνο στα Καρπάθια, στα ανατολικά της πατρίδος μας. Ο Πάπας της Ρώμης όμως, δυσαρεστημένος από το γεγονός ότι η Εκκλησία εξακολουθούσε να υπάρχει, επενόησε την Ουνία της Ουζγκορόντσκυ, το 1649, στην οποία από τους 1200 ιερείς μας προσεχώρησαν μόνον οι 63. Για 300 χρόνια δούλεψαν εντατικά οι Ιησουίτες για να εξαφανίσουν την Ορθοδοξία. Από την ιστορία έχουμε πικρή πείρα των δεινών που μας επεσώρευσε η Ρώμη με την Ουνία της. Αδέλφια, ζητούμε τη βοήθειά σας! Σταματήστε κάθε διάλογο με τους ρωμαιοκαθολικούς, όσο δεν λύνεται το πρόβλημα της Ουνίας. Ελάτε κοντά μας για να μας δώσετε θάρρος! Εσείς και εμείς είμαστε ένα σώμα, Σώμα Χριστού! Πληροφορήστε όλο τον κόσμο για τα δεινά που υποφέρουμε από τους Ουνίτες! Λένε ότι είναι Χριστιανοί. Αλλά δεν είναι!  

5 'ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ !!!

Uploaded by megasfilippos on Aug 12, 2010

Επεισόδια από τους λαθρομετανάστες στο Αγαθονήσι.

Επιχείρησαν να επιβιβαστούν δια της βίας  στο "Ν.ΚΑΛΥΜΝΟΣ" μόλις το πλοίο προσέγγισε στο νησί,ενώ δημιουργούν επεισόδια με τους κατοίκους

Επικίνδυνες διαστάσεις παίρνει το θέμα συνέχισης παραμονής των 58 λαθρομεταναστών που βρίσκονται στο Αγαθονήσι από την περασμένη Τρίτη.

Η καθυστέρηση μεταφοράς τους σε κάποιο κέντρο υποδοχής ,αφού τόσο η Σάμος όσο και η Πάτμος δεν τους δέχονται ,έχει δημιουργήσει αρκετά προβλήματα στους 120 φιλήσυχους κατοίκους του νησιού.

Οι λαθρομετάναστες προφασιζόμενοι ότι οι συνθήκες που διαμένουν και σιτίζονται δεν είναι καλές, άρχισαν να δημιουργούν επεισόδια με τους κατοίκους του νησιού, ενώ δια της βίας επιχείρησαν χθες Κυριακή στις 12.00 το μεσημέρι , να επιβιβαστούν στο "Ν.ΚΑΛΥΜΝΟΣ" μόλις το πλοίο προσέγγισε στο νησί.

Ακολούθησε συμπλοκή με το πλήρωμα το πλοίου ,τους λιμενοφύλακες αλλά και κατοίκους του νησιού,που προσπαθούσαν να τους παρεμποδίσουν,ενώ ένας από τους λαθρομετάναστες έπεσε στη θάλασσα για να μην αφήσει το πλοίο να φύγει.

Τελικά μετά από μία τεταμένη και  επεισοδιακή κατάσταση που δημιουργήθηκε, κατάφεραν να μην τους  επιτρέψουν την επιβίβαση,ενώ ο καπετάνιος του πλοίου αναγκάστηκε στη συνέχεια να προσεγγίσει σε άλλο σημείο του νησιού, προκειμένου να αποβιβαστούν κανονικά οι επιβάτες που μετέφερε και να  ξεφορτωθούν τα εμπορεύματα. 

http://kalymnos-news.gr/

Να σταματήσει η συγκάλυψη τούρκικων εγκλημάτων!

Κωνσταντίνος Χολέβας

Στην κατεχόμενη Μια Μηλιά της Κύπρου, κοντά στη Λευκωσία, ανακαλύφθηκε μαζικός τάφος Ελληνοκυπρίων. Οπως λένε μαρτυρίες Τουρκοκυπρίων, εκεί μεταφέρθηκαν το 1974 Ελληνοκύπριοι στρατιώτες, αλλά και άμαχοι, και δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τους Τούρκους εισβολείς της επιχείρησης «Αττίλας». Προ ολίγων ημερών αγανακτήσαμε και συγκινηθήκαμε, όταν μάθαμε ότι βρέθηκαν τα οστά του μικρότερου σε ηλικία θύματος του «Αττίλα», ενός βρέφους λίγων μηνών. Οσο κι αν προσπαθεί η προπαγάνδα της Αγκυρας και των εν Ελλάδι τουρκολάγνων, η αλήθεια είναι σκληρή και έρχεται στο φως. Είτε ως οθωμανική είτε ως νεοτουρκική ή ως ψευδοδημοκρατική και υποψήφια για την Ευρωπαϊκή Ενωση, η γειτονική χώρα ρέπει προς το έγκλημα και την εθνοκάθαρση. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές ευθυνόμαστε και εμείς που συγκαλύπτουμε ή λησμονούμε εύκολα, αντί να καταγγέλλουμε διεθνώς και διαρκώς τα εγκλήματα.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ-ΑΓΓΛΙΚΑΝΩΝ

Με τις ευλογίες του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και του Αλεξανδρινού Προκαθημένου κ. Θεοδώρου, ως επίσης  και των Μακαριωτάτων Προκαθημέντων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνήλθε στο Συνεδριακό κέντρο του Πανεπιστημίου του Chester στη Μεγάλη Βρεττανία,  η Διεθνής Μικτή Επιτροπή του Διεκκλησιαστικού Διαλόγου Ορθοδόξων Αγγλικανών από τις 4 – 11 Σεπτεμβρίου.

Εκ μέρους των Ορθοδόξων ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ ομίλησε με θέμα την Ορθόδοξη διδασκαλία περί «Φύσεως- Ουσίας, Ελευθερίας και Χάριτος».

Σχόλιο της «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΩΝΗΣ» :

Δεν υπάρχει ίχνος εντροπής στους προδότες «Ορθόδοξους» Οικουμενιστές και σε αυτούς που κοινωνούν μαζί τους…

Άραγε οι «Κληρικοί» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας» προσέρχονται στους διαλόγους πριν ή μετά, αφού ζητήσουν,  από τον Κύριο να ευλογήση τους γάμους, των ομοφυλοφίλων και λεσβιών ;

Ιδού το «λειτουργικό» κείμενο της Αγγλικανικής «Εκκλησίας» που χρησιμοποιεί εντός των «ναών» της, για την «ευλογία» των γάμων των ομοφυλόφιλων και λεσβιών:

«A Lifelong Covenant»

(The Anglican Church voted to approve the use of an official liturgy to bless same-sex couples, called “The Witnessing and Blessing of a Lifelong Covenant.”)

Dear friends in Christ,

we have gathered together today  to witness [name] and [name] publicly committing themselves to one another

and, in the name of the Church, to bless their union: a relationship of mutual fidelity and steadfast love,

forsaking all others, holding one another in tenderness and respect, in strength and bravery, as long as they live.

Therefore, in the name of Christ, let us pray that they may be strengthened for the promises they make this day,

and that we will have the generosity to support them in what they undertake and the wisdom to see God at work in their life together.

Μετάφρασις :

"Ισόβιο συμφωνητικό"

(Η Αγγλικανική εκκλησία ψήφισε τη χρήση μίας επίσημης λειτουργίας για να ευλογεί ζευγάρια ίδιου φύλου ονομαζόμενη "Η μαρτυρία και ευλογία ενός ισόβιου συμφωνητικού")

Αγαπητοί εν Χριστώ φίλοι,

Έχουμε συγκεντρωθεί σήμερα μαζί για να παρακολουθήσουμε / μαρτυρήσουμε τη δημόσια δέσμευση του/της (όνομα) και του/της (όνομα)  προς τον/την  άλλο/η

και στο όνομα της Εκκλησίας να ευλογήσουμε την ένωσή τους: μία σχέση αμοιβαίας πιστότητας και ακλόνητης αγάπης

εγκαταλείποντας όλους/ες τους/τις άλλους/ες, κρατώντας ο/η ένας/μία τον/την άλλο/η με τρυφερότητα και σεβασμό, με δύναμη και γενναιότητα, όσο ζουν.

Ως εκ τούτου, στο όνομα του Χριστού, ας προσευχηθούμε για να ενισχυθούν για τις υποσχέσεις που κάνουν σήμερα,

και για να έχουμε τη γενναιοδωρία να τους στηρίζουμε σε ότι αναλαμβάνουν, και τη σοφία να βλέπουμε το Θεό να ποιεί τα έργα Του μέσω της ένωσής τους. 

Δυστυχῶς αὐτή εἶναι σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας.

Ὁ Πατριάρχης Ἀναστάσιος, ὁ ὁποῖος ἦτο φορέας αἱρέσεως μή κατεγνωσμένης, πρίν κατακριθῆ ὁ ἴδιος ἀπό ἁρμόδιο ἐκκλησιαστικό ὄργανο, ἐκβάλλεται διά ξύλων καί λίθων ἀπό τήν Ἐκκλησίαν ὑπό ἁγίων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες τελικά μέ τήν βοήθεια τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας θανατώνονται. Αὐτή εἶναι ἡ τιμή διά τήν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ ΙΕ΄ Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, μέ τήν ὁποία ἠξιώθησαν ἀπό τούς Ὀρθοδόξους. Δηλαδή τό νά καταταγοῦν μεταξύ τῶν ἁγίων καί ὁμολογητῶν καί νά εἶναι ἐσαεί πρότυπα πρός μίμησιν. Εἶναι ἴσως βέβαιον ὅτι σήμερα, ἄν κάποιοι τολμοῦσαν νά ἐνεργήσουν τοιουτοτρόπως σέ μία κατεγνωσμένη αἵρεσι,, θά ἐθεωροῦντο ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Οἰκουμενιστές καί μή, ὡς ἀδιάκριτοι, ἀντάρτες, ταλιμπάν, ἐκτός Ἐκκλησίας καί κατεχόμενοι ὑπό ἑωσφορικοῦ καί δαιμονικοῦ πνεύματος. Ἀντιθέτως δέ αὐτοί πού θά ἀνέμενον τήν Σύνοδο (π.χ. τῆς Ἱερείας) διά νά ἀποφασίση ἐπί τοῦ θέματος θά ἐθεωροῦντο συνετοί, ὑπάκουοι, διακριτικοί καί ἐντός τῆς Ἐπισκοποκεντρικῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς αὐτή εἶναι σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας.

«Προσφέρων και Προσφερόμενος»

 ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής, συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία», διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: 

Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου, είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. 
Φορούσε αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Eκκλησίας. 
Παραδόξως όμως, αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. 
Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη, σαν πρόσωπα αγγέλων. Το σχήμα, το πολυσταύρι και ο σταυρός πού κρατούσαν, άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! 
Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. Tην ώρα πού ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών, έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: “ Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου”. 
"Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Iησού, έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα, γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. 
Κι όταν Τον ασπάσθηκα στό πανάχραντο στήθος Του, ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. 
Πήρα τότε θάρρος και Του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου, Κύριε, εν τη βασιλεία σου». Κι αμέσως ακούω τον Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: “ Ας γίνει όπως είπε”. 
Ύστερα συνήλθα από το όραμα. Από εκείνη όμως τη μέρα, κάθε φορά πού το θυμόμουν, η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη".

Αββάς Μακάριος :

Δεν είναι ανάγκη να φλυαρούμε στην προσευχή, αλλά να απλώνουμε τα χέρια μας και να λέμε:  «Κύριε, όπως θέλεις και όπως ξέρεις, ελέησέ με!». Κι αν βρισκόμαστε μπροστά σε πόλεμο (με τα πάθη μας), να λέμε: «Κύριε, βοήθησέ με!». Κι Εκείνος ξέρει τι μας συμφέρει, και αυτό κάνει.  

«Δικαίω νόμος ού κείται»

ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας, στο χωριό Μάρδαρδος, κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης, φημισμένος για την αρετή του. 
Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονέθεικαν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: 
Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας, γιατί μας στενοχωρεί. 
Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. 
Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: 
Γιατί, γέροντα, κάνεις τέτοιο πράγμα; Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας; 
Τη γνωρίζω, δέσποτα, κι έχεις δίκιο. Αλλά νά τι συμβαίνει: 
Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής, κάθομαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. 
Κι όταν δω τον Παράκλητο νά το επισκιάζει, τότε αρχίζω τη λειτουργία. 
Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τούς χωρικούς, πού έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό.