Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἡ κοίμησις τῆς Θεοτόκου

Tώρα μὲ τὴν Χάριν της θὰ ὁμιλήσωμε περὶ τῆς ἐξόδου καὶ τῆς Μεταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ της. Εἶναι ὄντως φαιδρὰ καὶ χαρμόσυνος γιὰ τὴν ἀκοὴν τῶν φιλοθέων ἡ τοιαύτη διήγησις.

Ὅταν, λοιπόν, ὁ Χριστός, ὁ Θεός μας, εὐδόκησε νὰ μεταθέση τὴν παναγίαν καὶ πανάμωμον μητέρα του ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τὴν Βασιλείαν του, προκειμένου νὰ λάβη τὸν ἄφθαρτον στέφανον τῶν ὑπερφυῶν ἀγώνων καὶ ἀρετῶν της, νὰ τὴν τοποθετήση θεομητροπρεπῶς «ἐκ δεξιῶν του, περιβεβλημένην μὲ πορφύραν καὶ πεποικιλμένην ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ» (Ψαλμ. μδ΄, 12) καὶ νὰ τὴν ἀνακηρύξη Βασίλισσαν πάντων τῶν κτισμάτων, ὁδηγῶν αὐτὴν εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ἐγκαθιστῶν εἰς τὰ ἐπουράνια Ἅγια τῶν Ἁγίων, τῆς ἐγνωστοποίησε ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἔνδοξον αὐτῆς μετάστασιν. 

Ἀπέστειλε πάλιν εἰς αὐτὴν τὸν ἀρχάγγελον Γαβριὴλ γιὰ νὰ τῆς ἀναγγείλη τὴν ἔνδοξον ἐκδημίαν της, καθὼς ἄλλοτε τὴν θαυμαστὴν αὐτῆς σύλληψιν. 

Τὴν ἐπεσκέφθη λοιπὸν ὁ ἀρχάγγελος καὶ τῆς ἐπέδωσε ἕνα κλάδον φοίνικος, σύμβολον τῆς νίκης, τὸ ὁποῖον εἶχε ἄλλοτε χρησιμοποιήσει ὁ λαὸς ὑποδεχόμενος εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ τὸν Υἱόν της, τὸν νικητὴν τοῦ θανάτου καὶ ἐξολοθρευτὴν τοῦ Ἅδου. 

Τη Δ΄ (4η) Αυγούστου, μνήμη των επτά Παίδων των εν Εφέσω, ΜΑΞΙΜΙΛΙΑΝΟΥ, ΕΞΑΚΟΥΣΤΩΔΙΑΝΟΥ, ΙΑΜΒΛΙΧΟΥ, ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟΥ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, ΑΝΤΩΝΙΝΟΥ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ.

Ο Μαξιμιλιανός και οι έτεροι συν αυτώ Άγιοι Παίδες ήκμασαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σνβ΄ (252), αφού δε διεμοίρασαν εις τους πτωχούς όλην αυτών την περιουσίαν εισήλθον εντός σπηλαίου και εκρύβησαν· παρακαλέσαντες δε τον Θεόν να λυθώσιν από του δεσμού του σώματος και να μη παραδοθώσιν εις τον βασιλέα Δέκιον, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις τον Θεόν. Όταν δε ο βασιλεύς Δέκιος επανήλθεν εις την Έφεσον, εζήτησεν αυτούς ίνα ελθόντες θυσιάσωσιν εις τα είδωλα, και μαθών ότι απέθανον εν τω σπηλαίω, προσέταξε να εμφράξωσι την είσοδον αυτού. Έκτοτε λοιπόν παρήλθον εκατόν ενενήκοντα τέσσαρα έτη μέχρι του τριακοστού ογδόου έτους της βασιλείας Θεοδοσίου του Μικρού, ήτοι εν έτει υμς΄ (446). Τότε παρουσιάσθη μία νέα αίρεσις, μη παραδεχομένη την των νεκρών ανάστασιν.

Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

Συνέχεια κειμένου:  

https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/2018/07/blog-post_13.html

Σχόλιο του xristianorthodoxipisti.blogspot.gr

 xristianorthodoxipisti.blogspot.gr είπε...

Τὸν Μάϊον τοῦ 1935 προσεχώρησαν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος, σύμφωνα μὲ τὰ ὅσα προβλέπουν οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, τρεῖς Μητροπολίται: α) ὁ Δημητριάδος Γερμανὸς Μαυρομάτης, β) ὁ πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης, καὶ γ) ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος Δημητρίου, ἀφοῦ, δημοσίως καὶ ἐγγράφως καὶ πρωτίστως διὰ Δικαστικοῦ Κλητῆρος, ἀπεκήρυξαν τὴν Νεοημερολογιτικὴν Ἐκκλησίαν ὡς Σχισματικὴν καὶ στερουμένην τῆς Θείας Χάριτος ἤτοι ΕΝΕΡΓΕΙᾼ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗΝ. Κατόπιν προέβησαν εἰς τὴν χειροτονίαν τεσσάρων ἐπισκόπων: α) τοῦ Κυκλάδων Γερμανοῦ Βαρυκοπούλου, β) τοῦ Μεγαρίδος Χριστοφόρου Χατζῆ, γ) τοῦ Διαυλείας Πολυκάρπου Λιώση, καὶ δ) τοῦ Βρεσθένης Ματθαίου Καρπαθάκη.
Ἡ Σχισματικὴ Ἐκκλησία τοῦ Νέου Ἡμερολογίου προέβη εἰς καθαίρεσιν καὶ τῶν ἑπτὰ ἐπισκόπων, ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐπέβαλεν πενταετεῖς ἐξορίας ἢ περιοριστικὰ μέτρα.
Ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος ἐδήλωσεν ἀμέσως μετάνοιαν καὶ μεταμέλειαν διὰ τὰς πράξεις του καὶ ἀπεκατεστάθη εἰς τὴν Μητρόπολίν του.
Ὁ Μεγαρίδος Χριστόφορος καὶ ὁ Διαυλείας Πολύκαρπος ἀπεδέχθησαν τὴν ὑπὸ τῆς Νεοημερολογιτικῆς Συνόδου καθαίρεσιν καὶ τὸν ὑποβιβασμόν των εἰς τὴν τάξιν τοῦ Ἱερέως, καὶ ἀπεσύρθησαν ἰδιοτεύοντες ὡς Νεοημερολογῖται ἱερεῖς ἐπὶ δεκαετίαν.
Οἱ Δημητριάδος καὶ πρώην Φλωρίνης ἔπειτα ἀπὸ 4 μὲ 5 μῆνας ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν ἐξορίαν κατόπιν μυστικῆς συμφωνίας μὲ τὴν Σχισματικὴν Νεοημερολογιτικὴν Ἐκκλησίαν καὶ σύντομα ἤρχισαν νὰ διακηρύττουν νέαν δοξασίαν, ὅτι ἡ Νεοημερολογιτικὴ Ἐκκλησία εἶναι μόνον Δυνάμει Σχισματικὴ καὶ ὄχι Ἐνεργείᾳ Σχισματική. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τοῦ Νέου Ἡμερολογίου δὲν κατέστησε τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ὄντως Σχισματικήν, ἤτοι Ἐνεργείᾳ Σχισματικὴν καὶ ἄμοιρον τῆς Θείας Χάριτος. Μπορεῖ ὅμως, ὡς ἔλεγον, νὰ κηρυχθῇ ἡ Νεοημερολογιτικὴ Ἐκκλησία Σχισματικὴ ὑπὸ μιᾶς μελλούσης Πανορθοδόξου Συνόδου. Δηλαδή, ἕως τότε θὰ εἶναι μόνον Δυνάμει Σχισματικὴ καὶ θὰ παραμένῃ Ὀρθόδοξος, Κανονική, Ταμειοῦχος τῆς Θείας Χάριτος, ἔχουσα ἔγκυρα τὰ Μυστήρια μὲ Χάριν Πνεύματος Ἁγίου καὶ παρέχουσα Σωτηρίαν!
Αὐτὴ ἡ δοξασία βεβαίως, ὡς ἐκ διαμέτρου ἀντίθετος, ἀναιρεῖ τὴν Ὀρθόδοξον Ὁμολογίαν Πίστεως τὴν ὁποίαν διεκήρυξαν ἐπισήμως ὅταν προσῆλθον εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. τὸν Μάϊον τοῦ 1935. Τότε ἐχαρακτήρισαν τὴν Νεοημερολογιτικὴν Ἐκκλησίαν Ἐνεργείᾳ Σχισματικὴν καὶ μάλιστα προέβησαν καὶ εἰς τὰς χειροτονίας τῶν τεσσάρων Ἐπισκόπων. Ἐὰν εἶναι μόνον Δυνάμει Σχισματική, τότε ἡ πράξις τῶν χειροτονιῶν αὐτῶν ἐπέσυρε Κανονικὴν Καθαίρεσιν. Μετὰ ἀπὸ ὀλίγους μῆνας ἠρνήθησαν αὐτὴν τὴν Ὁμολογίαν καὶ ἐχαρακτήρισαν τὴν Νεοημερολογιτικὴν Ἐκκλησίαν μόνον Δυνάμει Σχισματικήν. Πότε ἐσκέπτοντο Ὀρθοδόξως, ὅταν ἐκήρυττον τὴν Νεοημερολογιτικὴν Ἐκκλησίαν Ἐνεργείᾳ Σχισματικὴν καὶ ἔκαναν χειροτονίας ἢ ὅταν τὴν ἐκήρυττον Δυνάμει Σχισματικήν; Σύμφωνα μὲ τὴν νέαν των διακήρυξιν, ὅτι ἡ Νεοημερολογιτικὴ Ἐκκλησία εἶναι μόνον Δυνάμει καὶ ὄχι Ἐνεργείᾳ Σχισματική, τότε εἶναι Κανονικὴ Ἐκκλησία καὶ αἱ Καθαιρέσεις τὰς ὁποίας τοὺς ἐπέβαλε τὸν Ἰούνιον τοῦ 1935 εἶναι Κανονικαὶ καὶ ἔγκυροι. Ὁπότε αὐτοὶ ἀπὸ τὸ 1935 δὲν εἶναι Ἐπίσκοποι ἀλλὰ Μοναχοί, καὶ ἐξαπατοῦν τοὺς ἑαυτούς των καὶ τὸν λαόν.
Αὐτὴ ἡ ἀντίφασις ἀποτελεῖ καὶ ἰδιάζοντα παραλογισμόν, διότι θεωρεῖ Πανορθόδοξον μίαν μέλλουσαν Σύνοδον εἰς τὴν ὁποίαν θὰ συνεδριάζουν Ἐκκλησίαι τοῦ Νέου Ἡμερολογίου καὶ Ἐκκλησίαι τοῦ Παλαιοῦ κοινωνοῦσαι μετ᾽ αὐτῶν διὰ νὰ δικάσουν τὴν ἀποδοχὴν τοῦ Νέου Ἡμερολογίου. Εἶναι δυνατὸν οἱ ὑπόδικοι νὰ γίνουν δικασταὶ καὶ νὰ δικάσουν τὸν ἑαυτόν των κατὰ πόσον εἶναι ἔνοχοι; Τοιαύτη Σύνοδος βεβαίως δὲν ἔχει συγκληθῆ ἕως σήμερον, ἀλλὰ καὶ ἐὰν συνεκαλεῖτο δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνακαλέσῃ τὰς Καταδίκας τῶν προηγουμένων Πανορθοδόξων Συνόδων τοῦ 16ου αἰῶνος. Ἐὰν τὰς ἀνεκάλει, θὰ ἦτο ΛΗΣΤΡΙΚΗ. Ἀλλὰ καὶ πάλιν, διατὶ ζητοῦν μέλλουσαν Πανορθόδοξον Σύνοδον αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν σέβονται καὶ ἀγνοοῦν τὰς Ἀποφάσεις τῶν προηγηθεισῶν τριῶν μεγάλων Πανορθοδόξων Συνόδων τοῦ 16ου αἰῶνος; Ἐμπαίζουν ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους.

----------------------

Ο/Η The Cave Dweller είπε...

Ερωτήσεις Προς Ματθαϊκό ιστολόγιο :

1.Τί είναι σχίσμα ;

2.Τί είναι αίρεση ;

3.Σύμφωνα με την εκκλησιολογία σας το ΝΗ ποιο έτος έγινε εν ενεργεία σχίσμα και ποιο έτος εν ενεργεία αίρεση ;

---------------------

Ο/Η xristianorthodoxipisti.blogspot.gr είπε...

The Cave Dweller

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/2018/07/blog-post_13.html

----------------------------

 Ο/Η The Cave Dweller είπε...

Αγαπητέ το link που αναφέρετε δεν δίνει ορισμό στο 1ο και 2ο ερώτημα.

Λέει τις γνωστές γοχικές θέσεις περί ΝΗ...Έχουμε χορτάσει να τις ακούμε !

Θα το κάνω όμως πιο απλό το ερώτημά μου :

Το σχίσμα μπορεί να διατυπωθεί γραπτώς με όρους δογματικούς ;

Ρητορικό το ερώτημα. Γραπτώς και με δογματικούς όρους μπορεί να διατυπωθεί μόνο η αίρεση.

Κατά συνέπεια αφού στο link που στείλατε υπάρχει αναφορά στη διάσπαση της ενότητας της Εκκλησίας και του συνεορτασμού με αιρετικούς (αμφώτερα θέματα δογματικά) τότε αυτό σημαίνει ότι από το 1924 το ΝΗ ήταν αίρεση.

Και το ερώτημα είναι: Ποιος Ορθόδοξος Επίσκοπος χειροτόνησε σε Επίσκοπο τον Ματθαίο ;

Υγ: Μη μου αναφέρετε την έννοια της σχισματοαίρεσης γιατί θα με απογοητεύσετε...

-----------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Τον Χειροτόνησαν οι τρείς επιστρέψαντες εκ του Νεοημερολογιτισμού Αρχιερείς, αφού πρώτα αποκήρυξαν αυτόν[Νεοημερολογιτισμόν] δια της Ορθοδόξου Ομολογίας του 1935.

Χαρίλαος Ι. Στουρα΄ί΄της.
Θεολόγος.

--------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ο Γοχισμός απέτυχε.-

1. Οι φλωρινικοί με αυτά που πιστεύουν κι έπραξαν καταδίκασαν τον εαυτόν τους.
2. Οι ματθαιικοί με αυτά που πιστεύουν κι έπραξαν καταδίκασαν τον εαυτόν τους.

1. Εφόσον η διοικούσα δεν είναι καταδικασμένη, και αυτό θα το κρίνει μελλοντική μεγάλη σύνοδος, ειναι η εκκλησία του Χριστού με έγκυρα μυστήρια, και δεν χρειάζεται αναμύρωση κλπ. Τότε με ποιον κανόνα πηδαλίου οι φλωρινικοί χειροτόνησαν μητροπολίτες και αρχιεπίσκοπο στους θρόνους των κανονικών ιεραρχών και ΜΗ καταδικασμένων;;;
Με ποιον κανόνα ξαναχειροτονούν τους ιερείς της διοικούσας εφόσον δεν είναι καταδικασμένοι;;
Με ποιον κανόνα πηδαλίου εψησαν δικό τους μύρο εφόσον η διοικούσα δεν είναι καταδικασμένη;;
Πόσα άγια πνεύματα έχει ο Θεός;;
Κατά συνέπεια τα παραπάνω ειναι πράξεις κατόπιν καταδικαστικής αποφάσεως, κι εφόσον οι φλωρινικοί περιμένουν μελλοντική καταδικαστική απόφαση...τοτε βάσει πηδαλίου είναι οι ίδιοι καθηρημένοι γιατί ακριβώς έβγαλαν απόφαση χωρίς να έχουν καμία τέτοια αρμοδιότητα.

2. Οι ματθαιικοί που είχαν διαδοχή από τον μοναδικό ορθόδοξο επίσκοπο στον πλανήτη πήγαν μετα απο 21 χρόνια στους Οικουμενιστές της ΡΟΕΔ προκειμένου να τους αποκαταστήσουν τις χειροτονίες υφ ενός από Ματθαίο.
Για 50 χρόνια ελεγαν το παραμύθι της συγχωρητικής ευχής. Πριν ένα χρόνο δημοσίευσα τα πρακτικά της ΡΟΕΔ που γράφουν για χειροθεσίες επι σχισματικών και αντικανονικών. ( άλλωστε όταν στο συλλείτουργο σου παραδίδουν ωμοφόριο, μίτρα, εγκόλπιο, ποιμαντορική ράβδο και ο κόσμος φωνάζει άξιος τι άλλο σημαίνει από χειροτονία εξπρές (χειροθεσία = μυστική χειροτονία)
Το 1976 σε δικαστήριο επί αντιποίηση αρχής δήλωσαν ΔΙΑΔΟΧΗ από ΡΟΕΔ ήτοι ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ
παραλειπόμενα
ακόμα και συγχωρητική ευχή να σου διάβασαν χρεώνεσαι αιρετικός γιατί έσκυψες το κεφάλι σε οικουμενιστή προκειμένου να σε αποκαταστήσει ( σαν να σου διαβάσει συγχωρητική ευχή ο Κύριλλος Μόσχας κ.ο.κ. )

Αυτά αρκούν για να καταλάβει ο πάσα ένας τι εστί γοχικός θεολογικός τσαρλατανισμός και πόσο πορωμένοι είναι οι οπαδοί τους... Γιατί δεν είναι με τον Χριστόν αλλά με τον εγωισμό τους.

Ιερ. Γρηγόριος Ζιωγος

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ξέχασα να αναφερθώ στον Μεσσία Κήρυκο ο οποίος από το 1971 έχει δόγμα την ανόθευτη αποστολική διαδοχή ( για αυτό εμπόδισε την ένωση με τους φλωρινικούς που έχουν διαδοχή από ΡΟΕΔ) και πριν 15 χρόνια ενώθηκε με δύο Ρουμάνους που έχουν διαδοχή από την αναθεματισμενη Ζώσα εκκλησία και ίσως αποκατάσταση από ΡΟΕΔ
Κι αυτή η ένωση έγινε χωρίς να τους κάνει χειροθεσία χωρίς χρίσμα, έστω συγχωρητικής ευχής. Επί ίσοις όροις.
Ο τόμος ενώσεως με τον Παχωμιο είναι η ανατροπή στα πιστεύω του.
Τέλος αγιοκατάταξε τον Ρουμάνο άγιο Ιωάννη του χοζεβά ο οποίος χειροτονήθηκε στο πατριαρχείο Ιεροσολύμων το 1948 όταν ο Ματθαίος την ίδια χρονιά χειροτόνησε μόνος του γιατί δεν υπήρχε άλλος ορθόδοξος επίσκοπος στον πλανήτη.
Κατόπιν τούτων οι θεολογικές ναυαρχίδες του ( Γκουτζιδης και Μάρκου,) τον εγκατέλειψαν...κι αυτό μιλάει από μόνο του.

Ιερ. Γρηγόριος Ζιωγος

---------------------------

Ο/Η The Cave Dweller είπε...

Προς κο.Χαρίλαο :

Γράφετε :

"Τον Χειροτόνησαν οι τρείς επιστρέψαντες εκ του Νεοημερολογιτισμού Αρχιερείς, αφού πρώτα αποκήρυξαν αυτόν[Νεοημερολογιτισμόν] δια της Ορθοδόξου Ομολογίας του 1935."

Αν δηλαδή σήμερα ένας Νγτης αποκυρήξει τον Νγτισμό και έρθει στη Σύνοδό σας (όποια κι αν είναι αυτή) θα δεχτείτε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ την ομολογία του ;;; Δεν θα προχωρήσετε στην γνωστή διαδικασία ;;;

---------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Το σήμερα δεν είναι το 1935.
Ασφαλώς και θα προχωρήσουμε στην Κανονική-γνωστή διαδικασία, όπως λέτε.

-------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Πρός π. Γρηγόριο.
Ουδείς εκ του πληρώματος της Εκκλησίας ήκουσε, ενημερώθηκε και απεδέχθη κάτι που να στρέφεται κατά των καθ΄όλα Ορθοδόξων Χειροτονιών του Αγίου Βρεσθένης.
Ως γνωστόν, ο λαός του Θεού είναι αυτός που επικυρώνει και ακυρώνει αποφάσεις Συνόδων, και Συνοδική απόφαση δεν υπάρχει.
Τόσο ο Κάλλιστος όσο και ο Επιφάνιος, επιστρέφοντας από Αμερική, είπαν, ότι οι Ρώσσοι αποδέχθηκαν την Ομολογία μας και έγιναν Ορθόδοξοι. Ουδείς ανέφερε το παραμικρό για ΄΄χεροθεσία΄΄.
Δεύτερον, ΚΑΘΑΙΡΕΘΗΚΕ αμέσως ο Κάλλιστος, αφ΄ότου ψέλλισε τα περί χειροθεσίας, και την γλίτωσε ο Επιφάνιος επειδή δεν τόλμησε να πεί κάτι παρόμοιο.
Τρίτον, διεκόπη η κοινωνία μαζί τους, όταν διεπιστώθη ότι δεν τήρησαν όσα είχαν υποσχεθεί.
Τέταρτον, το Απαλλακτικό Βούλευμα αφορούσε αποκλειστικά τον Νικόλαο Μεσσιακάρη, ο οποίος το κράτησε ως επτασφράγιστο μυστικό.
Όταν έγινε αυτό γνωστό, ο Μεσογαίας Κήρυκος, ο δεσπότης Αμφιλόχιος, ο καθηγητής κ. Γκουτζίδης και πολλοί άλλοι, το κατεδίκασαν στεντορείως.
Δυστυχώς, κάποιοι, τον αιρετικό Νικόλαο τον έκαναν, παρανόμως και αντικανονικώς, και ΄΄αρχιεπίσκοπο΄΄.
Πέμπτον, με την καταδίκη που έκανε με την υπ.αριθ.3280/2007 Εγκύκλιο η σύνοδος του αιρετικού και παρανόμου Νικολάου, ουσιαστικά, αποδέχθηκαν ότι ήσαν αιρετικοί και βλάσφημοι κατά του Αγίου Πνεύματος για 36 ολόκληρα χρόνια, χωρίς όμως να μας πούν, ποιός τους αποκατέστησε.
Έκτον, δυστυχώς, ο Μεσογαίας κ. Κήρυκος, υπέγραψε τον οικουμενιστικό και αιρετικό Τόμο Ενώσεως της 27ης Ιανουαρίου του 2019, ο οποίος, διά του Βίκτωρος Λέου, αναγνωρίζει τους Ρώσσους της Διασποράς ως Ορθοδόξους.
Επίσης ο αρχιεπίσκοπός τους, είναι ένας εξ΄αυτών που υπέγραψαν την 3280/2007 αιρετική εγκύκλιο και ΑΝΑΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ.

Ο μόνος πραγματικά Ορθόδοξος Ιεράρχης, τούτη την στιγμή, είναι ο Λαρίσης και Τυρνάβου Αμφιλόχιος. Με ορθόδοξες θέσεις για το δογματικό θέμα των εικόνων, για το 1971, για τον Νικόλαο Μεσσιακάρη και για όλα τα υπόλοιπα.

Στουρα΄ί΄της Χαρίλαος.
Θεολόγος.

---------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Οι δικαιολογίες των ματθαιικων είναι γνωστές.

Ιδού τα αυτογκόλ

Το πλήρωμα της εκκλησίας δεν δέχτηκε τις χειροθεσίας για αυτό και εφευρέθηκε η συγχωρητικη ευχή.

Τα απεδεχθησαν όμως οι επίσκοποι οι οποίοι με την σειρά τους αποκαταστάθηκαν εν Ελλάδι δια συυχωρητικης ευχής. Ο αρχιεπίσκοπος Αντρέας εδώ στα Αθίκια στην σημερινή φλωρινικη αρχιεπισκοπή.

Ως γνωστόν ο Παχώμιος δήλωσε: είμαστε χειροτόνημενοι από χειροθετημενους. Κάτι το οποίο είχε σημαία ο Κήρυκος στους λόγους αποτειχισεως του.
Τα πρακτικά του 81 υπάρχουν...

Ο κάλλιστος που είπε την αλήθεια τον καθαιρεσατε ενώ ο Επιφάνιος που λουφαξε... συνέχισε την καριέρα του. Ο Θεός όμως δεν κοροιδευεται.

Η καταδίκη των χειροθεσιων το 2007 από την σύνοδο Νικολάου και σημερινού Στέφανου είναι η απόδειξη για όσα έγραψα
Τι ετι χρειαν έχομεν μαρτύρων;;;

Κι όπως έγραψες κι εσύ με αυτή την καταδίκη καταδίκασαν τον εαυτόν τους ως αιρετικούς οι οποίοι χρίζουν αποκαταστάσεως δια χειροθεσίας εντελως επιεικως.

Αυτά για να μην τα ξαναλέμε και πλατειαζουμε...

Ξέχασα το σημαντικότερο
Εφόσον ο Νικόλαος μεσιακαρης ενέργησε χωρίς την σύμφωνη γνώμη της συνόδου ( αυτό δεν το πιστεύω με τίποτα ) και δήλωσε διαδοχή από ΡΟΕΔ και η σύνοδος ενημερώθηκε κατόπιν εορτής...έπρεπε να τον καθαιρεσουν αμέσως.

Κι όπως πολύ σωστά έγραψες ...αντ αυτού τον έκαναν αρχιεπίσκοπο.

Okay είναι κανείς που δεν κατάλαβε;;

Για τον Αμφιλόχιο και το 1971

Ισχύει το πρώτο σχόλιο
Και η συγχωρητικη ευχή ως αποκατάσταση επί της ουσίας είναι το ίδιο.
Εσκυψες το κεφάλι σε οικουμενιστες κλπ κλπ

π. Γρηγόριος

-----------------------------------

Ο/Η The Cave Dweller είπε...

Κύριε Χαρίλαε,

Έχετε χειροθεσία από ΡΟΕΔ που είχε κοινωνία με όλα τα οικουμενιστικά-αιρετικά Πατριαρχεία (κατά την εκκλησιολογία σας)...και απαιτείται την κατά γράμμα εφαρμογή της γνωστής διαδικασίας ;;;

Ladies and Gents...σας παρουσιάζω την Ματθαϊκή σχιζοφρένεια !!!

Ο Θαυμαστός Ανάποδος Κόσμος της υγειονομικής δικτατορίας -- Κωνσταντίνος Βαθιώτης

Από την στιγμή που κηρύχθηκε η πανδημία του κορωνοϊού, ο κόσμος μας μοιάζει να έχει γυρίσει ανάποδα. Παραφράζοντας τον τίτλο του περίφημου δυστοπικού μυθιστορήματος του Άλντους Χάξλεϋ «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος», θα ταίριαζε να αποκαλούσαμε την δική μας καινούργια εποχή «Θαυμαστό Ανάποδο Κόσμο». Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού του αλλόκοτου αναποδογυρίσματος είναι τα εξής:

Ενώ πριν από τον κορωνοϊό το να κυκλοφορεί ο πολίτης με καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήταν συμπεριφορά επιλήψιμη και, μέχρι την ψήφιση του νέου Ποινικού Κώδικα, αποτελούσε επιβαρυντική περίσταση (ας θυμηθούμε την περίπτωση του κουκουλοφόρου ληστή), σήμερα όποιος κυκλοφορεί χωρίς μάσκα αντιμετωπίζεται λίγο-πολύ ως εχθρός του λαού.

Ενώ πριν από τον κορωνοϊό ενδιαφερόμασταν να διασφαλίσουμε την ικανότητα του ανθρώπου να διαθέτει αυτοβούλως το σώμα του όντας απαλλαγμένος από γνωστικά ή βουλητικά ελαττώματα (γι’ αυτό διευρύνθηκε το έγκλημα του βιασμού), σήμερα φθάσαμε στο σημείο να θεσπίζουμε υποχρεωτικό εμβολιασμό με πειραματικά εμβόλια, αδιαφορώντας πλήρως για το δικαίωμα αυτοκαθορισμού του πολίτη.

-----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐξαιρετικόν ἄρθρον ἑνός ἐξαιρετικοῦ ἀνθρώπου, τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτου. Ἀναφέρεται μόνον εἰς τούς γελοίους «πωλητικούς» (μέ «ω» καί «η»), ἀλλά δύναται εὐκόλως νά ἐπεκταθῇ καί εἰς τούς «ἐπισκότους» (μέ «τ»), εἰς τούς «καθικιτάς» (μέ «ικι») «πανεπιζημίου» (μέ «ζ») κ.λπ. Εἰς ὅλους αὐτούς τούς χώρους ἔχει δυστυχῶς ἐγκατασταθῆ ἕνας «ἀνάποδος κόσμος», ὅπου τό πονηρόν λέγεται καλόν καί τό καλόν πονηρόν, τό σκότος λέγεται φῶς καί τό φῶς σκότος, τό πικρόν λέγεται γλυκύ καί τό γλυκύ πικρόν (Ἠσ. 5:20-23). Διό καί ἡ χώρα ὁδηγεῖται ἀπό μόνη της εἰς ήν καταστροφήν, ἐκτός ἐάν παρέμβῃ ὁ Θεός καί τήν σώσῃ ἐξ αἰτίας τῶν ὀλίγων εὐσεβῶν πού ἔχουν ἀπομείνει.

Isaacius, Dalmatus, & Faustus, Ascetics of the Dalmation Monastery

Of these, Saint Isaacius is celebrated also on May 30. He became a monk at an early age and was a worker of every virtue; a zealot for the Orthodox Faith, he was also deemed worthy of the gift of prophecy. The Saint dwelt in a small hut near Constantinople. When Valens the Arian marched against the Goths, who were at the Danube River, this righteous one went out himself to meet the Emperor and, taking in hand the reins of the Emperor's horse, said to him with boldness that God had incited the barbarians to come against him, since he himself had incited many to speak against God in blasphemy, and had driven God's true worshippers out of the divine houses of prayer. Furthermore, he told him, if he ceased fighting against God by means of heresy and returned the good shepherds (that is, the Orthodox bishops) to the flock of Christ, he would easily gain the victory over his enemies.

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου του Φώτη Κόντογλου

 

«Ἐπὶ σοί Χαίρει, Κεχαριτωμένη. πᾶσα ἡ κτίσις»

«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων. χείλη δὲ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνὴν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή». «Ἐσένα ποὺ εἶσαι ζωντανὴ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς μὴ σὲ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλὰ χείλια πιστὰ ἂς ψάλλουνε δίχως νὰ σωπάσουνε τὴ φωνὴ τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδὸς θέλει νὰ πεῖ τὴ φωνὴ τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ποὺ εἶπε «εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ») κι ἂς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιὸ πολλοὶ σήμερα, τώρα ποὺ ἔπρεπε νὰ προσπέσουμε μὲ δάκρυα καυτερὰ στὴν Παναγία καὶ νὰ ποῦμε μαζὶ μὲ τὸ Θεόδωρο Δούκα τὸ Λάσκαρη, ποὺ σύνθεσε μὲ συντριμένη καρδιὰ τὸν παρακλητικὸ κανόνα:

«Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». «Σὰν τὰ μελίσσια ποὺ τριγυρίζουνε γύρω στὴν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μὲ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καὶ πέσανε ἀπάνω στὴν καρδιά μου καὶ τὴν κατατρυπᾶνε μὲ τὶς φαρμακερὲς σαγίτες τους.

Αγεληδόν σκέψη -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η έλλειψη δημοκρατίας συνιστά μία αντικειμενική πραγματικότητα την οποία, ο καθείς δύναται, καθοιονδήποτε τρόπο, να διαπιστώσει, ιδίως καθόσον αφορά την ύπαρξη ωμών παρεμβάσεων σε θεμελιώδη Συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Η κοινωνική διχοστασία, ήτοι το κοινωνικό «απαρχάιντ», συνιστά ομολογία αποτυχίας της κυβερνήσεως περί της άσκησης πειθούς, με αμιγώς επιστημονικά επιχειρήματα και εν τω πλαισίω ενός υγειονομικού πλουραλισμό, αναφορικώς με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, εις τον αντίποδα η άσκηση φαιάς προπαγάνδας δια της καθεστωτικής τηλοψίας, συνιστά ανυπερθέτως, μία μορφή όζοντος ολοκληρωτισμού, η οποία υποτιμά την ανθρώπινη αξία και πρωτίστως υπολαμβάνει τους πολίτες ως παθητικές δέκτες αυτής, ήτοι ως ανελεύθερα ανδράποδα, ευεπίφορα προς την χειραγώγηση.

ΟΙ ΥΓΙΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΙΑΤΡΟΥ!

 

Τη Γ΄ (3η) Αυγούστου, μνήμη της Οσίας ΘΕΟΚΛΗΤΟΥΣ της θαυματουργού εν ειρήνη τελειωθείσης.

Θεοκλητώ η Οσία έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοφίλου του μισοχρίστου και εικονομάχου, εν έτει ωκθ΄ (829), κατήγετο δε εκ της τοποθεσίας της καλουμένης των Οπτιμάτων, των γονέων αυτής Κωνσταντίνου και Αναστασίας ονομαζομένων. Αύτη λοιπόν εκ νεαράς ηλικίας ανατραφείσα θεαρέστως, προσείχεν εις εαυτήν· αναγκασθείσα όμως υπό των γονέων της συνεζεύχθη με άνδρα όμοιον με αυτήν εις την αγαθήν γνώμην, ονομαζόμενον Ζαχαρίαν. Αφού δε υπανδρεύθη, εποίει πολλάς και αμετρήτους ελεημοσύνας η μακαρία· επεδόθη μάλιστα εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών, και όχι μόνον ανεγίνωσκεν, αλλά και έπραττε συμφώνως προς τα εν αυταίς δια των έργων, παν καλόν και πάσαν αρετήν μεταχειριζομένη. Ειργάζετο δε καθ’ όλην την ημέραν και εβοήθει εις τας χρείας των πτωχών των ερχομένων εις τον οίκόν της· ωσαύτως υπηρέτει και τους ανθρώπους της οικίας της ως εκ της πολλής ταπεινώσεως.

Από την ιστοσελίδα : "ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ - ΣΩΤΗΡΙΑ

 

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2021

 Χαρᾶς εὐαγγέλια γιά τά εὐσεβή τέκνα τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ ἁγιοκατάταξη
τοῦ Ἀοιδίμου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν ΜΑΤΘΑΙΟΥ (+1950)

 

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος ἐπικυρώνοντας τήν ἀπό δεκαετιῶν ἀναγνώριση ὑπό τῆς συνειδήσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ ἀπό Βρεσθένης Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ματθαίου ὡς Ἁγίου καί Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου καί Στυλοβάτου τῆς Ὀρθοδοξίας (+1950) προέβη στήν ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ αὐτοῦ.

Σήμερα ἔγινε ἡ σχετική σεμνή καί λίαν κατανυκτική τελετή τῆς διακηρύξεως τοῦ γεγονότος στήν περίφημη Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης, Κερατέας Ἀττικῆς, τῆς ὁποίας ὁ νέος Ἅγιος ὑπῆρξε Κτίτωρ.

Προηγήθηκε Συνοδικό Συλλείτουργο στό περικαλλές Καθολικό τῆς Μονῆς, στό ὁποῖο συμμετεῖχαν ἐννέα Ἀρχιερεῖς καί πλειάδα Ἱερέων καί Ἱερομονάχων. Προεξῆρχε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν (τῶν Γ.Ο.Χ.) κ. Στέφανος, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου κ. Ἐπιφανίου. Μεταξύ τῶν Ἱεραρχῶν ἦταν καί ὁ Σεβασμιώτατος Ἀλεξάντρωφ καί Ἰουριεφπόλσκι κ. Ἀλεξανδρος, ἐκ Ρωσίας.

http://epistrofi-sotiria.blogspot.com/

-----------------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἄς ἀφήσουν οἱ Ματθαιϊσταί τήν αὐτοπροβολήν καί τίς «ἁγιοκατατάξεις» σχισματικῶν καί ἄς κάνουν δεήσεις γιά τήν σωτηρίαν τοῦ Ματθαίου καί τῶν ἄλλων στασιαστῶν τοῦ 1937 καί ἐντεῦθεν. Ἄς καταλάβουν ἐπιτέλους ὅτι τό ἐκκλησιολογικῶς ἐσφαλμένον Ματθαιϊκόν δόγμα τῆς «αὐτομάτου ἀπωλείας τῆς Χάριτος» τῶν νεο-εορτολογιτῶν καί τῆς αὐτοανακηρύξεως τῶν Ματθαιϊστῶν ὡς τῆς μόνης «ἐκκλησίας» εἰς ὁλόκληρον τήν Οἰκουμένην(!!!) ἦσαν οἱ αἰτίες τῆς καταστροφῆς τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος πού ἤρχισε τό 1924. Τά γεγονότα ὁμιλοῦν ἀπό μόνα τους. Ὀλίγη ταπείνωσις δέν βλάπτει. Δέν ἐπανέρχομαι καί δέν ἐπιδιώκω κανένα διάλογον, διότι, πρῶτον, τό θέμα ἔχει ἀξαντληθῆ πλήρως μέ χιλιάδες ἄρθρα, φυλλάδια, ἀναρτήσεις καί σχόλια καί, δεύτερον, διότι ἔχω διαπιστώσει ὅτι οἱ Ματθαιϊσταί δέν ἀντιλαμβάνονται (μᾶλλον δέν ἀκούουν κἄν) τίς τούς λές. Ὁ σκοπός αὐτοῦ τοῦ σχολίου εἶναι ὅτι δέν θά μποροῦσα ν' ἀφήσω ἀσχολίαστον ἕν τοιοῦτον γεγονός, τό ὁποῖον «καθαγιάζει» καί διαιωνίζει τήν διαστροφήν τῆς Ἀληθείας καί τά σχίσματα.

------------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Ως γνωστόν, τόσο το νέο παπικό ημερολόγιο όσο και εκείνοι που ΕΠΕΦΕΡΑΝ την αλλαγή -καινοτομία έχουν καταδικαστεί και αναθεματιστεί υπό των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος. Είναι επίσης γνωστόν, ότι, απομακρυνόμενοι εκ του νεοημερολογιτισμού οι τρείς Αρχιερείς το 1935 , επέστρεψαν στην Εκκλησία δια της γνωστής Ορθοδόξου Ομολογίας, με την οποίαν δήλωσαν απεριφράστως, ότι οι νεοημερολογίτες είναι σχισματικοί και απώλεσαν την Θείαν Χάριν, όπως τονίζει στον Α΄Κανόνα του ο Μ. Βασίλειος, λόγω της κατεγνωσμένης αιρέσεως που εκήρυξαν και εφάρμοσαν.[προσβολή του Εκκλησιολογικού δόγματος, κατάργηση Α΄και Β΄ Οικουμενικών Συνόδων, κτλ.]

Συνεπής σ΄αυτήν την Ορθόδοξη Ομολογία στάθηκε μέχρι τέλους της ζωής του, μόνον ο Άγιος Ματθαίος Καρπαθάκης.
Οι άλλοι; πρόδοσαν την Αλήθεια και την Εκκλησία, και δικαίωσαν πλήρως τον ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟ νεοημερολογιτισμό και τους ΕΠΙΣΗΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ νεοημερολογίτες.

Είναι μνημειώδη τα αιρετικά κείμενα του πεπτωκότος πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου μετά του έτους 1937 και μέχρι λίγο πρίν του θανάτου του.

Αποτέλεσμα τούτου είναι, να χειροτονηθούν οικουμενιστικώ τω τρόπω λάθρα από έναν νεοημερολογίτη, ο οποίος μέχρι τέλους της ζωής αρνιόταν ότι πήρε μέρος σ΄αυτήν την ΄΄κωμωδία΄΄, και από ένα παλαιοημερολογίτη, ο οποίος κοινωνούσε με τους νεοημερολογίτες.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, με την ένταξή τους στον 4301/2014 Νόμο, επιβεβαίωσαν από μόνοι τους με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι δεν ανήκουν στην Μίαν, Αγίαν, Καθολικην και Αποστολικήν Εκκλησίαν του Χριστού, αλλά είναι απλώς μια θρησκευτική κοινότητα, όπως οι τόσες άλλες.


ΧαρίλαοςΙ.Στουρα΄ί΄της.
Θεολόγος.

Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών.

Ιδού η κανονική λύσι, η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ. Χρειάζεται τόλμη και θάρρος μία τέτοια απόφασι. Αλλά είναι μονόδρομος που μας οδηγεί στον ασφαλή τόπο των Αγίων μας. Λέγει ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού». 

ΑΓΙΟΥ ΜΗΤΡΟΦΑΝΟΥΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ -- Επί τη καταθέσει του Αγίου Λειψάνου εν Κωνσταντινουπόλει.

Εν παντί καιρώ των μαρτυρικών αγώνων οι πόνοι νεάζοντες, και τας πενομένας εν ρήμασι γλώττας λαλείν αναγκάζουσιν· εκτήσαντο πολιτείαν ευάρεστον, και μετά θάνατον λάμπουσι, κεχωσμένοι τοις μνήμασι· προς ημάς διαλέγονται, και ο Θεός εν αυτοίς ως επί θρόνου καθέζεται· δικαίων ψυχαί εν χειρί Θεού, και ου μη άψηται αυτών βάσανος· όθεν Λουκάς εγκωμιάζων τον Πρωτομάρτυρα Στέφανον, δείκνυσι την επ’ αυτώ γενομένην χάριν της αρρήτου δυνάμεως· τι γαρ φησι; Στέφανος πλήρης πίστεως και δυνάμεως Θεού ων, εποίει τέρατα και σημεία μεγάλα εν τω λαώ, και χάρις Θεού ην επ’ αυτώ. Στέφανος πλήρης πνεύματος και δυνάμεως Θεού ων, όλως ην παμμακάριστος. Στέφανος ως ευάνθητος ολκάς πεπληρωμένη καλώς, η του Παναγίου Πνεύματος αυτόν περιέσχε λαμπρότης η της του Θεού δυνάμεως αγιότης αυτόν περιήστραψεν· η του Χριστού πανταχόθεν αυτόν κατεφώτιζε χάρις· το των θαυμάτων περιέσκεπε φέγγος· η της θείας χάριτος αυτόν περιεκύκλωσε μεγαλοπρέπεια· πανταχόθεν εξ αυτού μεγαλουργημάτων εξεπήδων σπινθήρες· ένθεν ποσί χωλοίς εχαρίζετο υγεία· εκείθεν φως τυφλοίς περιέπιπτεν· αλλαχόθεν αρρωστιών απεδίωκε νόσους, τα των δαιμονιώντων ετέρωσεν εκαθάριζε μέλη· παραλελυμένων συνεδέσμει τα νεύρα· της θεραπείας των πτωχών περιενοείτο, των χηρών ην ως ανήρ, και των ορφανών ως πατήρ επεμελείτο· ο λόγος απαγγέλλει του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου την χάριν, η παναγία κατ’ αυτόν έφησε βίβλος· «εποίει γαρ, φησι, τέρατα και σημεία εν τω λαώ μεγάλα».

Έχουμε δύο σύνδρομα κορονοϊού : Τό SARS καί τό MERS --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

Αντί Προλόγου

Οι σχεδιαστές τής Νέας Τάξης τού Κόσμου (NWO) καθότι ελλειπείς στίς νοηματικές αποδόσεις λέξεων, μάς είπαν ότι έχουμε δύο σύνδρομα κορονοϊού : Τό SARS καί τό MERS, που αντιστοίχως μεταφράζονται "σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο", τό πρώτο, καί "αναπνευστικό σύνδρομο Μέσης Ανατολής". Δηλαδή, τό μέν SARS είναι σοβαρό σύνδρομο, τό δέ MERS δέν είναι ούτε σοβαρό, ούτε οξύ. Οπότε, θά έλεγε ο μειωμένης νοητικής αντίληψης, όπως είναι οι σχεδιαστές τής Νέας Τάξης τού Κόσμου, τό Μεσανατολικό αναπνευστικό σύνδρομο είναι ήπιο. Αλλά δέν είναι, σύμφωνα μέ τούς φωστήρες τής μετανεωτερικής Ιατρικής τού Ηνωμένου Βασιλείου (UK). Ο ιός MERS είναι δολοφονικότερος του ιού SARS, κατά  τό σημερινό δημοσίευμα : «Σύμφωνα με δημοσίευμα του βρετανικού Sky News, Βρετανοί επιστήμονες τονίζουν πως είναι μία ρεαλιστική πιθανότητα να εμφανιστεί κάποια νέα μετάλλαξη η οποία πιθανόν να είχε παρόμοια ποσοστά θανάτων με τον MERS, ο οποίος σκότωνε έναν στους τρεις ανθρώπους που μολύνονταν από αυτόν.»

Τό Σύνδρομο Μέσης Ανατολής MERS ήρθε γιά νά μείνει

ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ -- Του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Εἰς τὸ παράδοξον θαῦμα τῆς ὑπερφυοῦς κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

«Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος. Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται, καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανὸν ὁ τάφος γίνεται. Εὐφραίνου Γεθσημανῆ τῆς Θεοτόκου τὸ ἅγιον τέμενος. Βοήσωμεν οἱ πιστοί, τὸν Γαβριὴλ κεκτημένοι ταξίαρχον· Κεχαριτωμένη, χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ, διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος» (α´ αὐτόμελον τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς).

Ἔκθαμβος καὶ ἐξαποροῦσα ἡ θεόφθογγος ὑμνογραφικὴ γλῶσσα τοῦ μυσταγωγικοῦ ὑμνογράφου τῆς ἑορτῆς, πρὸ τοῦ παραδόξου καὶ ἀνερμηνεύτου θαύματος τῆς ὑπερφυοῦς κοιμήσεως τῆς Θεομήτορος, ἐνθέως ἀναφωνεῖ: «Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος! Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται». Ἡ Παρθένος, ποὺ ἔγινε πηγὴ καὶ μητέρα τῆς ζωῆς, γιατὶ ἐκυοφόρησε στὴν πανάμωμο μήτρα της τὴν ὄντως ζωὴν τοῦ Σαρκωθέντος Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός, σήμερον «ἐν μνημείῳ ἄπνους τίθεται καὶ ὁ Πανάγιος τάφος της γίνεται ἐπουράνιος κλῖμαξ» «ἡ μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν»!… Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ πνευματέμφορος ὑμνογράφος συνεχίζων τὶς οὐράνιες ὑμνολογικὲς ἀναβάσεις του πρὸς τὴν Πάναγνον Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἔκθαμβος ἀνακράζει:

Translation of the Relics of Stephen the Protomartyr

After the First Martyr had been stoned to death (see Dec. 27), Gamaliel, his teacher, encouraged certain of the Christians to go by night and take up the Saint's body and bury it in his field, which was at a distance of some twenty miles from Jerusalem and was called by his name, "Kaphar-gamala," that is, "the field of Gamala," where Gamaliel himself was later buried. About the year 427, a certain pious man called Lucian, who was the parish priest of a church near to that field, received from God a revelation in a dream concerning the place where the First Martyr was buried. He immediately made this known to John, the Patriarch of Jerusalem. Thus, coming to the place indicated, and digging there, they found a box with the word "Stephen" in Aramaic letters. On opening it, they took these most sacred relics and transferred them to Jerusalem with great honor and in the company of a very great multitude of the faithful.

Eγκλήματα των Οθωμανών Τούρκων σε Πόντο και Μικρά Ασία

 31 Ιουλίου 1919: Οι Τούρκοι «έβρασαν» 250.000 Έλληνες του Πόντου, μεταξύ Σινώπης και Κοτυώρων, σε θερμά λουτρά και μετά τους άφησαν να πεθάνουν στο κρύο

Επιστολή-κόλαφο, που επιβεβαιώνει για ακόμα μία φορά τα εγκλήματα των Οθωμανών Τούρκων σε Πόντο και Μικρά Ασία, στις αρχές του 20ού αιώνα και την οποία είχε στείλει ο δρ Τζορτζ Γουάιτ του Near East Relief στον καθηγητή Ξενίδη της Ελληνικής Επιτροπής ανακουφίσεως των προσφύγων, φιλοξενούσαν πριν από 102 χρόνια, τον Ιούλιο του 1919, οι εφημερίδες στις ΗΠΑ.

Το ντοκουμέντο, που συντάχθηκε και απεστάλη το 1919, αναφέρεται σε μια «νέα μέθοδο εκκένωσης των εδαφών» η οποία διαφέρει από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε κατά των Αρμενίων, λίγα χρόνια νωρίτερα.

ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ

Εν Ιεροσολύμοις και μεταφορά αυτού εν Κωνσταντινουπόλει.                              

Ανενεχθέντος του αγίου λειψάνου εν Ιεροσολύμοις Αλέξανδρος ο Συγκλητικός συνέθετο κτίζειν μαρτύριον επ’ ονόματι του Αγίου ενδόξου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Πληρωθείσης ουν της οικοδομής αυτού εκ της ιδίας του Συγκλητικού Αλεξάνδρου ουσίας, πολλά εδεήθη ούτος του Επισκόπου Ιωάννου, ίνα κατάθηται εν αυτώ το άγιον λείψανον. Τότε ο Επίσκοπος Ιωάννης τελέσας λιτανείαν κατέθετο το γλωσσόκομον, ηλώσας τίτλον έξωθεν· απέθετο δε τον Άγιον Στέφανον τον Πρωτομάρτυρα του Χριστού μετά πολλής ασφαλείας και τιμής μηνί Δεκεμβρίω ιδ΄ υπατεύοντος του Δεσπότου ημών και αυτοκράτορος Αυγούστου Κωνσταντίνου έτει δεκάτω της βασιλείας αυτού. Και μετά έτη πέντε νόσω περιπεσών Αλέξανδρος ο Συγκλητικός, διαθήκην διαθέμενος εις την Εκκλησίαν, και εις τους πτωχούς, και εις την αυτού συμβίαν, ενώρκισεν αυτούς τω Θεώ λέγων:

ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ ΙΕΡΕΩΣ ΟΠΤΑΣΙΑ

Τοις κατά πόλιν και χώραν αγιωτάτοις και θεοσεβεστάτοις και εναρέτοις επισκόποις και πρεσβυτέροις και διακόνοις εν Χριστώ πεπιστευκόσι, κληρικοίς τε και αδελφοίς, παρά Λουκιανού ελαχίστου χαίρειν.                                                                                                                      

Όρασις εκ τρίτου σημείου, ήν περ ακούσαντες συναθλήσατε αυτοίς ταις θερμοτάταις και αγίαις υμών ευχαίς, δοξάζοντες τον τοιαύτα γνωρίσαντα αμαρτωλοίς ανδράσιν, ων πρώτος ειμί εγώ. Περί την ώραν της νυκτός, ο Θεός είδε και το Άγιον Πνεύμα, έτι μου γρηγορούντος και ως εν εκστάσει γενομένου, τεθέαμαι άνδρα τη ηλικία υπερμεγέθη, νεοφανή, ωραίον, απλότριχα, στολήν λευκήν ημφιεσμένον, ης τα γραμμεία ήσαν χρυσά· και ένδον αυτής σημείον σίγμα, και υποπόρφυρα· και σανδάλια χρυσολώρινα υποδεδεμένος· και ράβδον χρυσήν ην περιφερόμενος τη δεξιά χειρί, ήλθε και ένυξέ με τη ράβδω τρίτον και το όνομά μου εκ τρίτου εκάλεσεν· εγώ δε είπον αυτώ· «Τις ει, Κύριε»; Λέγει μοι τότε ο φανείς:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΛΟΓΟΥ ----- Εις την εύρεσιν του τιμίου λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρος Αρχιδιακόνου ΣΤΕΦΑΝΟΥ.

Μετά το λιθάσαι τον Άγιον Πρωτομάρτυρα Στέφανον διωγμός πολύς επί την Εκκλησίαν  την εν Ιεροσολύμοις εγένετο εν εκείνη τη ημέρα και πάντες διεσπάρησαν κατά τας χώρας της Ιουδαίας και Σαμαρείας, πλην των Αποστόλων· συνεκομίσαντο δε τον Άγιον Πρωτομάρτυρα Στέφανον άνδρες ευλαβείς και ποιήσαντες γλωσσόκομον πέρσινον, κατέθεντο αυτόν εκ δεξιών του θυσιαστηρίου της αγίας Σιών, γράψαντες και τίτλον εβραϊκοίς γράμμασι χιμήλ, από συριακής γλώσσης· και εποίησαν κοπετόν μέγαν απ’ αυτόν· και τύπτοντες τα στήθη αυτών υπέστρεφον εις Ιερουσαλήμ. Γαμαλιήλ δε τις, ιδών την αρετήν του ανδρός, και ελπίζων έχειν μέρος μετ’ αυτού εν τη αναστάσει, εγερθείς δια νυκτός, και προσπεσών τοις Αποστόλοις εν τω καιρώ εκείνω, επί της θλίψεως της γενομένης επί Στεφάνω, και προτρεψάμενος αυτούς παντί τρόπω συνεβούλευσεν, ώστε συνελθείν αυτούς και συγκομίσαι αυτού το άγιον σώμα, και απενέγκαι εις το ίδιον χωρίον το επ’ ονόματι αυτού κληθέν, εκ διαστήματος όντος της πόλεως από εικοστού σημείου και κατά το ειθισμένον αυτοίς υπό του νόμου επετέλεσαν ημέρας τεσσαράκοντα· και τα υπέρ του κοπετού αναλισκόμενα, εκ της του Γαμαλιήλ δαπάνης εδόθη, και ούτως αυτόν κατέθεντο εν τω αυτού μνημείω τω καινώ.

Τη Β΄ (2α) Αυγούστου, η ανακομιδή του λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου ΣΤΕΦΑΝΟΥ.

Στέφανος ο Πρωτομάρτυς και Αρχιδιάκονος εγένετο ο πρώτος της των Χριστιανών πίστεως Μάρτυς υπό των Ιουδαίων λιθοβοληθείς και τελειωθείς. Αφ’ ου δε παρήλθον τριακόσια τέσσαρα έτη από του μαρτυρίου του και αφ’ ου ετελειώθησαν δια του μαρτυρίου πολλοί Χριστιανοί, η ειρήνη διεδέχθη την ταραχήν, και η οικουμένη απελάμβανεν ελευθερίαν και ησυχίαν· και όλαι μεν αι φυλακαί εκενώθησαν εκ των φυλακισμένων Χριστιανών, όλα δε τα βασανιστήρια των τυράννων κατέπαυσαν, βασιλεύσαντος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, του χριστιανικωτάτου και πρώτου βασιλέως των Ορθοδόξων, τότε δ΄εφανερώθη και ο πολύτιμος θησαυρός, ήτοι το πανίερον λείψανον του Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου ούτω πως: 

Η χρόνια σοβούσα Κερκόπορτα του αφελληνισμού -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

“Έλληνες

Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.”

Iωάννης Μεταξάς

Η Ελλάς τιμωρεί τα τέκνα τους αγωνιστάς και επιβραβεύει τους προδότες, τούτο αποτελεί μια ακατάληπτη διαχρονική πρακτική ιδίως, εξ ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους, αρχής γενομένης εκ της, υπό ασαφείς συνθήκες και αίτια, δολοφονία του Μεγάλου Καποδίστρια, γεγονός που μεθ’ ερμηνεύεται ότι εν τη Πατρίδι μας, ήδη εκ των ενόντων και εντός των πυλών, κατοικοεδρεύουν, οι κηδεμόνες του Ελληνισμού, οι οποίοι αναπαράγονται από την σύμπηξη εις το Ελλαδικό Κράτος μίας διαχρονικής κερκόπορτας.

Η εν λόγω συμβολικώς τεθείσα και διατυπωθείσα κεκρόπορτα, υποδέχεται και αναδεικνύει υπερ-εθνικά εγκάθετους ιδίως ορισμένης εθνικής καταγωγής και προέλευσης, η οποία, κεκαλυμμένα, σκοπεί εις την υπονόμευση εξέλιξης του έθνους και της Πατρίδας, εις το όριο το οποίο της αρμόζει κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με την εμβέλεια και το Ιστορικό διαμέτρημα της Αρχαίας Ελλάδας αλλά και της κλαίουσας καθημαγμένης εν γένει Ρωμιοσύνης.