ΑΛΛΑΧ-ΟΥ-ΑΚΜΠΑΡ !!!

Το πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες δεν είναι οι λαθρομετανάστες. Είναι οι ξενόδουλοι του τόπου τούτου, η ξενοδουλεία τους και τα ξενοδουλικά τους κόμματα και τηλεαποκόμματα των μέσων μαζικής διαβουκόλησης.

Θρασύτατοι και αναίσχυντοι ξενοδουλάρχοντες ψέγουν τους γονιούς των λαϊκών τάξεων γιατί δεν επιθυμούν την υποβάθμιση των δημόσιων σχολείων των παιδιών τους και τον επαπειλούμενο εξισλαμισμό της χώρας τους, την στιγμή που όλοι αυτοί οι κερατάρχοντες και οι σουργελαρχόντισσες στέλνουν τα δικά τους βιολογικά παράγωγα σε ιδιωτικά σχολεία, προστατευμένα από την «λαϊκή μπόχα», πιστοί στην αριστερή τους αδιάντροπη υποκρισία. Πολλά λέγονται και πολλά γράφονται για τους σόρος και τους μόρος που σχεδιάζουν, καταβάλλοντας τα σχετικά αργύρια της προδοσίας, την μετατροπή της πατρίδας μας σε πολυφυλετική και πολυθρησκευτική χαβούζα, σε μια ανθρώπινη τάφρο που θα ανακόψει την περαιτέρω φυλετική και θρησκευτική «ρύπανση» της άσπιλης, αμόλυντης και αντισηπτικής χρηματευρ(ε)όπης (τι οπή χαίνουσα και αυτή), εις δόξαν ημών των καρόϊδων.

Είμαστε όμως όντως τα κορόϊδα της υποθέσεως ή απλώς πληρώνουμε την ανικανότητά μας να κρατήσουμε τη χώρα μας ζωντανή; Η λαϊκίστικη επέλαση του πασοκαντρέα της δεκαετίας του ’80 απέδωσε στις μέρες μας τους σάπιους και σκωληκόβρωτους καρπούς της. Η επιδημία του πληθωρισμού των πανεπιστημίων, και των αμφίβολης ποιότητας σπουδών και πτυχίων τους, γέμισε τον τόπο με άνεργους πτυχιούχους που θεωρούν τους ομφαλοσκοπούντες στις καφετέριες εαυτούς τους ότι δικαιούνται διευθυντικών θέσεων, αποστερώντας έτσι τη χώρα από τα εργατικά χέρια που όφειλαν να παραμείνουν και να οργώνουν την ελληνική γη.

Η άφιξη των λαθρομεταναστών αφροασιανών, υπό τα χειροκροτήματα και τις επιδοκιμασίες της άρχουσας πολιτικής και τηλεοπτικής ηλιθιότητας, θα επιλύσει ενδεχομένως το πρόβλημα, με κόστος την μετατροπή της χώρας μας σε Ινδογρεκία. Μικρό το κακό θα μου πείτε. «Τέτοιοι» που καταντήσαμε, αυτά μας πρέπουν. Άλλωστε, αυτά που δεν είναι ικανοί να κάνουν σήμερα οι Έλληνες, δεν αποκλείεται να τα κάνουν αργά ή γρήγορα οι «άλλοι» Έλληνες με τα «μουτζουρωμένα πρόσωπα». Η ιστορία προσφέρει το ανάλογο των «κάραπιντάδας» (των κομάντος και αλεξιπτωτιστών της Αργεντινής με τα «βαμμένα πρόσωπα») υπό την διοίκηση του Μωχαμέτ Αλί Σεϋνελντίν (1933-2009). Μέγας ο Θεός.
Αλλάχ-ου-Άκμπαρ!!!

Χρίστος Γούδης, δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθηναίων

Οι "Ορθόδοξοι" Ρώσοι κατακρεουργούν με εκτρώσεις το 70% των αγέννητων παιδιών τους !!!

70% of pregnancies end in abortions in Russia – expert

Source: Interfax-religion

admin | 15 September 2016

Moscow, September 14, Interfax - Majority of pregnancies in Russia are consciously aborted, head of the movementWomen for Life Natalya Moskvitina says.

Natalya Moskvitina

“70% of pregnancies end in abortion. Three quarters of marriages ends in divorce during first four years of life together. Every three seconds a baby is killed in abortion clinics,” Moskvitina said during a video bridge Moscow-Kazan on Wednesday.
She is a mother of four children and three times doctors persuaded her to make an abortion, saying that her next baby would have certain deviations.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Ευφημίας μεγαλομάρτυρος, Μελιτινής μάρτυρος.

Ἔζησε καὶ μαρτύρησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ.

Γεννήθηκε στὴν Χαλκηδόνα ἀπὸ οἰκογένεια θεοσεβῆ καὶ εὐγενική. Οἱ γονεῖς της Ψιλόφρων καὶ Θεοδωριανὴ φρόντισαν ὥστε ἡ θυγατέρα τους νὰ ἀναπτύξει κάθε χριστιανικὴ ἀρετή. Ἡ Εὐφημία ἐξελίχθηκε σὲ ἄνθρωπο μὲ σπάνια χαρίσματα καὶ δυνατὸ χριστιανικὸ φρόνημα, τὸ ὁποῖο ἐπέδειξε ὅταν ὁ εἰδωλολάτρης ἀνθύπατος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας Πρίσκος διέταξε νὰ παρευρεθοῦν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκηδόνας σὲ γιορτή, τὴν ὁποία ὀργάνωνε πρὸς τιμὴ τοῦ θεοῦ τῶν εἰδωλολατρῶν Ἄρη.

Τότε ἡ Εὐφημία ἀποφάσισε μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανοὺς νὰ ἀπέχει ἀπὸ τὴ γιορτὴ τῶν εἰδωλολατρῶν καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ συνελήφθη καὶ φυλακίσθηκε. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς αἰχμαλωσίας της οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ προσπαθοῦσαν μὲ κάθε τρόπο νὰ πείσουν τὴν Ἁγία νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της καὶ νὰ ἀσπασθεῖ τὰ εἴδωλα. Ὅταν συνειδητοποίησαν πὼς ἡ Εὐφημία δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀλλάξει τὴν πίστη της μὲ τοὺς λόγους, τὴν βασάνισαν φριχτά. Ὅμως μὲ τὴ θεία χάρη, ἡ Ἁγία δὲν ἔπαθε τίποτα ἀπὸ τὰ βασανιστήρια. Τελικὰ οἱ δήμιοι, τὴν ἔριξαν σὲ ἄγρια θηρία καὶ ἡ Εὐφημία βρῆκε τὸ θάνατο ἀπὸ μία ἀρκούδα.

Ο ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚ...":

Η Ορθοδοξία δεν είναι δυνατόν να είναι μαζί με την Αίρεση. Η αλήθεια δεν είναι δυνατόν να είναι μαζί με το ψεύδος. Το καθαρό και ενάρετο δεν είναι δυνατόν να είναι μαζί με το βρώμικο και βορβορώδες. Το Πνεύμα Του Θεού δεν μπορεί να είναι ένα με το πνεύμα της πλάνης. Ορθόδοξοι και Αιρετικοί Οικουμενιστές και φιλοοικουμενιστές δεν μπορούν να είναι ένα και μαζί από την ώρα που αποδείχθηκε έμπρακτα και επίσημα η ύπαρξη της Αιρέσεως. Και όμως πολλοί αυτή την αφύσικη συνύπαρξη Ορθοδόξων και Αιρετικών Οικουμενιστών και φιλοοικουμενιστών την ονομάζουν Κανονική Τάξη και τον επιβαλλόμενο, από τα γεγονότα πλέον χωρισμό, Σχίσμα. Όσο σκέπτονται με αυτό τον τρόπο το μεγαλύτερο μέρος Της Εκκλησίας θα μένει Αιχμάλωτο στην Αίρεση και οι ίδιοι αιχμάλωτοι των Εχθρών Του Κυρίου.

π. Ιουστίνος, Ηγούμενος Ι.Μ.Φρέαρ του Ιακώβ : Αφού δεν υπάρχει Εκκλησιαστική ηγεσία στην Ελλάδα χρειάζεται ένας Πατακός να πει Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών!

Ολοι στη Λάρισα την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016 και ώρα 6.00 μ.μ. . Ομιλία του Γέροντα Σάββα Λαυρεώτου

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!!!

«Πάτερ μου, σε λίγο καιρό, όχι μακριά, σε πολύ λίγα χρόνια, θα υπάρξη μία εκκλησία σε όλον τον κόσμο… παπικοί, προτεστάντες, ορθόδοξοι, θα υπάρχει μία λέξη, αυτή που επικρατεί στις ημέρες μας, «ενότητα»· υπό το πρίσμα τῆς ενότητος. Από κάτω θα γίνει ένας ακταρμᾶς, δηλ. ο καθένας θα κρατάει την πίστη του, αλλά εδώ θα βλέπετε καρδινάλιο. Αυτός θα κρατάει την πίστη του, εγώ την πίστη μου, θα έχουμε όμως κοινό ποτήριο. Και θα μεταλαμβάνουμε και σείς τα κορόïδα θα μᾶς βλέπετε και δεν θα αντιδράτε. Ξέρετε γιατί δεν θα αντιδράτε; Γιατί θα σᾶς λένε «Κάντε υπακοή στην Εκκλησία». «Κάντε υπακοή», έτσι θα σᾶς λένε.»  

Διαβάζω από την επιστολή του Αγιορείτου Μοναχού Παϊσίου:

....Τότε φυσικά θα πρέπει να χωριστούμε απ’ αυτήν την «εκκλησία» που θα έχει γίνει αιρετική λόγω της ενώσεως με τους αιρετικούς, αλλ’ όμως, δεν οφείλουμε να δείξουμε από τώρα την αποστροφή μας σ’ αυτούς που οδηγούν φανερά την Εκκλησία μας σ’ αυτόν τον γκρεμό.....

σ.σ. Μη βιάζεσαι "γέροντα" Παϊσιε, έχουμε καιρό. Τα πρώτα 1000 χρόνια είναι λίγο δύσκολα, μετά θα φτιάξουν τα πράγματα. Άλλωστε τα αδελφάκια μας οι Παπικοί κάνουν υπομονή 1000 χρόνια τώρα και περιμένουν με την προσευχούλα να τους φέρει ο Κύριος Ορθόδοξους Πάπες. Είχαν διορατικό χάρισμα και γνώριζαν του Επιφάνιου το: "υπομονή άχρι καιρού"...

(η πρόταση του "μοναχού" Παϊσίου είναι απο εδώ: http://logia-tou-aera.blogspot.ca/2016/09/blog-post_16.html )

H σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Τι λόγο θα δώσουμε στον Θεό, αν αφήσουμε ανενόχλητους τους διαφθορείς της Δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας οικουμενιστάς, να ουνιτίζουν τα τέκνα της Ορθοδoξίας, «δι’ α Χριστός απέθανε»;

Η μεγάλη δυστυχία της εποχής μας δεν είναι ότι υπάρχουν οι τερμίτες οικουμενιστές, που καταστρέφουν την Εκκλησία, αλλά οι  «καλοί» χριστιανοί , που σιωπούν για το κακό που γίνεται στην Εκκλησία του Χριστού μας!

Μέγα πρόβλημα είναι η εξάπλωση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, της οποίας θιασώτες είναι πολλοί επίσκοποι, όπως π.χ. ο Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαίος, ο Αυστραλίας κ. Στυλιανός, ο Γερμανίας κ. Αυγουστίνος, ο Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο Καναδά κ. Σωτήριος κ.α. Όταν και οι πέτρες φωνάζουν εναντίον της μεγάλης αυτής προδοσίας της Ορθοδοξίας, η σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς για τον Κληρικό π. Ματθαίο Βουλκανέσκου

Εν Πειραιεῖ τῇ 15^ῃ Σεπτεμβρίου 2016

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Κατόπιν ἠθελημένης ἤ ἀθελήτου παρερμηνείας ἀνακοινώσεως τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μουντένιας καί Ντόμπροτζας τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας πού ἀφορᾶ στήν μή παροχή κανονικῆς ἀδείας στόν Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερο Ματθαῖο Βουλκανέσκου, Κληρικό τῆς καθ’ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως γιά τήν τέλεση ἱεροπραξιῶν στήν κανονική της δικαιοδοσία μέ τόν φαιδρό τίτλο: «Σέ ἀκοινωνησία Κληρικός τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς ἀπό τό Πατριαρχεῖο Ρουμανίας» διευκρινίζουμε ὅτι προδήλως συγχέεται ἡ κανονική ποινή τῆς ἀκοινωνησίας μέ τήν ἁπλή ἄρνηση τοῦ ἐπιχωρίου Ἐπισκόπου νά παράσχη τήν κανονική του ἄδεια γιά τήν ἱεροπαραξία ἑνός ξένου Κληρικοῦ στά ὅρια τῆς Κανονικῆς του δικαιοσδοσίας.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ  

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Κυριακή των Νεομαρτύρων [mp3 - 2016].

Η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Παν. Αθηνών

Το θέμα που μου ζητήθηκε να αναπτύξω είναι: «η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας». Είναι ένα θέμα πάρα πολύ πλούσιο σε προβληματισμούς που έχουν άμεση σχέση με την πραγματοποίηση της κατ’ εξοχήν αυτής πνευματικής λειτουργίας που λέγεται προσευχή.

Αν αναζητήσει κανείς ένα διάγραμμα αυτού του θέματος, θα δει ότι πραγματικά δεν μπορεί να ξέρη από που πρέπει ν’ αρχίσει και που πρέπει να τελειώσει. Κι αυτό γιατί, όπως καταλαβαίνουμε, η προσευχή δεν είναι μια διδακτική ενότητα, δεν είναι ένα μάθημα που μπορεί κανείς να διδάξει σε ορισμένη ώρα. Δεν είναι προσδιορισμένο θεωρητικά αυτό το βιωματικό πνευματικό γεγονός.

Όταν κανείς μιλά για την προσευχή, καταλαβαίνει ότι μιλάει για ένα μυστήριο. Γιατί, όπως ξέρουμε, η προσευχή είναι, στην απλούστερη διατύπωσή της, η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, ή τουλάχιστον μια βασική μορφή της σχέσεως του ανθρώπου με τον Θεό. Και ασφαλώς ό,τι προσεγγίζει τον Θεό δεν είναι εύκολο να μελετηθεί και να προσδιοριστεί. Γι’ αυτό ομολογώ, ότι κι εγώ δεν μπόρεσα πολύ εύκολα να καταλάβω τι θα έπρεπε να πω. Κατέληξα όμως στο συμπέρασμα, ότι μάλλον πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει ένα βασικό θέμα μέσα στο όλο πρόβλημα της δυνάμεως της προσευχής, που είναι οι όροι υπό τους οποίους η προσευχή αποβαίνει ένα δυναμικό στοιχείο της ζωής του ανθρώπου.

Η δολοφονική φρενίτιδα των Νεότουρκων στην Σμύρνη

Από τον Αγγελο Σκορδά

«Η φωτιά απλωνόταν παντού. Ντουμάνιασε ο ουρανός. Μαύρα σύγνεφα ανηφορίζανε και μπερδευότανε το 'να με τ' άλλο. Κόσμος, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο αρχίνησε να τρέχει απ' όλα τα στενοσόκακα και τους βερχανέδες και να ξεχύνεται στην παραλία σα μαύρο ποτάμι... Η μάζα πυκνώνει, δεν ξεχωρίζεις ανθρώπους, μα ένα μαύρο ποτάμι που κουνιέται πέρα δώθε απελπισμένα, δίχως να μπορεί να σταθεί ούτε να προχωρήσει. Μπρος θάλασσα, πίσω φωτιά και σφαγή! Ενας αχός κατρακυλάει από τα βάθη της πολιτείας και σπέρνει τον πανικό.
- Τούρκοι!
- Τσέτες!
- Μας σφάζουνε!
- Ελεος!
Η θάλασσα δεν είναι πια εμπόδιο. Χιλιάδες άνθρωποι πέφτουνε και πνίγονται. Τα κορμιά σκεπάζουνε τα νερά σα να 'ναι μώλος. Οι δρόμοι γεμίζουνε κι αδειάζουνε και ξαναγεμίζουνε. Νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά ποδοπατιούνται, στριμώχνονται, λιποθυμούνε, ξεψυχούνε. Τους τρελαίνουν οι χαντζάρες, οι ξιφολόγχες, οι σφαίρες των τσέτηδων!
- Βουρ κεραταλάρ! (Χτυπάτε τους τους κερατάδες!)

Οι παραπάνω γραμμές ανήκουν στο μνημειώδες έργο της Διδώς Σωτηρίου «Ματωμένα χώματα», το οποίο περιγράφει με τον πλέον ρεαλιστικό και ψύχραιμο τρόπο τη ζωή των Ελλήνων της Ιωνίας την ταραγμένη περίοδο από το 1914 έως και το αιματηρό τέλος, τον Σεπτέμβριο του 1922. Η άτακτη αναδίπλωση του εκστρατευτικού σώματος στο Αφιόν Καραχισάρ στα μέσα του Αυγούστου σηματοδοτεί την αρχή του τέλους για τον υπερχιλιόχρονο Ελληνισμό της Μικράς Ασίας.
Χωρίς προηγούμενο
Τις ημέρες που θα ακολουθήσουν τα παράλια θα γίνουν το θέατρο ενός εγκλήματος που όμοιό του δεν είχε καταγραφεί έως τότε στην παγκόσμια Ιστορία.

Στις 6 Σεπτεμβρίου (με το νέο ημερολόγιο) το τελευταίο ελληνικό στρατιωτικό τμήμα αποχωρεί από τη Σμύρνη, ακολουθούμενο από τις επίσημες Αρχές της πόλης πλην του εθνομάρτυρα μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, ο οποίος τέσσερις ημέρες αργότερα -και κατόπιν προσωπικής εντολής του στρατηγού Νουρεντίν Πασά- θα βρει φρικτό θάνατο από τον μαινόμενο όχλο των εισβολέων. Οι χριστιανικοί πληθυσμοί της πόλης στριμώχνονται όπως όπως στην προκυμαία του Κε. Χιλιάδες θα ακολουθήσουν τη μοίρα του λαοφιλούς ιερωμένου.
Στις 13 Σεπτεμβρίου ξεσπάει στην αρμενική συνοικία η μεγάλη φωτιά που θα τελειώσει αυτό που ξεκίνησαν οι χαντζάρες και τα βόλια των Τσέτηδων. Στους δρόμους της πόλης επικρατεί πανδαιμόνιο. Οσοι κατάφεραν να γλιτώσουν πηδούν στη θάλασσα και τουφεκίζονται από τους φρουρούς της προκυμαίας. Ναοί, σχολεία, σπίτια, λέσχες και καταστήματα γίνονται στάχτη. Προηγουμένως έχουν λεηλατηθεί ολοσχερώς. Μαζί με αυτά λεηλατήθηκαν και όσες ψυχές δεν είχαν την ευκαιρία να «αποδράσουν» πριν από την είσοδο των ατάκτων στην άλλοτε ακμάζουσα πολυεθνική πόλη-σύμβολο του Ελληνισμού. Συλλήψεις, εκτοπισμοί, βιασμοί, βασανιστήρια και εν ψυχρώ δολοφονίες ηλικιωμένων, γυναικών και βρεφών ολοκληρώνουν τη δαντική εικόνα των τελευταίων ωρών της αρχόντισσας Σμύρνης.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ... ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΤΩ... ΣΗΜΕΡΟΝ ΠΙΣΤΟΙ ΧΟΡΕΥΣΩΜΕΝ... ΣΗΜΕΡΟΝ ΝΑΟΣ Ο ΕΜΨΥΧΟΣ... -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Νικήτα μεγαλομάρτυρος, Φιλοθέου, Συμεών Θεσσαλονίκης.

Ἦταν ἀπὸ τὸ ἔθνος τῶν Γότθων, ποὺ εἶχαν ἐγκατασταθεῖ πέραν τοῦ Ἴστρου ποταμοῦ, στὰ χρόνια του Μ. Κωνσταντίνου. Ἀπὸ παιδὶ ὁ Νικήτας διδάχθηκε τὴν ἁγία πίστη ἀπὸ τὸ Γότθο ἐπίσκοπο Θεόφιλο, ὁ ὁποῖος συχνὰ ὑπενθύμιζε στὸ Νικήτα τὰ λόγια του Ἀπ. Παύλου: ‘Μένε ἐν οἲς ἔμαθες... ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενα σὲ σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Δηλαδή, μένε ἀκλόνητος σ’ ἐκεῖνα ποὺ ἔμαθες. Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ γνωρίζεις τὶς Ἅγιες Γραφές, ποὺ μποροῦν νὰ σοῦ μεταδώσουν τὴν ἀληθινὴ σοφία, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ σωτηρία διὰ μέσου τῆς πίστεως στὸν Ἰησοῦ Χριστό. Καὶ ἔτσι ἔγινε. Ὅταν ὁ ἡγεμόνας Ἀθανάριχος συνέλαβε τὸ Νικήτα καὶ τὸν ἀπείλησε γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό, αὐτὸς ἔμεινε ἀμετακίνητος σ’ αὐτὰ ποὺ ἔμαθε ἀπὸ παιδί. Ὁμολόγησε μὲ θάρρος τὸν Χριστὸ μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα, ὁ ὁποῖος ὅταν τὸν ἄκουσε ἐξαγριώθηκε πολύ. Διέταξε ἀμέσως καὶ τοῦ ἔσπασαν τὰ κόκαλα μὲ τὸν πιὸ φρικτὸ τρόπο Ἄλλα τὸ μίσος τῶν Βαρβάρων ἦταν τόσο, ὥστε μετὰ τὸν ἔριξαν στὴ φωτιά, ὅπου βρῆκε τὸ θάνατο. Ἡ φωτιά, ὅμως, μὲ τὴ θεία θέληση σεβάστηκε τὸ λείψανό του. Τὸ πῆρε κάποιος εὐσεβὴς χριστιανὸς καὶ τὸ διαφύλαξε σὲ θήκη.

Το τραγούδι του Καραϊσκάκη

Τα ανωτέρω δεν δύνανται να διατηρηθούν, εκτός, εάν εγένετο προδοσία της ορθοδόξου ομολογίας.

Κάποιοι ηγούμενοι επί αγίου Θεόδωρου του Στουδίτου, δεν είχαν μεν προσχωρήσει στην αίρεση, αλλά, ενώ παρέμεναν στα Μοναστήρια τους, όμως μνημόνευαν τους αιρετικούς! Παρά ταύτα ενόμιζον, ότι πράττουν έργον θεάρεστον και διακριτικόν! Προς αυτούς έγραψε ο Όσιος Πατήρ:
«Και τώρα δέξαι μου, τιμιώτατε πάτερ, ομιλούντα πιο ελεύθερα.
Δέν τυγχάνει εκτός ευθύνης, το να συλληφθής, δηλαδή από ανθρώπους τού βασιλέως και να παραμείνης παρά ταύτα ελεύθερος...
Εάν η οσιότης σου ουδέν έπαθε εκ των ανωτέρω (των βασάνων δηλαδή που υπεβάλοντο οι πιστοί), μετά τήν σύλληψιν, συγχώρα με, αλλά επλανήθης αδελφέ.
Και μή μου δικαιολογήσαι, πως διατηρείς ασφαλείς τας εκκλησίας και τάς άγιογραφίας των ναών, ως καί τό μνημόσυνον του πατριάρχου.
Τα παρόμοια και άλλοι πεπτωκότες φλυαρούσιν.
Τα ανωτέρω δεν δύνανται να διατηρηθούν, εκτός, εάν εγένετο προδοσία της ορθοδόξου ομολογίας.
Διότι σε παρακαλώ, ποια η ωφέλεια, όταν εμείς που λεγόμεθα και είμεθα ναός του Θεού, έχουμε καταστραφή (δια της μη ομολογίας), με το να περιποιούμεθα άψυχους ναούς;...
Αλλοίμονον, άλλοι να αποθνήσκουν, άλλοι να εξωρίζονται, άλλοι να μαστιγώνονται, άλλοι να φυλακίζωνται, άλλους να φιλοξενούν τα όρη, αι ερημίαι, οι βράχοι και τα σπήλαια, και εμείς διαμένοντες στα σπίτια μας να νομίζωμεν, ότι θα παραμείνωμεν αβλαβείς.
Ουδόλως...».
Ταύτα είπα από αγάπη προς σε και ως υπενθύμισιν, ότι οι τα τοιαύτα πράττοντες είναι άξιοι τιμωρίας...».

Κάποιοι αδελφοί επισκέφθηκαν τον αββά Φίλικα, έχοντας μαζί τους ανθρώπους κοσμικούς

τον παρακάλεσαν να τους πει ένα λόγο, αλλά ο Γέροντας σιωπούσε.
Καθώς όμως τον παρακαλούσαν πολλή ώρα, τους είπε: “Θέλετε ν΄ ακούσετε κάποιο λόγο; ”
Του λένε: “Ναι, αββά”, και ο Γέροντας τους είπε: “Τώρα πια δεν υπάρχει λόγος.
Άλλοτε, όταν ρωτούσαν τους Γέροντες οι αδελφοί και έκαμναν όσα τους έλεγαν, ο Θεός τους φώτιζε πώς να μιλήσουν.
Τώρα όμως, επειδή ρωτούν βέβαια, αλλά δεν τηρούν αυτά που ακούν, ο Θεός πήρε από τους Γέροντες τη χάρη κι έτσι δεν βρίσκουν τι να πουν, γιατί ακριβώς δεν υπάρχει αυτός που θα τα εφαρμόσει”.
Όταν τα άκουσαν αυτά οι αδελφοί στέναξαν και είπαν: “Αββά, προσευχήσου για μας”.

Στο φως η πιο «ωραία» εκκλησία της Παναγίας στη Μικρά Ασία

Η πιο «ωραία» εκκλησία της Μικράς Ασίας όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι ίδιοι οι Τούρκοι που επί χρόνια μετά την μικρασιάτικη καταστροφή ήταν χαμένη και λησμονημένη στα ερείπια της, «αναδύθηκε» ξανά στην επιφάνεια της επικαιρότητας και μάλιστα με τον ένα εντυπωσιακό τίτλο που της έδωσαν χαρακτηρίζοντας την σαν την ωραιότερη εκκλησία της Μικράς Ασίας, «En güzel kilise».
Πρόκειται για την εκκλησία της Παναγίας στην χερσόνησο της Κυζίκου στην Zeytinliada, στην πόλη Αρτάκη, (Erdek).

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου -- Η θεολογία του Σταυρού

 θέμα: 19ον μέρος 1ον

                                Ομιλία του Γέροντος

Αθανασίου Μυτιληναίου

Κυριακή 18-3-1979

 θέμα: 19^ον  μέρος 1ον

Η θεολογία του Σταυρού

ΑΚΡΙΒΗΣ ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ

κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΚΑΡΑΜ..............

     Θα παρακαλέσω πολύ στο σημερινό μας θέμα, αν και πάντα ξέρω ότι σας κουράζω λίγο, βαθαίνοντας στον Κύριον, του προσώπου του Ιησού Χριστού, θα παρακαλέσω σήμερα λίγο υπομονή, γιατί πιθανώς να σας κουράσω. Αλλά, κάποτε τα πράγματα έρχονται έτσι που… πρέπει να κουραστούμε. Μην περιμένομε, δηλαδή, πάντοτε ο λόγος του Θεού να είναι εύκολος, εύληπτος και ευχάριστος. Κάποτε πρέπει να καταβάλωμε προσπάθεια να τον καταλάβωμε. Δεν σας κρύβω, αγαπητοί μου, ότι για να καταλάβω κάποτε κάτι, κι αυτό είναι πολύ συχνά, διαβάζω και ξαναδιαβάζω, εύχομαι και προσεύχομαι και ξαναδιαβάζω και επανέρχομαι και επανέρχομαι και επανέρχομαι για πολύ καιρό για να καταλάβω κάτι. Λοιπόν, όπως βλέπετε, ο λόγος του θεού θέλει να βιάζεται και βιαζόμενος να κατακτάται. Γι’ αυτό δεν θα διαμαρτυρηθείτε αν σήμερα ο λόγος του Θεού θα είναι λίγο βαθύτερος και λίγο δυσκολότερος.

     Ο σταυρικός θάνατος του Χριστού είναι ένα μυστήριον. Έχει όχι μόνον ένα ηθικό, αλλά και ένα μυστηριακό και λειτουργικό νόημα. Είναι το Πάσχα της Καινής Διαθήκης, που η μυστηριακή σημασία αποκαλύπτεται εις αυτόν τον Μυστικόν Δείπνον, για τον οποίον σε παρελθόντα θέματα, περυσινά είχαμε ομιλήσει. Φαίνεται ίσως παράξενο ότι η Ευχαριστία, δηλαδή το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που έλαβε χώρα για πρώτη φορά εις τον Μυστικόν Δείπνον, προηγείται του Γολγοθά. Διότι εκεί, στο υπερώον, ο Ιησούς είπε εις τους μαθητάς του «λάβετε, φάγετε, τοῦ ἐστί το  σῶμα μου. Πίετε (ἐε τοῦ ποτηρίου) πάντες τοῦτο ἐστί τό αἷμα μου».  

«ΣΑΘΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ»

Τὸ κακὸ μὲ τοὺς οἰκουμενιστὲς ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες παράγινε. Καὶ ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες τῶν εὐσεβῶν δὲν ἱδρώνουν τὰ αὐτιά τους. Ὅλο τὸν ἱδρῶτα τους ἔχυσαν κατὰ τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ἀγωνία τους ν΄ ἀναρριχηθοῦν στοὺς ὑψηλοὺς ἐκκλησιαστικοὺς θρόνους. Καὶ γιὰ ἄλλη περίπτωση δὲν ἄφησαν οὔτε μιὰ σταγόνα ἱδρῶτος. Γι’ αὐτὸ οἱ εὐσεβεῖς ζητοῦν νὰ γίνη κατὰ τῶν οἰκουμενιστῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν κάτι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες. Καὶ ἰσχυρότερο ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες εἶνε τὸ νὰ παύσουν κληρικοὶ τὸ μνημόσυνο προϊσταμένων, ἰδίως δὲ τοῦ  ἀρχιοικουμενιστοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου.  Ἡ παῦσι τοῦ μνημοσύνου θὰ στοιχίση στοὺς ἐνόχους. Καὶ ἴσως σκεφθοῦν τὶς εὐθῦνες καὶ τὴν ἐνοχή τους, καὶ ἀλλάξουν μυαλὸ καὶ τακτική. Ἀλλ' ἐκτὸς τῆς Ἱ. Μονῆς Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ καὶ ἑνὸς ἢ δύο ἀκόμη κληρικῶν, θὰ εὑρεθοῦν ἄλλοι ἥρωες κληρικοί, γιὰ νὰ παύσουν καὶ αὐτοὶ τὸ μνημόσυνο ἐνόχων στὸ ὕψιστο ζήτημα τῆς Πίστεως;  Ἡ παῦσι τοῦμνημοσύνου δὲν στοιχίζει μόνο στοὺς ἐνόχους· στοιχίζει καὶ σ’ αὐτοὺς ποὺ παύουν τὸ μνημόσυνο, στοιχίζει ἀπηνεῖς διωγμούς.

Γι’ αὐτὸ καὶ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι προηγουμένως ἦταν ὑπὲρ τῆς παύσεως τοῦ μνημοσύνου, τώρα, κατόπιν, ὅπως φαίνεται, καταθλιπτικῶν πιέσεων, καὶ ὑπολογισμοῦ συνεπειῶν, κόστους δηλαδὴ σ’ αὐτούς, λέγουν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παυθῆ τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου καὶ ἄλλων. Καὶ γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν παλινῳδία τους φέρουν δύο ἐπιχειρήματα.

Δὲν πρέπει, λέγουν, νὰ γίνη παῦσι τοῦ μνημοσύνου χάριν τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας, καὶ γιὰ νὰ μὴ καθαιρεθοῦν οἱ παύοντες τὸ μνημόσυνο καὶ βρεθοῦν ἐκτὸς Ἐκκλησίας.

Σαθρὰ τὰ ἐπιχειρήματα καὶ ἀντίθετα πρὸς τοὺς Ι. Κανόνες, τὸν ΛΑ΄ Ἀποστολικὸ καὶ τὸν ΙΕ' τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων δύναται κληρικὸς νὰ παύση τὸ μνημόσυνο προϊσταμένου γιὰ θέμα πίστεως καὶ δικαιοσύνης.

Κατὰ τὸν ΙΕ' Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου οἱ παύοντες τὸ μνημόσυνο δὲν προσβάλλουν τὴν Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλ' ἐνεργοῦν ὑπὲρ τῆς ἑνότητας· δὲν δημιουργοῦν σχίσμα, ἀλλ' ἐνεργοῦν κατὰ τοῦ σχίσματος. Ἐπὶ λεξει ὁ Κανὼν λέγει: «Οὐκ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωση τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμαν ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν Ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν  ρύσασθαι».

Ἐπίσης ὁ Κανὼν γι' αὐτοὺς τοὺς κληρικοὺς λέγει, ὅτι, ὄχι μόνο δὲν ὑπόκεινται σὲ ἐπιτίμιο, ἄλλα καὶ εἶνε ἄξιοι τιμῆς. Καὶ συνεπῶς, ἂν ἀδίκως καθαιρεθοῦν, δὲν εἶνε ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἀλλ' ἀξιώτερα μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Καθαιρέθηκαν ἀδίκως καὶ μεγάλοι Πατέρες καὶ εἶνε οἱ ἀκαθαίρετοι πύργοι τῆς ἐκκλησίας

Ἂς παυθῆ λοιπὸν τὸ μνημόσυνο τῶν προδοτῶν τῆς Πίστεως, μήπως μετανοήσουν καὶ σωθοῦν. Αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν  Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτούς.