Το χαροποιόν πένθος εις την Ορθόδοξον ασκητικοησυχαστικήν Παράδοσιν της Εκκλησίας

Τοῦ κ. Παναγιώτου Σωτ. Γκιουλὲ

 «Οὐκ ἐγκληθησόμεθα, ὦ οὗτοι, οὐκ ἐγκληθησόμεθα ἐν ἐξόδω ψυχῆς, διότι οὐ τεθαυματουργήκαμεν, οὐδ᾽ ὅτι οὐ τεθεολογήκαμεν, οὐδ᾽ ὅτι θεωρητικοὶ οὐ γεγόναμεν· ἀλλὰ λόγον πάντως δώσομεν τῷ Θεῷ, διότι ἀδιαλείπτως οὐ πεπενθήκαμεν» (Κλῖμαξ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, λόγος 7ος, στίχος 73ος).

Ὡς εὔηχον σάλπισμα, ἀδιαλείπτου ἡσυχαστικοῦ πένθους, ἀντηχοῦν στὶς ἀκοὲς τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, οἱ ἀσκητικοησυχαστικοὶ αὐτοὶ λόγοι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, ποὺ διασαλπίζουν διαχρονικὰ σ᾽ ὁλόκληρο τὸ πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὅτι κατὰ τὴν ἔξοδο τῆς ψυχῆς μας τὴν ὥρα τοῦ θανάτου, δὲν θὰ κατηγορηθοῦμε ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, γιατὶ δὲν θαυματουργήσαμε ἢ γιατὶ δὲν γίναμε θεωρητικοί, οὔτε γιατὶ δὲν θεολογήσαμε· ἀλλ᾽ ὁπωσδήποτε ὅμως θὰ δώσουμε λόγο στὸν Θεό, γιατὶ ἀδιαλείπτως δὲν ἐπενθήσαμε σ᾽ ὁλόκληρη τὴν ζωὴ μας γιὰ τὸ ἀπύθμενο βάθος τῆς ἁμαρτωλότητὸς μας!… Γιατὶ εἶναι ἀλήθεια, πὼς κι ἄν ἀκόμη δὲν ἀξιωθήκαμε νὰ λάβουμε, «τὰ κρείττονα χαρίσματα» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α´ Κορινθ. ιβ´ 31), ἐν τούτοις, δὲν θὰ κατηγορηθοῦμε, κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τῆς Κλίμακος, ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὴν ἔλλειψη αὐτὴ τῶν θαυματουργικῶν καὶ θεολογικῶν μας ἱκανοτήτων, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἔλλειψη ἐπιγνώσεως τοῦ συνεχοῦς καὶ ἀδιαλείπτου πένθους σ᾽ ὁλόκληρη τὴν ζωὴν μας…

Ένωση εκκλησιών & Οικουμενισμός

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Τη ΙΓ΄ (13^η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΚΑΡΠΟΥ, ΠΑΠΥΛΟΥ, ΑΓΑΘΟΔΩΡΟΥ και ΑΓΑΘΟΜΙΚΗΣ.                                                                      

Κάρπος, Πάπυλος, Αγαθόδωρος και Αγαθονίκη οι ένδοξοι Άγιοι Μάρτυρες, οι στεροί στύλοι της Εκκλησίας και θεμέλιοι άσειστοι, ήσαν από την περιφανή Πέργαμον, ακμάσαντες κατά τους χρόνους Δεκίου μεν του βασιλέως, ανθυπάτου δε της Ανατολής Βαλεριανού, εν έτει σν΄ (250). Εκ τούτων οι Άγιοι Κάρπος και Πάπυλος ήσαν ιατροί κατά την τέχνην, η Αγία Αγαθονίκη ήτο αδελφή του Αγίου Παπύλου και ο Άγιος Αγαθόδωρος ήτο υποτακτικός των Αγίων Κάρπου και Παπύλου. Και ο μεν Άγιος Κάρπος ήτο Επίσκοπος Θυατείρων, ο δε Πάπυλος ήτο Διάκονος, χειροτονηθείς από τον ίδιον αυτόν Κάρπον.

Μια ερώτησις επι της επιστολής του ζηλωτού γέροντος Σάββα. -- Του αδελφού μας Ιουστίνου

Είχε άραγε προλάβει να  διαβάσει την επιστολή του Αγίου Παϊσίου προς τον πατέρα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο , τον μεγάλο αυτόν πολέμιο του οικουμενισμού;

Εαν ναι, πως ισχυρίζεται ότι ο Άγιος Παϊσιος ήταν εκτός της γραμμής των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων ;

Εαν όχι, τότε οι διαδοχοι του γέροντος Σάββα θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους διαβάζοντας την πασίγνωστη αυτή επιστολή και , αν δεν πετούν στα σύννεφα του ζηλωτισμού, να βάλουν μετάνοια στον Αγιο Παϊσιο, ώστε να γαληνέψει και η ψυχή του γέροντος Σάββα.

Μην ξεχνούν ορισμένοι ότι η ημερολογιολατρεία είναι μέγα πνευματικό σφάλμα και οδηγεί συχνάκις εις πεπλανημένην  δυσφήμησιν των έργων του Αγίου Πνεύματος...  

του ΑγίουΣάββαttp://orthodox-voice.blogspot.com/2018/10/1991.html

Τη ΙΒ΄ (12η) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΘΕΟΣΕΒΙΟΥ του Αρσινοϊτου.

Θεοσέβιος ο Όσιος Πατήρ ημών, ο Αρσινοϊτης, εγεννήθη εις την κώμην Αρσινόην κειμένην πλησίον της Παφίας της Μαιλάνδρας της μεγαλονήσου Κύπρου εξ ευσεβών και ευπόρων γονέων, Μιχαήλ και Άννης καλουμένων, είχε δε και αδελφόν τον Όσιον Αρκάδιον τον μετέπειτα Επίσκοπον Αρσινόης, τον εορταζόμενον κατά την κθ΄ (29^ην) Αυγούστου. Ενώ δε ο αδελφός του Αρκάδιος εστάλη από τους γονείς του εις Κωνσταντινούπολιν δι’ ανωτέραν μόρφωσιν και μαθημάτων παιδείαν, ούτος παρέμεινε πλησίον των γονέων του ποιμαίνων τα πρόβατα και διαπρέπων εν αρετή και ευσεβεία.

ΑΣΠΙΔΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

          ΔΥΣΤΥΧΩΣ οι Έλληνες ΟΥΔΕΠΟΤΕ εψήφισαν με την αληθινή έννοια της ψήφου, αλλά απλά καλούνται να νομιμοποιήσουν αυτούς που υποδεικνύει το καθιδρυθέν σύστημα. Αυτό το σαθρό σύστημα που γεννοβολάει σκύβαλα και αποκλείει προσωπικότητες που θα μπορούσαν να παράξουν έργο και να γίνουν οι φάροι της Πατρίδας μας. Το πολιτικό σύστημα της ιζηματώδους κομματοκρατίας και της συναλλαγής που δημιουργεί μαντριά, όπου η διαπλοκή και η ιδιοτέλεια χαρακτηρίζουν τους «ποιμένες και το βελάζον ποίμνιο».

" Ελένη" (Ελένη Γκατζογιάννη - Η Ταινία)

Τη ΙΒ΄ (12η) Οκτωβρίου, η Αγία Μάρτυς ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ η παρθένος ξίφει τελειούται.

Αναστασία η Αγία Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους Δεκίου και Βαλεριανού των βασιλέων εν έτει σν΄ (250), καταγομένη μεν από την Ρώμην, ασκουμένη δε εις εν Μοναστήριον ομού με άλλας παρθένους. Αύτη λοιπόν διαβληθείσα ότι είναι Χριστιανή παρέστη ενώπιον του ηγεμόνος με σιδηράν αλυσίδα και εδάρη εις το πρόσωπον. Έπειτα γυμνωθείσα κατακαίεται, ενώ επί του πυρός έχυναν πίσσαν, έλαιον και θείον. Μετά ταύτα εκρέμασαν αυτήν και έκοψαν επί του ξύλου τους δύο μαστούς της, ανέσπασαν από τας ρίζας τους όνυχάς της, έκαυσαν τας χείρας και τους πόδας της, εξερρίζωσαν τους οδόντας της και επί τέλους απέκοψαν την τιμίαν της κεφαλήν, ούτω δε η μακαρία έλαβε τον στέφανον του Μαρτυρίου.

Επιστολή Γέροντος Σάββα Καψαλιώτου 1991

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=14377

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ -- Τοῦ κ. Ἰωάννου Τάτση, Θεολόγου

Τὸ περιεχόμενο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ἀποτελεῖ καὶ πάλι θέμα συζήτησης μεταξὺ τῶν Θεολόγων καὶ ὄχι μόνο. Ὅπως εἶναι γνωστὸ ἑτοιμάζονται ἤδη νέα προγράμματα σπουδῶν καὶ νέα βιβλία γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου. Στὸ πλαίσιο αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς πρόσωπα γνωστὰ γιὰ τὶς ἀπόψεις τους στοὺς θεολογικοὺς κύκλους προτείνουν ἕ να «ἄνοιγμα» τοῦ μαθήματος ὥστε νὰ εἰσέλθει σὲ αὐτὸ ἀέρας ἀπὸ τὴ Δύση (Παπισμὸς–Προτεσταντισμὸς) καὶ τὴν Ἀνατολὴ (Ἰσλαμισμὸς – Ἰουδαϊσμὸς –Βουδισμὸς κ.λπ.). Πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ ἕνα ἀκόμη βῆμα στὴν πορεία γιὰ ἀντικατάσταση τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ μαθήματος ἀπὸ ἕνα μάθημα θρησκειολογίας, κίνηση ποὺ βρίσκει ἀντίθετη τὴ μεγάλη πλειονότητα τῶν θεολόγων ἐκπαιδευτικῶν. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μιᾶς ὀρθόδοξης χώρας, ὅπως ἡ Πατρίδα μας, δὲν μπορεῖ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀποκοπεῖ ἀπὸ τὶς πηγὲς τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας, τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν πατερικὴ παράδοση.

Τη ΙΒ΄ (12η) Οκτωβρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΔΟΜΝΙΝΗΣ.

Δομνίνα η Αγία Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σπστ΄ (286), παρασταθείσα δε εις τον ηγεμόνα της Αναζαρβέων Μητροπόλεως, Λυσίαν καλούμενον, ωμολόγησε τον Χριστόν. Όθεν πρώτον έδειραν αυτήν με ωμά βούνευρα και κατέκαυσαν τους πόδας της με πεπυρακτωμένα σίδηρα· έπειτα θραύουσι τα οστά της με ράβδους, εξαρθρούσι τας αρμονίας των μελών της και ρίπτουσιν αυτήν εις την φυλακήν. Και τοιουτοτρόπως η μακαρία περέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού.

Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ -- Τοῦ αειμνήστου Παναγ. Γκιουλέ

«Χαίροις Ἀποστόλων δῆμος σεπτός. Προφῆται Κυρίου, καὶ Μαρτύρων στερροὶ χοροί, θεῖοι Ἱεράρχαι, καὶ Ὅσιοι Πατέρες, καὶ Δίκαιοι καὶ Πάντες, χαίρετε Ἅγιοι!…»

(Ἀπὸ τὰ Μεγαλυνάρια τῆς ἑορτῆς).

Μυσταγωγοῦσα καὶ μυσταγωγουμένη, ὑμνολογοῦσα καὶ ψάλλουσα, θεολογοῦσα καὶ θεολογουμένη, χαίρουσα καὶ ἀγαλλομένη, ἡ θεόφθογγος ὑμνολογικὴ γλῶσσα τοῦ πνευματέμφορου ὑμνογράφου τῆς ἑορτῆς χαιρετίζει, μὲ καρδίαν πλήρης οὐρανίου χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως, «τῶν Ἁγίων ἁπάντων τὰ μυρία συστήματα, σὺν τοῖς Ἀποστόλοις, Προφήτας, Ἱεράρχας καὶ Μάρτυρας, Ὁσίων καὶ Δικαίων τοὺς χορούς, και ἄθροισμα Ἁγίων Γυναικῶν, καὶ σὺν πᾶσιν ἀνωνύμοις τε καὶ γνωστοῖς, ὑμνήσωμεν, κραυγάζοντες· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ τὴν Ἐκκλησίαν δι᾽ ὑμῶν πυρσεύοντι» (Ἀπολυτίκιον ἕτερον τῆς ἑορτῆς).

Γιατί σήμερον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀνυμνεῖ καὶ δοξάζει ὅλες ἐκεῖνες τὶς ἁγιασμένες μορφὲς τῶν Ἁγίων Πάντων, ποὺ ἀπετέλεσαν τὸν μυριοπλούμιστον ἐκεῖνον Πνευματικὸν ἀγῶνα, κατάμεστον ἀπὸ τὰ «μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου» καὶ κατεκόσμησαν διαχρονικὰ τὸν θεοΰφαντον χιτῶνα τοῦ Θεανθρωπίνου σώματός της!…

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Τη ΙΒ΄ (12^η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΠΡΟΒΟΥ, ΤΑΡΑΧΟΥ και ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ.                                                                                                                     

Πρόβος, Τάραχος και Ανδρόνικος οι Άγιοι Μάρτυρες έζησαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού και του ηγεμόνος Φλαβιανού εν έτει 295. Κατά τούτους τους χρόνους υφίσταντο μέγαν διωγμόν όλοι οι Χριστιανοί, και μη δυνάμενοι να κρύπτωνται εις τας πόλεις έφευγον εις τα όρη και τα σπήλαια, και δεν ετόλμων να παρουσιασθούν, μη ηξεύροντες το συμβησόμενον, διότι παντού είχον ητοιμασμένα δια τους ευσεβείς οι δυσσεβείς και παράνομοι παγίδας και θήρατρα.

O Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος για το Ισλάμ και το αντιρατσιστικό

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος -- Ο πρώτος και ο δεύτερος Αδάμ

Ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα φωτισμένος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς παρουσιάζει γι΄ ἄλλη μιά φορά τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Γράφοντας στούς Κορινθίους, μιλάει γιά δύο ἀνθρώπους: «Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. Οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καί οἱ χοϊκοί, καί οἷος ὁ ἐπουράνιος τοιοῦτοι καί οἱ ἐπουράνιοι· καί καθώς ἐφορέσαμεν τήν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καί τήν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου».

Πρῶτος ἄνθρωπος εἶναι ὁ Ἀδάμ, πού ἔπλασε ὁ Θεός «χοῦν λαβών ἀπό τῆς γῆς», γι΄ αὐτό καί ὀνομάστηκε χοϊκός. Αὐτόν τον ἄνθρωπο τόν ἔβαλε ὁ Θεός μέσα στόν παράδεισο, ὅπου μποροῦσε νά συναναστρέφεται μέ τούς ἀγγέλους Του, νά Τόν δοξολογεῖ μαζί μ΄ αὐτούς καί νά δέχεται τίς θεῖες ἐλλάμψεις Του. Εἶχε ὅμως πάρει θεϊκή ἐντολή, νά μή φάει «ἀπό τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλόν καί πονηρόν», γιά νά μήν παραδοθεῖ στόν θάνατο.

Κατά την ΙΑ΄ (11ην) Οκτωβρίου, ει τύχη Κυριακή ή κατά την πρώτην ερχομένην Κυριακήν μνήμην επιτελούμεν των Αγίων Πατέρων της Αγίας Οικουμενικής Εβδόμης Συνόδου των εν Νικαία συνελθόντων το δεύτερον,

επί των ευσεβών και φιλοχρίστων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ειρήνης, κατά των δυσσεβών και αμαθώς και απερισκέπτως την Εκκλησίαν του Θεού ειδωλολατρείν ειπόντων, και τας σεπτάς και αγίας Εικόνας καταβαλόντων.                                              

Η Αγία αύτη και Οικουμενική Εβδόμη Σύνοδος έγινεν εν Nικαία το δεύτερον κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου βασιλέως και Ειρήνης της μητρός αυτού εν έτει ψπζ΄ (787). Πατέρες δε ήσαν εις αυτήν Ορθόδοξοι μεν τριακόσιοι πεντήκοντα, προσετέθησαν δε και άλλοι δεκαεπτά, εικονομάχοι μεν όντες πρότερον, ύστερον δε μετανοήσαντες και προσδεχθέντες από αυτήν, ώστε όλοι ήσαν τριακόσιοι εξήκοντα επτά.

Στη Βουλή το γκρέμισμα του Σταυρού κάτω από το κάστρο της Μυτιλήνης

Στη Βουλή έφερε ο ανεξάρτητος βουλευτής Αχαΐας Νίκος Νικολόπουλος το γκρέμισμα του τσιμεντένιου Σταυρού που ήταν τοποθετημένος στη βραχώδη ακτή Απελή, κάτω από το κάστρο της Μυτιλήνης
Ο βουλευτής, ο οποίος κατέθεσε ερώτηση για το θέμα, σημειώνει ότι ο Σταυρός καταστράφηκε από βέβηλα χέρια, ενώ ταυτόχρονα στηλιτεύει τη σιωπή που έχουν τηρήσει η κυβέρνηση, τα κόμματα και η Εκκλησία.

«Ο Σταυρός που βρισκόταν στην παραλία Απελή και που πριν από μερικές εβδομάδες ορισμένοι έγραψαν σε επιστολή ότι προκαλεί τους μετανάστες άλλων θρησκειών έπεσε ή μήπως τον κατέστρεψαν; Λέτε να έχουν το προορατικό χάρισμα;

Ή μήπως ήταν τυχαίο ότι πριν από μερικές εβδομάδες εστάλη η επιστολή που ορισμένοι μιλούσαν για “σταυροφόρους” και εξέφραζαν τον φόβο τους ότι το σημείο μπορεί να γινόταν τόπος αντιδράσεων και όξυνσης του κλίματος;» αναρωτιέται ο κ. Νικολόπουλος. «Το περιστατικό έγινε το Σάββατο, ωστόσο πέρασαν μέρες για να έρθει στο φως της δημοσιότητας η προσβλητική πράξη που προσέβαλε βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων… Δυστυχώς, δεν υπάρχει η ίδια ευαισθησία όταν πρόκειται για σύμβολα του χριστιανισμού και του έθνους. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν με παρόμοιο τρόπο είχε καταστραφεί το Κοράνι ή κάποιο σύμβολο του Ισλάμ» τονίζει.

Τέλος, εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι δεν εξεδόθησαν ανακοινώσεις «ούτε από τους ιεράρχες, που μάλιστα έχουν σύνοδο αυτό τον καιρό, και φυσικά ούτε από τους κυβερνώντες, αλλά ούτε και από τους αντιπολιτευόμενους χριστεμπόρους που σε άλλα, λιγότερα σοβαρά, θέματα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Σταυρός, που δημιουργήθηκε το καλοκαίρι χάρη στο μεράκι κάποιων χειμερινών κολυμβητών, θα στηθεί ξανά από απλούς πολίτες.

Τη ΙΑ΄ (11η) Οκτωβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

Νεκτάριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κατήγετο από την Ταρσόν της Κιλικίας. Ο πατήρ του ήτο Συγκλητικός, είχε δε και αδελφόν τον Αρσάκιον, τον μετά τον Άγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον πατριαρχεύσαντα. Ελθών εις ηλικίαν ο Άγιος έλαβε το αξίωμα του πραίτωρος, εθαυμάζετο δε παρά πάντων δια την απλότητα των τρόπων του και την προς τους υποδεεστέρους καλωσύνην και επιείκειαν. Κατά δε την εποχήν κατά την οποίαν ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος δια το προκληθέν επί Συνόδου υπό τινων Αρχιερέων σκάνδαλον (Αιγυπτίων ως επί το πλείστον) παρητήθη του πατριαρχικού θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και ενώ συνεζητούντο τα περί εκλογής νέου Πατριάρχου, τότε ο θείος Νεκτάριος, λαϊκός έτι ων, έτυχε διατρίβων εν Κωνσταντινουπόλει· ετοιμασθείς δε ίνα επιστρέψη εις την πατρίδα αυτού, επήγε προς τον Διόδωρον τον Επίσκοπον της Ταρσού, ευρισκόμενον τότε και αυτόν εν τη Βασιλευούση δια την δευτέραν Σύνοδον και ηρώτησεν αυτόν, εάν έχη να αποστείλη επιστολάς εις την πατρίδα, διότι βούλεται να απέλθη εκεί.

Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ : ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ, ΚΡΑΤΗΘΗΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΩΝΑΡΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ

ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ!

______Η εποχή που ζούμε,  είναι εποχή μίας αυξανόμενης δυστυχίας! Η φτώχεια πλήττει όλο και περισσότερους ανθρώπους! Και δυστυχώς οι καιροί που έρχονται θα είναι καιροί πολύ μεγάλης δυστυχίας! Ο Άγιος Παΐσιος, εμφανισθείς προσφάτως σέ ένα προσκυνητή του Αγίου Όρους του είπε επί λέξει:  «Παιδί μου έρχεται μεγάλο κακό στον κόσμο! Η Ελλάδα θα σωθεί, αν μετανοήσει», ( Βλ. εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, 6 Οκτωβρίου 2018, σελ. 26). 
________«Θα πείτε το ψωμί.... ψωμάκι. Πείνα χειρότερη ....της κατοχής! Υπηρέτες του Διαβόλου κάποιοι ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ....», έγραψε αναλυτικώτερα μια ημέρα πρίν η ίδια εφημερίδα σε άρθρο του κ. Μιλτιάδου Βιτάλη (βλ. ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, 05.10.2018, ΣΕΛ. 24-25).