ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. (Εκ του Θησαυρού του Δαμασκηνού).

Η υπόθεσις της σημερινής εορτής της του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού θείας Μεταμορφώσεως, ευλογημένοι Χριστιανοί, γνώρισμα και σημείον της Θεότητος Αυτού είναι, διότι το φως, όπερ έδειξε σήμερον ο Χριστός, ως Θεός το έδειξεν, επειδή το φως εκείνο δεν ήτο κτιστόν ή επίγειον φως ή ανθρώπινον, αλλά φως άϋλον και άκτιστον, και δια τούτο ως Θεός μαρτυρείται παρά πάντων, δια το γνώρισμα αυτό της Θεότητος· όχι δε μόνον από ανθρώπους, αλλά και αυτός ο Πατήρ τον εμαρτύρησεν Υιόν του ηγαπημένον, καθώς τον εμαρτύρησε και εις τον Ιορδάνην ποταμόν βαπτιζόμενον.

Απολυτίκιο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος - 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Τη ΣΤ΄ (6η) του Αυγούστου, η Μεταμόρφωσις του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Κατά την έκτην του Μηνός Αυγούστου την ανάμνησιν της θείας Μεταμορφώσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού η αγία του Θεού Εκκλησία περιχαρώς εορτάζει, ο δε λόγος της εορτής ταύτης είναι ο εξής: Ο Δεσπότης ημών Χριστός πολλάκις προείπεν εις τους Αγίους Αυτού Μαθητάς δια τους κινδύνους, τα πάθη και τον θάνατον των Μαθητών του· επειδή δε οι μεν κίνδυνοι και τα δεινά ήσαν πρόχειρα και εν τη παρούση ζωή, τα δε μέλλοντα αγαθά ήσαν μετά ταύτα και ελπιζόμενα, τούτου ένεκα ηθέλησεν ο Κύριος να πληροφορήση τους Μαθητάς του και με τους ιδίους των οφθαλμούς, τις και ποία είναι η δόξα εκείνη, μετά της οποίας μέλλει να έλθη εν τη κοινή αναστάσει, και την οποίαν και αυτοί θα απολαύσωσιν.

Το όραμα της ηγουμένης

Παλαιό χειρόγραφο μας πληροφορεί για την ακόλουθη εμφάνιση της Παναγίας στη μονή της Χρυσαφίτισσας. 

Ήταν Δεκαπενταύγουστος και η αδελφότητα αγρυπνούσε στην εκκλησία. Κάποια στιγμή η ενάρετη ηγουμένη Μάρθα είδε σε όραμα τη Θεοτόκο Μαρία. Ήταν καθισμένη σε θρόνο και κοίταζε την ηγουμένη με συμπάθεια και γλυκύτητα. Κι εκείνη έκλαιγε από τη χαρά της σε όλη τη διάρκεια της αγρυπνίας. 
Προς το τέλος της δοξολογίας οι μοναχές άρχισαν να ψάλλουν με δυνατές φωνές. Τότε όμως η Παναγία εξαφανίστηκε. 
- Αχ, τι κάνατε! Φώναξε η γερόντισσα στενοχωρημένη.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=15757&mobile=on

Το Έθνος μας θα οδηγηθή εις τον τάφον της Ιστορίας, διότι χωρίς την Ορθοδοξίαν δεν ημπορεί να επιβιώση!

O Oικουμενισμός, σαν πύρινη καταιγίδα της κολάσεως, απειλεί να κατακαύση τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν! Αξίαι και ιδανικά ποδοπατούνται! Τα άγια «ρίπτονται τοις κυσίν» και  «οι μαργαρίται τίθενται ενώπιον των χοίρων». Αι Αιρέσεις μολύνουν την άχραντον Ορθοδοξίαν με  «συμπροσευχάς» και  «συλλείτουργα»  και η Ελλαδική Εκκλησία, μετά την επάρατον Ημερολογιακήν Μεταρρύθμισιν του 1924, όπου διέσπασε την Εκκλησιολογικήν ενότητα του Ελληνισμού, οδηγείται δεσμία εις την «φυλακήν» του Βατικανού δια να «δεχθή» τώρα,  μετά την επίσκεψιν του «αγίου πατερούλη» στο εκλατινισμένο Φανάρι, και το Κοινόν Πάσχα και να προκληθή έτσι ένα νέον σχίσμα. Οι πολλοί σιωπούν! Οι ολίγοι γράφουν, αλλά ποιος τους «λογαριάζει»; Το «φιλάδελφον» και το «κοινωνικόν» των Φρουρών (;;)  της Αμπέλου επιβάλλει φίμωτρον εις κάθε διαμαρτυρίαν. Οι καιροί ζητούν τον  Ένα  που θα τολμήση να καταγγείλη· να καταδικάση· να φωνάξη δυνατά  «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου, πρόσχωμεν»! Να διακόψη κάθε επικοινωνίαν με τους Ενόχους, «Συνετούς» και «Σιωπίους», τους εσθίοντας  «τράπεζαν Ιεζάβελ». Αν δεν ευρεθή ένας νέος Μάρκος Ευγενικός, τότε σίγουρα το Έθνος μας θα οδηγηθή εις τον τάφον της Ιστορίας, διότι χωρίς την Ορθοδοξίαν δεν ημπορεί να επιβιώση!

Δαιμονισμένοι --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Έτσι που τό πάνε, στό τέλος θά μάς πούν ότι καί ο διάβολος είναι «σενάριο συνωμοσίας».

Συνωμοσιολογία είναι η διαφορετική από τήν πραγματικότητα ερμηνεία ενός γεγονότος Παράδειγμα : α) Ο Τζών Κένεντι δολοφονήθηκε από Ρώσο πράκτορα (Λή Όσβαλντ). Η συνωμοσιολογία έλεγε ότι δολοφονήθηκε από τόν Έντγκαρ Χούβερ, προϊστάμενο τού FBI. β) Ο Ρόμπερτ Κένεντι δολοφονήθηκε από έναν Παλαιστίνιο. Η συνωμοσιολογία έλεγε ότι ήταν η συνέχεια τής δράσης τού Έντγκαρ Χούβερ (βαθύ αμερικανικό προτεσταντικό κράτος, που επ΄ ουδενί εδέχετο Καθολικό πρόεδρο τών ΗΠΑ). Καί (γ) τελευταίο, άν καί υπάρχουν πολλά άλλα, η πτώση τών Διδύμων Πύργων. Ενοχοποιήθηκε ο Μπίν Λάντεν, οι συνωμοσιολόγοι τήν απέδωσαν στήν δράση τού βαθέος κράτους τών ΗΠΑ, τού οποίου η οικονομική κατάρρευση προβλεπόταν βεβαία καί είχε αρχίσει νά γίνεται εμφανής.

Τώρα ποιοί ήταν οι ψεύτες, που έκαναν τό μαύρο άσπρο, καί ποιοί εκείνοι που έβλεπαν ξεκάθαρα τά χρώματα, αυτό είναι μιά άλλη ιστορία, κατάλληλη ... γιά νέα "σενάρια συνωμοσίας" τής παγκόσμιας απάτης, πού μέ τίποτα δέν κρύβεται πλέον. Συνεργάτης τών δαιμονισμένων που μάς κυβερνούν είναι ο διάβολος καί αυτό δέν είναι θεωρία συνωμοσίας, πλήν τών «Ελληνικών Hoaxes», που θά μάς προσκομίσουν σύντομα τίς  αποδείξεις.

Στὸν τροῦλο τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς

Πληρώσαμε ἀκριβὰ τὴν ἀποστασία μας ἀπὸ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς, τὸν ἅγιο ἐν Τριάδι Θεό μας. Γι᾿ αὐτὸ καὶ στὶς 29 Μαΐου τοῦ 1453 μᾶς παρέδωσε στὸ ξίφος «ἐχθρῶν ἀνόμων, ἐχθίστων ἀποστατῶν» (Δαν. γ΄, Προσευχὴ Ἀζαρίου, 8), στὰ ἀπολίτιστα στίφη τῆς Ἀσίας. Ἐπὶ ἕξι ἤδη αἰῶνες (567 χρόνια) ἡ Βασιλεύουσα Πόλις καὶ τὸ διαμάντι τοῦ στέμματός της, ἡ Ἁγια-Σοφιά, παραμένει κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τους.
Καὶ νά ποὺ τώρα ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν, μέσα στὴ γνωστὴ μεγαλομανία του, ἀποφάσισε νὰ μετατρέψει καὶ πάλι τὴ «Μεγάλη Ἐκκλησία» σὲ τζαμί. Ἡ Ἁγια-Σοφιὰ λειτούργησε ἐπὶ 916 χρόνια ὡς χριστιανικὸς ναός, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ 57 ὡς ρωμαιοκαθολικός, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Λατινοκρατίας. Ἀπὸ τὸ 1453 μέχρι τὸ 1934 χρησιμοποιήθηκε ὡς τζαμί, ἐπὶ 481 χρόνια. Τέλος ἀπὸ τὸ 1934 μέχρι σήμερα, ἐπὶ 86 χρόνια, εἶχε μετατραπεῖ σὲ μουσεῖο.
-----------------------------
Ο/Η Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Άν διαβάσει κανείς τά σχόλια εδώ :
https://orthodox-voice.blogspot.com/2020/08/blog-post_4.html
Υπάρχουν κι άλλα, πολλά άλλα ...

Καί άν ακόμη θυμηθεί τόν ποιητή :
«Μην ειπούν στο στοχασμό τους [585]
»τα ξένα έθνη αληθινά:
»Εάν μισούνται ανάμεσό τους
»δεν τους πρέπει ελευθεριά.»

Θά καταλάβει καλά τό παλαιό μας "στραπάτσο", όπως καί τό σημερινό

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΘΑΒΩΡΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΑΓΙΩ ΓΡΗΓΟΡΙΩ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ

Η θειοτάτη εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ην εωρτάσαμεν, τόσον ούσα συγγενής προς τα επί μέρους θέματα, τα οποία απησχόλησαν τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν, διεγείρει την επιθυμίαν ημών, όπως αφιερώσωμεν το παρόν άρθρον εις το άκτιστον και άγιον εκείνο φως, όπερ περιέλαμψε και εμέθυσε πνευματικώς τους Μαθητάς του Κυρίου, και του οποίου ο Παλαμάς υπήρξεν ακαταγώνιστος προασπιστής. Δια το φως εκείνο, το τόσον οικείον εις τας ημετέρας ψυχάς, ως επιπόθησιν και δριμύν έρωτα, και τόσον ουσιώδες δια την κατανόησιν της ορθοδόξου πνευματικότητος. Αυτός ο άγιος Παλαμάς γράφει, ότι «ο καινός εν Χριστώ άνθρωπος, φως ων και ορών δια φωτός, καν εαυτόν βλέπη, φως ορά, καν προς εκείνο ο ορά, φως εστι και τούτο, καν το δι’ ου έχη το οράν, και εκείνο φως εστι· και τούτ’ εστιν η ένωσις, εν πάντ’ εκείνα είναι…». Η βαθύτης της θεολογίας του Παλαμά ήτο αυτή η μυστική εμπειρία του, κατοχυρουμένη δια της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.

Τρίτος Ελληνικός Πολιτισμός -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η φρενίτις της Τουρκίας κατά των μειζόνων συμφερόντων της πατρίδας μας, ενδημεί απαράλλακτος, διεκδικεί αδιαλείπτως, επιδιώκει να αναβιώσει το καθημαγμένο φρόνημα της Τουρκίας, ένεκεν της σωρείας των εσωτερικών της προβλημάτων, πλην όμως αποδεικνύει ότι δεν ορρωδεί έναντι ουδενός, πρωτίστως εκδηλώνει σεβασμό προς την ιστορία και τον πολιτισμό της, διατηρώντας, το αλαζονικό όραμα και το άσβεστο πάθος εις τις καρδιές των πολιτών της, ήτοι τον μύθο της νέο-Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Λόγος εἰς τὴν μεταμόρφωσιν τοῦ Κυρίου -- του αγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Σήμερον φωτὸς ἀπροσίτου ἄβυσσος·
σήμερον αἴγλης θείας χύσις ἀπεριόριστος ἐν Θαβὼρ τῷ ὄρει τοῖς ἀποστόλοις αὐγάζεται.
Σήμερον παλαιᾶς καὶ νέας διαθήκης Δεσπότης γνωρίζεται Ἰησοῦς Χριστὸς, τὸ φίλον ἐμοὶ πρᾶγμα καὶ ὄνομα, τὸ γλυκύτατον ὄντως καὶ ποθεινότατον, καὶ πάσης γλυκύτητος ὑπερβαῖνον ἔννοιαν.
Σήμερον ὁ τῆς παλαιᾶς ἔξαρχος Μωσῆς, ὁ θεῖος νομοθέτης, ἐν ὄρει Θαβὼρ τῷ νομοδότῃ Χριστῷ δουλοπρεπῶς ὡς Δεσπότῃ παρίσταται, καὶ τούτου τὴν οἰκονομίαν αὐγάζεται, ἣν τυπικῶς πάλαι μεμυσταγώγητο·
τοῦτο γὰρ φαίην ἂν ἐγώ γε δηλοῦν Θεοῦ τὰ ὀπίσθια·
καὶ τρανῶς ὁρᾷ τὴν δόξαν τῆς θεότητος, σκεπασθεὶς ὑπὸ τὴν τῆς πέτρας ὀπὴν, ᾗ φησιν ἡ Γραφή·
Πέτρα δέ ἐστιν ὁ Χριστὸς, ὁ σαρκωθεὶς Θεὸς, Λόγος καὶ Κύριος, καθὰ Παῦλος ὁ θεῖος διαῤῥήδην ἡμᾶς ἐξεπαίδευσεν·
Ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστὸς, ὃς τῆς ἑαυτοῦ σαρκὸς ὥσπερ τινὰ σμικροτάτην ὀπὴν παρηνέῳξε, καὶ φωτὶ ἀπλέτῳ, καὶ πάσης στεῤῥοτέρῳ ὄψεως τοὺς παρόντας κατήστραψε.
Σήμερον ὁ τῆς νέας διαθήκης κορυφαιότατος, ὁ τὸν Χριστὸν Υἱὸν Θεοῦ ἀναγορεύσας τρανότατα, ἐν τῷ φάναι·

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ -ΜΕΡΟΣ Α

Τη Ε΄ (5η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΥΣΙΓΝΙΟΥ.

Ευσίγνιος ο Άγιος Μάρτυς, εκ της Αντιοχείας καταγόμενος, ήτο στρατιώτης επί της βασιλείας Κώνσταντος του Χλωρού, του πατρός του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τδ΄ (304). Έγινε δε εκατόν δέκα ετών και έφθασεν έως εις τους χρόνους Ιουλιανού του παραβάτου, ήτοι εν έτει τξα΄ (361) μετρών εξήκοντα, ετών στρατιωτικόν βίον.

Αναστασία Νικολακάκη : Πού είναι σήμερα η Εκκλησία του Χριστού ;

Η ερώτηση είναι απλή:

Ένας άνθρωπος που θέλει να ξεφύγει από τον οικουμενισμό, που είναι παναίρεση και ψάχνει να βρει πού είναι η Αληθινή Εκκλησία του Χριστού σήμερα και που αγωνιά να σώσει την ψυχή του, πού να πάει;

Πού είναι σήμερα η Εκκλησία του Χριστού η οποία έχει Άγιο Πνεύμα, έγκυρα μυστήρια και οδηγεί στην σωτηρία των ανθρωπων;

Αναστασία Νικολακάκη
--------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐρώτησις:«Ποῦ εἶναι σήμερα ἡ Ἐκκλησία;»

Ἀπάντησις: «Οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσί καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες, οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσὶ» (Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς). Ἐπίσης, «Ὀρθοδοξία εἶναι αὐτό πού πάντοτε, ἁπανταχοῦ καί ὑπό πάντων ἐπιστεύθη» (Ἅγιος Βικέντιος τοῦ Λειρίνου). Ἐναπόκειται εἰς τόν καθένα μας νά ἔχῃ ὡς γνώμονα τά ἀλάνθαστα αὐτά κριτήρια, νά παρακαλῇ μέ δάκρυα μετανοίας τόν Θεόν νά τόν φωτίζῃ πρός ποίαν κατεύθυνσιν νά τραβήξῃ καί νά ἐρευνᾶ ἐξονυχιστικῶς μέ εἰλικρίνειαν (καί ὄχι μέ τό συναίσθημα) τά «πιστεύω» καί τήν ἐν τοῖς πράγμασι στάσιν (ὄχι μόνον τά λόγια) τοῦ «χώρου» ὅπου σκέπτεται νά ἐναποθέσῃ τήν ψυχήν του ΠΡΙΝ νά τό κάνῃ. Ἄς ἔχῃ δέ ὑπ' ὄψιν του ὅτι ὁ Διάβολος συνεχῶς θά τοῦ δείχνῃ λάθος «χώρους», οἱ ὁποῖοι θά πρέπῃ ν' ἀπορρίπτωνται μέ βάσιν τά ὡς ἄνω δύο κριτήρια.
-----------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 5 Αυγούστου 2020 - 6:04 π.μ.: «Απ' ότι βλέπω σε σχόλιο ενός οπαδού του Παλαιού Ημερολογίου(Στουραΐτης), ο ίδιος ο Καβουρίδης λέει ότι το σχίσμα το έκαναν οι Παλαιοημερολογίτες. Οι σχισματικοί δεν είναι Ορθόδοξοι λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Πως εσύ τους ονομάζεις Ορθοδόξους, αφού εφυγαν από την Εκκλησία του Χριστού;»

Ὁ «Β τ δ» («Βασιλεύς τῆς διαστροφῆς») ἄνοιξε καί πάλι τήν στρόφιγγα τοῦ Ψεύδους, τῆς Διαστροφῆς καί τῆς Κακίας!

Πρῶτον, νομίζω ὅτι πράγματι ὁ Ἅγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος ἔγραψεν κάπου κάτι σάν αὐτό: «Ἡμεῖς ἀπεσχίσθημεν ἀπό τήν κρατοῦσαν Ἐκκλησίαν, ὑπεραμυνόμενοι τῶν ἱερῶν παραδόσεων». Αὐτό ἦταν!!! Ἔτρεξαν ὅλα τά ὄργανα τοῦ Διαβόλου ν' «ἀξιοποιήσουν» τό λεχθέν, κατά τήν γνωστήν μέθοδον τοῦ ἀφεντικοῦ των, τοὐτέστιν τήν Διαστροφήν τῆς Ἀληθείας! Ἄν ὁ Ἅγιος ζοῦσε σήμερον, πιθανώτατα θά ἐχρησιμοποίη τήν λέξιν «ἀπετειχίσθημεν» ἀντί τοῦ «ἀπεσχίσθημεν», ἄν καί τό δεύτερον δέν εἶναι λάθος γιά τούς Χριστιανούς, καθότι καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἔχει γράψει «ἔστι σχισθῆναι καλῶς καί ὁμονοῆσαι κακῶς».

Δεύτερον, ὁ ὡς ἄνω Διαστροφεύς, προκειμένου νά ἱκανοποιήσῃ τό ἀκόρεστον πάθος τῆς Διαστροφῆς (διό καί «Β τ δ») δέν διστάζει νά διαπράξῃ καί τό λογικόν λάθος τὴς «λήψεως τοῦ ζητουμένου» (begging the question). Ἐπειδή δέν δύναται ὁ δυστυχής ν' ἀποδείξῃ ὅτι οἱ «Π/Ηται» εἶναι ὑπεύθυνοι γιά τό σχίσμα τοῦ 1924, τό λαμβάνει ὡς δεδομένον!!!!!!!!!! Γιά τούς σοβαρούς ἀνθρώπους, αὐτό εἶναι καθαρός παραλογισμός! Ἐμένα δέν μ' ἐκπλήσσει, βεβαίως, καθότι εἶναι γνωστόν ὅτι «ἡ αἵρεσις εἶναι ἀσθένεια τοῦ νοός». Πράγματι, πῶς νά σέ βοηθήσῃ τό μυαλό σου, ὅταν συνεχῶς τό βιάζῃς βαναύσως νά κακοποιῇ τήν Ἀλήθειαν καί νά προπαγανδίζῃ τό Ψεῦδος καί τήν Διαστροφήν;
---------------------------
Ανώνυμος είπε...

προς β.τ.λ.

Από τη Μαύρη Βίβλο της Νεοημερολογιτικής Εκκλησίας κατά των Παλαιοημερολογιτών τι να πρωτοαναφέρουμε[2]; Ξυλοδαρμοί, συλλήψεις, φυλακίσεις, χτυπήματα με γκλομπ, κατάβρεξη με πυροσβεστικές αντλίες, εισβολές στα σπίτια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σαλαμίνα, Μάνδρα, Χαλκιδική, Μεσορόπη και αλλού. Μέχρι και φόνους είχαμε (με γνωστότερο της Αικατερίνης Ρούττη).

Οι Παλαιοημερολογίτες Κληρικοί θεωρήθηκαν ως μη έχοντες την Χάρη της Ιερωσύνης και παραπέμφθηκαν σε ποινικά δικαστήρια με πιο συνηθισμένη κατηγορία την αντιποίηση ασκήσεως υπηρεσίας λειτουργού της Ανατολικής του Χριστού Εκκλησίας. Δεκάδες κληρικοί φυλακίσθηκαν και εξορίσθηκαν, ενώ τα υπόγεια των Μητροπόλεων γέμισαν με ράσα και καλυμμαύχια.

Ειδικά το παρακάτω φρικτό περιστατικό φανερώνει ξεκάθαρα και στην πράξη το πόσο πιστεύαν σε αυτή την θέση:

Το 1935 στη Δεσφίνα Φωκίδος ο τότε δεσπότης Ιωακείμ Αλεξόπουλος εισήλθε μετά κουστωδίας στην εκκλησία των Παλαιοημερολογιτών εν ώρα της Θείας Λειτουργίας, λειτουργούντος του Ιερομονάχου Θεωνά, άρπαξε από τα χέρια του το Άγιο Ποτήριο, από το οποίο έριξε το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας καταγής και Τα καταπάτησε. Ύστερα άρπαξε από τα γένια τον εν λόγω Ιερομόναχο, του τα ξερίζωσε και άρχισε να τον κλωτσάει μανιωδώς.
Ο π. Θεωνάς λίγο αργότερα απεβίωσε [3].


[2] Τα ντοκουμέντα για όλα τα αναφερόμενα γεγονότα βρίσκονται στη διάθεση όποιου αναγνώστη επιθυμεί.

[3] "Η Ορθοδοξία νικά", Σπυρίδωνος Αγιορείτου, Λευκωσία 1976, σελ. 12 και "Το νέον παπικόν ημερολόγιον", π. Φιλοθέου Ζερβάκου, σελ. 9-10


πηγη κρυφο σχολειο
----------------------------
ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ Πγίτες

Γνωρίζει κανείς ο συγκεκριμένος ιερέας που εγινε ο πρωταγωνιστής αυτής της αποκάλυψης ποιον επίσκοπο γοχ μνημόνευσε;;
Τον Φλωρίνης;
Τον Ματθαίο;

π Γρηγοριος
-------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

«14 ὁ γὰρ πᾶς νόμος ἐν ἑνὶ λόγῳ πληροῦται, ἐν τῷ, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. 15 εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴ ὑπ' ἀλλήλων ἀναλωθῆτε.» (Γλ. ε΄)

Στήν Κύπρο, ένα λαϊκό γνωμικό λέει : «Η ουρά τού σκύλου δέν ισιώνει»

---------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 5 Αυγούστου 2020 - 3:15 μ.μ.

Ἀγαπητέ μου Κυπριανέ, ἐνῷ εἶσαι λαλίστατος, καί σέ μένα καί τί δέν ἔχεις σύρει μέχρι τώρα, ἀπό «ἀλαζόνα» μέχρι «οὐρά τοῦ σκύλου πού δέ σιώνει» (!!!), φθάνοντας μέχρι τοῦ σημείου νά μοῦ κάμνῃς ὑποδείξεις καί πῶς νά γράφω, μέ τό νἀ «διορθώνῃς» τά δικά μου σωστά σχόλια, ἐν τούτοις βλέπω ὅτι δέν ἐλέγχεις τόν «Β τ δ» οὔτε τόν κ. Στουραΐτην γιά τά σχισματοαιρετικά των σχόλια καί γιά τίς βαρύτατες ὕβρεις των κατά τοῦ Μεγάλου Ἁγίου καί Ὁμολογητοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας Χρυσοστόμου Καβουρίδου. Μήπως συμφωνεῖς μαζί τους; Διότι προφανῶς τούς θεωρεῖς «ἀδελφούς ἐν Χριστῷ», ἐφόσον μέ σχόλιά σου τίς προάλλες μοῦ συνέστησες ν' ἀναγνωρίσω τόν Ματθαῖον Καρπαθάκην ὡς ἅγιον (!!!) καί μέ ἤλεγξες σφόδρα γιά τόν «ἀφιλάδελφον» τρόπον μέ τόν ὁποῖον τούς ἀντιμετωπίζω, μέ χλεύασες γιά τήν ἐκ μέρους μου χρῆσιν τῶν χαρακτηρισμῶν «σχισματοαιρετικός» κ.λπ. Γιατί, λοιπόν, αὐτή ἡ ἀσυμμετρική (μεροληπτική) συμπεριφορά σου; Ἡ ὁποία μέ δικαιώνει, βεβαίως, διότι ἔχω γράψει ἐπανειλημμένως ὅτι τά ΘΝΠ, μέ τά ὁποῖα (ἐξ ὅσων γνωρίζω) κοινωνεῖς, εἶναι αἵρεσις χειροτέρα καί ἀπό αὐτόν τοῦτον τόν Οἰκουμενισμόν! Ἔτσι, λοιπόν, ἀφενός θεωρεῖς «ἀδελφούς ἐν Χριστῷ» τούς σχισματοαιρετικούς, καί ἀφετέρου «ἐλέγχεις» τούς Ὀρθοδόξους πού τούς βάζουν στήν θέσιν των. Κρῖμα, διότι μέχρι πρότινος σέ θεωροῦσα σοβαρόν σχολιαστήν.

Σωτηρία Ψυχής -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Στις Δευ, 3 Αυγ 2020 στις 9:14 μ.μ., ο/η Kyprianos Christodoulides <kyprianos01@gmail.com> έγραψε:

π. Γρηγόριος Ζιωγος είπε...3 Αυγούστου 2020 - 4:32 π.μ.

[ Θέλετε να βοηθήσετε τους αναγνώστες που ενδιαφέρονται να σωθούν; Εάν ναι η ερώτηση είναι μια:
Που να πάει ο κόσμος σήμερα να ακουμπήσει την ψυχή του;
Σε αποτειχισμένους και με ποιες προϋποθέσεις; Η αρκεί το αποτείχιση σκέτο ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ; Σε παρατάξεις γοχ; Σε ποιον και γιατί ;
Αν υπάρχει σοβαρός προβληματισμός και διάλογος προτείνω στον διαχειριστή του ιστοτόπου να ξεκινήσει καινούργια θεματική. Συγκεκριμένα πράγματα. Που πας να σωθείς σήμερα έστω κατ΄ οικονομία και γιατί.]

Απάντηση
Τό ερώτημα θέλει διευκρίνιση επειδή είναι διττής φύσεως :  α) «Πού πάς νά σωθείς σήμερα ;» καί β) «Πού νά πάει ο κόσμος σήμερα νά ακουμπήσει τήν ψυχή του;».
Στήν πρώτη περίπτωση ο εισηγητής τού θέματος χρησιμοποιεί ενικό αριθμό, «πού πάς νά σωθείς», στήν δεύτερη έχουμε πληθυντικό : «Πού νά πάει ο κόσμος ;». Ο κόσμος σημαίνει πλήθος.

Στήν πρώτη περίπτωση «πού πάς νά σωθείς ;», τήν απάντηση τήν δίνει έκαστος, επειδή είναι ο μόνος υπεύθυνος πρός διαχείριση αυτού τού θέματος. Ο καθένας έχει τήν ψυχή του χωριστά καί επομένως, «Follow Jesus, forget Church» (ακολούθησε τόν Χριστό, ξέχασε τήν Εκκλησία), όπως συνιστούσε ένας διάσημος Προτεστάντης πρίν λίγα χρόνια. Άλλοι, προφανώς, θά δώσουν άλλες απαντήσεις.
Στήν δεύτερη περίπτωση, στήν περίπτωση «πού νά πάει ο κόσμος ;», έχουμε τήν αποτελεσματική καί απλουστευτική απάντηση τών Οικουμενιστών - Σιωνιστών : Όλες οι θρησκείες είναι δρόμοι που οδηγούν στόν ένα θεό. Επομένως, γιά τούς περισσότερους, που απλά ανέχονται ή δέχονται τά θρησκευτικά, τά εκκλησιαστικά, τά πολυπολιτισμικά κλπ., η λύση αυτή είναι η πλέον κατάλληλη. Δέν έχει σημασία τί πιστεύουμε. Σημασία έχει ότι  πιστεύουμε ! Μή τό ψάχνεις.

Επειδή, λοιπόν υπάρχει σοβαρός προβληματισμός, θά παρακαλούσα τόν π. Γρηγόριο Ζιώγο νά μάς (ή νά μέ) διευκολύνει, προσδιορίζοντας τό πού απευθύνει τό ερώτημα : Στόν καθένα χωριστά ή σέ όλους γενικά ;
----------------------------------

Ο π. Γρηγόριος Ζιώγος είπε...

Ποια η διαφορά της σωτηρίας του ενός με τους πολλούς;

Η ερώτηση απευθύνεται σε όλους.

Περιμένω την γνώμη του κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη στο ερώτημα,

Ο πάσα ένας οικουμενιστής, άθεος, πεντηκοστιανός κλπ που να ακουμπήσουν τις ψυχές τους για να σωθούν;
Σε αποτειχισμένους;; Αν ναι με ποιες προϋποθέσεις;
Σε σύνοδο ΓΟΧ;;
Εάν ναι σε ποια από όλες;;

π. Γρηγόριος Ζιώγος
-------------------------------------
Ψυχής σωτηρία, συνέχεια

- [ π. Γρηγόριος Ζιωγος είπε : ... «4α + 4β» Εσύ έχεις σύγχυση. Ποιος έγραψε για αποτειχισμενους πεντηκοστιανους κλπ;; Περαιτέρω. Εγώ ρώτησα που υπάρχει σωτηρία αυτή την στιγμή ώστε να ακουμπήσουν την ψυχή τους άπαντες. Εσύ απάντησες τι πρέπει να γίνει στο μέλλον.... Άρα σήμερα τι;;
Όπως βλέπετε δεν μπορείτε να οδηγήσετε ψυχές για πολλούς λόγους. Τα ατέλειωτα σχόλια λοιπόν που γράφονται είναι για να περάσει η ώρα ... αντί για μια παρτίδα σκάκι... Επί της ουσίας nada τίποτα.
Επαναλαμβάνω το ερώτημα για πολλοστή φορά και ας γράψει την γνώμη του όποιος νομίζει ότι έχει να προσφέρει κάτι στους ανθρώπους : Που υπάρχει σωτηρία σήμερα ώστε να ακουμπήσουν την ψυχή τους όλοι οι αιρετικοί οι πλανημενος κλπ; Σε αποτειχισμενους; Σε ποιον και γιατί; Σε σύνοδο ΓΟΧ;; Σε ποια και γιατί; Περιμένω απάντηση. 4 Αυγούστου 2020 - 3:11 π.μ.]

- Ο/Η Κυπριανός Χ. είπε... 4 Αυγούστου 2020 - 3:30 π.μ Δέν γράφω γιά τήν σωτηρία ψυχής. Είναι στήν κρίση Άλλου καί όχι στήν δική μου. Γιά τήν σωτηρία πίστεως γράφω, τήν οποία πίστη, οι γνήσιοι καί οι νόθοι ορθόδοξοι τήν έβαλαν στόν ηλεκτρονικό μικροτόμο, τήν έκαναν κομματάκια καί ύστερα, έβαλαν τά κομματάκια στό ηλεκτρονικό υπερμικροσκόπιο καί μάς δίνουν τίς απαντήσεις τους : Αυτός είναι αιρετικός, αυτός είναι σχισματικός, αυτός είναι σχισματοαιρετικός, αυτός είναι πλανεμένος, αυτός είναι ... καί δέν συμμαζεύεται τό αυτός είναι κλπ., κλπ.

Ό,τι έγραψα, έγραψα. Άν γνωρίζεις ανάγνωση έχει καλώς, άν όχι σύ όψει. Ξαναδιάβασε :

[ Ο/Η Κυπριανός Χ είπε ... 1) Ποια η διαφορά της σωτηρίας του ενός με τους πολλούς; 2) Η ερώτηση απευθύνεται σε όλους. Περιμένω την γνώμη του Σχολιαστή σας στο ερώτημα : 3) Ο κάθε ένας οικουμενιστης, άθεος, πεντηκοστιανος κλπ. που να ακουμπήσουν τις ψυχές τους για να σωθούν; 4) Σε αποτειχισμενους; Αν ναι με ποιες προϋποθέσεις; 4α) Σε σύνοδο ΓΟΧ;; 4β) Εάν ναι σε ποια από όλες; (π. Γρηγόριος Ζιωγος 3 Αυγούστου 2020 - 6:40 μ.μ.]

[ Απάντηση ...
... (3 + 4) Τό ερώτημα μέ αριθμό 3 απευθύνεται σέ ομάδες ποικίλων πεποιθήσεων, συνεπώς επιμερίζεται στήν κάθε ομάδα (4), ανάλογα μέ τίς πεποιθήσεις αυτής.
(4α + 4β) Η τοποθέτηση τού ερωτήματος αποτελεί συνέχεια τής ερώτησης 4. Αλλά είναι απαράδεκτη, εφόσον στούς (εξ Ορθοδόξων) αποτειχισμένους, συμπεριλαμβάνονται οικουμενιστές, άθεοι, πεντηκοστιανοί κλπ. Αποτειχίσεις καί αποτειχισμένοι δέν υπάρχουν σ΄αυτούς.]

Αυτό τό παρέλειψες « (1 + 2) Εφόσον ο Ένας θυσιάστηκε γιά όλους ("τούς πολλούς"), τότε καί οι πολλοί ...», τό παραλείπω κι εγώ. Δέν επιθυμώ νά επαναλαμβάνομαι. (Βλ. https://orthodox-voice.blogspot.com/2020/08/blog-post_73.html).

Η Αφελληνισμένη Ελλάς --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η αντίδραση της Ελλαδικής κυβερνήσεως ως προς την μετατροπή της Αγίας Σοφίας, μέρος της ζώσης Ελληνο-Ορθοδόξου παραδόσεως, προξένησε αποτροπιασμό και μήνη προς τον απανταχού Ελληνισμό, δια την ιταμή πρόκληση του Σουλτάνου ο οποίος ευαγγελίζεται την εγκαθίδρυση ενός Παντουρκικού-Νέο-Οθωμανικού Σουνιτικού καθεστώτος, υπονομεύοντας την ειρηνική συνύπαρξη των λαών.

Η Ιμπεριαλιστική αυτή και άκρως προκλητική ενέργεια, τορπιλίζει παραχρήμα οιαδήποτε προσπάθεια αμοιβαίας ειρηνικής συνύπαρξης ή απόπειρα προσέγγισης των δύο λαών εξ αφορμής της θρησκείας, τουναντίον δε, αποδεικνύεται η υπεροχή και ισχύς του  δυνατού, εξοβελίζοντας τα ευχολόγια περί της παρεμβάσεως του Ο.Η.Ε, ή της Διεθνούς κοινότητας.

ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ

Τη Δ΄ (4η) Αυγούστου, μνήμη των επτά Παίδων των εν Εφέσω, ΜΑΞΙΜΙΛΙΑΝΟΥ, ΕΞΑΚΟΥΣΤΩΔΙΑΝΟΥ, ΙΑΜΒΛΙΧΟΥ, ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟΥ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, ΑΝΤΩΝΙΝΟΥ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ.

Ο Μαξιμιλιανός και οι έτεροι συν αυτώ Άγιοι Παίδες ήκμασαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σνβ΄ (252), αφού δε διεμοίρασαν εις τους πτωχούς όλην αυτών την περιουσίαν εισήλθον εντός σπηλαίου και εκρύβησαν· παρακαλέσαντες δε τον Θεόν να λυθώσιν από του δεσμού του σώματος και να μη παραδοθώσιν εις τον βασιλέα Δέκιον, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις τον Θεόν. Όταν δε ο βασιλεύς Δέκιος επανήλθεν εις την Έφεσον, εζήτησεν αυτούς ίνα ελθόντες θυσιάσωσιν εις τα είδωλα, και μαθών ότι απέθανον εν τω σπηλαίω, προσέταξε να εμφράξωσι την είσοδον αυτού.

Οι αντι-οικουμενιστές προβάλλουν την δική τους στάση ως σωστή και ενδεδειγμένη!

Οι αντι-οικουμενιστές, κληρικοί και λαϊκοί, ενώ δια του

προφορικού και γραπτού λόγου των τάσσονται εναντίον του Οικουμενισμού, πρακτικά
δεν παίρνουν μέτρα εναντίον του. Η όλη αντίστασή τους σταματά σε καμμιά
προσωπική ή συλλογική διαμαρτυρία και τίποτε περισσότερο. Περί διακοπής
μνημοσύνου και Εκκλησιαστικής κοινωνίας, εκ των δεδηλωμένων πλέον Οικουμενιστών
ούτε λόγος να γίνεται, το θεωρούν πλάνη! Και αν βρεθούν μερικοί, οι οποίοι
ακολουθούντες το παράδειγμα των αγίων Πατέρων μας και υπακούοντες εις τους
Εκκλησιαστικούς θεσμούς, διακόψουν την επικοινωνίαν και το μνημόσυνο των
αιρετικών, γίνονται άμεσος στόχος τους. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να δυσφημίσουν
αυτούς τους σημερινούς Ομολογητές της Ορθοδόξου πίστεως ως πλανεμένους και
σχισματικούς, ως φανατικούς και αμαθείς, ως στερημένους αγάπης και
εκκλησιαστικής παιδείας, ως ελαχίστους και ταραχοποιούς, ως ανυποτάκτους και
υπερηφάνους, ως διαστροφείς της αληθείας, κ.λ.π. Συνάμα δε προβάλλουν την δική
τους στάση ως σωστή και ενδεδειγμένη!

----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὅπως ἔχουμε ἐπισημάνει πολλές φορές, ἡ στάσις αὐτῶν τῶν θεωρητικῶν «ἀντι-οικουμενιστῶν» τοῦ τύπου Σεραφείμ «Πειραιῶς» εἶναι αἵρεσις, ἡ ὁποία θά μποροῦσε νά περιγραφῇ ἐν συντομίᾳ ὡς «καί μέ τόν Χριστόν καί μέ τόν Διάβολον»!

Τα νάματα της Αναγέννησης και της Ελευθερίας -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Μεσούντος του θέρους, άρχισε δε η έκρηξη των κρουσμάτων του «φονικού» ιού, με πρώτιστο μέλημα των ειδικών, το τι μέλλει γενέσθαι με τις Εκκλησίας και δε ενόψει της κορυφώσεως της Μεγάλης Εορτής της Χριστιανοσύνης, η οποία δε είναι έτερη από το Μικρό Πάσχα, την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Η κατάσταση αυτή καθίσταται ανυπέρβλητη ψυχολογικά, διότι άπαντες σκληρώς εργαζόμενοι αναμένουμε, ταπεινά την περίοδο αυτή, προκειμένου να εύρουμε τον εαυτό μας, να δροσίσουμε την ψυχή μας και να αντλήσουμε από την Υπεργία Θεοτόκο μας, ψυχική ανάταση, αισιοδοξία, χαρά και ελπίδα να συνεχίσουμε τον ανηλεή και αδυσώπητο αγώνα, εις την σημερινή κοινωνία.

Η αναγγελία ότι δήθεν ενόψει της 15^η Αυγούστου, δεν θα λάβουν χώρα πανηγύρια ή η χυδαία αυτή περιρρέουσα ατμόσφαιρα η οποία ιταμώς μετεωρίζεται εις βάρος των Χριστιανών μόνον μήνη και δικαιολογημένη αγανάκτηση, δύναται να δημιουργήσει, διότι αναβιώνουν οι αλγεινοί συνειρμοί με τον εορτασμό του Πάσχα όπου σύμπασα η Πολιτεία εν συναυτουργία με την Διοικούσα Εκκλησία μας πειθανάγκασαν ότι ο εν λόγω ιός μεταδίδεται εισέτι και δια των τυμπνοκρουσιών εξ αυτού του λόγου απηγόρευσαν δρακόντεια το κτύπημα  των καμπανών αλλά συγχρόνως και την διανομή του Αγίου Φωτός, μολονότι υπήρξαν λυσιτελείς προτάσεις και πρόσφοροι τρόποι να διοχετευτεί το Άγιο φως, προς κάθε σπίτι επιμελεία των Δήμων.

Ο υπαρξιακός χαρακτήρ των Δογμάτων -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτ. Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

Πολύς λόγος γίνεται συχνά από θεολογικούς νόες, που στέκονται με σκεπτικισμό ή με έκδηλο αρνητισμό, μπροστά στις έννοιες «παράδοση» και «παρελθόν» της Εκκλησίας, για την ανάγκη μιας αναδείξεως ή προβολής του υπαρξιακού χαρακτήρος των δογμάτων της Εκκλησίας σε κάθε συγκεκριμένη «μεταγενέστερη» από μια «παλαιότερη» εποχή. «Τα δόγματα στην ορθόδοξη Εκκλησία είναι ζωή και συνεπώς πρέπει να έχουν άμεσες και αποφασιστικές επιπτώσεις στην ύπαρξή μας, να είναι αποκάλυψη της Αληθείας, δηλαδή φανέρωση καίριων και ακραίων, μεθοριακών καταστάσεων της ύπαρξης»(1). Αλλά ποιος άραγε θα πρέπει να παρουσιάζει στον εκάστοτε «σύγχρονο» κόσμο την αλήθεια, ότι τα δόγματα είναι ζωή και έχουν άμεσες και αποφασιστικές επιπτώσεις στην ύπαρξή μας;

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ -- Αθωνικά άνθη

Ο Ιησούς είναι κοινή περιουσία, ως Θεός και άνθρωπος, της Ορθοδοξίας, του Καθολικισμού, του Προτεσταντισμού και όλων των αιρετικών ομάδων των δύο τελευταίων. Αλλά το φως Του, το αϊδιον και άκτιστον, είναι κτήμα και θησαυρός αναφαίρετος μόνον της Ορθοδοξίας. Ο Καθολικισμός το ηρνήθη ως θείαν ενέργειαν, παρούσαν εν τη Εκκλησία, ο Προτεσταντισμός το ηγνόησεν, αι άλλαι αιρετικαί μικροομάδες ουδέποτε το είδον. Η Ορθοδοξία ελλάμπεται εξ αυτού, ανεχωνεύθη μετ’ αυτού, ζη με αυτό. Και εντεύθεν η αβυσσαλέα ειδοποιός διαφορά—συν ταις άλλαις—της παμφώτου αγίας Εκκλησίας μας με τας αιρετιζούσας…

Εάν ανατρέξωμεν εις τα μέσα του δεκάτου τετάρτου αιώνος, θα ίδωμεν το χάσμα, όπερ διήνοιξε το σχίσμα, να ευρύνεται, να γίνεται βαθύτερον και να συνειδητοποιήται μία ιστορική και θεολογική τομή μεταξύ Ανατολής και Δύσεως. Και ούτως η μεν Ανατολική Εκκλησία ευρίσκεται εν μυστική συναφεία και μεθέξει με το άγιον φως της Θεότητος του Ιησού, η δε Δυτική, ως αρνούμενη την κατ’ ενέργειαν άμεσον σχέσιν με τον Θεόν, ενεπλάκη «ταις του βίου πραγματείαις» και εγένετο εις εγκόσμιος οργανισμός, μόλις διακρινόμενος από τον «εν τω πονηρώ κείμενον» κόσμον…