ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ – ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ολίγοι ημίν σήμερον οι παραγενόμενοι· άρα τι το αίτιον; Μνήμη Μαρτύρων επιτελούμεν, και ουδείς ημίν απήντησεν· άρα το διάστημα της οδού εις ραθυμίαν ενέβαλε; Μάλλον δε ου το διάστημα της οδού, αλλ’ η ραθυμία αυτούς ενεπόδισεν. Ώσπερ γαρ τον σπουδαίον και διεγηγερμένον τη προαιρέσει ουδέν δύναται κωλύσαι, ούτω δη τον ράθυμον και αναπεπτωκότα πάντα δύναται κωλύσαι. Οι Μάρτυρες το ίδιον αίμα εξέχεον υπέρ της αληθείας, συ δε ουδέ βραχείας οδού καταφρονείς; Εκείνοι την κεφαλήν απέθεντο δια τον Χριστόν, συ δε ουδέ έξω της πόλεως απαντήσαι θέλεις δια τον Δεσπότην; Ο Δεσπότης δια σε απέθανε, και συ δι’ αυτόν οκνείς; Μνήμη Μαρτύρων, και συ ραθυμείς και αναπέπτωκας;

Ο επίδοξος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και «οι σεξουαλικές προτιμήσεις»

Ο φερόμενος ως υποστηριζόμενος από το Αρχιεπισκοπικόν περιβάλλον δια την θέσιν του Προκαθημένου της Ελλάδος, Σεβ. Ιωνίας κ. Γαβριήλ, αρθρογράφησεν εις την εφημερίδα «Καθημερινή» της 9ης Ιουλίου 2017 με θέμα τα θρησκευτικά. Ενώ επαινείται από τον κύκλον του δια τα εξαιρετικά προσόντα του, διαφαίνεται από το άρθρον του η ρηχότης -τύπου εκθέσεως ιδεών- του προβληματισμού του επί του θέματος. Ακολούθως παραθέτομεν αποσπάσματα και θέτομεν ερωτήματα.

ΥΜΝΟΙ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Τη Κ΄ (20) του αυτού μηνός Ιουλίου,  η ως εις Ουρανόν πυρφόρος ανάβασις του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΗΛΙΟΥ του Θεσβίτου.                                                                                                                  

Ηλίας ο ένδοξος Προφήτης ήτο υιός Σωβάκ, καταγόμενος εκ Θέσβης, πόλεως της Γαλαάδ πέραν του Ιορδάνου, εκ της φυλής του Ααρών, η δε Θέσβη, εξ ης και θεσβίτης εκλήθη ο Άγιος, ήτο δεδομένη εις τους ιερείς. Όταν δε ούτος εγεννήθη, είδεν ο πατήρ του Σωβάκ οπτασίαν, ότι άνδρες λευκοφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν (όπερ δηλοί Θεός ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί Θεός), ότι τον εσπαργάνωναν με πυρ, και πυρ έδιδον εις αυτόν να φάγη. Όθεν μεταβάς εις την Ιερουσαλήμ εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους ιερείς, οι οποίοι είπον εις αυτόν δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα·

Χαρίζουν σε άραβες, νησιά του Πολεμικού Ναυτικού!

Όταν ακούτε έναν υπουργό, ιδιαίτερα τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και αρχηγό των ανεύθυνων Ελλήνων, να ωρύεται και να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του σχετικά με ένα ζήτημα, τότε να είστε βέβαιοι/ες πως η αλήθεια βρίσκεται στο αντίθετο από ό,τι και αν ισχυρίζεται.

Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση της πώλησης των νήσων Φλέβες και Φλεβοπούλα, απέναντι από την Βουλιαγμένη, που μέχρι σήμερα αποτελούν χώρο άσκησης των βατραχανθρώπων. Τα νησιά αυτά του Αργοσαρωνικού δεν φαίνεται να γλίτωσαν από την μανία της κυβέρνησης, που εκποιεί-χαρίζει τα εδάφη της Πατρίδος μας σε ολόκληρη την επικράτειά της.

π. Ιωάννου Ρωμανίδη: Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.

Σε πολλούς επικρατεί η αντίληψη ότι η Ορθοδοξία είναι μία από τις πολλές θρησκείες, που έχει σαν κύρια μέριμνά Της την προετοιμασία των μελών της Εκκλησίας για την ζωή μετά θάνατον, να εξασφάλιση δηλαδή μία θέση στον Παράδεισο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό.

….. Οι Πατέρες δεν ενδιαφέρονται για το τι θα συμβεί στον άνθρωπο μετά θάνατο αποκλειστικά, αλλά εκείνο κυρίως που τους ενδιαφέρει είναι το τι θα γίνει ο άνθρωπος σ’ αυτήν τη ζωή. Μετά θάνατον δεν υπάρχει θεραπεία του νοός, οπότε πρέπει σ’ αυτήν τη ζωή να αρχίσει η θεραπεία, διότι «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια». Γι’ αυτό η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι υπερκοσμική ούτε μελλοντολογική ούτε εσχατολογική, αλλ’ είναι καθαρά ενδοκοσμική. Διότι το ενδιαφέρον της Ορθοδοξίας είναι για τον άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο, σ’ αυτήν την ζωή, όχι μετά θάνατον.

…. Έτσι είναι φανερό ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο όπως είναι σήμερα, αυτήν την στιγμή. Και εκείνος, που χρειάζεται θεραπεία, είναι ο κάθε άνθρωπος, ο οποίος έχει και την ευθύνη ενώπιον του Θεού να αρχίσει αυτό το έργο σήμερα, σ’ αυτήν την ζωή, διότι σ’ αυτήν την ζωή μπορεί. Όχι μετά θάνατον. Και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι εκείνος, που θα αποφασίσει για το αν θα ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο της θεραπείας ή όχι.

Ο Χριστός είπε: « Εγώ ειμί η οδός».

Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.

Ο Χριστός είναι πρώτα η οδός σ’ αυτήν την ζωή. Ο Χριστός είναι η οδός προς τον Πατέρα Του και Πατέρα μας. Ο Χριστός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο πρώτα σ’ αυτήν την ζωή και του δείχνει τον δρόμο προς τον Πατέρα. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Αν ο άνθρωπος δεν δη τον Χριστό σ’ αυτήν την ζωή τουλάχιστον με την νοερά αίσθηση, δεν θα δη τον Πατέρα, δηλαδή το Φως του Θεού ούτε στην άλλη ζωή.

Κύπρος: Το προοίμιο μιας τραγωδίας

Η κυπριακή τραγωδία δεν ξεκίνησε με την τουρκική εισβολή, προκύπτοντας εκ του μηδενός. Αυτά είναι τα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγωδία...

Στις 15 Ιουλίου του 1974, γύρω στις 8.15, από το στρατόπεδο της Κοκκινοτριμιθιάς, τανκς έκαναν την εμφάνισή τους, με κατευθύνσεις το Προεδρικό Μέγαρο, το κτίριο Τηλεπικοινωνιών και το κτίριο της Αρχιεπισκοπής. Τα τανκς συνήθιζαν να βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους για να πραγματοποιήσουν ασκήσεις, όμως αυτή τη φορά τα πράγματα θα έπαιρναν ήταν τελείως διαφορετική τροπή. Δεν πέρασε πολύ ώρα από την εμφάνιση των τεθωρακισμένων και οι πυροβολισμοί που ακούγονταν από διάφορα σημεία προκάλεσαν αναταραχή σε ολόκληρη την κυπριακή πρωτεύουσα.

Ποιος από εμάς, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, Κληρικών και λαϊκών κάνει αυτή την ομολογία;

Τότε παραλαβόντες αυτόν οι στρατιώται τον έφεραν πάλιν εις τον Μπαχρήν, όστις και πάλιν του λέγει· «Αι, τι απεφάσισες»; Ο δε μακάριος Γεώργιος του λέγει με μεγάλην χαράν και με πολύ θάρρος· «Ό,τι σου είπα και πριν, αυτό σου λέγω και τώρα και αυτό θα λέγω και μέχρι τελευταίας μου αναπνοής. Δηλαδή ότι Χριστιανός εγεννήθην, Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θέλω να αποθάνω. Δεν αρνούμαι τον Χριστόν μου, δεν γίνομαι Τούρκος, δεν αφήνω την υπέρλαμπρον πίστιν μου δια να πιστεύσω εις την ζωωδεστάτην και σκοτεινοτάτην ιδικήν σας σατανικήν πλάνην».

Από τον βίο του Νεομάρτυρα Γεωργίου.

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Οσίου Αββά ΔΙΟΚΛΕΟΥΣ.

Διοκλής ο Όσιος πατήρ, αφού εσπούδασε γραμματικήν και φιλοσοφίαν, εις τους εικοσιοκτώ χρόνους της ηλικίας του άφησεν όλα και έγινεν αναχωρητής, κλείσας εαυτόν εις εν σπήλαιον, εις το οποίον είχε ζήσει έως τότε, όπου τον είδε ο συγγραφεύς του Λαυσαϊκού Ηρακλείδης, όστις και γράφει ταύτα, χρόνους τριάκοντα πέντε. Προσθέτει δε ο αυτός Ηρακλείδης τα εξής: Ούτος ο μακάριος μας εδίδασκε λέγων· «Ένας νους εάν και μόνον αποχωρήση από τον καλόν συλλογισμόν, ήτοι από το να εννοή πως έχει να γίνη μετά θάνατον, άραγε σώζεται ή απόλλυται»; Θέλων δηλαδή με τούτο να είπη, ότι, εάν τις δεν έχη αυτήν την έννοιαν, πίπτει εν ευκολία εις τας κακάς ορέξεις. Έλεγε δε ακόμη, ότι η κακή όρεξις κάμνει τον άνθρωπον άλογον ζώον, ο δε θυμός τον κάμνει δαίμονα. Είπα και εγώ (λέγει ο Ηρακλείδης) εις τον Όσιον· «Πως είναι δυνατόν, πάτερ,  ο ανθρώπινος νους να ευρίσκεται πάντοτε εις τα θεία νοήματα»; Ο δε Όσιος απεκρίθη· «Καθώς συνηθίση ο άνθρωπος, είτε με καλά νοήματα είτε με κακούς συλλογισμούς, έτσι και πολιτεύεται». 

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΘΕΟΔΩΡΟΥ του κατά την Λαύραν του Αγίου Σάββα ασκήσαντος,

 έπειτα γεγονότος Αρχιεπισκόπου Εδέσσης· ου τον βίον έγραψεν ο Επίσκοπος Εμέσσης Βασίλειος.                                                                                             

Ανήρ τις από την Έδεσσαν, Συμεών ονόματι, έλαβε γυναίκα καλουμένην Μαρίαν και διήγον εναρέτως αμφότεροι. Δεν απέκτησαν δε άρρεν τέκνον, μόνον μίαν θυγατέρα, ήτις εγέννησεν εμέ τον Εμέσσης Επίσκοπον χρηματίσαντα. Μετέβαινον λοιπόν λυπούμενοι οι εμοί προπάτορες πολλάκις εις τον Ναόν του Κυρίου, δεόμενοι να τους δώση υιόν και να του τον αφιερώσουν εκ νεότητος. Και μίαν ημέραν, όπου ήτο το πρώτον Σάββατον των αγίων Νηστειών, απήλθε πάλιν η γυνή με τον άνδρα της εις τον Ναόν των Αγίων Αποστόλων, και εδέοντο του Θεού να τους δώση υιόν ως άνωθεν. Κατά την επομένην νύκτα είδον αμφότεροι εις το ενύπνιόν των τον Άγιον Θεόδωρον, και έλεγε ταύτα προς τον Μέγαν Παύλον·

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών: Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας!

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των  Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος. Το πνεύμα της πλάνης και ασεβείας αντιληφθέν, ότι η ποικίλη κατά των Ορθοδόξων βία ολίγα κατορθοί, εδίδαξε τους συγχρόνους υιούς του σκότους, να μετέρχωνται του λοιπού τας μεθόδους της «συνυπάρξεως», «συνδιαλλαγής» και «αγάπης», ευνουχίζοντες ούτω κατ΄ αρχάς πάσαν ορθόδοξον μαχητικήν διάθεσιν, δεσμεύοντες αργότερον ταύτην, και τέλος, ως σύμμαχον παρασύροντες εν τω ιδίω αυτών στρατοπέδω, εν πολλοίς μιτροφορούσαν ή ακαδημαϊκή τηβέννω κεκοσμημένην… Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας! 

«Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω» (Ματθ. κδ: 15)

Με ανέκφραστη οδύνη διαβάσαμε στο επίσημο όργανο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας «Ορθόδοξος Κήρυξ» κείμενο με τίτλο «Προσλαλιά γενομένη υπό του Πρωτοσυγκελλεύοντος Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Τροπαίου κ. Αθανασίου», στο οποίο περιέχονται και τα εξής απίστευτα:

«Εν τω οίκω των Θυατείρων επραγματώθησαν ευάριθμοι τιμητικαί εκδηλώσεις, περιλαμβάνουσαι δεξιώσεις και φιλοξενίας. Εν τοις πλουσίοις τούτοις η Ιερά Αρχιεπισκοπή προσέφερε φιλοξενίαν τη Αυτού Χάριτι τω Αγγλικανώ Κυρίω Rowan Williams μετά της συμβίας αυτού, έτι δε και τω Αγγλικανώ Επισκόπω Dover  Κυρίω Stephen Venner μετά της ανδρίδος αυτού, αμφοτέρας τας φιλοξενίας ταύτας κατά μήνα Απρίλιον».

Διερωτώμεθα:

1. Κατ΄ αρχήν, πόσο συνάδει με την Ορθόδοξη Παράδοση και τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων η φιλοξενία «Αγγλικανού Αρχιεπισκόπου μετά της συμβίας αυτού». Αμνηστεύονται οι αιρετικοί; Τι είδους «συμβία επισκόπου» είναι η φιλοξενηθείσα;

2. Το τραγικότατον, όμως, είναι η φιλοξενία ετέρου «αγγλικανού επισκόπου» μετά της ( άκουσον, άκουσον!!!) ανδρίδος αυτού. Ακούγαμε κατά καιρούς το απερίγραπτο κατάντημα των αιρετικών, έως και αντιχρίστων, «χριστιανικών παραφυάδων», ότι μαζί με το υπόλοιπον πλήθος των αιρετικών τοποθετήσεών τους, αμνηστεύουν προσέτι και τη σοδομία, «παντρεύοντας» μάλιστα σοδομίτας και γομορίτας. Μήπως αγνοούν ότι ο Θεός μετά βδελυγμίας ετιμώρησε την «παρά φύσιν πράξιν» των Σοδομιτών με την «παρά φύσιν βροχήν» φωτιάς και θείου; Όμως, το να αμνηστεύωνται και να επιβραβεύωνται οι επαίσχυντες αυτές συμπεριφορές από ορθοδόξους Επισκόπους, ώστε να παρέχεται στους σοδομίτας και φιλοξενία εις τας Αρχιεπισκοπάς των και η συγκεκριμένη μάλιστα φιλοξενία να προβάλλεται με καμάρι μέσα από τις σελίδες του επισήμου εντύπου εκφραστικού οργάνου της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων, αυτό ούτε στο εφιαλτικότερο όνειρό μας δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε!....  

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΣ -- Aθωνικά άνθη

Ελλάς είναι ένας χώρος, μία φυλή, μία Ιδέα. Ομφαλός της Ελλάδος υπήρξεν ο Παρθενών. Εκεί συνεπυκνώθη ό,τι μέγα και ευγενές παρήγαγεν η ψυχική και διανοητική δυναμικότης της ελληνίδος φυλής. Και υπό την σκιάν του Παρθενώνος ανεπτύχθη παν το ανήκον εις την σφαίραν του επιστητού και υπεραισθητού. Και θρησκεία και φιλοσοφία και τέχνη και πολιτικαί επιστήμαι.

Αλλ’ όλα αυτά τα επιτεύγματα, προ των οποίων, μέχρι σήμερον, η πεπολιτισμένη ανθρωπότης υποκλίνεται, αποτελούν την έκφρασιν του φυσικού ελληνικού δυναμισμού. Έδωσαν το μέτρον της υψηλής νοήσεως, του συμμέτρου συναισθήματος, της αρρενωπής διανοητικότητος, της εννοίας του Δικαίου και της εκλεπτυσμένης αισθητικής…

Τη ΙΘ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΔΙΟΥ.

Δίος ο Όσιος πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους του Μεγάλου Θεοδοσίου, εν έτει τοθ΄ (379), καταγόμενος εξ Αντιοχείας της Συρίας· μεταχειρισθείς δε πολλήν άσκησιν και φθάσας εις υψηλόν βαθμόν αρετής, μετέβη εις Κωνσταντινούπολιν, παρακινηθείς δια θείας αποκαλύψεως. Φθάσας δε εις τον τόπον ένθα ευρίσκεται το Μοναστήριον, το οποίον αυτός ο ίδιος έκτισε, και καθαρίσας αυτόν, ενέπηξεν εκεί την ξηράν και άνικμον ράβδον του και, ω του θαύματος! Ευθύς ερριζώθη δια της επικλήσεως της Αγίας Τριάδος και έγινε μέγα δένδρον, το οποίον μέχρι της σήμερον δίδει τους καρπούς του τελείους.

Μύρον και δροσιά -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην υλόφρονη και κατά τεκμήριο αντιπνευματική εποχή μας το γεγονός της Πεντηκοστής αφήνει αδιάφορους τους πολλούς, ανυποψίαστους για την ατίμητη προσφορά του αγίου Πνεύματος. Κι όμως είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται και διακαώς επιθυμεί η ψυχή μας. Στην τόση κακοφωνία της συγχύσεως, που ξεχύνεται γύρω και μέσα μας, στο θόρυβο των ντεσιμπέλ, που αμβλύνουν την ακοή και ταλαιπωρούν το νευρικό μας σύστημα, στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που ταλανίζει την κοινωνία μας, λαχταρά η ψυχή μας να αφουγκρασθεί τους ψιθυρισμούς του Πνεύματος· να αισθανθεί τη θωπεία του ως «αύρας λεπτής»· να οσφρανθεί τη θεία ευωδία του, να ζωογονηθεί από το θείο «ρείθρον ζωής» που αυτό παρέχει.

Ο Πατήρ Κλεομένης "αφορίζει" ως ειδωλολατρικό ναό το Γήπεδο του Ολυμπιακού

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Μακρίνης οσίας, Δίου οσίου.

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου,  μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΚΡΙΝΗΣ, αδελφής του Μεγάλου Βασιλείου.                                                                                                                                                       

Μακρίνα η οσιωτάτη μήτηρ ημών ήτο μεγαλυτέρα αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου, κεκοσμημένη δε ούσα με σωματικόν κάλλος και με γνώμην αγαθήν, ηρραβωνίσθη, πριν ή δε τελεσθή ο γάμος της απέθανεν ο ταύτην αρραβωνισθείς, ενώ εισέπραττε τους δημοσίους φόρους· η δε μακαρία Μακρίνα, καίτοι εζήτουν αυτήν άλλοι πολλοί εις γάμου κοινωνίαν, όμως δεν ηθέλησεν, αλλά προετίμησε μάλλον την χηρείαν και τα της χηρείας δεινά ή να δοκιμάση τας του γάμου τέρψεις και ηδονάς. Όθεν αποσπασθείσα πάσης κοσμικής συναναστροφής διέμενε μετά της μητρός της και κατεγίνετο εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών·

Ο παπισμός επίβουλος της Ορθοδοξίας

Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της; Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!

Δόξα τω Θεώ που ο πατήρ Κλεομένης, και όχι εντός εισαγωγικών "πατήρ Κλεομένης" ουδεμία σχέση έχει με την Εκκλησία της Ελλάδος

Έχει όμως σχέση η "Εκκλησία της Ελλάδος", εντός εισαγωγικών, με τις εκκλησίες των ομοφυλόφιλων και λεσβιών του Π.Σ.Ε=σατανοεκκλησιών!

Έχει όμως σχέση και αναγνωρίζει ως Εκκλησία του Χριστού την παπική παρασυναγωγή, τους εχθρούς της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της!

Έχει όμως σχέση, και αναγνωρίζει ως Εκκλησία του Χριστού τους αιρετικούς Μονοφυσίτες του Διόσκορου του φονιά του Αγίου Φλαβιανού Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως!

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Δόξα τω Θεώ που ο πατήρ Κλεομένης, και όχι εντός ε...":

Ο πατήρ Κλεομένης είναι ένας αγωνιστής. Πολεμάει με τον δικό του τρόπο ενάντια σε όσους θεωρεί ότι επιβουλεύονται την αλήθεια. Είναι άξιος προς μίμηση για το θάρρος, την τόλμη, την παρρησία και την αγωνιστικότητά του. Τα μοναδικά δύο ζητήματα στα οποία προσωπικά είμαι κάθετα αντίθετος με τον τρόπο που τα χειρίζεται είναι πρώτον η απόλυτη θέση του περί του τί εστί χάραγμα σε σημείο που ουσιαστικά να προσθέτει στην Αποκάλυψη του Ιωάννη λέξεις και συγκεκριμένα την λέξη τσιπάκι και την λέξη barcode παρόλο που αυτές δεν υπάρχουν πουθενά!! Και κατά δεύτερον διαφωνώ με την ολοκληρωτική αποστροφή του προς τους Εβραίους και σε κάθε τί Εβραϊκό. Διαφωνώ με τους χαρακτηρισμούς σκυλοεβραίοι και φυσικά διαφωνώ με την άποψή του ότι για όλα φταίνε οι Εβραίοι. Χρειάζεται διάκριση και σεβασμός προς κάθε συνάνθρωπό μας. Από τιμή και αγάπη προς τον Κύριό μας, την Παναγία μας, τους 12 Απόστολους και τους τόσους και τόσους Προφήτες Εβραίους της Παλαιάς Διαθήκης δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε κατά αυτόν τον τρόπο εντελώς άκριτα. Η διάκριση στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι κάτι που δυστυχώς δεν έχει... Αλήθεια αν αύριο ή μεθαύριο εμφανιστούν οι δύο προφήτες από τους Εβραίους τότε αυτός και όσοι τον ακούνε θα είναι σε θέση να τους αποδεχτούν?

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑΛΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΠΗΛΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ –ΠΙΟΝΙΑ Ἤ ΔΟΤΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΚΑΤΑ ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ

ΚΑΤΑ ΓΙΟ ΚΑΙ ΘΥΓΑΤΕΡΑ

ΕΥΤΥΧΩΣ

ΑΝΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

KAI ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΙ ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ

                                                                                 17.7.2017

 Τὸ δόγμα τοῦ μεγάλου «ἐθνάρχη»  «ἀνήκουμε στὴ Δύση» ἐπέτρεπε ὄχι μόνον στοὺς ξένους νὰ τὸ χρησμιμοποιοῦν, ἀλλὰ καὶ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰ σχολικὰ βιβλία ἐδῶ καὶ ἑξήντα (60) χρόνια ἀδιαμαρτύρητα νὰ διδάσκωνται οἱ ἑλληνόπαιδες :

«Πέραν τῆς Θεσσαλονίκης ὑπάρχει καὶ τὸ κρατίδιο ,,Μακεδονία,,  ἀντὶ  τὸ  «Νότια Σλαβία».

Ἀπὸ τότε ὁ ἱδρῶτας τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου λαοῦ καὶ τὰ θαλασσοδάνεια ἐσκορπίζοντο γιὰ τέτοιες ἀντεθνικές, ἀντικοινωνικὲς καὶ ἀντίχριστες πολιτικές.

Μάλιστα ὁ μέγιστος αὐτὸς  « ἐθνάρχης »   εἶχε ἐκδόσει καὶ νομοθετικὸ διάταγμα : «Δῆμοι, Κοινότητες, Ἱερὲς Μονὲς καὶ Ἱεροὶ Ναοὶ νὰ δίδουν εἰσφορὰ ὑπὲρ τῆς μασωνίας», προδίδων τὰ ἀνθελληνικά του πιστεύω καὶ τὴν προδοτική του συμπεριφορά, γιὰ νὰ συνεχίσουν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις ὄχι μόνον νὰ τὸν διατηροῦν ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν ἐπιβάλλουν ὡς μέγιστο ἐθνάρχη γιὰ πολλὲς δεκαετίες καὶ γιὰ νὰ μείνῃ στὴν ἱστορία ! ! !

Οσίου Νείλου «Περί προσευχής»

Πολλές φορές στην προσευχή μου ζήτησα να γίνει αυτό, που εγώ νόμιζα καλό. Και επέμεινα στο αίτημα εκβιάζοντας ασυλλόγιστα το θέλημα του Θεού μη αναθέτοντας σ’ αυτόν να οικονομήσει ό,τι εκείνος ξέρει για συμφέρον μου. Και όμως, όταν έλαβα ό,τι ζητούσα δυσανασχέτησα πολύ, επειδή δε ζήτησα να γίνει μάλλον το θέλημα του Θεού. Δεν ανταποκρίθηκε δηλαδή στις προσδοκίες μου ό,τι του ζήτησα.

Τι είναι αγαθό παρά ο Θεός. Ας αναθέσουμε λοιπόν σ ’αυτόν όλα μας τα ζητήματα κι όλα θα πάνε καλά για μας. Γιατί αυτός, που είναι αγαθός, είναι οπωσδήποτε και αγαθών δωρεών χορηγός.