Mammas the Martyr

Saint Mammas was from Gangra of Paphlagonia. He was born in prison, where his parents were suffering for Christ's sake and ended their lives. He was named Mammas because, after he had long remained without speaking, he addressed his foster mother Ammia as "mamma." He contested for Christ about the year 275.

Ἐρώτησις: «Ποῦ εἶναι σήμερα ἡ Ἐκκλησία;» -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἀπάντησις: «Οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσί καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες, οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσὶ» (Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς). Ἐπίσης, «Ὀρθοδοξία εἶναι αὐτό πού πάντοτε, ἁπανταχοῦ καί ὑπό πάντων ἐπιστεύθη» (Ἅγιος Βικέντιος τοῦ Λειρίνου). Ἐναπόκειται εἰς τόν καθένα μας νά ἔχῃ ὡς γνώμονα τά ἀλάνθαστα αὐτά κριτήρια, νά παρακαλῇ μέ δάκρυα μετανοίας τόν Θεόν νά τόν φωτίζῃ πρός ποίαν κατεύθυνσιν νά τραβήξῃ καί νά ἐρευνᾶ ἐξονυχιστικῶς μέ εἰλικρίνειαν (καί ὄχι μέ τό συναίσθημα) τά «πιστεύω» καί τήν ἐν τοῖς πράγμασι στάσιν (ὄχι μόνον τά λόγια) τοῦ «χώρου» ὅπου σκέπτεται νά ἐναποθέσῃ τήν ψυχήν του ΠΡΙΝ νά τό κάνῃ. Ἄς ἔχῃ δέ ὑπ' ὄψιν του ὅτι ὁ Διάβολος συνεχῶς θά τοῦ δείχνῃ λάθος «χώρους», οἱ ὁποῖοι θά πρέπῃ ν' ἀπορρίπτωνται μέ βάσιν τά ὡς ἄνω δύο κριτήρια.

----------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Αληθινή Εκκλησία είναι εκεί όπου υπάρχει εν ενεργεία και ζέων το Πνεύμα του Χριστού. Ενεργούν τα μυστήρια, και οι λειτουργοί του Θεού ζέουν Πνεύματος Αγίου. Έκει γίνεται η θεραπεία και εκεί επιτελείται η θέωση.

------------------

Ο/Η Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Δέν θα απαντήσω στό ερώτημα "πού βρίσκεται η Εκκλησιά σήμερα ;", αλλά στό "πού ΔΈΝ βρίσκεται".  Δέν βρίσκεται εκεί όπου η Υπερούσιος κρυφιότης, κατά τόν αγ. Γρηγόριο Παλαμά, ερμηνεύεται μέν ώς "τρόπος υπάρξεως" τής Αγίας Τριάδος, δέν νοείται δέ ώς "σχέση τών προσώπων" αυτής.

Όθεν, μέ τήν σχέση, ο χριστιανικός υπαρξισμός τής μετά πατερικής θεολογίας (θεός νά τήν κάνει) καί η πρόταξη τού προσώπου έναντι τής ουσίας. Τό πρόσωπο, λέγουν οι υπαρξιακοί χριστιανοί - ορθόδοξοι καί όχι μόνο -, προηγείται τής ουσίας ! Τόσο διεστραμμένοι είναι.

Τούτο, διότι ο τρόπος ύπαρξης σημαίνει "άρχω υπό τινος" : υπό+άρχω. Τό Πρόσωπο τής κατ' άνθρωπον φύσεως τού Κυρίου ήρχετο υπό τού πατρός. Η θεία όμως φύση Του, η Υπερούσιος Κρυφιότης, ούτε αρχήν είχε, έχει, θά έχει, ούτε τέλος. Ήταν εξ άκρας συλλήψεως ενωμένη μέ τήν θεία. Ακριβέστερα, στά εσώτατα τής υπερουσίου ουσίας.

Εφανερώθη ανθρωπίνως γιά νά μάς εξηγήσει τά κατ' άνθρωπον δυνάμενα νά κατανοήσουμε. Όχι όμως καί τήν σχέση μεταξύ τών θείων προσώπων ! Δηλαδή, τά συμβαίνοντα ιεροκρυφίως άρρητα υπερούσια ρήματα, ότι "αγίω πνεύματι πάσα ψυχή ζωούται καί καθάρσει υψούται, λαμπρύνεται ιεροκρυφίως".

Η χείριστη ερμηνευτική απόδοση τού "εγώ ειμί ο ών" σέ "εγώ είμαι ο υπάρχων" είχε αυτό τό αποτέλεσμα. Όμως, τό ρ. ειμί, συντασσόμενο μέ τήν μετοχή ο ών ερμηνεύεται : εγώ είμαι αυτός ο οποίος (μετέχει τού) είναι. Άν αυτό μπορεί νά τό συλλάβει νούς ανθρώπου, τότε δέν είναι δύσκολο νά αυτοανακηρυχθεί αλάθητος καί ικανός πρός ... ιεροκρυφίαν μύηση τής Υπερουσίου κρυφιότητος, ανερχόμενος επί τού βήματος ιεράς τινος Τραπέζης. Επακόλουθο καί αναμενόμενο βήμα, ο Νιτσεϊκός υπεράνθρωπος καί οι ενδοτριαδικές, ερωτικές-αγαπολογικές, σχέσεις. Άς μή ψαχνόμαστε λοιπόν, γιά τό πού βρίκεται εκκλησία σήμερα.

------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Η Εκκλησία του Χριστού είναι στην έρημο, μακριά από γοχ και οικουμενιστάς.

Νὰ καταργηθῆ ἡ Πρᾶξις τοῦ 1928, ποὺ θέτει εἰς κίνδυνον τὴν Μακεδονίαν! -- Γράφει ὁ κ. Διονύσιος Ἀλ. Πελέκης, Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ

Ἀγαπητοὶ κύριοι,

Ἐπιβάλλεται νὰ συνειδητοποιήσωμεν ἀπολύτως ὅτι ὁ σοβαρώτερος καὶ ἐνεστὼς κίνδυνος διὰ τὴν Μακεδονίαν εἶναι ἡ μελετωμένη χορήγησις ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην ὁλοκληρωμένης, καὶ ὄχι «κόλουρου», ὅπως ἔπραξε μὲ τὸν ν. Σ καὶ ΣΑ/1850 διὰ τὴν Ἑλλάδα, Αὐτοκεφαλίας τῆς Σκοπιανῆς Ἐκκλησίας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία Ἀχρίδος», Ὁ κίνδυνος εἶναι ἐνεστὼς καὶ μέγας διὰ τὴν Μακεδονίαν μας, διότι ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος, μὲ ἕδραν τὸ Μοναστήριον, (τὸ ὁποῖον δὲν προσηρτήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ ἐπιπολαιότητα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, τὴν νύκτα τῆς 24-10-1912 μετὰ τὴν συντριβὴν τῶν Τούρκων στὰ Γιαννιτσά, ὅπως ὁ ἴδιος ὡμολόγησε στοὺς κατοίκους κατὰ τὴν ἐπιστροφὴν του ἀπὸ τὸ Βουκουρέστι τὸ 1913), ἐξετείνετο μέχρι Λαρίσης, συνορεύουσα πρὸς Δυσμὰς μὲ τὴν “Μητρόπολιν Ναυπάκτου, εἰς ἥν ἀνῆκον καὶ αἱ Ἐπισκοπαὶ Νικοπόλεως, Φωτικῆς, Ἰωαννίνων (Δωδώνης), Βουθρωτοῦ, καὶ Ἐπιδάμνου (Δυρραχίου). Ὑ­πάρ­χει βάσιμος κίνδυνος κατ’ ἐμέ, μὴ τρέφοντα καμμίαν ψευδαίσθησιν ὡς πρὸς τὰς κινήσεις τοῦ Πατριάρχου, νὰ ὀνομάση τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀχρίδος Ἔξαρχον Κεντρικῆς Μακεδονίας, στοιχεῖον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἀνακύψη σωρεία προβλημάτων. Χρειάζεται ἐπαγρύπνησις καὶ ἐπανατοποθέτησις ἐν σοβαρότητι, τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς Πατριαρχικῆς Πράξεως τῆς 4-8-1928, ἡ ὁποία κάποτε πρέπει νὰ καταργηθῆ.

Τα τραγούδια του Θεού -- Αλεξ Παπαδιαμάντη

Μὲ εἶχε καλέσει ὁ γενναῖος φίλος μου, ὁ κὺρ Στέφανος Μ., εἰς τὴν οἰκίαν του τὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα, διὰ νὰ συμφάγωμεν τὴν ὥραν τοῦ προγεύματος περὶ τὰς δέκα, ἀπὸ συγκατάβασιν καὶ εὐσπλαγχνίαν, διὰ νὰ κάμω κ᾿ ἐγὼ μετὰ τόσα χρόνια  Πάσχα οἰκιακόν, ἔρημος καὶ ξένος στὰ ξένα. Εὔχαρι καὶ θαλπερὸν ἦτο τὸ ἐσωτερικὸν τῆς ἑστίας του, ἀφοῦ διῆλθον τὴν εὐρεῖαν αὐλήν, μὲ τὴν διάπλατον πύλην, καὶ τοὺς σταύλους τῶν ἀλόγων, καὶ τὴν πρασινάδαν, καὶ τὰς γάστρας τῶν ἀνθέων. Ἡ οἰκογένειά του, ἡ γραῖα Μαρία ἡ συμβία του, ἀφελὴς καὶ ἀρχαϊκή, ὁ υἱός του, ἀμόρφωτος καὶ ἄπλαστος καλὸς ἁμαξηλάτης, κι ὁ ἀδελφός του, στιβαρός, γεροντοπαλλήκαρον, τραχὺς καὶ φιλαλήθης. Τέλος ἡ κόρη του ἡ Ρηνούλα, τελεία ἀντιπρόσωπος τῆς νέας γενεᾶς, κεντήτρια, ζωγραφίνα καὶ θεατρίνα. Πλὴν ὅμως κι αὐτὴ ἀφελὴς καὶ ἁπλῆ εἰς τοὺς τρόπους.  Εἶχε μίαν παιδίσκην ἑπτὰ ἐτῶν, τὴν Μαρίαν, πάντοτε μειδιῶσαν καὶ ἀνοικτόκαρδον, καὶ ἓν χαριτωμένον ξενικὸν πλάσμα, τὴν Τοτώ, ξανθήν, γαλανόμορφον, καὶ ἀγγελοθωροῦσαν. Ἡ μικρὰ κόρη, δὲν ἠξεύρω ἀκριβῶς πῶς, εἶχε πέσει εἰς τὰς χεῖράς της, καὶ ἀπετέλει μέρος τῆς οἰκογενείας. 

ΟΔΟΣ ΚΑΘΑΡΣΕΩΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΩΣΕΩΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Ἐπιστολὴ πρὸς τὴν σεμνοτάτην ἐν μοναζούσαις Ξένην Μοναχήν.


ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ

 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πρὶν τὰ τελευταῖα εἴκοσι ἔτη, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἦτο σχεδὸν ἄγνωστος εἰς τὸν Ὀρθόδοξον Ἑλλαδικὸν χῶρον, ὄχι μόνον εἰς τοὺς πολλοὺς Χριστιανούς, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς διανοουμένους καὶ τοὺς Θεολόγους ἀκόμη. Εἶναι ἀρκετὸν νὰ ρίψῃ κανεὶς ἓν βλέμμα μόνον εἰς τὴν ἐν χρήσει ἀπὸ πεντηκονταετίας «Πατρολογίαν» τοῦ καθηγητοῦ τοῦ ἐν Ἀθήναις Πανεπιστημίου Δ. Μπαλάνου, διὰ νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἡ ἄγνοια περὶ τὸ θειότατον πρόσωπον τοῦ ἁγίου Γρηγορίου, ἦτο προτιμωτέρα τῆς μεταχειρίσεως, ποὺ ὑφίστατο ἀπὸ Ὀρθοδόξους Θεολόγους.

Δὲν θὰ ἐπεκταθῶμεν, ὡς πρὸς ποίους ἀνήκει ἡ τιμὴ τῆς ἀποκαλύψεως τῆς παλαμικῆς Θεολογίας, ἥτις ἀποτελεῖ μίαν δόξαν τῆς Ὀρθοδοξίας. Πάντως ἀπὸ εἰκοσαετίας καὶ ἐντεῦθεν, πολλὰ συνετέλεσαν εἰς τὴν προβολὴν τῆς ἁγίας μορφῆς τοῦ Παλαμᾶ καί, κατ᾿ἐπέκτασιν, εἰς τὸν ἀναβαπτισμὸν τῆς ἀκαδημαϊκῆς Θεολογικῆς σκέψεως ἐντὸς τῶν κρυσταλλίνων ὑδάτων καὶ τῶν ἁγιοπνευματικῶν ἐμπειριῶν τῆς ἀκραιφνοῦς Ὀρθοδόξου Θεολογίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου.

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΡΑΜΑ ΚΑΙ Η ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΠΙΕΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ

 

Τα μάτια μας δεκατέσσερα! Ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου θα δεχθεί διπλή πίεση κατά τους αμέσως επόμενους μήνες. Ο Αλβανός Πρωθυπουργός Έντι Ράμα ανακοίνωσε ότι θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες από το Αφγανιστάν με κίνδυνο αλλοιώσεως των πληθυσμιακών δεδομένων στις περιοχές της ελληνικής μειονότητας. Και από την άλλη πλευρά η Ρουμανία εφαρμόζει την απόφαση που έλαβε η Γερουσία της τον Νοέμβριο του 2020: Ιδρύει ρουμανικά σχολεία για να προσηλυτίσει τους πολυάριθμους Βλαχόφωνους Έλληνες που ζουν στην αλβανική επικράτεια.

Τη Β΄ (2α) Σεπτεμβρίου, Άθλησις του Αγίου και ενδόξου Μάρτυρος ΜΑΜΑΝΤΟΣ.

Μάμας ο μέγας του Χριστού και περιβόητος Μάρτυς εγεννήθη εις Γάγγραν, πόλιν της Παφλαγονίας, εν έτει σξ΄ (260). Οι γονείς του ωνομάζοντο Θεόδοτος και Ρουφίνα, ήσαν δε αμφότεροι ευσεβείς και το γένος λαμπρότατοι, έχοντες την καταγωγήν από πατρικίων· ούτοι θερμήν έχοντες την εις Χριστόν αγάπην και μη δυνάμενοι να κρύπτουν τον μέγαν αυτών πόθον, εκήρυττον παρρησία την ευσέβειαν και πολλούς εις αυτήν παρεκίνουν και εστερέωναν. Όθεν μανθάνων ταύτα ο εξουσιαστής της πόλεως Γάγγρας Αλέξανδρος, επειδή είχε προσταγήν από τον βασιλέα, όπως θανατώνη δια βασανιστηρίων όσους Χριστιανούς δεν πείθονται να θυσιάσουν εις τα είδωλα, διέταξε και ωδήγησαν ενώπιόν του τον θείον Θεόδοτον, τον οποίον εβίαζε να θυσιάση εις τα είδωλα· εκείνος όμως ο μακάριος ουδέ καν να τον ακούη δεν εδέχετο· θέλων δε ο κριτής να τον τιμωρήση, ημποδίζετο, επειδή δεν είχεν εξουσίαν να παιδεύση εκείνους, οίτινες κατήγοντο από πατρικίους, εάν δεν έδιδεν ο βασιλεύς ειδικήν άδειαν. Τον απέστειλεν όθεν εις την Καισάρειαν της Καππαδοκίας εις τον ηγεμόνα Φαύστον, όστις ασεβής ων και πολλά σκληρός, ευθύς ως ήλθεν ο Θεόδοτος τον ενέκλεισεν εις την φυλακήν ομού με την σύζυγον αυτού Ρουφίναν, ήτις εκυοφόρει τότε τον μέγαν Μάμαντα. Ευρισκόμενοι αμφότεροι εις το δεσμωτήριον και φοβούμενος ο Θεόδοτος την ανθρωπίνην ασθένειαν και τας βασάνους, εδέετο του Θεού λέγων· «Κύριε ο Θεός των δυνάμεων, ο Πατήρ του αγαπητού σου Υιού, ευλογώ και δοξάζω Σε, ότι δια το όνομά σου ηξιώθην να ευρίσκωμαι εις την φυλακήν. Πλην δέομαί σου, Κύριε, δέξαι μου την ψυχήν εις τα δεσμά ταύτα, ο γινώσκων την ασθένειάν μου, μήποτε καυχήσεται ο εχθρός επ’ εμοί».

Μια ολόκληρη επιστήμη τείνει να μετατραπεί σε ένα απάνθρωπο φιάσκο… -- Γράφει ο Κωνσταντίνος Φαρσαλινός

Στις 22 Αυγούστου, είχα αναφέρει πως θα έρθει η ώρα της “ημερομηνίας λήξης” της υγείας και της ελευθερίας ΟΛΩΝ, όταν οι εμβολιασμένοι θα μετατραπούν σε σκλάβοι και μιάσματα (ως ανεμβολίαστοι) με την έλευση της 3ης δόσης, και όσοι κάνουν 3η δόση θα ξαναγίνουν όμηροι με την έλευση της 4ης δόση…

Έφτασε η ώρα λοιπόν που το Ισραήλ ξεκινάει την επ’ άπειρον υγειονομική ομηρία του υγιούς πληθυσμού, με την καθιέρωση ημερομηνίας λήξης 6 μηνών στα πιστοποιητικά, που θα ανανεώνεται μόνο με επιπλέον εμβολιασμό. Και πέρα από την 3η δόση…

Βιώνουμε την εξέλιξη της ιατρικής από επιστήμη προαγωγής της υγείας σε έναν διεστραμμένο προαγωγό της τρομοκρατίας και της μετατροπής του υγιούς σώματος και πνεύματος σε άρρωστο και αρρωστημένο.

Όλα τα υποκατάστατα της αληθινής λύτρωσης αλωνίζουν την Γη

Κουρασμένος ο άνθρωπος σήμερα από την υποδούλωσή του στα πάθη, από τη σαρκολατρία και τον απάνθρωπο πολιτισμό μας, αναζητεί επίγειους παράδεισους, εύκολες ορθολογιστικές λύσεις, που θα του χαρίσουν κάποια ψευτολύτρωση. Η αίρεση των Ιαχωβιτών υπόσχεται επίγειο παράδεισο στη γη. Ο Μαχαρίτσι με τις Βέδδες του, μια και δεν μπόρεσε να κάνη παράδεισο τις Ινδίες του, επιθυμεί και υπόσχεται να μας μεταβάλη σε παράδεισο. Γέμισε ο κόσμος από τις αποκρυφιστικές «εσωτερίστικες ψυχολογίες» πλασαρισμένες με πολλή τέχνη και γοητευτικές παραστάσεις, ώστε να χαρίζουν τη γοητεία της λύτρωσης, ενώ πρόκειται για ψευτολύτρωση. Και αυτό μας το βεβαιώνουν άνθρωποι που έμπλεξαν σ΄αυτά τα δίχτυα, γοητευμένοι από τα συνθήματα της εξωτικής αυτής ψυχολογίας και «επιστημονικής» αυτογνωσίας, για να καταλάβουν στο τέλος ότι έχασαν την αυτοτέλεια της προσωπικότητάς τους, ότι έγιναν ρομπότ μιας αποκρυφιστικής δαιμονικής τεχνικής, που αυθυποβάλλει το άτομο και το εκμηδενίζει, χαρίζοντάς του κάποια παροδική ψευδαίσθηση λύτρωσης. Όλα τα υποκατάστατα της αληθινής λύτρωσης αλωνίζουν την Γη. Όμως ο αληθινός Παράδεισος βρίσκεται στη καρδιά του ανθρώπου, στον αγιασμό του και την ένωσή του με το Χριστό. Από κει ξεκινά και συνεχίζεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Προϋποθέτει το σήκωμα του Σταυρού του Χριστού, όπως τον σήκωσαν και τον σηκώνουν οι Άγιοι κάθε εποχής, μέσα στον ιερό χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Φωτιές: Ἡ Δικαιοσύνη σαρώνει κινητά καί διερευνᾶ πληροφορίες γιά ἰσλαμικούς πυρῆνες

Λίστες μέ καρτοκινητά μίας χρήσεως σέ Εὔβοια, Βαρυμπόμπη, Πελοπόννησο – Στό μικροσκόπιο πληροφορία γιά χρηματοδότηση ἀκραίων μουσουλμάνων ἐκτός διεθνοῦς τραπεζικοῦ συστήματος

ΣTA «ΨΙΛΑ» τῶν σαββατιάτικων ἐφημερίδων πέρασε πρό ὀλίγων ἡμερῶν ἡ εἴδησις, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη ἐρευνᾶ τήν πιθανή σχέση ἰσλαμικῶν πυρήνων μέ τίς μεγάλες πυρκαϊές πού ἔπληξαν τήν χώρα τίς τελευταῖες ἑβδομάδες. Στό ἴδιο πλαίσιο ἐρευνᾶται καί ἐξωθεσμικό σύστημα πληρωμῶν, τό ὁποῖο χρησιμοποιοῦν οἱ μουσουλμανικές ὀργανώσεις, καθώς ὑπάρχουν βάσιμες ἐνδείξεις ὅτι μέσω τέτοιων δικτύων χρηματοδοτοῦνται τέτοιες ἐνέργειες ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος καί ἄλλων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν πού ἀποτελοῦν στόχους τῆς κακοποιοῦ δράσεώς τους. Ἐμπειρογνώμονες ἐπισημαίνουν ὅτι ναί μέν οἱ κρατοῦσες συνθῆκες κατά τίς ἡμέρες τῶν μεγάλων πυρκαϊῶν ἦσαν ἰδανικές γιά τό ξέσπασμα τῆς φωτιᾶς, ἀλλά καί πάλι ὁ τεράστιος ἀριθμός τῶν ἑστιῶν πού ταυτοχρόνως ἐξεδηλώνοντο ἦταν ἀφύσικος. Οἱ ἴδιοι τονίζουν ὅτι οἱ ἐπίδοξοι ἐμπρηστές ἀσφαλῶς καί θά προέβαιναν στίς ἐγκληματικές ἐνέργειές τους, τήν στιγμή ἀκριβῶς κατά τήν ὁποία οἱ καιρικές συνθῆκες θά συνέβαλλον στήν ἐπίτευξη τοῦ πλέον καταστροφικοῦ ἀποτελέσματος.

Πανδημία προπαγάνδας -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η θεσμική ελίτ έχει καταλάβει όλες τις θέσεις εις τον κρατικό μηχανισμό, ανεξαρτήτως εάν πράγματι υπηρετεί τους θεσμούς, δια τους οποίους έχει πράγματι ταχθεί ή όχι.

Η σημερινή βιούμενη κατάσταση εν Ελλάδι, ομοιάζει με μία μορφή ιδιότυπης ειρκτής όπου ο διανοητικά λοβοτομημένος κόσμος καθίσταται παντελώς αποκεκομένος από την αντικειμενική πραγματικότητα και τις γεωπολιτικές εξελίξεις.

Μολονότι, η Ελλάς απειλείται από τον Θρησκευτικό φονταμενταλισμό, του Ισλάμ με ό,τι τούτο συνεπάγεται δια την καταβαράθρωση του λεγόμενου Δυτικού πολιτισμού, ιδίως μετά την ανακατάληψη της Καμπούλ από τους «Ταλιμπάν», παρά ταύτα, οι, εν Ελλάδι ανθελληνικοί μηχανισμοί των  «δικαιωματιστών»  εκατέρωθεν τόσο αριστεριστών όσο και φιλελεύθερων, προπαγανδίζουν ασυστόλως, εις βάρος της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως και βάλλουν γηθοσύνως, κατά των δομικών σταθερών του έθνους μας.

Το ευλογημένο φραγγέλιο

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών εναντίων του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Ecclesiastical New Year

For the maintenance of their armed forces, the Roman emperors decreed that their subjects in every district should be taxed every year. This same decree was reissued every fifteen years, since the Roman soldiers were obliged to serve for fifteen years. At the end of each fifteen-year period, an assessment was made of what economic changes had taken place, and a new tax was decreed, which was to be paid over the span of the fifteen years. This imperial decree, which was issued before the season of winter, was named Indictio, that is, Definiton, or Order. This name was adopted by the emperors in Constantinople also. At other times, the latter also used the term Epinemisis, that is, Distribution (Dianome).

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΜΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ -- Του Φώτη Κόντογλου

Η βραδινή μυσταγωγία

Γιατί άραγε μού φέρνουνε βαθιά συγκίνηση καί φυλάγω κρυφά μέσα στήν καρδιά μου κάποια πράγματα πού δέν τά παρατηρεί κανένας; Κι άν βρεθεί κανείς νά τά προσέξει καί νά νιώσει κάτι απ' αυτά, ωστόσο δέν τό φανερώνει, γιά νά μήν τόν λογαριάσουν γιά άνθρωπο πού χάνει τόν καιρό μέ κάποια πράγματα πού δέν είναι σοβαρά, προπάντων στήν εποχή μας, πού θέλει νά είναι οι άνθρωποι θετικοί, δίχως αισθηματολογίες, δραστήριοι σέ χειροπιαστά πράγματα, πρό πάντων σέ ό,τι βγάζει χρήματα: "λεφτά, πολλά λεφτά!" ακούω συχνά νά λένε δίπλα μου, κι ανατριχιάζω, άν τύχει νά καθίσω σέ καμιά καρέκλα, κι άς βρίσκουμαι καί μίλια μακριά από τήν Αθήνα. Εδώ πιά, μέσα στή νέα ελληνική Βαβυλωνία, όπου νά σταθεί κανένας δέν ακούγει τίποτ' άλλο από κουβέντες γιά λεφτά. Κι άν τύχει νά ακούσει κανείς καί καμιά άλλη ομιλία, πάλι, σάν συλλογισθεί λίγο, θά δεί πώς κι εκείνη η κουβέντα στά λεφτά καταλήγει καί στά λεφτά αποβλέπει. Τόσο πολύ έχουνε ζαλισθεί οι άνθρωποι από τό χρήμα, πού τούς βλέπω σάν νά είναι άρρωστοι τόσο πολύ, πού αυτά τά λεφτά, πού τά λατρεύουνε όπως προσκυνούσανε οι Οβραίοι τό Μαλαματένιο τό Μοσχάρι, σάν τά αποχτήσουνε, από τήν πολλή χαρά τους δέν είναι σέ θέση νά τά χαρούνε, οι δυστυχισμένοι, σάν εκείνον τόν φλογερόν εραστή, πού από τό πολύ τό αίσθημα, σάν βρεθεί τέλος πάντων κοντά στήν αγαπημένη του, τά χάνει, χλωμιάζει, καί δέν τολμά νά τής μιλήσει!

Φύλαγε την καρδιά σου! -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Όταν ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον Παράδεισο, του είπε να τον φυλάγει και να εργάζεται μέσα σ΄ αυτόν. Ήταν ένα δώρο θεϊκό ο παράδεισος, που έπρεπε να το προσέχει. Αλλά κι ο ίδιος ο εαυτός μας είναι ένα δώρο του Θεού, το πιο μεγάλο και θαυμαστό για μας, που έχει ανάγκη από την προσοχή μας. Προσέχουμε την υγεία μας, φροντίζουμε για την μόρφωσή μας, αλλά πάνω απ΄ όλα το Άγιο Πνεύμα μάς παραγγέλλει να φυλάγουμε την καρδιά μας· «Πάση φυλακή τήρει σην καρδίαν», γράφουν οι Παροιμίες (4: 23). Καρδιά στη γλώσσα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης σημαίνει την έδρα της λογικής ζωής και γενικότερα τον όλο εσωτερικό άνθρωπο με τις νοητικές και ψυχικές του δυνάμεις. Σημαίνει το πιο καίριο, αλλά και το πιο ευαίσθητο σημείο της υπάρξεώς μας, απ΄ όπου ξεκινούν οι σκέψεις και οι ενέργειές μας και όπου καταλήγουν οι εντυπώσεις του έξω κόσμου. Γι΄ αυτό και ο Κύριός μας έλεγε ότι «τα εκπορευόμενα εκ του στόματος εκ της καρδίας εξέρχεται» (Ματθ. 15: 18) και δίδασκε ότι η ρίζα όλων των κακών κρύβεται μες την καρδιά μας. Αν, λοιπόν, αυτήν ασφαλίσουμε και κρατήσουμε ελεύθερη, εξασφαλίζουμε πράγματι την ειρήνη και την ελευθερία μας.

Η Αλβανία μουσουλμανοποιεί με Αφγανούς τα χωριά της Βορείου Ηπείρου

 «Δώρο εξ ουρανού» για τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα, στα σχέδιά του να «πνίξει» τα ελληνικά χωριά της Βορείου Ηπείρου με χιλιάδες πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, αλλοιώνοντας τη δημογραφική σύνθεση της περιοχής, ήρθε με την κατάληψη της εξουσίας στη μακρινή ασιατική χώρα από τους Ταλιμπάν.

Αυτό που δεν μπορεί να καταφέρει από το 2016, με πρόσχημα το λεγόμενο «σχέδιο ανάπλασης του παραλιακού μετώπου», στην Αδριατική, τους νόμους που θεσπίζει για τις περιουσίες των Ελλήνων και τις μετακινήσεις πληθυσμών από τον αλβανικό Βορρά, του το προσέφερε μέσα σε μία νύχτα η κατάρρευση των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν.

ΛΟΓΟΣ Β΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ -- Του Μακαριωτάτου και σοφωτάτου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Τυρομενίας του Κεραμέως.

Ευλογητός ο Θεός ο καταξιώσας ημάς διαδραμείν την κυκλικήν του χρόνου περίοδον και προς την κορωνίδα του έτους ελθείν, εξ ης ώσπερ αφ’ ύσπληγγος (αφετηρίας) αύθις του δρόμον του βιοτικού κατερχόμεθα τον αυτόν κύκλον δια πάσης της ζωής ημών ανελίττοντες, έως αν ο άπειρος ημάς εκείνος αιών διαδέξηται, ο διαστήματι χρόνου και ηλίου φορά μη μετρούμενος. Η μεν παρούσα ημέρα, (προκείσθω γαρ τω λόγω οίον ήδυσμα τοις φιλοκάλοις υμίν), κατά μεν το ιστορικώς γενόμενον και τελούμενον, αρχή της χρονικής υπάρχει ανακυκλήσεως, Ίνδικτα λεγομένη τη Ρωμαίων φωνή· ούτω γαρ εκείνοι τον ορισμόν ονομάζουσιν. Εβραίοις μεν γαρ αρχή του χρόνου νενόμισται ο Νισάν (Μάρτιος), παρ’ αυτοίς ούτως ονομαζόμενος, αρχή τυγχάνων της εαρινής ισημερίας και της κοσμογενέσεως, ως δηλοί των βοτάνων και θάμνων και δένδρων η βλάστησις. Ρωμαίοις δε πάλαι μεν ο Ιανουάριος ην του έτους αρχή· αφού δε ο Αύγουστος Καίσαρ τον Αντώνιον ετροπώσατο κατά τον Σεπτέμβριον μήνα, περιφανή ποιήσαι την νίκην βουλόμενος, μεταμείβει το Ρωμαϊκόν έθος και χαρίζεται τω μηνί τούτω τα πρεσβεία καθάπερ πρωτόλεια.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ


 

Τη Α΄ (1η) του μηνός Σεπτεμβρίου αρχή της Ινδίκτου, ήτοι του νέου έτους.

Η Αγία του Θεού Εκκλησία εορτάζει σήμερον την Ινδικτιώνα, δια τρεις αιτίας· πρώτον, επειδή αυτή είναι αρχή του χρόνου· δια τούτο δε και παρά των παλαιών Ρωμαίων πολλά ετιμάτο εξ αρχαίων χρόνων. Ινδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι την λατινικήν γλώσσαν, θέλει να είπη ορισμός. Και δεύτερον εορτάζει ταύτην η Εκκλησία, επειδή κατά την σημερινήν ημέραν μετέβη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Ιουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το βιβλίον του Προφήτου Ησαϊου, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκά δ: 16), το οποίον ανοίξας ο Κύριος ημών, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Ησαϊου, εις το οποίον είναι γεγραμμένα δια τον Ίδιον τα λόγια ταύτα· «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ου είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. δ: 18-19).

ΛΟΓΟΣ Α΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου.

Θαυμασταί των Ορθοδόξων αι πανηγύρεις φαιδραί των Μαρτύρων αι μνήμαι, ανεπαίσχυντοι των ευσεβών αι ευωχίαι. Ουχ εορτάζομεν χρόνον τον αστάτως κινούμενον· ου σεβόμεθα ενιαυτόν την της ανθρώπων ζωής δαπάνην· ου προσκυνούμεν αιώνα τον εις φθοράν ημάς έλκοντα. Ου λατρεύομεν τη κτίσει· σύνδουλα γαρ τα γεγονότα. Ου θεραπεύομεν την ύλην· εξ ούκ όντων γαρ υπέστη. Ως γαρ αρχήν γενέσεως έσχε ταύτα, και φθοράς υπόκεινται τέλει. Ου σεβόμεθα ουρανόν· ως καπνός γαρ εστερεώθη. Ου σεβόμεθα στερέωμα· εκρυσταλλώθη. Ου σεβόμεθα το φως· λόγω γαρ εδημιουργήθη. Ου σεβόμεθα την σελήνην· σχήματι γαρ εκοσμήθη. Ου σεβόμεθα την γην· εξ ύδατος γαρ ανειλκύσθη. Ου σεβόμεθα το πυρ· υλικόν γαρ το στοιχείον. Ου προσκυνούμεν το ύδωρ· ρέουσα γαρ η φύσις. Ου λατρεύομεν τω χρόνω· ουχ έστηκε γαρ, αλλ’ αφίσταται. Ου σεβόμεθα την ημέραν· διατάξει γαρ γουλεύει. Πάντα χρόνω γηρά, και χρόνος μετά πάντα γηρά. Θεός δε μόνος παλαιότητος ανώτερος· και δείκνυσιν η της συντελείας ημέρα. Έλληνες μεν ουν και Ιουδαίοι αδελφοί ανομίας, του διαβόλου τα λάφυρα, της αμαρτίας τα έκγονα, της πλάνης τα θρέμματα, της δυσσεβείας η πώρωσις, της γεέννης οι ναυτολόγοι, οι όφεις της ασεβείας, οι υιοί της κατάρας.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

ΓΙΑ ΕΜΒΟΛΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ - ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ. ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΠΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ -- π. Γεώργιος. Αγγελακάκης


 https://agiooros.org/