Saint Justina who was from Damascus, lived in virginity for the sake of Christ. Saint Cyprian, who was from Antioch, began as an initiate of magic and worshipper of the demons. A certain foolish young man who had been smitten with Justina's beauty hired Cyprian to draw her to love him; when Cyprian had wed every demonic device he knew, and had failed, being repulsed by the power of Christ Whom Justina invoked, he understood the weakness of the demons and came to know the truth. Delivered from demonic delusion, he came to Christ and burned all his books of magic, was baptized, and later ascended the episcopal throne in his country. Later, he and Justina were arrested by the Count of Damascus, and having endured many torments at his hands, they were sent finally to Diocletian in Nicomedia, where they were beheaded about the year 304.
Η ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη.
«…Στερέωσον Κύριε την Εκκλησίαν, ην εκτήσω τω τιμίω Σου αίματι». Εκκλ. Υμνογραφία.
Εις την άστατον φοράν των εγκοσμίων πραγμάτων, εις την κενότητα του παρόντος τραγικού, των ανθρώπων βίου, εις την κοιλάδα ταύτην του κλαυθμώνος, προβάλλει, ως υπερκόσμιός τις θεία αποκάλυψις, η αγία Εκκλησία μας. «Ωραία και καλή ως ευδοκία, ωραία ως Ιερουσαλήμ, θάμβος ως τεταγμέναι», η Εκκλησία, «οι οφθαλμοί αυτής ως περιστεραί επί πληρώματα υδάτων», μεταποιεί εις εαυτήν πνευματικώς τας ανθρωποπρεπείς της ασματιζούσης νύμφης αισθητικάς παρομοιώσεις. «Ως πύργος Δαβίδ», η Εκκλησία, ωκοδομημένος επί την πέτραν της πίστεως· «χίλιοι θυρεοί κρέμανται επ’ αυτόν, πάσαι βολίδες των δυνατών». «Κνήμαι αυτής στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμελιωμένοι επί βάσεις χρυσάς», «ως σπαρτίον κόκκινον χείλη της και η λαλιά της ωραία». «Πλόκιον κεφαλής της ως πορφύρα».
Και ότε εξήλθεν από τον παγετόν της ανυπαρξίας της και, διασχίσασα τα ερέβη της αγνοίας, ενεφανίσθη εις το προσκήνιον της ανθρωπίνης ιστορίας τη αγία Πεντηκοστή, οι άγγελοι δια την τοιαύτην της Εκκλησίας πολυποίκιλον σοφίαν και αίγλην, διαπορούντες επεφώνουν εν χαρά: «Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος, καλή ως σελήνη, εκλεκτή ως ο ήλιος; Τις αύτη η αναβαίνουσα λελευκανθισμένη, επιστηριζομένη επί τον αδελφιδόν αυτής – Χριστόν;».
Θέλεις σύνταξη; Τράβα να εμβολιαστείς! -- Κωνσταντίνος Βαθιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
Ήταν καλοκαίρι του 2019, όταν ένας ιδιαιτέρως προβεβλημένος δικαστής με προσκάλεσε για φαγητό στην μασονική φωλιά της Αθηναϊκής Λέσχης.
Αφού του προσέφερα το βιβλίο μου “Τραγικά διλήμματα στην
εποχή του πολέμου κατά της τρομοκρατίας”, το οποίο θα του χρησίμευε έναν χρόνο
μετά για να καταλάβει πόσο ασέλγησαν πάνω στο σώμα του Ποινικού Δικαίου οι
φωστήρες (διάβαζε: προδότες) της ιατρικής και της νομικής επιστήμης, ξεκινήσαμε
να συζητάμε για τη γενικότερη κατάσταση στην Ελλάδα.
Όταν τον ρώτησα αφελώς, μα πώς αντέχετε, έχοντας περάσει από τα ευρωπαϊκά σαλόνια, να ζείτε σε αυτήν την χώρα, όπου όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο και ο ένας κανιβαλίζει τον άλλον, μου απάντησε με σοκαριστική απάθεια:
-------------------
Σωστός ὁ κ. Βαθιώτης! Ὅπως διάβασα χθές σ' ἕνα τίτλον κάποιας εὐστόχου ἀναρτήσεως τοῦ διαδικτύου, «ὁ Πορτοσάλτε ἀποτελεῖ ζωντανόν παράδειγμα τῶν παρενεργειῶν τοῦ ἐμβολίου»!
Τη Β΄ (2α) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ και ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ της παρθένου.
Κυπριανός και Ιουστίνα οι ένδοξοι του Χριστού Άγιοι Μάρτυρες έλαβον τον στέφανον του μαρτυρίου κατά τας ημέρας της βασιλείας του ασεβεστάτου Καίσαρος Κλαυδίου εν έτει σξη΄ (268). Και ο μεν Κυπριανός κατήγετο από την Καρχηδόνα ή Καρθαγένην της Λιβύης, διέτριβεν εις την Αντιόχειαν της Συρίας και ήτο ευγενής και πλούσιος· η δε Ιουστίνα κατήγετο από την Αντιόχειαν και ήτο θυγάτηρ Αιδεσίου και Κληδονίας. Αμφότεροι οι Άγιοι ούτοι Μάρτυρες ήσαν πρότερον ειδωλολάτραι και μάλιστα ο Κυπριανός, όστις επερίσσευεν εις την λατρείαν των ειδώλων, διότι ήτο φιλόσοφος και κατά την μαγικήν τέχνην άκρος. Προσήλθε δε εις την πίστιν του Χριστού κατά τον ακόλουθον τρόπον. Η Ιουστίνα, το καλόν τούτο φυτόν, ήτο μεν πρότερον ειδωλολάτρις, ως είπομεν άνωθεν, και πολλάς είχεν ακάνθας ως ακολουθούσα και σεβομένη την ασέβειαν των γονέων της, με τον καιρόν όμως, αυξανομένης αυτής κατά την ηλικίαν, προέκοπτε και επερίσσευε και η γνώσις.
Υἱοθέτησις τοῦ «Καλανταρίου τῶν Λατίνων, αὐθαίρετος καταπάτησις τῶν ἱερῶν Κανόνων -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Ἐπί 3,5 αἰῶνες, ἀπό τήν εἰσαγωγήν τοῦ «Καλανταρίου τῶν Λατίνων» τό 1582 καί τήν καταδίκην του ὑπό τριῶν Πανορθοδόξων Συνόδων (1583, 1587 καί 1593) καί ἐντεῦθεν, ἐγράφησαν πολλά σπουδαῖα κείμενα καί ἐπίσημες Συνοδικές Ἐγκύκλιοι ὑπό Πατριαρχῶν καί λογίων, τονίζοντας πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ὅτι ἡ τυχόν υἱοθέτησις τοῦ «Καλανταρίου τῶν Λατίνων» ὑπό τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας θά ἦτο παντελῶς «ἀνόητος καί ἄσκοπος» καί θά προεκάλει «παγκόσμιον σκάνδαλον» καί βεβαίως σχίσμα, ὡς αὐθαίρετος καταπάτησις τῶν ἱερῶν Κανόνων. Χάριν παραδείγματος, εἰς τό δημοσιογραφικόν ὄργανον τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου «Ἐκκλησιαστική Ἀλήθεια» τῆς 24/11/1895, σελ. 312-314, διαβάζουμε τά ἑξῆς: «ἡ ἀπότομος λοιπόν ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου, θά ἰσοδυνάμει εἰς τά ὄμματα τοῦ λαοῦ πρός ἀπόπειραν τροποποιήσεως τῆς πίστεως τῶν Πατέρων του, πρός αὐτόχρημα ἐκφραγκισμόν»! Διό καί οἱ ἀπαντήσεις τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν πρός τόν Πατριάρχην Ἰωακείμ Γ´, ὅταν αὐτός ἀνεκίνησε τό ζήτημα τό 1902, ἦσαν ὅλες ἀρνητικές. Οἱ περισσότερες μάλιστα ἀπό αὐτές ἐγνωμοδότησαν ὅτι θεωροῦν τό νέον ἡμερολόγιον ἀντικανονικόν, ἀντιπαραδοσιακόν, ἀνόητον, ἄσκοπον καί ὡς ἕν ἐπιπλέον προσηλυτιστικόν μέσον τοῦ Βατικανοῦ. Τά μετά τό 1924 γεγονότα ἐδικαίωσαν πλήρως αὐτές τίς γνωματεύσεις.
-------------------------
@ 1 Οκτωβρίου 2021 - 7:11 μ.μ.
Ἡ ἀνάρτησις αὐτή εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου στό αἴτημά σου τῆς 17-9-21: «Θα πρέπει να αποδείξεις τουλάχιστον ένα ψέμα μου». Σοῦ ἀπέδειξα, λοιπόν, ὅτι ἡ ἀλλαγή τοῦ ἑορτολογίου (τό ὁποὶον εἶναι συνυφασμένον μέ τό ἡμερολόγιον) δέν ἦτο ἁπλῶς ἀλλαγή ἑνός ἀριθμοῦ, ὅπως ἔγραψες παραπλανητικῶς, ἀλλά ἦτο ἕν θέμα πού ἀπασχολοῦσε ὅλες τίς τοπικές Ἐκκλησίες, οἱ ὁποῖες ἐκτιμοῦσαν ὅτι ἡ ἀλλαγή αὐτή θά προκαλοῦσε σχίσμα, διό καί τό 1902 τήν ἀπέρριψαν ὁμοφώνως. Γι' αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγον τό 1924 οἱ Σατανισταί, πού λές ὅτι ὀρθῶς ἐνήργησαν, οὐδένα ἠρώτησαν, ἀλλ' ἐνήργησαν πραξικοπηματικῶς! Τό ἀποτέλεσμα ἦτο αὐτό πού προέβλεψαν τό 1902! Ἐσύ τώρα, πού γνωρίζεις μάλιστα τό ἐγκληματικόν ἀποτέλεσμα τοῦ Πραξικοπήματος, συμμαχεῖς μέ τούς Σατανιστάς, παίρνοντας τό μέρος τους, λέγοντας πελώρια ψεύδη (ὅπως ὅτι δέν ἄλλαξε δῆθεν τό ἑορτολόγιον, ὅταν περικόπτωνται 13 ἡμέρες ἀπό τήν νηστείαν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων κατ' ἔτος, ὅταν «ἁγιοκατατάσσωνται» κοινωνικοί καί ὑμνηταί τῶν Οἰκουμενιστῶν κ.λπ.) καί κατακρίνοντας καί συκοφαντῶντας ὅσους ἀντέδρασαν στό Πραξικόπημα ὡς ... «χρονολάτρας»! Δικαίωμά σου, διό καί θά λάβῃς ἀνάλογον «μισθόν» ἐν ἡμέρα κρίσεως. Τρέχα στόν Τρικαμηνᾶ! Ταιριάζετε ἀπολύτως!
Οὐδέν ἀπό ὅσα ἔγραψες εἶναι ὀρθόν! Ἀπολύτως οὐδέν! Χάριν παραδείγματος, γράφεις ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ ἀλλαγή ἀπό «Σύνοδον»! Ποία εἶναι αὐτή; Μήπως ἐννοεῖς τό «πανορθόδοξον συνέδριον» τοῦ Μεταξάκη τοῦ 1923, τό ὁποῖον ὁ Σάμου Εἰρηναῖος ἐχαρακτήρισεν «ἀντορθόδοξον» καί κατόπιν τοῦ ὁποίου ὁ λαός «μπούκαρε» στό Πατριαρχεῖον καί ἔδιωξε τόν Μεταξάκην μέ τίς κλωτσιές; Ἤ μήπως ἐννοεῖς τήν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία «ἐσυνεδρίασεν» τόν Δεκέμβριον τοῦ 1923 ὑπό τήν μπόταν τοῦ Πλαστήρα καί μέ πρόεδρον τόν Μασσῶνον Χρυσόστομον Παπαδόπουλον (ΧΠ) γιά ν' ἀποφασίσῃ γιά ἕν θέμα ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ἐνδιαφέροντος καί ἰσχύος, γιά τό ὁποῖον τό 1918 ὁ ἴδιος ὁ ΧΠ, ὡς ἀρχιμανδρίτης, ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς πού εἶχε συγκροτηθῇ γιά νά γνωματεύσῃ ἐπί τοῦ θέματος, ἀλλά καί ὡς καθηγητής τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, εἶχε γράψει ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά γίνῃ μονομερής ἀλλαγή (δηλαδή ἀπό μίαν μόνον τοπικήν Ἐκκλησίαν καί χωρίς Πανορθόδοξον Σύνοδον) χωρίς νά προκληθῇ σχίσμα; Ὡς γνωστόν, ἡ γνωμάτευσις αὐτή ἀπετυπώθη τό 1923 εἰς Βασιλικόν Διάταγμα, τό ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς τήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καί εἶναι ἀκόμη ἐν ἰσχύι, ὁπότε ἡ ἀπόφασις τῆς ἱεραρχίας ἦτο ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ, ὄχι μόνον ἐκκλησιαστικῶς (ὡς μονομερής), ἀλλά καί κοσμικῶς. Τέλος, ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφασις ἦτο δογματικῶς ἐσφαλμένη, ὄχι μόνον ἐπειδή ἀνεμένετο ὑπό πάντων νά προκαλέσῃ σχίσμα (βλ. προηγούμενα ἄρθρα καί σχόλιά μου) καί ἐπειδή ἐλήφθη χάριν τῆς «Ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν», ἀλλά καί ἐπειδή ἠγνόησε τήν ἀντίθεσιν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος μέ κλάμματα παρακαλοῦσε τούς ἐπισκόπους του νά μήν προβοῦν στήν ἀλλαγήν (βλ. Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν Στράγγα). Δέν ἔχω χρόνον οὔτε διάθεσιν ν' ἀνασκευάσω καί τά ἄλλα φανερά ΨΕΥΔΗ σου καί τίς διαστρεβλώσεις τῆς Ἀληθείας πού κάμνεις, ἀλλά καί δέν ὑπάρχει λόγος, καθότι ὁ ἐγωϊσμός σας δέν σᾶς ἀφήνει νά δεῖτε τήν Ἀλήθειαν ὅ,τι καί ἄν σᾶς ποῦν. Καί αὐτά πού ἔγραψα τά ἔγραψα γιά τούς τυχόν ἀναγνώστας.
----------------------
@ 4 Οκτωβρίου 2021 - 11:23 μ.μ.
Βλέπω ὅτι συνεχίζεις ἀπτοήτως τήν διαστροφήν τῆς Ἀληθείας! Ἀπό πότε θεωρεῖται Πανορθόδοξος Σύνοδος ἡ παρασκηνιακή «συνεννόησις», ἡ ὁποία ἀμφιβάλλω ἄν ἔγινε καί αὐτή(!), καθ' ἥν στιγμήν μάλιστα δύο Πατριᾶρχαι (ὁ Ἱεροσολύμων Δαμιανός καί ὁ Ἀλεξανδρείας Φώτιος) εἶχον ἐκδηλώσει τήν ἀντίθεσίν των; «Πανορθόδοξος Σύνοδος» σημαίνει τήν σύναξιν ὅλων τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων καί ὅλων τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ὀρθοδοξίας διά νά συζητήσουν τό θέμα, ν' ἀναγνωσθοῦν στήν ἀρχήν τά Πρακτικά ὅλων τῶν προηγουμένων Συνόδων, πρός διαβεβαίωσιν τῶν πάντων ὅτι ἡ Σύνοδος βαδίζει ἐπί ὀρθοδόξου ἐδάφους, νά ἀντιπαρατεθοῦν ἐπιχειρήματα ὑπέρ ἤ κατά ἑνός ἐγχειρήματος πανορθοδόξου βεληνεκοῦς καί ν' ἀκολουθήσῃ ψηφοφορία. Ἐσύ, προκειμένου νά δικαιολογήσῃς τούς Μασσώνους πρωτεργάτας τοῦ σχίσματος, διαστρεβλώνεις ἀκόμη καί θεμελιώδεις ἔννοιες, ὅπως αὐτές τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου καί τοῦ ἑορτολογίου, ἐφόσον ἔγραψες ὅτι τό ν' ἀφαιρεθοῦν 13 ἑορτάσιμες ἡμέρες ἀπό τήν νηστείαν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων κατ' ἔτος ἀφήνει ... ἄθικτον τό ἑορτολόγιον!!! Ντροπή σου! Τέλος!
Τά τσαρούχια τῶν Εὐζώνων ἐνοχλοῦν τήν Κυρία Πρόεδρο!
Καί νέον ἔπος: Ὁ κτηνίατρος τῆς Καλυψοῦς καί οἱ μανοῦβρες τῆς πυραυλακάτου
Ο «ΤΣΑΡΟΥΧΟΔΡΟΜΟΣ» εἶναι μία σειρά ἀπό ἰδιαίτερες πλάκες
στό πεζοδρόμιο πού ἐκτείνεται ἀπό τήν Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ μέχρι τό Μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου
Στρατιώτου. Τόν ἀκολουθοῦν κατ’ ἐπανάληψιν κάθε ἡμέρα οἱ Εὔζωνοι τῆς Προεδρικῆς
Φρουρᾶς. Ἡ πορεία τους ἔχει ἕνα τυπικό καί ἕναν συμβολισμό. Ἀλλά αὐτά δέν τά
γνωρίζει ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Κάθε λίγα μέτρα, τά τσαρούχια τῶν Εὐζώνων βροντοῦν ρυθμικῶς
στόν δρόμο αὐτόν πού συμβολίζει τήν πορεία τοῦ ἔθνους διά τῶν αἰώνων. Καί κάθε
κτύπος τοῦ τσαρουχιοῦ στό ἔδαφος εἶναι μήνυμα. Πρός ὅσους ἐπέρασαν καί πρός ὅσους
ἔπεσαν. Ὁ βρόντος τοῦ τσαρουχιοῦ λέει πρός ὅσους ἐπότισαν μέ τό αἷμα τους τήν ἑλληνική
γῆ πώς ὁ ἀγών συνεχίζεται. Πώς καί σήμερα ὑπάρχουν ἄξιοι Ἕλληνες πού τιμοῦν τήν
φουστανέλλα καί βροντοῦν τά τσαρούχια. Ἀλλά αὐτά δέν τά γνωρίζει ἡ Πρόεδρος τῆς
Δημοκρατίας. Οἱ Εὔζωνοι, κάθε φορά πού διανύουν τόν «τσαρουχόδρομο», εἶναι οἱ ἀγγελιαφόροι
τῶν σημερινῶν γενεῶν τῶν Ἑλλήνων πρός ὅσους πέρασαν καί πρός ὅσους θά ἔλθουν, ὅτι
σέ αὐτήν τήν γωνιά τῆς γῆς ὁ Ἑλληνισμός πατᾶ μέ στιβαρά βήματα. Ἀλλά αὐτά δέν
τά γνωρίζει ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Ἡ Πρόεδρος γνωρίζει μόνον ὅτι ὁ ἦχος τοῦ
τσαρουχιοῦ τήν ἐνοχλεῖ. Δέν τήν ἀφήνει νά κοιμηθεῖ. Ἔτσι εἶναι κάτι μῆνες τώρα,
πού ἔδωσε ἐντολή ἀπό τίς ὀκτώ τό βράδυ μέχρι τίς ὀκτώ τό πρωί νά μήν βροντοῦν
τά τσαρούχια. Νά μήν δίδεται τό μεταφυσικό μήνυμα πρός τούς πεσόντες τοῦ Ἔθνους.
Νά μήν κάνουν τίς προβλεπόμενες κινήσεις οἱ Εὔζωνοι πού φρουροῦν τό Προεδρικό
Μέγαρο. Οἱ Εὔζωνοι πού φρουροῦν τήν διαχρονική συνέχεια τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας τοῦ
ἑλληνικοῦ Κράτους. Καί αὐτό, γιατί ἡ Πρόεδρος θέλει νά κοιμᾶται. Καί τά
τσαρούχια ταράσσουν τόν ὕπνο της!
Ἔχει ἆρά γε συναίσθηση ὅλων αὐτῶν πού πιό πάνω ἀναφέραμε; Συναισθάνεται τούς ἱερούς
συμβολισμούς στούς ὁποίους ἐκ τῆς θέσεώς της ἀπαιτεῖται νά μετέχει;
ΠΟΙΟΥΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΦΙΛΟΥΣ
Μια ωραία και πολύ χρήσιμη συμβουλή μάς δίνει ο Άγιος Θεόδωρος Εδέσσης, για τις φιλίες, που κάνουμε: «Φίλους πρέπει να έχης, φιλόχριστε, εκείνους, που φέρνουν πνευματική ωφέλεια και σε βοηθούν στον ασκητικόν βίον. Οι φίλοι σου να είναι άνδρες ειρηνικοί, αδελφοί πνευματικοί, πατέρες άγιοι, για τους οποίους ο Κύριος είπε: «Μητέρα μου και αδελφοί μου είναι αυτοί εδώ, όσοι κάνουν το θέλημα του ουρανίου Πατέρα μου» (Ματθ. ΙΒ: 50).
Εἶμαι κατά τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ διά τόν Covid-19 -- Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος, Καθηγητής Θεολόγος
(Ὁ ὑποχρεωτικός ἐμβολιασμός εἶναι χυδαῖος καί κτηνώδης φασισμός)
«Εἶμαι νέος καί ὑγιής καί γι’ αὐτό δέν σκοπεύω νά ἐμβολιαστῶ. Πρόθεση τῆς Πολιτείας καί τῶν ἐντεταλμένων της ἰατρῶν ἦταν νά ἐμβολιαστοῦν κατά τοῦ Covid-19 οἱ ἡλικιωμένοι ἄνω τῶν 70 ἐτῶν καί οἱ εὐπαθεῖς ὁμάδες τοῦ πληθυσμοῦ, οἱ ἔχοντες βαρειά ὑποκείμενα νοσήματα. Ἑπομένως, γιατί ἐγώ νά ἐμβολιαστῶ;» Αὐτά τά σταράτα, μετρημένα καί συνετά λόγια εἶπε σέ συνέντευξή του ὁ κορυφαῖος Ἕλληνας τεννίστας Στέφανος Τσιτσιπᾶς καί εύθύς χύμηξαν ἐπάνω του νά τόν κατασπαράξουν -ἠθικά, ἐννοῶ!-, ὡς ἄλλα ἄγρια θηρία, σύσσωμο τό πολιτικό, δημοσιογραφικό, ἰατρικό καί διανοουμενίστικο κατεστημένο τῆς Πατρίδας μας.
Ὀφείλω ἐξ ἀρχῆς νά διευκρινίσω, ὥστε νά μή παρεξηγηθῶ: Ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη μας σέβεται καί τιμᾶ τήν Ἰατρική ἐπιστήμη καί τούς γνήσιους θεράποντές της, τούς γιατρούς, ἤδη ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη (Σοφία Σειράχ, κεφ.38, 1-15). Τά φάρμακα καί, στούς νεώτερους χρόνους, τά ἐμβόλια θεωροῦνται ἀπό τήν Χριστιανική Ἐκκλησία μεγάλα δῶρα τοῦ Παναγάθου Πατρός ἡμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, πρός θεραπεία ἤ πρόληψη τῶν ἀσθενειῶν καί ἀνακούφιση τοῦ ἀνθρώπινου πόνου. Ἀλλά τότε, γιατί ἐγώ ἔσπευσα νά ἐπικροτήσω τή θέση τοῦ Στέφανου Τσιτσιπᾶ;
Πανδημία και “νομιμότητα” -- Κωνσταντίνος Φαρσαλινός, ιατρός και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών
Μετά από 18 μήνες επιτυχημένης διαχείρισης (μην γελάτε, έτσι μας λένε να λέμε) βασισμένης στα σκληρότερα περιοριστικά μέτρα και lockdown στην Ευρώπη, έχουμε και πάλι πόλεις που μπαίνουν σε lockdown. Πόσες φορές ακόμη θα γίνουμε μάρτυρες του ορισμού της εμμονής, της εμπάθειας και της ανικανότητας; Η πρώτη φορά είναι άγνοια, η δεύτερη σύμπτωση, η τρίτη ατυχία (με μεγάλη επιείκεια), στην συνέχεια πλέον μιλάμε για ανικανότητα που θέτει και ζητήματα αντίληψης της πραγματικότητας. Η λογοδοσία και η απόδοση ευθυνών αγνοούνται. Οι ανεξέλεγκτοι έχουν εξασφαλίσει δια της “νομιμότητας” το ακαταλόγιστο.
Αυτά όμως είναι πταίσματα. Εδώ και καιρό έχουμε μετατρέψει τον κώδικα ιατρικής δεοντολογίας, τα δικαιώματα και το σύνταγμα σε κουρελόχαρτα. Μεγαλοσχήμονες ειδικοί, ακόμη και πολιτειακοί παράγοντες, ανακάλυψαν ότι η στρεβλή και υποκειμενική ερμηνεία ενός άρθρου του συντάγματος σημαίνει αυτόματα ότι μπορούν να καταργηθούν άλλα άρθρα του συντάγματος.
Τη Α΄ (1η) του μηνός Οκτωβρίου, σύναξις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ της επονομαζομένης «ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ», ης η θαυματουργός Εικών εύρηται εν τη εν Άθω Ιερά Μονή του Δοχειαρίου.
Γοργοϋπήκοος καλείται Εικών της Υπεραγίας Θεοτόκου ευρισκομένη εις την Ιεράν Μονήν Δοχειαρίου του Αγίου Όρους ιδιαιτέρως εν αυτή τιμωμένη ως προστάτις της Μονής ταύτης δια την αείρροον χάριν, ήτις αναδίδεται εξ αυτής και δια τα πολλά θαύματα, τα οποία γοργώς και προθύμως επιτελεί πανταχού και πάντοτε εις πάντας τους μετά πόθου και πίστεως επικαλουμένους αυτήν. Απεκλήθη δε Γοργοϋπήκοος υπ’ αυτής ταύτης της Υπεραγίας Θεοτόκου και ακούσατε απ’ αρχής τα περί της αγίας ταύτης Εικόνος. Έξωθι και εις την εμπροσθίαν πλευράν της κοινής τραπέζης της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου του Αγίου Όρους ήτο από αμνημονεύτων ετών εζωγραφισμένη εις τον τοίχον Εικών της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία κατά τους παλαιοτέρους Πατέρας ιστορήθη επί των ημερών του Αγίου Νεοφύτου, του κτίτορος της Ιεράς ταύτης Μονής, ήτοι κατά τον ΙΑ΄ αιώνα.
The Holy Protection of the Theotokos
The Feast of the Protection commemorates the appearance of the most holy Theotokos in the Church of Blachernae in Constantinople in the tenth century, as recorded in the life of Saint Andrew the Fool for Christ's sake. While the multitudes of the faithful were gathered in church, Epiphanius, the friend of Saint Andrew, through the Saint's prayers, beheld the Virgin Mary above the faithful and spreading out her veil over them, signifying her unceasing protection of all Christians. Because of this we keep a yearly feast of gratitude, imploring our Lady never to cease sheltering us in her mighty prayers.
In the Greek tradition, this feast is celebrated on October 28, while in the Slavic tradition, this feast is celebrated on October 1.
«Η φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως» -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη καθηγητού Παν. Αθηνών
Μιά ακτινογραφία του έσω μας φαρισαίου !!
Μια βασική δομή της
ψυχικής συγκρούσεως είναι και η φαρισαϊκή. Τα κεντρικά χαρακτηριστικά της "φαρισαϊκής"
δομής είναι σε πρώτη φάση δύο: η εξωτερική συμπεριφορά και η εσωτερική
ψυχοδυναμική δραστικότητα.
Η εξωτερική "φαρισαϊκή" συμπεριφορά: Η φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως εκφράζεται με τα εξής ιδιαίτερα στοιχεία.
1). Με πληθωρική ευσέβεια ή τήρηση των θρησκευτικών τύπων. Στη συμπεριφορά του Φαρισαίου κυριαρχεί η αγχώδης τάση για βίωση και πλήρωση κάθε θρησκευτικού "τύπου", που θεωρείται απαραίτητος για την αυτοβεβαίωση της θρησκευτικής υπεροχής. Ο Φαρισαίος έχει τη δίψα του θρησκευτικού βιώματος.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ
Σήμερα 30/9/20 συνεδρίασε τό δικαστήριο, γιά νά ἐκδικάση τήν ἀγωγή ἐναντίον τοῦ Ο.Τ., τήν ὁποία κατέθεσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας κ. Μακάριος, ζητώντας 260.000 εὐρώ, τά ὁποῖα κατέβασε μέ τήν ἔναρξη τοῦ δικαστηρίου στά 50.000 εὐρώ.
Ἡ αἰτία τῆς ἀγωγῆς ἦταν ὅτι ὁ Ο.Τ. ἔγραψε μαζί μέ ἄλλα μέσα ΜΜΕ ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος ἀγόρασε διαμέρισμα 6 ἑκατομμυρίων δολλαρίων Αὐστραλίας καί βράβευσε δημοσίως τόν Γερουσιαστή Μπράνκ, ὑπερασπιστή τῶν ΛΟΑΤΚΙ. Προφορικός μάρτυρας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κατέθεσε ὁ θεολόγος κ. Παναγιώτης Ἀνδριόπουλος, προφορικός δέ μάρτυρας τοῦ Ο.Τ. κατέθεσε ὁ Καθηγητής κ. Κωνσταντῖνος Βαθιώτης.
Ὡς χριστιανική ἐφημερίδα ὀφείλουμε νά ὑπερασπίζουμε τήν ἀλήθεια καί νά προμαχοῦμε ὑπέρ τῶν δικαίων τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ, χωρίς ἀσφαλῶς νά ἀδικοῦμε ἀνθρώπους. Κάθε ἔλεγχος τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί πολιτικῆς ἐξουσίας νά γίνεται ἐν χάριτι Θεοῦ καί ἐν ἀγάπῃ.
Ἐφημερίδα τοῦ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ
---------------------------------
Ἐάν μέν τό σχετικόν δημοσίευμα τοῦ «ΟΤ» δέν ἦτο ἀκριβές, ὁ κ. Μακάριος θά ἔπρεπε νά στείλῃ τά στοιχεῖα πού τό διαψεύδουν καί ν' ἀπαιτήσῃ νά δημοσιευθοῦν, ὁπότε καί θά ἔληγε τό ζήτημα. Ἐάν ὅμως τό δημοσίευμα ἦτο ἀκριβές, τότε πρός τί ἡ ἀγωγή; Ὁ κ. Μακάριος ἐχειρίσθη ἐσφαλμένως καί, ἀπ' ὅ,τι φαίνεται, μέ ἐμπάθειαν τό θέμα.
Τη Α΄ (1η) του μηνός Οκτωβρίου, την ανάμνησιν ποιούμεθα της ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ
Η εορτή της Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου ετελείτο από παλαιοτάτων χρόνων, και μέχρι πρότινος, κατά την Α΄ (1ην) Οκτωβρίου, εις εκδήλωσιν ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας προς την Πανάχραντον Δέσποιναν, δια την παρεχομένην υπ’ Αυτής προστασίαν εις το γένος των ανθρώπων. Ήδη όμως, κατόπιν αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος η σύναξις δια τον πανηγυρικόν εορτασμόν αυτής ωρίσθη δια την κη΄ (28ην) του αυτού μηνός Οκτωβρίου, (ιε΄ 15ην κατά το παλαιόν Εκκλησιαστικόν ημερολόγιον), ίνα σύσσωμον το Ελληνικόν έθνος, εκκλησιαστικώς και πολιτικώς, την αυτήν ημέραν (αδιάφορον αν υπό των μεν αριθμείται αύτη ως 15η, υπό των δε ως 28η του Οκτωβρίου μηνός), συνεορτάζη και συμπανηγυρίζη το μέγα γεγονός της διασώσεως και απελευθερώσεως αυτού από του Ιταλογερμανικού κ.λ.π. ζυγού.
Τη Α΄ (1η) του μηνός Οκτωβρίου μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΑΝΑΝΙΟΥ.
Ανανίας ο του Χριστού Απόστολος έζη κατά τους χρόνους κατά τους οποίους και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ευρίσκετο σωματικώς επί της γης, διέμενε δε εις την Δαμασκόν. Ήτο δε τότε ηγεμών εις τα μέρη της Ανατολής άνθρωπος τις τύραννος και σκληρός, ονόματι Λουκιανός, όστις έτρεφε μεγάλην μανίαν κατά των Χριστιανών, προσπαθών να φαίνεται δια παντός τρόπου υπήκοος και ευπειθής εις τα προστάγματα των βασιλέων τα παράνομα και ασεβή. Όσοι λοιπόν ωμολόγουν τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν Θεόν αληθή, τους ετιμώρει με διάφορα κολαστήρια, χρησιμοποιών ως όργανά του σκληρούς υπηρέτας, οι οποίοι ετιμώρουν τους Χριστιανούς άλλους μεν εις το πυρ καταφλέγοντες, άλλους εις ποταμούς και θαλάσσας βυθίζοντες, άλλους βοράν εις τα θηρία παραδίδοντες και άλλους ποικιλοτρόπως και απανθρώπως βασανίζοντες. Κατ’ εκείνον τον καιρόν λοιπόν ευρίσκετο και ο Άγιος Ανανίας ο Απόστολος εις την πόλιν της Δαμασκού, ως είπομεν, προς τον οποίον εμφανισθείς ο Κύριος εν οράματι, τον εκάλεσεν εξ ονόματος, λέγων· «Ανανία· ο δε είπεν:
Η άγία Tράπεζα στις φλόγες
Τον περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης, ο π. 'Ιωάννης. Ήταν έγγαμος, οικογενειάρχης, από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. Τις καθημερινές εργαζόταν στά χωράφια, ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία.
Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. Την ώρα μάλιστα του
καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε...»
όσο πιο αργά μπορούσαν, αλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά
ή και περισσότερο. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε ή έξι
φορές. Τελικά, πλησίασαν κάποτε τούς επιτρόπους και τούς είπαν το πρόβλημά τους.
Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό.
Πάτερ Ιωάννη, συχνά καθυστερείς την ώρα του καθαγιασμού. Οι ψάλτες και ο λαός
έξω σε περιμένουν πολλή ώρα, δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή, για να μη
γίνεται χασμωδία;
--Πώς θα γίνει αυτό;
Ὁ συγκρητισμός.
Ἡ λέξη συγκρητισμὸς ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Πλούταρχο καὶ λέγεται ὅτι ἀποδίδεται στὴν ἕνωση τῶν Κρητῶν, παρὰ τὶς διαφορές, μπροστά σέ ἕνα κίνδυνο. Ὁ ὅρος συγκρητισμὸς προσέλαβε ἀπὸ τὸν ΙΘ΄ αἰώνα καὶ θρησκευτικὴ σημασία καὶ μὲ τὸν ὅρο αὐτὸ ἐννοεῖται ἡ ἀνάμειξη μερικῶν θρησκευτικῶν ἰδεολογικῶν ἀπόψεων, καὶ τρόπου ζωῆς. Σήμερα ἡ λέξη συγκρητισμὸς ἀποδίδεται καὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους ὅρους, ὅπως τὴν μετανεωτερικότητα ἢ μεταμοντερνισμό, τὸν οἰκουμενισμό, τὴν νέα ἐποχή, τὴν ὁλιστικὴ θεωρία, τὴν πολιτισμικὴ παγκοσμιοποίηση, τὴν νέα τάξη πραγμάτων κ.λ.π. Ἀναλύοντας περισσότερο τὸν ὅρο συγκρητισμό, μὲ τὰ σύγχρονα δεδομένα, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι μὲ τὸν ὅρο αὐτὸν ἐννοεῖται ἡ προσπάθεια νὰ ἐντοπίζουμε τὰ κοινὰ σημεῖα μεταξύ τῶν διαφόρων Χριστιανικῶν ὁμολογιῶν καὶ τῶν διαφόρων θρησκειῶν καὶ νὰ παραθεωροῦμε τὶς διαφορὲς μεταξύ τῶν ὁμολογιῶν καὶ θρησκειῶν. Οἱ συγκρητιστὲς βλέπουν τὰ κοινὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν οὕτως ἢ ἄλλως σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες καὶ δὲν βλέπουν τὶς θεολογικὲς διαφορὲς. Ὁ Θεὸς τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι ὁ Τριαδικὸς Θεός, ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ μόνος ποὺ λυτρώνει τὸν ἄνθρωπο.
Επιφυλάξεις ως προς την εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία -- Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ, Πρόεδρος της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων
Με ιδιαίτερη ένταση προβάλλεται σήμερα η ανάγκη για σχολική σεξουαλική αγωγή των παιδιών μας, στο πλαίσιο της σχολικής τους παιδείας.
Ως λόγος προβάλλεται η προσαρμογή της χώρας μας προς την
ευρωπαϊκή πραγματικότητα, προκειμένου να μην υστερεί στη διαφώτιση των Ελλήνων
μαθητών, σχετικά με τη γενετήσια λειτουργία.
Θυμόμαστε όλοι ότι πάντοτε οι Θεολόγοι, στο πλαίσιο του
Μυστηρίου του Γάμου και των σχέσεων αγάπης των δύο φύλων, συζητούσαν και τα
θέματα της σεξουαλικής αγωγής.
Δυστυχώς, στην εποχή μας, το περιεχόμενο της σεξουαλικής αγωγής διαμορφώνεται εντός ενός εκσυγχρονιστικού πλαισίου, όπου το σώμα θεωρείται ως μια υποτιμημένη αξία.
Ὅταν ὁ λαός λησμονῆ τόν Θεόν «ΑΠΕΛΑΚΤΙΣΕΝ Ο ΗΓΑΠΗΜΕΝΟΣ» -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Ἡ δεύτερη ὠδή τοῦ Μωϋσῆ εἶναι, στ’ ἀλήθεια, συγκλονιστική. Εἶν᾽ ἕνα τραγούδι λυρικό, ἐλεγειακό, θρηνητικό. Ἕνα ἀπό τ’ ἀριστουργηματικά κείμενα τῆς ὅλης Ἁγίας Γραφῆς. Μιά πένθιμη, θά λέγαμε, ὠδή, γιά τήν ἀποστασία τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ ἀγαπημένος λαός τοῦ Θεοῦ πῆρε ἁπλόχερα τόσες δωρεές στή δύσκολη καί ταλαιπωρημένη του ζωή, μά τίς λησμόνησε. Τίς ἔσβησε ἀπ’ τή μνήμη του. Ἀποδείχτηκε ἀχάριστος. Συνήθως ὁ ἀχάριστος εἶναι καί ὑποκριτής. Ὅσο παίρνει τίς εὐεργεσίες καί τά δῶρα, προσποιεῖται τόν καλό καί τόν εὐγνώμονα. Ὅταν ὅμως πάψει νά λαμβάνει, τά λησμονάει ὅλα. Οὔτε τίς εὐεργεσίες, ἀλλ’ οὔτε τόν εὐεργέτη θυμᾶται. Ὁ Ἰσραήλ πῆρε πολλά. Ἔμοιαζε μοναχοπαίδι ἀνάμεσα στούς λαούς τοῦ κόσμου. Ξεχωριστή ἦταν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ σέ τοῦτο τό λαό. Σαράντα χρόνια στήν ἔρημο –καί σ’ ὅλη τή ζωή του– σκόρπιζε τά ἀγαθά Του. Ἀλλ’ ὅπως πάντοτε συμβαίνει, ἡ ἄνετη καί καταναλωτική ζωή, ἀντί νά εὐαισθητοποιεῖ τόν ἄνθρωπο, τόν σκληραίνει. Ἀντί νά μαλακώνει τήν καρδιά, τήν κάνει ἀναίσθητη καί ἀδιάφορη. Σέ τούτη τήν ὠδή τοῦ Μωϋσῆ ἀναφέρονται καί περιγράφονται ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν Ἰσραήλ:
-----------------------
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ποιό κακό ὑπάρχει, πού νά μή εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς τρυφῆς; Τούτη ἡ τρυφή τούς ἀνθρώπους τούς κάνει χοίρους, καί χειρότερους κι ἀπ’ τούς χοίρους.»
Σχόλιον: Ἀληθέστατον! Τό βιώνουμε καθημερινῶς!
Gregory the Illuminator, Bishop of Armenia
This Saint, a Parthian by race, was the son of Anak. He was born about the year 240 and was taught the Faith of Christ in Caesarea of Cappadocia. He entered the service of Tiridates, King of Armenia, but when discovered to be a Christian, he was subjected to many horrible torments at the King's hands, then was cast into a pit of mire with poisonous serpents and left to die.