ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ -- Προς τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Παναγιώτατε,                                                                                                                                 
Ως φύλακας και φρουρός της Ορθοδόξου επάλξεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου, είναι αληθές ότι έχετε δώσει στο παρελθόν, σε πολλές περιπτώσεις, αποδείξεις υπομονής και καρτερίας, παραμένοντας σ΄ ένα εχθρικό περιβάλλον, εκτεθειμένο συνεχώς στις απειλητικές προκλήσεις και καταστροφικές συμπεριφορές παντός είδους «γκρίζων λύκων»!                                           

Εξάλλου, όσες δοκιμασίες, ταλαιπωρίες, κινδύνους και ταπεινώσεις, επέπρωτο να υποστήτε, παραμένοντας εδραίος και αμετακίνητος στην κορυφαία αυτή έπαλξη της Ορθοδοξίας, σας απέδειξαν ισχυρό άνδρα, ικανό πυλωρό των συμφερόντων και των δικαίων του Πατριαρχείου!                                                                   

Πλην, όμως, σήμερα, εκ των πραγμάτων βεβαιώνεται το γεγονός, ότι οι αντίξοες αυτές και απειλητικές, για την ύπαρξη της επάλξεως αυτής, του Πατριαρχείου, δυσμενείς περιστάσεις, σας εκούρασαν και σας κατεπόνησαν ψυχικώς, σας έθλιψαν και μάλιστα σας απογοήτευσαν στο βαθμό ενός προβληματισμού, υπαρξιακού πλέον αδιεξόδου!    

Δημητρακοπουλος ο ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ ...ταυρος !!!!

Πηγή : ιστολογιο Αποτειχισι

 Απαντησι στον ΜΑΙΝΟΜΕΝΟ Δημητρακοπουλο

 Προ δυο και μηνων, ο κληρικος της μητροπολεως Πειραιως τω ονοματι Δημητρακοπουλος, διοργανωσε ημεριδα κατα της Ιεροκανονικης Αποτειχισεως αφου καταφερε να παρασυρη και τον μητροπολιτη Πειραιως κ. Σεραφειμ για την διοργανωσι της. 

Κατ' αυτην κληθηκαν για ομιληται, ο μητροπολιτης, ο κρητικος πατηρ Βασιλειος Παπαδακης και ο πατηρ Ιωαννης Φωτοπουλος, αφου ο πατηρ Ζησης και ο πατηρ Μεταλληνος αρνηθηκαν να συμμετασχουν σε ενα τετοιο απαραδεκτο Ιεροκανονικο κακουργημα.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ερμηνεία εις τον Κανόνα ΤΩΝ  ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

Ποίημα όντα του αγίου Κοσμά του ποιητού Επισκόπου Μαϊουμά, και πρώτον εις την τούτου ακροστιχίδα έχουσαν ούτω.

 

Ακροστιχίς.

 

Βάπτισμα ρύψις γηγενών αμαρτάδος.

 

Ερμηνεία.

 

Βάπτισμα θέλει να ειπή βούτημα, και είναι όνομα ρηματικόν, παραγόμενον από το βάπτω το βουτώ· εκ του βάπτω δε γίνεται βαπτίζω βαπτίζομαι, και ο παρακείμενος βεβάπτισμαι· εκ τούτου δε παράγεται το βάπτισμα. Λέγει λοιπόν ο Μελωδός εδώ, ότι το Βάπτισμα των Χριστιανών, το εν τη αγία Κολυμβήθρα γινόμενον εις το όνομα το κοινόν και εν των τριών υποστάσεων, όπερ εστίν η Θειότης και η μία φύσις, κατά τον Θεολόγον Γρηγόριον λέγοντα: «Όνομα δε κοινόν εν η Θεότης» (Λόγω περί Βαπτίσματος)· έφη δε και ο Θεσσαλονίκης Γρηγόριος: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Προεόρτια Ευαγγελισμού, Αρτέμονος επισκόπου Σελευκείας και Πισιδίας και Ζαχαρίου των οσίων, Παρθενίου ιερομάρτυρος του νέου (1657).

Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων γεννήθηκε στὴ Σελευκεία τῆς Πισιδίας. Ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦλθε σὲ ἐκεῖνο τὸν τόπο, ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων ἔγινε μαθητής του, ἐνῷ στὴν συνέχεια ἀναδείχθηκε Ἐπίσκοπος τῆς ἴδιας πόλεως, διδάσκαλος τοῦ λαοῦ καὶ κήρυκας τῆς ἀλήθειας. Διενέργησε πολλὰ θαύματα καὶ ὁδήγησε πολλοὺς ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες πρὸς τὸν Κύριο, κάνοντάς τους Χριστιανούς. Διοικώντας μὲ εὐσέβεια καὶ θεάρεστο τρόπο τὸ ποίμνιο, ποὺ τοῦ εἶχε ἐμπιστευθεῖ ὁ Θεὸς καὶ διακυβερνώντας μὲ ἀρετὴ καὶ σοφία τὴν Ἐκκλησία, ἦταν σωτήριο λιμάνι γιὰ ὅλους ποὺ εἶχαν ἀνάγκη, προστάτης τῶν χηρῶν, ὑπερασπιστὴς τῶν ὀρφανῶν, χορηγὸς πτωχῶν καὶ πενήτων.
Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων, ἀφοῦ πολιτεύθηκε κατὰ Θεὸν καὶ ὑπηρέτησε σὲ ὅλα τὸν Κύριο, κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη σὲ βαθὺ γῆρας, ἀπολαμβάνοντας τὴν αἰώνια ζωή.

Ο αείμνηστος Ιωάννης Κορναράκης προς τον κ. Βαρθολομαίον:

…Επιλέξατε να επαναλάβετε το ιστορικό λάθος του παρελθόντος, της καταφυγής στη σκέπη και προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα! Και το έγκλημα έγινε! Καταφύγατε στη σαρκωμένη αίρεση! Ζητήσατε τη βοήθεια του Πάπα! «Πέσατε στην αγκαλιά του Πάπα»! Συλλειτουργήσατε, συμπροσευχηθήκατε, ανταλλάξατε λειτουργικό ασπασμό αγάπης και υποσχεθήκατε αμοιβαία δέσμευση, για «πλήρη και τελική ένωση»! Ενεργήσατε ως κάτοχος κύρους Οικουμενικής Συνόδου, ως μονοκράτωρ Πάπας του ορθοδόξου χώρου! Η τραγική αυτή επιλογή σας, να προσφύγετε στην προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα έχει εντούτοις το νοηματικό βάρος, αλλά και τις συνέπειες του αμαρτητικού παραπτώματος της αδαμικής παραβάσεως. Επαναλάβατε, με την τραγική σας επιλογή, το αξιολογικό έγκλημα της αρχεγόνου αυτής πράξεως. Μεταξύ του θελήματος του Θεού και του δικού σας, του καταπτοημένου από το αδιέξοδό σας, θελήματος, προτιμήσατε την αθέτηση του πρώτου! Μεταξύ της αμωμήτου Ορθοδοξίας, της κιβωτού της αποκεκαλυμμένης αληθείας και της παπικής αιρετικής κακοδοξίας, προτιμήσατε την τελευταία! Επιλέξατε την εμπλοκή σας στην αίρεση, ως σωτήρια λύση της στηρίξεως του εγκοσμίου οικουμενικού σας κύρους! Σας εγοήτευσε η υποβολή του όφεως! Στρέψατε την πλάτη σας στην αγιοπνευματική πατερική παράδοση της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού και αδιαφορήσατε για τις ανυπολόγιστες ευθύνες σας, τις οποίες έχουν ήδη καταγράψει οι αθετηθέντες, από την επιλογή σας, Ιεροί Κανόνες, στη χρεωστική, εις βάρος σας, μερίδα του βιβλίου του ουρανού!

Ησαϊα : Περί "συναλλαγής" κοινώς "φακελάκι" με ευρύτερο νόημα στο θρησκευτικό και πολιτικό χώρο...

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιουστίνο για την αποστολή της ομιλίας!

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/prof_hsaias/prof_hsaias_009.mp3

«Εγκώμιον εις την Παναγίαν» -- Του μακαριστού Αρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου.

Η Θεοτόκος είναι το σπουδαιότερο και Αγιώτερο πρόσωπο, που παρουσίασε η γη. Ποία άλλη ξεπέρασε στην αγιότητα όλους τους Αγίους, τους Προφήτας, τους Πατέρας, τους Ασκητάς, τους Μάρτυρας και τους Αποστόλους; Είπαν, βεβαίως, μερικοί προτεστάντες ότι, ο Πρώτος μετά τον Ένα (τον Χριστόν), είναι ο Απόστολος Παύλος. Όχι! Κάνουν λάθος. Πρώτη μετά τον Θεόν Ένα είναι η Παναγία, η Αειπάρθενος Θεοτόκος. Αυτή είναι, κατά τον Άγιον Ανδρέα Κρήτης, η «μετά Θεόν, Θεός». Γι΄ αυτό και δεν ονομάζεται απλώς Αγία, αλλά Παναγία. Η Αειπάρθενος είναι η γυνή, «εξ ης πηγάζει τα κρείττω». Διότι είναι η Ευεργέτις όλου του ανθρωπίνου Γένους. Χάρις στην ιδική Της αρετή, επεσκέφθη την γη ο Ύψιστος Θεός και εσώθη ο κόσμος. Κανένας άλλος απόγονος της Εύας δεν ευεργέτησε τόσο την ανθρωπότητα, όσο η στοργική Αυτή Μητέρα του Θεού. Υπέφερε Αυτή και ταλαιπωρήθηκε για την σωτηρία ολοκλήρου της ανθρωπότητος. Αυτή είναι και ευεργέτις του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού προσωπικά. Ποιος πιστός Ορθόδοξος δεν ωφελήθηκε από την Θεοτόκο; Ποιος Χριστιανός στα βάσανά του δεν έτρεξε σ΄ Αυτή και δεν βοηθήθηκε θαυματουργικά; Σ΄ Αυτή δεν καταφεύγουμε περισσότερο και από την μητέρα μας; Στα βάσανα που μας κτυπούν, «Παναγία μου»! δεν φωνάζουμε;

Διακοπή μνημοσύνου

«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1).

Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός αποφάσεως σωτηρίας.

«Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.  Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄ Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου.

«Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ και ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ: Ένα άρθρο από το περιοδικό «ΣΤΑΥΡΟΣ»! Γιατι η αλήθεια δεν κρύβεται!

http://paterikiparadosi.blogspot.gr/2015/03/blog-post_23.html#more

Πηγή: Περιοδικὸ «Σταυρός»

Παράλληλες ἐποχές:

Οἰκονομία καὶ ὑπομονὴ εὔλογου χρόνου.Ὕστερα Διαχωρισμὸς καὶ Ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!

Γιά τον άγιο Μελέτιο, επίσκοπο Αντιοχείας, μιλήσαμε άλλοτε.

Είδαμε τον τρόπο, μέ τόν όποιο κατήλθε από του θρόνου. Εξωρίσθηκε από τον αρειανό αυτοκράτορα Κωνστάντιο, διότι δεν συμφώνησε προς τις αιρετικές δοξασίες του. Στο παρόν θα ιδούμε τις συνέπειες της εξορίας και του διωγμού του Μελετίου.

Ο λαός της Αντιοχείας δεν έμεινε απαθής θεατής της περιπέτειας του ποιμένα του. Δεν είχε την εσφαλμένη ιδέα, την οποία έχουν πολλοί από τους σημερινούς χριστιανούς, ότι δεν πρέπει να ενδιαφέρωνται για  το τι κάνει ο επίσκοπος. Όταν είδε στον θρόνο του Μελετίου να έρχεται ο Ευζώνιος, επίσκοπος αιρετικός, ο λαός επαναστάτησε.

Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, μας λέγει:

«Εφ᾽ όσον αγωνίζεσαι και υπομένεις να δουλεύης στον Κύριον, τόσον και η διάνοιά σου καθαρίζεται. Μόνον να θέλης ειλικρινώς την σωτηρία σου, αυτό είναι αρκετόν. Διότι ο Κύριος, ως ισχυρός συνεργός, βοηθεί όσους εναγωνίως επιζητούν την σωτηρίαν της ψυχής τους». 

Father Josiah Trenham - The Hope of the Cross vs. Suicide

 Father Josiah Trenham - The Hope of the Cross vs. Suicide(mp3)

http://impantokratoros.gr/http://impantokratoros.gr/ECEE605D.en.aspx

Χειρίζονται τα σοβούντα και φλέγοντα, εις τον τομέα της Πίστεως, θέματα της Εκκλησίας, ως και τον υπ΄ αυτών διαφημιζόμενον «αντιαιρετικόν αγώνα» κατά το δοκούν και το παντοειδές αυτών συμφέρον!

Εις τα θέματα της Πίστεως, «ου χωρεί οικονομία» κατά σαφεστάτην των Αγίων Πατέρων εντολήν, παρά ταύτα, υπό των σημερινών «αγωνιστών και ομολογητών της Πίστεως», η βασικωτάτη αύτη προϋπόθεσις, ήτις αποτελεί το θεμέλιον της ορθοδόξου υποστάσεως εν τω Σώματι της Εκκλησίας, παραθεωρείται καταφανέστατα υπ΄ αυτών! Ενώ θα έπρεπε πράξει τε και θεωρία, να αποδείξουν εαυτούς αληθείς και γνησίους ομολογητάς της Πίστεως, ως εκ της ιδιότητος και αποστολής των έχουσιν ούτοι ιεράν υποχρέωσιν να πράξουν προς ορθόδοξον ποδηγέτησιν του ευσεβούς Πληρώματος των πιστών, ούτοι, ως μη ώφειλε, νομίζωσι ότι δικαιούνται να ασκήσωσι την τακτικήν της «διακρίσεως και οικονομίας»! Χειρίζονται τα σοβούντα και φλέγοντα, εις τον τομέα της Πίστεως, θέματα της Εκκλησίας, ως και τον υπ΄ αυτών διαφημιζόμενον «αντιαιρετικόν αγώνα» κατά το δοκούν και το παντοειδές αυτών συμφέρον! Εκτός δε πάσης συνεπείας και κανονικότητος όντες, επιτελούν διαβρωτικόν έργον εις βάρος της ευσεβούς συνειδήσεως του πιστού λαού, δια διαφόρων παραπλανητικών και καθησυχαστικών συνθημάτων!

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Συμπλήρωμα στο κήρυγμα της Κυριακής της Ορθοδοξίας

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΩΡΑ - ΟΜΙΛΙΑ Π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗ, ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ, 2015

Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του παποοικουμενισμού αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε προσευχή και ιεραποστολική δράσι.

Αποροφημένοι οι μεν Ποιμένες από την αίγλην του αξιώματος και την κοινωνικήν δράσι, το πλήθος των ανυπόπτων προβάτων που τους ακολουθούν και τον οικοδομικόν οργασμόν των παιδικών κατασκηνώσεων και γηροκομείων, τους κύκλους Γραφής και τις σελίδες των εκδόσεών τους, οι δε Μοναχοί από την αίγλην της περικυκλούσης αυτούς φήμης δια την … νηπτικήν θεολογίαν και το … άκτιστον φως της νοεράς προσευχής τους, αδιαφορούν αν στο ένα και κύριο, την ομολογία της πίστεως, απέτυχαν, με αποτέλεσμα όλα τα λοιπά να είναι ενώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος! Η Εκκλησία, τους έκανε επισκόπους για να διδάσκουν και φυλάττουν τον λόγον της Αληθείας Της ακέραιον και ανόθευτον, κρατώντας συγχρόνως τα πρόβατά Της μακρυά από τα λειβάδια των αιρετικών, και όχι να τα εγκαταλείπουν απροστάτευτα μέχρι το στόμα του λύκου με την πρόφασι ότι μόλις θα τα καταπιή, τότε θα δείξουν την ποιμενική τους ικανότητα! Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του παποοικουμενισμού αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε προσευχή και ιεραποστολική δράσι, και ότι, γι΄ αυτό το ΟΧΙ έχουν ταχθή από την Εκκλησία «εις τόπον Χριστού» και των Αποστόλων Του;

***

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του πα...": 

"Ο λύκος και τα εφτά κατσικάκια"

Η Εκκλησία, τους έκανε επισκόπους για να διδάσκουν και φυλάττουν τον λόγον της Αληθείας ακέραιον και ανόθευτον, κρατώντας συγχρόνως τα πρόβατά Της μακρυά από τα λειβάδια των αιρετικών, και όχι να τα εγκαταλείπουν απροστάτευτα μέχρι το στόμα του λύκου με την πρόφασι ότι μόλις θα τα καταπιή, τότε θα δείξουν την ποιμενική τους ικανότητα! 

κχ

Εδώ ταιριάζει το παραμύθι "Ο λύκος και τα εφτά κατσικάκια", όπου, ως γνωστόν, ο λύκος ξεγέλασε τα κατσικάκια, αυτά του άνοιξαν την πόρτα και τα έφαγε. Γλύτωσε ένα, είπε στη μαμά τι έγινε και η μαμά κατσικίνα έψαξε στο δάσος, τον βρήκε να κοιμάται χορτάτος με την κοιλιά φουσκωμένη, του άνοιξε την κοιλιά, έβγαλε τα κατσικάκια από μέσα και μετά του έβαλε πέτρες και τον έρραψε. Όταν ξύπνησε ο κακός λύκος, με τη βαρυστομαχιά που είχε - ήταν οι πέτρες - πήγε να πιεί νερό, έπεσε μέσα και πνίγηκε.

Αυτό είναι βέβαια παραμύθι, αλλά μου φαίνεται, αυτό έχουν στο μυαλό τους οι παραμυθάδες επίσκοποι, προς ζημίαν, αλίμονο, της Εκκλησίας και του λαού του Θεού.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  α΄   Ήχος  β΄.  Ο  Ειρμός.

 

Βυθού ανεκάλυψε πυθμένα, και δια ξηράς οικείους έλκει, εν αυτώ κατακαλύψας αντιπάλους, ο κραταιός, εν πολέμοις Κύριος· ότι δεδόξασται.

 

Ερμηνεία.

 

Βυθός είναι η των πολλών υδάτων συναγωγή, δια μέσου της οποίας δεν ημπορεί να διαπεράση η οπτική ενέργεια των οφθαλμών μας, ταυτόν ειπείν, δεν δυνάμεθα να ιδούμεν αυτήν· διότι όταν είναι ολίγον το νερόν, διαπερνά η όψις και το βλέπει, και μάλιστα όταν αυτό είναι καθαρόν και διαφανές· όταν δε το νερόν είναι πολύ, τότε βύεται: ήτοι κλείεται η ενέργεια των οφθαλμών, και δεν δύναται να διαπεράση το πολύ του ύδατος διάστημα· όθεν το «βυθός» ετυμολογείται παρά το, βύω, το στουπώνω και εμφράζω την θέαν των οφθαλμών. Πυθμήν δε λέγεται το κατώτατον μέρος, ο πάτος της θαλάσσης και παντός άλλου αγγείου, ο οποίος υποκρατεί την ρέουσαν φύσιν του ύδατος· ούτω, χάριν παραδείγματος, όταν τελειωθή ο εν τω πίθω οίνος, λέγομεν, ο οίνος έφθασεν εις τον πάτον. Λέγει λοιπόν ο Μελωδός, ότι ο Κύριος ο εν πολέμοις ων δυνατός κατά τον Δαβίδ λέγοντα «Κύριος δυνατός εν πολέμω» (Ψαλμ. κγ: 8), αυτός το παλαιόν άνοιξε τον πάτον της ερυθράς θαλάσσης δια μέσου της ράβδου του Μωϋσέως, και αόρατον αυτόν όντα πρότερον δια το πλήθος του νερού, έκαμεν αυτόν ορατόν. Όχι μόνον δε άνοιξε τον πάτον, αλλά και εξήρανεν αυτόν και χέρσον εποίησε· και ούτω τον μεν ιδικόν του Ισραηλίτην λαόν ετράβιξεν εις τον ξηρόν εκείνον πάτον της θαλάσσης, και διεπέρασεν αυτόν με άβροχα ποδάρια· τους δε εχθρούς των Ισραηλιτών Αιγυπτίους κατεβύθισε μέσα εις τον ίδιον εκείνον πάτον, επαναστραφέντος του ύδατος και κατακαλύψαντος αυτούς. Επιφέρει δε ακολούθως ο Μελωδός το «ότι δεδόξασται», δια να φανερώση, ότι η πρώτη Ωδή αύτη είναι του Μωϋσέως, όστις αφ΄ ου κατεποντίσθησαν οι Αιγύπτιοι, έλεγε την εγνωσμένην εκείνην Ωδήν: «Άσωμεν τω Κυρίω· ενδόξως γαρ δεδόξασται. Κύριος συντρίβων πολέμους, Κύριος όνομα αυτώ» (Έξ. ιε: 3).

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Νίκωνος οσιομάρτυρος και των 199 μαθητών αυτού.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Νίκων ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ ἡγεμόνος Κουϊντιανοῦ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴ Νεάπολη τῆς Ἰταλίας. Ἡ μητέρα του ἦταν Χριστιανὴ καὶ τὸν γαλούχησε μὲ τὰ νάματα τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ πατέρας του εἰδωλολάτρης.

Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔγινε στρατιωτικὸς καὶ πολὺ γρήγορα διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀνδρεία καὶ τὴν πειθαρχία του. Ἡ ψυχή του ὅμως ποθοῦσε τὸν βίο τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς κατὰ Θεοῦ βιοτῆς. Ἔτσι ξεκίνησε τὸ ταξίδι γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη. Ἔκανε ὅμως μία πρώτη στάση στὴν Χίο, ὅπου πέρασε ἑπτὰ ἡμέρες προσευχόμενος. Στὴν συνέχεια, μετὰ ἀπὸ ἐμφάνιση Ἀγγέλου, κατέβηκε στὴν παραλία καὶ ἔφθασε στὸ ὄρος Γάνου. Ἐκεῖ βαπτίσθηκε μέσα σὲ ἕνα σπήλαιο ἀπὸ κάποιον Ἐπίσκοπο καὶ ζοῦσε μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία. Μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καὶ ἔγινε ἡγούμενος τῶν μοναχῶν ποὺ κατέφευγαν πρὸς αὐτόν.

Ἐκεῖ πληροφορήθηκε διὰ θείας ἀποκαλύψεως ὅτι πρόκειται τὸ ὄρος νὰ καταστραφεῖ ἀπὸ τὰ ἔθνη. Ἔτσι ἀναχώρησε γιὰ τὴν Μυτιλήνη καὶ ἀπὸ ἐκεῖ γιὰ τὴ Νεάπολη, ὅπου εἶδε γιὰ τελευταία φορὰ καὶ κήδευσε τὴ μητέρα του. Στὴν συνέχεια ἦλθε στὴ νῆσο τῆς Σικελίας καὶ ἀσκήτευε μὲ τοὺς μοναχοὺς τῆς συνοδείας του στὸ ὄρος τοῦ Ταυρομενίου. Ἐκεῖ δέχθηκε τὴν ἐπίθεση τοῦ ἡγεμόνα, ὁ ὁποῖος τοὺς μὲν μαθητὲς τοῦ Ἁγίου τοὺς συνέλαβε καὶ τοὺς καρατόμησε, τὸν δὲ Ἱερομάρτυρα Νίκωνα, ἀφοῦ τὸν βασάνισε, τοῦ ἀπέκοψε τὴν κεφαλή.

Ἔτσι ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Νίκων καὶ οἱ ἑκατὸν ἐνενήντα ἐννέα μαθητὲς αὐτοῦ εἰσῆλθαν, τὸ ἔτος 250 μ.Χ., στὴ μακαρία ζωὴ τοῦ Θεοῦ, ὅπου δὲν ὑπάρχει θλίψη ἢ στεναχώρια ἢ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος. 

H ιστοσελίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ" την Κυριακή δεν εργάζεται.

Mνήσθητι τὴν ἡμέρα τῶν σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν.  ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου·  τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου· οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "H ιστοσελίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ" την Κυριακή δεν εργ...":

Κάνετε λάθος αγαπητοί!
1ον στην Ελλάδα με την ανάληψη της κυβέρνησης συριζα και Ανεξάρτητων Ελλήνων, απαγορεύτηκε η εργασία των καταστημάτων την Κυριακή που είχε αρχίσει με ρυθμίσεις υπουργών της προηγούμενης Κυβέρνησης.

2ον. Αυτό που δεν επιτρέπει ο λόγος του Θεού είναι εργασία για βιοπορισμό και για χρήματα. Εσείς δεν εργάζεστε για βιοπορισμό στο μπλογκ αυτό. Δεν είναι εργασία που απαγορεύεται η διάδοση του λόγου του Θεού.

Η ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ

«…Στερέωσον Κύριε την Εκκλησίαν, ην εκτήσω τω τιμίω Σου αίματι». Εκκλ. Υμνογραφία.

Εις την άστατον φοράν των εγκοσμίων πραγμάτων, εις την κενότητα του παρόντος τραγικού, των ανθρώπων βίου, εις την κοιλάδα ταύτην του κλαυθμώνος, προβάλλει, ως υπερκόσμιός τις θεία αποκάλυψις, η αγία Εκκλησία μας. «Ωραία και καλή ως ευδοκία, ωραία ως Ιερουσαλήμ, θάμβος ως τεταγμέναι», η Εκκλησία, «οι οφθαλμοί αυτής ως περιστεραί επί πληρώματα υδάτων», μεταποιεί εις εαυτήν πνευματικώς τας ανθρωποπρεπείς της ασματιζούσης νύμφης αισθητικάς παρομοιώσεις. «Ως πύργος Δαβίδ», η Εκκλησία, ωκοδομημένος επί την πέτραν της πίστεως· «χίλιοι θυρεοί κρέμανται επ’ αυτόν, πάσαι βολίδες των δυνατών». «Κνήμαι αυτής στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμελιωμένοι επί βάσεις χρυσάς», «ως σπαρτίον κόκκινον χείλη της και η λαλιά της ωραία». «Πλόκιον κεφαλής της ως πορφύρα». 

Δημήτριος Τσελεγγίδης καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς στὴ Θεολογικὴ Θεσσαλονίκης :

 «Στόν Οἰκουμενισμό ὅλοι χωροῦν, ὅλα τά θρησκεύματα. Εἶναι ἡ μεγαλύτερη καί ἡ ἐπικινδυνότερη ἀπό ὅλες τίς αἱρέσεις, διότι προκαλεῖ σύγχυση γύρω ἀπό τήν σώζουσα πίστη. Εἶναι πολυαίρεση. Δυστυχῶς ἡ ὀρθή πίστη νοθεύεται ἔντεχνα καί καθένας πού ἀντιτίθεται κατηγορεῖται ὡς φανατικός κλπ. Ἡ οὐμανιστική ἀρχή τῆς ἀνοχῆς δέν ἔχει καμία σχέση μέ την ἄκτιστη ἀγάπη πού ἀναπτύσσεται μόνο στην Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία»!

Απάντηση του Ιστολογίου Κατάνυξης στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο για το θέμα της δίωξης του αντιπαπικού ιερέα π. Νικολάου Μανώλη

Πηγή ανάρτησης 

Θέμα της αναρτήσεως: Η σημερινή δημοσίευση στην εφημερίδα Ορθόδοξος τύπος, της απάντησης του Ιστολογίου Κατάνυξης στην δημοσίευση της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης στο φύλλο 2058 της 20/2/2015 του Ορθοδόξου Τύπου, στην από 19/1/2015 επιστολή, που εστάλη προς τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης από 1052 ενορίτες, πνευματικά τέκνα και ακροατές των ομιλιών του Πατρός Νικολάου Μανώλη

Με μεγάλη λύπη αναγνώσαμε (παντελώς κατάπληκτοι για την προχειρότητα της αλλά και για την ουσία της) στο φύλλο 2058 της 20/2/2015 του Ορθοδόξου Τύπου, την απάντηση της Ι. Μ. Θεσσαλονίκης στην από 19/1/2015 επιστολή, που εστάλη προς τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης από 1052 ενορίτες, πνευματικά τέκνα και ακροατές των ομιλιών του Πατρός Νικολάου Μανώλη, εφημερίου του Ι.Ν. Προφήτη Ηλία Άνω Πόλεως Θεσσαλονίκης.