Το μακρύ χέρι της Τουρκίας ξαναχτύπησε στην Θράκη με αφορμή την ταμπέλα του Μουσουλμανικού Ιεροσπουδαστηρίου Κομοτηνής. Στην ουσία η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για τους μουσουλμάνους αλλά να σπείρει την διχόνοια ανάμεσα τους και να στρέψει την διεθνή κοινότητα εναντίον της Ελλάδος. Ενδιαφέρεται να αναγνωριστεί η μουσουλμανική μειονότητα ως τουρκική, σε αντίθεση με ότι ορίζει η Συνθήκη της Λωζάνης και το διεθνές δίκαιο. Καταπιέζει κάθε διαφορετική φωνή μέσα στη μειονότητα όπως των Ρομά και των Πομάκων ώστε να πετύχει το στόχο της. Αν κατορθώσει κάτι τέτοιο, μπορεί κανείς να φανταστεί τα προβλήματα που θα δημιουργήσει στην περιοχή παριστάνοντας τον αυτόκλητο σωτήρα.

Προσθέτουμε μια ακόμη πληροφορία την οποία αναφέρουν τα tourkikanea.gr

“Να προσθέσουμε εδώ μια σημαντική παράμετρο που ενοχλεί την Τουρκία και σχετίζεται με το ιεροσπουδαστήριο.

13 Χριστιανοί δολοφονούνται κάθε μέρα για την πίστη τους

 

Συγκλονίζει η νέα έκθεση: 13 Χριστιανοί δολοφονούνται κάθε μέρα για την πίστη τους – Πώς η πανδημία επιδεινώνει την κατάσταση

Της Ναταλίας Δανδόλου

Κάθε μέρα, 13 χριστιανοί παγκοσμίως σκοτώνονται λόγω της πίστης τους, 12 εκκλησίες ή χριστιανικά κτίρια δέχονται επίθεση και 12 χριστιανοί συλλαμβάνονται ή φυλακίζονται αδικαιολόγητα, ενώ άλλοι 5 απάγονται.

Περισσότεροι από 340 εκατομμύρια Χριστιανοί εκδιώχτηκαν για την πίστη τους το 2020, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Opendoorsusa (World Watch List 2021)  που δόθηκε στη δημοσιότητα. Πρόκειται για 80 εκατομμύρια περισσότερους ανθρώπους σε σχέση με έναν χρόνο πριν, με την κατάσταση να επιδεινώνεται δραματικά εν μέσω της πανδημίας.

Ἀθεΐα, τὸ καύχημα τῆς ἐποχῆς μας -- Φώτη Κόντογλου

«Νὺξ ἀφεγγὴς τοῖς ἀπίστοις, Χριστέ, τοῖς δὲ πιστοῖς φωτισμός»

Ἀθεΐα! Τίτλος μεγάλος καὶ καύχημα γιὰ τὸν σημερινὸν ἄνθρωπο. Ὅποιος τὸν ἀποχτήσει (καὶ γιὰ νὰ τὸν ἀποχτήσει, φτάνει νὰ χειροτονηθεῖ μοναχός του ἄπιστος),γίνεται παρευθὺς στὰ μάτια τῶν ἄλλων σοφός, κι᾿ ἂς εἶναι ἀμόρφωτος, σοβαρός, κι᾿ ἂς εἶναι γελοῖος, ἐπίσημος κι᾿ ἂς εἶναι ἀλογάριαστος, ὑπεράξιος κι᾿ ἂς εἶναι ἀνάξιος, ἐπιστήμονας κι᾿ ἂς εἶναι κουφιοκέφαλος.

Δὲν μιλῶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχει πόθο νὰ πιστέψει, μὰ δὲν μπορεῖ, μὲ ὅλο ποὺ κατὰ βάθος πάντα ἡ αἰτία τῆς ἀπιστίας εἶναι ἡ περηφάνεια, αὐτὴ ἡ ὀχιά, ποὺ κρύβεται τόσο ἐπιτήδεια μέσα στὸν ἄνθρωπο, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ τὴν καταλάβει.

Απολυτίκιον Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού

 

Τη ΚΑ΄ (21η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΜΑΞΙΜΟΥ του Ομολογητού.

Μάξιμος ο θαυμάσιος Πατήρ ημών έζη κατά τους χρόνους του βασιλέως Ηρακλείου εν έτει χμ΄ (640) έφθασε δε και μέχρι των ημερών των διαδόχων αυτού. Εγεννήθη εις την βασιλίδα των Πόλεων από γονείς ευγενείς και ευσεβείς, έτυχε δε εκ νεότητος αγαθής προαιρέσεως και καλόγνωμος, έχων εις τον εαυτόν του τα χαρίσματα της αρετής. Οι δε γονείς του τον εβάπτισαν από μικρόν, βλέποντες εις αυτόν καλά προμηνύματα, και όσον εμεγάλωνε τοσούτον επρόκοπτεν εις τελείωσιν. Όθεν δίδοντες αυτόν εις διδασκάλους, έμαθεν εις ολίγον χρόνον ανείκαστον παίδευσιν, διότι ήτο πολύ ευφυής εις τον νουν και κατελάμβανε με πολλήν ευκολίαν τα μαθήματα. Λοιπόν αφού έμαθε την γραμματικήν και ποίησιν, τον έβαλαν εις τας επιστήμας και τόσην επιμέλειαν έβαλεν εις την ρητορικήν και φιλοσοφίαν, ώστε ουδείς ηδύνατο να τον νικήση εις την διάλεξιν, διότι είχε γνώσιν πολλήν και νοός οξύτητα, προσθέτων εις την ευφυϊαν την επιμέλειαν· όθεν έγινεν εις την φιλοσοφίαν τέλειος, από την οποίαν επήρεν όλον το ωφέλιμον, αφήνων το ψυχοβλαβές και άχρηστον, διότι έχων τον πόθον να αρέση μόνον εις τον Θεόν, εκαρπώνετο από τα μαθήματα όλον το ψυχωφελές και θεάρεστον· ήτο δε τόσον ταπεινός και μέτριος, ώστε δεν εκενοδόξει ποσώς δια την ευγένειαν του γένους του, ούτε δια την σοφίαν και αρετήν του, αλλά ήτο από όλους ταπεινότερος και δια την πολλήν του ταύτην μετριότητα τον είχον όλοι εις περισσήν ευλάβειαν και πάντες τον εσέβοντο και τον εθαύμαζον.

Σε μια μοναχική γυναίκα: Περί των Χριστουγέννων της Ιωάννας.

Παραπονιέσαι για τη μοναξιά στη μέση μεγάλης πόλης. Τόσος λαός γύρω σου κοχλάζει σαν μυρμηγκοφωλιά, και εσύ και πάλι αισθάνεσαι σαν στην έρημο. Στις μεγάλες γιορτές η κατάσταση είναι ανυπόφορη. Παντού πλημμυρίζει η χαρά, ενώ εσένα σε πιέζει η λύπη. Οι εορταστικές ημέρες των Χριστουγέννων και της Ανάστασης σου φαίνονται σαν κάποια άδεια δοχεία, τα οποία εσύ γεμίζεις με δάκρυα. Όταν αυτές οι άγιες γιορτές βρίσκονται μακριά πίσω ή μπροστά σου, αισθάνεσαι πιο ήρεμη. Αλλά όταν πλησιάσουν και έρθουν, η θλίψη και η ερημιά κυριεύουν την ψυχή σου. Τι να σου κάνω; Θα σου διηγηθώ την ιστορία για τα Χριστούγεννα της Ιωάννας διότι ίσως σε ωφελήσει. Θα αφήσω όμως να σου διηγείται εκείνη όπως τα είχε διηγηθεί σε μένα:

«Σαράντα και κάτι χρόνια βλέπω εγώ αυτό τον κόσμο σαν γυναίκα. Ποτέ καμιά χαρά, εκτός από λίγη σαν παιδί στο σπίτι των γονέων μου. Αλλά μπροστά στον κόσμο δεν έδειχνα λυπημένη. Μπροστά στους ανθρώπους υποδυόμουν τη χαρούμενη, και στη μοναξιά έκλαιγα. Όλοι με θεωρούσαν ένα ευτυχισμένο πλάσμα, αφού ως τέτοια έδειχνα. Ακούω, όλοι γύρω μου παραπονούνται, και οι έγγαμοι και οι άγαμοι, και οι πλούσιοι και οι φτωχοί, όλοι. Και σκέφτομαι, γιατί κι εγώ να παραπονιέμαι στους δυστυχισμένους για τη δική μου δυστυχία, και μόνο να αυξάνω τη λύπη γύρω μου; Θεέ, να δείχνω χαρούμενη έτσι θα είμαι πιο χρήσιμη στον δυστυχισμένο κόσμο, ενώ το μυστικό μου θα το κρύβω μέσα μου και θα κλαίω στη μοναξιά μου.

 Προσευχόμουν στον Θεό, για να μου εμφανισθεί με κάποιο τρόπο, τουλάχιστον μόνο ένα δάχτυλό Του να αισθανθώ.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Παν. Αθηνών

Το θέμα που μου ζητήθηκε να αναπτύξω είναι: «η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας». Είναι ένα θέμα πάρα πολύ πλούσιο σε προβληματισμούς που έχουν άμεση σχέση με την πραγματοποίηση της κατ’ εξοχήν αυτής πνευματικής λειτουργίας που λέγεται προσευχή.

Αν αναζητήσει κανείς ένα διάγραμμα αυτού του θέματος, θα δει ότι πραγματικά δεν μπορεί να ξέρη από που πρέπει ν’ αρχίσει και που πρέπει να τελειώσει. Κι αυτό γιατί, όπως καταλαβαίνουμε, η προσευχή δεν είναι μια διδακτική ενότητα, δεν είναι ένα μάθημα που μπορεί κανείς να διδάξει σε ορισμένη ώρα. Δεν είναι προσδιορισμένο θεωρητικά αυτό το βιωματικό πνευματικό γεγονός. Όταν κανείς μιλά για την προσευχή, καταλαβαίνει ότι μιλάει για ένα μυστήριο. Γιατί, όπως ξέρουμε, η προσευχή είναι, στην απλούστερη διατύπωσή της, η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, ή τουλάχιστον μια βασική μορφή της σχέσεως του ανθρώπου με τον Θεό. Και ασφαλώς ό,τι προσεγγίζει τον Θεό δεν είναι εύκολο να μελετηθεί και να προσδιοριστεί.

Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει αποδεχθεί τα εμβόλια ακόμη

 Στην αποκάλυψη ότι οι θάνατοι σε Ελλάδα και Κύπρο ήταν περισσότεροι το 2019, δηλαδή προ κορωνοϊού, απ’ ότι τις 35 και 46, αντίστοιχα, πρώτες εβδομάδες του 2020 προέβη ο Αναπληρωτής Καθηγητής Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας στο πρόγραμμα «Διοίκηση Μονάδων Υγείας» της Σχολής Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου, μιλώντας στην εκπομπή «Η Επικαιρότητα στην Πεμπτουσία» και την Μαρία Γιαχνάκη.

Μέ Τό Εμβόλιο Κόβιντ-19 ... -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ότι μπορεί νά γίνεται διπλό τυφλό πείραμα (double blind ή placebo) σέ παγκόσμια κλίμακα, ποιός μπορεί νά τό αποκλείσει ; Ουδείς. Γι΄ αυτό υπάρχουν τόσες επιστημονικές αβεβαιότητες όπως : Άν κάνω τό εμβόλιο μπορεί νά αρρωστήσω, μπορεί καί νά μήν αρρωστήσω ή μπορεί νά μεταδώσω τόν ιό, μπορεί καί όχι.

 Άν γινόταν διπλό τυφλό πείραμα σέ πειραματόζωα τού εργαστηρίου - απαιτείται χρόνος στίς δοκιμές - κάτι θά μπορούσαμε νά μάθουμε.

Ωστόσο, επειδή πρόκειται γιά πείραμα, που επεμβαίνει στό σύστημα ανοσίας (ανοσοποιητικό - mRNA εμβόλιο), οφείλει κανείς νά λάβει υπόψη ότι τό ανοσοποιητικό σύστημα τών ζώων, δέν είναι ίδιο μέ τό ανοσοποιητικό σύστημα τού ανθρώπου. Παράδειγμα : άν μεταμοσχεύσει κανείς έναν νεφρό γάτας σέ μιά άλλη γάτα, η μεταμοσχευμένη γάτα δέν θά απορρίψει τό νεφρό τής άλλης γάτας. Τί λέει αυτό, άς μάς απαντήσουν τά εργαστήρια Γενετικής. Καί ακόμη, εφόσον η πληροφορία αυτή δέν ευσταθεί, νά τήν διαψεύσουν.

 Τέλος, διερωτώμαι κατά πόσον ένας υποψήφιος πρός εμβολιασμό κόβιντ-19, μπορεί νά ζητήσει δοκιμαστικό τέστ, γι΄ αυτό που θά τού κάνουν. Θά είναι θετικό τό εμβόλιο ή θά είναι αρνητικό ;

Ύμνοι Θεοφανείων

 

Τη Κ΄ (20η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών ΕΥΘΥΜΙΟΥ του Μεγάλου.

Ευθύμιος ο μέγας εν Ερημίταις και Ασκηταίς πατήρ ημών εγεννήθη περί το έτος τοζ΄ (377) εν Μελιτηνή της Αρμενίας πλησίον του Ευφράτου επί της βασιλείας Γρατιανού. Ο πατήρ του ωνομάζετο Παύλος, η δε μήτηρ του Διονυσία, ήσαν δε αμφότεροι περιφανείς και ενάρετοι· ελυπούντο όμως πολύ και εθλίβοντο επειδή δεν έκαμνον τέκνον, και πολλάκις μετέβαινον εις τον Ναόν του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου, όστις ήτο πλησίον των, και εδέοντο του Θεού, δια να τους δώση κληρονομίαν και να παύση η λύπη των. Ούτως ευχόμενοι νύκτα τινά είδον οπτασίαν θείαν, ήτις τους είπε· «Ευθυμείτε, δούλοι Κυρίου, και χαίρετε· ιδού γαρ επήκουσε της δεήσεώς σας ο Κύριος και σας δίδει τέκνον της Ευθυμίας φερώνυμον· επειδή εις την γέννησιν αυτού του παιδός σας θέλει δώσει ο Θεός εις τας Εκκλησίας αυτού ευθυμίαν και αγαλλίασιν». Επέστρεψαν όθεν εις την οικίαν αυτών χαίροντες, και έταξαν να αφιερώσουν εις τον Θεόν το τεχθησόμενον.

Άνοιξε Κύριε τους οφθαλμούς αυτών που αγνοούν την προδοσία των ταγών της Εκκλησίας Σου

Τώρα έλαβα το ηλεκτρονικό γράμμα!

 For the first time ever, His Eminence Metropolitan Methodios received His Eminence Cardinal Sean O'Malley of the Roman Catholic Archdiocese of Boston on Theophany. The historic visit took place on the evening of Theophany 2021 at the St. John the Baptist church of Boston.

Παναγία η Εικοσιφοίνισσα

Το μοναστήρι της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας με τη θαυματουργή και αχειροποίητη εικόνα της δεσπόζει σκαρφαλωμένο στις καταπράσινες πλαγιές του Παγγαίου. Η ίδια η Θεοτόκος παρήγγειλε με άγγελο στον πρώτο κτίτορα άγιο Γερμανό ( 9ος αιώνας ), να αναγείρει τη Mονή. Κι από τότε δεν παύει με κάθε τρόπο να μεριμνά και να ενδιαφέρεται για αυτήν. 

Κάποια ημέρα παρουσιάστηκε σε ένα νέο 18 χρονών, που όργωνε κοντά στο μοναστήρι και του είπε: 
- Να έρθεις , σε χρειάζομαι. Έχω ανάγκη στο μοναστήρι μου. Κι εκείνος σαν άλλος Ελισσαίος άφησε τα ζώα ζευγμένα και ξεκίνησε αμέσως για τη Mονή, όπου έγινε μοναχός με το όνομα Δαμασκηνός ( Τσομπάξης ), και αργότερα ηγούμενος. Ο πατήρ Δαμασκηνός έβλεπε την Παναγία μέσα στην εκκλησία να επιστατεί. Κι όταν ανέβαινε τις σκάλες των κελλιών, την έβλεπε να κατεβαίνει, και αντιστρόφως. Το 1908 οι Τούρκοι ληστές πλησίασαν μια νύχτα το μοναστήρι. Η πύλη ήταν ασφαλισμένη με βαριά σίδερα. Άφησαν λοιπόν ένα σκοπό εκεί και οι υπόλοιποι κάρφωναν καρφιά για να ανεβούν στο τείχος. Ξαφνικά ακούνε τον σκοπό να φωνάζει: 
- Βοήθεια, σώστε με! Μια γυναίκα μαυροφόρα με έχει αρπάξει από τα μαλλιά. Βοήθεια! Οι Τούρκοι τρομοκρατημένοι πήδηξαν αμέσως από το τείχος και έφυγαν.

Κόλαση αφόρητη! -- Αθωνικά άνθη

Περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο πλάσματα του Θεού, απόγονοι της Άγαρ, πλέουν μέσα στο ερεβώδες σκότος του Κορανίου, που ετεχνούργησεν ο σατανάς δια μέσου ενός επιληπτικού καμηλέρη, νεκρά, άταφα, πτώματα! Αληθινή συμφορά για ένα δισεκατομμύριο ανθρώπων, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού, από τον έκτον αιώνα μέχρι σήμερα που, αντί να αναγεννηθούν μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, να λάμψουν με τη χάρη του βαπτίσματος, να αγιασθούν και να καταστούν «κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού», γεννώνται στο σκότος, ζουν στο ζόφο της αγνωσίας, χωρίς πνευματική ζωή, νεκρωμένοι και πορεύονται για τα αιώνια κτηνώδη πιλάφια και τα φιλήδονα ουρί! Κόλαση αφόρητη!

Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΙΑΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ

Ἡ ἅλωσις τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ Ἀφρικανῶν καὶ Ἀσιατῶν Μουσουλμάνων γίνεται βάσει σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ὑπὸ τῶν ὑπογείων ρευμάτων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰ «διαπλεκόμενα συμφέροντα». Τὰ μὲν διαπλεκόμενα θέλουν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἐργασιακῶν σχέσεων, τὴν μαύρην καὶ ἀνασφάλιστον ἐργασίαν κ.λπ.. Τὰ «ὑπόγεια ρεύματα τῆς Ἀμερικῆς» ἐπιδιώκουν τὴν διάσπασιν τοῦ δόγματος ὅτι «εἴμεθα ἔθνος ανάδελφον» μὲ ἰσχυρὸν πολιτισμόν, μὲ ἱστορίαν καὶ μὲ ἰσχυρὰν Ἑλληνορθόδοξον ταυτότητα. Τὰ «ρεύματα» αὐτὰ ἐπέτυχον διὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ ἀκατόρθωτον: Νὰ καταστήσουν τοὺς Ἕλληνας μειονότητα ἄνευ οὐσιαστικῶν δικαιωμάτων. Τὸ θρήσκευμα διεγράφη ἀπὸ τὰς ταυτότητας. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπώλεσε τὸν χαρακτῆρα του. Ἡ ἱστορία πλαστογραφεῖται. Τὸ σχολεῖον ἀλλάζει καὶ προσαρμόζεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πολυφυλετικῆς καὶ πολυπολιτισμικῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔγκλημα τῶν συμμοριῶν θεριεύει. Εἰς ὁλοκλήρους συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν βασιλεύει ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος. Τὸ παράνομον ἐμπόριον καταστρέφει τὸ νόμιμον. Ἡ πορνεία δὲν ἔχει προηγούμενον. Τὸ ἴδιον καὶ ἡ πώλησις ναρκωτικῶν. Αἱ κλοπαὶ καὶ οἱ ξυλοδαρμοὶ γυναικῶν, διὰ νὰ τοὺς ἁρπάξουν τὴν τσάντα ἢ τὸν Σταυρὸν γνωρίζουν πρωτοφανῆ «καλπασμόν». Τὰ αἰτήματα διὰ τὴν ἀνέγερσιν Τεμένους καὶ Τζαμιῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα διὰ τὰς θρησκευτικὰς ἀνάγκας τῶν παρανόμων Μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν γίνονται ἀποδεκτά. Αὐτὰ προωθοῦνται καὶ ὑπὸ πολλῶν Ἱεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν διὰ τὰς ἀντιδράσεις τῶν Ἑλληνορθοδόξων πολιτῶν. Ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία ὑπακούουσα εἰς τὰς ἐντολὰς τῶν Κυβερνητικῶν Ἀξιωματούχων καὶ τῆς κομματοκρατίας ὀργανώνει συσσίτια διὰ τοὺς λαθρομετανάστας. Τὸ πράττουν διακηρύσσοντες ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς ἦτο Πρόσφυγας. Σύμφωνοι, ὅμως δὲν εἶναι τόσα ἑκατομμύρια πρόσφυγες. Οἱ πρόσφυγες εἶναι δὲν εἶναι ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες. Οἱ ἄλλοι πλήρωσαν τρεῖς, πέντε καὶ δώδεκα χιλιάδας εὐρὼ διὰ νὰ ἔλθουν οἰκογενειακῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ εἰς τὰς χώρας των ἠδύναντο νὰ δημιουργήσουν τὰ καλύτερα καταστήματα. Ἔρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα προωθούμενοι ὑπὸ κέντρων ἀποφάσεων. Εἶναι τὰ ἴδια, τὰ ὁποῖα αἱματοκύλισαν τὰ Βαλκάνια, διὰ νὰ ἀναπτύξουν τὸ «Μουσουλμανικὸν Τόξον». Καὶ τὸ ἐπέτυχον μὲ μισθοφόρους Μουσουλμάνους ἐκ τῆς Ἀραβίας καὶ τῆς Ἀσίας, τοὺς ὁποίους ἐπλήρωνεν ὁ Ὀσάμα Μπὶν Λάντεν καὶ Πρεσβεῖαι χωρῶν τοῦ Περσικοῦ Κόλπου καὶ τῆς Ἀραβίας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἠδύναντο νὰ κάμνουν ὅσα ἔκαμναν εἰς τὰ Βαλκάνια. Τὴν Ἑλλάδα τὴν διαλύουν μεθοδικῶς. Εἰς τὸ στρατηγικόν των σχέδιον χρησιμοποιοῦν τὴν Τουρκίαν. Αὐτὴ μὲ δουλεμπόρους ἐποικίζει τὴν Ἑλλάδα ἀποβιβάζουσα καθημερινῶς εἰς τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου «Καραβιές» λαθρομεταναστών.

----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Τό πρῶτον πού ἐπιδιώκουν οἱ παγκοσμιοποιηταί (=Σατανισταί) εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ Ἔθνους-Κράτους, ἔτσι ὥστε νά ἐγκατασταθῇ μία παγκόσμιος κυβέρνησις, νά γίνῃ μεῖξις τῶν λαῶν, νά καταργηθοῦν οἱ τοπικές Παραδόσεις, καί νά δημιουργηθῇ μία Πανθρησκεία, ἔτσι ὥστε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νά λατρεύουν τόν ἰδικόν των «θεόν», ἤτοι τόν Διάβολον. Γι' αὐτό, προωθοῦν στήν ἐξουσίαν τυφλά πιόνια των, ὅπως οἱ Καραμανλῆδες, οἱ Παπανδρέοι (κατ' ἄλλους, Παπαεβραῖοι), οἱ Σημίτηδες, οἱ Μητσοτάκηδες κ.λπ., οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ἐντολάς ἀπό τόν διεθνῆ Σιωνισμόν (Trilateral Commission, Bilderberg Club, τοπικές μασονικές στοές κ.λπ.). Τά ΜΜΕ (= Μέσα Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ ἤ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαχρειώσεως ἤ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως) δουλεύουν γι' αὐτούς, προπαγανδίζοντας χιλιάδες ψεύδη περί κορονοϊοῦ, περί δῆθεν προσφύγων, περί «ρατσισμοῦ», περί ἐθνικισμοῦ, περί «ὁμοφοβίας», περί «ἰσλαμοφοβίας», περί οἰκουμενισμοῦ, περί «νέας ἐποχῆς» κ.λπ., καί ὅλα μαζί αὐτά τά ἄκρως Σατανικά ψεύδη ἐντάσσονται εἰς μίαν νέαν νοοτροπίαν, πού εἶναι γνωστή ὡς «πολιτική ὀρθότης», πού εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος διά νά κυβερνήσῃ ὁ Ἀντίχριστος!

Ὁ πόλεµος τῶν δαιµόνων

Γνωρίζουμε μὲ πόσο μῖσος πολεμᾶ ὁ σατανᾶς τὸν ἄνθρωπο; Γνωρίζουμε μὲ πόσους τρόπους τὸν πολεμᾶ; Μᾶς λέγει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὅτι τρεῖς εἶναι οἱ ἐχθροὶ τῶν ἀνθρώπων: ἡ σάρκα, ὁ κόσμος καὶ ὁ διάβολος, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται δράκοντας γιὰ τὴν βία ποὺ χρησιμοποιεῖ καὶ ὄφις γιὰ τὴν πανουργία, μὲ τὴν ὁποίαν ἔρχεται ἐναντίον μας. Ὅπως λέγουν οἱ θεῖοι πατέρες, οἱ καλούμενοι νηπτικοί, ἔχει ἑπτὰ τρόπους πολέμου. • Δὲν μᾶς πειράζει γιὰ λίγο χρόνο, μὲ σκοπὸ νὰ νομίζη ὁ ἄνθρωπος ὅτι εἶναι σὲ ἀσφάλεια, ποὺ εἶναι καὶ ἡ μητέρα τῆς ἀμέλειας. • Πειράζει ὁ διάβολος ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἄλλαξε ζωή καὶ γλύτωσε ἀπὸ τὰ χέρια του, πιὸ δυνατὰ καὶ πιὸ συχνά.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ; -- Του αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Είμαστε χριστιανοί; Ξενίζει το ερώτημα. Κι είναι πράγματι κάπως αναπάντεχο, τουλάχιστον για το περιβάλλον και την εποχή μας. Χρειάζεται ερώτημα; Και βέβαια είμαστε χριστιανοί! Έτσι γεννηθήκαμε. Μ’ αυτό το φρόνημα ανατραφήκαμε, αυτό δηλώνει η ταυτότητά μας. Κι όμως είναι χρήσιμο και αναγκαίο κάποιες φορές να προβληματίζεται κανείς ακόμη και για τα αυτονόητα. Λοιπόν, είμαστε χριστιανοί; Τι μας λέει η συνείδησή μας, τι απαντά η καρδιά μας; Τι αποδεικνύει η ζωή μας; Δεν είναι εύκολο να πεις πως είσαι χριστιανός, όταν αναλογισθείς ότι αυτή η ιδιότητα σε συνιστά ως γνήσιο αντίγραφο του Ιησού Χριστού, ως ένα μικρό μικρό Χριστό. Ο άγιος Ιγνάτιος ο θεοφόρος, του οποίου την καρδιά πύρωνε η αγάπη του Χριστού, ομολογεί ότι «μεγέθους εστίν ο χριστιανισμός», είναι μεγάλο πράγμα ο χριστιανισμός. Πως, λοιπόν, να το προσμετρήσει και πως να το επωμισθή η δική μας αδύναμη ύπαρξη;

Πως θα είναι η «μετά COVID» Δημοκρατία

 Από τα Κύθηρα ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης περιγράφει την «μετά COVID» Δημοκρατία.

“Όταν επιβάλλονται τέτοια περιοριστικά μέτρα πρέπει να υπάρχει σφαιρική ενημέρωση σε όλους τους τομείς. Αυτή η ενημέρωση λείπει παγκοσμίως. Γιατί τα ΜΜΕ δημιουργούν τρομοκρατία. Έτσι οι κοινωνίες έχουν φτάσει σε επίπεδο αγελοποίησης. Με την πλύση εγκεφάλου που κάνουν τα ΜΜΕ δεν μπορεί να σκεφτεί καθαρά ο άνθρωπος

Άρα δεν έχει τηρηθεί η συνταγματική αρχή της «αναλογικότητας». Τα μέτρα είναι εντελώς ανεξάρτητα» (από το Σύνταγμα) και αντίθετα όχι μόνον με το Σύνταγμα, αλλά και με κανόνες διεθνούς δικαίου και με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ.

Δεν υπάρχει έρεισμα για τον όρο πανδημία ούτε για μέτρα. Αυτό έγινε για τρομοκρατικούς λόγους, Απαράδεκτος ο όρος πανδημία και απαράδεκτη η ανακοίνωση του αριθμού των νεκρών με απόλυτους αριθμούς.

Τη ΙΘ΄ (19η) Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΜΑΡΚΟΥ Επισκόπου Εφέσου του Ευγενικού, του της Ορθοδοξίας μονομάχου και υπερμάχου και φύλακος.

Μάρκος ο Ευγενικός, ο πανάριστος και κατ’ αλήθειαν μέγας Διδάσκαλος της Ανατολικής Αγίας Εκκλησίας, γέννημα μεν και θρέμμα ετύγχανε της βασιλίδος των πόλεων, δηλαδή της όντως λαμπράς και μεγάλης Κωνσταντινουπόλεως, γεννηθείς κατά το έτος 1392. Γονείς δε κατά σάρκα είχε, κατά μεν τον βίον περιφανείς και λαμπρούς, ώστε και Ευγενικοί να αποκαλούνται, κατά δε την πίστιν ευσεβεστάτους και ορθοδοξοτάτους. Και ο μεν πατήρ αυτού ωνομάζετο Γεώργιος, Διάκονος ων και Σακελλίων της μεγάλης Εκκλησίας, η δε μήτηρ Μαρία, έχοντες την κατοικίαν των εις τον Γαλατάν. Το βαπτιστικόν του Αγίου όνομα ήτο Μανουήλ. Είχε δε και αδελφόν ονόματι Ιωάννην. Καίτοι δε τότε η αυτοκρατορία έπνεε τα λοίσθια και τα πράγματα αυτής ευρίσκοντο εις εσχάτην καχεξίαν και ο φοβερός κίνδυνος της καταστροφής επεκρέματο της κεφαλής των, αμφότεροι οι παίδες έλαβον μεγίστην παιδείαν εκπαιδευθέντες εις άπασαν την έσω και έξω σοφίαν, διότι ήκμαζον τότε άνδρες επί σοφία και συνέσει διακρινόμενοι και τοιούτοι ήσαν Μανουήλ ο Χρυσολωράς, Γεννάδιος ο Σχολάριος, Γεώργιος ο Γεμιστός, Ιωσήφ ο Βρυέννιος, Θεόδωρος ο Γαζής, Ιωάννης ο Αργυρόπουλος και πλείστοι άλλοι.

Ύμνοι των Θεοφανείων

 

Τη ΙΘ΄ (19η) Ιανουαρίου, μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών και συνωνύμων ΜΑΚΑΡΙΩΝ, του τε αναχωρητού και Αιγυπτίου και του πολιτικού Αλεξανδρέως.

Μακάριοι οι Όσιοι Πατέρες ημών, σύγχρονοι όντες, ήσαν ο μεν εις από την Θηβαϊδα της Αιγύπτου, εξ ου και Αιγύπτιος επονομάζεται, ο δε έτερος από την Αλεξάνδρειαν, εξ ου και Αλεξανδρεύς αποκαλείται. Ο δε Αιγύπτιος λέγεται και Μέγας, καθό πρώτος και μεγαλύτερος κατά την ηλικίαν. Ο μεν λοιπόν Αιγύπτιος Μακάριος εγεννήθη περί το έτος τα΄ (301), επειδή δε ηγάπησε την αρετήν εκ νεαράς ηλικίας, εφάνη άμεμπτος και ακατηγόρητος εις όλην του την ζωήν. Ότε δε ήτο ετών είκοσιν ή κατ’ άλλους τριάκοντα ανεχώρησεν από τον κόσμον. Τόσην δε υπομονήν έδειξεν εις τους κόπους της ασκήσεως ο αοίδιμος, ώστε εις ολίγους χρόνους ηξιώθη να λάβη το χάρισμα της διακρίσεως και την κατά των δαιμόνων εξουσίαν και δύναμιν, να προλέγη τα μέλλοντα και να ποιή θαύματα· νέος έτι ων, εκαλείτο παιδαριογέρων· ήτο δε μαθητής, ως λέγουσι τινές, Αντωνίου του Μεγάλου.