Τελικά δεν θα πάει άδικα το αίμα τους -- Ο μοναδικός λόγος της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο είναι ο έλεγχος της ρωσικής παρουσίας

Αδέρφια, σας έχω νέα. Η συγκυβέρνηση κουτοπόνηρων χαζοδιεθνιστών και του ψευτοδεξιού καψιμιτζή των hot spots κάνει την πετυχεσιά της εμπλοκής του ΝΑΤΟ όλο και καλύτερη. Εδώ και πέντε μέρες άρχισαν λοιπόν τις περιπολίες τα νατοϊκά πλοία, των μεμέτηδων συμπεριλαμβανομένων. Και πού περιπολούν, τάχα για να ελέγξουν τις «ροές»; Περιπολούν ΔΥΤΙΚΑ των ανατολικών νησιών μας στο Αιγαίο! Παρακαλείται δε ο ακομβίωτος στρατάρχης, που έκοψε τα πλεύσιμα των ναυταίων και ετοιμάζεται να κόψει και όλα τα οδοιπορικά όλων των Ενόπλων Δυνάμεων (γράψτε το), να μην αποπειραθεί διάψευση. Η πληροφορία είναι «από το στόμα του αλόγου», που λένε οι Γιάνκηδες φίλοι μας, είναι διασταυρωμένη, αυθεντική και όχι ντεμέκ, σαν τις ψεκασμένες υποσχέσεις για φρένα σε τρενάκια και λοιπά πολιτικά παίγνια, που κανονικά παίζονται σε ανάποδο χαρτόκουτο στην Πειραιώς με τσιλιαδόρους και υπό τον φόβο των πολιτσμάνων:

Λοιπόν, τα νατοϊκά πλοία δεν περιπολούν ανατολικά των νησιών μας που υφίστανται την αθρόα καθημερινή εισβολή. Τουτέστιν δεν παρεμβάλλονται ανάμεσα στις ανατολικές ακτές των ακριτικών νησιών μας και των τουρκικών παραλίων.
Προφανώς είναι θέμα ατλαντικού τακτ. Δεν θέλουν να παρεμβληθούν στις πορείες των εκατοντάδων σκαφών, με τα οποία ο αρχιδουλέμπορος Ερντογάν μάς στέλνει τους πρόσφυγες, που δημιούργησε ως διεθνής τρομοκράτης, και τους λαθρομετανάστες που προσελκύει στη χώρα του μη απαιτώντας βίζα. Τα νατοϊκά σκάφη κόβουν απλώς βόλτες στη μέση του Αιγαίου αποφεύγοντας να στενοχωρήσουν τις μπίζνες trafficking του πολυχρονεμένου μας πατισάχ.

Δεν ξέρω αν συνειδητοποιείτε τι μόλις διαβάσατε.

ΚΑΛΕΣΜΑ: ΟΧΙ στην ισλαμοποίηση της Ελλάδος και της μετατροπής της Πατρίδος μας σε απέραντο Hot Spot. Συγκέντρωση και πορεία 24/3/2016.

Πέμπτη απόγευμα στις 24 Μαρτίου στην Θεσσαλονίκη,

ώρα 18:00 το απόγευμα !

Εθνική Αντεπίθεση ΕΝΑΝΤΙΑ στην ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ της Ελλάδος και της μετατροπής της Πατρίδος μας σε απέραντο Hot Spot.

Συγκέντρωση και πορεία προς το τούρκικο προξενείο.

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός 2

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

Των εν Χερσώνι επισκοπησάντων ιερομαρτύρων Βασιλέως, Εφραίμ, Ευγενίου, Καπίτωνος, Αιθερίου, Αγαθοδώρου και Ελπιδίου, Νέστορως και Αρκαδίου επισκ. Τριμυθούντος, Λαυρεντίου οσίου του εκ Μεγάρων.

Ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.) ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Ἕρμων (300 – 314 μ.Χ.) ἀπέστειλε στὴ Σκυθία τὸν Ἐπίσκοπο Ἅγιο Ἐφραὶμ καὶ στὴ Χερσώνα τὸν Ἐπίσκοπο Ἅγιο Βασιλέα, μὲ σκοπὸ τὴν διάδοση τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὁ Ἅγιος Βασιλέας ἐπειδὴ κήρυττε τὸν Χριστό, ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες.

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΜΕ ΜΑΝΔΥΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΤΗΤΟΣ -- Ο ξεκάθαρος πλέον αντιεκκλησιαστικός αυταρχισμός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ.!"

Ο αντιεκκλησιαστικός ρατσισμός των εκκλησιαστικών μας ανδρών

"Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. εκδηλώνει πλέον ξεκάθαρα τον αντιεκκλησιαστικό αυταρχισμό της και την απέχθειά της προς την ελληνορθόδοξη ταυτότητα του λαού μας. Τα πρόσφατα γεγονότα είναι ενδεικτικά. Με εντολή του υπουργού Παιδείας απαγορεύεται στους μητροπολίτες να πραγματοποιούν ομιλίες σε σχολικές τάξεις, έστω και αν η πρόσκληση προέρχεται από τους ίδιους τους μαθητές. Το γεγονός αυτό ο μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος χαρακτήρισε «αντιεκκλησιστικό ρατσισμό»". (Κων. Χολέβας)

κχ
Ο κύριος Χολέβας, μάλλον, κλείνει τα μάτια του σε ό,τι συμβαίνει και θα ήταν προτιμότερο να τα ανοίξει. Δεν βλέπει τί ετοιμάζεται στην "αγία" και μεγάλη πανορθόδοξη σύνοδο; Γράφει για «αντιεκκλησιστικό ρατσισμό» και κατηγορεί την συγκυβέρνηση "Συριζανέλ", αλλά, νομίζω, για αντιεκκλησιαστικό ρατσισμό θα έπρεπε να κατηγορήσει την Ιεραρχία της Διοικούσας Εκκλησίας. Η οποία, αντί να παίρνει μαθήματα - σημ. έχει πάρει πολλά - από την εκάστοτε κυβέρνηση (του ανήκομεν στη Δύση), έπρεπε να δίνει αυτή μαθήματα δικαιοσύνης και αληθείας. Όχι μόνον εδώ και αλλά και στους φερόμενους συμμάχους, φίλους και εταίρους.

Δεν κάνει όμως τίποτα από αυτά. Έχει συμμαχήσει πλήρως, έχει υποταχθεί στην παπική ή στην αγγλικανική διπλωματία και με αυτά της τα "καμώματα", να θέλει με τα δυο της πόδια να ταξιδέψει πατώντας σε δυο βάρκες, βουλιάζει. Και μάλιστα μέσα στο λιμάνι, στην ίδια της την πατρίδα, μέσα στο χώρο της Εκκλησίας !

Το ίδιο σκηνικό στήθηκε στο παρελθόν με τον αποκληθέντα "εθνάρχη", τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος έπαιζε διπλό ρόλο : Ό, τι μάθαινε από τους Άγγλους, το πρόδιδε στους Γάλλους, και ό,τι μάθαινε από τους Γάλλους, το παρέδιδε στους Άγγλους.

Από τότε, με ένα μικρό (μετεμφυλιακό) διάλειμμα λόγω ανατολικού και δυτικού μπλόκ ή συνασπισμού (σύμφωνίες Γιάλτα με ΝΑΤΟ και σύμφωνο Βαρσοβίας), ησυχάσαμε για λίγο. Τώρα ξαναγυρίσαμε εκεί, όπου άρχισε το έργο - εννοώ, όταν ξεκίνησε η Κοινωνία των Εθνών - να παίζεται και όπως συνηθίζαμε να λέμε, "εδώ ήρθαμε, πάμε να φύγουμε". Για τον απληροφόρητο σε εισαγωγικά θεατή, το έργο έχει πρωτόγνωρες (σημ. προσφιλής λέξη επί πασοκρατίας) σκηνές βίας. Άλλωστε, το βλέπει καθημερινά στους τοίχους των σπιτιών της Αθήνας, το έζησε με τις απεργίες των εργαζόμενων στην αποκομιδή των σκουπιδιών, με τον εμπρησμό των Αθηνών το 2008, σήμερα το ζει με τις κοσμοβριθείς πλατείες των λαθραίων προσφύγων. Οι λεγόμενες "ασύμμετρες απειλές" γίνονται τώρα συμμετρικές. Ας είναι προετοιμασμένος γι΄ αυτό που θα δει.

Και για να τελειώνουμε, "τώρα που πλησιάζει η 25η Μαρτίου", είναι αργά "να δώσουμε απάντηση στις αντιεκκλησιαστικές και ανιστόρητες απόψεις των κυβερνώντων, μιλώντας στα παιδιά μας για τους νεομάρτυρες και τους εθνομάρτυρες"! (Σημ. τα εντός εισαγωγικών του κ. Χολέβα). Εδώ και 40 χρόνια διακηρύξαμε το ανήκομεν στη Δύση και κάναμε όλα όσα έπρεπε να γίνουν από την πλευρά της Παιδείας και της Εκκλησίας. Να τα αναφέρω ένα προς ένα, δεν έχει νόημα.

ΜΕ ΜΑΝΔΥΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΤΗΤΟΣ -- Ο ξεκάθαρος πλέον αντιεκκλησιαστικός αυταρχισμός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ.!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. εκδηλώνει πλέον ξεκάθαρα τον αντιεκκλησιαστικό αυταρχισμό της και την απέχθειά της προς την ελληνορθόδοξη ταυτότητα του λαού μας. Τα πρόσφατα γεγονότα είναι ενδεικτικά.
Με εντολή του υπουργού Παιδείας απαγορεύεται στους μητροπολίτες να πραγματοποιούν ομιλίες σε σχολικές τάξεις, έστω και αν η πρόσκληση προέρχεται από τους ίδιους τους μαθητές. Το γεγονός αυτό ο μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος χαρακτήρισε «αντιεκκλησιστικό ρατσισμό».

Το υπουργείο Παιδείας προωθεί την αντικατάσταση των ορθοδόξων Θρησκευτικών με ένα πολυθρησκειακό συνονθύλευμα, το οποίο υποβαθμίζει την Ορθοδοξία και παραβιάζει το Σύνταγμα και τις δικαστικές αποφάσεις.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλει νομοθετικά την υποχρέωση των ορθόδοξων κληρικών να τελούν χριστιανική κηδεία σε ανθρώπους που επέλεξαν την αποτέφρωση. Οι κυβερνώντες, υπό τον μανδύα του προοδευτισμού, θέλουν να αναγκάσουν τους θρησκευτικούς λειτουργούς να παραβούν τους ιερούς κανόνες της Εκκλησίας και να πράξουν αντίθετα προς τη συνείδησή τους. Οποιος επιθυμεί να αποτεφρωθεί είναι δική του η επιλογή, αλλά τίθεται αυτομάτως εκτός Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Πρωτοπρ. Βασίλειος Βολουδάκης : Η Παράταξη των «Ανθενωτικών» φαίνεται κατακερματισμένη και αλληλοεξοντουμένη, λόγω μικροτήτων…

Η Παράταξη των «Ανθενωτικών» φαίνεται κατακερματισμένη και αλληλοεξοντουμένη, λόγω μικροτήτων που έχουν αναγορευθεί σε μείζονα πνευματικά και σωτηριολογικά θέματα. Πολλές φορές έχει κανείς την εντύπωση ότι ο αντιοικουμενιστικός αγώνας στις μέρες μας δεν γίνεται για να επικρατήση το Πνεύμα των Αγίων Πατέρων μας στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά με σκοπό να επιτευχθούν οι κατάλληλοι συσχετισμοί που θα καθορίσουν το ποια θρησκευτική Ομάδα θα επιβάλλη τη δική της θεολογική ορατότητα στο σύνολο των Ορθοδόξων, στηριζομένη στον αριθμό των Θρησκευτικών Σωματείων και Συλλόγων που την ακολουθούν.

Καλώς έγραψε ο Πλάτων "η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως"

π. Νικόλαος Μανώλης:

Ἔχει ἀλλάξει ἡ Ἐκκλησία μας, ἀλήθεια σᾶς τὸ λέγω, τὸ βλέπετε στὴν καθημερινότητά μας διαμορφώνεται τὸ κλίμα. Θὰ ἀκούσουμε σὲ λίγο τὸ Γέροντά μου ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος νὰ μᾶς λέγει ὅτι ἡ Ἕνωση ἔχει γίνει...

Τοῦ Θεολόγου Δημητρίου Ἰ. Κάτσουρα:

Εἶναι ποτέ δυνατόν Ὀρθόδοξος Χριστιανός, εἴτε λαϊκός, εἴτε μοναχός, εἴτε Κληρικός νά ἀποδεχθῆ καί ἀναγνωρίση ὡς συνέχεια τῶν Ἁγίων Συνόδων τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὡς φωνή τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Σύνοδο ἀποτελουμένη ἀπό δεδηλωμένους Οἰκουμενιστάς, δηλαδή αἱρετικούς, φιλοπαπιστάς, συγκρητιστές, κοινωνικούς πρός κατεγνωσμένες ἀρχαῖες  αἱρέσεις, ὅπως ὁ Μονοφυσιτισμός, διώκτας ὀρθοδόξων ἀγωνιστῶν ὑπέρ τῆς εὐσεβείας, καινοτόμους, ὑποστηρικτές τῆς Βαπτισματικῆς, συναφειακῆς καί μεταπατερικῆς Θεολογίας, καταφρονητές τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί ἀρνητές τῶν ἱερῶν παραδόσεων;

Το όραμα του ησυχαστού

Η νοερά προσευχή, η ευχή του Ιησού, είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». Ο συγγραφέας του, ο ανώνυμος ησυχαστής, ο αυτοαποκαλούμενος «Απελπισμένος», αποκαλύπτει τα βιώματά του και προσφέρει την πείρα του στον αναγνώστη, σαν οδηγό για την κατάκτηση της νοεράς προσευχής. 
Αυτός ο πρακτικός δάσκαλος παρουσιάζει με φυσικότητα και ιδιαίτερη γλυκύτητα τις εμφανίσεις και συνομιλίες του με τον Κύριο, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους αγίους Αγγέλους, προβάλλοντας συχνά από μετριοφροσύνη άλλο πρόσωπο στη δική του θέση. Τέτοιο είναι και το όραμα που ακολουθεί: 
«Κάποιος μοναχός, διηγείται ο ησυχαστής, ήρθε σε έκσταση την ώρα που προσευχόταν και είδε πλήθος δαιμόνων, σαν την άμμο της θάλασσας. Έμοιαζαν με στρατιώτες και ορμούσαν εναντίον του με πολλή μανία για να τον εξοντώσουν. 
Φοβισμένος εκείνος έτρεξε να καταφύγει στην εκκλησία. Μπαίνοντας μέσα βλέπει τον Κύριο και τη Θεοτόκο στις εικόνες τους σαν ζωντανούς και με βασιλική δόξα. 
Το πρόσωπο του Κυρίου είχε μία ανέκφραστη ωραιότητα και άστραφτε πιο δυνατά από τον ήλιο. Για αυτό ο αδελφός δεν μπόρεσε να ξανακοιτάξει. Προσκύνησε όμως και ασπάστηκε με φόβο και χαρά τη δεξιά Του. 
Κατόπιν πλησίασε στην εικόνα της Παναγίας. Προσκύνησε, ασπάστηκε το παρθενικό της χέρι και τόλμησε να Την κοιτάξει στο πρόσωπο. 
Στην αγία Της αγκάλη είδε καθισμένο το Θείο Βρέφος σαν σε θρόνο χερουβικό. Κι ήταν τόσο ταιριαστό το θεϊκό αυτό σύμπλεγμα, όσο και η ομορφιά και η ευωδία σε ένα τριαντάφυλλο. 
Η Θεοτόκος κοίταζε τον αδελφό με τόση πραότητα, ώστε εκείνος πήρε το θάρρος και Την ρώτησε: 
- Παναγία μου! Γλυκειά μου Παναγία, και μητέρα του Ιησού μου! Πώς θα γλυτώσω από τους δαίμονες που με κυνηγούν; 
Και η Κυρία Θεοτόκος, η σωτηρία των «επʼ Αυτή πεποιθότων», αποκρίθηκε: 
- Με το όνομα του Υιού μου και με το όνομα το δικό μου θα νικάς και θα εξολοθρεύεις τους δαίμονες. 
Ο μοναχός έκανε βαθειά υπόκλιση, βγήκε από την εκκλησία και φώναξε μέσα από την καρδιά του. 
- Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με! Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία! 
Αμέσως οι ανίσχυροι δαίμονες εξαφανίστηκαν από μπροστά του».

Οι Οικουμενιστές του σβηστού Φαναρίου θα έχασαν τον ύπνο τους από την απάντηση της Σερβικής Εκκλησίας

Προκαλεί όμως ανησυχίαν εις την καθ’ ημάς Τοπικήν Εκκλησίαν το γεγονός ότι ενώ η Σύνοδος συνέρχεται λίαν προσεχώς, τα προγραμματισθέντα θέματα της Συνόδου δεν απαντούν εις ουσιαστικά ζητήματα, με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπος η σημερινή Ορθόδοξος Εκκλησία. Ως γνωστόν, αι Οικουμενικαί Σύνοδοι και άπασαι αι της αυτής σπουδαιότητος Σύνοδοι εν τη ιστορία της Εκκλησίας αντιμετώπιζαν εν πρώτοις τα εμφανισθέντα δογματικά ζητήματα και ακολούθως, εν συσχετισμώ προς αυτά, και τα ζητήματα διοργανώσεως και κανονικής ευταξίας εν τη Εκκλησία.

Αδιαμφισβητήτως το κεντρικόν δογματικόν ζήτημα από του Μεγάλου Σχίσματος (1054 μΧ) και εντεύθεν, μετά την εμφάνισιν της Διαμαρτυρήσεως (από του 16^ου αι.) έως και της σήμερον, είναι το εκκλησιολογικό ζήτημα: το περί Εκκλησίας ερώτημα.

Συνεπώς το προβλεπόμενον θέμα της Συνόδου, προερχόμενον από τον συγκερασμόν δύο πρώην θεμάτων (περί Οικουμενισμού και περί του Διαλόγου μετά των άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών) υπό τον τίτλον Η σχέσις της Ορθοδόξου Εκκλησίας μετά του λοιπού Χριστιανικού κόσμου, αναποφεύκτως απαιτεί προκαθορισμόν τινά της διδασκαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής, εν η πιστεύομεν, εν τω Συμβόλω της Πίστεως ομολογούντες, ότι αύτη εστίν η Ορθόδοξος Εκκλησία - η Εκκλησία του Συμβόλου. Μόνον υπό το φως τοιαύτης προκαθορισμένης αυτογνωσίας της Εκκλησίας δύναται το προβλεπόμενον θέμα, ήτοι «Η σχέσις της Ορθοδόξου Εκκλησίας μετά του λοιπού Χριστιανικού κόσμου», να εύρη την πραγματικήν αυτού θέσιν. Τούτο ακριβώς το ουσιώδες δογματικο-εκκλησιολογικό ζήτημα έχουσα υπ’  όψιν η καθ’ ημάς Τοπική Εκκλησία προέτεινε διά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με απόφασιν της Συνάξεως αυτής (υπ’ αριθμ. 771/зап. 160 της 26^ης Μαΐου 2011), επικύρωσιν τινά της οικουμενικής σπουδαιότητος της Συνόδου του Φωτίου (879/890), ειδικώς δε της διδασκαλίας αυτής περί του Filioque, το οποίο και ήτο ο κύριος λόγος διά τον χωρισμόν της Εκκλησίας της Ρώμης από το πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Διά τον αυτόν λόγον, η ημετέρα Σύναξις προέτεινε, και πάλιν προτείνει, διά την Αγίαν και Μεγάλην Σύνοδον, την επικύρωσιν υπό της Μεγάλης Συνόδου των Ησυχαστικών Συνόδων του 14^ου αι., και την αποδοχήν της διδασκαλίας των εξ ολοκλήρου ορθοδόξου περί της θείας Ουσίας και των αιωνίων Θείων Ενεργειών ως μίαν ουσιώδη διαφοράν εν σχέσει με την Ρωμαιοκαθολικήν διδασκαλίας  περί της Θείας Χάριτος,  τουτ’  έστιν εν γένει περί της σχέσως του Θεού προς την κτίσιν Αυτού, διδασκαλίαν από της οποίας οργανικώς συνάγεται η ρωμαιοκαθολική κατανόησις του Filioque, καθώς και η υπερτροφία, η ρωμαϊκή κατανόησις της θέσεως του Πρώτου εις την Εκκλησίαν (πρωτείον) - αφ’ ης η απουσία του Αγίου Πνεύματος ανταλλάσσεται από το αλάθητον ανθρώπου τινός.

Θεωρούμεν επίσης ως ουσιώδες η Μεγάλη Σύνοδος να επικυρώση τας αποφάσεις της Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως (1282-84), διά της οποίας η ένωσις της Λυώνος ηκυρώθη, και της Μεγάλης Συνόδου (1484) διά της οποίας αι αποφάσεις της Συνόδου της Φλωρεντίας ηκυρώθησαν. Εις τα πλαίσια αυτά θα ήτο εξαιρετικής σημασίας να ορισθή η θέσις της Εκκλησίας επί του (Πετρείου) Πρωτείου, και επί της σφαλεράς διδασκαλίας των Συνόδων Λυώνος, Φλωρεντίας, και Βατικανής Ι και ΙΙ, επί του θέματος αυτού, καθώς επίσης και η θέσις του Πρώτου εις την Εκκλησίαν.

"http://aktines.blogspot.ca/"

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΓΕΡΟΝΤΑΔΕΣ -- του αδελφού μας Αθανασίου Σακαρέλλου

μέρος Γ' 

4. Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης 

α. Τον μακαριστό π. Ιωάννη Ρωμανίδη γνώρισα το 1972. Είχα διαβάσει προηγουμένως, το βιβλίο του «Προπατορικό αμάρτημα». Δεν ξέρω, αν τότε είχα καταλάβει πολλά πράγματα. Μάλλον, όχι! 
Η γνωριμία μου μαζί του ήταν για μένα μεγάλη ευλογία του Θεού, γιατί έγινε αιτία να γνωρίσω την Πατερική Θεολογία. Συνδέθηκα μαζί του. Πολλές μέρες κάθε βδομάδα, για πολλές ώρες, είμασταν μαζί, συζητώντας θεολογικά. Τότε άρχισα να καταλαβαίνω το βιβλίο του «Προπατορικό αμάρτημα». Νέους ορίζοντες στη σκέψη μου άνοιξε και το βιβλίο του «Ρωμηοσύνη», που πρωτοκυκλοφόρησε το 1975. 

β. Από την προσωπική μου αυτή εμπειρία μαζί του, σχημάτισα τη εντύπωση ότι ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, κατά λάθος της ιστορίας γεννήθηκε στην εποχή μας. 
Έπρεπε ο άνθρωπος αυτός να είχε γεννηθεί τον 4ο, ή 5ο αιώνα, το «χρυσό αιώνα» της Εκκλησίας. Τότε, που έζησαν οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας. Υπήρξε μαθητής του π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ και πνευματικό παιδί του γέροντα Ιερώνυμου, που ήταν παληά στο Σιμωνοπετρίτικο μετόχι στην Ανάληψη της Αθήνας. Θεωρούσε τον π. Γεώργιο Φλωρόφσκυ ως το μεγαλύτερο Ορθόδοξο θεολόγο. Ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ πολέμησε τον παπισμό και τον οικουμενισμό, κόβοντας κάθε «κοινωνία» με όλα τα Πατριαρχεία και τις νεοημερολογίτικες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Σύμφωνα με πληροφορίες, που δεν μπόρεσα μέχρι σήμερα να επαληθεύσω, ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, όταν πέθανε δεν βρέθηκε παπάς να τον κηδεύσει, επειδή δεν είχε με καμιά Εκκλησία «κοινωνία»! 

ΙΔΙΟΜΕΛΟΝ ΑΠΟΚΡΕΩ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

Εύρεσις Τιμίου Σταυρού και ΄Ήλων υπό της Αγίας Ελένης.

ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ. Των εν Αμορίω 42 μαρτύρων.

Ἡ Ἁγία Ἑλένη (247 – 328 μ.Χ.), μητέρα τοῦ πρώτου Χριστινανοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Α’ τοῦ Μεγάλου (280/288 – 337 μ.Χ.), τὸ ἔτος 326 μ.Χ. πῆγε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου «μὲ μέγαν κόπον καὶ πολλὴν ἔξοδον καὶ φοβερίσματα ηὗρεν τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τοὺς ἄλλους δύο σταυροὺς τῶν λῃστῶν», ὅπως γράφει ὁ Κύπριος Χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιρᾶς. Κατὰ τὴν παράδοση, ὕστερα ἀπὸ τὴν πληροφορία κάποιου Ἑβραίου, μὲ τὸ ὄνομα Ἰούδας, ὑποδείχθηκε ἡ θέση ὅπου ἔγινε ἡ ἀνασκαφή, κατὰ τὴν ὁποία βρέθηκαν τρεῖς σταυροί, ἤτοι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν δύο λῃστῶν. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ἀναγνωρισθεῖ ποιὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς σταυροὺς ἦταν τοῦ Κυρίου, ἡ Ἁγία Ἑλένη παρακάλεσε νὰ τεθεῖ διαδοχικὰ ἐπάνω στοὺς σταυροὺς ἕνας νεκρὸς ποὺ τὸν πήγαιναν γιὰ ἐνταφιασμό. Μόλις λοιπὸν ὁ νεκρὸς ἐτέθη ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου ἀναστήθηκε. Ἡ Ἁγία Ἑλένη ἔθεσε τότε τὰ θεμέλια τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, τὴν ἀνέγερση τοῦ ὁποίου διέταξε ὁ Μέγας Κωνσταντίνος, ὅταν πληροφορήθηκε τὴν εὕρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ὁ Μέγας Κωνσταντίνος τὸ μὲν ἥμισυ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τὸ ἄφησε στὰ Ἱεροσόλυμα, ὅπου μεγάλο μέρος φυλάσσεται μέχρι σήμερα, τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ μετὰ τῶν ἥλων (καρφιῶν) τὸ μετακόμισε στὴν Κωνσταντινούπολη.

The Demons. The Church teaches the existence of demons. What are demons?

Demons, like the angels, are spirits: immaterial and bodiless, but evil spirits which oppose God and seek the spiritual destruction and annihilation of man, though it is not uncommon to find situations in which they bodily torture man and make man's life on earth sheer tyranny within that measure of freedom allowed them by God. And God allows them this freedom either for the punishment or chastisement of the sinner, or for the trial of the righteous. The demons were not created by God as demons: evil and unclean spirits. In the beginning they were brilliant angels-just as all the heavenly spirits. However, they were overcome and dominated by arrogance and pride. Thus, under the leadership of their capitan Lucifer, Eosphoros (lit the light-bearing angel), who subsequently became Satan, they revolted against God. Lucifer tried to become like God in all things by domineeringly usurping divine authority and glory. "I will go up above the clouds", thought Lucifer, "I will set my throne above the clouds. I will I will be like the Most High" (Isaiah 14, 13-14).

Καθεύδει ὁ Χριστός; -- Τοῦ κ. Χρήστου Κ. Λιβανοῦ

 Ζοῦµε, ἀγαπητοὶ ἀναγνῶστες, κατὰ κοινὴ ὁµολογία, ἡµέρες θλιβερές. Ἕνα πέπλο φόβου, ἀνησυχίας καὶ ἀνασφάλειας ἔχει καλύψει τοὺς τελευταίους καιροὺς τὴν ἀνθρωπότητα. Στὴν πολύπαθη Συρία, στὸ Ἰράκ, στὸ Ἀφγανιστάν, στὴ Λιβύη, στὴν Ὑεµένη, κ.ἀ. καθηµερινῶς ἀκούγονται ἐκκωφαντικὲς ἐκρήξεις, ἄλλες ἀπὸ βόµβες, ποὺ ρίχνουν µαχητικὰ ἀεροπλάνα, καὶ ἄλλες ἀπὸ παγιδευµένα αὐτοκίνητα καὶ καµικάζι αὐτοκτονίας, καὶ οἱ δρόµοι γεµίζουν ἀπὸ νεκροὺς καὶ τραυµατίες. Πρόσφυγες ἀπ’ ὅλα αὐτὰ τὰ µέρη ἐγκαταλείπουν ἔντροµοι τὶς πόλεις τους, οἱ ὁποῖες ἔχουν καταντήσει, κατὰ τὴν προφητεία τοῦ Ἁγίου Κοσµᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, σὰν παράγκες, καὶ κατακλύζουν τὴν Ἰορδανία, τὸ Λίβανο, τὴν Τουρκία, τὴν Ἑλλάδα καὶ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη, γιὰ νὰ σωθοῦν καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν ἕνα καλύτερο µέλλον. Πολλοὶ δὲν τὰ καταφέρνουν νὰ φθάσουν στὸν προορισµό τους καὶ µὲ φρίκη βλέποµε καθηµερινῶς τὸ Αἰγαῖο καὶ τὴ Μεσόγειο νὰ γίνωνται γι’ αὐτοὺς ὁ ὑγρὸς τάφος τους. Στὴν Εὐρώπη ἡ τροµοκρατία, ἡ ἀναρχία, ὁ ἐθνικισµός, ὁ νεοναζισµὸς δείχνουν τὸ ἀπαίσιο καὶ φρικτό τους πρόσωπο, ἐνῷ στὴν Πατρίδα µας τὸ σκηνικὸ εἶναι διαφορετικό. Κρίσι οἰκονοµικὴ πρωτόγνωρη, ἀνεργία πρωτοφανής, ἄποροι καὶ ἄστεγοι ποὺ τρέφονται στὰ συσσίτια, ἀπεργίες, ταπεινώσεις καὶ ἐξοντωτικὲς ἀπαιτήσεις τῶν δανειστῶν, ἀπώλεια τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, αὐτοκτονίες, οἱ ὁποῖες, σύµφωνα µὲ δήλωσι τοῦ τ. ∆ιοικητοῦ τοῦ Νοσοκοµείου «ΕΛΠΙΣ» (τὸν ὁποῖον ἔπαυσαν οἱ «ἁρµόδιοι», διότι ἐκτελοῦσε στὸ ἀκέραιο τὰ καθήκοντά του!) ἔχουν ὑπερβῆ µέσα σὲ 5 χρόνια τὶς 11.000!

Ἀντιπροσωπευτικὴ συνοδικότης µὲ µόνην ψῆφον τῶν Προκαθηµένων -- Tοῦ κ. Ἰωάννου Τάτση, Θεολόγου

Τὸ Ἄρθρο 3 τοῦ Κανονισµοῦ λειτουργίας τῆς Μεγάλης Συνόδου ποὺ καθορίζει τὰ σχετικὰ µὲ τὴ συγκρότηση τῆς Συνόδου σὲ συνδυασµὸ καὶ µὲ τὰ λοιπὰ ἄρθρα εἰσάγει ἕνα νέο τρόπο λήψης ἀποφάσεων ποὺ θὰ µποροῦσε νὰ ὀνοµαστεῖ ἀντιπροσωπευτικὴ συνοδικότητα. Ἡ Μεγάλη Σύνοδος δὲν συγκροτεῖται ἀπὸ ὅλα τὰ µέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς καθεµιᾶς ἀπὸ τὶς κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἀλλὰ ἀπὸ µικρὲς µόνο ἀντιπροσωπίες τῆς κάθε Ἐκκλησίας. Ἐπιπλέον ἡ ψῆφος εἶναι δικαίωµα µόνο τῶν Προκαθηµένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ ἀφαιρεῖται ἀκόµη καὶ ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα µέλη τῆς ἀντιπροσωπίας ποὺ θὰ συµµετέχουν στὴ Σύνοδο. Οὐσιαστικὰ ἡ Μεγάλη Σύνοδος καλεῖται νὰ ἀποφασίσει µὲ µόνες τὶς ψήφους τῶν Προκαθηµένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Στὴ σηµερινὴ ἐποχὴ ποὺ ἡ µετακίνηση ἁπάντων τῶν Ἱεραρχῶν καὶ ἡ σύναξή τους ἐπὶ τῷ αὐτῷ θὰ ἦταν ἁπλῆ διαδικασία, λόγῳ τῶν συγχρόνων µέσων µετακίνησης ποὺ ὑπάρχουν, ἐπιλέγεται, µὲ προφανῆ σκοπιµότητα, περιορισµὸς τῆς ψήφου µόνο στὰ πρόσωπα τῶν Προκαθηµένων. Πρόκειται γιὰ τὴν ἐφαρµογὴ στὴν συνοδικὴ πράξη ἑνὸς ἰδιότυπου πρωτείου τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθηµένων ἔναντι τῶν ὑπολοίπων Ἱεραρχῶν, ἀγνώστου στὴν ἱστορία τοῦ συνοδικοῦ συστήµατος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἂς µὴ λησµονεῖται ὅτι µὲ πλεῖστες ὅσες δυσκολίες µετακίνησης στὴν Α΄ Οἰκουµενικὴ Σύνοδο µετεῖχαν 318 θεοφόροι Πατέρες καὶ στὴν Στ΄ 630!

Παρουσίαση του Γ´ τόμου των πρακτικών για το 1821 !

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος σας προσκαλεί στην παρουσίαση του Τόμου των Πρακτικών του Γ´ Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα: "Ορθόδοξη Εκκλησία και διαφύλαξη της Εθνικής Ταυτότητος. Νεομάρτυρες-Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός- Επαναστατικά Κινήματα" που θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016, ώρα 19:00 στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Συνοδικού Μεγάρου της Εκκλησίας της Ελλάδος. (οδός Ιασίου 1, Αθήνα).

Πρεσβ. ∆ιονύσιος Τάτσης -- Ἡ ἀρετὴ τῆς ἁγνότητος

 3. Φιληδονία: ὁ ἐχθρὸς τῆς ἁγνότητος

 Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς ἁγνότητας εἶναι ἡ φιληδονία. Οἱ ἄνθρωποι εὔκολα τὴν ἐπιλέγουν, ἐνῶ δύσκολα τὴν ἀντικαθιστοῦν μὲ τὴν πνευματικὴ εὐφροσύνη, ποὺ δίνει ἡ ἀγαθὴ μαρτυρία τῆς συνείδησης. Ἡ πρώτη εἶναι ἐφήμερη καὶ ἀφήνει μεγάλη πικρία, ἡ ὁποία ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ μετὰ δημιουργεῖ πολλὰ ψυχολογικὰ προβλήματα καὶ καθιστᾶ τὸν ἄνθρωπο ἄβουλο, μαλθακὸ καὶ ἀδιάφορο γιὰ ὁ,τιδήποτε πνευματικό. Ὁ ἄνθρωπος τῆς σαρκικῆς ἡδονῆς εἶναι ἐπικίνδυνος στὴν οἰκογένειά του, ἐὰν ἔχει, ἀλλὰ καὶ στὴν κοινωνία εὐρύτερα. Ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο συμβαίνει μὲ τὸν ἐγκρατῆ, ποὺ εἶναι σταθερὸς στὶς ἀρχές του καὶ προσεκτικὸς στὴ ζωή του. Δὲν γίνεται ἕρμαιο τῆς ἡδονῆς, ἀλλὰ προτιμᾶ τὴν βαθιὰ ἱκανοποίηση ἀπὸ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἀνώτερη ἀλλὰ καὶ μόνιμη στὴν ψυχή του. Ἡ ἁγνότητα ἐπιτυγχάνεται μὲ διαρκῆ ἀγώνα. Πρέπει τὰ πάθη τοῦ σώματος νὰ χαλιναγωγοῦνται, ἡ νηστεία νὰ εἶναι διαρκής, ἡ προσευχὴ συνεχὴς καὶ ἡ ἐπικοινωνία μὲ ἐνάρετους ἀνθρώπους ἀδιάκοπη. Καὶ βέβαια ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ σκέφτεται «ὅ,τι εἶναι ἀληθινό, σεμνό, δίκαιο, καθαρό, ἀξιαγάπητο, καλόφημο, ὅ,τι ἔχει σχέση μὲ τὴν ἀρετὴ καὶ εἶναι ἄξιο ἐπαίνου» (Φιλιπ. δ´ 8).

Αγίου Συμεών του νέου θεολόγου

Ένας αδελφός προχωρημένος στην πνευματική ζωή, την ώρα που έκαμνε τον κανόνα του μαζί με τον δικό του αδελφό, του ήταν αδύνατο να συγκρατήσει τα δάκρυά του και σταματούσε να λέει τον ψαλμό. Μια φορά ο αδελφός τον παρακάλεσε να του πει τι σκέφτεται την ώρα του κανόνα και κλαίει τόσο πικρά.
Αυτός του είπε: “Συγχώρησέ με, αδελφέ. Εγώ πάντοτε όταν κάνω τον κανόνα μου, βλέπω τον κριτή κι εμένα τον ίδιο να στέκομαι μπροστά του σαν κατάδικος και να ανακρίνομαι και να μου λέει: “Γιατί αμάρτησες;” Λοιπόν, επειδή δεν έχω τι να απολογηθώ, μου κλείνεται το στόμα και γι αυτό χάνω τον στίχο του ψαλμού. Συγχώρησέ με όμως, που σε θλίβω. Κι αν σε αναπαύει, ας κάνει ο καθένας μας χωριστά από τον άλλον τον κανόνα του”.
Του λέει ο αδελφός: “Όχι, πάτερ, γιατί κι αν ακόμη εγώ δεν έχω πένθος, αλλ΄ όμως, όταν σε βλέπω, κακίζω τον εαυτό μου”.
Κι ο Θεός είδε την ταπείνωσή του και χάρισε και σ΄ αυτόν το πένθος του αδελφού του.

Μιµηταὶ τοῦ σχίσαντος τὴν Ἐκκλησίαν Μ. Μεταξάκη; Τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Νικολάου

 Ὅταν στὴν ζωὴ τῆς ἀνθρωπότητας καὶ γενικὰ τῶν λαῶν ὑπάρχουν κανόνες, φραγµοὶ καὶ ὅρια, ποὺ δὲν ἀντίκεινται οἱ νόµοι τοῦ Κράτους στοὺς νόµους τοῦ Θεοῦ καὶ στοὺς νόµους τῆς φύσεως, τότε ἐκεῖ βασιλεύει ἡ ἁρµονία καὶ τάξη. Ὅταν ὅµως ξεπεραστοῦν ἢ καταπατηθοῦν αὐτὰ τὰ ὅρια στοὺς νόµους τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς φύσεως, ὅπως ἔγινε µὲ τὴν ψήφιση τοῦ νόµου γιὰ τὴν συµβίωση τῶν Σοδοµιτῶν ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ βουλή, τότε ὁ ἄνθρωπος σύρεται αἰχµάλωτος ἀπὸ τὰ ἀχαλίνωτα πάθη του. Ἡ ψήφιση τοῦ παρὰ φύσιν νόµου αὐτοῦ βραβεύει οὐσιαστικὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ σύρεται αἰχµάλωτος πίσω ἀπὸ τὶς ἐπιθυµίες του. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν δεινὴ αἰχµαλωσία τῶν ἀχαλίνωτων παθῶν του, ὁ ἄνθρωπος καταντᾶ ἐλεεινὸς καὶ τρισάθλιος. Τί παράδειγµα καὶ τί σκυτάλη θὰ παραδώσουµε στὴν νεολαία ποὺ µᾶς ἀκολουθεῖ; Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν σκοτοδίνη οἱ πατέρες τῆς βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἐβάπτισαν τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν ὀνόµασαν µεσαίωνα.

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 – ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ--«Τότε καθίσει επί θρόνου δόξης αυτού, και συναχθήσεται έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη»

Η ευλογημένη πρόκληση

Τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, της Απόκρεω, όπως ονομάζεται και η Εκκλησία ξεδιπλώνει ενώπιον μας το γεγονός της μέλλουσας κρίσης. Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας προσφέρει τα απαραίτητα ερεθίσματα για να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος ότι κανένας εφησυχασμός δεν χωρεί στη ζωή του, αλλά αντίθετα επιβάλλεται εγρήγορση και αγώνας. Αποκαλύπτει, εξάλλου, ότι  στην προσφορά της αγάπης του Χριστού καθορίζεται η ποιότητα της ζωής και η κατάσταση που μπορεί να βιώνει ο άνθρωπος, είτε ως παράδεισο είτε ως κόλαση, ανάλογα με τη στάση που διαμορφώνει και ακολουθεί. Με την αποφυγή από την κρεοφαγία, η Κυριακή της Απόκρεω μάς παρακινεί ταυτόχρονα να εγκαταλείψουμε τα ψυχοκτόνα πάθη που εμφωλεύουν μέσα μας για να εισέλθουμε στο χώρο της αγάπης του Χριστού, μέσα στο γόνιμο έδαφος του οποίου καρποφορεί η αληθινή ελευθερία που τόσο εναγωνίως ψάχνει στη ζωή του ο άνθρωπος.