Ένα αποκαλυπτικό και σύντομο βίντεο μας περιγράφει το ζήτημα της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας.

Ανήθικοι και καθηρημένοι επισκόποι βαφτίζονται Μητροπολίτες. Αρχιερείς, ιερείς και πιστοί της Ουκρανικής Εκκλησίας προπηλακίζονται ενώ εθνικιστές και άθεοι έχουν τον πρώτο λόγο στις ενορίες. Η Ορθοδοξία στην Ουκρανία δεν είναι ενωμένη και το σχίσμα έγινε χειρότερο. Από αυτό το βίντεο καταλαβαίνουμε  με τον έκδηλο τρόπο την αποτυχία των ενεργειών του Φαναρίου και προσωπικά του Πατριάρχη κ.Βαρθολομαίου.

"Ο.Τ"

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Τη ΙΔ΄ (14η) μνήμη του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΕΛΙΣΣΑΙΟΥ.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 14  Ιουνίου 2019
                          
Ελισσαίος ο Άγιος του Θεού Προφήτης ήτο υιός Σαφάτ από Αελμούθ εκ της γης του Πατριάρχου Ρουβίμ· συνέβη δε εις τον Προφήτην τούτον εν παράδοξον θαύμα· διότι ότε αυτός εγεννήθη εις τα Γάλγαλα, η χρυσή δάμαλις, η εκεί προσκυνουμένη, εβόησε με τόσον μεγάλην φωνήν, ώστε ηκούσθη εις την Ιερουσαλήμ. Ο δε Αρχιερεύς θεωρήσας εις τας δύο πέτρας τας εν τω στήθει αυτού κρεμαμένας, από τας οποίας η μία ωνομάζετο Δήλωσις και η άλλη Αλήθεια, είπε τον λόγον τούτον. «Σήμερον εγεννήθη προφήτης εις την Ιερουσαλήμ, ο οποίος θέλει κρημνίσει τα γλυπτά και θέλει συντρίψει τα χωνευτά είδωλα». Ότε δε ο Προφήτης ούτος Ελισσαίος έφθασεν εις ηλικίαν και εχρίσθη προφήτης υπό του Ηλιού, πολλά θαυμάσια εποίησεν ο Θεός δια μέσου αυτού· ότε δε απέθανεν ενεταφιάσθη εις την Σεβαστούπολιν την εν Σαμαρεία ευρισκομένην.

Ποιµένες καὶ λύκοι -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

«εἰσελεύσονται... λύκοι βαρεῖς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου» (Πράξ. 20, 29-30)

Καίρια  σηµασία γιὰ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Ἀπ. Παύλου, ποὺ µᾶς παρέδωσε ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὸ βιβλίο τῶν «Πράξεων». Μὲ τὸν θεῖο φωτισµὸ του ὁ Ἀπόστολος προδιαγράφει τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας, τὶς περιπέτειές της µέσα στὸν κόσµο. Καὶ τονίζει ἀπερίφραστα ὅτι τὸ µεγαλύτερο κακὸ θὰ εἶναι ἡ ἐµφάνιση τῶν «λύκων», ποὺ θὰ τολµοῦν θρασύτατα νὰ παίρνουν τὴν θέση τῶν Ποιµένων. Ποιµένες καὶ «λύκοι» παρουσιάζονται παράλληλα ἀπὸ τὸν Ἀπ. Παῦλο, γιὰ νὰ φανεῖ ἡ οὐρανοµήκης διαφορά τους. Ποιµένες τῆς ποίµνης τοῦ Χριστοῦ Πνευµατοπρόβλητοι ἐπίσκοποι τοῦ ποιµνίου εἶναι οἱ γνήσιοι Ποιµένες. Ἐπιφορτισµένοι δηλαδὴ µὲ τὴν ἀδιάκοπη φροντίδα καὶ τὴν ἐπίβλεψη τῶν πιστῶν, γιὰ νὰ µείνουν µέσα στὸ Σῶµα τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ σωθοῦν. Ὅ,τι περισσότερο βαρύνει στὴ συνείδηση τῶν Ποιµένων εἶναι, ὅτι τὸ ποίµνιο, τὸ σύνολο τῶν πιστῶν, δὲν ἀνήκει σ᾽ αὐτούς, δὲν εἶναι δικό τους, ἀλλὰ τοῦ ΜΟΝΟΥ Μεγάλου Ποιµένος, τοῦ Χριστοῦ.

Φύλακες γρηγορείτε!

Ύψιστον καθήκον απέναντι της ορθοδόξου πίστεώς μας, δεν μας αφήνει να ησυχάσωμεν, αλλά μας υποχρεώνει να ρίξωμεν και ημείς φωνήν διαμαρτυρίας, δι’ όσα κατά τας ημέρας αυτάς συμβαίνουν, εις βάρος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δυστυχώς, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και η Εκκλησία της Ελλάδος, δια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, επικαλούνται τον χρόνον. Μας λέγουν τα πάντα ήλλαξαν. Είμεθα εις την Νέαν Εποχήν! «Γέγονε τα πάντα καινά», και κατ’ ουσίαν μας έκαναν Ουνίτας! Αλλά ποία άλλαξαν; Η δογματική διδασκαλία, η Ηθική, η λειτουργική πράξις, η θεόθεν μαρτυρηθείσα «εν πολλοίς τεκμηρίοις» πνευματική πείρα της Ορθοδοξίας; Αλλάσουν αυτά; Πως δυνάμεθα να παραθεωρήσωμεν ανενόχως Δόγματα, Όρους, Ι. Κανόνας; Εάν οι καιροί πρέπει να προσδιορίζουν το πνεύμα της Εκκλησίας, διατί οι τελευταίοι προς ημάς Πατέρες ενέμειναν εις την διδασκαλίαν των Πατέρων των πρώτων αιώνων; Και όχι μόνον ενέμειναν, αλλά και ήντλησαν. Όχι κατά τρόπον δουλικόν, μιμητικόν, αλλά κατά εσωτερικήν κοινωνίαν, εκ ταυτότητος βίου, από «νούν Χριστού». Και αυτοί δεν είναι ολίγοι και άσημοι. Πλήθη Οσίων και Ομολογητών, που ανέπνεαν Χριστόν, πλήθη αγίων διδασκάλων, από τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμά μέχρις Ιωσήφ του Βρυεννίου και του αγίου Μάρκου Εφέσου, του Πατριάρχου Γενναδίου, Ευγενίου Βουλγάρεως, αγίου Μακαρίου Κορίνθου, αγίου Αθανασίου του Παρίου, αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και μέχρις εσχάτων, έως του αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως. Διά μίαν εισέτι φοράν, οι παπικοί, ευρίσκουν την προς ενότητα τείνουσαν εποχήν μας ως μίαν σπανίαν ευκαιρίαν να αντλήσουν οφέλη τόσον από τους αφελείς «ορθοδόξους», όσον και από το επαναστατήσαν τέκνον των, τόν προτεσταντισμόν, αρκούμενοι μόνον εις την αξίωσιν να βλέπουν πάντες εις το πρόσωπον του πάπα την μίαν εν τω κόσμω Εκκλησίαν. Και ας κρατούν τας παραδόσεις των…..

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Τη ΙΓ΄ (13η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΑΚΥΛΙΝΗΣ.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 13  Ιουνίου 2019

                  

Ακυλίνα η Αγία Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει 298 καταγομένη εκ της Βίβλου, πόλεως της Παλαιστίνης θυγάτηρ περιφανούς τινος άρχοντος, Ευτολμίου ονομαζομένου. Πενταετής εβαπτίσθη υπό του Επισκόπου Ευθαλίου, όταν δε έφθασεν εις το δέκατον έτος της ηλικίας της εδίδασκε τας ομήλικας αυτής κόρας να απέχωσι μεν από της πλάνης των ειδώλων, να προσέρχωνται δε εις την πίστιν του Χριστού· όθεν δια την αιτίαν ταύτην διεβλήθη εις τον ανθύπατον Ουλοσιανόν παρά τινος Νικοδήμου.

Είπε ο αββάς Ιωάννης ο Κολοβός:

“Εάν ένας Στρατηγός θελήσει να καταλάβει μια εχθρική πόλη, πρώτα δεσμεύει το νερό και την τροφή. Και έτσι οι εχθροί κινδυνεύοντας να πεθάνουν από την πείνα υποτάσσονται σ΄αυτόν. Το ίδιο ισχύει και για τα σαρκικά πάθη. Εάν ο άνθρωπος ζήσει με νηστεία και πείνα, οι εχθροί που είναι στην ψυχή του χάνουν τη δύναμή τους”. 

ΕΙΣ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΝΤΑΣ ΕΚΑΛΕΣΕ -- Αθωνικά άνθη

Η αγία Πεντηκοστή είναι η κατ’  εξοχήν εορτή της ενότητος. Διότι εν τη ημέρα της καθόδου του Αγίου Πνεύματος ιδρύεται η Εκκλησία. Και η Εκκλησία είναι Μία. Είναι ενότης των πολλών εις εν. Είναι συνάντησις εις το εν. Είναι κατάφασις καρδιών και διανοιών εις το εν. Μία πίστις, εν βάπτισμα, μία ομολογία, εν φρόνημα, εις Θεός…                                                  

Δια τούτο, εις όλην την πνευματέμφορον υμνογραφίαν της αγίας Πεντηκοστής, εξαίρεται η ενότης, η συμφωνία, η αρμονία, το εν… Το πνεύμα τούτο της ενότητος διήκει δι’  όλης της αγίας Γραφής. Και θεμέλιον αρραγές της Εκκλησίας αποτελεί η ενότης. Κάτι που δεν ενούται εις την Εκκλησίαν, είναι απόβλητον, είναι εκτός. Κάτι που διασπά την Εκκλησίαν, εξοβελίζεται. Ό,τι δεν εναρμονίζεται με την Εκκλησίαν, «εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται»…     

Ανάπαυση μέσα στο μόχθο …! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Η βασική επιδίωξη των τεχνολογικών κατακτήσεων εντοπίζεται εύστοχα στην εξασφάλιση κάθε φορά και τελειότερων ανέσεων μέσα στην περιοχή του ανθρωπίνου βίου. Η τεχνολογική πρόοδος δηλαδή υπηρετεί δουλικά και ασταμάτητα μια βασική αδυναμία της ανθρωπίνης προσωπικότητος, την ακατάσχετη τάση για άνεση, για ανάπαυση!

Φαίνεται ότι η νοσταλγία του Παραδείσου, την οποία και ο Μπερδιάγιεφ υπογραμμίζει, συμπυκνώνεται σήμερα (στην κοσμική της διαστροφή) σε μια ψυχική ροπή προς την αμεριμνησία, τη νωχέλεια, την ανάπαυση του σώματος και του νου. Ο τεχνολογικός αιώνας μας, όπως διαμορφώνει τη ζωή μας, εντείνει συνεχώς την ψυχική δίψα για άνεση, για ανάπαυση. Ήδη ο αιώνας αυτός κατόρθωσε να περιορίσει πολλές αναγκαίες εργασίες του ανθρώπου στην απλή πίεση ενός διακόπτη ή ενός ηλεκτρικού πλήκτρου. Έτσι ο σύγχρονος τεχνολογικός άνθρωπος εμπιστεύεται τις προσδοκίες και τις κρυφές αγωνίες του, για ανάπαυση και άνεση, σε μερικά θαυματουργικά κουμπιά. Θέλει να κινεί μόνο το δακτυλάκι του σε κάθε βασικό ή δευτερεύον έργο της ζωής και … τίποτε περισσότερο!! Ο σωματικός κόπος και μόχθος του φαίνεται σαν μια αδικαιολόγητη αδικία της φύσεως, σαν μια προσβολή της «αριστοκρατικής» του υποστάσεως. Θέλει, όσο μπορεί, να … κάθεται! Να αναπαύεται και να τρυγά τις ευχάριστες μόνο εμπειρίες της ζωής! Η τεχνολογική πρόοδος τον έχει κακομάθει αθεράπευτα..!

ΚΑΙ ΜΗ ΕΙΣΕΝΕΓΚΗΣ ΗΜΑΣ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΝ… --- Γράφει ο αδελφός μας Ιουστίνος

Λίγες ημέρες πριν την Πεντηκοστήν, αγαπητοί αναγνώστες της «Ορθοδόξου Φωνής»  και έρχομαι να είπω εις την αγάπην σας  ολίγα τινά περί της ερμηνείας της Κυριακής Προσευχής, όπως αυτά τα παραλάβαμε από   τις γραπτές παραδόσεις των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Αφορμή βέβαια, όπως θα καταλάβατε, ήταν η πρόσφατη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος του ψευδοπροφήτου του Αντιχρίστου, του γνωστού πάπα Ρώμης, ο οποίος ετόλμησε και  αλλοίωσε την προσευχή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, με το πρόσχημα ότι «ο πολύς κόσμος παρεξηγεί την φράση μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν»! Φαίνεται ότι ο ψευδοπροφήτης της Ρώμης έδωσε στον εαυτόν του το δικαίωμα να «διορθώνει» το Ευαγγέλιο και να αποδεικνύει στις μάζες που τον λατρεύουν ως ψευδοθεόν, ότι είναι …ανώτερος από τον Χριστόν στο να διδάσκει τον λαόν! Ουδεμία βέβαια αντίδρασις από τα « κόκκινα φανάρια» του Βοσπόρου, τα οποία μνημονεύουν ως αδελφό τους τον βλάσφημο αιρεσιάρχη στα δίπτυχά τους… Είναι, δυστυχώς, ένα από τα σημεία των καιρών η εξόφθαλμος πλέον μετάλλαξις των πρώην ορθοδόξων εις  καλοφαγωμένους  μάνατζερς του  ψευδοπροφήτου Ρώμης!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΝ ΣΧΙΣΜΑ

Ευχαριστούμε τον κ. Δημήτριον Χατζηνικολάου δια την αποστολήν του παρόντος κειμένου.

Επιστολή Μ.᾿Αθανασίου, Πρὸς Μοναχούς, -- ῎Ας μελετήσουν αὐτὴν προσεκτικῶς οἱ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὰς καὶ ἄς ἀναλογισθοῦν τὰς εὐθύνας των!

Επιστολή Μ.᾿Αθανασίου, Πρὸς Μοναχούς, PG τ. 26, στλ. 1185-1188.

῾Η νεοελληνικὴ ἀπόδοσις ἀπὸ ΕΠΕ, Μ. ᾿Αθανάσιος, τ. 10, σελ. 312-315, Θεσσαλονίκη 1976.  ῾Η ᾿Επιστολὴ δημοσιεύεται ἀσχολίαστος, διότι ὁμιλεῖ ἀφ᾿ ἑαυτῆς.

Προς  ὅσους ἀσκοῦν τὸν μοναχικὸν βίον καὶ εἶναι στερεωμένοι εἰς τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ, ἀγαπητοὺς καὶ περιποθήτους ἀδελφούς, χαίρετε ἐν Κυρίῳ. Πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἠξίωσε νὰ πιστεύσετε εἰς Αὐτόν, διὰ νὰ κληρονομήσετε καὶ σεῖς τὴν αἰώνιον ζωὴν μαζὶ μὲ τοὺς ῾Αγίους. ᾿Επειδὴ δὲ ὑπάρχουν μερικοὶ ἀρειανόφρονες, οἱ ὁποῖοι περιέρχονται τὰ Μοναστήρια διὰ κανένα ἄλλον σκοπόν, παρὰ νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς ἁπλοϊκούς, ὡσὰν ἀπεσταλμένοι τάχα ἀπὸ ἡμᾶς, ὑπάρχουν δὲ μερικοί, οἱ ὁποῖοι διαβεβαιώνουν μὲν πὼς δὲν πιστεύουν εἰς τὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ ὑποχωροῦν καὶ προσεύχονται μαζὶ μὲ αὐτοὺς εἰς τὸν ἴδιον τόπον· κατ᾿ ἀνάγκην λοιπὸν ἔσπευσα, ἐπειδὴ μὲ παρεκάλεσαν μερικοὶ σταθερώτατοι ἀδελφοί, νὰ σᾶς γράψω, ὥστε νὰ φυλάσσετε ἀκεραίαν καὶ ἀνόθευτον τὴν εὐσεβῆ Πίστιν, τὴν ὁποίαν διατηρεῖ εἰς σᾶς ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ μὴ δώσετε ἀφορμὴν σκανδαλισμοῦ εἰς τοὺς ἀδελφούς.

Η «ΕΠΙΘΕΣΗ» ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ -- τοῦ κ. Ἰωάννου Δρούγκα, Ἀντιστρατήγου ἐ.ἀ.

Τό Ἰσλάμ δέν εἶναι θρησκεία εἰρήνης καί ἀγάπης. Ἡ ἵδρυσή του συνοδεύτηκε ἀπό ἐξοντωτικούς ἐπεκτατικούς πολέμους καί ἡ παρουσία του στόν κόσμο οἰκοδομήθηκε πάνω στά ἐρείπια τῶν κατακτήσεών του καί τό αἷμα τῶν ἀντιπάλων. Τό 600 μ.Χ. δέν ὑπῆρχαν πουθενά μουσουλμάνοι. Τό 632 μ.Χ. πεθαίνει, ὁ προφήτης γι᾽ αὐτούς, Μωάμεθ. Μέσα σέ λίγα χρόνια τό 641 μ.Χ., οἱ μουσουλμανικοί στρατοί ἔχουν κυριεύσει τή Συρία, τήν Παλαιστίνη, τήν Αἴγυπτο, τό Ἰράκ καί τούς Ἁγίους Τόπους. Τό 700 μ.Χ. ὁλόκληρη τήν Ἱσπανία, τό Πακιστάν καί τό μεγαλύτερο μέρος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας. Ἡ Εὐρώπη ὁλόκληρη γλύτωσε τόν ἐξισλαμισμό λόγῳ ἱστορικῶν συγκυριῶν καί κάποιων σημαντικοῦ μεγέθους προσωπικοτήτων. Ἡ Γαλλία καί ὁλόκληρη ἡ Εὐρώπη σώθηκε ἀπό τήν ἰσλαμική κατάκτηση, ὅταν ὁ Κάρολος Μαρτέλ τούς ἀπέκρουσε στήν περίφημη μάχη τοῦ Πουατιέ τῆς Γαλλίας (732 μ.Χ.) (γνωστή καί ὡς μάχη τῆς Τούρ). Τό 1480 μ.Χ. οἱ ὀθωμανοί ἐπιτέθηκαν στό λιμάνι τοῦ Ὀντράντο τῆς Ἰταλίας. Ὁ πάπας Σίξτος ὁ 4ος κήρυξε ἀμέσως Σταυροφορία καί τό 1481 μ.Χ. οἱ ὀθωμανικές δυνάμεις γνώρισαν τήν ἧττα. Τό 1529 μ.Χ. εἰσέβαλαν στήν Αὐστρία καί πολιόρκησαν τή Βιέννη, ἡττήθηκαν ὅμως στή μάχη τῆς Παβίας τῆς Ἰταλίας. Τό 1565 μ.Χ. πολιόρκησαν τή Μάλτα. Οἱ ἱππότες τοῦ τάγματος τοῦ Νοσοκομείου τοῦ Ἁγ. Ἰωάννη κατόρθωσαν νά τούς ἀποκρούσουν.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη ΙΒ΄ (12η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ του Αιγυπτίου.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 12  Ιουνίου 2019

                                                                                                                              
Ονούφριος ο Όσιος και ασκητής ήκμασε κατά τον Δ΄ (4^ον) από Χριστού γεννήσεως αιώνα. Ούτος ησύχαζε πρότερον εις Κοινόβιον κείμενον πλησίον της Ερμουπόλεως των Θηβών· ακούσας δε ύστερον την ήσυχον και ερημικήν ζωήν του Προφήτου Ηλιού και Ιωάννου του Βαπτιστού εξήλθε του Κοινοβίου και κατώκησεν εις την έρημον έτη εξήκοντα αποκεχωρισμένος των ανθρώπων. Τούτον εύρεν ο Μοναχός Παφνούτιος όστις έγραψε και τον βίον αυτού. Ησύχαζε δε τότε ο Παφνούτιος εις την Αίγυπτον, ότε εκ Θεού φωτισθείς απήλθεν εις την εσωτέραν έρημον. Και απελθών ηξιώθη να ίδη δια των ιδίων αυτού οφθαλμών όσα ο ίδιος περί του Οσίου Ονουφρίου έγραψε, λέγων ταύτα:

Των Οσιομαρτύρων Πατέρων των υπό των Λατίνων αναιρεθέντων δια την αγίαν και Ορθόδοξον Πίστιν εν Άθωνος τω Όρει και αλλαχού.

(ων η Σύναξις επιτελείται την Πέμπτην του Αγίου Πνεύματος)

Το ότι ο παπισμός είναι αίρεσις και ο οικουμενισμός παναίρεσις δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία, συμφώνως με τας θείας διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων και Ομολογητών της Ορθοδόξου αγίας ημών Εκκλησίας. Τα ιστορούμενα μαρτύρια των Οσιομαρτύρων Πατέρων, των υπό των Λατινοφρόνων και Λατίνων αναιρεθέντων, είναι ένα φωτεινόν παράδειγμα και ένα φρένο δι΄ όλους ημάς προς αποφυγήν παντός νεωτερισμού και καινοτομίας εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία. Ο μαρτυρικός των θάνατος εις όλους εμάς διασαλπίζει την μεγίστην διαφοράν της Ορθοδοξίας από τον παπισμό, δεν τυγχάνει παρανυχίς, όπως θέλουν να μας παρουσιάσουν οι οικουμενιστές σήμερον. Από απόψεως θεολογικής και σωτηριολογικής αι διαφοραί είναι τόσο μεγάλαι, όση η απόστασις η χωρίζουσα τον Παράδεισον από την κόλασιν. Δι΄ αυτό οι οσιομάρτυρες Άγιοι Πατέρες ούτοι, προτίμησαν τα φρικτά μαρτύρια και τον θάνατον από τον εκλατινισμόν έστω και εις το ελάχιστον, λέγοντες «ημείς βουλόμεθα αποθανείν ή Λατινίσαι ποτέ». Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας, δια τους λόγους τούτους τιμά και γεραίρει την μνήμην των εντός του έτους, εις διαφόρους ημερομηνίας συμφώνως με το συναξάριόν της, δοξάζουσα τον Τριαδικόν μόνον αληθινόν Θεόν, τον «θαυμαστόν εν τοις αγίοις αυτού».

Την 22αν Σεπτεμβρίου τους οσιομάρτυρας Ζωγραφίτας.                                                               

Την 4ην Ιανουαρίου τους οσιομάρτυρας Βατοπαιδινούς.                                                                     

Την 13 Μαϊου τους οσιομάρτυρας Ιβηρίτας.                                                                               

Την 19ην Μαϊου τους οσιομάρτυρας Καντάρας της Κύπρου.                                                                 

Την 5ην Δεκεμβρίου τους οσιομάρτυρας Καρεώτας.                                                                                     

Την Κυριακήν των Αγιορειτών τους 12 οσιομάρτυρας Κουτλουμουσιανούς.                                                       

Την Κυριακήν των Αγιορειτών τους οσιομάρτυρας Ξενοφωντινούς.                                                                                                 

Την Ορθόδοξον πίστιν, ασινή εφυλάξατε, των αιρετιζόντων Λατίνων, τας ποινάς μη πτοούμενοι· εν Κύπρω της Καντάρας Μονασταί, εν Άθω τε Ζωγράφου Καρυών, Ξενοφώντος Κουτλουμούσιον συν αυτοίς, Ιβήρων Βατοπαίδιον. Χαίρετε των πατέρων ο χορός, χαίρετε λύχνοι Άθωνος· χαίρετε αληθείας οι φρουροί, εν έργοις αποδείξεσιν.                                                                                                  

Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ Πάπα ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΙΜΑΜΗ

Να μου ζήσεις Πάπα μου, «Αγιώτατε» Πάπα της Ρώμης κ. Φραγκίσκο!

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ 

ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΝΕΩΚΟΡΟΣ!

ΑΙΣΧΟΣ!

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ:
    Η διόρθωση του «ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ»  !!!!!!!

   _______Είκοσι αιώνες παρήλθον αφ' ότου στην Χριστιανική Εκκλησία σε παγκόσμια κλίμακα και σε όλες τις Ομολογίες χρησιμοποιούμε την προσευχή «Πάτερ ημών», την οποίαν μας παρέδωσεν ο Ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ως υπόδειγμα προσευχής, όπως αναγράφεται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, κεφ. 6, στ. 9-13. 

_________Όλοι οι εκκλησιαστικοί Ταγοί επί είκοσι αιώνες ΔΕΝ ΚΑΤΌΡΘΩΣΑΝ να ανακαλύψουν, ότι στην διατύπωση της Κυριακής προσευχής υπάρχει κάποιο λάθος!!!!!. 

_________Σήμερα ΕΝΑΣ ΣΟΦΟΣ (διάβαζε ένας ΑΣΥΝΕΤΟΣ, ΑΣΕΒΗΣ, ΠΛΑΝΕΜΜΕΝΟΣ  ή ΕΓΩΪΣΤΗΣ) ΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ κ. Φραγκίσκος ξαφνικά ανακάλυψε, ότι η πρόταση «Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν» είναι λάθος! Και επιχειρεί να την διορθώσει!

________________Ως επιχείρημά του επικαλείται τον ισχυρισμόν, ότι ο Θεός ΔΕΝ ΘΕΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΠΕΙΡΑΣΜΟ, δηλ. δεν μας δοκιμάζει! Αγνοεί, ως  φαίνεται, την Παλαιά Διαθήκη και ειδικά την ιστορία του Προφήτη Ιωνά και μάλιστα

α) την τρικυμίαν: 

Πανηγύρεις καὶ «φιγουρομανία»!... -- Τοῦ Ἀρχιμ. Δανιὴλ Γ. Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

Μιλάμε γιὰ παράδοσι. Καὶ ζοῦμε τὸ παράδοξο! Μιλᾶμε γιὰ Ἐκκλησία. Καὶ ζοῦμε πανηγύρια φρικτῆς φιγούρας, τεράστιας σπατάλης, προκλητικοῦ θρησκευτικοῦ «χαβαλέ»! Μιλᾶμε γιὰ τιμὴ μαρτύρων, καὶ ζοῦμε τὴ λάμψι τῆς πολυτέλειας ἀκόμα καὶ στὶς λάρνακες τῶν πάσης φύσεως καὶ προελεύσεως λειψάνων. Δὲν χρειάζεται νὰ δυσκολευθῆτε ψάχνοντας. Οἱ ἱστοσελίδες ἐκεῖνες, ποὺ ἔχουν ἀποκλειστικὰ καὶ ἐργολαβικὰ ἀναλάβει νὰ καλύπτουν τὰ λεγόμενα «πολυαρχιερατικὰ συλλείτουργα», ἐνημερώνουν ἀνὰ μία περίπου ὥρα γιὰ τὸν πλοῦτο τῆς κενοδοξίας καὶ φιγουρομανίας μέσα στὸν ἅγιο χῶρο τοῦ θυσιαστηρίου. • Μπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε τὸν Ἐσταυρωμένο τοῦ Γολγοθᾶ, τὸν Ἰησοῦ, τὸν Κύριο τῆς δόξης, νὰ δορυφορῆται τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ ἀπὸ τριάντα (30) δεσποτάδες, φανταχτερὰ καὶ χρυσοστόλιστα ντυμένους καὶ στεφανωμένους μὲ περίλαμπρες μίτρες; • Ἡ ἁγία Τράπεζα εἶναι ὁ Γολγοθᾶς. Τί δουλειὰ ἔχει ὅλος ὁ ἐπισκοπικὸς συνωστισμὸς γύρω-γύρω, ποὺ τολμοῦν μάλιστα ὡρισμένοι ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἀποθέτουν τὶς μίτρες τους πάνω στὴν ἁγία Τράπεζα; «Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς».

Σήμα κινδύνου για τα νομοσχέδια του υπουργείου Δικαιοσύνης εκπέμπει ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ

Σήμα κινδύνου για τα νομοσχέδια του υπουργείου Δικαιοσύνης που ψηφίστηκαν στη Βουλή και επιφέρουν αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα εκπέμπει ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», επισημαίνοντας πως με την αποποινικοποίηση της κακόβουλης βλασφημίας οδηγούμαστε «στην κακουργηματική θρησκευτική αυτοδικία». Χαρακτηρίζει την κυβερνητική πρόταση για αλλαγή του άρθρου 3 του Συντάγματος «δόλια» που «υποκρύπτει το γκρέμισμα της ελληνορθόδοξης παράδοσής μας». Για τη «δήθεν συμφωνία Εκκλησίας – Πολιτείας» λέει ότι εξαγγέλθηκε χωρίς μελέτη από τον Πρωθυπουργό και είχε τεράστια νομικά ζητήματα. Μιλάει ακόμη για το πολυδιάστατο έργο της Μητρόπολης Πειραιώς με την καθημερινή προσφορά 7.500 μερίδων φαγητού και με ετήσιες παροχές άνω των 5.500.000 ευρώ σε όσους έχουν ανάγκη.

ΜΙΚΡΑΣΙΑ - ΠΟΝΤΟΣ - ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ - ΘΡΑΚΗ. ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ. -- τοῦ κ. Θεοφάνη Μαλκίδη, Δρ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν

1. Μνήμη Γενοκτονίας καί Γενοκτονία τῆς Μνήμης

Εἶναι διαπιστωμένο, πλήν τῶν ἀρνητῶν στήν Ἑλλάδα, στήν Τουρκία καί ἀλλοῦ, ὅτι οἱ Ἕλληνες πού ζοῦσαν στό ὀθωμανικό κράτος μέχρι τό 1922-1923, ὑπέστησαν Γενοκτονία μέ πάνω ἀπό ἕνα ἑκατομμύριο θύματα. Εἶναι ἐπίσης ἀποδεκτό ὅτι αὐτό τό ἰδιαίτερης ἀξίας κομμάτι τοῦ Ἑλληνισμοῦ, πού ζοῦσε στήν ἑνιαία Θράκη, στην Μικρά Ἀσία (Ἰωνία, Καππαδοκία, κ.ἄ.), στόν Πόντο, μπῆκε στό περιθώριο ἀμέσως μετά τή Γενοκτονία ἀπό τούς Νεότουρκους καί τούς Κεμαλικούς –στή Θράκη εἶχε προηγηθεῖ ἡ Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων καί ἀπό τόν βουλγαρικό ἐθνικισμόκαί τήν ἔλευσή του ὡς ἀκρωτηριασμένο σῶμα στόν ἑλλαδικό χῶρο. Στήν Ἑλλάδα τό προσφυγικό στοιχεῖο ἀντιμετωπίστηκε σάν ξένο, πού ἦλθε στήν Ἑλλάδα προκειμένου νά διαταράξει πολιτικές, οἰκονομικές, κοινωνικές καί ἄλλες ἰσορροπίες, και τέθηκε στό παρασκήνιο.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ... -- Orthodox Hymns