ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟ, ΘΕΑΡΕΣΤΟ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ!” --- Του Νικολάου Πανταζή, θεολόγου

Ο Άγιος Νικόλαος είναι πράγματι πολύ μεγάλος Άγιος, πολυαγαπημένος, πολυχαρισματούχος, πολυθαυματουργός! Είναι ο προστάτης των ορφανών και των χηρών. Ο τροφέας των πεινώντων και πλουτιστής των πτωχών. Είναι ο άριστος ρύστης των αιχμαλώτων. O άμεσος σωτήρας των πλεόντων και των εν θαλάσση κινδυνευόντων.

Κάθε λιμάνι και κάποιο πλοίο, πλοιάριο, καϊκι και βαρκούλα, αφιερωμένο στο όνομά του θα βρεθεί. Κάθε σχεδόν οικογένεια κι’ ένας Νικόλαος. Στην Υμνολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, κάθε Πέμπτη της κάθε εβδομάδος, κάθε μήνα, εορτάζεται ο Άγιος Νικόλαος!

Το μεγάλο μυστικό…! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Όλο το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού, από τη στιγμή που πραγματοποιούμε την πρώτη κατάδυσή μας στην ιερή κολυμβήθρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος, μας εντάσσει σε μια μεταμορφωτική πορεία. Η πνευματική μας προσπάθεια δεν προσδιορίζεται μόνο ως ακρόαση του λόγου του Θεού και ως εφαρμογή ορισμένων εντολών. Προβάλλεται και διευκρινίζεται σαν μια διαδικασία δημιουργίας νέας ζωής! Θα έλεγε κανείς ότι, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της φύσεως του ανθρώπου, η νέα ζωή κατανοείται σαν μια οντολογική μεταβολή με σαφή τον εξελικτικό της χαρακτήρα από την πνευματική νηπιότητα στην ανδρική πνευματική ωριμότητα, εφ’ όσον οφείλουμε να φτάσουμε «οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού».

Έτσι το πρόβλημά μας δεν είναι να γίνουμε απλώς καλύτεροι, απ’ ότι είμαστε, σε μια συγκεκριμένη στιγμή αλλά να βιώσουμε την «καλήν άλλοίωσιν» και να γίνουμε «καινή κτίσις». Με τον πνευματικό εξοπλισμό, που μας εφοδιάζει ο μυστηριακός πλούτος της Εκκλησίας μας, οφείλουμε να εισέλθουμε σε μια διαδικασία «υπαρξιακής» αλλαγής.

Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ Μέγα Μυστήριον -- Φώτη Κόντογλου

Μυστήριο ξένον, λέγει ὁ Ὑμνωδός, τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ νὰ γεννηθῆ σὰν ἄνθρωπος, ὄχι κανένας προφήτης, ὄχι κανένας ἄγγελος, ἄλλα ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Ὁ ἄνθρωπος, θὰ μποροῦσε νὰ φθάσει σὲ μία τέτοια πίστη; Οἱ φιλόσοφοι καὶ οἱ ἄλλοι τετραπέρατοι σπουδασμένοι ἤτανε δυνατὸ νὰ παραδεχθοῦν ἕνα τέτοιο πράγμα; Ἀπὸ τὴν κρισάρα τῆς λογικῆς τους δὲν μποροῦσε νὰ περάσει  παραμικρὴ ψευτιά, ὄχι ἕνα τέτοιο τερατολόγημα! Ὁ Πυθαγόρας, ὁ Ἐμπεδοκλῆς κι ἄλλοι τέτοιοι θαυματουργοί, ποὺ ἤτανε καὶ σπουδαῖοι φιλόσοφοι, δὲ μπορέσανε νὰ τοὺς κάνουνε νὰ πιστέψουνε κάποια πράγματα πολὺ πιστευτά, καὶ θὰ πιστεύανε ἕνα τέτοιο τερατολόγημα; Γι᾿ αὐτὸ ὁ Χριστὸς γεννήθηκε ἀνάμεσα σὲ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, ἀνάμεσα σὲ ἀπονήρευτους τσοπάνηδες, μέσα σε μία σπηλιά, μέσα στὸ παχνί, ποὺ τρώγανε τὰ βόδια.

Κανένας δὲν τὸν πῆρε εἴδηση, μέσα σε ἐκεῖνον τὸν ἀπέραντο κόσμο, ποὺ ἐξουσιάζανε οἱ Ῥωμαῖοι, γιὰ τοῦτο εἶχε πεῖ προφήτης Γεδεών, πὼς θὰ κατέβαινε ἥσυχα στὸν κόσμο, ὅπως κατεβαίνει δροσιὰ ἀπάνω στὸ μπουμπούκι τοῦ λουλουδιοῦ, «ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον». Ἀνάμεσα σὲ τόσες μυριάδες νεογέννητα παιδιά, ποιὸς νὰ πάρει εἴδηση τὸ πιὸ πτωχὸ ἀπὸ τὰ πτωχά, ἐκεῖνο ποῦ γεννήθηκε ὄχι σὲ καλύβι, ὄχι σὲ στρούγκα, ἀλλὰ σὲ μία σπηλιά; Καὶ κείνη ξένη, γιατὶ τὴν εἴχανε οἱ τσομπαναρέοι νὰ σταλιάζουνε τὰ πρόβατά τους.

Τη ΣΤ΄ (6η) του Δεκεμβρίου μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΙΚΟΛΑΟΥ Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού.

 Άγγελος εν τω κόσμω αληθώς ανεδείχθης Νικόλαε Χριστού Ιεράρχα και νυν αγγέλων χοροίς συνών την δε ημών προσφοράν δέξαι Άγιε· ταις σαις γαρ αντιλήψεσι, προστρέχοντες αναβοώμεν:                                                                                                                                                                                                                                       

Χαίρε ο τύπος της εγκρατείας                                                                                              

Χαίρε ο λύχνος της ευσεβείας                                                                                            

Χαίρε της Τριάδος η σάλπιγξ η εύηχος                                                                             

Χαίρε της Αρείου μανίας ο έλεγχος                                                                                     

Χαίρε ύψος ταπεινώσεως και αγάπης θησαυρός                                                              

Χαίρε βοηθός ιλαρότητος και θαυμάτων ποταμός                                                             

Χαίρε ότι εδείχθης εκκλησίας λαμπρότης                                                                           

Χαίρε ότι τυγχάνεις ιερέων φαιδρότης                                                                                

Χαίρε πτωχών προστάτης θερμότατος                                                                             

Χαίρε ημών λιμήν ακλυδωνέστατος                                                                                         

Χαίρε οξύς κυβερνήτης πλεόντων                                                                                     

Χαίρε ταχύς αρωγός των βοώντων                                                                             

ΧΑΙΡΟΙΣ  ΠΑΤΕΡ  ΝΙΚΟΛΑΕ

Νικόλαος ο της νίκης επώνυμος και εν Αγίοις θαυματουργός Πατήρ ημών εγεννήθη εις τα Πάταρα της Λυκίας, πότε ακριβώς δεν είναι γνωστόν, πάντως κατά το έτος τα΄ (300), επί της εποχής των ασεβών αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού ήτο Αρχιερεύς των Μυραίων, έφθασε δε και μέχρι των χρόνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και έλαβε μέρος εις την Αγίαν Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδον την εν Νικαία συγκροτηθείσαν κατά το έτος τκε΄ (325), εκοιμήθη δε περί το έτος τλ΄ (330). Παρακολουθήσατε όμως μετά μεγάλης προσοχής τον κατά πλάτος Βίον αυτού, όπως συνέγραψεν αυτόν ο Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής, ίνα πολλήν την ευφροσύνην λάβητε, διότι όντως ούτος είναι ηδύτατος και πανευφρόσυνος.

Βιωματικὴ προσωπογραφία τοῦ πατρὸς Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ (†19.12.2019)

 Τοῦ Δρ. Δημητρίου Γ. Μεταλληνοῦ

Ἐπιθυμοῦμε ἀρ­χι­κῶς νὰ καταθέσουμε τὴ βαθειά μας εὐγνωμοσύνη πρὸς τὴν ἐκ­κλησιαστικὴ ἐφημερίδα «Ὀρ­θόδοξος Τύπος», γιὰ τὴν ἀφιερωματικὴ αὐτὴ ἀναφορὰ στὸν μακαριστό μας διδάσκαλο (καὶ) πατέρα Γεώργιο Δ. Μεταλληνό, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τὴν κοίμησή του (†19.12. 2019).

 Ζητῶ συγγνώμη ἀπὸ τὴ σεβαστή μας μητέρα, πρεσβυτέρα Βαρβάρα καὶ τὰ πολυαγαπημένα μου ἀδέλφια Ἀγγελικὴ καὶ Θεόδωρο, ποὺ ὑπογράφω τὸ παρὸν κείμενο, ἐνῷ καὶ οἱ τρεῖς τους ἔχουν νὰ καταθέσουν πολὺ περισσότερα βιώματα γιὰ τὸν μακαριστό μας πατέρα, ἀφοῦ κατὰ τὰ τελευταῖα εἴκοσι τέσσερα ἔτη δὲν κατοικῶ στὴν Ἀθήνα καὶ κοντὰ στὴν οἰκογένειά μας, ἀλλὰ στὴ γενέθλιο καὶ αἰώνια πλέον γῆ τοῦ μακαριστοῦ πατρός μας, τὴ φιλόξενη Κέρκυρα. Τοὺς εὐχαριστῶ ἐκ βαθέων γιὰ τὴν παραχώρηση αὐτή, κάνοντας ὑπακοὴ στὴν ἐπιθυμία τους καὶ ἰδιαίτερα τοῦ στενότερου συνανθρώπου του, τὴ συμβία του καὶ σεβαστή μας μητέρα. Τοῦ προσώπου, ποὺ μετὰ τὸν Τριαδικό μας Θεό, γνώριζε καλύτερα ἀπὸ κάθε ἄλλον τὸν παπὰ Γιώργη…

-----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

π. Γ.Μ.: «Σύντομα θὰ συναντήσω τὸν Χριστό μας καὶ τρέμω μὴ μοῦ θέσει τὸ ἀκόλουθο ἐρώτημα: Καλὰ βρὲ παπὰ – Γιώργη, στὴ ζωή σου εἶχες ἀδυναμίες καὶ ἁμαρτίες. Ἡ πίστη ΜΟΥ, ὅμως, βρὲ παπά- Γιώργη, τί σὲ πείραξε; Πῶς τόλμησες νὰ πειράξεις τὴν Πίστη ΜΟΥ;»

Ἐδῶ ὁ συγγραφεύς τοῦ ἄρθρου κ. Δ.Μ. θά ἔπρεπε νά ἐξηγήσῃ διά ποῖον λόγον ὁ π. Γ.Μ. εἶπεν αὐτά τά λόγια; Ἠσθάνετο ὅτι ἔσφαλλεν ὡς πρός τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν καί πῶς; Αὐτό εἶναι τό κυριώτερον σημεῖον τῆς ἀναρτήσεως, ἀλλά δυστυχῶς ἁπλῶς γεννᾶ ἐρωτηματικά. Ὑποπτεύομαι ὅτι ἀναφέρεται στήν μή διακοπήν τῆς κοινωνίας μέ τούς Οἰκουμενιστάς, ἄν καί ὁ φίλος καί συμφοιτητής του, ὁ μετέπειτα Ἱερομόναχος π. Θεοδώρητος (Μαῦρος), τόν ἐπροβλημάτιζε συχνά μέ τίς ἐπιστολές του σ' αὐτό τό κρίσιμον θέμα (βλ. τό σχετικόν βιβλίον τοῦ κ. Νικολάου Μάννη).

" Θεοτοκάριον "


 

Διότι τόσον η Θεοτόκος ήτον καταπεπυκνωμένη κύκλω κατά την ψυχήν και τω σώμα από τας αρετάς και τας θείας και υπερφυσικάς χάριτας, ώστε δεν ευρήκεν ουδέ την παραμικράν είσοδον ο Διάβολος, δια να εμβάση εις το πανάγιον Αυτής υποκείμενον καμμίαν προσβολήν πονηρού λογισμού.

Τη ΙΘ΄ (19η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΓΡΗΓΕΝΤΙΟΥ Επισκόπου Αιθιοπίας.

Γρηγέντιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο από την μεγαλόπολιν των Μεδιολάνων, ήκμαζε δε εν έτει φιη΄(518). Οι γονείς του ωνομάζοντο Αγάπιος και Θεοδότη, ευσεβείς αμφότεροι· το δε παιδίον αυτών, ο θείος δηλαδή ούτος Γρηγέντιος, από μικρός εδεικνύετο, ότι έμελλε να γίνη δούλος Χριστού γνήσιος από σημεία και πράξεις εναρέτους, τας οποίας είχεν εκ νεότητος. Όθεν όταν έφθασεν εις ηλικίαν νόμιμον, τον εχειροτόνησαν Διάκονον με θείον νεύμα και βούλησιν και τότε εδόθη εις περισσοτέραν νηστείαν, σκληραγωγίαν και άσκησιν και άλλας αρετάς ο θαυμάσιος· όθεν δεξάμενος την Χάριν του Πνεύματος, ετέλει σημεία μεγάλα και τέρατα. Υπήρχε δε εκεί εις τα Μεδιόλανα γέρων τις σημειοφόρος Ερημίτης, όστις προεφήτευσεν εις τον Άγιον όσα έμελλε να συμβώσιν εις αυτόν. Αλλά και ο Μέγας Απόστολος Πέτρος εις οπτασίαν τού εφανέρωσεν ύστερον, ότι θέλει γίνει Επίσκοπος Αιθιοπίας και θα επιστρέψη μυριάδας Εβραίων εις την ευσέβειαν, καθώς και εγένετο. Τον καιρόν εκείνον ήτο αυτοκράτωρ εις το Βυζάντιον ο ευσεβής και υπέρμαχος της Ορθοδοξίας Ιουστίνος ο Α΄, όστις εβασίλευσεν από του 518 μέχρι του 527 μ.Χ. οπότε αφήκε τον θρόνον του εις τον ανεψιόν του Ιουστινιανόν τον Α΄ 527- 565 μ. Χ.

Που είναι ο εντός και εκτός Ελλάδος Μοναχισμός ;;;

Ο μοναχός δεν πρέπει να επιτρέπει την παραμικρή καινοτομία σε θέματα πίστεως, κατά τον Άγιο Πατέρα και μεγάλο μοναστικό ηγέτη, οργανωτή του μοναχικού βίου Θεόδωρο Στουδίτη. Δεν φοβήθηκε τις απειλές και τους διωγμούς των εικονομάχων αυτοκρατόρων και πατριαρχών αλλά μέσα στην Κωνσταντινούπολη, στον περίβολο, της Μεγάλης Ιεράς Μονής Στουδίου, οργάνωσε λιτανεία με λαμπαδηφορία χιλίων μοναχών, που κρατούσαν τις απαγορευμένες άγιες εικόνες στα χέρια τους. Δέκα χιλιάδες μοναχούς της Παλαιστίνης συγκέντρωσαν παλαιότερα στα Ιεροσόλυμα οι Άγιοι Σάββας Ηγιασμένος και Θεοδόσιος Κοινοβιάρχης, και άλλοι μέγιστοι μοναχικοί ηγέτες, και έσωσαν την Ορθοδοξία από την αίρεση του Μονοφυσιτισμού. Ποιος θα σώσει τώρα την Εκκλησία από την παναίρεση του Οικουμενισμού και την δολιότητα του Παπισμού;

The Orthodox Church

For those who are thirsting for the same Church which Christ established nearly 1987 years ago, come and drink of the knowledge that the Orthodox Church is that one and same Church. For those who hunger for the fullness of the original Christian Faith, come and partake of the wisdom of nearly 2000 years of unbroken theology. For those who have felt a sense of something missing in their prayer life, come and experience the depth of Orthodox praise and devotion and feel the real presence of Jesus Christ. For those who have never seen true worship, come and participate in the Divine Liturgy and see heaven united to the earth.

Οι οικουμενισταί είναι ψευδοχριστιανοί, «πλανώντες και πλανώμενοι»

Ο δαίμων της υπερηφανείας έχη φθείρει τα νοήματα  των «ορθοδόξων» Οικουμενιστών, και ούτε γνωρίζουν τι λέγουν ή «περί τίνων διαβεβαιούνται», τούτο δεν σημαίνει ότι η Αγία Εκκλησία μας οφείλει να παρακολουθήση την έξαλλον και πεπλανημένην πορείαν των. Aλλοίμονον, αν η δογματική, ηθική και πνευματική διδασκαλία της Εκκλησίας δεν έχει αιώνιον κύρος. Τότε δεν θα είχομεν Εκκλησίαν με τον αιώνιον Χριστόν ως Κεφαλήν, αλλά ομάδας παρανοϊκάς. Οι οικουμενισταί που νομίζουν ότι οι καιροί μας επιβάλλουν αλλαγήν εις την δογματικήν, ηθικήν και πνευματικήν διδασκαλίαν των αγίων Πατέρων, είναι ψευδοχριστιανοί, «πλανώντες και πλανώμενοι», αξιολύπητα όντα, δουλεύοντα εις τον δαίμονα της οιήσεως. Εστερημένοι της αισθήσεως, της «νικησάσης τον κόσμον πίστεως», έχουν θορυβηθή από τα εκπληκτικά έργα των υιών των ανθρώπων και αρχίζουν να εντρέπωνται δια τα «παλαιά», που διδάσκουν οι Πατέρες. Εντεύθεν, εμφανίζονται ελευθερίως σκεπτόμενοι και ζώντες και προσαρμοζόμενοι εις τας αμαρτωλάς ιδιοτροπίας του κόσμου, που ζητεί «αγάπην» και «ένωσιν» των ανθρώπων και κάμνει το ευαγγέλιον του αιωνίου Θεού υπόθεσιν λογοτεχνίας και προσωπικών μωριών.

Η Ορθοδοξία και οι θησαυροί της -- Του Φώτη Κόντογλου

Η Ορθοδοξία είναι η πηγή απ' όπου τρέχουνε να ξεδιψάσουνε άνθρωποι που δεν ευρήκανε την αλήθεια ούτε στον Καθολικισμό, ούτε στον Προτεσταντισμό, ού­τε σε καμμιά άλλη από τις μυριάδες αιρέσεις που υπάρ­χουνε σήμερα....    

... Εάν ο άνθρωπος απελπισθεί από κάθε άλλη βοή­θεια και δέσει σφιχτά την ελπίδα του στον Θεό μοναχά, και ταπεινωθεί και δεν λογαριάζει για τίποτα τον εαυτό του, τότε θα νοιώσει να τον σκεπάζει η θεϊκή ευσπλα­χνία και να του δίνει κάποια δύναμη ώστε να μην υπάρ­χει τίποτα πια για να τον φοβερίζει, κι' ούτε καμμιά ανά­γκη για να τον κάνει να τη συλλογισθεί. Όλα του φαί­νονται σαν να μην υπάρχουνε, κι' αυτός ελαφρός σαν πνοή γεμάτη δύναμη, χαρά, ελπίδα και αγάπη (γιατί η α­ληθινή αγάπη βγαίνει από την πίστη κι' από την ελπί­δα), πετά υψηλά, γλυτωμένος από το βάρος της σαρκός κι' από τις μάταιες φροντίδες τις σαρκικής διάνοιας, ή­γουν τη φιλοδοξία, τον μωρό ζήλο να ερευνήσει το μυ­στήριο του κόσμου, κι' όλες τις άλλες μικρολογίες με τις οποίες είναι δεμένη η ζωή μας.

Στο στούντιο των Αντιθέσεων ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθηγητής παθολογίας ...


 Στο στούντιο των Αντιθέσεων ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθηγητής παθολογίας, έρευνας και πολιτικής υγείας, επιστημών δεδομένων και στατιστικής, διευθυντής του κέντρου Metrics στο Πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ. Ο Γιάννης Ιωαννίδης σε μία μεγάλη συζήτηση για όλα τα ζητήματα του SARS – CoV2 και της νόσου που προκαλεί Covid-19. Ταυτόχρονα με αφορμή το νέο του βιβλίο « Λόγω κρυμμένα λογοκριμένα» ανοίγει το πεδίο μίας ευρύτερης προσέγγισης που αγγίζει ακόμη και τα «άβατα» της επιστήμης για τα λανθασμένα αποτελέσματα της ιατρικής έρευνας σε μεγάλες και μικρές στιγμές της ανθρωπότητας, τον διάλογο όταν δεν υπάρχει πλέον μέθοδος και το νόημα της ζωής ως αξία της επιστημονικής κοινότητας.

Στην εκπομπή παρεμβαίνουν: ⭕️ Ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας, Καθηγητής Αιματολογίας - Αιμόστασης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, Διευθυντής του τομέα Θρόμβωσης – Αιμόστασης του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Tenon. ⭕️ Ο Χαράλαμπος Γώγος, Μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας/ Παθολόγος - Λοιμωξιολόγος, Καθηγητής Παθολογίας Ιατρικού Τμήματος Πανεπιστημίου Πατρών. ⭕️ Ο Δημήτρης Κουρέτας, Καθηγητής στο Τμήμα Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. ⭕️ Ο Απόστολος Βανταράκης, Καθηγητής Υγιεινής του τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών/ Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Βιοεπιστημόνων. ⭕️ Ο Κωνσταντίνος Φαρσαλινός, Ερευνητής στα Πανεπιστήμια Πατρών και Δυτικής Αττικής / Καρδιολόγος

ΤΟ «ΠΑΙΔΙΟΝ » – ΠΡΟΚΛΗΣΙΣ « Μέλλει γὰρ Ἡρώδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό » (Ματθ . β: 13 ) -- Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

1. Γύρω ἀπὸ τὸν νήπιο – Χριστὸ συγκεντρώνεται ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἡ προσοχὴ ὅλου τοῦ κόσμου, ὅπως γύρω ἀπὸ τὸ πρόσωπό του θὰ παραταχθῆ ὅλη ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία. Ὁ μικρὸς Χριστὸς γίνεται ὁ μαγνήτης, ποὺ τραβᾶ τοὺς πάντας, καὶ τοὺς φίλους καὶ τοὺς ἐχθρούς του. Ὄχι μόνο τοὺς βοσκοὺς καὶ τοὺς μάγους, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἡρώδη. Ὄχι μόνο τοὺς ἀγγέλους ἀλλὰ καὶ τὸν Σατανᾶ. Διαφέρει μόνο ὁ τρόπος, ποὺ ὁ καθένας προσέχει τὸν Χριστό. Ἄλλος βλέπει σ᾽ αὐτὸν τὴν σωτηρία, ἄλλος βλέπει τὸ «παιδίον» σὰν καταστροφή του —καὶ γι᾽ αὐτὸ ζητεῖ νὰ τὸ «ἀπολέση». Γιατί ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι ἕνα συνηθισμένο παιδίον. Τὸ παιδάκι τῆς φάτνης κάτω ἀπὸ τὸ Χριστουγεννιάτικο δένδρο, δημιουργεῖ περισσότερο ἕνα Χριστὸ τοῦ μύθου, ποὺ χρειάζεται ἀσφαλῶς τὴν ἀπομυθοποίησή του!

Τὸ «παιδίον» – Χριστὸς εἶναι τὸ παιδίον ἐκεῖνο, γιὰ τὸ ὅποιο μίλησε 800 χρόνια πρὶν ὁ προφήτης Ἡσαΐας, ὅταν ἔλεγε:

"θεοτοκάριον"


 Ο Θεσσαλονίκης θείος Γρηγόριος επάνω εις το όνομα της Παρθένου, πανηγυρίζων εις την εορτήν και λέγων·

"Και το όνομα, φησί, της Παρθένου Μαριάμ· τούτο δε ερμηνεύεται «Κυρία» παρίστησι δε και το αξίωμα της Παρθένου, και το βέβαιον της Παρθενίας και εις το εξής αδιάπτωτον, και το εξηλλαγμένον αυτής του βίου και δια πάντων ηκριβωμένον και, ως ειπείν, παναμώμητον· κυρίως γαρ ούσα και φερωνύμως Παρθένος, πάσαν είχε την της αγνείας παντελή πανκτησίαν. Παρθένος ούσα και το σώμα και την ψυχήν, και τας της ψυχής δυνάμεις και τας του σώματος αισθήσεις πάσας μολυσμού παντός υπερανωκισμένας πλουτούσα, και τοσούτο κυρίως τε και βεβαίως και, ως ειπείν, κεκυρωμένως και τοις πάσιν ασύλως τον άπαντα χρόνον, ώσπερ η κεκλεισμένη πύλη τα εντεθησαυρισμένα, και το εσφραγισμένον βιβλίον οφθαλμοίς άψαυστα τηρεί τα εγγεγραμμένα".

Τη ΙΗ΄ (18η) Δεκεμβρίου, ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΑΣ

Η Εκκλησία του Χριστού, ευλογημένοι Χριστιανοί, εορτάζει σήμερον, Κυριακήν προ της Χριστού Γεννήσεως, την μνήμην πάντων των από Αδάμ μέχρι του Ιωσήφ του Μνήστορος της Υπεραγίας Θεοτόκου ευαρεστησάντων τω Θεώ, καθώς αυτούς γενεαλογεί ο ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος και όσους ο θείος Ευαγγελιστής Λουκάς από Αδάμ μέχρις Αβραάμ αριθμεί ως επίσης και πάντων των Προφητών και Προφητίδων, επειδή αυτοί εγένοντο αρχηγοί του γένους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού κατά σάρκα και διότι αυτοί προείπον περί της ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, από των οποίων τας προφητείας και ημείς επιστεύσαμεν εις Αυτόν. Μετά πάντων λοιπόν των Δικαίων Προπατόρων και Πατέρων εξόχως αναφέρουσι τα σήμερον ψαλλόμενα Τροπάρια και η Ακολουθία της Εκκλησίας μας περί του Αγίου Προφήτου Δανιήλ και των Αγίων Τριών Παίδων. Διατί δε τούτο;

Αθάνατε ηρωϊκέ Στρατηγέ Μακρυγιάννη…

«Διερχόμενος δε τότε (μετά την καταδίκην του) όπισθεν της Ακροπόλεως και ιδών την θέσιν εις ην άλλοτε επληγώθη πολεμών υπέρ της πατρίδος κατά των τυράννων αυτής, ήρχισε μετά καρδίας γενναίας εν τραγούδιον ηρωϊκόν μέχρι της φυλακής του, κινήσας εις την περιπαθεστέραν συναίσθησιν τους συνοδεύοντας αυτόν. Εις την φυλακήν τον περιέμενεν η σύζυγος και τα τέκνα του δια να ασπασθώσιν την δεξιάν του. Ο Μακρυγιάννης απέπεμψεν αυτά, λέγων ότι πρέπει να ευχαριστώνται μάλιστα διότι κατεδικάσθη αδίκως και διότι αποθνήσκει, αφήνων μίαν κοινωνίαν, από την οποίαν προ πολλού απελπίσθην».

ΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ (Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά)

Υπεράγαθε Δέσποινα Θεοτόκε, επάκουσον της οικτράς μου δεήσεως και μη καταισχύνης με από της προσδοκίας μου, η μετά Θεόν ελπίς πάντων των περάτων της γης. Τον βρασμόν της σαρκός μου κατάσβεσον. Τον εν τη ψυχή μου αγριότατον κλύδωνα κατεύνασον. Τον πικρόν θυμόν καταπράϋνον. Τον τύφον και την αλαζονείαν της ματαίας οιήσεως εκ του νοός μου αφάνισον. Τας νυκτερινάς φαντασίας των πονηρών πνευμάτων και τας μεθημερινάς των ακαθάρτων εννοιών προσβολάς εκ της καρδίας μου μείωσον. Παίδευσόν με την γλώσσαν λαλείν τα συμφέροντα. Δίδαξον τους οφθαλμούς μου βλέπειν ορθώς της αρετής την ευθύτητα. Τους πόδας μου τρέχειν ανυποσκελίστως ποίησον την μακαρίαν οδόν των του Θεού εντολών. Τας χείρας μου αγιασθήναι παρασκεύασον, ίνα αξίως αίρω αυτάς προς τον Ύψιστον. Κάθαρόν μου το στόμα, ίνα μετά παρρησίας επικαλείται Πατέρα τον φοβερόν Θεόν και πανάγιον. Άνοιξόν μου τα ώτα, ίνα ακούω αισθητώς και νοητώς τα υπέρ μέλι και κηρίον γλυκύτερα των αγίων Γραφών λόγια, και βιώ κατ' αυτά από σου κραταιούμενος. Δια γαρ σου, πανύμνητε και υπεράγαθε Δέσποινα, περισώζεται πάσα βροτεία φύσις αινούσα και ευλογούσα Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, την παναγίαν Τριάδα και ομοούσιον, πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν. 

Πώς φθάσαμε εδώ ; --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 
Μέ αφορμή τήν φωτογραφία που βλέπετε, σέ τοίχο φέησμπουκ κ. Athanasios Ifantis                                       

https://www.facebook.com/athanasios.yfantis.5/posts/1640708502757760

- Χρειάζεται συνδιασμός και εμβόλια και φυσική ανοσία. Τώρα είναι πανδημία και εμβόλιο  και πλύσιμο χεριών, αποστάσεις και μάσκα

- Elli-Markella Mamouna Τώρα η κατάσταση είναι ιδιαίτερη. Ελπίζω να αντιλαμβανεστε τη διαφορά.

- Athanasios Yfantis με προβληματίζει το γεγονός ότι δεν υπάρχει δημόσιος διάλογος από ειδικούς επιστήμονες με όλα τα υπέρ και τα κατά .... αλλά ελεγχόμενη κατευθυνόμενη πληροφόρηση.

- Elli-Markella Mamouna . Athanasios Yfantis σε ένα τέτοιο ζήτημα όπως μια πανδημια, θεωρώ ότι η πολιτεία, η κάθε πολιτεία πρέπει να πάρει αποφάσεις για τη δημόσια υγεία. Και να χαράξει μια πορεία. Στο τέλος θα κριθεί γιαυτό. Αν επέλεξε σωστά ή λάθος. Το να βγαίνουν στα κανάλια γιατροί με αντίθετες απόψεις και να τσακώνονται και να μπερδεύεται ο απλός πολίτης και να μην καταλήγει πουθενά, θα ήταν κατά τη γνώμη μου καταστροφικό, εγκληματικό και πάρα πολύ επικίνδυνο. Δεν μιλάμε εδώ για το πως θα φτιάξουμε μια συνταγή ή αν προτιμάμε το βουνό ή τη θάλασσα. Εδώ είμαστε σε πόλεμο. Με έναν αόρατο εχθρό. Σκεφτείτε σε έναν πόλεμο να ακούγονταν διαφορετικές απόψεις για την άμυνα μας από τον κάθε συνταγματαρχη και ταξιαρχο!.οχι! Εδώ ο αρχιστρατηγος ορίζει το τι μέλει γενέσθαι. Ούτε εσείς, ούτε εγώ.

- Athanasios Yfantis . Elli-Markella Mamouna  με διαφάνεια και με όλες τις απόψεις στο  τραπέζι όχι αυθαίρετα

- Elli-Markella Mamouna . Athanasios Yfantis δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε. Σας απάντησα για το "όλες οι απόψεις στο τραπέζι" παραπάνω.

- Kyprianos Christodoulides . Ο ιός δέν έπεσε από τόν ουρανό, ούτε η "μετάλλαξη" έγινε κολυμβήθρα τού Σιλωάμ, ώστε νά δίνει ικανοποιητική απάντηση στό "μετάλλαξη". Τά τελευταία 40 μέ 50 χρόνια έχουμε αφθονία "μεταλλαγμένων" ( ; ) ιών, που γιά πρώτη φορά εμφανίζονται καί δημιουργούν ιατρικά σύνδρομα νεοεμφανιζόμενα. Ποιός ήξερε γιά γρίπη τών χοίρων, που κτύπησε τίς ΗΠΑ τό 1976 καί τό Μεξικό τό 1990 ; Ποιός ήξερε ποτέ τό Έητζ (AIDS) πρό τού 1980 ; Ποιός μίλησε ποτέ γιά τόν EVD (ιός έμπολα, προκαλεί νόσο καί όχι σύνδρομο, εντοπίστηκε τό 1976), ποιός ήξερε γιά ιό SARS καί MERS καί ποιός δέν ήξερε τόν ιό τών πτερωτών (avian virus, πουλερικά κ.ά), που τώρα έγινε κορονοϊός (corona virus), ενώ εμείς οι φοιτητές Ιατρικής τής 10ετίας 1960, τόν μάθαμε ως corne virus (κερατοϊός) από τό γαλλικό corne 

Τί θέλω νά πώ μέ αυτά ; Ότι ναί μέν ο ιός είναι αόρατος εχθρός, αλλά εχθρός άνθρωπος εποίησεν αυτόν.

Υστερόγραφο  Τόν Δεκέμβριο τού 1967 πραγματοποιείται από τόν Καρδιοχειρουργό Κριστιάν Μπάρναρντ η πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς καί αρχίζει νά προβληματίζει έντονα τούς ερευνητές τό φαινόμενο τής απόρριψης. Η έρευνα κατευθύνεται πρός τό ανοσοποιητικό σύστημα καί στήν δυνατότητα παράκαμψης τού φαινομένου τής αυτοανοσίας. Φαινόμενο δηλαδή που σημαίνει ότι ο ανθρώπειος οργανισμός δέν αναγνωρίζει ως δικό του τό σώμα καί τό αποβάλλει. Ασφαλώς, κάτι γνώριζαν οι ερευνητές γιά τό σύστημα ΑΒΟ τών ομάδων αίματος. Η παράκαμψη τών μηχανισμών απόρριψης τού ξένου σώματος, κατά λογική συνέπεια, άφηνε ανοικτό τό ενδεχόμενο εύρεσης φαρμάκων ανοσοκατασταλτικών, όπως λέγονται, ή τήν "ανακάλυψη" (κατασκευή στό εργαστήριο) ενός ιού που θά καθιστούσε αδρανές τό ανοσοποιητικό σύστημα, ούτως ώστε, μετά τήν επιτυχή μεταμόσχευση, ο αμυντικός μηχανισμός τού λήπτη (ανοσοποιητικό σύστημα) νά αναγνωρίσει σάν δικό του τό μόσχευμα κι έτσι τό φαινόμενο τής απόρριψης νά παρακαμφθεί. Τά πράγματα όμως δέν ακολούθησαν αυτή τήν λογική. Εμφανίστηκε ο ιός τής επίκτητης ανεπάρκειας τού ανοσοποιητικού συστήματος (aquired autoimmune defficiency syndrome) γνωστό ως AIDS, αφαιρεθέντος τού aquired, δηλαδή τό "επίκτητο" ή επιγενόμενο, λόγω κάποιας γνωστής ή άγνωστης  "μεταλλαξης". Κι εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Νά σημειώσω, τέλος, ότι είδαν πρόσφατα τό  φώς  δημοσιεύσεις σχετικές μέ τόν κορονοϊό, που έδειχναν κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ cornevirus (coronavirus) καί ιού έητζ. Οι δημοσιεύσεις αυτές αποσύρθηκαν ταχύτατα ή ανασκευάστηκαν.  

https://kyprianoscy.blogspot.com/

Η Παναγία έδιωξε τη θανατηφόρο γρίππη (Μεσολόγγι 1918)

 

Διηγήθηκε η Μεσολογγίτισσα Γεωργία Μωραΐτου: «Το έτος 1918 έπεσε θανατηφόρα γρίππη στο Μεσολόγγι. Παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των γιατρών, ο ένας μετά τον άλλον κολλούσαν γρίππη και μετά από λίγες μέρες πέθαιναν εξαντλημένοι. Καθημερινώς πέθαιναν 25-30 άτομα, τα οποία μετέφεραν με κάρα και τα έθαπταν χωρίς συνοδεία ιερέως. Είχε γίνει επιδημία φοβερή. Το ίδιο συνέβαινε στο Αγρίνιο, όπου πέθαιναν κάθε μέρα 40-50 άτομα, στο Αιτωλικό και στα γύρω χωριά. Όταν είδαν οι ιθύνοντες της πόλεως τα πολλά θύματα και την γρήγορη εξάπλωση της νόσου συνεννοήθηκαν με τον Επίσκοπο και έστειλαν ανθρώπους στο μοναστήρι της Παναγίας της Προυσσιώτισσας. Παρεκάλεσαν τον Ηγούμενο να κατεβάσει την θαυματουργή Εικόνα στο Μεσολόγγι για να σταματήσει το θανατικό. Η εικόνα πέρασε πρώτα από το Αγρίνιο, όπου από τις πρώτες ώρες της αφίξεώς της σταμάτησαν να πεθαίνουν οι άνθρωποι και οι άρρωστοι έγιναν υγιείς. Ήθελαν την εικόνα να την κρατήσουν μέρες στο Αγρίνιο, αλλά ήρθαν επιτροπές από τα γύρω χωριά και την ζητούσαν γιατί πέθαιναν και εκεί οι άνθρωποι.

»Πράγματι, την 1η Νοεμβρίου 1918 έφθασε η εικόνα διά του

Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης επικρίνει δριμέως τους Αγιορείτες που συμβιβάσθηκαν με τον Οικουμενισμό και μνημονεύουν τον αποστάτη της Ορθοδοξίας Βαρθολομαίο.

Όσοι Μοναχοί εξέπεσαν από την αντίσταση κατά της αιρέσεως και συμβιβάσθηκαν, επικρίνονται δριμέως ως παράδειγμα απωλείας.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης επικρίνει δριμέως τον Ηγούμενο Θεόφιλο που προτίμησε, και μάλιστα σε χρόνο υφέσεως του εικονομαχικού διωγμού, να επιστρέψει για δεύτερη φορά με τους Μοναχούς του στο Μοναστήρι, συγκαταβαίνοντας στην αίρεση, παρά να διώκεται μακριά από το Μοναστήρι του, όπως τόσοι άλλοι Ορθόδοξοι:

 «Γιατί δεν νουθέτησες όλους να διώκονται μαζί σου με τον ίδιο τρόπο ή, αν δεν ήθελαν, γιατί δεν τους εγκατέλειψες ως μισοχρίστους, ως φιλοσάρκους, ως απειθείς, και όχι ως τέκνα; Έτσι θα επανόρθωνες και την [προηγούμενη] ήττα σου και θα γινόσουν χρηστό υπόδειγμα στους υφισταμένους, στην δε Εκκλησία του Χριστού θα φαινόσουν οικοδομή, αντί για την προηγούμενη κατεδάφιση [...] Χάρις σ' αυτό, λένε, [την υποχώρηση] και οι αδελφοί σώθηκαν και οι ναοί ανέγγιχτοι. Τι πώρωση! Τι θεομαχία! Ο Χριστός δεχόταν άρνηση, καθώς η Εικόνα Του αθετείτο, και η Θεοτόκος και όποιος άλλος Άγιος· και δια τούτο ο Αρχιερεύς ήταν υπό διωγμόν, Επίσκοποι υπό περιορισμό και Ηγούμενοι το ίδιο, Μοναχοί και Μοναχές, λαϊκοί και λαϊκές, άλλοι υφίσταντο κτυπήματα, άλλοι ήταν υπό φρούρηση, άλλοι πέθαιναν από την πείνα, άλλους τους εξέσχιζαν, άλλοι ήταν στις θάλασσες, άλλοι θανατώνονταν, άλλοι εκρύπτοντο, άλλοι δραπέτευαν. Γεμάτες οι ερημιές και τα σπήλαια, γεμάτα τα όρη και οι κοιλάδες: σάρκες κομμένες, αίματα να τρέχουν, όλη η γνωστή μας οικουμένη να "κουδουνίζει" από το διωγμό, ολόκληρη η υφήλιος σαν να λέμε να στενάζει και να καταθρηνεί και συ, τρισάθλιε, ενέδωσες στην ψυχοφθόρα κοινωνία [με την αίρεση] και παραμένοντας στο "ολετήριον"  (διότι έτσι είναι, και όχι μοναστήριον) λέγεις ότι είσαι καλά και κοροϊδεύεις τους Χριστοφόρους, ή μάλλον τον ίδιο τον Χριστό, χάριν του οποίου εκείνοι πάσχουν. Ποιόν Ναό διέσωσες, αφού μόλυνες τον Ναό του Θεού, τον εαυτό σου; Ποιούς αδελφούς προφύλαξες, αφού διεφθάρησαν από την κοινωνία με σένα, έστω και μόνο με τα [κοινά με την αίρεση] φαγητά; Είσαι σκάνδαλο του κόσμου, υπόδειγμα αρνήσεως, προτροπή απωλείας, σάρκα και όχι πνεύμα, σκοτιστής και όχι φωτιστής. Η ίδια η αλήθεια τα φωνάζει αυτά προς αυτούς που έτσι ασεβούν. Τους οποίους, αν δεν μετανοήσουν που έκαναν επιλογή τέτοιας αθεΐας, δεν πρέπει να τους νομίζει κανείς Χριστιανούς».

------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης: «Συ, τρισάθλιε, ενέδωσες στην ψυχοφθόρα κοινωνία [με την αίρεση] και παραμένοντας στο "ολετήριον" (διότι έτσι είναι, και όχι μοναστήριον) λέγεις ότι είσαι καλά και κοροϊδεύεις τους Χριστοφόρους, ή μάλλον τον ίδιο τον Χριστό».

Δυστυχῶς, αὐτό κάμνουν σχεδόν ἅπαντες οἱ μοναχοί σήμερα, καί ἔχουν καταντήσει τά μοναστήριά των «ὀλετήρια»! Ὑποκρίνονται μέν τούς Ὀρθοδόξους, ἀλλά, μνημονεύοντες Οἰκουμενιστάς ψευδεπισκόπους, κοροϊδεύουν ὄχι μόνον τούς ἑαυτούς των καί ἄλλους ἀνθρώπους, ἀλλά καί Αὐτόν τόν Χριστόν!

Righteous John, Wonderworker of Kronstadt :

Every man of himself is so insignificant and helpless that he receives everything necessary to support his existence, not from himself, but from without; he himself is nothing. And as his body is supported by air, food, and drink, so his soul is supported by prayer, by reading God’s Word, and by the communion of the Holy Mysteries,.

Orthodox Way of Life.

ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΜΑΓΝΗΤΟΣΚΟΠΗΜΕΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΜΕ ΘΕΜΑ «ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»

Η εφημερίδα «Χριστιανική» διοργανώνει διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα: «Πανδημία: πραγματικότητα και μύθοι», την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου, στις 18:00-20:00.

H εκδήλωση θα γίνει μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας zoom, την οποία πρέπει προηγουμένως να εγκαταστήσετε στον ηλεκτρονικό σας υπολογιστή.  

Στη συνέχεια, πατήστε εδώ