Της κοσμικής πρωτοχρονιάς τ’ ανάθεμα! --- Του αποτειχισθέντος θεολόγου, Νικολάου Πανταζή

Ενώ οι Ορθόδοξοι ζούμε μέσα στον κόσμο, δεν γινόμαστε κόσμος. Δεν κάνουμε “όπως όλος ο κόσμος κάνει…” Ο άθεος κόσμος αποδεικνύεται άκοσμος στο Αγιοπνευματικό διάκοσμο της Ορθοδοξίας.

Όταν οι Ορθόδοξοι ξεπέφτουμε στην διαπλοκή της επάρατης κοσμικοποιήσεως, μόνοι μας επιφέρουμε επάνω μας το ευαγγελικό ανάθεμα, “όντες αυτοκατάκριτοι.” (Τιτ. 3, 11).

Όταν εμπλεκόμαστε σε μία μίμηση του κόσμου καταντούμε φθηνή απομίμηση η οποία σκοπό έχει να εξαπατήσει τον εαυτό μας και τους άλλους ότι είμαστε “σωστοί καθωσπρέπει χριστιανοί”.

Εθελοτυφλούμε στην δεινή πραγματικότητα της αρίστου υποκριτικής μας τέχνης: η αφομοίωσή μας και ο συγχρωτισμός με τον κόσμο. Είναι η ενσωμάτωσή μας και η συνουσία με το πονηρό πνεύμα των κοσμικών “Χριστουγέννων” και της κοσμικής πρωτοχρονιάς.

Ο οικογενειακός/συγγενικός οικουμενισμός αναγεννά τον διακοινωνικό και διαπολιτιστικό οικουμενισμό. Αυτός με την σειρά του πλάθει άβουλα όντα ταγμένα στην εμπορική υπηρεσία της υπερκαταναλωτικής, πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Νικόλαος Πανταζῆς (ἐφεξῆς ΝΠ): «Διπλωματικώς διατείνονται πως η Παναίρεσή αυτή, δεν στέκεται τάχα ικανή ν’ ακυρώσει το μυστήριο, ... Οι ηγέτες και φορείς της διδασκαλίας της “εγκυρότητος μυστηρίων των αιρετικών,” ενώ τα θεωρούν “έγκυρα”, αρνούνται όμως οι ίδιοι να τα λαμβάνουν από “θολές πηγές”. ... Διδάσκουν πως η δογματική θολότητα αυτή δεν είναι αρκετή να φθάσει στην ακυρότητα. Η θολότητα, λένε, προξενεί μολυσματικότητα και η αιρετικότητα, κατ’ οικονομίαν όμως προξενεί σωτηρία! Η αίρεση σώζει! Άκουσον, άκουσον! Φρίξον Ήλιε!»

Σχόλιον: Δέν εἶμαι σίγουρος εἰς ποίους ἀκριβῶς ἀναφέρεται ὁ ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός Νικόλαος. Ἔχω τήν αἴσθησιν, ὅμως, ὅτι ἀναφέρεται εἰς τόν Ἅγιον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομον, στόν μακαριστόν Ἱερομόναχον π. Θεοδώρητον, καθώς καί σέ μᾶς πού τούς ἀκολουθοῦμε. Ἄν ἡ ἐκτίμησίς μου αὐτή εἶναι ὀρθή, τότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νά τονίσω ὅτι οὐδείς ἀπό τούς ὡς ἄνω ἰσχυρισμούς τοῦ ΝΠ ἀληθεύει! Οὐδείς ἀπό ἡμᾶς ἔχει ποτέ ἰσχυρισθῆ ὅτι ἡ αἵρεσις σώζει(!!!), ὅτι τά μυστήρια εἶναι δῆθεν ἔγκυρα κατ' οἰκονομίαν κ.λπ. Ὅλοι ἐμεῖς λέμε ὅτι οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ τήν αἵρεσιν ὄχι μόνον δέν σώζονται μέ τά «μυστήρια» τῶν αἱρετικῶν, ἀλλά λαμβάνουν κρῖμα, ὅπως ἀκριβῶς ὁ ἀμετανόητος ἁμαρτωλός σπεύδει πρός τό Ἅγιον Ποτήριον. Ὡστόσον, ἐπειδή οἱ κληρικοί τῶν Οἰκουμενιστῶν ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΘΑΙΡΕΘΗ ΑΠΟ ΚΑΜΜΙΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ, καί ἄρα εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ κληρικοί, καθότι αὐτόματος καθαίρεσις δέν νοεῖται καί δέν προβλέπεται ἀπό τούς ἱερούς Κανόνας, ἕπεται ὅτι οἱ ἐν ἀγνοίᾳ κοινωνοῦντες σώζονται! Αὐτή εἶναι ἡ πεμπτουσία τῆς Κολλυβαδικῆς διδασκαλίας τῶν ἐν δυνάμει καί ἐν ἐνεργείᾳ αἱρετικῶν. Αὐτό εἶναι πού λέμε καί τίποτε ἄλλο. Ἑπομένως, ἄν οἱ παραπάνω ἰσχυρισμοί τοῦ ΝΠ ἀναφέρωνται ὄντως σέ μᾶς, τότε ἀποτελοῦν διαστρέβλωσιν τῆς Ἀληθείας. Κρῖμα, διότι κατά τά ἄλλα ὁ ΝΠ εἶναι ἐκλεκτός ἀδελφός, ὅπως εἶναι καί ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς ἔχουν κατασατρέψει τήν κίνησιν τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου λόγῳ τῆς πεπλανημένης Ματθαιϊστικῆς διδασκαλίας των.

Άγιος Φιλάρετος της Εκκλησίας των Ρώσων της Διασποράς.

Αὐτὸ τὸ ὁποῖο προηγουμένως ἦταν ἰδίωμα τῶν ξεπεσμένων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες, στὴν ἐνάσκησι τοῦ ἐπαισχύντου ἐπαγγέλματός τους ἐνεδύοντο προκλητικὰ γιὰ νὰ προκαλέσουν αἰσθησιακὰ τοὺς ἄνδρες, ἔχει πλέον γίνει ἡ μόδα καὶ κανόνας ἀκόμη καὶ γιὰ σεμνές γυναίκες, οἱ ὁποῖες σὲ πολλὲς περιπτώσεις δὲν λαμβάνουν κἄν ὑπ᾿ ὄψιν τους τὸ νόημα καὶ τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς μόδας ποὺ τὶς ἐσκλάβωσε.῎Αν ἡ ἐλαχιστοποίησις τοῦ μάκρους τοῦ φορέματος ἤ ὁ ἰδιαίτερος τονισμὸς τῶν «γραμμῶν» τοῦ σώματος ἀντιτίθενται πρὸς τὴν σεμνότητα, ἡ ὁποία θὰ πρέπει γενικὰ νὰ στολίζη τὶς Χριστιανὲς γυναῖκες, τότε ἀκόμη πιὸ ἀκατάλληλη εἶναι ἡ ἐμφάνισίς τους μὲ τέτοιου εἴδους ἐνδυμασία στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ–ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ;;; -- π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ


 

Ζωὴ πολυμέριμνη, χωρὶς καμμία ἐσωτερικὴ εὐτυχία -- Φώτη Κόντογλου

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι σὲ ὅλα ἀχόρταγος, θέλει ν᾿ ἀπολάψει πολλά, χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ τὰ προφτάξει ὅλα. Καὶ βασανίζεται. Ὅποιος ὅμως φτάξει σὲ μιὰ κατάσταση ποὺ νὰ εὐχαριστιέται μὲ τὰ λίγα, καὶ νὰ μὴ θέλει πολλά, ἔστω κι ἂν μπορεῖ νὰ τ᾿ ἀποχτήσει, ἐκεῖνος λοιπὸν εἶναι ὁ εὐτυχισμένος. Δὲν τὸ κάνει ἀπὸ οἰκονομία, εἴτε γιατὶ ἔχει τὴν ἰδέα πὼς τὰ πολλὰ τὸν βλάφτουνε στὴν ψυχὴ ἢ στὸ σῶμα. Ἀλλὰ γιατὶ στὰ λίγα καὶ στὰ ἁπλὰ βρίσκει πιὸ ἁγνὴ ἱκανοποίηση. Καὶ περισσότερο ἀπ᾿ ὅλα, ἐπειδὴ μὲ τὰ ἁπλὰ καὶ μὲ τὰ λίγα δὲν χάνει τὸν ἑαυτό του. «Τὶς ἔστι πλούσιος; Ὁ ἐν ὀλίγῳ ἀναπαυόμενος».

Οἱ ἄνθρωποι δὲν βρίσκουνε πουθενὰ ἡσυχία, γιατὶ ἐπιχειροῦνε νὰ ζήσουνε χωρὶς τὸν ἑαυτό τους. Τρέχουνε ἀπὸ δῶ κι ἀπὸ κεῖ νὰ βροῦνε τὴν εὐτυχία, μὰ εὐτυχία δὲν ὑπάρχει ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας. θέλουμε νὰ εὐχαριστηθοῦμε μὲ συμπόσια ἀπ᾿ ὅπου λείπουμε. Ὅποιος ἔχει χάσει τὸν ἑαυτό του, ἔχει χάσει τὴν εὐτυχία. Εὐτυχία δὲν εἶναι τὸ ζάλισμα ποὺ δίνουνε οἱ πολυμέριμνες ἡδονὲς κι ἀπολαύσεις, ἀλλὰ ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς καὶ ἡ σιωπηλὴ ἀγαλλίαση τῆς καρδίας. Μ᾿ αὐτὸ τὸ βύθισμα στὸν ἑαυτό του βρίσκει ὁ ἄνθρωπος τὸν θεό. Γιὰ τοῦτο εἶπε ὁ Χριστός: «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως, οὐδὲ ἐροῦσιν· ἰδοὺ ὧδε ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ. Ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστίν». «Μὴν ψάχνετε, ζαλισμένοι ἄνθρωποι, ἐδῶ κι ἐκεῖ νὰ βρῆτε τὴν εὐτυχία. Γιατὶ ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα σας».

"Θεοτοκάριον"


 

Λέγει ο μέγας Αθανάσιος: Η Θεοτόκος  ήτον όντως η επτάφωτος λυχνία των επτά χαρισμάτων τού α­γίου Πνεύματος, με τα οποία έλαμπε από τους πρώτους χρόνους της ηλικίας. Αυτή ήτον η ζωηφόρος τρά­πεζα του άρτου της ζωής. Αυτή το χρυσούν θυμιατήριον όπου εκράτησεν αφλέκτως το πυρ της Θεότητος. Αυτή η στάμνος η χρυσή, οπού εβάσταξε το ουράνιον μάννα. Αυτή η πλάκα, οπού έφερε σωματούμενον τον ενυπόστατον Λόγον. Αυτή η ράβδος, όπου εβλάστησε παραδό­ξως το άνθος της αφθαρσίας. Αυτή η κιβωτός, οπού έσωσεν εκ τού κα­τακλυσμού της αμαρτίας το ανθρώπινον γένος. Αυτή το θείον ιλαστήριον, οπού επεσκίαζεν, όχι τα Χερουβίμ, άλλ' αυτή η δύναμις τού Υψίστου. Αυτή η θεοδόχος γαστήρ, τα όντως άγια των αγίων, οπού άπαξ εισήλθεν ασπόρως και εξήλθεν αφθόρως ο αθάνατος Αρχιερεύς, όταν ο Λόγος σαρξ εγένετο.

Τη ΙΕ΄ (15η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ, Επισκόπου Ιλλυρικού.

Ελευθέριος ο θαυμαστός και ένδοξος Ιερομάρτυς διέλαμπεν ως αστήρ φωταυγέστατος κατά το δεύτερον ήμισυ του δευτέρου μετά Χριστόν αιώνος, γεννηθείς εις την περιφανή μεγαλόπολιν Ρώμην από γονείς ευγενείς, λαμπρούς και πλουσίους, οίτινες ήσαν όχι μόνον κατά σάρκα περιφανείς, αλλά και εις την πίστιν ευγενείς τε και ευσεβέστατοι, διότι η μήτηρ αυτού, Ανθία ονόματι, ήτο δεδιδαγμένη την ακρίβειαν της Πίστεως από τους μαθητάς του μακαρίου Παύλου. Αύτη γεννήσασα τον ιερόν τούτον παίδα τον ωνόμασεν Ελευθέριον, τον οποίον ανέθρεψεν ευσεβώς. Ο δε πατήρ αυτού ήτο μεν πλούσιος, ως είπομεν, και διετέλεσεν ύπατος της πόλεως, όπερ αξίωμα ήτο εν από τα μεγαλύτερα και λαμπρότερα αξιώματα των αρχόντων, πλην έζησεν ολίγον καιρόν μετά την γέννησιν του Αγίου· όθεν έμεινεν ούτος υποτασσόμενος εις την μητέρα αυτού, η οποία τον έδωκεν εις τον Αρχιερέα της Ρώμης να τον μανθάνη τα ιερά γράμματα. 

Ο ιός καί λόγος τού ΠΟΥ (WHO) --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη


Γιά νά μήν κουράζω τόν αναγνώστη μέ τό υποβολιμαίο ρυπαρογράφημα τού "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ", τού δίνω σύντομα τήν αφορμή, που μέ παρακίνησε νά γράψω :  

 

 https://www.protothema.gr/greece/article/1072886/upohreotiko-to-emvolio-poso-nomimo-kai-ithiko-einai/?fbclid=IwAR1m8ZkLyK0xd2qSnLvM4d59iqo2UgKcKsGOC_zHBzVsxzRg_EIo10-nG9g  

 

Η ΠΕΠΟΙΚΙΛΜΕΝΗ -- Aλεξ. Παπαδιαμάντη

Εἶχα τάξιμον νὰ ὑπάγω στὴν Κεχριάν, νὰ ψάλω τὸ «Πεποικιλμένη», εἰς τὰ Ἐννιάμερα, τὴν 23 Αὐγούστου. Ἀπὸ δέκα χρόνων δὲν εἶχα ἐπισκεφθῆ τὴν Παναγίαν τὴν Κεχριάν. Δέκα χρόνια εἶχα ν᾿ ἀσπασθῶ τὴν σεβασμίαν παλαιὰν Εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως, ὁποὺ εἶναι ζωγραφισμένοι, ἐπάνω εἰς δύο ὑπερῷα, ἔνθεν καὶ ἔνθεν, ὁ ἱερὸς Κοσμᾶς (αὐτὸς ὁ θεσπέσιος ποιητὴς τῆς Πεποικιλμένης) καὶ ὁ θεῖος Δαμασκηνός, τείνοντες δύο τόμους κάτω πρὸς τὴν σύνθεσιν τῆς Εἰκόνος, ἐφ᾿ ὧν εἶναι γεγραμμένα δύο τροπάρια, τὸ «Γυναῖκά σε θνητήν, ἀλλ᾿ ὑπερφυῶς καὶ Μητέρα Θεοῦ», καὶ τὸ «Ἀξίως ὡς ἔμψυχόν σε οὐρανὸν ὑπεδέξαντο…» Καὶ δὲν εἶχα ἀγναντέψει οὔτε μακρόθεν τὸν περικαλλῆ θόλον τοῦ σεμνοῦ ναΐσκου, ὅπου ἀστράπτει εἰς τὸν ἥλιον ὅλος πεποικιλμένος ἀπὸ τὰ ὡραῖα παλαιὰ πινάκια, τὰ ἐγκολλημένα εἰς τὸ κτίριον ὡς ὄστρακα μαργαριτοφόρα.

Καὶ παρημέλησα τὸ τάξιμόν μου, καὶ δὲν ἀπεφάσιζα νὰ ὑπάγω. Ἐνύκτωσε, κ᾿ ἐκαθόμουν ἔξωθεν τοῦ μαγαζείου τοῦ ἀγαπητοῦ νεαροῦ φίλου μου, τοῦ Κωστῆ τοῦ Τσαμασφύρου, πολλὰ ρεμβάζων, καὶ οὐδὲν σκεπτόμενος. Ὁ Κωστάκης μοῦ ἔφερε ποτήριον ρακίου, νὰ μὲ κεράσῃ, καὶ μοῦ εἶπε:

«Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω» (Ματθ. κδ: 15)

Με ανέκφραστη οδύνη διαβάσαμε στο επίσημο όργανο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας «Ορθόδοξος Κήρυξ» κείμενο με τίτλο «Προσλαλιά γενομένη υπό του Πρωτοσυγκελλεύοντος Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Τροπαίου κ. Αθανασίου», στο οποίο περιέχονται και τα εξής απίστευτα:

«Εν τω οίκω των Θυατείρων επραγματώθησαν ευάριθμοι τιμητικαί εκδηλώσεις, περιλαμβάνουσαι δεξιώσεις και φιλοξενίας. Εν τοις πλαισίοις τούτοις η Ιερά Αρχιεπισκοπή προσέφερε φιλοξενίαν τη Αυτού Χάριτι τω Αγγλικανώ Κυρίω Rowan Williams μετά της συμβίας αυτού, έτι δε και τω Αγγλικανώ Επισκόπω Dover  Κυρίω Stephen Venner μετά της ανδρίδος αυτού, αμφοτέρας τας φιλοξενίας ταύτας κατά μήνα Απρίλιον».

Διερωτώμεθα:

1. Κατ΄ αρχήν, πόσο συνάδει με την Ορθόδοξη Παράδοση και τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων η φιλοξενία «Αγγλικανού Αρχιεπισκόπου μετά της συμβίας αυτού». Αμνηστεύονται οι αιρετικοί; Τι είδους «συμβία επισκόπου» είναι η φιλοξενηθείσα;

2. Το τραγικότατον, όμως, είναι η φιλοξενία ετέρου «αγγλικανού επισκόπου» μετά της ( άκουσον, άκουσον!!!) ανδρίδος αυτού. Ακούγαμε κατά καιρούς το απερίγραπτο κατάντημα των αιρετικών, έως και αντιχρίστων, «χριστιανικών παραφυάδων», ότι μαζί με το υπόλοιπον πλήθος των αιρετικών τοποθετήσεών τους, αμνηστεύουν προσέτι και τη σοδομία, «παντρεύοντας» μάλιστα σοδομίτας και γομορίτας. Μήπως αγνοούν ότι ο Θεός μετά βδελυγμίας ετιμώρησε την «παρά φύσιν πράξιν» των Σοδομιτών με την «παρά φύσιν βροχήν» φωτιάς και θείου; Όμως, το να αμνηστεύωνται και να επιβραβεύωνται οι επαίσχυντες αυτές συμπεριφορές από ορθοδόξους Επισκόπους, ώστε να παρέχεται στους σοδομίτας και φιλοξενία εις τας Αρχιεπισκοπάς των και η συγκεκριμένη μάλιστα φιλοξενία να προβάλλεται με καμάρι μέσα από τις σελίδες του επισήμου εντύπου εκφραστικού οργάνου της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων, αυτό ούτε στο εφιαλτικότερο όνειρό μας δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε!....  

Βραδυφλεγής βόμβα --- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η Ελλάς πνέει τα λοίσθια και αφουγκραζόμαστε, τουλάχιστον οι γρηγορούντες, τον επιθανάτιο ρόγχο της καθημαγμένης πατρίδας μας, η οποία δρα ως αποικία χρέους και ως πολιτικό προτεκτοράτο με έμμισθους υπερεθνικούς ελληνόφωνους και άβουλους, εντολοδόχους διοικούντες, οι οποίοι, αντιμετωπίζουν τον Ελληνικό λαό ως ένα ανυπόληπτο άθυρμα, μία συσσωματωμένη και ανερμάτιστη άμορφη μάζα, ευεπίφορη προς την πολιτική, κοινωνική και ανθρωπολογική καταβαράθρωση.

Η παγκόσμια ελίτ προπαρασκευάζει μία αναδυόμενη αυτοκρατορία, όθεν οι λαοί θα άγονται και θα φέρονται, υπό τα διεστραμμένα κελεύσματα της ολιγοψηφίας, εξ ού και υφαρπάζουν την Ευρώπη, δια της νοθεύσεως των εθνών και της εργαλειοποιήσεως του Ισλάμ, το οποίο καθίσταται ευεπίφορο ένεκεν του φανατισμού και της ευχερούς συνδέσεώς του με το πολιτικό κατεστημένο ως προς τον θρησκευτικό φουντομενταλισμό, με αυτόθροη συνέπεια, την άφευκτη εγκαθίδρυση μίας νέας πολιτισμικής πραγματικότητας, η οποία δίκην του εύπλαστου μεθοδευμένου αφηγήματος των, κατά το δοκούν «δικαιωματιστών», επιβάλλεται (το Ισλάμ) να διαφυλάξει την ιδιαιτερότητα και την ταυτότητα του απαλείφοντας όμως τις υπόλοιπες εθνικές ταυτότητες.

Ο ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ, ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΑ ΧΑΪΔΕΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

https://www.fotgrammi.gr/uncategorized/το-ταμα-του-εθνουσ-σχολιαζει-2/

Βαθμός μη προβιβάσιμος --- του Στέλιου Παπαθεμελή*

 Ο αλήστου μνήμης Κ. Σημίτης αναγνώρισε στη Μαδρίτη νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο!(Φοβερό!) η Μέρκελ έρχεται δεύτερη… 

  Δεν τρέφουμε αυταπάτες, το Βερολίνο σέρνει τον χορό εξυπηρετώντας τις θελήσεις της Άγκυρας. Η Frau για άλλη μια φορά, όπως άλλωστε και τις προηγούμενες, εμπόδισε τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας, «Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει»!
  Η υγειονομική διαχείριση της κρίσης υπήρξε ένα μπάχαλο. Ακόμη και αν το επικείμενο εμβόλιο δεν εμφανίσει σοβαρά εμπόδια, δηλαδή αποδειχθεί εξαρχής ασφαλές και αποτελεσματικό, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα απαιτούν έναν εύλογο χρόνο για να τελεσιδικήσουν. Όσο δε ειδικοί καταγίνονται με το ζήτημα εμείς θα είμαστε σε ενεργό αναμονή. Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε έχει αποκτήσει ένα απεχθές όνομα, ηγούμενος της ομάδας των «τεσσάρων» (Ολλανδία, Αυστρία, Δανία και Σουηδία) που αρνούνται πεισμώνως την βοήθεια στις χώρες του Νότου.
   Επανερχόμαστε στα δικά μας.

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος: ΠΟΥ ΦΘΑΣΑΜΕ; " ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠ ΤΟΝ ΠΑΤΟ; "

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΘΗΚΑΜΕ!

 ______Με πολύ μεγάλη αγωνία περιμέναμε τις αποφάσεις της Κυβερνήσεως για το άνοιγμα των Ναών κατά τις εορτές των Χριστουγέννων! Και τελικά  «η βόμβα έσκασε»! Θα ανοίξουν οι Ναοί ΜΟΝΟΝ για τις εορτές των Χιστουγέννων και των Φώτων, ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΑ ΕΙΣΕΡΧΩΝΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΝΝΕΑ (9) ΠΙΣΤΟΙ!  Κατ΄εξαίρεσιν στο Μητροπολιτικό Ναό θα επιτραπεί να εισέλθουν έως ΕΙΚΟΣΙ ΠΕΝΤΕ (25) άτομα!!!! Ούτε κατά την εορτήν της Πρωτοχρονιάς θα ανοίξουν οι Ναοί, ούτε και ο Αγιασμός των υδάτων θα πραγματοποιηθεί κατά την εορτήν των Θεοφανείων! Το πεθαμένο καθεστώς Μπολσεβίκων της Ρωσσίας, λοιπόν, οι οποίοι με πάθος πολέμησαν την Εκκλησίαν του Χριστού, αναβιώνει με ένα ακόμη πιο σκληρό τρόπο στη Χώρα μας, της οποίας το πολίτευμα είναι η .... Προεδρική Δημοκρατία! 

Ελληνοχριστιανισμός εν διωγμώ

«Φυλαχτεῖτε ἀπὸ τοὺς ψευδοπροφῆτές που σᾶς ἔρχονται ντυμένοι πρόβατα, ἐνῶ ἀπὸ μέσα τους εἶναι λύκοι ἁρπακτικοί. Θὰ τοὺς καταλάβετε ἀπὸ τὰ ἔργα τους»

Ματθ. 7:15, 16

Ὡς ἐκ τούτου παραθέτω τὴν προκηρύξῃ τῆς Γ’ Ἐθνοσυνελεύσεως εἰς τὴν Τροιζήνα :
«Ἕλληνες ὅταν ἐμβήκαμεν εἰς τὸ μέγα τοῦτο στάδιον ἐκηρύξαμεν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων τὴν σταθερὰ μας ἀπόφασιν, τὴν ὁποία ἐβεβαιώσαμέν με δημοσίους ὅρκους καὶ καθιερώσαμέν με τόσας θυσίας καὶ αἵματα. Ἂς δείξωμεν καὶ πάλιν, ὅτι εἴμεθα χριστιανοί, ὅτι εἴμεθα Ἕλληνες, πιστοὶ εἰς τὸν ὅρκον μας, σταθεροὶ εἰς τὴν ἀποφάσῃ μας προτιμῶμεν να καταβῶμεν εἰς τάφους, χριστιανοὶ καὶ ἐλεύθεροι, παρὰ να ζήσωμε σκλάβοι, χωρὶς θρησκείαν, χωρὶς πατρίδα χωρὶς τιμήν, χωρισμένοι τῶν συγγενῶν καὶ Φιλτάτων»
Συνελόντι εἰπεῖν, Νῦν ἐν παντὶ καὶ πάντοτε καὶ Ὑπὲρ Πάντων ὁ Ἀγῶν, Στῶμεν καλῶς Στῶμεν μετὰ Πίστεως»

Ψευδεπίσκοποι: «Ὁ Χριστὸς ἦτο Πρόσφυγας». -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Μέ αὐτό τό σαθρόν «ἐπιχείρημα» τῶν παγκοσμιοποιητῶν (=Σατανιστῶν) οἱ ψευδεπίσκοποι τῆς «Ἑλλάδος» συναινοῦν εἰς τήν ἰσλαμοποίησίν της! λλά, πρῶτον, ὁ Χριστός ἔφυγε προσωρινῶς ἀπό τήν γενέτειράν Του διά νά γλυτώσῃ ἀπό τήν μάχαιραν τοῦ Ἡρώδου. Ποίαν ὁμοιότητα ἔχει αὐτό τό γεγονός μέ τίς ὀρδές τῶν Πακιστανῶν, τῶν Ἀφγανῶν, τῶν Σομαλῶν κ.ἄ. πού ἀφήνουν τήν πατρίδα των, ὅπου δέν ἀπειλεῖται ἡ ζωή των (ἄρα δέν εἶναι πρόσφυγες) καί ἔρχονται στήν «Ἑλλάδα» διά νά βιάσουν, νά κλέψουν, νά οἰκοιοποιηθοῦν κτήματα Ἑλλήνων, νά μαχαιρώσουν, νά κάψουν ἱερούς ναούς, νά κτίσουν τεμένη καί νά φωνάζουν κάθε λίγο καί λιγάκι ἀπό ἐκεῖ πάνω οἱ ἰμάμηδές των κ.λπ., ἀπειλώντας ταυτοχρόνως τούς Ἕλληνας ὅτι θά ἐπιβάλουν τήν Σαρίαν, ὅτι περιμένουν τό σύνθημα γιά νά πάρουν τά ὅπλα, νά σκοτώσουν τούς «ἀπίστους» καί νά κυριαρχήσουν εἰς τήν χώραν, ὑλοποιώντας ἔτσι τό γνωστόν «Δόγμα Ὀζάλ», ὅτι ἦρθαν γιά νά τούς «γονιμοποιήσουν» κ.λπ.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΕΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ Η ΧΑΡΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΥ -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης


 

PATRIARCHAL AND SYNODICAL ENCYCLICAL OF 1920

"Unto the Churches of Christ everywhere"

"Love one another earnestly from the heart."
(I Peter 1. 22)

Our own church holds that rapprochement between the various Christian Churches and fellowship between them is not excluded by the doctrinal differences which exist between them. In our opinion such a rapprochement is highly desirable and necessary. It would be useful in many ways for the real interest of each particular church and of the whole Christian body, and also for the preparation and advancement of that blessed union which will be completed in the future in accordance with the will of God. We therefore consider that the present time is most favorable for bringing this important question and studying it together.
Even if in this case, owing to antiquated prejudices, practices or pretensions, the difficulties which have so often jeopardized attempts at reunion in the past may arise or be brought up, nevertheless, in our view, since we are concerned at this initial stage only with contacts and rapprochement, these difficulties are of less importance. If there is good will and intention, they cannot and should not create an invincible and insuperable obstacle. Wherefore, considering such an endeavor to be both possible and timely especially in view of the hopeful establishment of the League of Nations we venture to express below in brief our thoughts and our opinion regarding the way in which we understand this rapprochement and contact and how we consider it to be realizable; we earnestly ask and invite the judgment and the opinion of the other sister churches in the East and of the venerable Christian churches in the West and everywhere in the world. We believe that the two following measures would greatly contribute to the rapprochement ' which is so much to be desired and which would be so useful, and we believe that they would be both successful and fruitful: First, we consider as necessary and indispensable the removal and abolition of all the mutual mistrust and bitterness between the different churches which arise from the tendency of some of them to entice and proselytize adherents of other confessions. For nobody ignores what is unfortunately happening today in many places, disturbing the internal peace of the churches, especially in the Exist. So many troubles and sufferings are caused by other Christians and great hatred and enemity are aroused, with such insignificant results, by this tendency of some to proselytize and entice the followers of other Christian confessions.After this essential reestablishment of sincerity and confidence between the churches, we consider, Secondly, that above all love should be rekindled and strengthened among the churches, so that they should no more consider one another as strangers and foreigners, but as relatives, and as being a part of the household of Christ and "fellow heirs, members of the same body and partakers of the promise of God in Christ" (Eph. 3. 6). For if the different churches are inspired by love and place it before everything else in their judgments of others and their relationships with them, instead of increasing and widening the existing dissensions, they should be enabled to reduce and diminish them. By stirring up a right brotherly interest in the condition, the well-being and stability of the other churches; by readiness to take an interest in what is happening in those churches and to obtain a better knowledge of them,and by willingness to offer mutual aid and help, many good things will be achieved for the glory and the benefit both of themselves and of the Christian body. In our opinion, such a friendship and kindly disposition towards each other can be shown and demonstrated particularly in the following ways: By the acceptance of a uniform calendar for the celebration of the great Christian feasts at the same time by all the churches. 

---------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

« ... above all love should be rekindled and strengthened among the churches, so that they should no more consider one another as strangers and foreigners, but as relatives, and as being a part of the household of Christ and "fellow heirs, members of the same body and partakers of the promise of God in Christ" (Eph. 3. 6)».

This is the heresy of Ecumenism in a nutshell! Jesus Christ established only ONE Church, the Orthodox one, which has the Truth in full. There do not exist many churches, each of which preaches a different version of the Truth, as there is only ONE Christ, and hence only ONE Truth. The other "churches" are simply pseudo-churches. Thus, for example, the "pope of Rome" is a pseudo-bishop, a clown! Unfortunately, these days, it is difficult to see where the True Church of Christ is, because almost all of the bishops of the Orthodox Church are either ecumenists or have adopted other heresies. This is an extremely disturbing fact, as it is a strong sign that the Antichrist is on his way to rule the World. Therefore, we must prepare ourshelves spiritually, so that we can face what is to come as true Christians. The lives and the teachings of the Holy Church Fathers must guide us. Amen.

By the exchange of brotherly letters on the occasion of the great feasts of the churches' year as is customary, and on other exceptional occasions. By close relationships between the representatives of all churches wherever they may be. By relationships between the theological schools and the professors of theology; by the exchange of theological and ecclesiastical reviews, and of other works published in each church. By exchanging students for further training between the seminaries of the different churches. By convoking pan-Christian conferences in order to examine questions of common interest to all the churches. By impartial and deeper historical study of doctrinal differences both by the seminaries and in books. By mutual respect for the customs and practices in different churches. By allowing each other the use of chapels and cemeteries for the funerals and burials of believers of other confessions dying in foreign lands. By the settlement of the question of mixed marriages between the confessions. Lastly, by wholehearted mutual assistance for the churches in their endeavors for religious advancement, charity and so on. Such a sincere and close contact between the churches will be all the more useful and profitable for the whole body of the Church, because manifold dangers threaten not only particular churches, but all of them. These dangers attack the very foundations of the Christian faith and the essence of Christian life and society. For the terrible world war which has just finished brought to light many unhealthy symptoms in the life of the Christian peoples, and often revealed great lack of respect even for the elementary principles of justice and charity. Thus it worsened already existing wounds and opened other new ones of a more material kind, which demand the attention and care of all the churches. Alcoholism, which is increasing daily; the increase of unnecessary luxury under the pretext of bettering life and enjoying it; the voluptuousness and lust hardly covered by the cloak of freedom and emancipation of the flesh; the prevailing unchecked licentiousness and indecency in literature, painting, the theater, and in music, under the respectable name of the development of good taste and cultivation of fine art; the deification of wealth and the contempt of higher ideals; all these and the like, as they threaten the very essence of Christian societies are also timely topics requiring and indeed necessitating common study and cooperation by the Christian churches. Finally, it is the duty of the churches which bear the sacred name of Christ not to forget or neglect any longer his new and great commandment of love. Nor should they continue to fall piteously behind the political authorities, who, truly applying the spirit of the Gospel and of the teaching of Christ, have under happy auspices already setup the so-called League of Nations in order to defend justice and cultivate charity and agreement between the nations. For all these reasons, being ourselves convinced of the necessity for establishing a contact and league (fellowship) 1 between the churches and believing that the other churches share our conviction as stated above, at least as a beginning we request each one of them to send us in reply a statement of its own judgment and opinion on this matter so that common agreement or resolution having been read, we may proceed together to its realization, and thus "speaking the truth in love; may grow up into Him in all things, which is the head, even Christ; from whom the whole body fitly joined together and compacted by that which every joint supplieth, according to the effectual working in the measure of every part, maketh increase of the body unto the working in the measure of every part, maketh increase of the body unto the edifying of itself in love." (Eph.4: 15,16).

In the Patriarchate of Constantinople in the
month of January in the year of grace 1920.

"Θεοτοκάριον"


 

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (Διδαχή Α΄) :

Ο άνδρας, αδελφοί μου, εγέννησε γυναίκα από την πλευράν του χωρίς γυναίκα και πάλιν έμεινε γερός. Η γυναίκα εδανείσθη εκείνην την πλευράν από τον άνδρα και την εχρεωστούσε. Εγεννήθησαν ωσάν τα άστρα του ουρανού και ωσάν την άμμον της θαλάσσης γυναίκες εις τον κόσμον. Δεν εφάνη ποτέ καμμιά γυναίκα άξια και εκείνη να γεννήση άνδρα να πλερώση εκείνην την πλευράν οπού εχρεωστούσε, παρά η Δέσποινα η Θεοτόκος, οπού αξιώθηκε δια την καθαρότητά Της και εγέννησε τον γλυκύτατόν μας Ιησούν Χριστόν και Θεόν εκ Πνεύματος Αγίου χωρίς άνδρα, παρθένος, και πάλιν έμεινε παρθένος και επλέρωσε εκείνην την πλευράν.

Τη ΙΔ΄ (14η) του Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΦΙΛΗΜΟΝΟΣ και ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ και του Αγίου Μάρτυρος ΑΡΡΙΑΝΟΥ και των τεσσάρων Προτεκτόρων των συναθλησάντων αυτώ.

 Φιλήμων, Απολλώνιος και Αρριανός οι Άγιοι Μάρτυρες ως και οι μετά του Αγίου Αρριανού συναθλήσαντες Άγιοι Τέσσαρες Προτέκτορες ήσαν κατά τον καιρόν του τυράννου Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284-305), υπό του οποίου εκινήθη και πάλιν διωγμός μέγας κατά των Χριστιανών. Τότε ήτο ηγεμών εις την Θηβαϊδα της Αιγύπτου ο Αρριανός, όστις ειδωλολάτρης ων πρότερον εθανάτωσε πολλούς Χριστιανούς και μάλιστα δύο, Ασκλάν και Λεωνίδην καλουμένους, τους οποίους εβασάνισε με διάφορα κολαστήρια. Ημέραν δε τινα, κατά την οποίαν όλη η χώρα ήτο συνηθροισμένη εις το θέατρον, έδειξεν ο ηγεμών τα παιδευτήρια όργανα και έλεγε προς τους περιεστώτας με βλέμμα άγριον· «Όσοι δεν προσκυνήσουν τους θεούς, θέλουν αποθάνει βιαίως με ταύτα τα κολαστήρια». Τότε πηδούν εις το μέσον του θεάτρου άνδρες τριάκοντα επτά και καταγελώντες τα άδικα των τυράννων προστάγματα, ωμολόγησαν τον Χριστόν παρρησία, οι γενναιότατοι.

Ἅγιος Γρηγόριος ο Παλαμᾶς:

«Ποιὰ εἶναι λοιπὸν τώρα ἡ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀφορᾶ σ᾽ ἐμᾶς; Εἶναι ἡ μετάνοια. Καὶ ἀνακεφαλαίωσις τῆς μετανοίας εἶναι νὰ μὴ ξαναγγίξουμε στὸ ἑξῆς τὰ ἀπαγορευμένα… Γιατὶ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν —ὤ ἀνέκφραστη μεγάλη δωρεά!— εἶναι μέσα μας (Λουκ. ΙΖ/ 21). Σὲ Αὐτὸν ὀφείλουμε νὰ προσκολλώμεθα πάντοτε μὲ τὰ ἔργα τῆς μετανοίας, ἀγαπώντας μὲ ὅλη τὴν δύναμή μας Αὐτόν, ποὺ τόσον μᾶς ἀγάπησε».

Χριστούγεννα στη σπηλιά -- Tου Φώτη Κόντογλου

Χριστούγεννα παραμονές. Χριστούγεννα και χιονιάς πάντα πάνε μαζί. Μα εκείνη τη χρονιά οι καιροί ήτανε φουρτουνιασμένοι παρά φύση. Χιόνι δέν έρριχνε. Μοναχά που η ατμόσφαιρα ήτανε θυμωμένη, και φυσούσανε σκληροί βοριάδες με χιονόνερο και μ’ αστραπές. Καμμιά βδομάδα ο καιρός καλωσύνεψε και φυσούσε μια τραμουντάνα που αρμενιζότανε. Μα την παραμονή τα κατσούφιασε. Την παραμονή από το πρωΐ ο ουρανός ήτανε μαύρος σαν μολύβι, κ’ έπιασε κ’ έρριχνε βελονιαστό χιονόνερο.

Σε μια τοποθεσία που τη λέγανε Σκρόφα, βρισκότανε ένα μαντρί με γιδοπρόδατα, απάνω σε μια πλαγιά του βουνού που κοίταζε κατά το πέλαγο. Το μέρος αυτό ήτανε άγριο κ’ έρημο, γεμάτο αγριόπρινα, σκίνους και κουμαριές, που ήτανε κατακόκκινες από τα κούμαρα. Το μαντρί ήτανε τριγυρισμένο με ξεροτρόχαλο [=ξερολιθιά].

«ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ – ΠΑΤΡΑΣ» «INSTITUTE FOR NATIONAL AND RELIGIOUS AFFAIRS – PATRAS»

Πάτρα 10-12-2020

 ΗΜΕΡΙΔΑ 19/12/2020

Υπό την Αιγίδα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών

κ. Χρυσοστόμου, Επίτιμου Προέδρου «Ι.Ε.Θ.Π.-Πάτρας»

 

ΟΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΓΕΩΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΤΟΥ ΑΙΜΟΥ

ΚΑΙ Ο ΕΔΩ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1821-2021