Ὁ κορωνοϊός εἶναι ἡ μόνη ἀσθένεια ὅπου οἱ γιατροί ἀναζητοῦν τούς ἀσθενεῖς καί ὄχι τό ἀντίστροφο. Ἕνα ἀνεξήγητο θαῦμα. Οἱ ἄνθρωποι χρειάζονται σιγουριά καί παρηγοριά, κάτι, γιά νά πιστέψουν. Ὁ κορωνοϊός ἀντιπροσωπεύει τή νέα τους πίστη, ἡ ὁποία ἑνώνει καί συγκεντρώνει ὅλους τούς ἀπελπισμένους καί τούς κάνει ἴσους στήν ἴδια μοίρα. Ὁ κορωνοϊός περιέχει ὅλα τά χαρακτηριστικά ἑνός κοσμικοῦ καί γήϊνου θεοῦ: Ἀόρατος Πανταχοῦ παρών Ἀλάνθαστος Ἀνεξήγητος ἀπό τήν Ἐπιστήμη Παντοδύναμος. Μιά θρησκεία ἀπό κάθε ἄποψη, ἡ ὁποία σίγουρα δέν στερεῖται τελετουργικῶν πρακτικῶν: φορώντας μάσκες, πλένοτας τά χέρια ἐπανειλημμένα, χαιρετώντας ὁ ἕνας τόν ἄλλον μέ τόν ἀγκώνα, διατηρώντας τήν ἀπόσταση. Ἀφθονοῦν ἐπίσης οἱ διηγήσεις γιά τήν μυστηριώδη προέλευσή της, τῶν θαυμάτων καί τῶν θρυλικῶν πράξεων: ἡ προέλευση ἀπό τίς νυχτερίδες, οἱ νεκροί τῆς Μπέργκαμο, ἡ μεταδοτικότητα μέ μόνη τήν ἐπαφή τῶν χεριῶν. Καί σέ μία θρησκεία πού σέβεται τόν ἑαυτό της, δέν θά μποροῦσαν νά λείψουν οἱ ἱερεῖς πού κηρύττουν ὅλες τίς ὧρες, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦνται ἀπό ἰολόγους [καί δημοσιογράφους], ἐνῶ οἱ νοσοκόμες μέ τίς μάσκες καί τά λευκά γιλέκα εἶναι οἱ νέες Ἑστιάδες Παρθένες. Τέλος, τό ἐμβόλιο εἶναι ἡ ὑπόσχεση τῆς αἰώνιας σωτηρίας.
«ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ»
