Reading from the Synaxarion:

Menas, Hermogenes, & Eugraphos, Martyrs of Alexandria

Saint Menas, according to the Synaxaristes, had Athens as his homeland. He was a military officer, an educated man and skilled in speech, wherefore he was surnamed Kallikelados ("most eloquent"); Eugraphus was his scribe. Both had Christian parents. The Emperor Maximinus (he was the successor of Alexander Severus, and reigned from 235 to 238) sent Saint Menas to Alexandria to employ his eloquence to end a certain strife among the citizens. Saint Menas, having accomplished this, also employed his eloquence to strengthen the Christians in their faith, which when Maximinus heard, he sent Hermogenes, who was an eparch born to unbelievers to turn Menas away from Christ. But Hermogenes rather came to the Faith of Christ because of the miracles wrought by Saint Menas. Saints Menas, Eugraphus, and Hermogenes received the crown of martyrdom in the year 235.

ST. IGNATIUS -- Epistle to the Ephesians -- Beware of false teachers.

For some are in the habit of carrying about the name [of Jesus Christ] in wicked guile, while yet they practise things unworthy of God, whom ye must flee as ye would wild beasts. For they are ravening dogs, who bite secretly, against whom ye must be on your guard, inasmuch as they are men who can scarcely be cured. There is one Physician who is possessed both of flesh and spirit; both made and not made; God existing in flesh; true life in death; both of Mary and of God; first possible and then impossible,—⁵³⁴ even Jesus Christ our Lord.

ΟΗΕ και Συμβούλιο της Ευρώπης τάσσονται κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού… -- Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 ΟΗΕ και Συμβούλιο της Ευρώπης τάσσονται κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού, άλλα ο Κ. Μητσοτάκης «ξέρει» καλύτερα

Ενώ ο ΟΗΕ τάσσεται κατά της καταπάτησης δικαιωμάτων και κατά των οριζόντιων προστίμων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαράζει τον δικό του μοναχικό δρόμο…

Ενώ η χώρα μας αναδεικνύεται συμπρωταγωνίστρια (αγκαζέ με την Αυστρία) σε μέτρα που προάγουν τον εκφασισμό της Ευρώπης (με πρόσχημα την καταπολέμηση της πανδημίας), άλλη μια ηχηρή παρέμβαση ήρθε να δείξει πως οι πρακτικές υποχρεωτικότητας είναι άκρως επικίνδυνες. Αυτή τη φορά εκ μέρους του  ΟΗΕ.    

Σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα ζητά ο ΟΗΕ

Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄ τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και βοούσε η ψυχή της.                 

–Τι να κάνω; Όχι, δεν είμαι μεθυσμένη ούτε έχω πιεί, αλλά «εκχέω την ψυχήν μου ενώπιον Κυρίου».                                                                                                

Μια έκχυση της ψυχής στον Θεό είναι η προσευχή. Ένα ξεχείλισμα αγάπης στο πρόσωπό του. Όταν η πίστη, μας γνωρίζει και μας συνδέει με τον Θεό, τότε η γνώση και η επαφή μαζί του μας κάνει να τον αγαπούμε με μια αγάπη υψικάμινο. Το είναι μας δεν αντέχει σε τέτοια φωτιά, λειώνει και ξεχύνεται προς τον Αγαπητό, καίγεται και γίνεται ολοκαύτωμα μπροστά του. Να,  το νόημα της προσευχής της Άννας· θυσία και προσφορά του εαυτού μας στον Θεό, που μόνον η αγάπη του μπορεί να εμπνεύσει.

ΜΙΚΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ~ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΛΕΙΣΤΩΝ

 

Τη Ι΄ (10η) του Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΜΗΝΑ του Καλλικελάδου, ΕΡΜΟΓΕΝΟΥΣ και ΕΥΓΡΑΦΟΥ.

 Μηνάς, Ερμογένης και Εύγραφος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμίνου του εν τη Ανατολή βασιλεύσαντος κατά τα έτη τζ΄ - τιγ΄ (307-313), ετύγχανον δε ούτοι εκ των πρώτων αρχόντων του παλατίου αυτού. Κατά την ιδίαν αυτήν εποχήν, εκτός του Μαξιμίνου, εβασίλευον και άλλοι βασιλείς, οίτινες είχον διαδεχθή τους αιμοχαρείς τυράννους, το ζεύγος του διαβόλου, τον Διοκλητιανόν, λέγω, και τον Μαξιμιανόν, ήσαν δε αυτοί οι Κωνστάντιος ο Χλωρός πρώτον (+306) και υιός του Κωνσταντίνος κατόπιν εις τα δυτικώτατα  μέρη της Αυτοκρατορίας, ο Μαξέντιος εις την Ρώμην, ο Μαξιμιανός Γαλέριος εις την Ελληνικήν χερσόνησον με έδραν την Θεσσαλονίκην και άλλοι τινές ενδιάμεσοι, καθώς και ο Μαξιμίνος εις την Ανατολήν, περί του οποίου προείπομεν. Ούτος λοιπόν εκίνησε κατά των Χριστιανών διωγμόν φοβερώτατον και ήτο μεγάλη ταραχή και σύγχυσις εις όλην την Ανατολήν· επειδή ο ασεβέστατος αυτός βασιλεύς ηγωνίζετο να εξαλείψη την Πίστιν του Δεσπότου Χριστού και να στερεώση την απάτην των προπατόρων του, ήτοι να προσκυνώνται τα είδωλα εις όλην την επαρχίαν του, μη γνωρίζων ο μωρός και ασύνετος, ότι όσον κανείς αντιμάχεται κατά της αληθείας, επί τοσούτον αύτη στερεούται, καθώς ο Χριστός μάς υπεσχέθη ειπών ότι η Εκκλησία αυτού θέλει είναι ακαταγώνιστος και ανίκητος και ότι «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. ιστ: 18).

Στῶμεν καλῶς! --- Νεκτάριος Δαπέργολας, Δρ. Ιστορίας

Μιλώντας μέ μερικούς φίλους αὐτές τίς μέρες, εἶδα μέσα στά μάτια καί στίς λέξεις τους κάποια ἀποθάρρυνση. Κάποια αἴσθηση ματαιότητας, κάποια παραδοχή ὅτι ἡ πολυπόθητη ἔξοδος ἀπό τόν ἐφιάλτη ἴσως καί νά μήν ἔρθει ποτέ καί ὅτι ἔτσι θά βαδίζουμε ἕως τόν πλήρη ἐξανδραποδισμό καί ὁριστικό ἀφανισμό μας. Καί εἶναι ἀλήθεια ὅτι εἶναι τόσο ζοφερό τό τοπίο γύρω μας καί τόσο ὁρατός ὁ θριαμβεύων φασισμός, πού νά μήν ἀφήνουν πράγματι ἀνθρωπίνως καί πολλά περιθώρια αἰσιοδοξίας.

Κακῶς ὅμως ἀποθαρρύνονται, κακῶς κλονίζονται, κακῶς ἀφήνουν τήν ἐλπίδα μέσα τους νά ἀρχίσει νά τρεμοσβήνει. Ἐμεῖς τό ξέρουμε καλά ἄλλωστε ὅτι ὁ βοῦρκος μέσα στόν ὁποῖο βουλιάζουμε εἶναι πολύ βαθύς. Καί ἐπίσης ὅτι δέν εἶναι τωρινός ὁ βοῦρκος. Ἐκεῖ μέσα ζοῦμε ἐδῶ καί πάρα πολύ καιρό. Ἡ διολίσθησή μας πρός τήν ἀπονέκρωση ἐξελίσσεται ἐδῶ καί δεκαετίες καί ὁ νεοταξικός ἐφιάλτης δέν εἶναι κάτι πού ξεκίνησε χτές. Αὐτό πού ἀπλῶς ξεκίνησε χτές (καί συγκεκριμένα πρίν ἀπό μερικούς μῆνες) εἶναι ἡ τελική φάση τῆς ἐπίθεσης, ἡ κορύφωση τῆς παράκρουσης, ἡ ἀπολυτοποίηση τοῦ ἐλέγχου. Τό ζαλισμένο καί πνευματικά εὐνουχισμένο ἀνθρώπινο κοπάδι θεωρεῖται πιά ἀπολύτως ἔτοιμο ἀπό τούς ἐπιβήτορες τοῦ πλανήτη, ὥστε νά περάσει στήν ἐπόμενη φάση. Τοῦ ἀπόλυτου μαντρώματος, τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἐξουθένωσης, τοῦ μαρκαρίσματος, πιθανότατα τοῦ μερικοῦ σφαγιασμοῦ, σίγουρα τῆς πλήρους ποδηγέτησης.

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου; Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων; Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα; Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του; 

Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Oὐσιαστικὰ εἶναι ἀκοινώνητοι, ὡς κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἀκοινωνήτους

«Αὐτὰ γράφονται ἐν πλήρει συνειδήσει τῶν ἱστορικῶν ὄντως στιγμῶν ποὺ ζοῦμε, ἀπὸ τὶς  ἀρνητικὲς καὶ καταστροφικὲς τῆς Ὀρθοδοξίας ἐνέργειες καὶ ἐκδηλώσεις. Ἐν πλήρει συνειδήσει ἐπίσης τῶν  εὐθυνῶν καὶ τῶν συνεπειῶν αὐτῆς μας τῆς στάσεως. Προτιμοῦμε νὰ διωκόμεθα καὶ νὰ συκοφαντούμεθα, παρὰ νὰ μένουμε σιωπηλοὶ καὶ ἀφωνότεροι ἰχθύος μπροστὰ στὴν ἐμφανῆ κακοποίηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, νὰ εἴμαστε μὲ τοὺς Ἁγίους, παρὰ νὰ ἔχουμε τὴν φιλία καὶ τὴν συμπάθεια τῶν φιλοπαπικῶν καὶ λατινοφρόνων». Πολλοί πλέον «διαπιστώνουν ὅτι κινδυνεύει πλέον ἡ ἀκεραιότητα τῆς ἀλήθειας, ὅτι οἱ μνημονευόμενοι στὴ Θ. Λειτουργία ἐπίσκοποι, ὡς ἐγγυητὲς τῆς ἐν τῇ πίστει ἑνότητος δὲν ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, δὲν εὑρίσκονται σὲ κοινωνία μὲ τοὺς πρὸ αὐτῶν Ἁγίους, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ εἶναι ἀκοινώνητοι, ὡς κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἀκοινωνήτους»

(Ζήση Θεόδ., Κακὴ Ὑπακοή…, σελ. 23).

Έκκληση Ελλήνων γιατρών για εμβολιασμό παιδιών: Θα είναι καταστροφικό!

…. δίλημμα λόγω των κυτταρικών γραμμών στα εμβόλια

Τρεις διακεκριμένοι επιστήμονες μίλησαν σήμερα στον Focus FM και στον δημοσιογράφο Στ. Δαμιανίδη. O κ. Σάκης Καλογερίδης μοριακός βιολόγος, ο γαστρεντερολόγος κ. Παναγιώτης Παπαγιαννάκης και ο ψυχίατρος κ. Γιώργος Σύρπης, ανέπτυξαν για ακόμη μία φορά ενδιαφέροντα θέματα και έδωσαν απαντήσεις σε εύλογα ερωτήματα.

«Ζούμε την καινούργια παραλλαγή του ιού, την Όμικρον. Έχει εξαπλωθεί σε περίπου 38 χώρες, με τουλάχιστον διπλάσια ταχύτητα μετάδοσης από τη Δέλτα», ανέφερε ο κ. Καλογερίδης.  «Το περίεργο είναι ότι, φαίνεται να μην έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες παραλλαγές, λες και εξελίχθηκε ξεχωριστά. Έχουμε 32 μεταλλάξεις πάνω στην ακίδα, σε σχέση με τη Δέλτα που έχει 16. Μέχρι τώρα οι αναζητήσεις που γίνονται για να διαπιστωθεί με ποιο άλλο γονιδίωμα συγγενεύει, δεν έχουν αποτέλεσμα. Αυτό είναι ύποπτο. Υπάρχουν πολλές θεωρίες, το πιο πιθανό σενάριο είναι  όταν ένας ιός δεν αντιμετωπίζεται σωστά από το ανοσιακό σύστημα, τότε ξεφεύγει με αποτέλεσμα να κάνει μεταλλάξεις. Πιο ανησυχητικό είναι όταν δύο ιοί βρεθούν στον ίδιο ξενιστή, για παράδειγμα ο ιός της γρίπης ή ο HIV μαζί με Sars cov 2 (σ.σ. τον ιό που προκαλεί την covid). Πολλές φορές τα γονιδιώματά τους είναι δυνατόν να έρθουν κοντά και να ανταλλάξουν γονίδια. Σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για έναν ανασυνδυασμό κι έναν καινούργιο μεταλλαγμένο ιο .Οι συνάδελφοι που ασχολούνται εξειδικευμένα με την Όμικρον πιστεύουν ότι πιθανόν  αυτή η μετάλλαξη είναι λιγότερο λοιμογόνος και από τη Δέλτα. Αυτό είναι το καλό σενάριο», πρόσθεσε.

-------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Αὐτή εἶναι ἡ φωνή τῆς Ἐπιστήμης, καί ὄχι τά ὅσα ἀκούγονται ἀπό τά συστημικά κανάλια, τά ὁποῖα ἀσκοῦν προπαγάνδαν μέ ψεύδη καί ἀντι-επιστημονικές τοποθετήσεις.

Η αναγγελία επιβολής προστίμου στους ανεμβολίαστους ηλικιωμένους -- Γιώργιος Κασιμάτης, Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου

Μετά από συνεχείς ερωτήσεις πολιτών σχετικά με τη νομιμότητα της κυβερνητικής αναγγελίας για ειδική υποχρέωση των άνω των εξήντα ετών ανεμβολιάστων να υποβληθούν σε εμβολιασμό με απειλή προστίμου εκατό ευρώ το μήνα, με βάση την επιστημονική και κοινωνική μου ευθύνη παρέχω την ακόλουθη απάντηση:

Υπενθυμίζω την από 18/8/2021 Γνωμοδότησή μου, όπου θεμελιώνεται η παραβίαση των θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των αρχών και κανόνων νομιμότητας του Διεθνούς Δικαίου και των δημοκρατικών Συνταγμάτων με την άμεση ή έμμεση επιβολή όλων των μέτρων κατά της νόσου Covid 19.

--------------------------------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εὐχαριστῶ θερμῶς δι' αὐτήν τήν ἀνάρτησιν! Ἐάν ἡ φασιστική «κυβέρνησις» ὑλοποιήσῃ τό ἄκρως φασιστικόν μέτρον τοῦ «προστίμου» τῶν 100 εὐρώ εἰς τούς ἄνω τῶν 60 (καί συντόμως ἄνω τῶν 50) ἐτῶν πού ἀρνοῦνται νά κάνουν τίς «θανατηφόρες ἐνέσεις» (Zelenco), τότε θά προσφύγουμε ἀσφαλῶς εἰς τήν Δικαιοσύνην, ὅπου ἕν ἀπό τά ὅπλα μας θά εἶναι ἡ ὡς ἄνω ἀνάρτησις.

Reading from the Synaxarion:

The Conception by St. Anna of the Most Holy Theotokos

According to the ancient tradition of the Church, since Saint Anna, the Ancestor of God, was barren, she and her husband Joachim remained without children until old age. Therefore, sorrowing over their childlessness, they besought God with a promise that, if He were to grant them the fruit of the womb, they would offer their offspring to Him as a gift. And God, hearkening to their supplication, informed them through an Angel concerning the birth of the Virgin. And thus, through God's promise, Anna conceived according to the laws of nature, and was deemed worthy to become the mother of the Mother of our Lord (see also Sept. 8).

Αγία μανία -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Μπροστά στόν βασιλιά τῆς Ἰουδαίας Ἀγρίππα καί στόν Ρωμαῖο ἡγεμόνα Φῆστο, ὁ ἀπ. Παῦλος εἶχε, κάποια στιγμή τῆς θεοκίνητης ζωῆς του, τήν εὐκαιρία νά ἀπολογηθεῖ για τήν πίστη του. Στήν λαμπρότητα τῆς βασιλικῆς αὐλῆς καί στήν μεγαλοπρέπεια τῆς ρωμαϊκῆς ἰσχύος, ὁ ἀπόστολος μέ τίς χειροπέδες ἀντέταξε τό φῶς τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί τήν δύναμη τοῦ θείου λόγου. Πρέπει, ὅμως, νά ῾χεις γερά μάτια, γιά ν᾽ ἀντικρύσεις τό φῶς, και πρέπει νά σκύψεις ταπεινά, γιά να πάρεις πάνω σου τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ· κι ὁ Φῆστος δέν μποροῦσε. Τόν τύφλωσε ἡ διαφθορά τῆς ζωῆς του, ἡ φιλαργυρία κι ἡ φιληδονία του· τόν κρατοῦσε ἀλύγιστο ὁ ἐγωισμός κι ἡ κενοδοξία του. Γι᾽ αὐτό, δέν ἀφήνει τόν Παῦλο νά συνεχίσει, ἀλλά «μεγάλῃ τῇ φωνῇ», σάν γιά να σκεπάσει καί τήν ἀντίρρηση τῆς ἴδιας του τῆς καρδιᾶς, «ἔφη· Μαίνῃ, Παῦλε· τά πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει» (Πρξ 26,24). Εἶναι ἕνας διάλογος, πού δεν ἔπαψε νά ἐπαναλαμβάνεται μέσα στήν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ, κάθε φορά μέ διαφορετικό σχῆμα, ἀλλά πάντοτε μέ τό ἴδιο περιεχόμενο.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 Ὁ Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας,  Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.

Η «Νέα Εποχή» και ο διπλός Οικουμενισμός (πολιτικός και θρησκευτικός) -- π. Γεώργιος Μεταλληνός

Η ΕΠΟΧΗ μας σφραγίζεται καθοριστικὰ ἀπὸ μιὰ νέα ἱστορικὴ συγκυρία, τὴ Νέα Παγκόσμια Τάξη πραγμάτων καὶ τὴν ἀνάδυση στὸ παγκόσμιο προσκήνιο μίας νέας παγκόσμιας Μονοκρατορίας τῆς Pax Americana, πού μεταφέρει τὸν κόσμο, ἀναδρομικά, στὴν ἑνότητα τῆς Pax Romana καὶ σ᾽ ὅ,τι αὐτὴ μπορεῖ νὰ σημαίνει γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν κόσμο.

Ἡ ἀνθρωπότητα ἐντάχθηκε σ' ἕνα παγκόσμιο σύστημα πολιτικῆς καὶ ἀξιῶν, πού ἐλέγχει καὶ διαμορφώνει καθολικά, μέσῳ τῆς ἑνιαιοποιημένης παιδείας καὶ τῶν κατευθυνόμενων Μ.Μ.Ε., τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν κοινωνία, ὡς πλανητικὸ ἄνθρωπο καὶ πλανητικὴ-ὁλιστική κοινωνία. Τὸ Internet-Διαδίκτυο ἰδιαίτερα, ἑνοποιεῖ τὸν κόσμο μας, τεκμηριώνοντας αὐτό, πού ἐμπεριέχει ὁ ὅρος παγκοσμιοποίηση (Globalization). Καὶ εἶναι θεμιτὸ νὰ ἐπικαλούμεθα τὸν ἐλπιδοφόρο λόγο τοῦ Χριστοῦ μας «γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμὴν (Ἰω. 10,18), τὸ ἐρώτημα ὅμως εἶναι: ὑπὸ ποῖον ποιμένα;

Απολυτίκιο Σύλληψης Αγ. Άννης - 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

 

Τη Θ΄ (9η) του Δεκεμβρίου, η Σύλληψις της Αγίας ΑΝΝΗΣ μητρός της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ιωακείμ και Άννα οι θείοι γεννήτορες της Θεοτόκου λυπούμενοι δια την ατεκνία αυτών ανεχώρησαν ο μεν Ιωακείμ εις το όρος, η δε Άννα εις περιβόλιον, ένθα αμφότεροι προσηύχοντο δια να χαρίση εις αυτούς καρπόν κοιλίας ο Κύριος. Ο δε Πανάγαθος Θεός, θέλων να ετοιμάση δι΄ εαυτόν Ναόν ζώντα και οίκον Άγιον ίνα κατοικήση, απέστειλεν εις τούτους, εκ των οποίων ηυδόκησε να γεννηθή η κατά σάρκα μήτηρ αυτού, τον Άγγελόν του περί του οποίου λέγουσιν ότι ήτο ο Γαβριήλ. Τούτον δε αποστείλας προανήγγειλεν ότι θέλει συλλάβει η στείρα και γηραιά Άννα, ίνα με την σύλληψιν της στείρας βεβαιώση την εκ της Παναγίας Παρθένου ιδικήν Του άσπορον Σύλληψιν και άφθορον Γέννησιν. 

π. Θεόδωρος Ζήσης: Με την αίρεση του οικουμενισμού οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές

....«ο κίνδυνος αυτός (εκ του Οικουμενισμού) αποβαίνει μεγαλύτερος εκ του γεγονότος, ότι η απειλή δεν είναι μόνον εξωτερική. Δεν προέρχεται δηλαδή μόνον από τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό οι οποίοι αντιμετωπιζόμενοι παλαιότερα  ως αιρέσεις, είχαν ελάχιστες, σχεδόν μηδαμινές δυνατότητες να ασκήσουν επιρροή στους Ορθοδόξους πιστούς. Ο κίνδυνος τώρα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερος, διότι δρά εκ των έσω. Πολλοί ποιμένες, των οποίων βασική αποστολή είναι να διώκουν τους λύκους των αιρέσεων και των πλανών, όχι μόνον δεν βλέπουν να υπάρχουν λύκοι, για να τους εκδιώξουν, αφού θεωρούν, ότι ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός δεν είναι αιρέσεις, αλλά “σεβάσμιες εκκλησίες”, «αδελφές εκκλησίες» συνδιαχειρίστριες του αγιασμού και της σωτηρίας των πιστών, αλλά μεταβάλλονται και οι ίδιοι σε λύκους. Κατασπαράσσουν και αυτοί, επειρεασμένοι από τις αιρέσεις, τα υγιή δόγματα και μετ’ αυτών τα ανύποπτα ποίμνια, που δύσκολα, χωρίς επαρκή πληροφόρηση, μπορούν να καταλάβουν, ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές»

Πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα (Συμπεριλαμβάνονται και οι λατινόφρονες Οικουμενιστές)

Κατά την ώραν της εις Επίσκοπον χειροτονίας του ο Κληρικός μεγαλοφώνως λέγει:  «Αναθεματίζω Άρειον,  καί τούς συν αυτώ σύμφρονας καί κοινωνούς της αυτού μανιώδους κακοδοξίας.....και τους τούτων ομόφρονας αποβάλλομαι και αναθεματίζω και τρανώς ανακηρύττω μεγίστη φωνή∙ Πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα. Όλοις τοις αιρετικοίς ανάθεμα...» 

(Τάξις εις χειροτονίαν Επισκόπου, βλ. Μέγα Ευχολόγιον, Έκδοσις Σαλίβερου, Αθήναι 1925, σελ.131).

Ἀπόλυτος ἐμπιστοσύνη - ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ --- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Πόσα βάρη κουβαλᾶνε οἱ ἄνθρωποι στοὺς ὤμους τους καὶ στὶς καρδιές τους! Πόσα προβλήματα τῆς καθημερινῆς ζωῆς! Πόσα συναισθήματα ὑπαρξιακῆς ἀγωνίας! Πόσες ἀνησυχίες ποὺ ἐπιτείνουν τὴν ἀσφυξία τοῦ ἄγχους! Πόσα βασανιστικὰ ἐρωτήματα ποὺ κρατᾶνε μετέωρη τὴν ψυχή! Πόσες καταιγίδες ξεσπᾶνε σὲ κάθε βῆμα τῆς ἀνθώπινης πορείας! Καὶ πόσα τὰ δάκρυα τοῦ πόνου!... Προβλήματα ποὺ καῖνε. Προβλήματα - μαχαίρια. Προβλήματα συγκλονιστικά. Προβλήματα, ποὺ κάποτε μοιάζουν μὲ στιγμὲς μαρτυρίου. Προβλήματα βασανιστικά. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει περισσότερο, δὲν εἶναι τὸ πλῆθος καὶ ἡ σφοδρότητα τῶν προβλημάτων ἀλλ᾽ ἡ διέξοδος καὶ ἡ ὑπέρβαση τῶν προβλημάτων. Ἡ ἐπάνοδος καὶ ἡ ἐπανάκτηση τῆς ἐσωτερικῆς εἰρήνης. Δὲν ὑπάρχουν, βέβαια, μαγικὲς λύσεις. Ὁ διάβολος μᾶλλον δημιουργεῖ καὶ περιπλέκει τὰ πράγματα. Μονάχα ὁ Θεὸς ὁ παντοδύναμος κυβερνᾶ καὶ προνοεῖ γιὰ τὸ σύμπαν καὶ μάλιστα γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἐκεῖνος καὶ τὸν βεβαιώνει ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὸν ἐγκαταλείψει ποτέ. «Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽οὐ μή σε ἐγκαταλίπω» (Ἑβρ. ιγ´5).

Η διαστρέβλωση της Ελληνικής Ιστορίας στη Σύγχρονη Παιδεία -- Μαρία Μαντούβαλου, Καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ

Για τη διαστρέβλωση της Ελληνικής Ιστορίας, δηλαδή τη σκόπιμη νόθευση και παραποίηση του περιεχομένου της, γνωρίζαμε μέχρι σήμερα ότι αυτή προερχόταν από το κατ’ ευφημισμόν, και πολλαπλώς, κατά διαστήματα, μετονομαζόμενον Υπουργείο Παιδείας και τον εκάστοτε διορισμένο ή εκλεγμένο Υπουργό του, μαζί με τους διορισμένους συμβούλους του των Παιδαγωγικών Ινστιτούτων, των μεταλλαγμένων και αυτών, σε Ινστιτούτα Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

Ακόμη γνωρίζαμε ότι η διαστρέβλωση της Ιστορίας προέρχεται και από τους εξαρτημένους και μισθοφόρους της εκάστοτε εξουσίας, πολιτικής και κομματικής, δημοσιογράφους και πανεπιστημιακούς αναλυτές, τις Αρχές τις λεγόμενες Προστασίας του Πολίτη και τις ποικίλες συλλογικότητες αθέων, εμπρηστών, αντεξουσιαστών και άλλων παρόμοιων Ενώσεων.

Reading from the Synaxarion:

Patapius the Righteous of Thebes

This Saint was from the Thebaid of Egypt and struggled many years in the wilderness. He departed for Constantinople, and having performed many miracles and healings, he reposed in peace in a mountain cave on the Gulf of Corinth, where his holy relics are found incorrupt to the present day.