Ιωάννης ο χαριτώνυμος και νέος Μάρτυς του Χριστού, ο κοινώς λεγόμενος Νάννος, εγεννήθη εις την μεγαλούπολιν Θεσσαλονίκην· ο πατήρ του ωνομάζετο Ιωάννης, η δε μήτηρ του Θωμαϊς. Κατήγοντο δε ο μεν πατήρ αυτού από το χωρίον Γυναικόκαστρον το τότε ονομαζόμενον Αβρέτ – Ισσάρ, κείμενον εις την κοιλάδα του ποταμού Αξιού, τριάκοντα πέντε (35) χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκην, η δε μήτηρ του από άλλο χωρίον, Κολόβι ονομαζόμενον, κείμενον πλησίον του Πολυγύρου της Χαλκιδικής, πλην ανετράφησαν και οι δύο εις την Θεσσαλονίκην και εκεί υπανδρεύθησαν και ετεκνοποίησαν. Επειδή δε το ευλογημένον τούτο παιδίον εγεννήθη την παραμονήν της εορτής των Γενεθλίων του Τιμίου Προδρόμου, το ωνόμασαν οι γονείς του Ιωάννην. Μετά ταύτα ο πατήρ του, επειδή δεν εκέρδιζεν αρκετά από την τέχνην του εις την Θεσσαλονίκην, άφησεν εκεί την οικογένειάν του και εταξίδευσεν εις την Σμύρνην, όπου ήνοιξεν υποδηματοποιείον, εργαζόμενος δε την τέχνην του έστελλε τα απαραίτητα εις τον οίκον του.
ΥΠΟΥΛΟΣ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΤΑΞΕΩΣ -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αναπληρωτού Καθηγητού του Παν/μίου Ιωαννίνων
Πληροφορούμεθα ότι υπάρχει συντονισμένη προσπάθεια να επιβληθή Ευρωπαϊκόν Σύνταγμα εις τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) χωρίς να διεξαχθούν δημοψηφίσματα εις τα επί μέρους κράτη – μέλη της ΕΕ, αλλά με μόνην την κύρωσιν εκ μέρους των κυβερνήσεων των κρατών – μελών. Προφανώς, επειδή μερικοί λαοί έχουν ήδη απορρίψει δια δημοψηφισμάτων την σχεδιαζομένην Νέαν Παγκόσμιον Τάξιν (New World Order), κύριον χαρακτηριστικόν της οποίας θα είναι η εις ευθετώτερον χρόνον επιβολή μίας παγκοσμίου κυβερνήσεως, επιχειρείται τώρα η ύπουλος επιβολή της ερήμην των λαών. Ώστε, λοιπόν, παραγκωνίζονται οι λαοί, προκειμένου να επιβληθή εις αυτούς η χειροτέρα δικτατορία όλων των εποχών!
Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης
Ἡ ἐποχὴ μας εἶναι μοιχαλίδα καὶ ἁμαρτωλή. Οἱ ἄνθρωποι, ἐννοῶ τοὺς βαφτισμένους χριστιανούς, ντρέπονται νὰ ὁμολογήσουν τὴν πίστη τους στὸ Χριστὸ καὶ νὰ μιλήσουν γιὰ τὴ διδασκαλία Του. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ δὲν εἶναι σημερινό. Ἀπὸ παλιὰ ὑπῆρχαν χριστιανοί, ποὺ δὲν ὁμολογοῦσαν τὴν πίστη τους, γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ Χριστὸς εἶχε πεῖ: «Ὅποιος, ζώντας μέσα σ᾽ αὐτὴ τὴ γενιὰ τὴν ἄπιστη καὶ ἁμαρτωλή, ντραπεί γιὰ μένα καὶ γιὰ τὴ διδασκαλία μου, θὰ ντραπεῖ γι᾽ αὐτὸν κι ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου, ὅταν ἔρθει μὲ ὅλη τὴ λαμπρότητα τοῦ Πατέρα του, μαζὶ μὲ τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους» (Μάρκ. η´ 38). Ἔθεσα τὸ θέμα στὸ Νήφωνα κι ἐκεῖνος εἶπε:
The Holy Hieromartyr Eutychius, Bishop of Melitene
All information concerning this Martyr has been lost, except that he presented himself before the tyrants, mocked the idols, suffered many unspeakable torments, and was finally drowned in the sea.
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ -- Παναγιώτου Σωτ. Γκιουλέ
Πατερικός θεολογικός λόγος εις το μέγα Μυστήριον της Σταυρώσεως του σαρκωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού.
«Φοβερόν και παράδοξον Μυστήριον σήμερον ενεργούμενον καθοράται· ο αναφής κρατείται· δεσμείται ο λύων τον Αδάμ της κατάρας· ο ετάζων καρδίας και νεφρούς, αδίκως ετάζεται ειρκτή κατακλείεται ο την άβυσσον κλείσας· Πιλάτω παρίσταται, ω τρόμω παρίστανται ουρανών αι δυνάμεις· ραπίζεται χειρί του πλάσματος ο Πλάστης· ξύλω κατακρίνεται ο κρίνων ζώντας και νεκρούς· τάφω κατακλείεται ο καθαιρέτης του Άδου. Ο πάντα φέρων συμπαθώς και πάντας σώσας της αράς, ανεξίκακε Κύριε, δόξα σοι» (ζ΄ Ιδιόμελον του Εσπερινού της Μεγάλης Παρασκευής).
Όντως φοβερό και παράδοξο μυστήριο φαίνεται να ενεργείται σήμερον! Αυτός, που δεν ψαύεται με τις ανθρώπινες αισθήσεις, συλλαμβάνεται και κρατείται από τους ανθρώπους! Δέσμιος γίνεται ο λύων τον Αδάμ από την κατάρα της παρακοής και της πτώσεως! Αυτός, που ερευνά τις καρδιές και τους νεφρούς των ανθρώπων, αδίκως ανακρίνεται! Ειρκτή κατακλείεται ο την άβυσσον της θαλάσσης κλείσας σε ωρισμένο τόπο! Ενώπιον του Πιλάτου υπόδικος παρίσταται Αυτός, που ενώπιόν του με τρόμο παρίστανται αι δυνάμεις των ουρανών! Ραπίζεται από το χέρι του πλάσματός Του ο πλάστης όλων των ανθρώπων! Καταδικάζεται σε σταυρικό θάνατο Αυτός, που κρίνει ζώντας και νεκρούς! Ενταφιάζεται ο καθαιρέτης του άδου! Δόξα σε Σένα, Κύριε, που υπέμεινες με υπομονή τα πάντα με συμπάθεια προς όλους εμάς, για να μας σώσης από την κατάρα της αμαρτίας!... Ω μέγα και απερινόητο ύψος και βάθος μυστηρίων και γνώσεως Θεού! Ω μυστήριον ανερμήνευτο και ανεξερεύνητο!
Εὐρώπη: Ἡ νέα Χώρα τῶν Γαδαρηνῶν!
Η ΕΥΡΩΠΗ ρέγχει τὸ ἐπιθανάτιο ρόγχο της, πεθαίνοντας πνευματικά, ἠθικά, δημογραφικά. Ὁ ἀργὸς αὐτὸς θάνατός της εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀποστασίας της ἀπὸ τὸ Χριστὸ καὶ τὴν ἑδραίωση μιᾶς νέας εἰδωλολατρίας, μὲ «θεό» της τὸν ἄνθρωπο. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι Θεὸς καὶ μάλιστα ὁ ἄνθρωπος χωρὶς Θεὸ εἶναι τυμπανιαῖο πτῶμα, ὁδηγεῖται ἡ Εὐρώπη σὲ βέβαιο θάνατο! Παραθέτουμε ἕνα χαρακτηριστικὸ ἀπόσπασμα τοῦ μεγάλου Σέρβου ὁμολογητῆ, τοῦ ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος, γιὰ τὰ αἴτια τῆς νεκρώσεως τῆς Εὐρώπης:
IΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ -- ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΚΟΚΟΡΗ ΙΑΤΡΟΣ – ΘΕΟΛΟΓΟΣ Ἀντιπρόεδρος τῆς Πολιτιστικῆς καί Κοινωνικῆς Κινήσεως «ΕΠΑΛΞΕΙΣ».
ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΕΜΒΡΥΑ ΑΠΟ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ
Μιά σύντομη περιγραφή τῆς χρήσης ἐμβρυϊκῶν κυττάρων προερχομένων ἀπό ἐκτρώσεις, γιά νά κατασκευαστοῦν ἐμβόλια κατά τοῦ κορωνοϊοῦ δίνει ὁ πίνακας πού ἀκολουθεῖ: Τό ἐρώτημα πού προκύπτει εἶναι ἐάν αὐτές οἱ ἐμβρυϊκές κυτταρικές σειρές εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητες γιά τήν ἀνάπτυξη ἐμβολίων, π.χ. γιά τόν Covid-19. «Ἡ ἀπάντηση εἶναι ὄχι. Εἶναι δυνατόν νά ἀναπτυχθοῦν, ὑπογραμμίζει ὁ π. Στυλιανός Καρπαθίου, ἠθικά ὑπεύθυνα ἐμβόλια μέ ζωικά κύτταρα ἀπό αὐγά κοτόπουλου ἤ μαγιά». Τό ἐμβόλιο παρασκευάζεται σέ διάφορα στάδια. Ὁ πίνακας πού ἀκολουθεῖ παραθέτει τίς πληροφορίες σχετικά μέ τά νέα ἐμβόλια, σέ ποιές φάσεις τῆς παρασκευῆς τους ἔχουν χρησιμοποιηθεῖ ἔμβρυα προερχόμενα ἀπό ἐκτρώσεις. Ἐκτρωμένα ἔμβρυα ἔχουν χρησιμοποιηθεῖ στό στάδιο προπαρασκευῆς τοῦ ἐμβολίου ἀπό τίς: – Altimmune (ΗΠΑ), – Astra Zeneca & University of Oxford (Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ)– CanSino Biologics, Inc. Ἰνστιτοῦτο Βιοτεχνολογίας τοῦ Πεκίνου, Ἀκαδημία Στρατιωτικῶν Ἰατρικῶν Ἐπιστημῶν, PLA της Κίνας (Κίνα) – Ἐρευνητικό ἸνστιτοῦτοGamaleya (Ρωσία)– JanssenResearch&Development, Inc. Johnson&Johnson (ΗΠΑ)– Vaxart (ΗΠΑ)– Anhui Zhifei Longcom Biopharmaceutical / Ἰνστιτοῦτο Μικροβιολογίας, Κινεζική Ἀκαδημία Ἐπιστημών (Κίνα)– Πανεπιστήμιο τοῦ Πίτσμπουργκ (ΗΠΑ).
Τη ΚΗ΄ (28η) Μαϊου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ή Μήτρου του εκ Πελοποννήσου καταγομένου και αθλήσαντος εν έτει 1794 από Χριστού.
Δημήτριος ο νεοφανής Μάρτυς του Χριστού ήτο από την Πελοπόννησον, ευσεβών γονέων υιός υπάρχων· ων δε μικρόν παιδίον, έως ένδεκα ετών, δια την νηπιοφροσύνην του ηπατήθη υπό των Αγαρηνών και ηρνήθη, φεύ! τον Χριστόν, γενόμενος Τούρκος. Αυξάνων δε εις την ηλικίαν προσεκολλήθη εις διαφόρους πασάδες, και μετά παρέλευσιν χρόνων προεβιβάσθη εις διάφορα οφφίκια, κατά την τάξιν αυτών, εις τρόπον ώστε έγινε και έπαρχος, απέκτησε δούλους πολλούς, πλούτον, υπάρχοντα και άλλα τοιαύτα αγαθά. Αλλά τι ηκολούθησεν εντεύθεν; Ελθών εις εαυτόν ο καλός Δημήτριος και ταύτα πάντα ως σκύβαλα λογισάμενος, ήρχισε να ενθυμήται την προγονικήν ευσέβειαν και Πίστιν όπου είχε, και πως κατήντησεν εις την απατηλήν θρησκείαν των Αγαρηνών, εις την οποίαν ευρίσκετο. Αναστενάξας δε από βάθους καρδίας μετά δακρύων είπεν εις τον εαυτόν του· «Ω της αγνωσίας μου του ταλαιπώρου! Ω της δυστυχίας σου, άθλιε Δημήτριε! Αχ! και πόσους χρόνους ευρίσκομαι εις τούτο το σκότος; Πως ηπατήθην και ηρνήθην τον Κύριόν μου;
Οι Ζωγραφίτες Οσιομάρτυρες
Επειδή το Άγιον Όρος αποτελούσε ανέκαθεν το προπύργιο και το στήριγμα της Ορθοδοξίας στην Ανατολή, οι Λατίνοι θέλησαν να το καταστρέψουν και να εγκαθιδρύσουν και σε αυτό την εξουσία του Πάπα. Μπήκαν λοιπόν το 1280 στο Όρος με στρατιωτική δύναμη, κι επιδόθηκαν στο έργο τους άλλοτε με υποσχέσεις και χρήματα, κι άλλοτε με απειλές, βιαιότητες και μαρτύρια.
Μερικοί δειλοί υπέκυψαν.
Οι περισσότεροι όμως μοναχοί αρνήθηκαν την εξουσία του Πάπα ως τοποτηρητού του
Χριστού, καθώς και τα σαθρά του δόγματα, για αυτό επισφράγισαν με το αίμα την
ομολογία τους. Σε αυτή τους την προσπάθεια οι Λατίνοι είχαν δυστυχώς συνεργούς
τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο και τον Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο.
Αφού έκαναν ό,τι έκαναν
στις άλλες μονές, πέρασαν τελευταία κι από τη μονή Ζωγράφου. Εκείνη την περίοδο
ασκήτευε κοντά στο μοναστήρι ένας μοναχός που είχε τη συνήθεια να διαβάζει
πολλές φορές την ημέρα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου μπροστά στην εικόνα της.
Κάποια μέρα, ενώ στα χείλη
του γέροντα ηχούσε ο αρχαγγελικός ασπασμός, ακούει ξαφνικά από την αγία εικόνα
τη φράση: « Χαίρε κι εσύ, Γέρον του Θεού!».
Ο γέροντας τρόμαξε.
- Μη φοβάσαι! συνέχισε
ήσυχα η θεομητορική φωνή που έβγαινε από την εικόνα. Πήγαινε όμως γρήγορα στο
μοναστήρι, και πες στον ηγούμενο και στους μοναχούς ότι οι εχθροί μου και εχθροί
του Υιού μου πλησίασαν. Όποιος λοιπόν είναι ασθενής στο φρόνημα, ας πάει να
κρυφτεί μέχρι να περάσει ο πειρασμός. Όσοι όμως επιθυμούν μαρτυρικά στεφάνια,
να παραμείνουν στο μοναστήρι. Πήγαινε γρήγορα!
Ο γέροντας ξεκίνησε
αμέσως, υπάκουος στην εντολή της Θεοτόκου. Και μόλις έφτασε στη μονή, βλέπει
κατάπληκτος στην πύλη την εικόνα της Παναγίας, μπροστά στην οποία διάβαζε πριν
από λίγο τους Χαιρετισμούς. Γονάτισε με κατάνυξη, ασπάστηκε την εικόνα και μαζί
με αυτή παρουσιάστηκε στον ηγούμενο.
Οι μοναχοί ταράχθηκαν από
το φοβερό άκουσμα. Μερικοί έτρεξαν και κρύφτηκαν στα όρη και στις σπηλιές.
Είκοσι έξι όμως – και μαζί τους και ο ηγούμενος – έμειναν στο μοναστήρι,
ανέβηκαν στον πύργο και περίμεναν εκεί τους εχθρούς και τα μαρτυρικά στεφάνια.
Σε λίγο έφτασαν και οι
Λατίνοι. Στην αρχή επιστράτευσαν όλη τους τη ρητορική δεινότητα, για να πείσουν
τους μοναχούς να ανοίξουν τις πύλες και να αναγνωρίσουν τον Πάπα σαν κεφαλή
της οικουμενικής Εκκλησίας.
- Και ποιος σας είπε ότι ο
Πάπας είναι η κεφαλή της Εκκλησίας; φώναξαν οι μοναχοί. Κεφαλή της Εκκλησίας
είναι ο Χριστός! Δεν ανοίγουμε τις πύλες. Προτιμάμε να πεθάνουμε, παρά να σας
αφήσουμε να μολύνετε τον ιερό αυτό τόπο!
- Αφού το θέλετε, θα
πεθάνετε! φώναξαν οι Λατίνοι με μανία.
Κι αμέσως μάζεψαν ξύλα και
φρύγανα γύρω από τον πύργο, άναψαν φωτιά και τους έκαψαν όλους.
ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ "Ἐρώτηση ριαʹ. Πῶς καί τινες αἱρετικοὶ ποιοῦσι πολλάκις σημεῖα;
Ἀπάντηση. Τοῦτο ἡμᾶς οὐκ ὀφείλει ξενίζειν. Ἠκούσαμεν γὰρ τοῦ Κυρίου λέγοντος· ὅτι πολλοὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐροῦσι· «Κύριε, οὐκ ἐν τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;» καὶ ἐρεῖ αὐτοῖς· «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ, ἐργάται τῆς ἀνομίας». Πολλάκις γὰρ οὐχ ἡ πολιτεία τοῦ θαυματουργοῦντός ἐστιν ἡ τὴν ἴασιν ἐργαζομένη, ἀλλ᾿ ἡ πρὸς αὐτὸν πίστις τοῦ προσερχομένου ἀνθρώπου. Γέγραπται γάρ· «Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε». Πλὴν δεῖ καὶ τοῦτο γινώσκειν, ὅτι πολλάκις τινὲς κακόπιστοι καμάτους πολλοὺς δι' ἀσκήσεως τῷ Θεῷ προσήγαγον, καὶ τὴν ἀντιμισθίαν αὐτῶν ἔλαβον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ἐκ Θεοῦ, τὸ τῶν ἰαμάτων καὶ προρρήσεων χάρισμα· ἵνα ἐν τῷ αἰῶνι τῷ μέλλοντι ἀκούσωσιν· Ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν καὶ τοὺς καμάτους ὑμῶν· νῦν δὲ λοιπὸν οὐδὲν ὑμῖν κεχρεώστηται" (P. G. 28, 665).
Είναι χαρακτηριστικό αυτό που είπε ο Κολοκοτρώνης, μιλώντας στην Πνύκα σε νέους, στις 8 Οκτωβρίου 1833:
«Αφού ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι πίστεψαν στο Ευαγγέλιό Του και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό, τι ημπορούσαν, διά να αλλάξει ο λαός την πίστη του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος τον Σταυρό του έκαμε. Παιδιά μου! Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να τη στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος».
----------------------
Ἐάν σήμερα ζοῦσε ὁ Κολοκοτρώνης θά κατεδικάζετο ὠς «islamofobic» ἀπό τήν διεστραμμένην κοινωνίαν μας, εἰς τήν ὁποίαν οἱ Σατανισταί τῆς ΝΤΠ ἔχουν ἐπιβάλει τήν ΒΡΩΜΕΡΑΝ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗΝ «πολιτικήν ὀρθότητα»!
John the Russian of Evia
The Holy New Confessor John, a native of Russia, was captured during the Russian campaign against the Turks in 1711 and was thereafter sold into slavery in Asia Minor. In this condition he struggled to serve God in piety even while he served his earthly master in all that was needful. He remained steadfast in the Christian Faith in the face of the many enticements the Moslems provided to lure him to their error, and was granted the grace to work miracles by his prayers. He reposed in peace in 1730. His relics remained incorrupt and are found at New Procopion of Euboia in Greece.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ -- Αθωνικά άνθη
Ο ευσεβής και φιλόθεος Ορθόδοξος χριστιανός πουθενά δεν θα εύρισκε τόσον πλήρη ερμηνείαν του νοήματος της Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού, ως και των άλλων Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών, από το «Εορτοδρόμιον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Το βιβλίον αυτό έχει ιδιαιτέραν χάριν, όχι μόνον διότι εγράφη δια χειρός ηγιασμένης, αλλά και διότι εις τας σελίδας του συγκεντρούνται αι άκτιστοι ακτίνες του Αγίου Πνεύματος, ως Υμνολογία, ως ηθική φιλοσοφία, ως δογματική έκθεσις, ως Μυστική Θεολογία, ως πλούτος Πατερικής Γραμματολογίας. Ο ακάματος και θεοφώτιστος συγγραφεύς του συνεπύκνωσεν ό,τι θειότερον παρήγαγεν η ένθεος καρδία και ο θεόληπτος νους των αγίων Πατέρων, εν τη ερμηνεία όλων των φάσεων της θείας Οικονομίας, της Σταυρικής Θυσίας και της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου, και ό,τι ευηχέστερον ως μουσουργικόν και αιθέριον Υμνολόγημα μας έδωσεν η πνευματοκίνητος λύρα των μελωδών και καλλικελάδων αηδόνων της αγιωτάτης Εκκλησίας μας. Μέσα σε είκοσι πέντε σελίδας του «Εορτοδρομίου», μαθαίνει ο ορθόδοξος Χριστιανός το μέγα μυστήριον της Αναστάσεως του Χριστού μας, όπως το συνέλαβον οι θείοι Πατερικοί νόες και μυσταγωγείται εις τα υψηλά νοήματα της «εορτής των εορτών».
Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!
Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;
Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;
Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;
Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος
δρόμο.
IΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ -- ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΚΟΚΟΡΗ ΙΑΤΡΟΣ – ΘΕΟΛΟΓΟΣ Ἀντιπρόεδρος τῆς Πολιτιστικῆς καί Κοινωνικῆς Κινήσεως «ΕΠΑΛΞΕΙΣ».
ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΚΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ-ΠΩΣ ΕΝΕΡΓΟΥΝ
Πρίν ἀναπτύξουμε τό θέμα τί εἶναι ὁ κορωνοϊός καί πῶς ἐνεργοῦν τά σχετικά ἐμβόλια, θά ἦταν καλό νά γίνει μία ἐπισήμανση γιά τό ἀνοσολογικό μας σύστημα πῶς ἀντιδρᾶ στόν κορωνοϊό καί πῶς στά ἐμβόλια. Ὅταν ὁ κορωνοϊός εἰσέλθει σέ κύτταρα τοῦ σώματός μας γιά νά πολλαπλασιαστεῖ, χρησιμοποιεῖ τό γενετικό ὑλικό τοῦ κυττάρου στό ὁποῖο εἰσῆλθε. Τότε τό σῶμα μας ἐνεργοποιεῖ τήν ἄμυνά του γιά νά ἐξοντώσει ὅσα κύτταρά του μολύνθηκαν. Θά λέγαμε ὅτι ὁ ἰός πού προκάλεσε τήν μόλυνση ἔχει μιά ταυτότητα, πού προσδιορίζεται ἀπό τά ἀντιγόνα τά ὁποῖα φέρει.
Τη ΚΖ΄ (27η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ του Ρώσου του νέου Ομολογητού και σημειοφόρου,
όστις, πωληθείς ως αιχμάλωτος και εν τη κωμοπόλει Προκοπίω της εν τη Μικρά Ασία Καππαδοκίας αχθείς και ασκητικώς εκεί αγωνισάμενος, εκοιμήθη εν Κυρίω κατά το έτος αψλ΄ (1730)
Ιωάννης ο Ρώσος ο Όσιος και Θεοφόρος Πατήρ ημών και νέος Ομολογητής, ο φιλόστοργος και αναίμακτος του Χριστού Μάρτυς, συγκαλεί σήμερον ημάς, ω χριστεπώνυμον πλήρωμα, εις τον πανίερον αυτού Ναόν, προς εορτασμόν της ιεράς και χαριτωνύμου αυτού μνήμης. Διότι δια της άκρας αυτού καρτερίας και της αδιστάκτου και ευσεβούς αυτού πίστεως, όχι μόνον μέγας Ομολογητής ανεδείχθη, αλλά και θαυματουργός μέγιστος, καταπλήξας άπαντας δια των υπερφυών θαυμάτων του και της υψοποιού ταπεινώσεως αυτού και μετά των Αγίων Αγγέλων πέριξ του θρόνου της Μεγαλωσύνης παριστάμενος και αοράτος εν μέσω ημών ευρισκόμενος, πλουσιοπαρόχως παρέχει τας δωρεάς εις ημάς τους τιμώντας την ιεράν μνήμην αυτού. Ένεκα τούτου εις τον παρ’ ημών εορταζόμενον Άγιον Ιωάννην μεγάλη τιμή οφείλεται και βαθεία ευλάβεια.
Δεν σκέπτομαι μόνο αυτόν τον Ιούδα Πολύκαρπο, αλλά τους αναρίθμητους "Ορθόδοξους" που κοινωνούν με τους οικουμενιστές . ....
O νέος Μητροπολίτης Ιταλίας Πολύκαρπος μετά την συνάντηση που είχε στο Βατικανό με τον Πάπα δήλωσε τα κάτωθι σύμφωνα με το vaticanews.
"Ο δρόμος προς την ενότητα μεταξύ Καθολικών και Ορθόδοξων δεν αμφισβητείται. Είναι ένα ταξίδι που συνεχίζει προς τον στόχο του, ενθαρρύνεται από τις χειρονομίες και την εγγύτητα του Φραγκίσκου και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. "
“Η συνάντηση με τον Πάπα Φραγκίσκο πήγε πολύ καλά. Ήταν μια πολύ εγκάρδια συνάντηση, ενός γιου με τον αγαπημένο του πατέρα, μιας συνάντησης επισκόπου με τον προκαθήμενο και τον πατριάρχη του. Ο Άγιος Πατέρας έχει μια μεγάλη καρδιά, μια γνήσια καρδιά, τον ευχαρίστησα για το ενθαρρυντικό μήνυμα που μου έστειλε για την ενθάρρυνσή μου, ζήτησα την παπική ευλογία του για την υπηρεσία μου, πάλι, στην Ιταλία και αυτή τη φορά ως επίσκοπος, και τον διαβεβαίωσα ότι για τις προσευχές ώστε να του δώσει ο Θεός πολλά χρόνια σωματικής και πνευματικής υγείας, για το καλό της καθολικής Εκκλησίας και επίσης για το καλό κάθε ανθρώπου καλής θέλησης, για τον οποίο ο Άγιος Πατέρας έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία.
Η εγγύτητα του Πάπα Φραγκίσκου και του Βαρθολομαίου, οι χειρονομίες τους, πηγαίνουν όλο και περισσότερο προς την κατεύθυνση της πλήρους ενότητας, ξεκινώντας από κοινές ευαισθησίες: προώθηση της ειρήνης, διαθρησκευτικός διάλογος, προστασία της δημιουργίας και όσων έχουν ανάγκη, όπως πρόσφυγες., Όλοι θυμηθείτε το ταξίδι στη Λέσβο το 2016. Χωρίς να ξεχνάτε τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που υπαγορεύονται από την πανδημία.
Πού είναι λοιπόν το ταξίδι των Καθολικών και των Ορθόδοξων προς την πλήρη ενότητα;
R. – Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι ότι η εγγύτητα, οι χειρονομίες, οι πρωτοβουλίες του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου είναι γνήσιες και μακριά από οποιαδήποτε κοσμική ή θεαματική πτυχή. Είναι δύο άνθρωποι που έχουν τις ίδιες σκέψεις και ευαισθησίες, γνωρίζουν ότι πρέπει να ενεργούν μαζί για το καλό της ταραγμένης ανθρωπότητας μας, πρόσφατα ακόμη περισσότερο ενοχλημένοι από την υγεία και τις οικονομικές κρίσεις που προκαλούνται από την πανδημία του κοροναϊού. Το ταξίδι των Καθολικών και των Ορθόδοξων προς την πλήρη ενότητα βρίσκεται σε καλό δρόμο, υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, και κινείται προς τη γραμμή του τερματισμού. Πιστεύω ότι, στο επίπεδο των πιστών, αυτός ο στόχος έχει ήδη επιτευχθεί και αυτό είναι πιο σημαντικό από ό, τι σε θεσμικό επίπεδο.
Έτσι, συγκεκριμένα, πώς μπορούμε να περπατήσουμε μαζί τώρα;
Ρ. – Αλλά ήδη περπατάμε μαζί, αυτό δεν αμφισβητείται, δεν είναι θέμα «θέλουμε ή δεν θέλουμε», πρέπει να περπατήσουμε μαζί σε έναν κόσμο που γίνεται χωριό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι περπατάμε μαζί και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κοινό μας μονοπάτι είναι σταθερό και θυμάται το μονοπάτι προς Εμμαούς, είναι βέβαιο ότι σε αυτό το κοινό μονοπάτι, όπως και στους Εμμαούς, συνοδεύονται από τον κοινό μας Θεό, Κύριε, Σωτήρα, ο Αναστημένος Χριστός. Αρκεί να βασιστούμε στην καθοδήγηση του Χριστού, αρκεί να αναγνωρίσουμε ότι ο Χριστός μας συνοδεύει, και ακόμα κι αν οι αμαρτίες μας μας εμποδίζουν να δούμε ότι μας συνοδεύει, πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που βάζει ο κακός ανάμεσα στα πόδια μας, και αν πέσουμε πρέπει να σηκωθούμε, να συνεχίσουμε και να μην επιστρέψουμε.
Λοιπόν, τι θα μπορούσε να απειλήσει την πορεία προς την ενότητα σήμερα;
Ρ. – Σχετικισμός, αδιαφορία, αδιαφορία, απαισιοδοξία, ιδέα της επιφανειακής ενότητας, διοικητικής-θεσμικής ενότητας, κοσμικότητας, πιθανών γεωπολιτικών παιχνιδιών: όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τη μονάδα. Η Εκκλησία δεν είναι θεσμός αυτού του κόσμου, αλλά είναι το θείο και ανθρώπινο μυστικιστικό σώμα του Χριστού.
vaticannews.va
4th Wednesday after Pascha - Mid-Pentecost
After the Saviour had miraculously healed the paralytic, the Jews, especially the Pharisees and Scribes, were moved with envy and persecuted Him, and sought to slay Him, using the excuse that He did not keep the Sabbath, since He worked miracles on that day. Jesus then departed to Galilee. About the middle of the Feast of Tabernacles, He went up again to the Temple and taught. The Jews, marvelling at the wisdom of His words, said, "How knoweth this man letters, having never learned?" But Christ first reproached their unbelief and lawlessness, then proved to them by the Law that they sought to slay Him unjustly, supposedly as a despiser of the Law, since He had healed the paralytic on the Sabbath. Therefore, since the things spoken by Christ in the middle of the Feast of Tabernacles are related to the Sunday of the Paralytic that is just passed, and since we have already reached the midpoint of the fifty days between Pascha and Pentecost, the Church has appointed this present feast as a bond between the two great feasts, thereby uniting, as it were, the two into one, and partaking of the grace of them both. Therefore today's feast is called Mid-Pentecost, and the Gospel Reading, "At Mid-feast"--though it refers to the Feast of Tabernacles--is used.