Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.
«Ο Φράγκος δεν έρχεται με μαχαίρια, πιστόλια και φωτιές. Ήρθε με χάδια και γλυκόλογα…» -- Tου Φώτη Κόντογλου
Σήμερα νομίζεται καλός σε όλα, όποιος είναι αδιάφορος, όποιος δεν νοιάζεται για τίποτα, όποιος δεν νιώθει καμιά ευθύνη. Αλλιώς τον λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό. Όποιος αγαπά την χώρα μας, τα ήθη και έθιμά μας, την παράδοσή μας, την γλώσσα μας, θεωρείται οπισθοδρομικός. Οι αδιάφοροι παιρνούν για φιλελεύθεροι άνθρωποι, για άνθρωποι που ζούνε με το πνεύμα της εποχής μας, που έχουν για πιστεύω την καλοπέραση, το εύκολο κέρδος, τις ευκολίες, τις αναπαύσεις, κι ας μην απομείνη τίποτα που να θυμίζη σε ποιο μέρος βρισκόμαστε, από που κρατάμε, ποιοί ζήσανε πριν από μας στην χώρα μας. Η ξενομανία μας έγινε τώρα σωστή ξενοδουλεία, σήμερα περνά για αρετή, κι όποιος έχη τούτη την αρρώστεια πιο βαρειά παρμένη, λογαριάζεται για σπουδαίος άνθρωπος.
Η Ελλάδα έγινε ένα παζάρι που πουλιούνται όλα, σε όποιον θέλη να το αγοράση. Καταντήσαμε να μην έχουμε απάνω μας τίποτα ελληνικό, από το σώμα μας ίσαμε το πνεύμα μας. Το μασκάρεμα άρχισε πρώτα από το πνεύμα, και ύστερα έφθασε και στο σώμα. Περισσότερο αντιστάθηκε σε αυτή την παραμόρφωση ο λαός και βαστάξε καμπόσο, μα στο τέλος τον πήρε το ρεύμα και πάει και αυτός. Μάλιστα είναι χειρότερος από τους γραμματισμένους.
The Holy Great Martyr Procopius
The holy Martyr Procopius was born of a pious father named Christopher, but his mother Theodosia was an idolater. After Christopher's death, she presented Neanias - for this was the Saint's name before - to Diocletian, who was at Antioch in Syria. Diocletian made him Duke of Alexandria, and sent him there to punish the Christians. On the way to Alexandria, our Lord spoke to Neanias as once He had to Saul, and turned this new persecutor to faith in Him. Neanias turned back to Scythopolis, and preached Christ. He was betrayed by his own mother, and was arrested and tormented in Caesarea of Palestine. While he was in prison, the Lord appeared to him again and gave him the new name of Procopius (which is derived from the Greek word meaning "progress, advancement"). He was brought out of prison and taken to worship the idols, but at his prayer, the idols fell; many then believed in Christ and suffered martyrdom, among them certain soldiers, twelve women of senatorial rank, and the Saint's own mother, Theodosia. Saint Procopius, after further torments and imprisonment, was beheaded about the year 290.
Βλέπω τήν ἄφατον χαράν τῶν μισοκάλων δαιμόνων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Ὡς γνωστόν, ἕν ἀπό τά πολλά ὀνόματα τοῦ Σατανᾶ εἶναι «μισόκαλος». Βεβαίως, καί τά ὄργανά του μισοῦν μέ φανατισμόν τό καλόν. Ἐάν δέ χαθῇ τό καλόν, τότε αὐτοί χαίρονται, ὡς μισόκαλοι πού εἶναι. Αὐτό ἀσφαλῶς συμβαίνει πρωτίστως στά ἐκκλησιαστικά, διότι κάθε φορά πού σβήνει μία «λυχνία» (τοπική ἐκκλησία) οἱ μετοχές τῆς Κολάσεως ἀνεβαἰνουν, διό καί ἡ χαρά τῶν όργάνων τοῦ Διαβόλου. Ἔτσι, λοιπόν, ἀντί νά μετανοήσουν οἱ μασσῶνοι πού ἔκαναν τό σχίσμα τό 1924, πολεμοῦσαν λυσσωδῶς κατά τῶν Ὀρθοδόξων γιά νά τούς ἐκμηδενίσουν, ἐνῷ οἱ ἴδιοι προώδευαν ἐν Διαβόλῳ ἡμέραν μέ τήν ἡμέραν. Ἰδού μικρόν δεῖγμα τῶν πτώσεων ὅσων ἔμειναν μέ τήν πλευράν τῶν Οἰκουμενιστῶν: (1) ἰσότιμος συμμετοχή στό ΠΣΕ, (2) ἕνωσις μέ τόν «πάπαν» τό 1965, (3) ἕνωσις μέ τούς μονοφυσίτας τό 1990, (4) συνοδική ἀναγνώρισις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τό 2016, (5) ἕνωσις μέ τούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας τό 2019, (5) διαστροφή τοῦ Τριαδικοῦ Δόγματος καί ἐπανεισαγωγή τοῦ Ἀρειανισμοῦ, προκειμένου ν' ἀνακηρυχθῇ «πάπας τῆς Ἀνατολῆς» ὁ «πατριάρχης» Βαρθολομαῖος, (6) ἐπανεισαγωγή καί τῆς εἰκονομαχίας μέ πρόσχημα τόν Κορονοϊόν, (7) συνεχεῖς διωγμοί τῶν Ὀρθοδόξων κ.λπ. Μέχρι πρότινος, τό ἀντίπαλον δέος (οἱ Ὀρθόδοξοι τοῦ π.ἑ.) κρατοῦσαν ὁριακῶς, ἄν καί προβληματικῶς, τήν Ὀρθοδοξίαν, διό καί τό μῖσος τῶν ὀργάνων τοῦ Σατανᾶ ἐναντίον των παρέμενεν ἄσβεστον. Μετά τήν ἵδρυσιν ΘΝΠ καί τήν ἐκ τούτου πτῶσιν τῆς Συνόδου τοῦ κ. Καλλινίκου, βλέπω τήν ἄφατον χαράν τῶν μισοκάλων δαιμόνων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διότι τώρα πλέον ἀνοίγουν διάπλατα οἱ πύλες τῆς ἠγαπημένης των Κολάσεως! Μέ ἀπερίγραπτον χαιρεκακίαν, καί βεβαίως κλείνοτες τά μάτια στό φοβερόν γεγονός ὅτι οἱ ἴδιοι ἔχουν γίνει πλέον Οὐνῖται καί Χιλιασταί, εἰρωνεύονται ὡς ἀνοήτους ὅσους ἀκόμη ἀγωνίζονται ὑπέρ τῶν ἱερῶν Παραδόσεων, τό ξήλωμα τῶν ὁποίων ἤρχισαν τ' ἀφεντικά των τό 1924, μέ τήν εἰσαγωγήν τοῦ ν. ἑορτολογίου. Τό τραγικόν δέ εἶναι ὅτι ὁμιλοῦν μόνον διά τό τελευταῖον, ὠρυόμενοι ψευδέστατα ὅτι «τό θέμα δέν εἶναι δογματικόν», ἐνῷ, ὅπως προανεφέρθη, οἱ ἴδιοι ἔχουν προχωρήσει τόσον πολύ εἰς τόν ἐφηρμοσμένον Σατανισμόν, ὥστε νά ἔχουν ἐπαναφέρει τήν εἰκονομαχίαν καί τόν Ἀρειανισμόν!!! Καί, ὡς τέλειοι ὑποκριταί πού εἶναι, σοῦ λένε καί κάποιαν «εὐχήν» τοῦ τύπου «Ο Θεός να είναι μαζί σου και καλή μετάνοια»! Ωστόσον, ἡ «εὐχή» αὐτή δέον νά μήν γίνεται ἀποδεκτή, διότι ὅλοι ξέρουμε ποῖος εἶναι «ὁ θεός» τῶν Οὐνιτῶν, τῶν Χιλιαστῶν καί τῶν Εἰκονομάχων!
Ἐσχάτως, οἱ Οἰκουμενισταί
ἔχουν ἐπιστρατεύσει καί νέον ἐργαλεῖον χειραγωγήσεως (=ἀποπλανήσεως) τῶν μαζῶν:
τό ἐμβόλιον «κατά» τοῦ κοροναϊοῦ (διάβαζε «ὑπέρ τοῦ κοροναϊοῦ», ἐφόσον προκαλεῖ
μεταλλάξεις τοῦ ἰοῦ πού τόν καθιστοῦν ἀνθεκτικώτερον). Χάριν παραδείγματος, διά
τήν (ἔμμεσον) ὑποχρεωτικότητα τοῦ ἐμβολιασμοῦ, ὁ «ἐπίσκοπος» Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος
ἐδήλωσε τά ἑξῆς φοβερά: «Θά πρέπῃ νά ἰσχύῃ σέ ὅλον τόν πληθυσμόν. Κάθε μέλος τῆς κοινωνίας, ἐάν
θέλῃ νά μή διασπείρῃ τόν θάνατον καί τήν καταστροφήν, πρέπει νά ἐμβολιασθῇ.» Ἆραγε
ποῦ εἶδεν ὁ «σεβασμιώτατος» τοιαύτην διασποράν θανάτου, πέραν αὐτῆς πού
γνωρίζαμε μέχρι τώρα μέ τήν κοινήν γρίππην, διά νά «δικαιολογηθοῦν» οἱ νέες αἱρέσεις
(πρβλ. τήν αἰσχράν βλασφημίαν ὅτι διά τῆς Θείας Κοινωνίας δῆθεν μεταδίδεται ὁ κοροναϊός,
πού πιστεύει τό 70% τοῦ λαοῦ, συμφώνως μέ μίαν δημοσκόπησιν), τά νέα σχίσματα (ὅπως
αὐτό τῆς μεταβολῆς τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα) καί τά δρακόντεια μέτρα, τά ὁποῖα ἔχουν
προκαλέσει πολύ περισσοτέρους θανάτους ἀπό αὐτούς πού ἔχει προκαλέσει ὁ ἴδιος ὁ
ἰός;
Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία στην Πατερική Παράδοση -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
α'. Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία.
Η ζωή και η ύπαρξις της Εκκλησίας συνδέονται στενώτατα προς την εν αυτή παρουσίαν του Αγίου Πνεύματος. Η Πεντηκοστή, κατά την οποίαν απεστάλη το Άγιον Πνεύμα εις τους αποστόλους, ίνα μένη εις τον αιώνα μετ' αυτών και οδηγή αυτούς εις πάσαν την αλήθειαν, αποτελεί την γενέθλιον της Εκκλησίας ημέραν· "ει μη Πνεύμα παρήν, ουκ αν συνέστη η Εκκλησία, ει δε συνίσταται η Εκκλησία, εύδηλον ότι το Πνεύμα πάρεστιν", παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος εις ομιλίαν του εις την Πεντηκοστήν[1]. Η εσωτέρα υφή και δομή της Εκκλησίας, η όλη υπόστασις αυτής είναι πνευματική.
Ως προς την ιδιαιτέραν θέσιν, ην εν τη Εκκλησία έχουν ο Χριστός και το Άγιον Πνεύμα, διδάσκεται υπό των Πατέρων και υπό νεωτέρων περί Εκκλησίας και Πνεύματος καθορισμών ότι ο Χριστός αποτελεί την κεφαλήν, το δε Άγιον Πνεύμα την ψυχήν της Εκκλησίας, την ζωοποιούσαν το σώμα αυτής και συνδέουσαν τα μέλη προς την κεφαλήν και προς άλληλα[2].
Ἀπίστευτον: Τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν διωργάνωσε συνέδριον μὲ θέμα τὸν «Ἰσλαμικὸν Πολιτισμόν»!
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ κάποιος νὰ χαρακτηρίσει τὴν ἀκόλουθη εἴδηση ὡς κακόγουστο ἀστεῖο, ἀλλὰ δυστυχῶς εἶναι ἀλήθεια. Τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ Ἔθνος μας ἑορτάζει τὰ 200 χρόνια τῆς ἀπελευθέρωσή μας ἀπὸ τὸν βάρβαρο καὶ ἀπάνθρωπο ἰσλαμικὸ ὀθωμανισμό, τὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν διοργάνωσε Συνέδριο γιὰ τὸν …ἰσλαμικὸ «πολιτισμό»! Δεῖτε τὴν εἴδηση: «Μὲ θέμα “Ἑλληνισμὸς καὶ Ἰσλαμικὸς Πολιτισμός. Οἱ θετικὲς πτυχὲς τῆς ἀλληλεπίδρασης καὶ οἱ προοπτικὲς της”, πραγματοποιεῖται τὴν Τετάρτη 2 καὶ Πέμπτη 3 Ἰουνίου 2021 τὸ 2ο Διεθνὲς Συνέδριο Πολιτισμικῆς Κληρονομιᾶς ποὺ διοργανώνει τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων σὲ συνεργασία μὲ τὸ Ἐθνικὸ καὶ Καποδιστριακὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. […] Ἡ ἐκδήλωση γίνεται ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδας. Τὸ συνέδριο εἶναι ἐπίκαιρο, στὸ πλαίσιο τῆς συμπλήρωσης τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὴν ἵδρυση τοῦ σύγχρονου ἑλληνικοῦ κράτους […] Ἔχουν κληθεῖ νὰ μιλήσουν ἀκαδημαϊκοί, διπλωμάτες καὶ πολιτικοί, στὴν βάση τῶν ἱστορικῶν δεδομένων καὶ τῶν γεγονότων ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἀμφίδρομη ἐπίδραση τοῦ ἑλληνισμοῦ μὲ τὸν ἀραβικὸ κόσμο καὶ τοὺς ἄλλους λαοὺς στὴν εὐρύτερη Μέση Ἀνατολὴ» (Ἱστ. tribune.gr)! Μεταξὺ τῶν ἄλλων στὴν ὀργανωτικὴ ἐπιτροπὴ συμμετέσχε καὶ ἡ κα Ἐλισάβετ Προδρόμου, γνωστὴ ἀπὸ τὴ συμμετοχή της στὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης, «ἄνθρωπος» τῆς ἀμερικανικῆς διπλωματίας! Αὐτὸ καὶ μόνο ἀποδεικνύει τὸν πραγματικὸ σκοπὸ τοῦ Συνεδρίου! Ἀλλά, ὁ λαός μας δὲν χρειάζεται «ἐπιστημονικὴ προσέγγιση» τοῦ «ἰσλαμικοῦ πολιτισμοῦ», διότι τὸν βίωσε, ὡς τὴν πλέον κτηνώδη δουλεία τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας! Ἀσφαλῶς θὰ τρίζουν τὰ ἱερὰ ὀστᾶ τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 21!
«Ο.Τ.»
Τη Η΄ (8η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ.
Ότε εβασίλευεν ο ασεβέστατος Διοκλητιανός, αγριώτατα εφέρετο προς τους Χριστιανούς και δεινότατος πολέμιος αυτών εγένετο. Διότι άλλον σκοπόν δεν είχον άπαντες, ηγεμόνες και άρχοντες, ειμή μόνον να εκριζώσουν την ευσέβειαν και να αφανίσουν τους Χριστιανούς, οι άχρηστοι. Επειδή ο παράνομος αυτοκράτωρ έστειλεν εις όλην την οικουμένην προστάγματα, τα οποία έγραφον εις τους αρχηγούς να φροντίσουν με πάσαν επιμέλειαν την τοιαύτην υπόθεσιν. Εξόχως δε έγραψε δόγμα κατά της πόλεως Αιλιέων ταύτα λέγων· «Ο μέγας βασιλεύς και αυτοκράτωρ Διοκλητιανός προστάσσω όλους εκείνους, οίτινες εις εμέ υποτάσσονται, να σπουδάζουν επιμελώς να θεραπεύουν τους μεγάλους και ανικήτους θεούς, να κτίζουν εις αυτούς ναούς, να τους εορτάζουν και να θυσιάζουν καθ’ εκάστην ενώπιον παντός του λαού με την πρέπουσαν παρρησίαν. Και όσοι δεν υποταχθούν εις τούτο το πρόσταγμα, να λαμβάνουν κακόν και επώδυνον θάνατον.
Η αιρετική πατρικία
Κάποια πατρικία, που λεγόταν Κοσμιανή ( 6ος αι. ) ήρθε μια νύχτα να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ. Καθώς πλησίαζε, της παρουσιάσθηκε η Κυρία Θεοτόκος μαζί με άλλες γυναίκες και της είπε :
-Δεν επιτρέπεται να μπεις εδώ, γιατί δεν είσαι δική μας.
Το είπε αυτό, γιατί η Κοσμιανή ανήκε στην αίρεση του Σεβήρου. Εκείνη όμως
επέμενε και παρακαλούσε να της επιτρέψει την είσοδο. Τότε η Θεοτόκος
αποκρίθηκε:
- Είναι αδύνατο να μπεις εδώ μέσα, αν προηγουμένως δεν έρθεις σε μυστηριακή
κοινωνία με εμάς.
Κατάλαβε τότε η πατρικία ότι η είσοδός της εμποδίζεται επειδή είναι αιρετική,
και ότι αν δεν προσέλθει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν πρόκειται να προσκυνήσει
τον Πανάγιο Τάφο.
Έτσι κι έκανε. Πρώτα-πρώτα εγκατέλειψε την αίρεση του Σεβήρου, κι ύστερα
μετανοημένη κάλεσε τον διάκονο και μετέλαβε τα άχραντα μυστήρια. Τότε προχώρησε
ανεμπόδιστα και προσκύνησε το ζωοποιό μνήμα του Σωτήρος Χριστού.
Ποίον Θεόν δοξολογούν;
Ο διαθρησκειακός συγκρητισμός σχετικοποιεί την ευαγγελικήν αλήθειαν. Προχωρεί ακόμη ούτος και εις το λατρευτικόν επίπεδον. Ορθόδοξοι Ιεράρχαι ή και Πρωθιεράρχαι συμμετέχουν εις πανθρησκειακάς εκδηλώσεις ως της Ασσίζης ή εις κοινάς συμπροσευχάς και δοξολογίας μεθ’ ετεροδόξων και ετεροθρήσκων, και δη Ιουδαίων και Μουσουλμάνων. Διερωτάται τις, ποίον Θεόν δοξολογούν; Οι Άγιοι Απόστολοι εκήρυττον εις τας Συναγωγάς, αλλά Ιησούν Χριστόν και τούτον Εσταυρωμένον, διό και ηκολούθουν διωγμοί, φυλακίσεις, βασανιστήρια και θάνατοι....
Μας λέτε σεις οι οικουμενιστές, ὅταν ἀποφασίζει ἡ Ἐκκλησία, τὸ ποίμνιο ἀκολουθεῖ.
Σωστό, ἀλλὰ ποιά Ἐκκλησία; Γιατὶ καὶ ἐπὶ Ἀρείου, ἀποφάσισε ἡ Ἐκκλησία, καὶ ἐπὶ Νεστορίου, καὶ ἐπὶ Βέκκου, καὶ ἐπὶ Εἰκονομαχίας κλπ. Συνοδικὰ μάλιστα! Δὲν ἔχετε διαβάσει τὸν Ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας γιὰ τὴν κατάσταση στην Κωνσταντινούπολη, ὅταν ἀπεδείχθη ὅτι ὁ μὴ ἀκόμη καταδικασμένος Πατριάρχης Νεστόριος (ὅπως ἀκριβῶς ὁ Βαρθολομαῖος στὶς μέρες μας) ἦταν λύκος καὶ ψευδοποιμένας: «ὁ λαὸς τῆς Κωνσταντινούπολης δὲν πηγαίνει πιὰ στὶς ἐκκλησίες του ( τοῦ Νεστορίου), ἐκτὸς ἀπὸ λίγους ἀνόητους καὶ κόλακες...»! Καὶ συμβουλεύει (ο Άγιος Κύριλλος): «μήτε μὴν ὡς διδασκάλῳ προσέχοντες (αὐτῷ), εἰ μένει λύκος ἀντὶ ποιμένος. Τοῖς δέ ... διὰ τὴν ὀρθὴν πίστιν κεχωρισμένοις (αποτειχισμένοις) ἢ καθαιρεθεῖσι παρ᾿ αὐτοῦ, κοινωνοῦμεν ἡμεῖς...»
Kyriake the Great Martyr
Saint Kyriake was the daughter of Christian parents, Dorotheus and Eusebia. She was given her name because she was born on Sunday, the day of the Lord (in Greek, Kyriake). She contested in Nicomedia during the reign of Diocletian, in the year 300. After many bitter torments she was condemned to suffer beheading, but being granted time to pray first, she made her prayer and gave up her holy soul in peace.
«Η ΜΑΣΚΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ»
Aὐτή ἡ προειδοποίηση θά ἔπρεπε νά ἀναγράφεται στίς μάσκες (φίμωτρα), τίς ὁποῖες ἐπί ποινῇ προστίμου ἀναγκάζονται νά φοροῦν οἱ Ἕλληνες, ἀκόμη καί τά παιδιά τοῦ νηπιαγωγείου. Ὁ διάδοχος τοῦ Σ. Τσιόδρα Ν. Σύψας, ὁ ὁποῖος καθημερινά εὐθύνεται γιά τό σπάσιμο ἑκατοντάδων τηλεοράσεων ἀπό τίς ἐξωφρενικές–προκλητικές δηλώσεις πού κάνει, διαφημίζοντας τίς μάσκες–φίμωτρα (βλ. ἕνα μικρό «ἀνθολόγιο» στή σ. 26 τῆς «Π»), εἶπε, μεταξύ ἄλλων, ὅτι τά παιδιά τοῦ νηπιαγωγείου πρέπει νά φοροῦν τίς μάσκες «γιά ἐκπαιδευτικούς λόγους» (!). Ἄθελά του εἶπε μιά μεγάλη ἀλήθεια: Ὅτι, δηλαδή, ὁ βασικός λόγος, πού ἐπιβάλλουν τίς μάσκες, εἶναι γιά νά ἐκπαιδευθοῦν, μικροί καί μεγάλοι, νά κάνουν ὑπακοή στά κελεύσματα τῆς Νέας Τάξης, ὅσο παράλογα καί ἄν φαίνονται αὐτά. Τήν πλύση ἐγκεφάλου, γιά νά ἐφαρμόζουν οἱ ὑπήκοοι τῆς πλανητικῆς δικτατορίας τά παράλογα καί καταστροφικά γιά τήν ὑγεία, οἰκονομία καί κοινωνία «μέτρα», τήν ἔχουν ἀναλάβει οἱ «διανοούμενες πόρνες» τοῦ συστήματος. Ἔτσι εἶχε χαρακτηρίσει τούς δημοσιογράφους ὁ –δημοσιογράφος καί αὐτός– John Swinton (1829-1901). Καί δέν εἶναι κρυφό ὅτι ἡ κυβέρνηση μοίρασε στά Μ.Μ.Ε. 22 ἑκατ. εὐρώ (πρός τό παρόν) γιά νά διεκπεραιώσουν αὐτή τήν ἀποστολή.
Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ ὁ ὁραματισμὸς του γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος»
«Ὁ Πατροκοσμᾶς1 εἶναι ἀπό τις γνωστότερες ἐκκλησιαστικές μορφές τῶν προεπαναστατικῶν χρόνων, ἀκόμη καί στό χῶρο τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας2, μολονότι ἡ δράση καί προσφορά του δέν ἀνήκουν κυρίως στόν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Αὐτό ἔχει μέ ἔμφαση ὑπογραμμίσει ὁ καθηγητής Gerhard Podskalsky, πού συμπεριέλαβε και τόν Πατροκοσμᾶ σέ καθαρά ἐπιστημονικό ἔργο του, ὡς μοναδική ἐξαίρεση.
Ἀρκοῦν δέ πρός διακρίβωση τῆς σημασίας του γιά το ὑπόδουλο Γένος, ὅσα ἐγκωμιαστικά λέγει γι’ αὐτόν ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ἐρευνητής: «Ἐξαιρετικά δημοφιλής ἱεραπόστολος καί ἐθνοδιδάσκαλος». Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκοῦ ἱεροκήρυκα, πού «διέθετε μιά θρησκευτική εὐσέβεια ξένη πρός τήν ἀκαδημαϊκή θεολογία»--«Τά κηρύγματά του συγκλόνισαν τό Λαό τόσο ἀπό ἐθνική, ὅσο καί ἀπό θρησκευτική ἄποψη»--γι’ αὐτό ἐθεωροῦντο «ἀπό κοινωνικοπολιτική ἄποψη ἀνατρεπτικά»3. Καί εἶναι γεγονός, ὅτι στό στόμα τοῦ Λαοῦ καί τῶν Τραγουδιῶν του σώθηκε ὁ ἀπόηχος τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ τοῦ μεγάλου διδάχου τοῦ Γένους.
ΡΕΜΒΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ -- Αλεξ Παπαδιαμάντη
Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν καὶ πολλὰ φαντάσματα, εἴδωλα ψυχῶν κουρασμένων, σκιαὶ ἐπιστρέφουσαι, καθὼς λέγουν, ἀπὸ τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ἀφήνουσαι κενὰς οἰμωγὰς εἰς τὴν ἐρημίαν, θρηνοῦσαι τὸ πάλαι ποτὲ πρόσκαιρον σκήνωμά των εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον ― ἐκεῖ ανάμεσα ἐσώζετο ἀκόμη ὁ ναΐσκος τῆς Παναγίας τῆς Πρέκλας. Δὲν ὑπῆρχε πλέον οἰκία ὀρθή, δὲν ὑπῆρχε στέγη καὶ ἄσυλον, εἰς ὅλον τὸ ὀροπέδιον ἐκεῖνο, παρὰ τὴν ἀπορρῶγα ἀκτήν. Μόνος ὁ μικρὸς ναΐσκος ὑπῆρχε, καὶ εἰς τὸ προαύλιον τοῦ ναΐσκου ὁ Φραγκούλης Κ. Φραγκούλας εἶχε κτίσει μικρὸν ὑπόστεγον, καλύβην μᾶλλον ἢ οἰκίαν, λαβὼν τὴν ξυλείαν, ὅσην ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ, καί τινας λίθους ἀπὸ τὰ τόσα τριγύρω ἐρείπια, διὰ νὰ στεγάζεται προχείρως ἐκεῖ καὶ καπνίζῃ ἀκατακρίτως τὸ τσιμπούκι του, μὲ τὸν ἠλέκτρινον μαμέν, ἔξω τοῦ ναοῦ, ὁ φιλέρημος γέρων.
Ενημέρωση --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα
Ο Χριστός δέν είχε κάνει εμβόλιο
Τη Ζ΄ (7η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος ΚΥΡΙΑΚΗΣ.
Από δύο αιτίας παρακινείται ο άνθρωπος να κάμνη εις άλλον άνθρωπον το αγαθόν. Ή εκ φύσεως, ή εκτελών την εντολήν του Θεού. Και εκ φύσεως μεν πράττει το καλόν, όταν επί παραδείγματι ο πατήρ αγαθοποιή τον υιόν του, και ο υιός τον πατέρα, και ο αδελφός τον αδελφόν, ή συγγενής τον συγγενή. Διότι ούτοι ουχί τόσον δια την εντολήν του Θεού αγαθοποιούσιν αλλήλους, όσον κινούμενοι από την αγάπην της φύσεως. Τούτον τον φυσικόν τρόπον όχι μόνον οι άνθρωποι έχουσιν, αλλά και τα άλογα ζώα, διότι και αυτά, αναγκαζόμενα υπό της φύσεως, αγαπώσι τα όμοιά των, καθώς λέγει και ο σοφός Σειράχ (Κεφ. ιγ: 15). «Παν ζώον αγαπά το όμοιον αυτώ και πας άνθρωπος τον πλησίον αυτού». Δια την εντολήν του Θεού πράττει το καλόν ο άνθρωπος, αν και δεν έχει συγγενή, όμως δια την παραγγελίαν του Χριστού, την οποίαν αναφέρει εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον «Παντί τω αιτούντί σε δίδου», προσφέρει προς τον πλησίον ελεημοσύνην ή άλλην τινά συνδρομήν.
ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΝ
Την 14ην Μαΐου 1944 ένα αγγλικό υποβρύχιο βγαίνει την νύκτα στην γερμανοκρατούμενη Πάρο. Οι Άγγλοι κομμάντος απαγάγουν 7 Γερμανούς στρατιώτες αιχμαλώτους, σκοτώνουν άλλους δυό, τραυματίζουν τον διοικητή τού υπό κατασκευήν στρατιωτικού αεροδρομίου, κόβουν τα καλώδια… Οι Γερμανοί μόλις αντελήφθησαν το πρωί τις δολιοφθορές εξαπέλυσαν κυνηγητό αλλά ήταν αργά. Συλλαμβάνουν έναν νέο από το χωριό Λεύκες Πάρου, τον Νικόλαο Στέλλα, που έβοσκε τα πρόβατά του εκεί κοντά και αφού τον βασάνισαν, χωρίς να του αποσπάσουν κάποια στοιχεία, τον απηγχόνισαν. Εν συνεχεία ο στρατιωτικός διοικητής της νήσου Γκραφονμπερεμπέρκ απήτησε από τους Προέδρους των κοινοτήτων Πάρου και Αντιπάρου να του παραδώσουν 125 νέους προς εκτέλεσι. Η εντολή δεν σήκωνε αναβολές.
Η οδός της αληθείας!
Όλαι αι κακοδοξίαι από το Πρωτείον προήλθον. Πρωτείον σημαίνει νόσον πνευματικήν, υποχώρησιν εις το πνεύμα του εωσφόρου. Επομένως η άρσις του Πρωτείου, θα οδηγήση ασφαλώς εις ταπεινώφρονα υποταγήν του παπισμού εις την διαφυλαττομένην διδασκαλίαν της Εκκλησίας. Και ούτως αφ’ εαυτής θα απελευθερωθή η Ρωμαϊκή Καθέδρα από το αλάθητον, το Filioque, το ράντισμα, το Καθαρτήριον, τον ουμανισμόν, τον ορθολογισμόν, δι’ ων κατέστη αιρετική, και θα επανέλθη εις την οικογένειαν των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, «ιματισμένη και σωφρονούσα» πλέον. Και ο Χριστός θα καταλάβη την θέσιν Του, αφ’ ης τον εξετόπισεν ο πάπας. Και εντεύθεν θα έχωμεν την ποθουμένην ένωσιν. Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!
Χωρίς Θεό- όλα επιτρέπονται -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η όζουσα παρακμιακή αποσύνθεση της Ελλαδικής κοινωνίας, ενδημεί απαράλλακτος εξαιτίας και συνεπεία των καιροσκόπων και αμοραλιστών πολιτικών αλλά και της ίδιας της δομής της κοινωνίας, η οποία επιβραβεύει τέτοιου είδους πρακτικές.
Υπό το καλειδοσκόπιο της επικαιρότητας, καθιστάμεθα κοινωνοί, των συνεπειών της κατάπτυστης συμφωνίας των Πρεσπών, προφανώς από τους Ελληνόφωνους Πολιτικούς, οι οποίοι δεν έχουν το ανάστημα να παραδεχτούν την πρόδηλη αυτουργία τους προς την εσχάτη προδοσία περί του έθνους μας, καθότι δια του ονόματος εκχώρησαν ανενδοιάστως και τμήμα της εθνικής ιστορίας άρα και κυριαρχίας προς την γείτονα χώρα, η οποία σφετερίζεται επονείδιστα και ιταμά την Ελληνική Ιστορία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)