Τη Β΄ (2α) του Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΥ Πάπα Ρώμης.
Σίλβεστρος ο μακάριος πατήρ ημών ήτο από την μεγαλόπολιν Ρώμην, την ζηλευτήν και περίφημον. Κατά την νεότητά του εχρημάτισε μαθητής Ιερομονάχου τινός και κληρικού της αυτής Μητροπόλεως, όστις εκαλείτο Κυρίων, άνθρωπος θεοφιλής, σοφός, και εις την πίστιν Ορθόδοξος. Παρά τούτου διδαχθείς ο μακάριος Σίλβεστρος εφύλαττε τα ορθά της πίστεως ημών δόγματα, και μιμούμενος τας αρετάς του διδασκάλου του επρόκοπτε καθ’ εκάστην εις την ευσέβειαν, κηρύττων την αλήθειαν, χωρίς ουδόλως να υπολογίζη τον εκ των Ελλήνων φόβον και κίνδυνον. Ήτο δε κατά πολλά φιλόξενος, και υπεδέχετο όσους ξένους έβλεπε να έρχωνται από άλλους τόπους, και τους περιεποιείτο πλουσίως. Μεταξύ των άλλων ξένων ήλθε ποτε και τις Ιερομόναχος, ονόματι Τιμόθεος, όστις ήλθεν από την Αντιόχειαν, και εκήρυττε τον Χριστόν πανταχού ως Απόστολος.
Επιζητούντες πρώτον την Βασιλείαν το Θεού
«Αυτή την ημέρα, την πρώτη του νέου έτους, καλούμεθα όλοι μας, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να κάνουμε, με θάρρος και εντιμότητα, τον πνευματικό μας απολογισμό, να θεραπεύσουμε τα μικρότερα ή μεγαλύτερα ελλείμματά μας, διά της ειλικρινούς μετανοίας και, με τον Θείον φωτισμόν, να ιεραρχήσουμε προς το πραγματικό μας συμφέρον τις προτεραιότητές μας σ' αυτή τη ζωή, επιζητούντες, με λόγους καρδιακής πίστεως και έργα μετανοίας, πρώτον «την Βασιλείαν το Θεού και την Δικαιοσύνην Του», με την βεβαίαν ελπίδα ότι και όλα τα άλλα, τα οποία ως άνθρωποι έχουμε ανάγκη, θα μάς προσφερθούν με αυτάρκειαν από τη φιλόστοργη πρόνοια του Θεού».
Πρωτοχρονιά στη Σιβηρία, στο Εκκλησάκι του π. Ιωνά…! -- Του Φώτη Κόντογλου
Προχτές πήγα να δω τον μπάρμπα – Ηρακλή Γιαβάσογλου, που τον λένε Γιαβάς-Θαλασσινόν από το κοσμογύρισμα που έκανε σ’ όλη τη ζωή του. Καθότανε στη φωτιά, γιατί έκανε ψύχρα και πυρωνότανε. Φορούσε ένα καλπάκι από αστραχάν, κι είχε τρυπωμένα τόνα χέρι του μέσα στο μανίκι τα’ αλλουνού. Μου φάνηκε πως βρισκόμουνα στην καλύβα κανενός Γιακούτου, στις χιονισμένες χώρες, μέσα στην Ασία. Ο μπάρμπα-Ηρακλής είναι πολύ γέρος, ως ενενηνταπέντε χρονών, μα βαστά καλά, γέρος-αγέραστος.
Άμα τον είδα ντυμένον
έτσι, χαμογέλασα. Κι εκείνος μου λέγει: «Ένα μπαίγνιο είναι ο άνθρωπος. Τώρα
που γέρασα κρυώνω με τούτη την τιποτένια ψύχρα. Κείνον τον καιρό που ταξιδεύαμε
στα παγωμένα μέρη με τις καζάκες (έλκυθρα), το κορμί μας άναβε, κι ας κρεπάρανε
οι πέτρες από το τάντανο»
Του λέγω: «Δε μου λές καμιά ιστορία, μπάρμπα-Ηρακλή, από κείνα τα μέρη»;
Προσφυγικὰ κάλαντα, μὲ τὴν φωνὴ τῆς Εἰρήνης Μπογιατζῆ ἀπὸ τὴν Φώκαια τῆς Ἰωνικῆς Δωδεκαπόλεως
Στὴν Πόλη στὴν Ἁγιᾶ
-Σοφιᾶ
θὰ στήσουμε καμπᾶνες,
νὰ βγοῦν τὰ μισοφέγγαρα
νὰ στηριχτοῦν λαμπᾶδες.
Νὰ βγοῦν οἱ τοῦρκοι ἀπ’
τὰ τζαμιᾶ
νὰ φύγουν κι οἱ χοτζᾶδες
να ’ρθοῦν τὰ ἑλληνόπαιδα
μὲ τοὺς Πατριαρχᾶδες,
τότε θὰ ‘χουμε ἐλπίδα
πὼς θὰ πᾶμε στὴν
Πατρίδα.
ΟΜΙΛΙΑ Εις την πρώτην του έτους.
Πως οφείλομεν να διάγωμεν κατά το νέον έτος, ίνα ευτυχίαν και επί γης κατά το δυνατόν απολαύσωμεν.
Ηξίωσεν ημάς, αδελφοί, ο ουράνιος Πατήρ ημών, ίνα και πάλιν εισέλθωμεν εις νέον ενιαυτόν· ο κρατών εν ταις χερσίν Αυτού τους χρόνους δια της χαριτοβρύτου Αυτού δεξιάς δωρείται εισέτι εις ημάς την πολυτίμητον και πολυπόθητον της ζωής δωρεάν. Και ιδού εισερχόμεθα εις το νέον έτος πάντες χαίροντες και αλλήλους συγχαίροντες και τα βέλτιστα επευχόμενοι. Κατά το μεσονύκτιον της παρελθούσης νυκτός έληξε το παλαιόν έτος, ήρξατο δε το νέον. Και δη κατά την πρώτην ταύτην ημέραν του νέου έτους πας λογικός σκέπτεται, πως θα διέλθη αυτό, αν ο Θεός εν τη ζωή ταύτη αφήση αυτόν. Ναι, έκαστος δια το αρξάμενον έτος διανοείται νέας επιχειρήσεις, φαντάζεται νέας επικερδείς εργασίας, πλάττει νέα σχέδια προς πλήρωσιν των πόθων και επιθυμιών αυτού. Σπανίως καθ’ όλον το έτος ο νους του ανθρώπου προσηλούται εις το μέλλον τόσον ζωηρός, όσον κατά την πρώτην του έτους. Και προς τι όλαι αυταί αι προσδοκίαι;
Τη Α΄ (1η) Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας του Μεγάλου.
Βασίλειος ο Μέγας εν Αγίοις πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουάλεντος εν έτει τξδ΄ (364) γεννηθείς περί το έτος τκθ΄ (329) εκ πλουσίων και ευγενών γονέων του εκ Πόντου Βασιλείου και της εκ Καισαρείας της Καππαδοκίας Εμμελείας ευσεβών και Ορθοδόξων, οι οποίοι είχον εν όλω τέσσαρας μεν παίδας άρρενας, Βασίλειον τον Μέγαν, Γρηγόριον, Ναυκράτιον και Πέτρον, μίαν δε θυγατέρα, Μακρίναν λεγομένην. Κατ’ αλήθειαν δε εις αυτούς επληρώθη ο λόγος του Δαβίδ, όστις λέγει· «Γενεά ευθέων ευλογηθήσεται»· διότι όχι μόνον ούτος ο Άγιος ήτο ευλογημένος, αλλά και οι άλλοι τέσσαρες αδελφοί θαυμαστοί και σημειοφόροι εγένοντο, διότι ο μεν Πέτρος, ο μικρότερος αδελφός του Αγίου, εγένετο Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας, ο Γρηγόριος, ο τρίτος, εγένετο Μητροπολίτης Νύσσης, ο δε Ναυκράτιος εγένετο Ασκητής και θαυματουργός Άγιος, ησυχάσας εις το όρος της Νητρίας. Η Μακρίνα δε και αυτή ηγίασεν, ευρίσκομεν δε το Συναξάριον αυτής την δεκάτην ενάτην (19) του Ιουλίου μηνός· πάντας όμως τους αδελφούς ο Άγιος ούτος υπερέβαλε και εις την αρετήν και εις την μάθησιν, ως θέλετε ακούσει μετά ταύτα.
Λόγος εις την σεβασμίαν Περιτομήν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Κατά τέσσαρας τρόπους δύναται να γίνη η ευεργεσία, ευλογημένοι Χριστιανοί· πρώτον δια χρημάτων, δεύτερον δια του σώματος, τρίτον με τέχνην και τέταρτον με λόγον. Διότι, όταν τις ίδη άλλον άνθρωπον πτωχόν και ενδεή, ο οποίος είναι υστερημένος τροφής ή ενδύματος ή άλλων αναγκαίων πραγμάτων και του δώση χρήματα και τον βοηθήση εις την ανάγκην του, τότε εκείνος λέγεται, ότι προσέφερε την ευεργεσίαν και την βοήθειαν δια χρημάτων. Όταν δε, ας υποθέσωμεν, κινδυνεύη τις άνθρωπος να πνιγή και δράμη άλλος και τον λυτρώση του κινδύνου ή καίεται τινος η οικία και τρέχει άλλος και σβύνει τας φλόγας, ή κτυπώσι τινά και σπεύδει άλλος και τον ελευθερώνει ή οδηγεί τυφλόν εις ευθείαν οδόν ή άλλας τοιαύτας καλωσύνας πράξη, τότε λέγεται, ότι εκείνος ο άνθρωπος δια του σώματός του εποίησε την ευεργεσίαν και την καλωσύνην.
Τη Α΄ (1η) του μηνός Ιανουαρίου την κατά σάρκα ΠΕΡΙΤΟΜΗΝ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ εορτάζομεν.
Περιτομήν την κατά Σάρκα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν σήμερον, αδελφοί, την οποίαν κατεδέχθη να λάβη φιλανθρώπως κατά την προσταγήν του παλαιού Νόμου, ίνα αντί της χειροποιήτου και σαρκικής Περιτομής αντεισάξη εις ημάς την αχειροποίητον και πνευματικήν Περιτομήν, ήτοι το άγιον Βάπτισμα. Ταύτην, την του Κυρίου Περιτομήν, παρελάβομεν ημείς οι Χριστιανοί παρά των Αγίων Πατέρων να πανηγυρίζωμεν κατ’ έτος, ως και την πανηγυρίζομεν, λογιζόμενοι ταύτην ως μίαν των Δεσποτικών εορτών δια τον ημάς τιμήσαντα Κύριον δια μέσου αυτής. Διότι, καθώς ο Κύριος κατεδέχθη δι’ ημάς την ένσαρκον αυτού Αγίαν Γέννησιν και έλαβεν όλα τα άλλα ιδιώματα της ανθρωπίνης φύσεως, όσα ήσαν όλως αδιάβλητα και ακατηγόρητα, τοιουτοτρόπως δεν επησχύνθη ο Πανάγαθος να λάβη και την Περιτομήν. Έλαβε δε ο Κύριος την Περιτομήν δια δύο αίτια· πρώτον μεν, διότι ηθέλησε να εμφράξη τα στόματα των αιρετικών, οίτινες ετόλμησαν να είπωσιν, ότι δεν έλαβεν ο Κύριος σάρκα αληθινήν, αλλά κατά φαντασίαν (οι οποίοι ήσαν ο θεομάχος Μάνης και οι τούτου οπαδοί Μανιχαίοι), διότι πως ήθελε περιτμηθή, εάν δεν ελάμβανε σάρκα αληθινήν; Και δεύτερον, ίνα επιστομίση τους Ιουδαίους, οίτινες κατηγόρουν τον Κύριον, ότι δεν φυλάττει το Σάββατον, και ότι παραβαίνει τον Νόμον, ψευδώς συκοφαντούντες αυτόν, διότι ο Κύριος εφύλαττε τον Νόμον έως και εις αυτήν την Περιτομήν. Δια τούτο λοιπόν μεθ’ ημέρας οκτώ από της εκ Παρθένου Γεννήσεώς του, ηυδόκησεν ο Κύριος να φερθή υπό της Μητρός Του και του Ιωσήφ εις τον διωρισμένον εκείνον τόπον, όπου ήτο συνήθεια να περιτέμνωνται τα βρέφη, ένθα περιετμήθη και έλαβε το γλυκύτατον όνομα Ιησούς, το οποίον εκάλεσεν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ότε ευηγγέλισετην Θεοτόκον, προ του να συλληφθή ο Κύριος εν τη κοιλία της Παρθένου, ως γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Μετά δε την Περιτομήν ο Κύριος ευρίσκετο μετά των γονέων του και έζη ανθρωπίνως προκόπτων και αυξάνων, τόσον κατά την ηλικίαν του σώματος, όσον και κατά την σοφίαν και χάριν, εις σωτηρίαν ημών· «Και Ιησούς προέκοπτε σοφία και ηλικία και χάριτι παρά Θεώ και ανθρώποις» (Λουκ. β:52).
ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΒΙΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΛΗΘΩΣ ΕΤΕΧΘΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ
Νέο ἔπος Σακελλαροπούλου: Ξήλωσε τά «καριοφίλια» τοῦ 1821
ΤΟ ΕΤΟΣ στό ὁποῖο πρόκειται νά εἰσέλθουμε
ἐντός τῶν ἑπομένων ἡμερῶν εἶναι τό 2021.
Τό ἔτος κατά τό ὁποῖο συμπληρώνονται 200
χρόνια ἀπό τήν ἐθνεγερσία. Ἀπό τήν ἡμέρα πού οἱ Ἕλληνες πῆραν τά ὅπλα καί
σήκωσαν τά λάβαρα τοῦ ἀγῶνος κατά τοῦ κατακτητοῦ. Καί ἀπό αὐτά τά ὅπλα, ἀπό
αὐτά τά λάβαρα, ἡ Ἑλλάς ἀνεγεννήθη. Θά ἔπρεπε νά τά τιμᾶ. Ὀργανώνουμε
ἐκδηλώσεις καί δράσεις γιά νά τιμήσουμε τό 1821 καί ἴσως κάποιοι λησμονοῦν πώς
δέν ἦταν μόνον τό αἷμα τῶν ἡρώων πού ἐξέθρεψε τό δένδρο τῆς Ἐλευθερίας. Ἦσαν
καί τά ὅπλα τῶν ἡρώων. Κάποιος πρέπει νά τό πεῖ αὐτό στήν Πρόεδρο τῆς
Δημοκρατίας, ἡ ὁποία τά ἀπεμάκρυνε ἀπό τό γραφεῖο της.
Στήν μία φωτογραφία βλέπουμε πίσω ἀπό τόν
Πρόεδρο Προκόπιο Παυλόπουλο δύο πιστόλες τοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 νά κοσμοῦν τήν
βιβλιοθήκη του. Δέν τίς ἔφερε ὅμως ἐκεῖ ὁ τέως Πρόεδρος. Τίς βρῆκε. Ἀπό τήν
ἐποχή πού ὁ ἀείμνηστος Κωνσταντῖνος Τσάτσος ἀνέλαβε καθήκοντα Προέδρου τῆς
Δημοκρατίας, οἱ πιστόλες ἦσαν ἐκεῖ. Εἶχαν μεταφερθεῖ τό 1975 ἀπό τό Μουσεῖο τοῦ
Ἀγῶνος μέ ἀπόφαση τοῦ τότε Προέδρου καί τῆς συζύγου του Ἰωάννας. Εἶναι
παρακαταθήκη τῶν ἀγώνων τοῦ Ἔθνους. Κειμήλια ζώσης ἱστορίας. Στήν δεύτερη
φωτογραφία βλέπουμε πώς ἡ Αἰκατερίνη Σακελλαροπούλου τά ἀπεμάκρυνε. Τά
ἀντικατέστησε μέ κάποια ἄχαρα καί ἀνούσια διακοσμητικά. Ἔκανε κάτι πού οὐδείς
Πρόεδρος εἶχε πρίν ἀπό αὐτήν διανοηθεῖ.
---------------------------------
Τό φοβερώτερον ἔγινε σήμερα στήν «Δοξολογίαν», ὅπου ἡ κυρία αὐτή ἠρνήθη νά κάμῃ τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ καί νά προσκυνήσῃ τό ἱερόν Εὐαγγέλιον πού κρατοῦσε ὁ Ἱερώνυμος. Ἔκαμε ἁπλῶς μίαν ὑπόκλισιν! Εἰς τήν Ἁγιοτόκον Ἑλλάδα, οἱ Σιωνισταί (=Σατανισταί) ἔχουν ἐγκαταστήσει ΠΡΟΔΟΤΑΣ καί ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ πολιτικούς καί ἐκκλησιαστικούς «ἡγέτας», οἱ ὁποῖοι φροντίζουν ὥστε οἱ μέν ἀρνηταί τῆς ψευτιᾶς καί τῆς ἀπάτης νά φυλακίζωνται καί νά πληρώνουν βαριά πρόστιμα, οἱ δέ ἀρνηταί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἑλλάδος νά λαμβάνουν μεγάλα ἀξιώματα!!! Τόση εἶναι ἡ διαστροφή πού ἔχουν ἐπιβάλει, ὥστε νά δύναται νά χαρακτηρισθῇ ὡς «Ἐφηρμοσμένος Σατανισμός», ἤτοι Σατανισμός ἐν τῇ πράξει. Δέν γνωρίζω ἄν καί στήν θεωρίαν εἶναι Σατανισταί, δηλαδή ἄν κάμνουν σατανιστικάς τελετάς πρός λατρείαν τοῦ Διαβόλου, ὅπως κάμνουν οἱ Μασσῶνοι.
Ὁ νέος Εὐστάθιος Μοσχοβίτης --- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
|
|
Ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
ἐπειδή ἔχετε γίνει κοινωνοί τῆς διαμάχης μου μέ τόν ἀδελφόν Εὐστάθιον
Μοσχοβίτην, αἰσθάνομαι ὑποχρεωμένος νά σᾶς ἐνημερώσω διά τήν ἀλλαγήν τῆς
στάσεώς του καί γιά τήν ὡς ἐκ τούτου συμφιλίωσίν μου μαζί του. Μετά τήν
χθεσινήν ἀνάρτησιν τοῦ Μαρίνου, ἰδού τό μήνυμα πού μοῦ ἔστειλε σήμερα καί ἡ ἀπάντησίς
μου: «Κύριε Δημήτριε Χατζηνικολάου, εύχομαι ο Θεός να
αναπαύσει την ψυχή της Μητέρας σας, να την κατατάξει ανάμεσα στους αγίους, να
απαλύνει τον πόνο σας και θα προσεύχομαι όπως για την δική μου μητέρα, όλους
του συγγενείς μου και όλους τους ορθόδοξους και ζητώ συγγνώμη για διαμάχες
του παρελθόντος (ότι και να μου πείτε θα το καταλάβω…). Το έμαθα από το
διαδίκτυο που είδα δημοσιευμένη την όμορφη παράκληση να προσευχηθούμε για την
ανάπαυση της ψυχής της. Με αγάπη Χριστού, Ευστάθιος Μοσχοβίτης Η Ορθόδοξη Ομολογιακή και Δημοσιογραφική Ιστοσελίδα μου www.ελεύθερηβούληση.gr , www.freevolition.gr» |
||
|
Καί ἡ ἀπάντησίς μου: Ἀγαπητέ μου ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, Εὐστάθιε, σ' εὐχαριστῶ
θερμῶς γιά τίς εὐχές σου. Εὔχομαι κι ἐγώ ὁ Κύριος ν' ἀναπαύσῃ τήν μητέρα σου
καί νά τήν κατατάξῃ μεταξύ τῶν Ἁγίων. Μέ ἐξέπληξες πολύ εὐχάριστα, ἀδελφέ, μέ τήν ἐκ διαμέτρου ἀλλαγήν τῆς στάσεώς σου ἀπέναντί μου. Γιά μένα, αὐτό ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ὅτι ὁ Κύριος ἐνήργησε γι' αὐτό καί ἄρα εἶσαι ἀληθής μαθητής Του. Δέν θά πῶ τίποτε ἄλλο. Ὅλα συγχωρεμένα καί ξεχασμένα. Ἀπό σήμερα θά διαβάζω καί τά μηνύματά σου, τά ὁποῖα μέχρι τώρα εἶχα κανονίσει νά πηγαίνουν στά ἀνεπιθύμητα. Σοῦ εὔχομαι ὑγείαν, φώτισιν παρά Κυρίου, καλόν ἀγῶνα καί καλόν Παράδεισον Ἐν ἀγάπῃ καί Ἀληθείᾳ Δ. Χατζηνικολάου --------------------------------------------- Ο Παράδεισος είναι πάντα καλός, δεν υπάρχει κακός Παράδεισος. Εύχομαι ο Θεός να αναπαύσει την μητέρα του κ. Χατζηνικολάου και να την τοποθετήσει σύντομα στον Παράδεισο. Δεν έχει σημασία το ημερολόγιο που ακολουθούσε, νέο ή παλαιό, αλλά η πίστη της. Τώρα οι Αυστραλοί γιορτάζουν τον Άγιο Βασίλειο (εκεί τώρα είναι 5:30π.μ.), ενώ εμείς θα τον γιορτάσουμε αύριο(σε 9 ώρες). Δεν γιορτάζουν οι Ορθόδοξοι μαζί την ίδια ημέρα (ο Καναδάς θα γιορτάσει τον Άγιο Βασίλειο σε 20 ώρες και σε διαφορετική ημέρα από την Αυστραλία (εκεί θα είναι ημέρα Σάββατο και η ώρα μια τα μεσάνυχτα). |
|||
Αν περισσεύει κάποιος κόμπος στο κομποσκοίνι...
Υπέρ Αναπαύσεως της αδελφής Ευαγγελίας, έφυγε από τη ζωή η μητέρα του αδελφού Δημητρίου Χατζηνικολάου, που έχω την τιμή να είμαστε στα ίδια χαρακώματα τής Πίστεως.
Ο Πανάγαθος Θεός ας αναπαύει την ψυχή της, και ας στερεώνει όλους όσους μένουμε πίσω στην κοιλάδα τού κλαυθμώνος...
Δημοσιεύτηκε 20 hours ago από τον χρήστη SCRIPTA MANENT
ΕΤΟΣ ΕΙΡΗΝΙΚΟΝ --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
᾿Από τίς εὐχές, πού ἀφειδώλευτα ἀκούγονται τίς μέρες τίς γιορτινές, ξεχωρίζω αὐτήν, πού ποθεῖ καί εὔχεται νά ᾿ναι τό νέο ἔτος εἰρηνικό. Δικαιολογοῦν, νομίζω, τήν ἐπιλογή ὄχι μόνον οἱ πρόσφατες συγκυρίες καί τά ἐπεισόδια, πού ἀναστάτωσαν καί πάλι τήν πρωτεύουσα, τήν συμπρωτεύουσα καί ἄλλες πόλεις τῆς Πατρίδας μας, ἀλλά καί ὁ ἴδιος ὁ πόθος, πού ἀπό παλιά φωλιάζει στοῦ καθενός τήν καρδιά· νά ζοῦμε εἰρηνικά. Εἶναι ὁ πόθος, πού ὤθησε τούς Ρωμαίους νά ἀλλάξουν τήν παράδοσή τους καί νά μή λογαριάζουν ὡς πρῶτο μήνα τοῦ ἔτους τόν Μάρτιο, πού τούς θύμιζε τόν θεό τοῦ πολέμου Mars, ἀλλά τόν ᾿Ιανουάριο. Αὐτός παίρνει τό ὄνομά του ἀπό τόν εἰδωλολατρικό θεό ᾿Ιανό, τόν προστάτη τῶν μετακινήσεων καί συναλλαγῶν, πού ἀπαιτοῦν καί προϋποθέτουν ἕνα κλίμα εἰρηνικό. ᾿Αποτυπωμένη καί στό ἡμερολόγιο ἡ λαχτάρα γιά εἰρήνη γίνεται ἀκόμη πιό τραγική καί ὀδυνηρή, καθώς ἀπό τά ἀρχαῖα χρόνια ὁ ναός τοῦ ᾿Ιανοῦ, πού ἄνοιγε σέ περιόδους πολέμου, δέν ἔκλεισε ποτέ. Ποτέ δέν σταμάτησαν οἱ πόλεμοι ἀπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα. Κατ᾿ ἐπανάληψη αἱματοκυλίσθηκε ἡ ἀνθρωπότητα. ῾Εκατόμβες ἀτέλειωτες ἀπαρτίζουν οἱ ἀνθρώπινες ζωές, πού βίαια τερματίσθηκαν, οἱ ἄλκιμοι νέοι πού χάθηκαν πάνω στόν ἀνθό τους. ᾿Απέραντες καί ἀπύθμενες λίμνες τά δάκρυα τῶν γονιῶν, πού εἶδαν τά σπλάχνα τους νεκρά, τῶν χηρῶν καί τῶν ὀρφανῶν, τῶν ἐκτοπισμένων, τῶν προσφύγων, πού ἀνέστιοι, ἄσιτοι, γυμνοί λιτανεύουν στόν κόσμο τά πικρά δῶρα τοῦ πολέμου· τήν φτώχεια, τήν ἐξαχρείωση, τήν ταλαιπωρία τους.
Η θεά Επιστήμη καί ο ιός αυτής --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Θά κουράσω τόν αναγνώστη
μέ εκτενή σχόλια γιά ένα σημαντικό (ή ασήμαντο) θέμα : Τήν νέα τεχνολογία μέ τά
γενετικώς τροποποιημένα εμβόλια τής ... θεάς Επιστήμης καί τόν ιό αυτής. Τό
εμβόλιο κόβιντ-19 είναι εδώ.
- Petros Komodromos Το απαράδεκτο είναι ότι πληρώνονται αδρά (και στην
Ελλάδα και στην Κύπρο) αυτοί οι φρενοβλαβεις ψυχοανωμαλοι με τα χρυσοπαρδαλα
φορεματάκια αντί των οφειλομενων ζουρλομανδυων και έχουν και λόγο στην παιδεία
των παιδιών μας
- Miltiadis Sarakinos Petros Komodromos Σίχαμα
- John Mallidis Petros Komodromos έ, όχι και φρενοβλαβείς! Πανέξυπνοι είναι! Δουλεύουν τον
κοσμάκη με δεισιδαιμονίες και μαγικά, πληρώνονται από το κράτος και από τα
"τυχερά". Αλλά ο κοσμάκης τα θέλει! Βολεύεται στην "πίστη"
και την "ελπίδα". Και αν βαρέθηκαν αυτό το μοντέλλο των γενιάδων και
των χρυσοποίκιλτων αμφίων, συνεχίζουν αν αγοράζουν "πνευματικές
υπηρεσίες" από βουδιστές, γιόκγι, βραχμάνους, pranic healers, μέντιουμς, αγιουβερδιστές, και το κάθε διαφορετικό
μοντέλο της μεγαλύτερης απάτης της ανθρωπότητας: την θρησκεία, τον "πνευματικό
κόσμο".Ξυπνάτε ζώα! Σας δουλεύουν!
- Miltiadis Sarakinos John Mallidis Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.
- Kyprianos Christodoulides Αυτό σού λέει τίποτα ;
https://catalog.coriell.org/0/Sections/Search/Sample_Detail.aspx?Ref=AG05965-D&fbclid=IwAR2wyMgdtdlhz57JnujdNFbli4wxLq0pcKkR51DCVrOdpm4ZpBsp8YPNUAQ ..
Γιάννης ὁ Εὐλογημένος! -- Φώτη Κόντογλου
O Ἅγιος Βασίλης, σὰν περάσανε τὰ Χριστούγεννα, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ γύρισε σ᾿ ὅλα τὰ χωριά, νὰ δεῖ ποιὸς θὰ τόνε γιορτάσει μὲ καθαρὴ καρδιά. Πέρασε ἀπὸ λογιῶν-λογιῶν πολιτεῖες κι ἀπὸ κεφαλοχώρια, μὰ σ᾿ ὅποια πόρτα κι ἂν χτύπησε δὲν τ᾿ ἀνοίξανε, ἐπειδὴ τὸν πήρανε γιὰ διακονιάρη. Κ᾿ ἔφευγε πικραμένος, γιατὶ ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, μὰ ἔνοιωθε τὸ πόσο θὰ πονοῦσε ἡ καρδιὰ κανενὸς φτωχοῦ ἀπὸ τὴν ἀπονιὰ ποὺ τοῦ δείξανε κεῖνοι οἱ ἄνθρωποι.
Μιὰ μέρα ἔφευγε ἀπὸ ἕνα
τέτοιο ἄσπλαχνο χωριό, καὶ πέρασε ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, κ᾿ εἶδε τὰ κιβούρια πὼς ἤτανε
ρημαγμένα, οἱ ταφόπετρες σπασμένες κι ἀναποδογυρισμένες, καὶ τὰ νιόσκαφτα
μνήματα εἴτανε σκαλισμένα ἀπὸ τὰ τσακάλια. Σὰν ἅγιος ποὺ εἴτανε ἄκουσε πὼς
μιλούσανε οἱ πεθαμένοι καὶ λέγανε: «Τὸν καιρὸ ποὺ εἴμαστε στὸν ἀπάνω κόσμο,
δουλέψαμε, βασανιστήκαμε, κι ἀφήσαμε πίσω μας παιδιὰ κ᾿ ἐγγόνια νὰ μᾶς ἀνάβουνε
κανένα κερί, νὰ μᾶς καίγουνε λίγο λιβάνι μὰ δὲν βλέπουμε τίποτα, μήτε παπᾶ στὸ
κεφάλι μας νὰ μᾶς διαβάσει παραστάσιμο, μήτε κόλλυβα, παρὰ σὰν νὰ μὴν ἀφήσαμε
πίσω μας κανέναν». Κι ὁ ἅγιος Βασίλης πάλι στενοχωρήθηκε κ᾿ εἶπε: «Τοῦτοι οἱ
χωριάτες οὔτε σὲ ζωντανὸ δὲ δίνουνε βοήθεια, οὔτε σὲ πεθαμένον», καὶ βγῆκε ἀπὸ
τὸ νεκροταφεῖο, καὶ περπατοῦσε ὁλομόναχος μέσα στὰ παγωμένα χιόνια.
Παραμονὴ τῆς πρωτοχρονιᾶς ἔφταξε σὲ κάτι χωριὰ ποὺ εἴτανε τὰ πιὸ φτωχὰ ἀνάμεσα στὰ φτωχοχώρια, στὰ μέρη τῆς Ἑλλάδας. Ὁ παγωμένος ἀγέρας βογκοῦσε ἀνάμεσα στὰ χαμόδεντρα καὶ στὰ βράχια, ψυχὴ ζωντανὴ δὲν φαινότανε, νύχτα πίσσα! Εἶδε μπροστά του μιὰ ραχούλα, κι ἀπὸ κάτω της εἴτανε μιὰ στρούγκα τρυπωμένη. Ὁ ἅγιος Βασίλης μπῆκε στὴ στάνη καὶ χτύπησε μὲ τὸ ραβδί του τὴν πόρτα τῆς καλύβας καὶ φώναξε:
Tη ΛΑ΄ (31η) Δεκεμβρίου, Ο Όσιος ΓΕΛΑΣΙΟΣ εν ειρήνη τελειούται.
Καταχωρίζομεν ενταύθα το κατόρθωμα, το οποίον εποίησεν ο Αββάς ούτος Γελάσιος, ως δηλωτικόν της άκρας προσπαθείας του και το οποίον αναφέρει ο «Ευεργετινός». Είναι δε τούτο το εξής: Ο Όσιος ούτος είχεν εν βιβλίον περιέχον την Παλαιάν και την Καινήν Διαθήκην, το οποίον είχεν εναποθέσει εις την Εκκλησίαν δια να το αναγινώσκουν οι αδελφοί, είχε δε τούτο αξίαν 18 νομισμάτων. Τούτο αδελφός τις ξένος έκλεψεν, ο δε Όσιος Γελάσιος, αν και ηννόησε τον κλέπτην, δεν τον εκυνήγησεν. Ο δε κλέψας επήγεν εις την πόλιν και εζήτει να το πωλήση 16 νομίσματα. Εκείνος όμως ο οποίος ήθελε να το αγοράση, το επήρε δια να το εξετάση, κατά συγκυρίαν δε επήγε και το έδειξεν εις τον ίδιον Αββάν Γελάσιον ζητών να τον πληροφορήση περί της αξίας αυτού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)