ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ,

μνήμην επιτελούμεν των Αγίων και Δικαίων ΙΩΣΗΦ του Μνήστορος, ΙΑΚΩΒΟΥ του Αδελφοθέου, και ΔΑΒΙΔ του Προφήτου και Βασιλέως.                                                                                   

Ιωσήφ ο Δίκαιος και Μνήστωρ της Θεοτόκου ήτο υιός του Ιακώβ (Ματθ. α: 16), γαμβρός δε και επομένως υιός πάλιν (Λουκ. γ: 23) του Ηλεί (όστις και Ελιακείμ και Ιωακείμ καλείται και είναι ο της Παρθένου Μαρίας πατήρ). Ούτος κατήγετο εκ της φυλής του Ιούδα και εκ της οικογενείας του Δαβίδ, κατώκει δε εις την Ναζαρέτ. Ήτο δε ο μακάριος Ιωσήφ τέκτων την τέχνην και γέρων την ηλικίαν, ότε κατ΄ ευδοκίαν Θεού εμνηστεύθη την Παρθένον Μαρίαν, ίνα υπηρετήση αυτήν εις το μέγα μυστήριον της ενσάρκου αυτού οικονομίας. Ετελεύτησε δε, κατά την παράδοσιν των Πατέρων, μετά το 12ον έτος από της του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού Γεννήσεως.

Φώτης Κόντογλου - Ὁ χρόνος, ὁ φθονερὸς γέρων

Ὁ καιρὸς εἶναι ἕνα πρᾶγμα ἄπιαστο καὶ κατὰ βάθος ἀκατανόητο. Τὸ μυαλό μας κ᾿ ἡ καρδιά μας τὸν νοιώθουνε ἀπὸ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ γίνονται στὸν κόσμο. Μὰ κάποιες ἀλλαγὲς μπορεῖ νὰ γίνουνε πολὺ γρήγορα, ἀπὸ μιὰ μέρα σὲ ἄλλη, ὅπως ἡ παραμόρφωση τοῦ ἄνθρωπου ποὺ γίνεται ἀπὸ τὴν ἀρρώστεια, ἢ ἕνας ξαφνικὸς θάνατος ποὺ μέσα σὲ μιὰ στιγμὴ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἕνα ἀγνώριστο κουφάρι. Τὸν καιρὸ τὸν νοιώθουμε πιὸ δυνατὰ ἀπὸ τὸ πάλιωμα κι ἀπὸ τὸ γῆρας, ποὺ ἀλλάζουνε τὰ νεαρὰ καὶ τὰ ζωντανὰ πλάσματα, κι αὐτὴ τὴν ἀλλαγὴ τὴν καταλαβαίνουμε σκληρά. Τὸν νοιώθουμε κι ἀπὸ τὴν καινούργιεψη τοῦ κόσμου, μὰ πιὸ δυνατὰ τὸν νοιώθουμε ἀπὸ τὴ φθορά· καὶ τὸν νοιώθουμε ἀπ᾿ αὐτὴ πιὸ δυνατά, γιατὶ πονᾶμε, κι ὁ πόνος εἶναι πιὸ βαθὺς ἀπὸ τὴ χαρά.

Εἶναι «μία τάξις παγκοσμίως» ἄλλοι νά ἑορτάζουν Χριστούγεννα καί νά τρώγουν κρέας καί ταυτοχρόνως ἄλλοι νά ἑορτάζουν τόν Ἅγιον Σπυρίδωνα καί νά νηστεύουν; --- Γράφει ο κ. Δημήτριος Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

56ος Κανών τῆς ΣΤ': «Ἔδοξε τοίνυν καί τοῦτο, ὥστε τήν κατά πᾶσαν τήν οἰκουμένην τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν, μιᾷ κατακολουθοῦσαν τάξει, τήν νηστείαν ἐπιτελεῖν».

Γιά ὅσους γνωρίζουν τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν, ἡ παρενθετική πρότασις «μιᾷ κατακολουθοῦσαν τάξει», ἡ ὁποία τίθεται ἐντός κομμάτων, ἀνάγει τό ἐπί μέρους ἐξεταζόμενον θέμα (κατάλυσις ὠῶν καί τυροῦ κατά τά Σάββατα καί τίς Κυριακές τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς) εἰς τήν γενικήν ἀρχήν, ὅτι ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἀνά τήν Οἰκουμένην πρέπει νά φρονοῦν καί νά κάμνουν τό αὐτό καί νά μήν ὑπάρχουν διχοστασίες, ἀλλά ὁμόνοια καί ἀγάπη. Αὐτό τονίζουν καί οἱ ἑρμηνευταί τοῦ Κανόνος Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καί Βαλσαμών:
-----------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 27 Δεκεμβρίου 2019 - 8:07 μ.μ.

«ο Ανδρούτσος δίδαξε παπική θολολογία,αλλά εδώ δεν γράφει κάτι λάθος.Απλά γράφει ότι η εκκλησιαστική κοινωνία δηλώνει ενότητα πίστεως.Ή δεν γνωρίζει να διαβάζει Ελληνικά ο Δ.Χ ,ή δεν καταλαβαίνει αυτά που διαβάζει.Αυτό το επιχείρημα που προβάλλει ο Δ.Χ.,γυρίζει σαν μπούμεραγκ στο κεφάλι του.Γιατί;Γιατί οι Γ.Ο.Χ διέκοψαν την εκκλησιαστική κοινωνία με τις ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ τοπικές Εκκλησίες,δηλαδή την ενότητα την εορτολογική!»

Ὥστε, λοιπόν, ἡ φράσις τοῦ Χ. Ἀνδρούτσου: «καθόσον δ' ἐν γένει ἡ λατρεία εἶναι ἡ ἔκφρασις ἅμα καί ἡ βεβαίωσις τῆς πίστεως, εἶνε προφανές ὅτι καί ἡ τήρησις τῆς αὐτῆς λατρείας, ἐφ' ὅσον αὕτη στηρίζεται ἐπί δογματικῶν βάσεων, εἶναι ἕτερον γνώρισμα ἅμα καί στοιχεῖον τῆς ἑνότητος τῆς πίστεως» σημαίνει ὅτι «η εκκλησιαστική κοινωνία δηλώνει ενότητα πίστεως»; Ἄφησε, ἐπιτέλους, καί κάτι πού νά μήν τό διαστρεβλώσῃς! Τό δέ φοβερώτερον εἶναι ὅτι κατηγορεῖς τούς Ὀρθοδόξους τοῦ 1924 ἐπειδή εἶπαν ΟΧΙ εἰς τό πρῶτον βῆμα διά τήν «ἕνωσιν τῶν ἐκκλησιῶν», τοὐτέστιν εἶπαν ΟΧΙ εἰς τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἰσχυριζόμενος ὅτι ἔπρεπε νά εἴπουν ΝΑΙ, διά νά μήν χάσουν τήν ἑορτολογικήν ἑνότητα μέ τούς Οἰκουμενιστάς!!! Καί αὐτό τό τραγελαφικόν τό λές «μπούμερανγκ πού πέφτει στό κεφάλι μου»!!! Τήν εἰσαγωγήν τοῦ ν.ἑ. ἔκαμαν οἱ Οἰκουμενισταί Μεταξάκης, Παπαδόπουλος κ.ἄ., προκειμένου νά συνεορτάζουν μέ τούς παπικούς καί τούς Προτεστάντας. Αὐτό εἶναι γεγονός ἀδιαμφισβήτητον, ὁμολογούμενον ἀπό τούς ἰδίους τούς Οἰκουμενιστάς (βλ. π.χ. τήν Ἐγκύκλιον τοῦ 1920). Ἀλλά, τό νά ἐπιδιώκῃ κάποιος τόν συνεορτασμόν μέ τούς αἱρετικούς, ὅπως ἔκαμαν οἱ Οἰκουμενισταί τό 1924, εἶναι ἐφάμαρτον, ὅπως προστάσσει ὁ 37ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου: «Ὅτι οὐ δεῖ παρά τῶν Ἰουδαίων ἤ αἱρετικῶν τά πεμπόμενα ἑορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνοερτάζειν αὐτοῖς». Ἀκούεις, ἀπαγορεύεται νά ἐπιδιώκῃς τόν συνεορτασμόν μέ αἱρετικούς! Ἀντιλαμβάνεσαι κάτι ἀπό αὐτά ἤ τό σκότος πού σ' ἔχει κυριέψει δέν σοῦ ἐπιτρέπει νά ἰδῇς καί ν' ἀντιληφθῇς οὔτε κἄν τά ὀφθαλμοφανῆ; Ἐν συμπεράσματι, λοιπόν, ἐσεῖς οἱ κρυπτο-οικουμενισταί κατηγορεῖτε ὡς «σχισματικούς» τούς Ὀρθοδόξους τοῦ 1924 ἐπειδή ἀντεστάθησαν εἰς τά Δαιμονικά σχέδια τῶν Οἰκουμενιστῶν!!! Ὅπως ἔγραψα καί χθές, εἶναι σπατάλη χρόνου ν' ἀσχολοῦμαι μαζί σας, διό καί σταματῶ ἐδῶ.

Χριστός γεννᾶται...,Μεγάλυνον ψυχή μου...,Μυστήριον ξένον...

Τη ΚΗ΄ (28η) Δεκεμβρίου, ο Όσιος ΣΙΜΩΝ ο Μυροβλύτης, ο κτίτωρ της εν τω Άθω Ιεράς Μονής Σιμωνοπέτρας, εν ειρήνη τελειούται.

Σίμων ο Όσιος Πατήρ ημών πατρίδα ή γονείς ή αδελφούς επί γης ποίους είχε δεν γνωρίζομεν. Εις ουρανούς δε πάντως πατρίδα μεν έχει την πόλιν του Θεού, την χώραν των Αγγέλων, την άνω Ιερουσαλήμ, Πατέρα τον Θεόν, μητέρα δε την Αγίαν Εκκλησίαν, πρότερον μεν την Αγωνιζομένην (την επί γης), εις ην και ανεγεννήθη, νυν δε την εν ουρανώ Θριαμβεύουσαν, την υπό του Αποστόλου καλουμένην «των Πρωτοτόκων» (Εβρ. ιβ: 23), της οποίας υιός γενόμενος έχει επομένως και αδελφούς όλους τους Αγγέλους και Μάρτυρας και Οσίους.

Eνός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο Π.Σ.Ε.), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. (Παγκοσμίου Συμβουλίου ¨Εκκλησιών¨) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ΄Ιδιας Πίστης και ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο  άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή !!!

Ελεύθερος ο πατέρας Κλεομένης! -- Ιερός Λόχος 2012 - Ελληνορθόδοξη Στρατιά

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2019

Ανακοίνωση:

Πριν από λίγο (απόγευμα Παρασκευής 27.12) αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Ναυπλίου ο Πατέρας Κλεομένης.
Χθες το απόγευμα δώσαμε ως Ιερός Λόχος 2012 1000 ευρώ που είχαμε συγκεντρώσει. Ήταν ακριβώς όσα χρήματα χρειαζόταν για να συγκεντρωθεί το ποσό και να βγει ο πάτερ. Είμαστε βαθύτατα συγκινημένοι γιατί ξεκινήσαμε εμείς την έκκληση για τα χρήματα και με την τελική κατάθεση επί της ουσίας "σφραγίσαμε" την απελευθέρωση του πατέρα Κλεομένη. Ευχαριστούμε όλες και όλους τους γνωστούς και άγνωστους φίλους που βοήθησαν σε αυτή την προσπάθεια.

ΙΣ ΧΡ
ΝΙ ΚΑ
-------------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 27 Δεκεμβρίου 2019 - 4:08 μ.μ.

Πάντως, ἐγώ δέν θά ἔλεγα κάποια ἀπό τά λόγια πού λέγει ὁ π. Κλεομένης καί δέν θά ἔκαμνα κάποιες ἀπό τίς πράξεις πού κάμνει, ἀλλά καί δέν θά τόν κρίνω. Δεδομένου ὅτι σχεδόν τά πάντα εἰς τόν ἀξιακόν κώδικα τοῦ πλανήτου ἔχουν ἀνατραπῆ, καί τό μαῦρον πλέον λέγεται ἄσπρον καί τό ἄσπρον μαῦρον, τό φῶς λέγεται σκότος καί τό σκότος φῶς, τό πικρόν λέγεται γλυκύ καί τό γλυκύ πικρόν (Ἠσ. 5:20-23), δέν ἀποκλείεται ἡ σωστή ἀντιμετώπισις αὐτῆς τῆς ἀποστασίας νά εἶναι αὐτή τοῦ π. Κλεομένη, ἐνῷ ἡ δική μας, δηλαδή ἀντίστασις μέ ἄρθρα καί σχόλια, νά εἶναι ἐσφαλμένη. Ὁ π. Κλεομένης μοῦ θυμίζει τόν Προφήτην Ἠλίαν, ὁ ὁποῖος, προκειμένου νά βάλῃ φρένον εἰς τήν ἀποστασίαν ἀπό τόν ἀληθινόν Θεόν πού ἐπεκράτει τότε, «καθάρισε» μερικάς ἑκατοντάδας προσκυνητῶν τοῦ Βάαλ.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟΝ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, ῾Ομ. Καθ/τοῦ Πανεπιστημίου

ΟΧΙ ΜΟΝΟ τό Δεκέμβριο ἀλλά ὅλο τό χρόνο, ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς δημιουργίας μέχρι τή συντέλεια, τόν σημαδεύει ἡ κατά σάρκα γέννησι τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. Σηματοδοτεῖ τή ζωή ὄχι μόνο τῶν χριστιανῶν, ἀλλά κι ἐκείνων πού πολεμοῦν τόν Χριστό κι ἐκείνων πού τόν περιφρονοῦν καί δέν θέλουν νά ἔχουν σχέσι μαζί του. Τέμνει τήν παγκόσμια ἱστορία σέ πρό Χριστοῦ καί μετά Χριστόν. Αλλά ἀνατέμνει καί τήν ἀνθρωπότητα ὅλη, καθώς αὐτόβουλα οἱ ἄνθρωποι δέχονται ἤ ὄχι τόν Χριστό κι ἀναπόφευκτα λαμβάνουν θέσι μετά ἤ κατά τοῦΧριστοῦ. Εἴκοσι αἰῶνες τώρα, ἀπό τότε πού οἱ ἁπλοῖ βοσκοί ὑπακούοντας στό ἀγγελικό μήνυμα ἔσκυψαν στή φάτνη τῆς Βηθλεέμ, γιά νά βεβαιωθοῦν ὅτι «ἐτέχθη ἡμῖν σήμερον Σωτήρ» καί οἱ σοφοί μάγοι τῆς ᾿Ανατολῆς ἔσπευσαν νά προσκυνήσουν τόν τεχθέντα βασιλέα, ἡ ταπεινή φάτνη παραμένει ἡ ἀνεξάντλητη πηγή τῆς χαρᾶς, τῆς εἰρήνης, τῆς λυτρώσεως, τῆς ἀληθινῆς καί πεπληρωμένης ζωῆς.

Ἡ μεγάλη ἀποστασία

Ἐνῶ θὰ περίμενε κανεὶς οἱ ταγοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν ἀντιαιρετικὸ πατερικὸ θησαυρὸ καὶ νὰ ἀποδοθοῦν σὲ παρόμοιους ἀγῶνες, ἀκολουθώντας ταπεινὰ τὰ βήματα, ποὺ χάραξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, ὅπως ὁ Μέγας Φώτιος, καὶ νὰ ὁδηγήσουν τοὺς αἱρετικοὺς σὲ μετάνοια, ἐπιστροφὴ καὶ ἐγκεντρισμὸ στὴν ἁγία Ὀρθοδοξία, δυστυχῶς μιὰ ἀθεολόγητη ὁμάδα ἀναξίων μεγαλόσχημων κληρικῶν καὶ θεολόγων πράττει τὰ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα πρὸς ὅσα ἐντέλλεται ὁ Κύριός μας, τὸ Εὐαγγέλιο, ἡ Ἁγία Γραφή, οἱ Ἅγιοι Πατέρες, οἱ Ἱεροὶ Κανόνες καὶ γενικὰ ἡ ἱερὰ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὅλοι ἔχουμε καταστεῖ μάρτυρες αὐτῆς τῆς ἀποστασίας τῶν τελευταίων δεκαετιῶν, παρακολουθώντας τὶς συνεχῶς πυκνούμενες ἐπισκέψεις μεταξὺ αἱρετικῶν καὶ Ὀρθοδόξων, τοὺς ἐναγκαλισμούς, τὶς συμπροσευχές, τὰ θυμιατίσματα, τὰ «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου», τὴν πρόταση χειρῶν πάπα καὶ Πατριάρχου ὡς σύμβολο ἑνότητος καὶ νίκης, τὴν ἀναγνώριση  τῶν αἱρέσεων ὡς «Ἐκκλησιῶν», τὴν ἀναγνώριση τῆς ἐγκυρότητος τῶν μυστηρίων τῶν αἱρετικῶν.

Ὁ Σεβ. Ἀβύδου ὁµολογεῖ ποίαν “πίστιν” προωθεῖ ἡ Μ. Σύνοδος -- Τοῦ κ. ∆ηµητρίου Ἰ. Κάτσουρα, θεολόγου

Ἡ αὐτόκλητος ὁµολογία καί οἱ ἀποκαλυπτικές τοποθετήσεις τοῦ ἐπισκόπου τοῦ Πατριαρχείου Σεβ. Κυρίλλου περιέχονται σέ ἐκτενές ἄρθρο του µέ τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν Χριστιανικόν κόσµον», δηµοσιευθέν τήν 29η Μαΐου τρ. ἔτους (πύλη ἐκκλ/κῶν εἰδήσεων amen.gr). Ἰδού λοιπόν (ἐνδεικτικῶς!) ἡ ὁµολογία καί τά ἀποκαλυπτήρια τῆς Πίστεως πού ἐνέπνευσε τά Κείµενα τῆς "Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου":

"Εἶναι δεδοµένο καί ἀπολύτως κατανοητό ὅτι, γιά νά µπορεῖ νά γίνει λόγος γιά Ἐκκλησία ἔξω ἀπό τή Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, θά πρέπει νά ὑπερβεῖ κανείς τήν ἀντίληψη τῆς ἀποκλειστικότητας καί νά παραδεχθεῖ τήν ὕπαρξη τῆς χάριτος καί τήν πνοή τοῦ Ἁγ. Πνεύµατος ἐκτός αὐτῆς.

Εὖγε εἰς τὸν Δήμαρχον Γλυφάδας

Ὁ Δήμαρχος Γλυφάδας ἔχει καὶ ἄλλοτε ἀποδείξει ὅτι ἀντιστέκεται εἰς τὴν διάβρωσιν τῆς πατρίδος μας, ὅταν κατέθεσεν ἐνστάσεις κατὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Σεβ. Γλυφάδας. Προσφάτως ἐσταμάτησεν ἀπὸ τὰ σχολεῖα πρόγραμμα ποὺ στηρίζουν μεταξὺ ἄλλων ὀργανώσεις ποὺ προωθοῦν τὰ αἰτήματα ὁμοφυλοφιλικῶν ὁμάδων. Ἀντὶ νὰ βοηθοῦμε τὰς ἀθῴας ψυχάς τῶν παιδιῶν νὰ εὕρουν προσανατολισμόν, προκαλοῦμε εἰς αὐτάς μεγαλυτέραν σύγχυσιν. Ἐναντίον του βεβαίως δημοσιεύματα γνω­στῶν κατευθύνσεων. Ὡς κατέστη γνωστὸν ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Αὐγὴ» τῆς 14ης Δεκεμβρίου 2019:

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (18ον)

Το μεγάλο μυστικό…! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Όλο το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού, από τη στιγμή που πραγματοποιούμε την πρώτη κατάδυσή μας στην ιερή κολυμβήθρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος, μας εντάσσει σε μια μεταμορφωτική πορεία. Η πνευματική μας προσπάθεια δεν προσδιορίζεται μόνο ως ακρόαση του λόγου του Θεού και ως εφαρμογή ορισμένων εντολών. Προβάλλεται και διευκρινίζεται σαν μια διαδικασία δημιουργίας νέας ζωής! Θα έλεγε κανείς ότι, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της φύσεως του ανθρώπου, η νέα ζωή κατανοείται σαν μια οντολογική μεταβολή με σαφή τον εξελικτικό της χαρακτήρα από την πνευματική νηπιότητα στην ανδρική πνευματική ωριμότητα, εφ’ όσον οφείλουμε να φτάσουμε «οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού».

Ύμνοι Χριστουγέννων

Τη ΚΖ’ (27η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου ΣΤΕΦΑΝΟΥ.

Στέφανος ο μακάριος Πρωτομάρτυς και Αρχιδιάκονος ήτο Ιουδαίος το γένος, μαθητής ως λέγουσί τινες Γαμαλιήλ του νομοδιδασκάλου, και πρώτος των επτά Διακόνων τους οποίους κατέστησαν οι Απόστολοι εν Ιεροσολύμοις εις την των πτωχών επιμέλειαν και την εις αυτούς διανομήν των ελεημοσυνών, πλήρης πίστεως και Πνεύματος Αγίου και ποιών σημεία και τέρατα εν τω λαώ (Πραξ. στ: 8).

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΜΟΔΕΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας εἴχαμε ἀσχοληθεῖ μὲ τὸν διαλογισμό, τὴν καταστροφικὴ αὐτὴ πρακτικὴ αὐτοΰπνωσης, ποὺ κυριαρχεῖ σὲ πολλὰ ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ θρησκεύματα -ἀρχαῖα καὶ σύγχρονα- καὶ ποὺ ἀποτελεῖ σήμερα βασικὴ πρακτική τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ὑδροχόου (New Age). Εἴχαμε μάλιστα ἀ­να­φερ­θεῖ σὲ ἕνα εἶδος «νεώτερης σύλληψης διαλογισμοῦ», τὸν διεθνῶς γνωστὸ ὡς «Ὑπερβατικὸ Διαλογισμὸ» (T­r­a­n­s­c­e­n­d­e­n­t­al Meditation) τοῦ Ἰνδοῦ Γκουροὺ Μαχαρίσι Μάχες Γιόγκι (Maharishi Mahesh Yogi).

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης: οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν

Δυστυχῶς ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἀμβλύνει τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο πολλῶν «ὀρθοδόξων» ποιμένων καὶ θεολόγων μὲ συνέπεια νὰ ἀμφισβητεῖται καὶ νὰ ἀπορρίπτεται ὡς «ναρκισσισμὸς» ἡ μοναδικότητα καὶ ἀποκλειστικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ θεωρεῖται καὶ αὐτὴ ἁπλῶς ἕνα κομμάτι τοῦ διηρημένου χριστιανικοῦ κόσμου, τῆς διηρημένης Ἐκκλησίας, κατὰ τὴν ἀπαράδεκτη πλάνη τοῦ μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Σαββάτου καὶ πολλῶν ἄλλων μεγαλοσχήμων κηρύκων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ζώντων καὶ τεθνεώντων. Εἶναι ἀπίστευτη καὶ ἰσομεγέθης ἡ πλάνη τοῦ μητροπολίτου Δημητριάδος Ἰγνατίου, ὁ ὁποῖος ἐπρότεινε νὰ ἐγκαταλείψουμε τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ κινηθοῦμε σὲ μία «μεταπατερικὴ ἐποχή». Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ πρέπει νὰ τοὺς ξεπεράσουμε νὰ ξεπεράσουμε «τὰ ὅρια, ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν».

Ὑπάρχουν τρία εἴδη ἀθεΐας διακηρύττουν πατέρες τῆς Εκκλησίας τοῦ τελευταίου καιροῦ:

1. ἄρνηση τῆς ὕπαρξης τοῦ Θεοῦ 2. οἱ αἱρέσεις καὶ 3. ἀπόκρυψη τῆς ἀλήθειας διὰ τῆς ἔνοχης σιωπῆς, ποὺ ἀποβλέπει σὲ καλὲς σχέσεις μὲ τὴν κοσμικὴ ἐξουσία καὶ τοὺς ἰσχυροὺς σὲ καιρούς, ποὺ ὁ πιστὸς πρέπει νὰ μιλήσει, νὰ ὁμολογήσει τὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἀλήθεια πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις. H σύγχρονη αἵρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ποὺ διαβρώνει τὸ λαό μας, τὶς θεολογικὲς σχολὲς καὶ δυστυχῶς καὶ τὸν ἱερὸ κλῆρο. Ὁ οἰκουμενισμὸς εἶναι ἡ σύγχρονη καὶ σὲ ἐξέλιξη αἵρεση, ποὺ νοθεύει καὶ διαστρέφει ἔντεχνα τὴν ὀρθόδοξη πίστη, ἀναμιγνύει τὴν ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα, σχετικοποιεῖ τὰ ὀρθόδοξα δόγματα, τὴν Πατερικὴ καὶ Αποστολικὴ Παράδοση καὶ Παρακαταθήκη, υἱοθετεῖ τὴ “θεωρία τῶν κλάδων”, ἀμφισβητεῖ τὴν μοναδικότητα τῆς Μίας ἀληθινῆς ἀδιαιρέτου Ορθοδόξου Eκκλησίας, ἀμβλύνει τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα, ἀλλάζει συχνὰ μορφή, ὥστε εἶναι δύσκολο νὰ τὴν παρακολουθήσει κανείς.

Ιερότητα της ζωής

Ένα ζευγάρι στο Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής είχε να πάρει μια τεράστια απόφαση στην ιδιαίτερα απίθανη κατάσταση (πιθανότητα μία στο εκατομμύριο!) που είχε να αντιμετωπίσει.

Από τον δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*

Έξι από τους γιατρούς του μαιευτηρίου τούς ενημέρωσαν ότι η εγκυμονούσα σύζυγος κυοφορούσε δύο κοριτσάκια με σύνδρομο Down. Η ομόφωνη πρόταση των έξι γιατρών ήταν ότι πρέπει η κυοφορούσα Ρέιτσελ Πρέσκοτ να προχωρήσει σε έκτρωση και των δύο εμβρύων.

Όχι μόνο η μητέρα προχώρησε στη γέννηση των ομοζυγωτικών διδύμων, αλλά αποφάσισε να μην κάνει καν καισαρική τομή κατά τη γέννα, παρόλο που οι μαιευτήρες τής είπαν ότι πρέπει να τη χειρουργήσουν. Τα κοριτσάκια γεννήθηκαν, και μαζί με τα άλλα δύο αδέλφια τους που υπήρχαν ήδη μεγαλώνουν στην εξαμελή οικογένειά τους.

Πρός πάντα καλοπροαίρετον ἀναγνώστην: -- Γράφει ο κ. Δημήτριος Χατζηνικολάου

Ἐάν δέν γνωρίζετε ὅτι ἡ ἀποτείχισις ἀπό αἱρετικούς ψευδεπισκόπους εἶναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ καί θεωρεῖτε σωστά τά ΑΙΡΕΤΙΚΑ φληναφήματα τῶν μαθητῶν τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, τότε δεῖτε τί λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος: «οἵτινες τήν ὑγιῆ πίστιν προσποιοῦνται ὁμολογεῖν, κοινωνοῦσι δέ τοῖς ἑτερόφροσι, τούς τοιούτους, εἰ μετά παραγγελίαν μή ἀποστῶσι, μή μόνον ἀκοινωνήτους ἔχειν, ἀλλά μηδέ ἀδελφούς ὀνομάζειν» (P.G. 160, σ. 101).

ΣΑΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΔΡΑ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, Ὁμ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

᾿Ετέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ» (Λουκ. 2,11) ἀνήγγειλαν οἱ ἄγγελοι στούς ταπεινούς βοσκούς τῆς Βηθλεέμ. Τό ἴδιο ἄγγελμα ἀπευθύνεται σέ κάθε ἄνθρωπο τῆς γῆς, ἀφοῦ γι᾿ αὐτό κατέβηκε στή γῆ, ἔλαβε ἀρχή ὁ ἄναρχος καί σάρκα ὁ ἄσαρκος Θεός· γιά νά χαρίσει στόν ἄνθρωπο τήν λύτρωση, τήν σωτηρία. ῾Ωστόσο, εἶναι ἀλήθεια διαπιστωμένη, πού καθημερινά καί πολλαπλά ἐπιβεβαιώνεται ὅτι εἶναι ἀνησυχητικά πολλοί οἱ ἀλύτρωτοι, οἱ ἄνθρωποι, πού παραμένουν μακριά ἀπό τήν σωτηρία. Αὐθόρμητο καί εὔλογο ἀνεβαίνει στά χείλη μας τό ἐρώτημα· τάχα γιατί;

Orthodox Christmas Canon, 9th Ode