Λόγος εις το Γενέσιον της Θεομήτορος.

Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος; (Άσμα Ασμάτων 6, 10).

Και ποίος νους πλέον δύναται να εννοήση το μεγαλείον τής χαράς τής σημερινής εορτής; Ποία γλώσσα ημπορεί να διηγηθή το ύψος της Παρθένου, οπόταν το Πνεύμα το Άγιον δια να φανερώση το μέγεθος, την τιμήν, την καθαρότητα της σήμερον τικτομένης Μαριάμ, προβάλλει ωσάν με απορίαν ερωτηματικώς: «Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος;» Ποίος νους, λέγω, δύναται να εννοήση τους προσήκοντας ύμνους της Παρθένου, οπόταν ιλιγγιά εις το να υμνή την Θεοτόκον και ο υπερκόσμιος και Αγγελικός νους;  Ποία γλώσσα ημπορεί να είπη τους πρέποντας της Παρθένου επαίνους, οπόταν ορώμεν ως ιχθύας αφώνους εις το ύψος της Θεοτόκου και τους πολυφθόγγους ρήτορας; Φθάνει η γραφική αυτή απορία, οπού φανερά ερμηνεύει, ότι τούτο είναι υπέρ δύναμιν, διότι τούτο είναι το έθος της Γραφής εις τα δυσνόητα και υψηλά. Όθεν και δια τον Χριστόν έλεγεν ο Δαβίδ: «Τις ούτος ο Βασιλεύς της δόξης;» Και ο Ησαϊας: «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ, και ίνα τι ερυθρά αυτού τα ιμάτια;» Και δια την Μετάστασιν της Θεοτόκου λέγεται εις το Άσμα: «Τις αύτη η αναβαίνουσα εκ της ερήμου;»

Απολυτίκιον γεννήσεως της Θεοτόκου

Τη Η΄ (8η) η Γέννησις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Μαριάμ της Θεόπαιδος και Θεοτόκου τα άγια Γενέθλια εορτάζομεν σήμερον. Ταύτης ο πατήρ Ιωακείμ και η μήτηρ Άννα είλκον αμφότεροι το γένος από την βασιλικήν φυλήν του Δαβίδ· όθεν ήσαν και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν ευγενέστατοι από όλους. Επειδή δε παρέμενον άτεκνοι και ωνειδίζοντο δια την ατεκνίαν των ταύτην, τούτου ένεκεν δεν έπαυον από του να προσφέρουν εις τον Θεόν διπλά τα δώρα των ως πλούσιοι και φιλόθεοι.

Διαβολικά γονίδια ή δικαιώματα στον διάβολο; (6) -- του αδελφού μας Ιουστίνου

Τι λένε  επι του προκειμένου οι  Άγιοι   Ιουστίνος Πόποβιτς και Μακάριος ο Αιγύπτιος.

Στη συνέχεια των σχολίων μας πάνω στην καινοφανή κακοδοξία και –κατά την γνώμη μας –αιρετική διδασκαλία της «κυτταρικής μνήμης των διαβολικών γονιδίων», θα ζητούσα από την αγάπη σας, αγαπητοί αναγνώστες της «Ορθοδόξου Φωνής», να δώσετε λίγη προσοχή στα δόλια επιχειρήματα που επικαλούνται οι  κολυμπαριστές και έτσι να διαπιστώσετε και μόνοι σας τι φίδι φαρμακερό κρύβεται πίσω την θεωρία αυτή.

Λένε λοιπόν οι κολυμπάριοι  ότι ο Απόστολος Παύλος ομίλησε για «σώμα θανάτου» και «νόμο αμαρτίας» που είναι «εν τοις μέλεσί μου» και για «οικούσα εν εμοί αμαρτία» και ότι «ουκ οικεί εν εμοί, τουτέστιν εν τη σαρκί μου αγαθόν» και «εγώ τω μεν νοϊ δουλεύω νόμω Θεού, τη δε σαρκί μου νόμω αμαρτίας»(Ρωμ.14-24). Άρα, συμπεραίνουν, ότι η σάρκα έχει δεχτεί μέσα της μία  μεταστοιχείωση στα γονίδιά της και έτσι έχει μόνιμα την «κυτταρική μνήμη της αμαρτίας» στο …DNA των κυττάρων! Οπότε, συμπεραίνουν πάλι οι κολυμπάριοι, ο άνθρωπος είναι κατά κάποιο τρόπο «δεμένος» από γεννησιμιού του  να κάνει συγκεκριμμένες αμαρτίες ( πχ. σοδομισμό, φόνο, αναρχία), επειδή   έτσι πήρε την κατασκευή του σώματός του από τους γονείς του ή τους μακρινούς προγόνους του!  Και καταλήγουν - εδώ είναι το ζουμί της υποθέσεως -   οι κολυμπαριστές, ότι η Εκκλησία πρέπει να δεί με κατανόηση το πρόβλημα και δεν πρέπει να ζητάει  ευθύνες, αλλά  ούτε και μετάνοια με αυστηρά επιτίμια  από τους αμαρτωλούς, επειδή αυτοί διαπράττουν τις αμαρτίες  τους  απλά διότι … έτσι γεννήθηκαν και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς!

Ας δούμε όμως τι λέει στην μελέτη του «οδός θεογνωσίας»(2) ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφερόμενος στην ορθόδοξη διδασκαλία του μεγάλου Αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου. Γράφει ο Άγιος Ιουστίνος (την ευχή του νάχουμε):

Η ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙ ΔΥΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ 15ου ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ Α ΚΑΙ Β ΣΥΝΟΔΟΥ

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Η ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙ ΔΥΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ 15ου ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ Α ΚΑΙ Β ΣΥΝΟΔΟΥ

Ως γνωστόν η δυνητικότητα καταργεί κάθε κανόνα και αφοπλίζει τον στρατιώτη του Χριστού. Σου λέει ο Επιφάνιος, έχεις το δικαίωμα αν θέλεις να αποτειχισθείς, αν όμως τολμήσεις και το κάνεις θέτεις τον εαυτό σου εκτός Εκκλησίας.
Δηλαδή σαν να σου λέει ότι έχεις το δικαίωμα να χρησιμοποιήσης το όπλο σου κατά του κατακτητή αλλά αν του ρίξης θα σε περάσω από στρατοδικείο και θα σε αποτάξω από το σώμα.
Αυτή την παρανοϊκή και σχιζοφρενική ερμηνεία του 15ου κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επινόησε ο Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για να βολέψει τους Οικουμενιστές και όσους δεν ήθελαν να αποτειχισθούν και να διωχθούν. Αυτή την αντορθόδοξη ερμηνεία ακολούθησαν και υιοθέτησαν και οι φυγόπονοι επίσκοποι, θεολόγοι και φημισμένοι γέροντες. Αυτή η αιρετική ερμηνεία, κυριολεκτικά κατήργησε τον 15ο Ιερό Κανόνα, αυτό το ισχυρότατο αμυντικό όπλο της Εκκλησίας, οδηγώντας την Νεοημερολογίτικη Εκκλησία στον Οικουμενισμό, στο Κολυμπάρι και στην αγκαλιά του Αντίχριστου Πάπα.
Τελικά όπως πάντα οι πιο επικίνδυνοι εχθροί της Εκκλησίας ήταν και είναι οι μορφωμένοι θεολόγοι της.

7 Σεπτεμβρίου 2019 - 5:58 π.μ.

Η ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη.

«…Στερέωσον Κύριε την Εκκλησίαν, ην εκτήσω τω τιμίω Σου αίματι». Εκκλ. Υμνογραφία.

Εις την άστατον φοράν των εγκοσμίων πραγμάτων, εις την κενότητα του παρόντος τραγικού, των ανθρώπων βίου, εις την κοιλάδα ταύτην του κλαυθμώνος, προβάλλει, ως υπερκόσμιός τις θεία αποκάλυψις, η αγία Εκκλησία μας. «Ωραία και καλή ως ευδοκία, ωραία ως Ιερουσαλήμ, θάμβος ως τεταγμέναι», η Εκκλησία, «οι οφθαλμοί αυτής ως περιστεραί επί πληρώματα υδάτων», μεταποιεί εις εαυτήν πνευματικώς τας ανθρωποπρεπείς της ασματιζούσης νύμφης αισθητικάς παρομοιώσεις. «Ως πύργος Δαβίδ», η Εκκλησία, ωκοδομημένος επί την πέτραν της πίστεως· «χίλιοι θυρεοί κρέμανται επ’ αυτόν, πάσαι βολίδες των δυνατών». «Κνήμαι αυτής στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμελιωμένοι επί βάσεις χρυσάς», «ως σπαρτίον κόκκινον χείλη της και η λαλιά της ωραία». «Πλόκιον κεφαλής της ως πορφύρα».  

Αναγνωρίζουμε μόνο μια Εκκλησία στην Ουκρανία

To Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, η μητέρα Εκκλησία, αναγνωρίζει μόνο μια Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία, η οποία διαποιμένεται από τον Μητροπολίτη Ονούφριο. Ξεκάθαρη στάση του Πατριάρχου Ιεροσολύμων. Κανένα μέχρι στιγμής Πατριαρχείο δεν έχει αναγνωρίσει την σχισματική Ουκρανική Εκκλησία αν και έχουν περάσει τόσοι μήνες από την ίδρυσή της.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns

Τη Ζ΄ (7η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΩΖΟΝΤΟΣ.

Σώζων ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο από την Λυκαονίαν (ήτις είναι μέρος της Καππαδοκίας, ήτοι της Καραμανίας και νεύει προς Νότον κατά την Κιλικίαν), ακμάσας εν έτει σπη΄ (288), ωνομάζετο δε πρότερον Ταράσιος, αλλ’ αφού πιστεύσας εις τον Χριστόν έλαβε το θείον Βάπτισμα, ομού με τον προτερινόν του ασεβή βίον απέρριψε και το πρώτον του όνομα και μετωνομάσθη Σώζων. Έζη δε εις την περιφέρειαν εκείνην μετερχόμενος το έργον ποιμένος προβάτων.

ΚΑΛΕΣΜΑ : Σάββατο 7/9/2019 6 μμ. ΑΓΑΛΜΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Ιερός Λόχος 2012    Έφεδροι και Φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων

Ελάχιστες ώρες 

μας χωρίζουν από την προγραμματισμένη ομιλία του νέου πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. 

Κάποιοι 

που μόλις πριν από ένα χρόνο ορκιζόταν σε "Ανένδοτο αγώνα για την Μακεδονία" και διαβεβαίωναν ότι "Εμείς δεν υπογράψαμε",  με την αλλαγή της νέας κυβέρνησης, κούρνιασαν...,
άφησαν εσκεμμένα τον χρόνο να περάσει, άρχισαν να μπερδεύουν τα λόγια τους, δυσκολεύονταν να πουν ευθέως στον κόσμο "τσιμουδιά τώρα", παριστάνουν ότι δεν αφουγκράζονται την αγωνία του λαού να δώσει μία ακόμη φορά τη μαρτυρία του.

Ελληνίδα Έλληνα
ΜΗΝ σκύβεις το κεφάλι στα υποχείρια της Νέας Τάξης.

Άρνησις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς πληρώματος τῆς ἐν Χριστῷ Ἀληθείας καὶ Σωτηρίας:

Ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐξ ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν εἰς τὸ λεγόμενον «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν» (1948 κ.ἑ.), ὡς καὶ εἰς ἑτέρους Οἰκουμενιστικοὺς Ὀργανισμούς, ἀποτελεῖ μίαν ἐν τῇ πράξει ἄρνησιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς πληρώματος τῆς ἐν Χριστῷ Ἀληθείας καὶ Σωτηρίας, ἐφ’ ὅσον βασικὴ προϋπόθεσις ὀργανικῆς συμμετοχῆς εἰς τοιαῦτα Διομολογιακὰ Σώματα εἶναι κατ’ οὐσίαν ἡ ἔστω καὶ σιωπηλὴ ἄρνησις τῆς ὑπάρξεως αὐθεντικῆς Ἐκκλησιαστικῆς Καθολικότητος σήμερον, ὡς καὶ ἡ αἴσθησις τῆς ἀνάγκης ἀνασυγκροτήσεως μιᾶς δῆθεν αὐθεντικῆς Καθολικότητος, τοῦτ’ ἔστι τῆς ἀνάγκης μιᾶς δῆθεν ἐπανιδρύσεως τῆς Ἐκκλησίας.

«ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει» -- Η πιο παρεξηγημένη Ιερή Παροιμία

 "Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει" 

 και όχι "Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει": 
  

"Σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε θεμιτά και νόμιμα να καταλύσουμε την νηστεία; είναι ένα σύνηθες ερώτημα πιστών προς τους ιερείς και ιδιαίτερα προς τους πνευματικούς - εξομολόγους. "Aσθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει", είναι μια εξίσου συνηθισμένη απάντηση. 

Πρόκειται όμως για μια παρεξήγηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παροιμίες αποτελούν καταστάλλαγμα της μακρόχρονης εμπειρίας των ανθρώπων. Kαι για τον λόγο αυτό αναγνωρίστηκαν παντού και πάντοτε ως αναμφισβήτητες αλήθειες. 
Mία από τις παροιμίες αυτές είναι και η "ασθενής και ωδιπόρος (ή ωδειπόρος) αμαρτίαν ουκ έχει". Mε απλούστερα λόγια: "Ο άρρωστος και η έγκυος γυναίκα δεν αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει". 

Σήμερα όμως, οι περισσότεροι παρανοούν την έννοια της παραπάνω ρήσης, είτε από άγνοια της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, είτε από την ανορθόγραφη καταγραφή της λέξης ωδιπόρος (και όχι οδοιπόρος = ταξιδιώτης).

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΙΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Μπορεί κανείς νά πιστέψει ὅτι τά τῆς Ἐκκλησίας ἀποίμαντα κάποια ἡμέρα θά βελτιωθοῦν; Μπορεῖ κανείς νά βάλει ὅραμα γιά τήν Ἐκκλησία; Εἶναι δυνατό νά ἀλλάξουν τά κακῶς κείμενα; Εἶναι πιθανό νά ἀρθοῦν οἱ Μητροπολίτες στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί νά μελετήσουν τά προβλήματα τῶν κληρικῶν καί τοῦ λαοῦ; Θά μπορέσει ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας νά ἀναδιοργανώσει τίς διοικητικές της ὑπηρεσίες καί νά ἀσχοληθεῖ μέ τήν ἀναβάθμιση τοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἱερέων; Σέ ὅλα αὐτά τά ἐρωτήματα ἀπαντῶ ἀπερίφραστα: ΟΧΙ.

ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ & ΕΥΒΟΙΑ

"IΕΡΑ  ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ" 

10-13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019

ΠΕΜΠΤΗ 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΙΣ 9:00 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΑΠΟ ΤΗΝ Ι.Μ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ, ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ.
- ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ ΜΕ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΗΝ ΤΗΝΟ
- ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΚΕΧΡΟΒΟΥΝΙΟΥ (ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ)
- ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ

Ελάβαμε αυτό το άρθρο από τον κ. Παναγιώτη Σημάτη :

"Αυτά που έρχονται θα είναι πολύ χειρότερα... Είναι καιρός ομολογίας"! --Κι όμως οι Άγιοι Πατέρες, μας έχουν δώσει λύση! (Σχόλιο)

Σκέψεις μετά καί ἀπό τήν προσπάθεια τοῦ Ἐπισκόπου Προικοννήσου γιά τήν ἄρση τῆς ἁγιότητος τοῦ Ἰωάννου Μαξίμοβιτς καί ὄχι μόνο...

Γράφει ὁ Πᾶνος

 Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός: «Οἱ κληρικοί θά γίνουν οἱ χειρότεροι καί ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων» 

Μοναχού Αθανασίου Κ. Σακαρέλλου - Παληό και Νέο ημερολόγιο

Το ημερολόγιο δεν είναι μόνο αστρονομικό ζήτημα

Το ημερολόγιο είναι πρώτιστα ζήτημα αστρονομικό. Για την Εκκλησία όμως, αφότου πάνω σ’ αυτό οικοδόμησε το εορτολόγιο και το Πασχάλιό της, απόκτησε εκκλησιαστική σημασία. Γι’ αυτό την Εκκλησία δεν την ενδιαφέρει το ημερολόγιο από πλευράς αστρονομικής . Την πλευρά αυτή την αφήνει στους αστρονόμους. Την ενδιαφέρει το ημερολόγιο, μόνο από την εκκλησιαστική του πλευρά.
Ας δούμε όμως τα δύο ημερολόγια, για τα οποία δημιουργήθηκε ζήτημα στην Εκκλησία.

Α. Το Ιουλιανό ημερολόγιο και το Πασχάλιο
1. Το ημερολόγιο αυτό πήρε το όνομά του από τον αυτοκράτορα της Ρώμης Ιούλιο Καίσαρα. Αυτός, το 45 π.Χ. το επέβαλε στο Ρωμαϊκό κράτος.

Ἑορτὴ γιὰ τὴν Νίκη τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ μας στὸν Γράμμο (Αὔγουστος 1949)

“Θὰ συνεχίσουμε νὰ ἐρχόμαστε ἐδῶ

γιὰ νὰ τιμήσουμε τοὺς ἐπώνυμους καὶ τοὺς ἀνώνυμους ἥρωες,
ποὺ πολέμησαν “ὡς λέοντες πῦρ πνέοντες””.

Χαιρετισμὸς Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ. ΑΝΔΡΕΟΥ κατὰ τὴν Νίκη τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ στὴν λήξη τῆς Μάχης τοῦ Γράμμου 1949
( Βούρμπιανη 1/9/2019)

Πέρασαν κιόλας, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ἑβδομῆντα (70) ὁλόκληρα χρόνια, μιὰ ζωή, ἀπὸ τὸν περηφανὴ θρίαμβο τοῦ ἐθνικοῦ μας στρατοῦ, στὸν Γράμμο, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1949, ὅπως πολὺ ὡραῖα μᾶς τὸν περιέγραψε ὁ προλαλήσας Στρατηγός.

Κάποιοι προσπάθησαν νὰ σβήσουν αὐτὴν τὴν δόξα. Εὐτυχῶς δὲν τὸ κατάφεραν. Καὶ νά, συναντώμεθα πάλι ἐδῶ, στὶς ὑπόρροιες τοῦ Γράμμου, τοῦ βουνοῦ ποὺ ἔγινε τραγούδι καὶ θρῦλος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Συναντώμεθα γιὰ νὰ τιμήσουμε τοὺς ἐπώνυμους καὶ τοὺς ἀνώνυμους ἥρωες, ποὺ πολέμησαν “ὡς λέοντες πῦρ πνέοντες”, σὰν ἀτρόμητα δηλ. λιοντάρια, συντρίβοντας τὴν κομμουνιστικὴ ἀνταρσία καὶ σώζοντας τὴν ἑλληνική μας Πατρίδα ἀπὸ τὴν τυραννία τοῦ σιδηροῦ, ἀπαισίας μνήμης, παραπετάσματος. Κι’ αὐτὸ ἔγινε μὲ τὴν βοήθεια τῆς Παναγίας μας, τῆς Ὑπερμάχου τοῦ Ἔθνους μας Στρατηγοῦ.

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ -- Orthodox Hymns

Τη στ΄ (6η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του εν Κολασσαίς της Φρυγίας γενομένου θαύματος παρά του Αρχιστρατήγου ΜΙΧΑΗΛ.

Μιχαήλ ο μέγας Αρχιστράτηγος του Θεού και πάλαι μεν, προ της ενσάρκου οικονομίας, είχεν ευσπλαγχνίαν και κηδεμονίαν προς το ανθρώπινον γένος και πολλάς ευεργεσίας έδειξεν εις αυτό, αλλά και μετά την επί γης ένσαρκον παρουσίαν του Θεού Λόγου πολύ μεγαλυτέραν ευσπλγχνίαν και αγάπην έδειξεν εις ημάς τους Χριστιανούς, τους καυχωμένους εις το όνομα του Χριστού. Όθεν από τότε και περισσοτέρας ευεργεσίας έκαμεν εις ημάς, μία των οποίων είναι και η εν Κολασσαίς της Φρυγίας γενομένη, της οποίας την ανάμνησιν εορτάζομεν σήμερον. Ακούσατε όμως απ’  αρχής την υπόθεσιν προς όφελος μεν ιδικόν σας, προς τιμήν δε και έπαινον του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ.

Διαβολικά γονίδια ή δικαιώματα στον διάβολο; (5) -- του αδελφού μας Ιουστίνου

Τι λέει επι του προκειμένου ο Άγιος Μάρκος ο Ασκητής.

Επανερχόμενοι στο θέμα μας, αγαπητοί αναγνώστες της «Ορθοδόξου Φωνής» θα απαντήσουμε πρώτα στο ερώτημα που μας υποβλήθηκε και ήταν περίπου  το εξής : «Εάν το άγιον ορθόδοξον βάπτισμα αποκαθαίρει τον άνθρωπον από τον διάβολον  τότε πως εξηγείται ότι η αγία Μαρία η Αιγυπτία μετά το βάπτισμά της χρειάστηκε να πειραστεί πενήντα χρόνια στην έρημο για να αγιάσει; Μήπως είχε  κληρονομικά «διαβολικά γονίδια» από τους γονείς της που δεν είχαν καθαριστεί;»

Την απάντηση στην ερώτηση αυτή μας την δίδει ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στο συναξάρι του Αγίου Αντωνίου του μεγάλου. Όταν ο μέγας Αντώνιος μέσα σε έναν τάφον μετά από είκοσι χρόνια εγκλεισμού και πάλης με τον διάβολο είχε πιά αποκάμει, παραπονέθηκε στον εμφανισθέντα εις αυτόν Κύριον και Του είπε: «που ήσουν Κύριε όλον αυτόν τον καιρό;» Τότε ο Κύριος του απάντησε:

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Επίμονη και ακάματη η προσπάθεια των Οικουμενιστών για την επιβολή του παπικού πρωτείου προσλαμβάνει στις μέρες μας διαστάσεις ανησυχητικά εντυπωσιακές. Φορείς και προσωπικότητες, συχνά αξιόλογες κατά τα άλλα, προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβάλουν τον πάπα ως πνευματικό πλανητάρχη. Διοργανώνουν συνέδρια και διαλόγους, συγγράφουν βιβλία και άρθρα με κύριο και μοναδικό στόχο να μας πείσουν ότι οφείλουμε όλοι να αποδεχθούμε την κυριαρχία του ποντίφηκα, διότι μόνον έτσι θα ξεπερασθούν τα αδιέξοδα και θα λυθούν τα πάσης φύσεως προβλήματα που κατακλύζουν την κοινωνία μας. Ισχυρίζονται μάλιστα ότι κατά την πρώτη χιλιετία ήταν από όλους παραδεκτό το πρωτείο του πάπα. Ο παραπάνω ισχυρισμός είναι ανιστόρητος και αβάσιμος.